Obwieszczenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 8 maja 2001 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o świadczeniu pieniężnym i uprawnieniach przysługujących żołnierzom zastępczej służby wojskowej przymusowo zatrudnianym w kopalniach węgla, kamieniołomach i zakładach wydobywania rud uranu.

1

Żołnierzom

1)

zastępczej służby wojskowej, którzy w latach 1949-1959 byli przymusowo zatrudniani

w kopalniach węgla, kamieniołomach oraz w zakładach pozyskiwania i wzbogacania rud

uranowych,

2)

z poboru w 1949 r., którzy byli wcieleni do ponadkontyngentowych brygad „Służby Polsce”

i przymusowo zatrudniani w kopalniach węgla i kamieniołomach

- przysługuje, z zastrzeżeniem ust. 2, świadczenie pieniężne.

2

Świadczenie pieniężne i uprawnienia przewidziane ustawą nie przysługują żołnierzom

Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Wojsk Ochrony Pogranicza odkomenderowanym w

1956 r. do kopalń węgla bez selekcjonowania politycznego określonego kategorią zastępczej

służby wojskowej oraz żołnierzom, którzy w ramach werbunku ochotniczego zawarli umowę

o pracę w górnictwie węglowym.

3.

(skreślony).

4

Osobie uprawnionej jednocześnie do świadczenia pieniężnego, o którym mowa w ust. 1,

do dodatku kombatanckiego lub świadczenia przysługującego w wysokości tego dodatku

określonych w przepisach o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami

represji wojennych i okresu powojennego, do dodatku określonego w przepisach o ubezpieczeniu

społecznym rolników, a także do dodatku za tajne nauczanie przysługującego na podstawie

odrębnych przepisów bądź do świadczenia pieniężnego określonego w przepisach o osobach

deportowanych do pracy przymusowej oraz osadzonych w obozach pracy przez III Rzeszę

i ZSRR przysługuje tylko jedno z tych świadczeń lub jeden z tych dodatków - wyższy

lub wybrany przez zainteresowanego.

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U.

z 1993 r. Nr 90, poz. 416 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 43, poz. 163, Nr 90, poz.

419, Nr 113, poz. 547, Nr 123, poz. 602 i Nr 126, poz. 626, z 1995 r. Nr 5, poz. 25

i Nr 133, poz. 654, z 1996 r. Nr 25, poz. 113, Nr 87, poz. 395, Nr 137, poz. 638,

Nr 147, poz. 686 i Nr 156, poz. 776, z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 30, poz. 164, Nr

71, poz. 449, Nr 85, poz. 538, Nr 96, poz. 592, Nr 121, poz. 770, Nr 123, poz. 776,

Nr 137, poz. 926, Nr 139, poz. 932, 933, 934 i Nr 141, poz. 943 i 945, z 1998 r. Nr

66, poz. 430, Nr 74, poz. 471, Nr 108, poz. 685, Nr 117, poz. 756, Nr 137, poz. 887,

Nr 144, poz. 930 i Nr 162, poz. 1121 oraz z 1999 r. Nr 62, poz. 689 i Nr 72, poz.

801) w art. 21 w ust. 1 w pkt 62 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt

63 w brzmieniu

«63) świadczenie pieniężne oraz ryczałt energetyczny przyznane na podstawie ustawy

z dnia 2 września 1994 r. o świadczeniu pieniężnym i uprawnieniach przysługujących

żołnierzom zastępczej służby wojskowej przymusowo zatrudnianym w kopalniach węgla,

kamieniołomach i zakładach wydobywania rud uranu (Dz. U. Nr 111, poz. 537, z 1995

r. Nr 138, poz. 681, z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 i z 1999 r. Nr 80, poz. 902).»

1.

Świadczenie pieniężne przysługuje w wysokości 0,5% przeciętnego wynagrodzenia w kwartale

kalendarzowym poprzedzającym termin ostatniej w 1995 r. waloryzacji, za każdy pełny

miesiąc trwania pracy, o której mowa w art. 1 ust. 1, nie więcej jednak łącznie niż

10% tego wynagrodzenia.

2.

Kwota świadczenia pieniężnego ulega podwyższeniu przy zastosowaniu wskaźnika waloryzacji

emerytur i rent od miesiąca, w którym jest przeprowadzana waloryzacja.

3

Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ogłasza w formie komunikatu w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” co najmniej na 12 dni roboczych przed najbliższym

terminem waloryzacji należną od tego terminu kwotę świadczenia pieniężnego, o którym

mowa w ust. 1.

1.

Osobom, o których mowa w art. 1 ust. 1, przysługuje ryczałt energetyczny w wysokości

50% taryfowych opłat za korzystanie z energii elektrycznej, gazowej i cieplnej na

cele domowe, obliczany na podstawie norm ilościowych ustalonych przez Kierownika Urzędu

do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych.

2.

Ryczałt energetyczny przysługuje również wdowom po żołnierzach, o których mowa w art.

1 ust. 1, pobierającym emeryturę lub rentę.

3.

W razie zbiegu prawa do ryczałtu energetycznego, o którym mowa w ust. 1 lub 2, z innych

tytułów przysługuje jeden ryczałt energetyczny.

Dodatek przyznany na podstawie dotychczas obowiązujących przepisów jest wypłacany

nadal na zasadach przewidzianych dla świadczenia pieniężnego określonego przepisami

niniejszej ustawy.

1.

Świadczenie pieniężne oraz ryczałt energetyczny przyznaje i wypłaca właściwy organ

emerytalno-rentowy na wniosek osoby uprawnionej złożony w tym organie wraz z zaświadczeniem,

o którym mowa w art. 5 ust. 1

1)

osobie pobierającej emeryturę lub rentę - wraz z tą emeryturą lub rentą,

2)

osobie mającej ustalone prawo do emerytury lub renty, której wypłata została zawieszona

- kwartalnie, w trzecim miesiącu kwartału.

2.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, organy emerytalno-rentowe

właściwe do przyznawania świadczenia pieniężnego oraz ryczałtu energetycznego, a także

zasady i tryb wypłacania tych świadczeń osobom

1)

niemającym ustalonego prawa do emerytury lub renty,

2)

pobierającym świadczenie o charakterze rentowym z instytucji zagranicznych.

1.

Osobom, o których mowa w art. 1 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1, pobierającym przed

dniem wejścia w życie niniejszej ustawy dodatek przysługuje ryczałt energetyczny,

o którym mowa w art. 2a, na podstawie zaświadczeń wydanych przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w odniesieniu do wdowy po osobie wymienionej

w art. 1 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1, z tym że ryczałt energetyczny przyznaje

się i wypłaca na wniosek osoby zainteresowanej.

Świadczenie pieniężne, ryczałt energetyczny i jednorazowe odszkodowanie oraz koszty

ich obsługi finansowane są ze środków budżetu państwa.

1

Świadczenie pieniężne oraz ryczałt energetyczny są przyznawane na podstawie zaświadczenia

organu wojskowego potwierdzającego rodzaj i okres wykonywania przymusowego zatrudnienia

w ramach zastępczej służby wojskowej, o której mowa w art. 1 ust. 1.

1a

Wydanie zaświadczenia, o którym mowa w ust. 1, powinno być poprzedzone zasięgnięciem

przez organ wojskowy opinii właściwego stowarzyszenia zrzeszającego byłych żołnierzy

górników. Opinia sporządzana jest nieodpłatnie.

2.

Minister Obrony Narodowej określa, w drodze rozporządzenia, organy wojskowe właściwe

do wydawania zaświadczeń, o których mowa w ust. 1, oraz tryb postępowania przed tymi

organami.

1.

Żołnierzom, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1, przymusowo zatrudnianym w zakładach

pozyskiwania i wzbogacania rud uranowych jednorazowo przysługuje odszkodowanie w wysokości

1)

22 200 zł - jeżeli u poszkodowanego orzeczono na stałe inwalidztwo I grupy lub całkowitą

niezdolność do pracy oraz do samodzielnej egzystencji,

2)

15 850 zł - jeżeli u poszkodowanego orzeczono na stałe inwalidztwo II grupy lub całkowitą

niezdolność do pracy,

3)

9 510 zł - dla pozostałych poszkodowanych.

2.

Podstawę do wypłaty odszkodowania stanowi zaświadczenie organu wojskowego, o którym

mowa w art. 5 ust. 1.

3.

Przyznanie i jednorazową wypłatę odszkodowania realizuje na wniosek poszkodowanego

Biuro Roszczeń Byłych Pracowników Zakładów Produkcji Rud Uranu Państwowej Agencji

Atomistyki w Kowarach.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.

Wiek emerytalny osób wymienionych w art. 1 ust. 1, przysługujący im na podstawie odrębnych

przepisów, ulega skróceniu o okres przymusowego zatrudnienia w kopalniach węgla, kamieniołomach

i zakładach pozyskiwania i wzbogacania rud uranowych.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1996 r.

1.

Osobom, które zostały zaliczone do jednej z grup inwalidów wskutek inwalidztwa pozostającego

w związku z zatrudnieniem, o którym mowa w art. 1 ust. 1, przysługują świadczenia

pieniężne i inne uprawnienia przewidziane w przepisach o zaopatrzeniu inwalidów wojennych

i wojskowych oraz ich rodzin.

2.

Za inwalidztwo pozostające w związku z zatrudnieniem, o którym mowa w art. 1 ust.

1, uważa się inwalidztwo będące następstwem zranień, kontuzji bądź innych obrażeń

lub chorób powstałych w związku z tym zatrudnieniem.

3.

Związek zranień, kontuzji bądź innych obrażeń lub chorób z zatrudnieniem w miejscach,

o których mowa w art. 1 ust. 1, ustala wojskowa komisja lekarska.

4.

Grupę inwalidztwa, datę jego powstania oraz związek inwalidztwa z zatrudnieniem w

miejscach, o których mowa w art. 1 ust. 1, ustala komisja lekarska do spraw inwalidztwa

i zatrudnienia

W sprawach nieuregulowanych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy o zaopatrzeniu

emerytalnym pracowników i ich rodzin

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z tym że art. 182 wchodzi w życie

z dniem 1 stycznia 2004 r.