Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. o zmianie ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, ustawy o radiofonii i telewizji oraz ustawy o opłacie skarbowej.

W ustawie z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu

alkoholizmowi

(Dz. U. Nr 35, poz. 230, z 1984 r. Nr 34, poz. 184, z 1987 r. Nr 33, poz. 180, z 1989 r. Nr 35, poz. 192, z 1990 r. Nr 34, poz. 198 i Nr 73, poz. 431, z 1991 r. Nr 73, poz. 321 i Nr 94, poz. 419, z 1993 r. Nr 40, poz. 184, z 1996 r. Nr 127, poz. 593, z 1997 r. Nr 88, poz. 554, Nr 113, poz. 732 i Nr 121, poz. 770, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136 i Nr 120, poz. 1268) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 3 w ust. 2, 5 i 6, w art. 31 w ust. 3, w art. 37 w ust. 3 oraz w art. 38 użyte

w różnych przypadkach wyrazy „Minister Zdrowia i Opieki Społecznej” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami „minister właściwy do spraw zdrowia” oraz w art. 28 w ust. 2 wyrazy „Minister Zdrowia i Opieki Społecznej” zastępuje się wyrazami „Minister właściwy do spraw zdrowia”;

2)

po art. 2 dodaje się art. 2

„

Art. 2

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

najbliższa okolica punktu sprzedaży napojów alkoholowych - obszar mierzony od granicy

obiektu, zamknięty trwałą przeszkodą o charakterze faktycznym, taką jak krawędź jezdni,

zabudowa, która ze względu na swój charakter uniemożliwia dostęp oraz kontakt wzrokowy

i głosowy, mur bez przejść oraz ciek wodny bez bliskich przepraw,

2)

promocja napojów alkoholowych - publiczną degustację napojów alkoholowych, rozdawanie

rekwizytów związanych z napojami alkoholowymi, organizowanie premiowanej sprzedaży

napojów alkoholowych, a także inne formy publicznego zachęcania do nabywania napojów

alkoholowych z wyłączeniem konkursów opartych na zakupie napojów alkoholowych,

3)

reklama napojów alkoholowych - publiczne rozpowszechnianie znaków towarowych napojów

alkoholowych lub symboli graficznych z nimi związanych, a także nazw i symboli graficznych

przedsiębiorców produkujących napoje alkoholowe, nieróżniących się od nazw i symboli

graficznych napojów alkoholowych, służące popularyzowaniu znaków towarowych napojów

alkoholowych; za reklamę nie uważa się informacji używanych do celów handlowych pomiędzy

przedsiębiorcami zajmującymi się produkcją, obrotem hurtowym i handlem napojami alkoholowymi,

4)

sponsorowanie - bezpośrednie lub pośrednie finansowanie lub współfinansowanie działalności

osób fizycznych, osób prawnych lub jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości

prawnej dla upowszechniania, utrwalania lub podniesienia renomy nazwy, producenta

lub dystrybutora, znaku towarowego lub innego oznaczenia indywidualizującego przedsiębiorcę,

jego działalność, towar lub usługę,

5)

informowanie o sponsorowaniu - prezentowanie informacji zawierającej nazwę sponsora

lub jego znak towarowy w związku ze sponsorowaniem,

6)

wydzielone stoisko - miejsce ekspozycji napojów alkoholowych w punkcie sprzedaży,

w którym sprzedawca prowadzi bezpośrednią sprzedaż napojów alkoholowych, za ladą wydzielającą

to miejsce od pozostałej części punktu; w przypadku punktów prowadzących sprzedaż

samoobsługową wydzielonym stoiskiem jest oddzielony od pozostałych ciąg handlowy lub

lada zamknięte własną kasą fiskalną rejestrującą prowadzoną sprzedaż; w wydzielonym

stoisku nie powinny być sprzedawane inne towary niż napoje alkoholowe,

7)

obrót hurtowy napojami alkoholowymi - zakup napojów alkoholowych w celu dalszej ich

odsprzedaży przedsiębiorcom posiadającym właściwe zezwolenia.

”

;

3)

w art. 3 w ust. 3 w pkt 8 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 9 w brzmieniu

„

9)

podejmowanie interwencji w związku z naruszeniem przepisów określonych w art. 13

”

;

4)

w art. 4

a)

w ust. 1 w pkt 5 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 6 w brzmieniu

„

6)

podejmowanie interwencji w związku z naruszeniem przepisów określonych w art. 13

”

,

b)

w ust. 2 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu

„

W celu realizacji programu zarząd gminy może powołać pełnomocnika.

”

,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Zarządy gmin powołują gminne komisje rozwiązywania problemów alkoholowych, w szczególności

inicjujące działania w zakresie określonym w ust. 1 oraz podejmujące czynności zmierzające

do orzeczenia o zastosowaniu wobec osoby uzależnionej od alkoholu obowiązku poddania

się leczeniu w zakładzie lecznictwa odwykowego.

”

,

d)

w ust. 5 po wyrazach „rada gminy” dodaje się wyrazy „w gminnych programach rozwiązywania problemów alkoholowych”;

5)

w art. 5 wyrazy „Minister Oświaty i Wychowania” zastępuje się wyrazami „Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania”;

6)

w art. 6 wyrazy „Ministrowie: Zdrowia i Opieki Społecznej oraz Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki,

a także Oświaty i Wychowania” zastępuje się wyrazami „Minister właściwy do spraw zdrowia oraz minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego,

a także minister właściwy do spraw oświaty i wychowania”;

7)

w art. 7 wyrazy „Ministrowie: Kultury i Sztuki oraz Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki, Przewodniczący

Komitetu do Spraw Radia i Telewizji «Polskie Radio i Telewizja»” zastępuje się wyrazami „Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, minister właściwy

do spraw szkolnictwa wyższego, jednostki publicznej radiofonii i telewizji”;

8)

art. 9 i 9

„

Art. 9.

1.

Obrót hurtowy w kraju napojami alkoholowymi o zawartości powyżej 18% alkoholu może

być prowadzony tylko na podstawie zezwolenia wydanego przez ministra właściwego do

spraw gospodarki.

2.

Obrót hurtowy w kraju napojami alkoholowymi o zawartości do 18% alkoholu może być

prowadzony tylko na podstawie zezwolenia wydanego przez marszałka województwa.

3.

Organ, o którym mowa w ust. 2, wydaje zezwolenie na obrót hurtowy przedsiębiorcom

posiadającym siedziby na terenie województwa.

4.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, rodzaj dokumentów

wymaganych przy składaniu wniosków o wydanie zezwoleń na obrót hurtowy napojami alkoholowymi,

wzory wniosków oraz wzory informacji o sprzedaży napojów alkoholowych.

Art. 9

1.

Zezwolenia, o których mowa w art. 9 ust. 1 i 2, wydaje się oddzielnie na obrót hurtowy

następującymi rodzajami napojów alkoholowych

1)

o zawartości do 4,5% alkoholu oraz na piwo,

2)

o zawartości powyżej 4,5% do 18% alkoholu, z wyjątkiem piwa,

3)

o zawartości powyżej 18% alkoholu.

2.

Zezwolenia na obrót hurtowy wydaje się na czas oznaczony

1)

napojami alkoholowymi, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2 - nie dłuższy niż 2 lata,

2)

napojami alkoholowymi, o których mowa w ust. 1 pkt 3 - nie dłuższy niż rok.

3.

Dla zezwoleń, o których mowa w ust. 1 pkt 3, określa się limit w wysokości minimum

500 tys. litrów 100% alkoholu rocznie.

4.

Przepisu ust. 3 nie stosuje się w odniesieniu do przedsiębiorców zaopatrujących statki,

pociągi i samoloty. Maksymalny limit dla tych przedsiębiorców określa się w wysokości

2 tys. litrów 100% alkoholu rocznie.

”

;

9)

dodaje się art. 9

„

Art. 9

1.

Za wydanie zezwoleń oraz decyzji wprowadzających w zezwoleniach dodatkowe miejsca

działalności gospodarczej pobierane są opłaty.

2.

Opłaty, o których mowa w ust. 1, wnoszone są na rachunek organu zezwalającego.

3.

Opłaty za wydanie zezwoleń, o których mowa w art. 9

4.

Opłatę, o której mowa w ust. 3, podwyższa się o

1)

50% w przypadku przedsiębiorców, których wartość sprzedaży hurtowej napojów alkoholowych

w roku poprzednim przekroczyła równowartość 25 000 euro, ustaloną przy zastosowaniu

kursu kupna walut obcych, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, z dnia 31 grudnia

tego roku,

2)

100% w przypadku przedsiębiorców, których wartość sprzedaży hurtowej napojów alkoholowych

w roku poprzednim przekroczyła równowartość 50 000 euro, ustaloną przy zastosowaniu

kursu kupna walut obcych, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, z dnia 31 grudnia

tego roku,

3)

200% w przypadku przedsiębiorców, których wartość sprzedaży hurtowej napojów alkoholowych

w roku poprzednim przekroczyła równowartość 100 000 euro, ustaloną przy zastosowaniu

kursu kupna walut obcych, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, z dnia 31 grudnia

tego roku,

4)

300% w przypadku przedsiębiorców, których wartość sprzedaży hurtowej napojów alkoholowych

w roku poprzednim przekroczyła równowartość 200 000 euro, ustaloną przy zastosowaniu

kursu kupna walut obcych, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, z dnia 31 grudnia

tego roku.

5.

Opłata, o której mowa w ust. 4, wnoszona jest wraz z pisemnym oświadczeniem o wartości

sprzedaży hurtowej napojów alkoholowych w roku poprzednim.

6.

Opłatę za wydanie zezwolenia, o którym mowa w art. 9

7.

Opłatę, o której mowa w ust. 6, dla przedsiębiorców zaopatrujących statki, pociągi

i samoloty ustala się stosownie do deklarowanego obrotu (nie więcej niż 2 tys. litrów

100% alkoholu rocznie).

8.

Opłata za wydanie decyzji wprowadzającej dodatkowe miejsca działalności gospodarczej

w stosunku do wymienionych w wydanych zezwoleniach, o których mowa w art. 9

Art. 9

1.

Opłaty, o których mowa w art. 9

2.

Zarządy województw mogą zlecać, w drodze porozumień, jednostkom samorządu powiatowego

zadania z zakresu profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych oraz przekazywać

środki finansowe na ich realizację.

Art. 9

Warunkiem prowadzenia działalności na podstawie zezwoleń, o których mowa w art. 9

1)

przekazywanie organowi zezwalającemu informacji o wielkości sprzedaży napojów alkoholowych,

2)

sprzedaż napojów alkoholowych, wymienionych w zezwoleniu, wyłącznie przedsiębiorcom

posiadającym zezwolenie na obrót hurtowy tymi napojami lub zezwolenie na sprzedaż

detaliczną napojów alkoholowych,

3)

prowadzenie obrotu hurtowego tylko napojami alkoholowymi oznaczonymi znakami skarbowymi

akcyzy, o ile wymóg oznaczania tymi znakami wynika z innych przepisów,

4)

zaopatrywanie się w napoje alkoholowe, wymienione w zezwoleniu, u producentów oraz

u przedsiębiorców posiadających zezwolenie na obrót hurtowy tymi napojami,

5)

posiadanie tytułu prawnego do korzystania ze stacjonarnego magazynu dostosowanego

do przechowywania napojów alkoholowych,

6)

niezaleganie przez przedsiębiorcę z realizacją ciążących na nim zobowiązań podatkowych

oraz wynikających z ubezpieczeń społecznych i zdrowotnych,

7)

wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie objętym zezwoleniem tylko przez przedsiębiorcę

w nim oznaczonego i wyłącznie w miejscach wymienionych w zezwoleniu,

8)

zgłaszanie organowi zezwalającemu zmian stanu faktycznego i prawnego przedsiębiorcy,

w stosunku do danych zawartych w zezwoleniu, w terminie 14 dni od dnia powstania zmiany,

9)

przestrzeganie innych warunków określonych przepisami prawa.

Art. 9

1.

Zezwolenia, o których mowa w art. 9

1)

nieprzestrzegania warunków określonych w art. 9

2)

wprowadzenia do obrotu napojów alkoholowych pochodzących z nielegalnych źródeł,

3)

powtarzającego się zakłócania porządku publicznego w miejscu obrotu,

4)

popełnienia przestępstwa w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przez osobę odpowiedzialną

za działalność przedsiębiorcy posiadającego zezwolenie,

5)

przedstawienia fałszywych danych w oświadczeniu, o którym mowa w art. 9

6)

orzeczenia wobec przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną albo wobec osoby odpowiedzialnej

za działalność przedsiębiorcy posiadającego zezwolenie zakazu prowadzenia działalności

gospodarczej objętej zezwoleniem.

2.

Zezwolenia, o których mowa w art. 9

1)

likwidacji przedsiębiorstwa lub zawiadomienia o zaprzestaniu prowadzenia hurtowego

obrotu napojami alkoholowymi,

2)

utraty warunków wymaganych do uzyskania zezwolenia,

3)

upływu terminu ważności zezwolenia,

4)

zmiany przedsiębiorcy, któremu udzielono zezwolenia.

3.

Na wniosek przedsiębiorcy, którego zezwolenie wygasło z przyczyn wymienionych w ust.

2, organ zezwalający może określić termin przeznaczony na wyprzedaż posiadanych zapasów

napojów alkoholowych. Termin ten nie może być dłuższy niż 6 miesięcy od dnia wygaśnięcia

zezwolenia.

4.

Przedsiębiorca, któremu cofnięto zezwolenie, może wystąpić z wnioskiem o ponowne wydanie

zezwoleń, o których mowa w art. 9

Art. 9

Sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych zawierających powyżej 4,5% alkoholu (z wyjątkiem

piwa), przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży, prowadzi się w wyodrębnionych

punktach sprzedaży, którymi są

1)

sklepy branżowe ze sprzedażą napojów alkoholowych,

2)

wydzielone stoiska w innych placówkach handlowych.

”

;

10)

w art. 11 skreśla się ust. 3;

11)

w art. 11

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Opłatę, o której mowa w ust. 1, pobiera się corocznie w wysokości odpowiadającej

1)

równowartości 125 euro, ustalonej przy zastosowaniu kursu kupna walut obcych, ogłaszanego

przez Narodowy Bank Polski, z dnia wydania zezwolenia, za każdy rok objęty zezwoleniem

na sprzedaż napojów zawierających do 4,5% alkoholu oraz piwa,

2)

równowartości 125 euro, ustalonej przy zastosowaniu kursu kupna walut obcych, ogłaszanego

przez Narodowy Bank Polski, z dnia wydania zezwolenia, za każdy rok objęty zezwoleniem

na sprzedaż napojów zawierających powyżej 4,5% do 18% alkoholu (z wyjątkiem piwa),

3)

równowartości 500 euro, ustalonej przy zastosowaniu kursu kupna walut obcych, ogłaszanego

przez Narodowy Bank Polski, z dnia wydania zezwolenia, za każdy rok objęty zezwoleniem

na sprzedaż napojów zawierających powyżej 18% alkoholu.

”

,

b)

w ust. 3

-

w pkt 1 wyraz „ECU” zastępuje się wyrazem „euro”,

-

w pkt 2 wyraz „ECU” zastępuje się wyrazem „euro”,

-

dodaje się pkt 3 i 4 w brzmieniu

„

3)

o 300% w przypadku punktów sprzedaży, których wartość sprzedaży wyrobów alkoholowych

w roku poprzednim przekroczyła równowartość 60 000 euro, ustaloną przy zastosowaniu

kursu kupna walut obcych, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, z dnia 31 grudnia

tego roku,

4)

o 500% w przypadku punktów sprzedaży, których wartość sprzedaży wyrobów alkoholowych

w roku poprzednim przekroczyła równowartość 100 000 euro, ustaloną przy zastosowaniu

kursu kupna walut obcych, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, z dnia 31 grudnia

tego roku.

”

;

12)

w art. 12

a)

w ust. 1 na końcu zdania dodaje się wyrazy „jak i w miejscu sprzedaży”,

b)

w ust. 3 po wyrazach „poza miejscem sprzedaży” dodaje się wyrazy „jak i w miejscu sprzedaży”;

13)

w art. 13

a)

w ust. 2 po wyrazie „sprzedaży” dodaje się wyrazy „i podawania”,

b)

skreśla się ust. 3;

14)

po art. 13 dodaje się art. 13

„

Art. 13

1.

Zabrania się reklamy i promocji na obszarze kraju napojów alkoholowych, z wyjątkiem

piwa, którego reklama i promocja jest dozwolona, pod warunkiem iż nie jest kierowana

do małoletnich lub prowadzona poprzez budowanie skojarzeń z

1)

atrakcyjnością seksualną,

2)

relaksem lub wypoczynkiem,

3)

sportem,

4)

nauką, pracą lub sukcesem zawodowym,

5)

zdrowiem lub sukcesem życiowym.

2.

Reklama i promocja piwa, o której mowa w ust. 1, nie może być prowadzona

1)

w telewizji, radiu, kinie i teatrze między godziną 6

2)

na kasetach wideo i innych nośnikach,

3)

w prasie młodzieżowej i dziecięcej,

4)

na okładkach dzienników i czasopism,

5)

na słupach, tablicach oraz innych stałych i ruchomych powierzchniach wykorzystywanych

do reklamy,

6)

przy udziale małoletnich.

3.

Zabrania się reklamy, promocji produktów i usług, których nazwa, znak towarowy, kształt

graficzny lub opakowanie wykorzystuje podobieństwo lub jest tożsame z oznaczeniem

napoju alkoholowego lub innym symbolem obiektywnie odnoszącym się do napoju alkoholowego.

4.

Zabrania się reklamy i promocji przedsiębiorców oraz innych podmiotów, które w swoim

wizerunku reklamowym wykorzystują nazwę, znak towarowy, kształt graficzny lub opakowanie

związane z napojem alkoholowym, jego producentem lub dystrybutorem.

5.

Zabrania się informowania o sponsorowaniu przez producentów i dystrybutorów napojów

zawierających do 18% alkoholu imprez sportowych, koncertów muzycznych oraz innym imprez

masowych w jakikolwiek inny sposób niż poprzez umieszczanie na zaproszeniu, bilecie,

plakacie lub tablicy informacyjnej związanej z określoną imprezą nazwy lub znaku towarowego

producenta lub dystrybutora, z zastrzeżeniem ust. 6.

6.

Informowanie, o którym mowa w ust. 5, może być prowadzone w radiu i telewizji pod

warunkiem, iż będzie ograniczone wyłącznie do podania nazwy producenta lub dystrybutora

napojów zawierających do 18% alkoholu, a informacja ta nie będzie prezentowana w telewizji

przez osobę fizyczną lub z wykorzystaniem wizerunku postaci ludzkiej.

7.

Zabrania się informowania o, innym niż określone w ust. 5, sponsorowaniu przez producentów

i dystrybutorów napojów zawierających do 18% alkoholu oraz informowania o sponsorowaniu

przez producentów i dystrybutorów napojów zawierających powyżej 18% alkoholu.

8.

Zakaz określony w ust. 1 dotyczy również wydawnictw promocyjno-reklamowych przekazywanych

przez producentów, dystrybutorów lub handlowców napojów alkoholowych klientom detalicznym.

9.

Zakazy określone w ust. 1-8 nie obejmują reklamy i promocji napojów alkoholowych prowadzonej

wewnątrz pomieszczeń hurtowni lub punktów prowadzących wyłącznie sprzedaż napojów

alkoholowych oraz wewnątrz punktów prowadzących sprzedaż napojów alkoholowych do spożycia

w miejscu sprzedaży.

10.

Zakazy określone w ust. 1-8 dotyczą osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek

organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, które uczestniczą w prowadzeniu

reklamy w charakterze zleceniodawcy, zleceniobiorcy i realizatora niezależnie od sposobu

i formy jej prezentacji.

”

;

15)

w art. 14

a)

w ust. 1 w pkt 4 wyraz „krajowej” zastępuje się wyrazem „publicznej”,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Zabrania się spożywania napojów alkoholowych na ulicach, placach i w parkach, z wyjątkiem

miejsc przeznaczonych do ich spożycia na miejscu, w punktach sprzedaży tych napojów.

”

,

c)

w ust. 5 po wyrazach „za zezwoleniem” dodaje się wyrazy „i tylko w miejscach do tego wyznaczonych”,

d)

w ust. 7 wyrazy „Minister Komunikacji oraz Minister-Kierownik Urzędu Gospodarki Morskiej” zastępuje się wyrazami „Minister właściwy do spraw transportu oraz minister właściwy do spraw gospodarki morskiej”;

16)

w art. 15 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

W przypadku wątpliwości co do pełnoletności nabywcy sprzedający lub podający napoje

alkoholowe uprawniony jest do żądania okazania dokumentu stwierdzającego wiek nabywcy.

”

;

17)

w art. 16

a)

w ust. 3 wyrazy „przepadkowi z mocy prawa” zastępuje się wyrazami „przekazaniu do depozytu”,

b)

w ust. 4 wyrazy „Ministrowie Obrony Narodowej i Spraw Wewnętrznych” zastępuje się wyrazami „Minister Obrony Narodowej i minister właściwy do spraw wewnętrznych”;

18)

w art. 18

a)

w ust. 4 wyrazy „Ministra Spraw Wewnętrznych” zastępuje się wyrazami „ministra właściwego do spraw wewnętrznych”,

b)

w ust. 6 w pkt 6 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 7 w brzmieniu

„

7)

orzeczenia wobec przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną albo wobec osoby odpowiedzialnej

za działalność przedsiębiorcy posiadającego zezwolenie zakazu prowadzenia działalności

gospodarczej objętej zezwoleniem.

”

,

c)

w ust. 7 wyrazy „właściwej komisji rady gminy” zastępuje się wyrazami „gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych”;

19)

w art. 18

„

4.

Przedsiębiorcom, których działalność polega na organizacji przyjęć, zezwolenia na

sprzedaż napojów alkoholowych mogą być wydawane na okres do dwóch lat. Do zezwoleń

tych nie stosuje się przepisów art. 18 ust. 2 i 5 oraz ust. 8 pkt 1 i 3.

5.

Opłata za zezwolenia, o których mowa w ust. 4, wnoszona jest do kasy gminy przed wydaniem

zezwolenia, w wysokości zgodnej z ustaloną w art. 11

”

;

20)

art. 18

„

Art. 18

Dochody z opłat za wydane na podstawie art. 18 lub art. 18

”

;

21)

po art. 18

„

Art. 18

Do zezwoleń, o których mowa w art. 9, 18 i 18

”

;

22)

w art. 33 w ust. 2 wyrazy „Minister Spraw Wewnętrznych w porozumieniu z Ministrami Sprawiedliwości oraz Zdrowia

i Opieki Społecznej” zastępuje się wyrazami „Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości

i ministrem właściwym do spraw zdrowia”;

23)

w art. 40

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Osoby w stanie nietrzeźwości, które swoim zachowaniem dają powód do zgorszenia w miejscu

publicznym lub w zakładzie pracy, znajdują się w okolicznościach zagrażających ich

życiu lub zdrowiu albo zagrażają życiu lub zdrowiu innych osób, mogą zostać doprowadzone

do izby wytrzeźwień, zakładu opieki zdrowotnej lub innej właściwej placówki utworzonej

lub wskazanej przez jednostkę samorządu terytorialnego albo do miejsca zamieszkania

lub pobytu.

”

,

b)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a-3c w brzmieniu

„

3a.

Osobie doprowadzonej do izby wytrzeźwień, jednostki Policji, zakładu opieki zdrowotnej

lub innej właściwej placówki utworzonej lub wskazanej przez jednostkę samorządu terytorialnego

w warunkach, o których mowa w ust. 1, przysługuje zażalenie do sądu. W zażaleniu osoba

doprowadzona lub zatrzymana może domagać się zbadania zasadności i legalności doprowadzenia,

jak również decyzji o zatrzymaniu oraz prawidłowości ich wykonania.

3b.

Zażalenie przekazuje się sądowi rejonowemu miejsca doprowadzenia lub zatrzymania w

terminie 7 dni od daty doprowadzenia bądź zatrzymania. Do rozpoznania zażalenia stosuje

się przepisy Kodeksu postępowania karnego.

3c.

W przypadku stwierdzenia bezzasadności lub nielegalności doprowadzenia lub zatrzymania

albo poważnych nieprawidłowości związanych z ich wykonywaniem sąd rejonowy zawiadamia

o tym prokuratora i organy przełożone nad organami, które dokonały doprowadzenia bądź

zatrzymania.

”

,

c)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

O umieszczeniu w izbie wytrzeźwień zawiadamia się niezwłocznie

1)

w przypadku małoletnich - ich rodziców lub opiekunów oraz sąd opiekuńczy,

2)

w przypadku innych osób - na ich żądanie, wskazane przez nie osoby.

”

;

24)

w art. 41

a)

skreśla się ust. 1,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Pieniądze, przedmioty wartościowe i napoje alkoholowe znajdujące się przy osobach,

o których mowa w art. 40 ust. 1, zatrzymuje się w depozycie.

”

;

25)

art. 42 otrzymuje brzmienie

„

Art. 42.

1.

Wobec osób przyjętych do izb wytrzeźwień, które stwarzają zagrożenie dla życia lub

zdrowia własnego lub innej osoby, niszczą przedmioty znajdujące się w ich otoczeniu,

może być zastosowany przymus bezpośredni, polegający na przytrzymywaniu lub unieruchomieniu.

2.

Przytrzymywanie jest doraźnym, krótkotrwałym unieruchomieniem osoby z użyciem siły

fizycznej.

3.

Unieruchomienie jest dłużej trwającym obezwładnieniem osoby z użyciem pasów, uchwytów,

prześcieradeł lub kaftana bezpieczeństwa.

4.

Przymus bezpośredni może trwać tylko do czasu ustania przyczyn jego zastosowania.

5.

Za doprowadzenie i pobyt w izbie wytrzeźwień lub jednostce Policji pobierane są opłaty.

6.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych

określi, w drodze rozporządzenia, tryb doprowadzania i przyjmowania osób, o których

mowa w art. 40, do izb wytrzeźwień, jednostek Policji, innych placówek utworzonych

lub wskazanych przez jednostki samorządu terytorialnego oraz zwalniania z tych izb,

jednostek i placówek, a także organizację izb wytrzeźwień oraz innych placówek, z

uwzględnieniem wymagań dotyczących kwalifikacji pracowników i warunków technicznych

pomieszczeń, zakres opieki zdrowotnej nad doprowadzonymi tam osobami oraz maksymalną

wysokość opłat związanych z pobytem w izbie wytrzeźwień, innej placówce utworzonej

lub wskazanej przez jednostkę samorządu terytorialnego lub w jednostce Policji.

”

;

26)

art. 43 otrzymuje brzmienie

„

Art. 43.

1.

Kto sprzedaje lub podaje napoje alkoholowe w wypadkach, kiedy jest to zabronione,

albo bez wymaganego zezwolenia lub wbrew jego warunkom, podlega grzywnie.

2.

Tej samej karze podlega kierownik zakładu handlowego lub gastronomicznego, który nie

dopełnia obowiązku nadzoru i przez to dopuszcza do popełnienia w tym zakładzie przestępstwa

określonego w ust. 1.

3.

W razie popełnienia przestępstwa określonego w ust. 1 albo 2 można orzec przepadek

napojów alkoholowych, chociażby nie były własnością sprawcy, można także orzec zakaz

prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na sprzedaży lub podawaniu napojów

alkoholowych.

4.

Orzekanie w sprawach o przestępstwa określone w ust. 1 i 2 następuje na podstawie

przepisów o postępowaniu karnym.

”

;

27)

dodaje się art. 43

„

Art. 43

1.

Kto spożywa napoje alkoholowe wbrew zakazom określonym w art. 14 ust. 1 i 2a-6 albo

nabywa lub spożywa napoje alkoholowe w miejscach nielegalnej sprzedaży, albo spożywa

napoje alkoholowe przyniesione przez siebie lub inną osobę w miejscach wyznaczonych

do ich sprzedaży lub podawania,

podlega karze grzywny.

2.

Usiłowanie wykroczenia określonego w ust. 1 jest karalne.

3.

W razie popełnienia wykroczenia określonego w ust. 1 można orzec przepadek napojów

alkoholowych, chociażby nie były własnością sprawcy.

”

;

28)

w art. 45„art. 43;

29)

w art. 45

„

1.

Kto wbrew postanowieniom zawartym w art. 13

podlega grzywnie od 10 000 do 500 000 złotych.

”

;

30)

w art. 45

„

1a.

W razie popełnienia przestępstwa określonego w ust. 1 można orzec przepadek napojów

alkoholowych, chociażby nie były własnością sprawcy, można także orzec zakaz prowadzenia

działalności gospodarczej polegającej na hurtowym obrocie napojami alkoholowymi.

”

;

31)

w art. 46 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Napojem alkoholowym w rozumieniu niniejszej ustawy jest produkt przeznaczony do spożycia

zawierający alkohol etylowy w stężeniu przekraczającym 0,5%.

”

;

32)

w art. 47 w ust. 2 wyrazy „Minister Zdrowia i Opieki Społecznej w porozumieniu z Ministrami: Sprawiedliwości,

Spraw Wewnętrznych oraz Pracy, Płac i Spraw Socjalnych” zastępuje się wyrazami „Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, ministrem

właściwym do spraw wewnętrznych oraz ministrem właściwym do spraw pracy”.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

najbliższa okolica punktu sprzedaży napojów alkoholowych - obszar mierzony od granicy

obiektu, zamknięty trwałą przeszkodą o charakterze faktycznym, taką jak krawędź jezdni,

zabudowa, która ze względu na swój charakter uniemożliwia dostęp oraz kontakt wzrokowy

i głosowy, mur bez przejść oraz ciek wodny bez bliskich przepraw,

2)

promocja napojów alkoholowych - publiczną degustację napojów alkoholowych, rozdawanie

rekwizytów związanych z napojami alkoholowymi, organizowanie premiowanej sprzedaży

napojów alkoholowych, a także inne formy publicznego zachęcania do nabywania napojów

alkoholowych z wyłączeniem konkursów opartych na zakupie napojów alkoholowych,

3)

reklama napojów alkoholowych - publiczne rozpowszechnianie znaków towarowych napojów

alkoholowych lub symboli graficznych z nimi związanych, a także nazw i symboli graficznych

przedsiębiorców produkujących napoje alkoholowe, nieróżniących się od nazw i symboli

graficznych napojów alkoholowych, służące popularyzowaniu znaków towarowych napojów

alkoholowych; za reklamę nie uważa się informacji używanych do celów handlowych pomiędzy

przedsiębiorcami zajmującymi się produkcją, obrotem hurtowym i handlem napojami alkoholowymi,

4)

sponsorowanie - bezpośrednie lub pośrednie finansowanie lub współfinansowanie działalności

osób fizycznych, osób prawnych lub jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości

prawnej dla upowszechniania, utrwalania lub podniesienia renomy nazwy, producenta

lub dystrybutora, znaku towarowego lub innego oznaczenia indywidualizującego przedsiębiorcę,

jego działalność, towar lub usługę,

5)

informowanie o sponsorowaniu - prezentowanie informacji zawierającej nazwę sponsora

lub jego znak towarowy w związku ze sponsorowaniem,

6)

wydzielone stoisko - miejsce ekspozycji napojów alkoholowych w punkcie sprzedaży,

w którym sprzedawca prowadzi bezpośrednią sprzedaż napojów alkoholowych, za ladą wydzielającą

to miejsce od pozostałej części punktu; w przypadku punktów prowadzących sprzedaż

samoobsługową wydzielonym stoiskiem jest oddzielony od pozostałych ciąg handlowy lub

lada zamknięte własną kasą fiskalną rejestrującą prowadzoną sprzedaż; w wydzielonym

stoisku nie powinny być sprzedawane inne towary niż napoje alkoholowe,

7)

obrót hurtowy napojami alkoholowymi - zakup napojów alkoholowych w celu dalszej ich

odsprzedaży przedsiębiorcom posiadającym właściwe zezwolenia.

W ustawie z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji

(Dz. U. z 1993 r. Nr 7, poz. 34, z 1995 r. Nr 66, poz. 335 i Nr 142, poz. 701, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 88, poz. 554 i Nr 121, poz. 770, z 1999 r. Nr 90, poz. 999, z 2000 r. Nr 29, poz. 356 i 358 i Nr 73, poz. 852 oraz z 2001 r. Nr 42, poz. 469) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 16b w ust. 1 w pkt 2 na końcu dodaje się wyrazy „z wyjątkiem piwa, którego reklama jest dozwolona z zastrzeżeniem art. 13;

2)

w art. 17 w ust. 6 wyrazy „art. 16b ust. 1 pkt 1” zastępuje się wyrazami „art. 16b ust. 1 pkt 1 i 2, z zastrzeżeniem art. 13.

W ustawie z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej

(Dz. U. Nr 86, poz. 960 i z 2001 r. Nr 5, poz. 43) w załączniku w części IV skreśla się pkt 16.

1.

Zezwolenia na obrót hurtowy napojami alkoholowymi udzielone przez Ministra Gospodarki

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy pozostają w mocy do czasu upływu terminu

ich ważności.

2.

Do spraw o wydanie zezwoleń, o których mowa w ust. 1, wszczętych a niezakończonych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy mają zastosowanie przepisy tej ustawy.

1.

Rada gminy podejmuje uchwałę o rozwiązaniu dotychczasowej gminnej komisji rozwiązywania

problemów alkoholowych w ciągu 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Zarząd gminy podejmie uchwałę o powołaniu gminnej komisji rozwiązywania problemów

alkoholowych w ciągu 30 dni od dnia wejścia w życie uchwały rady gminy w sprawie rozwiązania

dotychczasowej gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 13 lit. b) i pkt 14 - w zakresie art. 13

2)

art. 1 pkt 14 - w zakresie art. 13

3)

art. 1 pkt 31, który wchodzi w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia.

1.

Obrót hurtowy w kraju napojami alkoholowymi o zawartości powyżej 18% alkoholu może

być prowadzony tylko na podstawie zezwolenia wydanego przez ministra właściwego do

spraw gospodarki.

2.

Obrót hurtowy w kraju napojami alkoholowymi o zawartości do 18% alkoholu może być

prowadzony tylko na podstawie zezwolenia wydanego przez marszałka województwa.

3.

Organ, o którym mowa w ust. 2, wydaje zezwolenie na obrót hurtowy przedsiębiorcom

posiadającym siedziby na terenie województwa.

4.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, rodzaj dokumentów

wymaganych przy składaniu wniosków o wydanie zezwoleń na obrót hurtowy napojami alkoholowymi,

wzory wniosków oraz wzory informacji o sprzedaży napojów alkoholowych.

1.

Zezwolenia, o których mowa w art. 9 ust. 1 i 2, wydaje się oddzielnie na obrót hurtowy

następującymi rodzajami napojów alkoholowych

1)

o zawartości do 4,5% alkoholu oraz na piwo,

2)

o zawartości powyżej 4,5% do 18% alkoholu, z wyjątkiem piwa,

3)

o zawartości powyżej 18% alkoholu.

2.

Zezwolenia na obrót hurtowy wydaje się na czas oznaczony

1)

napojami alkoholowymi, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2 - nie dłuższy niż 2 lata,

2)

napojami alkoholowymi, o których mowa w ust. 1 pkt 3 - nie dłuższy niż rok.

3.

Dla zezwoleń, o których mowa w ust. 1 pkt 3, określa się limit w wysokości minimum

500 tys. litrów 100% alkoholu rocznie.

4.

Przepisu ust. 3 nie stosuje się w odniesieniu do przedsiębiorców zaopatrujących statki,

pociągi i samoloty. Maksymalny limit dla tych przedsiębiorców określa się w wysokości

2 tys. litrów 100% alkoholu rocznie.

1.

Za wydanie zezwoleń oraz decyzji wprowadzających w zezwoleniach dodatkowe miejsca

działalności gospodarczej pobierane są opłaty.

2.

Opłaty, o których mowa w ust. 1, wnoszone są na rachunek organu zezwalającego.

3.

Opłaty za wydanie zezwoleń, o których mowa w art. 9

4.

Opłatę, o której mowa w ust. 3, podwyższa się o

1)

50% w przypadku przedsiębiorców, których wartość sprzedaży hurtowej napojów alkoholowych

w roku poprzednim przekroczyła równowartość 25 000 euro, ustaloną przy zastosowaniu

kursu kupna walut obcych, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, z dnia 31 grudnia

tego roku,

2)

100% w przypadku przedsiębiorców, których wartość sprzedaży hurtowej napojów alkoholowych

w roku poprzednim przekroczyła równowartość 50 000 euro, ustaloną przy zastosowaniu

kursu kupna walut obcych, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, z dnia 31 grudnia

tego roku,

3)

200% w przypadku przedsiębiorców, których wartość sprzedaży hurtowej napojów alkoholowych

w roku poprzednim przekroczyła równowartość 100 000 euro, ustaloną przy zastosowaniu

kursu kupna walut obcych, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, z dnia 31 grudnia

tego roku,

4)

300% w przypadku przedsiębiorców, których wartość sprzedaży hurtowej napojów alkoholowych

w roku poprzednim przekroczyła równowartość 200 000 euro, ustaloną przy zastosowaniu

kursu kupna walut obcych, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, z dnia 31 grudnia

tego roku.

5.

Opłata, o której mowa w ust. 4, wnoszona jest wraz z pisemnym oświadczeniem o wartości

sprzedaży hurtowej napojów alkoholowych w roku poprzednim.

6.

Opłatę za wydanie zezwolenia, o którym mowa w art. 9

7.

Opłatę, o której mowa w ust. 6, dla przedsiębiorców zaopatrujących statki, pociągi

i samoloty ustala się stosownie do deklarowanego obrotu (nie więcej niż 2 tys. litrów

100% alkoholu rocznie).

8.

Opłata za wydanie decyzji wprowadzającej dodatkowe miejsca działalności gospodarczej

w stosunku do wymienionych w wydanych zezwoleniach, o których mowa w art. 9

1.

Opłaty, o których mowa w art. 9

2.

Zarządy województw mogą zlecać, w drodze porozumień, jednostkom samorządu powiatowego

zadania z zakresu profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych oraz przekazywać

środki finansowe na ich realizację.

Warunkiem prowadzenia działalności na podstawie zezwoleń, o których mowa w art. 9

1)

przekazywanie organowi zezwalającemu informacji o wielkości sprzedaży napojów alkoholowych,

2)

sprzedaż napojów alkoholowych, wymienionych w zezwoleniu, wyłącznie przedsiębiorcom

posiadającym zezwolenie na obrót hurtowy tymi napojami lub zezwolenie na sprzedaż

detaliczną napojów alkoholowych,

3)

prowadzenie obrotu hurtowego tylko napojami alkoholowymi oznaczonymi znakami skarbowymi

akcyzy, o ile wymóg oznaczania tymi znakami wynika z innych przepisów,

4)

zaopatrywanie się w napoje alkoholowe, wymienione w zezwoleniu, u producentów oraz

u przedsiębiorców posiadających zezwolenie na obrót hurtowy tymi napojami,

5)

posiadanie tytułu prawnego do korzystania ze stacjonarnego magazynu dostosowanego

do przechowywania napojów alkoholowych,

6)

niezaleganie przez przedsiębiorcę z realizacją ciążących na nim zobowiązań podatkowych

oraz wynikających z ubezpieczeń społecznych i zdrowotnych,

7)

wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie objętym zezwoleniem tylko przez przedsiębiorcę

w nim oznaczonego i wyłącznie w miejscach wymienionych w zezwoleniu,

8)

zgłaszanie organowi zezwalającemu zmian stanu faktycznego i prawnego przedsiębiorcy,

w stosunku do danych zawartych w zezwoleniu, w terminie 14 dni od dnia powstania zmiany,

9)

przestrzeganie innych warunków określonych przepisami prawa.

1.

Zezwolenia, o których mowa w art. 9

1)

nieprzestrzegania warunków określonych w art. 9

2)

wprowadzenia do obrotu napojów alkoholowych pochodzących z nielegalnych źródeł,

3)

powtarzającego się zakłócania porządku publicznego w miejscu obrotu,

4)

popełnienia przestępstwa w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przez osobę odpowiedzialną

za działalność przedsiębiorcy posiadającego zezwolenie,

5)

przedstawienia fałszywych danych w oświadczeniu, o którym mowa w art. 9

6)

orzeczenia wobec przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną albo wobec osoby odpowiedzialnej

za działalność przedsiębiorcy posiadającego zezwolenie zakazu prowadzenia działalności

gospodarczej objętej zezwoleniem.

2.

Zezwolenia, o których mowa w art. 9

1)

likwidacji przedsiębiorstwa lub zawiadomienia o zaprzestaniu prowadzenia hurtowego

obrotu napojami alkoholowymi,

2)

utraty warunków wymaganych do uzyskania zezwolenia,

3)

upływu terminu ważności zezwolenia,

4)

zmiany przedsiębiorcy, któremu udzielono zezwolenia.

3.

Na wniosek przedsiębiorcy, którego zezwolenie wygasło z przyczyn wymienionych w ust.

2, organ zezwalający może określić termin przeznaczony na wyprzedaż posiadanych zapasów

napojów alkoholowych. Termin ten nie może być dłuższy niż 6 miesięcy od dnia wygaśnięcia

zezwolenia.

4.

Przedsiębiorca, któremu cofnięto zezwolenie, może wystąpić z wnioskiem o ponowne wydanie

zezwoleń, o których mowa w art. 9

Sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych zawierających powyżej 4,5% alkoholu (z wyjątkiem

piwa), przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży, prowadzi się w wyodrębnionych

punktach sprzedaży, którymi są

1)

sklepy branżowe ze sprzedażą napojów alkoholowych,

2)

wydzielone stoiska w innych placówkach handlowych.

1.

Zabrania się reklamy i promocji na obszarze kraju napojów alkoholowych, z wyjątkiem

piwa, którego reklama i promocja jest dozwolona, pod warunkiem iż nie jest kierowana

do małoletnich lub prowadzona poprzez budowanie skojarzeń z

1)

atrakcyjnością seksualną,

2)

relaksem lub wypoczynkiem,

3)

sportem,

4)

nauką, pracą lub sukcesem zawodowym,

5)

zdrowiem lub sukcesem życiowym.

2.

Reklama i promocja piwa, o której mowa w ust. 1, nie może być prowadzona

1)

w telewizji, radiu, kinie i teatrze między godziną 6

2)

na kasetach wideo i innych nośnikach,

3)

w prasie młodzieżowej i dziecięcej,

4)

na okładkach dzienników i czasopism,

5)

na słupach, tablicach oraz innych stałych i ruchomych powierzchniach wykorzystywanych

do reklamy,

6)

przy udziale małoletnich.

3.

Zabrania się reklamy, promocji produktów i usług, których nazwa, znak towarowy, kształt

graficzny lub opakowanie wykorzystuje podobieństwo lub jest tożsame z oznaczeniem

napoju alkoholowego lub innym symbolem obiektywnie odnoszącym się do napoju alkoholowego.

4.

Zabrania się reklamy i promocji przedsiębiorców oraz innych podmiotów, które w swoim

wizerunku reklamowym wykorzystują nazwę, znak towarowy, kształt graficzny lub opakowanie

związane z napojem alkoholowym, jego producentem lub dystrybutorem.

5.

Zabrania się informowania o sponsorowaniu przez producentów i dystrybutorów napojów

zawierających do 18% alkoholu imprez sportowych, koncertów muzycznych oraz innym imprez

masowych w jakikolwiek inny sposób niż poprzez umieszczanie na zaproszeniu, bilecie,

plakacie lub tablicy informacyjnej związanej z określoną imprezą nazwy lub znaku towarowego

producenta lub dystrybutora, z zastrzeżeniem ust. 6.

6.

Informowanie, o którym mowa w ust. 5, może być prowadzone w radiu i telewizji pod

warunkiem, iż będzie ograniczone wyłącznie do podania nazwy producenta lub dystrybutora

napojów zawierających do 18% alkoholu, a informacja ta nie będzie prezentowana w telewizji

przez osobę fizyczną lub z wykorzystaniem wizerunku postaci ludzkiej.

7.

Zabrania się informowania o, innym niż określone w ust. 5, sponsorowaniu przez producentów

i dystrybutorów napojów zawierających do 18% alkoholu oraz informowania o sponsorowaniu

przez producentów i dystrybutorów napojów zawierających powyżej 18% alkoholu.

8.

Zakaz określony w ust. 1 dotyczy również wydawnictw promocyjno-reklamowych przekazywanych

przez producentów, dystrybutorów lub handlowców napojów alkoholowych klientom detalicznym.

9.

Zakazy określone w ust. 1-8 nie obejmują reklamy i promocji napojów alkoholowych prowadzonej

wewnątrz pomieszczeń hurtowni lub punktów prowadzących wyłącznie sprzedaż napojów

alkoholowych oraz wewnątrz punktów prowadzących sprzedaż napojów alkoholowych do spożycia

w miejscu sprzedaży.

10.

Zakazy określone w ust. 1-8 dotyczą osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek

organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, które uczestniczą w prowadzeniu

reklamy w charakterze zleceniodawcy, zleceniobiorcy i realizatora niezależnie od sposobu

i formy jej prezentacji.

Dochody z opłat za wydane na podstawie art. 18 lub art. 18

Do zezwoleń, o których mowa w art. 9, 18 i 18

1.

Wobec osób przyjętych do izb wytrzeźwień, które stwarzają zagrożenie dla życia lub

zdrowia własnego lub innej osoby, niszczą przedmioty znajdujące się w ich otoczeniu,

może być zastosowany przymus bezpośredni, polegający na przytrzymywaniu lub unieruchomieniu.

2.

Przytrzymywanie jest doraźnym, krótkotrwałym unieruchomieniem osoby z użyciem siły

fizycznej.

3.

Unieruchomienie jest dłużej trwającym obezwładnieniem osoby z użyciem pasów, uchwytów,

prześcieradeł lub kaftana bezpieczeństwa.

4.

Przymus bezpośredni może trwać tylko do czasu ustania przyczyn jego zastosowania.

5.

Za doprowadzenie i pobyt w izbie wytrzeźwień lub jednostce Policji pobierane są opłaty.

6.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych

określi, w drodze rozporządzenia, tryb doprowadzania i przyjmowania osób, o których

mowa w art. 40, do izb wytrzeźwień, jednostek Policji, innych placówek utworzonych

lub wskazanych przez jednostki samorządu terytorialnego oraz zwalniania z tych izb,

jednostek i placówek, a także organizację izb wytrzeźwień oraz innych placówek, z

uwzględnieniem wymagań dotyczących kwalifikacji pracowników i warunków technicznych

pomieszczeń, zakres opieki zdrowotnej nad doprowadzonymi tam osobami oraz maksymalną

wysokość opłat związanych z pobytem w izbie wytrzeźwień, innej placówce utworzonej

lub wskazanej przez jednostkę samorządu terytorialnego lub w jednostce Policji.

1.

Kto sprzedaje lub podaje napoje alkoholowe w wypadkach, kiedy jest to zabronione,

albo bez wymaganego zezwolenia lub wbrew jego warunkom, podlega grzywnie.

2.

Tej samej karze podlega kierownik zakładu handlowego lub gastronomicznego, który nie

dopełnia obowiązku nadzoru i przez to dopuszcza do popełnienia w tym zakładzie przestępstwa

określonego w ust. 1.

3.

W razie popełnienia przestępstwa określonego w ust. 1 albo 2 można orzec przepadek

napojów alkoholowych, chociażby nie były własnością sprawcy, można także orzec zakaz

prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na sprzedaży lub podawaniu napojów

alkoholowych.

4.

Orzekanie w sprawach o przestępstwa określone w ust. 1 i 2 następuje na podstawie

przepisów o postępowaniu karnym.

1.

Kto spożywa napoje alkoholowe wbrew zakazom określonym w art. 14 ust. 1 i 2a-6 albo

nabywa lub spożywa napoje alkoholowe w miejscach nielegalnej sprzedaży, albo spożywa

napoje alkoholowe przyniesione przez siebie lub inną osobę w miejscach wyznaczonych

do ich sprzedaży lub podawania,

podlega karze grzywny.

2.

Usiłowanie wykroczenia określonego w ust. 1 jest karalne.

3.

W razie popełnienia wykroczenia określonego w ust. 1 można orzec przepadek napojów

alkoholowych, chociażby nie były własnością sprawcy.