Obwieszczenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 24 stycznia 2001 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.

1.

Ustawa określa zadania państwa w zakresie łagodzenia skutków bezrobocia, zatrudnienia

oraz aktywizacji zawodowej bezrobotnych i innych osób poszukujących pracy.

2.

Ustawa ma zastosowanie do

1)

obywateli polskich zamieszkałych w Polsce, poszukujących i podejmujących zatrudnienie

lub inną pracę zarobkową na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz zatrudnienie

za granicą u pracodawców zagranicznych,

2)

cudzoziemców przebywających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i posiadających

kartę stałego pobytu lub którym nadano status uchodźcy w Rzeczypospolitej Polskiej,

poszukujących i podejmujących zatrudnienie lub inną pracę zarobkową na terytorium

Polski,

3

cudzoziemców, którym starosta udzielił zgody na zatrudnienie lub inną pracę zarobkową

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

Na zasadach określonych w ustawie zasiłki i inne świadczenia z tytułu pozostawania

bez pracy przysługują osobom, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2.

Absolwentom odbywającym szkolenie lub staż przysługuje, od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy, stypendium w wysokości i na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

Waloryzacja zasiłków następująca z dniem 1 września 2000 r., na podstawie art. 24

ust. 6a ustawy wymienionej w art. 1, dokonywana jest o wskaźnik wzrostu cen towarów

i usług konsumpcyjnych w pierwszym półroczu 2000 r. w stosunku do drugiego półrocza

1999 r., pomniejszony o wskaźnik, o jaki zasiłki zostaną zwaloryzowane z dniem 1 czerwca

2000 r.

W 2000 r.

1)

art. 55 ust. 3 ustawy, o której mowa w art. 1, stosuje się również w zakresie dotyczącym

zasiłków przedemerytalnych i świadczeń przedemerytalnych,

2)

łączna kwota zaciągniętych kredytów i pożyczek, o których mowa w art. 55 ust. 4 ustawy,

o której mowa w art. 1, nie może przekroczyć kwoty stanowiącej równowartość 12,5%

dochodów Funduszu Pracy, planowanych na ten rok,

3)

okres spłaty kredytów i pożyczek, o którym mowa w art. 55 ust. 5 ustawy, o której

mowa w art. 1, może wykraczać poza rok budżetowy i może przekroczyć trzy miesiące,

nie więcej jednak niż sześć miesięcy,

4)

w zakresie określonym w art. 55 ust. 3-5 ustawy, o której mowa w art. 1, nie stosuje

się art. 99 ust. 1 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (Dz.

U. Nr 155, poz. 1014, z 1999 r. Nr 38, poz. 360, Nr 49, poz. 485, Nr 70, poz. 778

i Nr 110, poz. 1255 oraz z 2000 r. Nr 6, poz. 69, Nr 12, poz. 136 i Nr 48, poz. 550).

1.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1

absolwencie - oznacza to bezrobotnego w okresie do upływu 12 miesięcy od dnia określonego

w dyplomie, świadectwie ukończenia szkoły lub zaświadczeniu o ukończeniu kursu, jeżeli

jest

a)

absolwentem ponadpodstawowej szkoły publicznej lub niepublicznej o uprawnieniach szkoły

publicznej albo szkoły wyższej państwowej lub niepaństwowej - dla młodzieży,

b)

absolwentem studiów podyplomowych lub doktoranckich, podjętych w okresie 6 miesięcy

od dnia ukończenia szkoły wyższej,

c)

absolwentem szkoły, o której mowa w lit. a), dla dorosłych, jeżeli w ostatnich 12

miesiącach trwania nauki nie był zatrudniony,

d)

absolwentem co najmniej 12-miesięcznego przygotowania zawodowego, odbytego w ramach

Ochotniczych Hufców Pracy,

e)

absolwentem dziennych kursów zawodowych, trwających co najmniej 24 miesiące, jeżeli

w okresie ostatnich 12 miesięcy ich trwania nie był zatrudniony,

f)

absolwentem szkoły specjalnej,

g)

niepełnosprawnym, który uzyskał uprawnienia do wykonywania zawodu,

2

bezrobotnym - oznacza to osobę, o której mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1 i 2, nie zatrudnioną

i nie wykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia

w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującego w danym zawodzie lub służbie, z zastrzeżeniem

lit. g), nie uczącą się w szkole w systemie dziennym, zarejestrowaną we właściwym

dla miejsca zameldowania (stałego lub czasowego) powiatowym urzędzie pracy

a)

ukończyła 18 lat, z wyjątkiem młodocianych absolwentów,

b)

kobieta nie ukończyła 60 lat, a mężczyzna 65 lat,

c

nie nabyła prawa do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy, renty szkoleniowej

albo po ustaniu zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, zaprzestaniu prowadzenia pozarolniczej

działalności

d

nie jest właścicielem lub posiadaczem (samoistnym lub zależnym) nieruchomości rolnej

w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego, o powierzchni użytków rolnych przekraczającej 2 ha przeliczeniowe, lub nie podlega

ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu z tytułu stałej pracy jako współmałżonek lub domownik

w gospodarstwie rolnym o powierzchni użytków rolnych przekraczającej 2 ha przeliczeniowe,

e

nie jest właścicielem lub posiadaczem (samoistnym lub zależnym) gospodarstwa stanowiącego

dział specjalny produkcji rolnej w rozumieniu przepisów podatkowych, chyba że dochód

z działów specjalnych produkcji rolnej, obliczony dla ustalenia podatku dochodowego

od osób fizycznych, nie przekracza wysokości przeciętnego dochodu z pracy w indywidualnych

gospodarstwach rolnych z 2,0 ha przeliczeniowych, ustalonego przez Prezesa Głównego

Urzędu Statystycznego, na podstawie przepisów o podatku rolnym, lub nie podlega ubezpieczeniu

emerytalno-rentowemu z tytułu stałej pracy jako współmałżonek lub domownik w takim

gospodarstwie,

f

nie podjęła pozarolniczej działalności od dnia wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji

do dnia wyrejestrowania tej działalności albo nie podlega - na podstawie odrębnych

przepisów - obowiązkowi ubezpieczenia społecznego, z wyjątkiem ubezpieczenia społecznego

rolników, lub zaopatrzenia emerytalnego,

g)

jest osobą niepełnosprawną, której stan zdrowia pozwala na podjęcie zatrudnienia co

najmniej w połowie wymiaru czasu pracy obowiązującego w danym zawodzie lub służbie,

h)

nie jest osobą tymczasowo aresztowaną lub nie odbywa kary pozbawienia wolności,

i

nie uzyskuje miesięcznie dochodu w wysokości przekraczającej połowę najniższego wynagrodzenia,

z zastrzeżeniem lit. d),

j

nie pobiera, na podstawie przepisów o pomocy społecznej, zasiłku stałego, stałego

wyrównawczego, gwarantowanego zasiłku okresowego lub renty socjalnej,

3)

cudzoziemcach - oznacza to osoby nie posiadające obywatelstwa polskiego,

4

dochodach - oznacza to dochody z innego tytułu niż zatrudnienie lub inna praca zarobkowa

podlegające opodatkowaniu na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych,

5)

dodatkowym miejscu pracy - oznacza to miejsce pracy utworzone dla bezrobotnego w wyniku

udzielenia pożyczki z Funduszu Pracy,

5a

dodatku szkoleniowym - oznacza to kwotę wypłaconą bezrobotnemu w okresie szkolenia

obejmującego przyuczenie do zawodu, przekwalifikowanie lub podwyższenie kwalifikacji

zawodowych,

6)

klubie pracy - oznacza to zajęcia dla bezrobotnych w celu nabycia umiejętności poszukiwania

i uzyskiwania zatrudnienia,

7)

koszcie szkolenia - oznacza to

a)

uprzednio uzgodnioną należność przysługującą jednostce szkoleniowej,

b)

koszt ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków,

c)

koszt przejazdu i zakwaterowania, jeżeli szkolenie odbywa się w innej miejscowości

niż miejsce zamieszkania bezrobotnego,

d)

koszt niezbędnych badań lekarskich,

8

najniższym wynagrodzeniu - oznacza to najniższe wynagrodzenie pracowników, ogłoszone

przez ministra właściwego do spraw pracy w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej

„Monitor Polski”

9)

nielegalnym zatrudnieniu lub innej nielegalnej pracy zarobkowej - oznacza to

a)

zatrudnienie przez pracodawcę osoby bez zawarcia z nią w wymaganym terminie umowy

o pracę na piśmie,

b)

niezgłoszenie osoby zatrudnionej lub wykonującej inną pracę zarobkową do ubezpieczenia

społecznego,

c

zatrudnienie lub powierzenie innej pracy zarobkowej cudzoziemcowi nie posiadającemu

karty stałego pobytu lub statusu uchodźcy w Rzeczypospolitej Polskiej bez zezwolenia

lub zgody starosty lub na innym stanowisku albo na innych warunkach niż określone

w zezwoleniu lub zgodzie,

d

podjęcie przez cudzoziemca nie posiadającego karty stałego pobytu lub statusu uchodźcy

w Rzeczypospolitej Polskiej zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej bez zgody starosty,

10)

nielegalnej działalności - oznacza to

a)

prowadzenie pośrednictwa pracy albo kierowanie obywateli polskich do pracy za granicą

bez wymaganego upoważnienia,

b)

prowadzenie pośrednictwa pracy albo kierowanie obywateli polskich do pracy za granicą

u pracodawców zagranicznych, w celu osiągnięcia zysku,

11

odpowiednim zatrudnieniu - oznacza to zatrudnienie, do którego bezrobotny ma wystarczające

kwalifikacje lub może je wykonywać po uprzednim szkoleniu, jego stan zdrowia pozwala

mu na wykonywanie tego zatrudnienia, a łączny czas dojazdu do miejsca zatrudnienia

i z powrotem środkami komunikacji publicznej nie przekracza 3 godzin,

12

organach zatrudnienia - oznacza to Prezesa Krajowego Urzędu Pracy, marszałków województw

i starostów,

13)

osobie samotnie wychowującej dzieci - oznacza to osobę, o której mowa w przepisach

o podatku dochodowym od osób fizycznych,

14)

osobie współpracującej - oznacza to osobę współpracującą w rozumieniu przepisów o

ubezpieczeniu społecznym osób prowadzących działalność gospodarczą oraz ich rodzin,

a także przepisów o ubezpieczeniu społecznym osób wykonujących pracę na podstawie

umowy agencyjnej lub umowy zlecenia,

15)

poszukującym pracy - oznacza to osobę nie zatrudnioną, o której mowa w art. 1 ust.

2 pkt 1 i 2, poszukującą zatrudnienia oraz osobę zatrudnioną zgłaszającą zamiar i

gotowość podjęcia zatrudnienia w wyższym wymiarze czasu pracy, albo dodatkowego lub

innego zatrudnienia, zarejestrowaną w powiatowym urzędzie pracy

15a

pozarolniczej działalności - oznacza to pozarolniczą działalność w rozumieniu przepisów

o systemie ubezpieczeń społecznych,

16)

innej pracy zarobkowej - oznacza to wykonywanie pracy na podstawie umowy agencyjnej,

umowy zlecenia, umowy o dzieło albo w okresie członkostwa w rolniczej spółdzielni

produkcyjnej lub spółdzielni kółek rolniczych (usług rolniczych),

17)

pracodawcy - oznacza to jednostkę organizacyjną, chociażby nie posiadała osobowości

prawnej, a także osobę fizyczną, jeżeli zatrudniają one pracowników,

18)

pracach interwencyjnych - oznacza to zatrudnienie bezrobotnego przez pracodawcę w

okresie nie dłuższym niż 12 miesięcy, jeżeli zatrudnienie to nastąpiło w wyniku umowy

zawartej z powiatowym urzędem pracy

18a

pożyczce szkoleniowej - oznacza to pożyczkę udzieloną bezrobotnemu na sfinansowanie

kosztów szkolenia podejmowanego bez skierowania powiatowego urzędu pracy

19)

programach specjalnych - oznacza to działania, w celu promocji zatrudnienia, inicjowane

przez organy zatrudnienia na rzecz osób zakwalifikowanych do grup ryzyka na lokalnych

rynkach pracy,

20)

przeciętnym wynagrodzeniu - oznacza to przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce

narodowej w poprzednim kwartale od pierwszego dnia następnego miesiąca po ogłoszeniu

przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski”,

20a

przyczynach dotyczących zakładu pracy - oznacza to rozwiązanie stosunku pracy (stosunku

służbowego) z powodu ogłoszenia upadłości pracodawcy, jego likwidacji lub likwidacji

stanowiska pracy z przyczyn ekonomicznych, organizacyjnych, produkcyjnych albo technologicznych,

a także wygaśnięcie stosunku pracy (stosunku służbowego) z powodu śmierci pracodawcy

lub gdy przepisy ustawy przewidują wygaśnięcie stosunku pracy w przypadku przejścia

zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę i niezaproponowania przez tego

pracodawcę nowych warunków pracy i płacy,

21

robotach publicznych - oznacza to zatrudnienie bezrobotnego w okresie nie dłuższym

niż 12 miesięcy przy wykonywaniu prac zorganizowanych przez organy samorządu terytorialnego

lub instytucje użyteczności publicznej oraz organizacje statutowo zajmujące się problematyką

ochrony środowiska, kultury, oświaty, sportu i turystyki, opieki zdrowotnej oraz pomocy

społecznej, a także spółki wodne i ich związki, jeżeli prace te są finansowane lub

dofinansowane ze środków samorządu terytorialnego, budżetu państwa, funduszy celowych

lub środków instytucji, organizacji, spółek wodnych i ich związków,

21a

stażu - oznacza to nabywanie umiejętności praktycznych do wykonywania pracy poprzez

wykonywanie zadań w miejscu pracy przez absolwenta, bez nawiązania stosunku pracy

z pracodawcą,

21b

stypendium - oznacza to kwotę wypłacaną z Funduszu Pracy bezrobotnemu, zarejestrowanemu

w powiatowym urzędzie pracy

21c

staroście - oznacza to starostę powiatu lub prezydenta miasta na prawach powiatu sprawującego

zwierzchnictwo nad działalnością powiatowego urzędu pracy,

22

szkoleniu - oznacza to przyuczenie do zawodu, przekwalifikowanie, podwyższenie kwalifikacji

zawodowych lub naukę umiejętności poszukiwania i uzyskiwania zatrudnienia,

22a

składkach na ubezpieczenia społeczne - oznacza to składki na ubezpieczenia emerytalne,

rentowe i wypadkowe, finansowane z własnych środków płatnika tych składek,

23)

zasiłku - oznacza to zasiłek dla bezrobotnych,

24)

(skreślony),

25)

zatrudnieniu - oznacza to wykonywanie pracy na podstawie stosunku pracy, stosunku

służbowego oraz umowy o pracę nakładczą.

2.

Okres, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, przedłuża się o czas odbywania przez absolwenta

zasadniczej służby wojskowej, nadterminowej zasadniczej służby wojskowej, przeszkolenia

wojskowego absolwentów szkół wyższych, służby wojskowej pełnionej w charakterze kandydata

na żołnierza zawodowego, ćwiczeń wojskowych, okresowej służby wojskowej oraz zasadniczej

służby w obronie cywilnej i służby zastępczej.

3

Badania lekarskie, mające na celu stwierdzenie zdolności bezrobotnego do pracy, przeprowadzają,

na wniosek kierownika powiatowego urzędu pracy

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1.

Do okresu uprawniającego do zasiłku, od którego w myśl ustawy wymienionej w art. 1

zależy nabycie prawa do zasiłku przedemerytalnego, zalicza się okresy zatrudnienia

na podstawie umowy o pracę, w celu przygotowania zawodowego młodocianych pracowników

bez względu na wysokość uzyskiwanego wynagrodzenia stanowiącego podstawę wymiaru składki

na ubezpieczenie społeczne, przypadające także przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy.

2.

Osobom uprawnionym w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy do zasiłku oraz które

utraciły do niego prawo po dniu 1 lipca 1997 r. w związku z wyczerpaniem okresu jego

pobierania, przysługuje od dnia złożenia wniosku zasiłek przedemerytalny, jeżeli po

zaliczeniu okresu zatrudnienia na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego

młodocianych pracowników spełniają warunki do otrzymania zasiłku przedemerytalnego.

1.

Minister właściwy do spraw pracy, w trybie określonym w art. 57 ust. 5 ustawy wymienionej

w art. 1, zapewni środki na dokończenie inwestycji realizowanych dla potrzeb powiatowych

(rejonowych) urzędów pracy, rozpoczętych przed dniem 1 stycznia 2000 r., w tym

1)

w 2000 r. - na uregulowanie zobowiązań powstałych do dnia 5 maja 2000 r.,

2)

do dnia 30 czerwca 2001 r. - na dokończenie tych inwestycji, w tym uregulowanie zobowiązań

powstałych po dniu 5 maja 2000 r.

2.

Dla realizacji zadania, o którym mowa w ust. 1, art. 57 ust. 4 ustawy wymienionej

w art. 1 stosuje się bez ograniczenia określonego w tym przepisie.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Zadania określone w ustawie realizuje minister właściwy do spraw pracy przy pomocy

Prezesa Krajowego Urzędu Pracy oraz samorząd województwa, wojewoda i samorząd powiatowy,

którzy współdziałają z organami, organizacjami i instytucjami zajmującymi się problematyką

zatrudnienia i przeciwdziałania bezrobociu, a w szczególności z organizacjami związków

zawodowych, pracodawców i bezrobotnych.

1.

Absolwenci zarejestrowani jako bezrobotni przed dniem wejścia w życie ustawy uprawnieni

są do zasiłków, zasiłków szkoleniowych i innych świadczeń na dotychczasowych zasadach.

2.

Bezrobotni, którzy przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy nabyli prawo do zasiłku,

o którym mowa w art. 24 ust. 5 ustawy wymienionej w art. 1, zachowują do niego prawo

także w przypadku, gdy zamieszkują w rejonie administracyjnym (gminie) nie uznanym

za zagrożony szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym.

3.

Stypendia, o których mowa w art. 37a, 37b i 37d ustawy wymienionej w art. 1, mogą

być przyznane absolwentom, którzy zarejestrują się jako bezrobotni począwszy od dnia

wejścia w życie niniejszej ustawy.

4.

Przepis art. 1 pkt 11 lit. f) ustawy stosuje się do bezrobotnych skierowanych do prac

interwencyjnych lub robót publicznych począwszy od dnia jej wejścia w życie.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 2 czerwca 1998 r.

1.

Prezes Krajowego Urzędu Pracy jest centralnym organem administracji rządowej i podlega

ministrowi właściwemu do spraw pracy.

2.

Prezes Krajowego Urzędu Pracy jest powoływany i odwoływany przez Prezesa Rady Ministrów,

na wniosek ministra właściwego do spraw pracy, zaopiniowany przez Naczelną Radę Zatrudnienia.

3.

Wiceprezesów Krajowego Urzędu Pracy powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw

pracy na wniosek Prezesa Krajowego Urzędu Pracy.

4.

Prezes Krajowego Urzędu Pracy w zakresie objętym ustawą

1)

współdziała z jednostkami samorządu terytorialnego,

2

realizuje politykę państwa w zakresie rynku pracy,

3)

inicjuje i stosuje instrumenty polityki rynku pracy, w tym poprzez zawierane z organami

zatrudnienia kontrakty na realizację zadań określonych w ustawie,

4

opracowuje projekty standardów realizacji zadań określonych w ustawie,

5)

realizuje zadania wynikające z funkcji dysponenta głównego Funduszu Pracy,

6)

zapewnia jednolitość stosowania prawa poprzez m.in.

a)

udzielanie wyjaśnień dotyczących przepisów ustawy,

b)

opracowywanie wzorów dokumentów oraz druków,

c)

prowadzenie szkoleń kadr realizujących zadania objęte ustawą,

d

nadzór systemu informatycznego w organach zatrudnienia,

7)

realizuje zadania w zakresie ochrony roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności

pracodawcy,

8)

jest organem odwoławczym od decyzji wydawanych przez wojewodę jako organu pierwszej

instancji,

9)

wykonuje zadania określone w odrębnych ustawach.

5.

Zadania określone w ust. 4 Prezes Krajowego Urzędu Pracy wykonuje przy pomocy Krajowego

Urzędu Pracy.

6.

Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, organizację, szczegółowe zasady

i zakres działania Krajowego Urzędu Pracy oraz zadania wojewody w zakresie realizacji

przepisów ustawy.

7

Minister właściwy do spraw pracy może określać, w drodze rozporządzenia, standardy

realizacji przez organy zatrudnienia zadań określonych w ustawie, a w szczególności

pośrednictwa pracy, poradnictwa zawodowego, organizacji szkoleń, prowadzenia centrów

informacji zawodowych i klubów pracy, zawierające zwłaszcza procedury postępowania,

wzory dokumentacji, druków i zaświadczeń oraz metody oceny efektywności realizowanych

zadań.

(skreślony).

Przepisy wykonawcze, wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie

upoważnienia zawartego w art. 49 ust. 2 ustawy wymienionej w art. 1, zachowują moc

do czasu wydania przepisów na podstawie upoważnienia w brzmieniu określonym w niniejszej

ustawie, nie dłużej niż 6 miesięcy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt

13 lit. a) i b), które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2000 r., oraz art. 1 pkt 30

lit. a), który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.

1.

Do zadań samorządu województwa w zakresie polityki rynku pracy należy w szczególności

1)

opracowywanie analiz i ocen dotyczących problematyki zatrudnienia i przeciwdziałania

bezrobociu w województwie,

2)

współdziałanie z wojewódzką radą zatrudnienia w podejmowaniu przedsięwzięć zmierzających

do ograniczenia bezrobocia i jego negatywnych skutków, w tym tworzenie nowych miejsc

pracy,

3

planowanie wydatków i gospodarowanie środkami finansowymi przeznaczonymi na realizację

polityki rynku pracy,

3a

inicjowanie i współfinansowanie szkoleń, prac interwencyjnych, zatrudnienia absolwentów

i programów specjalnych,

4)

organizowanie pośrednictwa pracy w skali wojewódzkiej i międzywojewódzkiej,

5)

współdziałanie z organami właściwymi w sprawach oświaty w planowaniu i podejmowaniu

przedsięwzięć w zakresie szkolenia bezrobotnych oraz w organizowaniu kształcenia zawodowego,

z uwzględnieniem potrzeb wojewódzkiego rynku pracy,

6)

organizowanie i koordynowanie rozwoju usług poradnictwa zawodowego oraz informacji

zawodowej na terenie województwa, a także wspieranie działalności klubów pracy,

7)

ustalanie kryteriów wydawania zezwoleń w sprawach zatrudnienia cudzoziemców,

8

prowadzenie polityki regionalnej w zakresie przeciwdziałania bezrobociu poprzez inspirowanie

i współfinansowanie oraz koordynowanie realizacji programów wojewódzkich,

9

organizowanie, inicjowanie i współfinansowanie inwestycji infrastrukturalnych, wykonywanych

jako zadania własne gmin lub powiatów, w systemie robót publicznych w powiatach (gminach)

zagrożonych szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym,

10

organizowanie, inicjowanie i współfinansowanie lokalnych programów mających na celu

tworzenie nowych miejsc pracy i likwidację negatywnych skutków bezrobocia lub wspieranie

rządowych programów restrukturyzacyjnych,

10a

inicjowanie przedsięwzięć w zakresie udzielania pomocy i udzielanie pomocy przewidzianym

do zwolnienia pracownikom, również za pośrednictwem pracodawców, w przypadku gdy zwolnienia

te mają znaczący wpływ na lokalny rynek pracy,

11)

realizacja innych zadań przewidzianych w odrębnych ustawach.

2

Zadania określone w ust. 1 realizowane są przez wojewódzki urząd pracy będący wojewódzką

samorządową jednostką organizacyjną samorządu województwa.

3.

Dyrektora wojewódzkiego urzędu pracy powołuje i odwołuje marszałek województwa, po

zasięgnięciu opinii Prezesa Krajowego Urzędu Pracy oraz wojewódzkiej rady zatrudnienia.

4.

Wicedyrektorów wojewódzkich urzędów pracy powołuje i odwołuje marszałek województwa

na wniosek dyrektora.

5.

Sejmik województwa co najmniej raz w roku dokonuje oceny sytuacji na rynku pracy.

1.

Okres zatrudnienia od 1 lipca do 31 grudnia 1994 r. w wymiarze niższym od połowy wymiaru

czasu pracy obowiązującego w danym zawodzie lub służbie zalicza się do okresu, od

którego zależy nabycie prawa i długość okresu pobierania zasiłku, jeżeli w okresie

tego zatrudnienia nie był pobierany zasiłek.

2.

Zasiłek, uzyskany na podstawie ust. 1, przyznawany jest na wniosek bezrobotnego od

dnia złożenia wniosku; zasiłek przysługuje, jeżeli bezrobotny w dniu rejestracji spełniał

warunki do jego otrzymania po zaliczeniu okresów zatrudnienia, o których mowa w ust.

1.

1.

W 2001 r.

1)

art. 55 ust. 3 ustawy wymienionej w art. 4 stosuje się również w zakresie dotyczącym

zasiłków przedemerytalnych i świadczeń przedemerytalnych,

2)

łączna kwota zaciągniętych kredytów i pożyczek, o której mowa w art. 55 ust. 4 ustawy

wymienionej w art. 4, nie może przekroczyć kwoty stanowiącej równowartość 12,5% dochodów

Funduszu Pracy, planowanych na ten rok,

3)

okres spłaty kredytów i pożyczek, o którym mowa w art. 55 ust. 5 ustawy wymienionej

w art. 4, może wykraczać poza rok budżetowy i może przekroczyć trzy miesiące, nie

więcej jednak niż sześć miesięcy,

4)

w zakresie określonym w pkt 1-3 nie stosuje się art. 99 ust. 1 ustawy z dnia 26 listopada

1998 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 155, poz. 1014, z 1999 r. Nr 38, poz. 360,

Nr 49, poz. 485, Nr 70, poz. 778 i Nr 110, poz. 1255 oraz z 2000 r. Nr 6, poz. 69,

Nr 12, poz. 136, Nr 48, poz. 550, Nr 95, poz. 1041, Nr 119, poz. 1251 i Nr 122, poz.

1315).

2.

Zasiłki przedemerytalne przyznane przed dniem wejścia w życie ustawy przysługują uprawnionym

osobom w dotychczasowej wysokości, z uwzględnieniem art. 24 ust. 6a ustawy wymienionej

w art. 4.

Do zadań z zakresu administracji rządowej realizowanych przez powiaty należy

1)

rejestrowanie bezrobotnych i innych osób poszukujących pracy, przedstawianie im propozycji

zatrudnienia, szkolenia i innych form mających na celu ich aktywizację zawodową, a

w razie braku takich możliwości wypłacanie uprawnionym zasiłków i innych świadczeń

pieniężnych,

2)

przyznawanie i wypłacanie osobom uprawnionym zasiłków przedemerytalnych i świadczeń

przedemerytalnych,

3)

prowadzenie poradnictwa zawodowego oraz informacji zawodowej dla bezrobotnych i innych

osób poszukujących pracy,

4)

wydawanie biletów kredytowych osobom skierowanym do pracy poza miejsce stałego zamieszkania,

5)

wydawanie zezwoleń i zgód w sprawach dotyczących zatrudnienia lub wykonywania innej

pracy zarobkowej przez cudzoziemców, na podstawie kryteriów ustalonych przez samorząd

województwa,

6)

wydawanie decyzji w sprawach o

a)

uznaniu lub odmowie uznania danej osoby za bezrobotną oraz utracie statusu osoby bezrobotnej,

b)

przyznaniu, odmowie przyznania, wstrzymaniu, wznowieniu wypłaty oraz utracie lub pozbawieniu

prawa do zasiłku, dodatku szkoleniowego, stypendium, zasiłku przedemerytalnego lub

świadczenia przedemerytalnego,

c

obowiązku zwrotu nienależnie pobranego zasiłku, dodatku szkoleniowego, stypendium,

zasiłku przedemerytalnego, świadczenia przedemerytalnego, innych nienależnie pobranych

świadczeń lub kosztów szkolenia finansowanych z Funduszu Pracy,

d

odroczeniu terminu spłaty, rozłożeniu na raty lub umorzeniu części albo całości nienależnie

pobranego świadczenia lub pożyczki udzielonej z Funduszu Pracy,

e)

refundowaniu pracodawcom wynagrodzeń i składek na ubezpieczenie społeczne młodocianych

pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego,

f)

refundowaniu pracodawcom dodatków i premii przysługujących pracownikom za wykonywanie

obowiązków opiekunów praktyk uczniowskich,

7)

wydawanie innych decyzji w sprawach dotyczących zatrudnienia i przeciwdziałania bezrobociu

na podstawie innych ustaw,

8)

wykonywanie kontroli w zakresie przestrzegania przepisów ustawy,

9)

wykonywanie zadań określonych w odrębnych przepisach.

Do zadań samorządu powiatowego należy w szczególności

1)

udzielanie pomocy bezrobotnym i innym osobom poszukującym pracy w znalezieniu pracy,

a także pracodawcom w pozyskaniu pracowników,

2)

podejmowanie i realizacja działań zmierzających do ograniczenia bezrobocia i jego

negatywnych skutków,

3)

pozyskiwanie i gospodarowanie środkami finansowymi na realizację zadań z zakresu przeciwdziałania

bezrobociu oraz aktywizacji lokalnego rynku pracy,

4)

inicjowanie tworzenia dodatkowych miejsc pracy oraz udzielanie pomocy bezrobotnym

w podejmowaniu działalności na własny rachunek i ścisła współpraca w tym zakresie

z izbą rolniczą w odniesieniu do bezrobotnych zamieszkałych na wsi,

5)

inicjowanie i finansowanie

a)

prac interwencyjnych,

b)

robót publicznych,

c)

zatrudnienia absolwentów,

d)

programów specjalnych,

e)

szkoleń,

6)

współdziałanie z powiatowymi radami zatrudnienia w zakresie ograniczania bezrobocia

i jego negatywnych skutków, a w szczególności rozdziału i wykorzystania środków Funduszu

Pracy oraz Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych,

7)

inicjowanie i wspieranie działalności klubów pracy,

8)

opracowywanie analiz, ocen i sprawozdań dotyczących problematyki zatrudnienia i przeciwdziałania

bezrobociu w powiecie na potrzeby wojewódzkiego urzędu pracy oraz powiatowej rady

zatrudnienia,

9

inicjowanie przedsięwzięć w zakresie udzielania pomocy i udzielanie pomocy przewidzianym

do zwolnienia pracownikom, również za pośrednictwem pracodawców, w przypadku gdy zwolnienia

te mają znaczący wpływ na lokalny rynek pracy.

1.

Zadania, o których mowa w art. 6 i 6a, wykonywane są przez powiatowe urzędy pracy

wchodzące w skład powiatowej administracji zespolonej.

2.

Kierownika powiatowego urzędu pracy powołuje i odwołuje starosta po zasięgnięciu opinii

powiatowej rady zatrudnienia.

3.

Zastępców kierownika powiatowego urzędu pracy powołuje i odwołuje starosta na wniosek

kierownika.

1.

Do zadań wojewody w zakresie przeciwdziałania bezrobociu należy

1)

kontrola realizacji zadań z zakresu administracji rządowej, wynikających z przestrzegania

przepisów ustawy, wykonywanych przez jednostki samorządu terytorialnego,

2)

sprawowanie merytorycznego nadzoru nad wymaganym standardem usług świadczonych przez

urzędy pracy oraz odpowiednim poziomem kwalifikacji kadr w urzędach pracy na terenie

województwa.

2.

W postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji

w zakresie zatrudnienia i przeciwdziałania bezrobociu, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej

1)

organem właściwym jest starosta,

2)

organem wyższego stopnia jest wojewoda.

Zachowuje moc rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 20 kwietnia 1999 r. w sprawie ustalenia

świadczeń przedemerytalnych dla osób zwolnionych z przyczyn dotyczących zakładu pracy

z podmiotów gospodarki narodowej objętych programem restrukturyzacji przemysłu hutnictwa

żelaza i stali w Polsce (Dz. U. Nr 36, poz. 341 i Nr 77, poz. 867).

1

Naczelna Rada Zatrudnienia jest organem opiniodawczo-doradczym ministra właściwego

do spraw pracy w sprawach zatrudnienia.

2.

Do zakresu działania Naczelnej Rady Zatrudnienia należy w szczególności

1)

inspirowanie przedsięwzięć zmierzających do pełnego i racjonalnego zatrudnienia,

2)

opiniowanie planów Funduszu Pracy oraz rocznych sprawozdań z działalności tego Funduszu,

3

wydawanie opinii w sprawach, o których mowa w art. 57 ust. 1 pkt 21 i 23,

3a

opiniowanie zasad i kryteriów przyznawania przez ministra właściwego do spraw pracy,

z funduszy będących w jego dyspozycji, środków na dofinansowanie programów i przedsięwzięć

realizowanych w ramach zadań statutowych przez instytucje i organizacje na rzecz bezrobotnych

oraz młodzieży wchodzącej na rynek pracy,

4)

opiniowanie projektów aktów prawnych dotyczących zatrudnienia oraz wnioskowanie w

sprawie wydania lub zmiany obowiązujących przepisów,

5)

współdziałanie z wojewódzkimi radami zatrudnienia,

6

przedstawianie ministrowi właściwemu do spraw pracy okresowych informacji o swojej

działalności.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 marca 1996 r., z wyjątkiem przepisów

1)

art. 1 pkt 13 dotyczącego art. 27 ust. 1 pkt 3, który wchodzi w życie pierwszego dnia

czwartego miesiąca następującego po miesiącu ogłoszenia ustawy,

2)

art. 2, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1995 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z tym że art. 35 ust.

3 i 4 oraz art. 46 ust. 8 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu ustalonym niniejszą

ustawą wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 1998 r.

1.

Bezrobotnemu, który nabył prawo do zasiłku lub zasiłku szkoleniowego przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy, zasiłki te wypłaca się w wysokości i przez okres wynikający

z dotychczasowych przepisów, z zastrzeżeniem ust. 2-5.

2.

Bezrobotny, który nabył prawo do zasiłku przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,

ma prawo do zasiłku w wysokości określonej w niniejszej ustawie, jeżeli jest to korzystniejsze.

Ustalenie tego prawa następuje na wniosek bezrobotnego.

3.

Bezrobotnemu nie posiadającemu prawa do zasiłku w dniu wejścia w życie niniejszej

ustawy dodatek szkoleniowy przysługuje, jeżeli szkolenie rozpoczął po dniu wejścia

w życie niniejszej ustawy.

4.

Bezrobotny, który w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy pobiera zasiłek na podstawie

dotychczasowego przepisu art. 25 ust. 6 ustawy wymienionej w art. 1, zachowuje prawo

do jego pobierania na dotychczasowych zasadach przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia

w życie ustawy, chyba że zajdą okoliczności powodujące wcześniejszą utratę prawa do

zasiłku.

5.

Bezrobotny, który od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy uzyskuje wynagrodzenie

lub dochód z tytułu zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w wysokości niższej od

połowy najniższego wynagrodzenia, zachowuje status osoby bezrobotnej oraz prawo do

zasiłku na dotychczasowych zasadach przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie

niniejszej ustawy.

6.

Prawo do zasiłku przedemerytalnego i świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobom

spełniającym warunki do jego przyznania, jeżeli

1)

zarejestrowane zostały w rejonowym urzędzie pracy po dniu wejścia w życie niniejszej

ustawy,

2)

w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy uprawnione były do zasiłku do czasu uzyskania

uprawnień emerytalnych.

7.

Do okresu, od którego w myśl ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, zależy nabycie prawa, wysokość i okres pobierania zasiłku, zasiłku przedemerytalnego

lub świadczenia przedemerytalnego, zalicza się również okresy zatrudnienia, innej

pracy zarobkowej i prowadzenia pozarolniczej działalności, przypadające przed dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy, jeżeli w tym okresie podstawę wymiaru składki na

ubezpieczenie społeczne lub zaopatrzenie emerytalne i Fundusz Pracy stanowiła kwota

wynosząca co najmniej połowę najniższego wynagrodzenia miesięcznie.

8.

Stopę bezrobocia, o której mowa w art. 35 ustawy wymienionej w art. 1 niniejszej ustawy,

według stanu na dzień 30 czerwca 1996 r. Prezes Głównego Urzędu Statystycznego ogłosi

w ciągu jednego miesiąca od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.

1

Wojewódzkie rady zatrudnienia są organami opiniodawczo-doradczymi marszałków województw.

2.

Do zakresu działania wojewódzkich rad zatrudnienia należy w szczególności

1)

inspirowanie przedsięwzięć zmierzających do pełnego i racjonalnego zatrudnienia w

województwie,

2)

ocena racjonalności gospodarki środkami Funduszu Pracy,

3)

opiniowanie projektów planów finansowych, opracowywanych przez wojewódzkie urzędy

pracy, oraz sprawozdań z ich wykonania,

4

składanie wniosków i wydawanie opinii w sprawach dotyczących kierunków kształcenia,

szkolenia zawodowego oraz zatrudnienia w województwie,

5)

(skreślony),

6)

opiniowanie kryteriów wydawania decyzji w sprawach zatrudnienia cudzoziemców lub wykonywania

przez nich innej pracy zarobkowej na terenie województwa,

7)

ocenianie okresowych sprawozdań z działalności wojewódzkich urzędów pracy oraz przedstawianie

Naczelnej Radzie Zatrudnienia okresowych sprawozdań i wniosków w sprawach zatrudnienia,

8

opiniowanie kryteriów przyznawania pożyczek z Funduszu Pracy,

9)

opiniowanie kandydatów na stanowisko dyrektora wojewódzkiego urzędu pracy oraz wnioskowanie

o jego odwołanie,

10)

delegowanie przedstawiciela do komisji konkursowej w przypadku powoływania dyrektora

wojewódzkiego urzędu pracy w drodze konkursu.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 1997 r., z wyjątkiem art. 13 ust. 1 pkt

1, 2 i 3 oraz ust. 1a ustawy, o której mowa w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r., oraz z wyjątkiem art. 3,

art. 4, art. 5 i art. 6 ust. 2, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia ustawy.

1

Powiatowe rady zatrudnienia są organami opiniodawczo-doradczymi starostów.

2

Do zakresu działania powiatowych rad zatrudnienia stosuje się odpowiednio przepisy

art. 8 ust. 2 pkt 1-4 i 7-10.

3

Powiatowe rady zatrudnienia opiniują kryteria refundowania kosztów szkolenia, o których

mowa w art. 15 ust. 5.

(skreślony).

Ustawa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu ogłoszenia,

z tym że

1)

art. 23 ust. 1 pkt 2, ust. 2 i 4, art. 25 ust. 11 i 12, art. 27 ust. 1 pkt 3 i 4 oraz

art. 40 pkt 1 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

wchodzą w życie pierwszego dnia siódmego miesiąca następującego po dniu ogłoszenia,

2)

art. 25 ust. 1 pkt 1, 2 i 3 lit. a) ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, wchodzi w życie pierwszego dnia czwartego miesiąca następującego

po dniu ogłoszenia,

3)

art. 2 wchodzi w życie z dniem ogłoszenia,

4)

art. 3 wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r.,

5)

art. 4 z wyłączeniem pkt 8 lit. c), pkt 10 i pkt 14 lit. a) oraz art. 7 wchodzą w

życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 14 września 1996 r.,

6)

art. 6 wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.

1.

Naczelna Rada Zatrudnienia składa się z 24 osób, powoływanych w równych częściach

spośród przedstawicieli reprezentatywnych organizacji związkowych, organizacji pracodawców,

organów administracji rządowej oraz samorządu terytorialnego.

2

Wojewódzkie rady zatrudnienia składają się z 15 osób, powołanych w równych częściach

spośród przedstawicieli działających na terenie województwa organizacji związków zawodowych,

izb rolniczych, organizacji pracodawców, wojewody oraz jednostek samorządu terytorialnego

(powiatów i gmin). Przewodniczącym wojewódzkiej rady zatrudnienia jest marszałek województwa.

3

Powiatowe rady zatrudnienia składają się z 12 osób powołanych w równych częściach

spośród przedstawicieli działających na terenie danego powiatu organizacji związków

zawodowych, izb rolniczych, organizacji pracodawców oraz jednostek samorządu terytorialnego

(powiatów i gmin). Przewodniczącym powiatowej rady zatrudnienia jest starosta lub

prezydent miasta na prawach powiatu, w przypadkach określonych ustawą.

4

Członków Naczelnej Rady Zatrudnienia powołuje minister właściwy do spraw pracy, członków

wojewódzkich rad zatrudnienia - marszałek województwa, natomiast członków powiatowych

rad zatrudnienia - starosta, spośród kandydatów zgłoszonych przez organy i organizacje,

o których mowa w ust. 1-3.

5.

Członek rady zatrudnienia może zostać odwołany

1)

na wniosek organu lub organizacji, która zgłosiła kandydaturę członka rady,

2

z inicjatywy odpowiednio ministra właściwego do spraw pracy, marszałka województwa

oraz starosty, po zasięgnięciu opinii organu lub organizacji, która zgłosiła kandydatury

członka rady.

6.

Kadencja rad zatrudnienia trwa 4 lata.

7

Minister właściwy do spraw pracy określa, w drodze rozporządzenia, organizację oraz

tryb działania rad zatrudnienia oraz zasady, na jakich mogą uczestniczyć w posiedzeniach

rad zatrudnienia przedstawiciele nauki oraz innych organów, organizacji i instytucji

nie reprezentowanych w radach zatrudnienia.

8.

Pracodawca jest obowiązany zwolnić pracownika od pracy w celu wzięcia udziału w posiedzeniach

rady zatrudnienia. Za czas zwolnienia pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia ustalonego

według zasad obowiązujących przy obliczaniu wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy. Koszty

wynagrodzenia ponoszone przez pracodawcę mogą być refundowane z Funduszu Pracy.

9.

Na wniosek członków rad zatrudnienia zamieszkałych poza miejscem obrad rady koszty

przejazdów publicznymi środkami komunikacji finansowane są ze środków Funduszu Pracy.

10

Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady

refundacji kosztów, o których mowa w ust. 8 i 9.

Organy zatrudnienia realizują zadania państwa w zakresie zatrudnienia, przeciwdziałania

bezrobociu i łagodzenia jego skutków.

1.

Pośrednictwo pracy polega na udzielaniu pomocy bezrobotnym i innym osobom poszukującym

pracy w uzyskaniu odpowiedniego zatrudnienia oraz pracodawcom w znalezieniu odpowiednich

pracowników.

2.

Pośrednictwo pracy prowadzą powiatowe urzędy pracy

1)

dostępności usług pośrednictwa dla wszystkich osób poszukujących pracy oraz dla pracodawców,

2)

dobrowolności - oznaczającej wolne od przymusu korzystanie z usług pośrednictwa pracy

przez poszukujących pracy,

3)

równości - oznaczającej obowiązek powiatowych urzędów pracy

4)

jawności - oznaczającej, że każde wolne miejsce pracy zgłoszone do urzędu podawane

jest do wiadomości poszukującym pracy.

3

Pracodawcy mają obowiązek na bieżąco informować powiatowe urzędy pracy

4.

Pracodawca przed zatrudnieniem pracownika obowiązany jest uzyskać od niego oświadczenie

o pozostawaniu lub niepozostawaniu w rejestrze bezrobotnych.

5

Pracodawca obowiązany jest zawiadomić w formie pisemnej w ciągu 5 dni właściwy powiatowy

urząd pracy

1.

Powiatowe urzędy pracy

1a

Rejestracja i ewidencja bezrobotnych i innych osób poszukujących pracy następuje po

przedstawieniu przez te osoby niezbędnych dla ustalenia ich statusu i uprawnień danych

osobowych, informacji oraz dokumentów, określonych w rozporządzeniach, o których mowa

w art. 36 ust. 1.

2.

Bezrobotni mają obowiązek zgłaszania się do właściwego powiatowego urzędu pracy

3

Starosta, z zastrzeżeniem art. 27 ust. 3, pozbawia statusu bezrobotnego osobę, która

1)

nie spełnia warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2,

2)

(skreślony),

3

otrzymała pożyczkę z Funduszu Pracy lub Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych

na podjęcie działalności pozarolniczej lub rolniczej,

4

dwukrotnie odmówiła, bez uzasadnionej przyczyny, przyjęcia propozycji odpowiedniego

zatrudnienia albo wykonywania prac interwencyjnych lub robót publicznych; pozbawienie

statusu bezrobotnego następuje na okres 6 miesięcy,

5

nie stawiła się w powiatowym urzędzie pracy

6

odmówiła poddania się badaniom lekarskim mającym na celu ustalenie zdolności do pracy;

pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres 3 miesięcy od dnia tej odmowy,

7)

na wniosek bezrobotnego.

Powiatowe urzędy pracy

1

inicjują i finansują szkolenia bezrobotnych oraz przyznają i wypłacają dodatki szkoleniowe,

2)

inicjują organizowanie dodatkowych miejsc pracy i udzielają pracodawcom pomocy finansowej

w zakresie określonym w ustawie,

3)

inicjują oraz finansują, w zakresie ustalonym w ustawie, prace interwencyjne, a także

roboty publiczne,

4)

udzielają pożyczek z Funduszu Pracy na podjęcie działalności na własny rachunek,

5)

przyznają i wypłacają zasiłki,

6)

aktywizują bezrobotnych w ramach programów specjalnych oraz w ramach zajęć w klubach

pracy,

7

inicjują i realizują inne zadania przewidziane w ustawie oraz w odrębnych przepisach.

1.

Powiatowy urząd pracy

1)

braku kwalifikacji zawodowych,

2)

konieczności zmiany kwalifikacji w związku z brakiem propozycji odpowiedniego zatrudnienia,

3)

utraty zdolności do wykonywania pracy w dotychczas wykonywanym zawodzie.

2.

Powiatowy urząd pracy

3.

Szkolenie powinno trwać nie dłużej niż 6 miesięcy, a w przypadkach uzasadnionych programem

szkolenia w danym zawodzie - nie dłużej niż 12 miesięcy.

4.

Skierowanie na szkolenie może być poprzedzone określeniem przez doradcę zawodowego

powiatowego urzędu pracy

5

Na wniosek pracodawcy, który zatrudnia co najmniej 20 pracowników, powiatowy urząd

pracy

6.

Pracodawca, który nie spełnił warunku, o którym mowa w ust. 5, obowiązany jest do

zwrotu kosztów szkolenia finansowanych ze środków Funduszu Pracy.

1

Dodatek szkoleniowy przysługuje bezrobotnemu w okresie odbywania szkolenia, na które

został skierowany przez powiatowy urząd pracy

2

Wysokość dodatku szkoleniowego wynosi miesięcznie 20% zasiłku, o którym mowa w art.

24 ust. 1.

3.

W przypadku skierowania bezrobotnego na szkolenie, koszty tego szkolenia są finansowane

z Funduszu Pracy, z zastrzeżeniem ust. 4.

4

Osoba, która z własnej winy nie ukończyła szkolenia, obowiązana jest do zwrotu kosztów

szkolenia, chyba że powodem nieukończenia szkolenia było podjęcie zatrudnienia.

5

Bezrobotnym skierowanym na szkolenie przez powiatowy urząd pracy w okresie odbywania

szkolenia przysługują na zasadach przewidzianych dla pracowników świadczenia z tytułu

wypadków przy pracy i chorób zawodowych powstałych w związku ze szkoleniem oraz w

drodze do i z miejsca szkolenia.

6

Świadczenia, o których mowa w ust. 5, z wyjątkiem renty z tytułu niezdolności do pracy,

renty rodzinnej i szkoleniowej, wypłacane są z Funduszu Pracy, z zastrzeżeniem ust.

7, przez powiatowy urząd pracy na podstawie orzeczenia lekarza orzecznika Zakładu

Ubezpieczeń Społecznych, po sporządzeniu protokołu okoliczności i przyczyn wypadku

przez zespół powypadkowy jednostki szkoleniowej lub po stwierdzeniu przez państwowego

7

Osobom skierowanym na szkolenie przez powiatowy urząd pracy, nie posiadającym statusu

bezrobotnego, przysługuje odszkodowanie z tytułu ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych

wypadków powstałych w związku ze szkoleniem oraz w drodze do i z miejsca szkolenia

- wypłacane przez instytucję ubezpieczeniową, w której osoby te zostały ubezpieczone.

8

Jednostka szkoleniowa obowiązana jest ubezpieczyć osobę, o której mowa w ust. 7, od

następstw nieszczęśliwych wypadków.

9.

(skreślony).

10

Powiatowy urząd pracy

1)

jest w okresie wypowiedzenia stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy,

2)

jest zatrudniona u przedsiębiorcy, wobec którego ogłoszono upadłość lub który jest

w stanie likwidacji, z wyłączeniem likwidacji w celu prywatyzacji,

3

otrzymuje świadczenie socjalne przysługujące na urlopie górniczym lub górniczy zasiłek

socjalny - przewidziane w Układzie zbiorowym pracy dla pracowników zakładów górniczych

z dnia 21 grudnia 1991 r. i w ustawie z dnia 26 listopada 1998 r. o dostosowaniu górnictwa węgla kamiennego do funkcjonowania

w warunkach gospodarki rynkowej oraz szczególnych uprawnieniach i zadaniach gmin górniczych

(Dz. U. Nr 162, poz. 1112 i z 2001 r. Nr 5, poz. 41) lub w odrębnych przepisach,

4)

pobiera gwarantowany zasiłek okresowy z pomocy społecznej.

1.

W celu umożliwienia podjęcia zatrudnienia wymagającego szczególnych kwalifikacji,

powiatowy urząd pracy

2.

Pożyczka, o której mowa w ust. 1, jest nie oprocentowana, a okres jej spłaty może

wynosić do 18 miesięcy od ustalonego w umowie dnia zakończenia szkolenia.

3.

W przypadku wykorzystania pożyczki na inne cele niż określone w umowie, niepodjęcia

lub nieukończenia szkolenia, pożyczka podlega bezzwłocznemu zwrotowi w całości, wraz

z odsetkami ustawowymi. Odsetki ustawowe ustala się także od kwoty pożyczki nie spłaconej

w terminie.

4.

Przepis art. 15 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

1.

Poradnictwo zawodowe polega na udzieleniu bezrobotnym i innym osobom poszukującym

pracy pomocy w wyborze odpowiedniego zawodu i miejsca zatrudnienia oraz pracodawcom

w doborze kandydatów do pracy na stanowiska wymagające szczególnych predyspozycji

psychofizycznych.

2.

Poradnictwo zawodowe kieruje się następującymi zasadami

1)

dostępności usług dla wszystkich osób bezrobotnych i innych osób poszukujących pracy

oraz dla pracodawców,

2)

dobrowolności korzystania z usług poradnictwa zawodowego,

3)

równości w korzystaniu z usług poradnictwa zawodowego bez względu na narodowość, płeć,

wyznanie, przynależność do organizacji politycznych i społecznych oraz inne okoliczności,

4)

swobody wyboru zawodu i miejsca zatrudnienia,

5)

bezpłatności korzystania z usług poradnictwa zawodowego,

6)

poufności i ochrony danych osobistych bezrobotnych i innych osób poszukujących pracy,

korzystających z usług poradnictwa zawodowego.

3.

Poradnictwo zawodowe prowadzą powiatowe urzędy pracy

4.

Poradnictwo zawodowe świadczone jest w formie porad indywidualnych i grupowych.

5.

Porady indywidualne mogą być poprzedzone specjalistycznymi badaniami lekarskimi i

psychologicznymi. Koszty badań nie obciążają bezrobotnego i innych osób poszukujących

pracy.

6.

Przeprowadzenie badań, o których mowa w ust. 5, może nastąpić wyłącznie za zgodą bezrobotnego

lub innej osoby poszukującej pracy.

1.

Powiatowy urząd pracy

1)

pracodawcom na zorganizowanie dodatkowych miejsc pracy dla bezrobotnych skierowanych

na te miejsca,

2

bezrobotnym, pracownikom w okresie wypowiedzenia zwalnianym z pracy z przyczyn dotyczących

zakładu pracy oraz poszukującym pracy otrzymującym świadczenie socjalne przysługujące

na urlopie górniczym lub górniczy zasiłek socjalny, przewidziane w Układzie zbiorowym

pracy dla pracowników zakładów górniczych z dnia 21 grudnia 1991 r. i w ustawie z dnia 26 listopada 1998 r. o dostosowaniu górnictwa węgla kamiennego do funkcjonowania

w warunkach gospodarki rynkowej oraz szczególnych uprawnieniach i zadaniach gmin górniczych

(Dz. U. Nr 162, poz. 1112 i z 2001 r. Nr 5, poz. 41) lub odrębnych przepisach - na podjęcie pozarolniczej działalności lub działalności

rolniczej, z wyjątkiem zakupu ziemi.

2.

Wysokość pożyczki nie może przekraczać dwudziestokrotnego przeciętnego wynagrodzenia;

w razie pożyczki na zorganizowanie dodatkowych miejsc pracy wysokość ta dotyczy utworzenia

jednego miejsca pracy.

3.

Pracodawca, któremu udzielono pożyczki, jest zobowiązany do zorganizowania dodatkowych

miejsc pracy w terminach określonych w umowie pożyczki i zatrudniania skierowanych

bezrobotnych przez okres co najmniej 24 miesięcy.

4

Pożyczka dla osób, o których mowa w ust. 1 pkt 2, może być umorzona na wniosek pożyczkobiorcy

przez starostę do wysokości 50%, pod warunkiem prowadzenia działalności przez okres

co najmniej 24 miesięcy oraz po spełnieniu innych warunków określonych w umowie.

4a

Starosta może odroczyć termin spłaty, rozłożyć na raty albo po zasięgnięciu opinii

rejonowej

1)

w wyniku postępowania egzekucyjnego lub na podstawie innych okoliczności lub dokumentów

stwierdzono, że pożyczkobiorca nie posiada majątku, z którego można dochodzić należności,

2)

w wyniku egzekucji pożyczkobiorca lub osoby pozostające na jego utrzymaniu byłyby

pozbawione niezbędnych środków utrzymania,

3)

pożyczkobiorca zmarł nie pozostawiając majątku, z którego można dochodzić należności,

4)

wydatki egzekucyjne będą wyższe od należności,

5)

przeprowadzone postępowanie wyjaśniające wykaże, że za umorzeniem przemawiają szczególne

względy gospodarcze lub społeczne.

4b

Umorzenie pożyczki, za spłatę której odpowiada solidarnie więcej niż jeden dłużnik,

może nastąpić, gdy okoliczności uzasadniające umorzenie, o których mowa w ust. 4a,

zachodzą co do wszystkich zobowiązanych.

5.

Warunki udzielania pożyczek, wysokość stopy procentowej oraz warunki spłaty określa

się w umowie zawieranej przez powiatowy urząd pracy

5a

Umowa zawarta z osobą, o której mowa w ust. 1 pkt 2, może przewidywać dokonanie przez

powiatowy urząd pracy

6.

Wykazy pracodawców i osób, którym udzielono pożyczki, podawane są do wiadomości publicznej

w powiatowym urzędzie pracy

7.

Przepisy ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2, 3, 5 i 6 stosuje się odpowiednio do jednoosobowego

przedsiębiorcy

8.

(skreślony).

9

Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady

udzielania pożyczek, wysokość stopy procentowej oraz warunki spłat, o których mowa

w ust. 5.

1

Starosta

2.

Starosta

3.

Jeżeli pracodawca bezpośrednio po zakończeniu prac interwencyjnych trwających co najmniej

6 miesięcy zatrudniał skierowanego bezrobotnego przez okres dalszych 6 miesięcy, zawierając

po upływie tego okresu umowę o pracę na czas nie określony w pełnym wymiarze czasu

pracy, powiatowy urząd pracy

4.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do jednoosobowego przedsiębiorcy

5.

Powiatowy urząd pracy

1

Starosta

2.

Starosta

3

Na wniosek organizatora robót publicznych starosta może przyznawać zaliczki ze środków

Funduszu Pracy na poczet wypłat wynagrodzeń oraz składki na ubezpieczenie społeczne,

a także rzeczowych kosztów organizacji robót publicznych.

4

Na wniosek organizatora robót publicznych, w powiatach (gminach)

5.

Przepis art. 19 ust. 5 stosuje się odpowiednio.

6

Minister właściwy do spraw pracy może, w drodze rozporządzenia, określić powiaty (gminy)

1.

Starosta zwraca organowi samorządu terytorialnego, który zatrudnił skierowanego bezrobotnego

w ramach robót publicznych trwających nie dłużej niż 7 dni w miesiącu, wynagrodzenie

w wysokości jednej dwudziestej piątej najniższego wynagrodzenia wraz ze składką na

ubezpieczenie społeczne za każdy dzień zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy.

2.

Przepis art. 19 ust. 5 stosuje się odpowiednio.

Minister właściwy do spraw pracy określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady

organizowania prac interwencyjnych i robót publicznych oraz przyznawania zaliczek

i finansowania rzeczowych kosztów organizacji robót publicznych.

1.

Starosta

2.

Kwota zrefundowanych składek, o których mowa w ust. 1, nie może przekroczyć trzykrotnej

wysokości najniższego wynagrodzenia obowiązującego w dniu spełnienia warunków wymienionych

w ust. 3.

3.

Refundacja następuje w przypadku, gdy

1)

pracodawca zatrudniał skierowanego bezrobotnego w pełnym wymiarze czasu pracy przez

okres co najmniej 12 miesięcy oraz

2)

po upływie 12 miesięcy zatrudnienia umowa o pracę będzie nadal umową o pracę na czas

nie określony.

1

Prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7

dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy

1)

nie ma dla niego propozycji odpowiedniego zatrudnienia, skierowania do prac interwencyjnych,

robót publicznych lub na utworzone dodatkowe miejsce pracy oraz

2)

w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co

najmniej 365 dni

a)

był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej najniższego wynagrodzenia;

w okresie tym nie uwzględnia się okresów urlopów bezpłatnych trwających łącznie dłużej

niż 30 dni, z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 2,

b)

wykonywał pracę na podstawie umowy o pracę nakładczą, jeżeli osiągał z tego tytułu

dochód w wysokości co najmniej najniższego wynagrodzenia,

c)

wykonywał pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo współpracował

przy wykonywaniu tych umów, jeżeli podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne

i Fundusz Pracy stanowiła kwota co najmniej najniższego wynagrodzenia,

d)

podlegał ubezpieczeniu społecznemu lub zaopatrzeniu emerytalnemu z tytułu prowadzenia

pozarolniczej działalności lub współpracy, jeżeli podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie

społeczne lub zaopatrzenie emerytalne i Fundusz Pracy stanowiła kwota wynosząca co

najmniej najniższe wynagrodzenie,

e)

wykonywał pracę w okresie tymczasowego aresztowania lub odbywania kary pozbawienia

wolności, jeżeli podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy

stanowiła kwota co najmniej najniższego wynagrodzenia,

f)

wykonywał pracę w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub w spółdzielni kółek rolniczych

(usług rolniczych), będąc członkiem tej spółdzielni, jeżeli podstawę wymiaru składki

na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota co najmniej najniższego

wynagrodzenia,

g)

opłacał składkę na Fundusz Pracy w związku z zatrudnieniem za granicą u pracodawcy

zagranicznego,

h

był zatrudniony za granicą i przybył do Rzeczypospolitej Polskiej jako repatriant.

2

Do 365 dni, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zalicza się również okresy

1)

zasadniczej służby wojskowej, nadterminowej zasadniczej służby wojskowej, przeszkolenia

wojskowego absolwentów szkół wyższych, służby wojskowej pełnionej w charakterze kandydata

na żołnierza zawodowego, ćwiczeń wojskowych, okresowej służby wojskowej oraz zasadniczej

służby w obronie cywilnej i służby zastępczej,

2

urlopu wychowawczego, udzielonego na podstawie odrębnych przepisów,

3

pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy, renty szkoleniowej, świadczenia rehabilitacyjnego

oraz przypadające po ustaniu zatrudnienia, wykonywania innej pracy zarobkowej albo

zaprzestania prowadzenia pozarolniczej działalności - okresy pobierania zasiłku chorobowego,

macierzyńskiego lub opiekuńczego, jeżeli podstawę wymiaru tych zasiłków stanowiła

kwota w wysokości co najmniej najniższego wynagrodzenia,

4

nie wymienione w ust. 1 pkt 2, za które opłacana była składka na ubezpieczenie społeczne

i Fundusz Pracy lub zaopatrzenie emerytalne i Fundusz Pracy, jeżeli podstawę wymiaru

składki stanowiła kwota wynosząca co najmniej najniższe wynagrodzenie,

5

okres, za który przyznano odszkodowanie z tytułu niezgodnego z przepisami rozwiązania

przez pracodawcę stosunku pracy (stosunku służbowego), oraz okres, za który wypłacono

pracownikowi odszkodowanie z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę.

3.

(skreślony).

4

Prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnym zwolnionym z zakładów karnych i aresztów

śledczych, zarejestrowanym w okresie 30 dni od dnia zwolnienia, jeżeli suma okresów,

o których mowa w ust. 1 pkt 2 i w ust. 2, przypadających w okresie 18 miesięcy przed

ostatnim pozbawieniem wolności, oraz wykonywania pracy w okresie pozbawienia wolności

wynosiła co najmniej 365 dni. W przypadku pozbawienia wolności w okresie pobierania

zasiłku, po zwolnieniu z zakładu karnego lub aresztu śledczego przysługuje prawo do

zasiłku na okres skrócony o okres pobierania zasiłku przed pozbawieniem wolności i

w trakcie przerw w odbywaniu kary.

4a

Prawo do zasiłku przysługuje również bezrobotnym zwolnionym po odbyciu zasadniczej

służby wojskowej, jeżeli okres jej odbywania wynosił co najmniej 350 dni.

5.

W razie równoczesnego spełnienia kilku warunków uprawniających do zasiłku, bezrobotnemu

przysługuje wybór podstawy jego przyznania.

6

W przypadku udokumentowania przez bezrobotnego okresu uprawniającego do zasiłku po

upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy, lecz w okresie

posiadania statusu bezrobotnego, prawo do zasiłku przysługuje od dnia udokumentowania

tego prawa na okres, o którym mowa w art. 25 ust. 1.

1

Wysokość zasiłku wynosi 260 złotych miesięcznie, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz 6a.

2

Bezrobotnemu, którego łączne okresy zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, pozarolniczej

działalności, wymienione w art. 23 ust. 1 pkt 2, oraz okresy, o których mowa w art.

23 ust. 2 pkt 1, 2, 4 i 5, zwane dalej „okresem uprawniającym do zasiłku”, wynoszą

do 5 lat, przysługuje zasiłek w wysokości 80% kwoty zasiłku określonego w ust. 1.

3

Bezrobotnemu, którego okres uprawniający do zasiłku wynosi co najmniej 20 lat, przysługuje

zasiłek w wysokości 120% kwoty zasiłku określonego w ust. 1.

4

Do okresu uprawniającego do zasiłku, od którego zależy wysokość i okres pobierania

zasiłku, zalicza się również okresy pobierania, na podstawie przepisów o pomocy społecznej,

gwarantowanego zasiłku okresowego, okresy zatrudnienia na podstawie umowy o pracę

w celu przygotowania zawodowego młodocianych pracowników, okres zatrudnienia za granicą

osoby, która przesiedliła się do kraju na warunkach repatriacji w rozumieniu przepisów

o obywatelstwie polskim oraz okresy urlopu bezpłatnego, udzielonego na podstawie przepisów

w sprawie bezpłatnych urlopów dla matek pracujących, opiekujących się małymi dziećmi,

innych udzielonych w tym celu urlopów bezpłatnych, a także okresy niewykonywania pracy

przed dniem 8 czerwca 1968 r. stanowiące przerwę w zatrudnieniu spowodowaną opieką

nad dzieckiem

1)

w wieku do 4 lat - w granicach do 3 lat na każde dziecko oraz łącznie z okresami,

o których mowa w art. 23 ust. 2 pkt 2 - bez względu na liczbę dzieci - do 6 lat,

2)

na które ze względu na jego stan fizyczny, psychiczny lub psychofizyczny przysługuje

pielęgnacyjny zasiłek rodzinny - dodatkowo do 3 lat na każde dziecko.

5.

(skreślony).

6.

(skreślony).

6a

Zasiłki podlegają waloryzacji o wskaźnik wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych

ogółem w poprzednim półroczu, w terminach 1 marca i 1 września. Zasiłki nie podlegają

waloryzacji w przypadku, gdy wskaźnik wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem

nie uległ zmianie lub był ujemny.

6b

Minister właściwy do spraw pracy, na podstawie komunikatu Prezesa Głównego Urzędu

Statystycznego, ogłasza, w drodze obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski”, kwoty zasiłków po waloryzacji.

6c

Prezes Głównego Urzędu Statystycznego ogłasza w formie komunikatu w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” do 20 dnia pierwszego miesiąca każdego

półrocza wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem za poprzednie półrocze.

7

Zasiłki wypłaca się w okresach miesięcznych z dołu. Zasiłek za niepełny miesiąc ustala

się dzieląc kwotę przysługującego zasiłku przez 30 i mnożąc przez liczbę dni kalendarzowych

przypadających w okresie, za który przysługuje zasiłek.

7a

Przepis ust. 7 stosuje się odpowiednio do dodatków szkoleniowych, zasiłków przedemerytalnych,

świadczeń przedemerytalnych i stypendiów.

8

Uprawnionym do zasiłku, dodatku szkoleniowego, stypendium, zasiłku przedemerytalnego

oraz świadczenia przedemerytalnego przysługują odsetki ustawowe, jeżeli powiatowy

urząd pracy

1

Okres pobierania zasiłku, z zastrzeżeniem ust. 1a, 5, 8, 11 i 12, wynosi

1)

6 miesięcy - dla bezrobotnych zamieszkałych w okresie pobierania zasiłku na obszarze

działania powiatowego urzędu pracy

2)

12 miesięcy - dla bezrobotnych zamieszkałych w okresie pobierania zasiłku na obszarze

działania powiatowego urzędu pracy

3)

18 miesięcy dla bezrobotnych

a)

zamieszkałych w dniu nabycia prawa do zasiłku oraz w okresie jego pobierania na obszarze

działania powiatowego urzędu pracy

b)

którzy mają na utrzymaniu co najmniej jedno dziecko w wieku do 15 lat, a małżonek

bezrobotnego jest także bezrobotny i utracił prawo do zasiłku z powodu upływu okresu

jego pobierania.

1a

Okres pobierania zasiłku przez bezrobotnych zamieszkałych w miejscowościach, które

w okresie pobierania zasiłku zostały objęte obszarem działania innego powiatowego

urzędu pracy, nie ulega zmianie.

2.

(skreślony).

3.

(skreślony).

4.

(skreślony).

4a.

(skreślony).

5

W razie urodzenia dziecka przez kobietę pobierającą zasiłek w okresie, o którym mowa

w ust. 1, lub w ciągu miesiąca po jego zakończeniu, okres ten ulega przedłużeniu o

czas, przez który przysługiwałby jej, zgodnie z odrębnymi przepisami, zasiłek macierzyński.

6.

(skreślony).

7.

(skreślony).

8

Okres pobierania zasiłku, o którym mowa w ust. 1 i 5, ulega skróceniu o czas nieprzysługiwania

zasiłku z przyczyn wymienionych w art. 27 ust. 1 pkt 1

9.

(skreślony).

10.

(skreślony).

11

Bezrobotny, który utracił status bezrobotnego na okres krótszy niż 365 dni z powodu

podjęcia zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, pozarolniczej działalności lub uzyskiwania

dochodu w wysokości przekraczającej połowę najniższego wynagrodzenia miesięcznie i

zarejestrował się w powiatowym urzędzie pracy

11a

Przepis ust. 11 stosuje się odpowiednio w przypadku powołania i zwolnienia z zasadniczej

służby wojskowej, nadterminowej zasadniczej służby wojskowej, przeszkolenia wojskowego

absolwentów szkół wyższych, służby wojskowej pełnionej w charakterze kandydata na

żołnierza zawodowego, ćwiczeń wojskowych, okresowej służby wojskowej oraz zasadniczej

służby w obronie cywilnej i służby zastępczej.

12

Osoba, która utraciła na okres nie dłuższy niż 365 dni status bezrobotnego, a w dniu

kolejnej rejestracji spełnia warunki określone w art. 23, uzyskuje prawo do zasiłku

na okres pomniejszony o poprzedni okres pobierania zasiłku.

13.

(skreślony).

14

Okresy zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, pozarolniczej działalności oraz uzyskiwania

dochodu, o którym mowa w ust. 11, wlicza się do okresów, o których mowa w art. 27

ust. 2.

Bezrobotny jest obowiązany zawiadomić w ciągu 5 dni powiatowy urząd pracy

1

Prawo do zasiłku nie przysługuje bezrobotnemu, który

1)

(skreślony),

2)

odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia,

szkolenia, wykonywania prac interwencyjnych lub robót publicznych,

3

w okresie 6 miesięcy przed zarejestrowaniem w powiatowym urzędzie pracy

4

w okresie 6 miesięcy przed zarejestrowaniem się w powiatowym urzędzie pracy

5

otrzymał przewidziane Układem zbiorowym pracy dla pracowników zakładów górniczych z dnia 21 grudnia 1991

r. lub w przepisach ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o dostosowaniu górnictwa węgla

kamiennego do funkcjonowania w warunkach gospodarki rynkowej oraz szczególnych uprawnieniach

i zadaniach gmin górniczych

(Dz. U. Nr 162, poz. 1112 i z 2001 r. Nr 5, poz. 41) świadczenie w postaci jednorazowego ekwiwalentu pieniężnego za urlop górniczy, jednorazowej

odprawy socjalnej, zasiłkowej, pieniężnej lub pieniężnej bezwarunkowej,

6

otrzymał odszkodowanie za skrócenie okresu wypowiedzenia umowy o pracę.

2

Bezrobotnemu, o którym mowa w ust. 1, spełniającemu warunki określone w art. 23 zasiłek

przysługuje

1)

po okresie 90 dni - w przypadku wymienionym w ust. 1 pkt 2,

2)

po okresie 90 dni, od dnia zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy

3)

po okresie 180 dni, od dnia zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy

4

po upływie okresu, za który otrzymał ekwiwalent, odprawę lub odszkodowanie, o których

mowa w ust. 1 pkt 5 i 6.

3

Bezrobotny, który w okresie krótszym niż 30 dni przebywa za granicą lub pozostaje

w innej sytuacji powodującej brak gotowości do podjęcia zatrudnienia, nie zostaje

pozbawiony statusu bezrobotnego, jeżeli o zamierzonym pobycie lub pozostawaniu w sytuacji

powodującej brak gotowości do podjęcia zatrudnienia zawiadomił powiatowy urząd pracy

4.

Bezrobotny obowiązany jest do składania powiatowemu urzędowi pracy

1

Osoba, która pobrała nienależnie świadczenie pieniężne, obowiązana jest do jego zwrotu

w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.

2

Za nienależnie pobrane świadczenie w rozumieniu ust. 1 uważa się

1)

świadczenie wypłacone mimo zaistnienia okoliczności powodujących ustanie prawa do

jego pobierania, jeżeli pobierający to świadczenie był pouczony o tych okolicznościach,

2)

świadczenie wypłacone na podstawie nieprawdziwych oświadczeń lub sfałszowanych dokumentów

albo w innych przypadkach świadomego wprowadzenia w błąd powiatowego urzędu pracy

3

zasiłek, dodatek szkoleniowy, stypendium, zasiłek przedemerytalny, świadczenie przedemerytalne

lub inne świadczenie pieniężne finansowane z Funduszu Pracy, wypłacone osobie za okres,

za który nabyła prawo do emerytury, renty z tytułu niezdolności do pracy, renty szkoleniowej

lub renty rodzinnej, jeżeli organ rentowy, który przyznał świadczenie, nie dokonał

jego pomniejszenia na zasadach określonych w art. 29,

4

koszty szkolenia, w przypadku określonym w art. 16 ust. 4.

3

Roszczenia z tytułu zasiłków, dodatków szkoleniowych, stypendiów, zasiłków przedemerytalnych,

świadczeń przedemerytalnych i innych świadczeń pieniężnych finansowanych z Funduszu

Pracy ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia udokumentowania do nich prawa

przez uprawnioną osobę, natomiast roszczenia powiatowego urzędu pracy ulegają przedawnieniu

z upływem 3 lat od dnia ich wypłaty.

4.

(skreślony).

5.

Roszczenia pracodawców i jednoosobowych przedsiębiorców

6.

(skreślony).

7.

Kwoty nienależnie pobranych świadczeń, o których mowa w ust. 2, podlegają ściągnięciu

w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

8

Starosta może w szczególnie uzasadnionych przypadkach odroczyć, rozłożyć na raty lub,

po zasięgnięciu opinii rejonowej

Należności przysługujące bezrobotnym i innym uprawnionym osobom stanowią ich prawa

majątkowe i przechodzą po ich śmierci, w równych częściach, na małżonka oraz inne

osoby spełniające warunki wymagane do uzyskania renty rodzinnej w myśl przepisów o

emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. W razie braku takich osób

prawa te wchodzą do spadku.

1

Bezrobotnemu lub innej uprawnionej osobie, którym przyznano prawo do emerytury, renty

z tytułu niezdolności do pracy, renty szkoleniowej lub renty rodzinnej w wysokości

przekraczającej połowę najniższego wynagrodzenia za okres, za który wypłacono zasiłek,

dodatek szkoleniowy, stypendium, zasiłek przedemerytalny, świadczenie przedemerytalne

lub inne świadczenie pieniężne finansowane z Funduszu Pracy, Zakład Ubezpieczeń Społecznych

oraz inne organy rentowe, które przyznały świadczenie, wypłacają to świadczenie pomniejszone

o kwotę odpowiadającą wysokości wypłaconych za ten okres zasiłków, dodatków szkoleniowych,

stypendiów, zasiłków przedemerytalnych, świadczeń przedemerytalnych lub innych świadczeń

pieniężnych i przekazują te kwoty na konto Funduszu Pracy właściwego powiatowego urzędu

pracy

2.

Kwota pomniejszenia, o której mowa w ust. 1, nie może być wyższa niż przyznana za

ten okres kwota emerytury, renty z tytułu niezdolności do pracy, renty szkoleniowej

lub renty rodzinnej.

1

Okresy pobierania zasiłku oraz stypendiów, przyznanych na podstawie art. 37a i 37b,

wlicza się do okresu pracy wymaganego do nabycia lub zachowania uprawnień pracowniczych

oraz okresów składkowych w rozumieniu przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin

2

Okresów pobierania zasiłków oraz stypendiów, o których mowa w ust. 1, nie wlicza się

jednak do

1)

okresów wymaganych do nabycia prawa i długości okresu pobierania zasiłku.

2)

okresu zatrudnienia, od którego zależy nabycie prawa do urlopu wypoczynkowego,

3)

stażu pracy określonego w odrębnych przepisach, wymaganego do wykonywania niektórych

zawodów.

3

Przepisy ust. 1 i ust. 2 pkt 2 i 3 stosuje się odpowiednio do okresu pobierania świadczeń

socjalnych przysługujących na urlopie górniczym lub górniczych zasiłków socjalnych

przewidzianych w Układzie zbiorowym pracy dla pracowników zakładów górniczych z dnia

21 grudnia 1991 r. i w ustawie z dnia 26 listopada 1998 r. o dostosowaniu górnictwa węgla kamiennego do funkcjonowania

w warunkach gospodarki rynkowej oraz szczególnych uprawnieniach i zadaniach gmin górniczych

(Dz. U. Nr 162, poz. 1112 i z 2001 r. Nr 5, poz. 41) lub odrębnych przepisach.

1

Bezrobotnym pobierającym zasiłki, stypendium w okresie odbywania szkolenia lub stażu

u pracodawcy przysługują, na zasadach przewidzianych dla pracowników

1

zasiłki porodowe,

2)

(pominięty).

2.

(pominięty).

3.

(pominięty).

3a

Bezrobotnym uprawnionym do zasiłku lub stypendium przysługują one również za okres

udokumentowanej niezdolności do pracy, za który na podstawie odrębnych przepisów pracownicy

zachowują prawo do wynagrodzenia lub przysługują im zasiłki z ubezpieczenia społecznego

w razie choroby lub macierzyństwa.

4.

Powiatowy urząd pracy

5.

(skreślony).

6

Starosta

7

Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, wysokość i okres,

przez który mogą być finansowane koszty, o których mowa w ust. 6, oraz szczegółowe

warunki i tryb dokonywania zwrotu tych kosztów.

8

Minister właściwy do spraw pracy może określić, w drodze rozporządzenia, powiaty (gminy)

(skreślony).

(skreślony).

Kwoty zasiłków, dodatków szkoleniowych, stypendiów, zasiłków przedemerytalnych i świadczeń

przedemerytalnych za należny okres zaokrągla się w górę do 10 groszy.

Prezes Głównego Urzędu Statystycznego w terminie do dnia 30 września każdego roku

ogłasza w drodze obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor

Polski” przeciętną stopę bezrobocia w kraju oraz na obszarze działania powiatowych

urzędów pracy

1

Minister właściwy do spraw pracy określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady

1)

prowadzenia pośrednictwa pracy, poradnictwa zawodowego, organizowania szkoleń bezrobotnych

oraz tworzenia zaplecza metodycznego dla potrzeb informacji zawodowej i poradnictwa

zawodowego,

2)

prowadzenia rejestracji i ewidencji bezrobotnych oraz innych osób poszukujących pracy,

3)

przyznawania świadczeń określonych w ustawie,

4)

ustalania trybu opłacania składek na Fundusz Pracy przez osoby, o których mowa w art.

53 ust. 1 pkt 3,

5)

organizowania i finansowania klubów pracy.

2

Minister właściwy do spraw pracy w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów

publicznych

3

Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, klasyfikację zawodów

i specjalności dla potrzeb rynku pracy oraz zakres jej stosowania.

1.

Prezes Krajowego Urzędu Pracy może upoważnić do prowadzenia pośrednictwa pracy lub

kierowania do pracy za granicą u pracodawców zagranicznych inne niż urzędy pracy organy,

organizacje lub instytucje.

2.

Jeżeli warunki i obowiązki określone w upoważnieniu, o którym mowa w ust. 1, nie są

przestrzegane, Prezes Krajowego Urzędu Pracy może cofnąć upoważnienie.

3

Przy udzielaniu, odmowie udzielenia lub cofnięciu upoważnień, o których mowa w ust.

1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyłączeniem rozdziału 7 w dziale II.

4.

Prowadzenie pośrednictwa pracy lub kierowanie do pracy za granicą u pracodawców zagranicznych

w celu osiągnięcia zysku jest zakazane.

5

Nie jest pośrednictwem pracy i nie wymaga upoważnienia, o którym mowa w ust. 1, odpłatne

świadczenie na zlecenie pracodawców usług w zakresie doradztwa personalnego obejmujących

wszystkie, kilka lub jedną z następujących usług

1)

dokonanie analizy i określanie niezbędnych i pożądanych kwalifikacji, predyspozycji

i innych cech, jakie powinien posiadać kandydat poszukiwany do zatrudnienia na określonym

stanowisku pracy,

2)

wskazanie metod i źródeł pozyskania kandydatów na określone stanowiska pracy,

3)

poszukiwanie, dobór i rekomendowanie kandydatów na określone stanowiska pracy,

4)

opracowanie projektów ogłoszeń, informacji i innych materiałów dotyczących poszukiwania

kandydatów na określone stanowiska pracy oraz wykonanie czynności związanych z ich

publikacją lub rozpowszechnianiem,

5)

przygotowanie materiałów i przeprowadzenie lub udział w komisjach konkursowych dotyczących

wyboru kandydatów do pracy,

6)

doradztwo prawne w zakresie poszukiwania i zatrudniania pracowników.

6

Minister właściwy do spraw pracy może określić, w drodze rozporządzenia, z uwzględnieniem

umów międzynarodowych, status prawny, innych niż urzędy pracy, organów, organizacji

i instytucji prowadzących pośrednictwo pracy, wymagane standardy prowadzonego pośrednictwa

pracy oraz grupy osób poszukujących pracy i gałęzi działalności gospodarczej, w stosunku

do których nie stosuje się przepisów ust. 1 i 4.

Osoby pobierające zasiłek przedemerytalny lub świadczenie przedemerytalne nie mają

obowiązku zgłaszania się do powiatowego urzędu pracy

Absolwentowi skierowanemu przez powiatowy urząd pracy

1.

Powiatowy urząd pracy

2.

Staż, o którym mowa w ust. 1, odbywa się na podstawie umowy zawartej przez powiatowy

urząd pracy

3.

Nadzór nad odbywaniem stażu przez absolwenta sprawuje powiatowy urząd pracy

4.

Powiatowy urząd pracy

5

Absolwentowi w okresie odbywania stażu przysługuje stypendium w wysokości zasiłku,

o którym mowa w art. 24 ust. 1, wypłacane przez powiatowy urząd pracy

6

Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki

odbywania stażu, o którym mowa w ust. 1.

Powiatowy urząd pracy ustala i opłaca, w wysokości i na zasadach określonych w odrębnych

przepisach, składkę na ubezpieczenie emerytalne, rentowe i wypadkowe od stypendiów

wypłaconych na podstawie art. 37a i 37b.

1

Bezrobotnemu zamieszkałemu w powiecie (gminie)

2.

Podstawą wypłaty stypendium jest zaświadczenie wystawione przez szkołę, potwierdzające

kontynuowanie nauki.

3.

Stypendium nie przysługuje w przypadku przerwania nauki, podjęcia zatrudnienia lub

utraty statusu bezrobotnego.

1.

Starosta

2.

Starosta

3

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do jednoosobowego przedsiębiorcy, jeżeli

zamierza zatrudnić absolwenta.

1

Absolwenci, na swój wniosek lub za ich zgodą, mogą zostać skierowani przez starostę,

na zasadach robót publicznych, do wykonywania przez okres do 6 miesięcy pracy nie

związanej z wyuczonym zawodem, w wymiarze nie przekraczającym połowy wymiaru czasu

pracy w instytucjach użyteczności publicznej oraz organizacjach zajmujących się problematyką

kultury, oświaty, sportu i turystyki, opieki zdrowotnej oraz opieki społecznej.

2.

Powiatowy urząd pracy

Pracodawca, który zatrudnił skierowanego absolwenta, zwolniony jest przez okres 12

miesięcy lub przez okres, o którym mowa w art. 37e ust. 2, od dnia zatrudnienia absolwenta

od opłacania składki na Fundusz Pracy należnej od wynagrodzenia tego absolwenta.

1.

Rada Ministrów, przyjmując jako podstawowe kryteria stopę bezrobocia i przewidywany

jego wzrost, określa, w drodze rozporządzenia, powiaty (gminy)

2

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, tryb i warunki przyznawania dotacji,

której wysokość ustala ustawa budżetowa, na dofinansowanie inwestycji infrastrukturalnych

realizowanych jako zadania własne gmin, powiatów w systemie robót publicznych w powiatach

(gminach)

3.

Rada Ministrów może wprowadzić, w drodze rozporządzenia, we wszystkich lub niektórych

rejonach, o których mowa w ust. 1, wydłużony okres pobierania zasiłków, określając

równocześnie okres i dodatkowe warunki wymagane do wydłużonej wypłaty zasiłków.

1

Programy inicjowane przez organy samorządu województwa mające na celu

1)

zmniejszenie negatywnych skutków bezrobocia, utrzymanie lub tworzenie miejsc pracy,

2)

wsparcie przebiegu restrukturyzacji podmiotów objętych programami restrukturyzacyjnymi

przyjętymi przez Radę Ministrów

mogą zostać wsparte środkami budżetu państwa określonymi na ten cel w ustawie budżetowej.

2

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zasady, warunki i tryb wspierania

programów, o których mowa w ust. 1.

3.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, powiaty (gminy) zagrożone strukturalną

recesją i degradacją społeczną lub w których realizowane są programy, o których mowa

w ust. 1, w których mogą być stosowane, określone na podstawie odrębnych przepisów,

wszystkie lub niektóre instrumenty ekonomiczno-finansowe i inne preferencje, o których

mowa w art. 37h ust. 1.

4

Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia, przyznać bezrobotnym zamieszkałym we

wszystkich lub niektórych powiatach (gminach), o których mowa w ust. 3, prawo do stypendium,

o którym mowa w art. 37d.

1.

Zasiłek przedemerytalny przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki

do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający

do emerytury, jeżeli

1)

posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn

lub

2)

posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 25 lat dla kobiet i 30 lat dla mężczyzn,

w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie

w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.

2.

Wysokość zasiłku przedemerytalnego wynosi 120% kwoty zasiłku, o którym mowa w art.

24 ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 3-5.

3.

Wysokość zasiłku przedemerytalnego wynosi 160% kwoty zasiłku, o którym mowa w art.

24 ust. 1, dla osoby zamieszkałej w dniu nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego

oraz w okresie jego pobierania w powiatach (gminach) uznanych za zagrożone szczególnie

wysokim bezrobociem strukturalnym, jeżeli stosunek pracy lub stosunek służbowy został

rozwiązany z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Zasiłek ten przysługuje również w

przypadku, gdy w okresie pobierania zasiłku przedemerytalnego powiat (gmina) został

wykreślony z wykazu powiatów (gmin) uznanych za zagrożone szczególnie wysokim bezrobociem

strukturalnym.

4.

Wysokość zasiłku przedemerytalnego nie może przekroczyć 90% przeciętnego miesięcznego

wynagrodzenia, stanowiącego podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne i

Fundusz Pracy, w okresie 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc zgłoszenia

wniosku o zasiłek przedemerytalny, i nie może być niższa od 120% kwoty zasiłku, o

którym mowa w art. 24 ust. 1.

5.

Przeciętne miesięczne wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 4, wypłacone za okres przypadający

po dniu 31 grudnia 1998 r., pomniejsza się o naliczone i potrącone od tego wynagrodzenia

składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i chorobowe.

1.

Świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie, spełniającej określone w ustawie warunki

do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku, jeżeli

1)

osiągnęła wiek co najmniej 58 lat kobieta i 63 lata mężczyzna i posiada okres uprawniający

do emerytury, lub

2

w roku kalendarzowym, w którym został rozwiązany stosunek pracy lub stosunek służbowy

z przyczyn dotyczących zakładu pracy, ukończyła co najmniej 55 lat kobieta i 60 lat

mężczyzna oraz posiada okres uprawniający do emerytury, lub

3

do dnia rozwiązania stosunku pracy, z przyczyn dotyczących zakładu pracy, osiągnęła

okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 35 lat dla kobiet i 40 lat dla

mężczyzn, lub

4

do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rozwiązanie stosunku pracy, posiada okres

uprawniający do emerytury wynoszący, co najmniej 34 lata dla kobiet i 39 lat dla mężczyzn,

a rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło w związku z niewypłacalnością pracodawcy w

rozumieniu ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności

pracodawcy

(Dz. U. z 1994 r. Nr 1, poz. 1, z 1995 r. Nr 87, poz. 435, z 1996 r. Nr 5, poz. 34, z 1997 r. Nr 28, poz. 153 i Nr 123, poz. 776, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 137, poz. 887 oraz z 2000 r. Nr 48, poz. 550).

2

Wysokość świadczenia przedemerytalnego wynosi 90% kwoty emerytury określonej w decyzji

organu rentowego ustalającej wysokość emerytury w celu ustalenia świadczenia przedemerytalnego,

nie mniej jednak niż odpowiednio wysokość zasiłku określona w art. 37j ust. 2 i 3.

3.

Decyzję ustalającą wysokość emerytury w celu ustalenia wysokości świadczenia przedemerytalnego

organ rentowy wydaje na wniosek powiatowego urzędu pracy

4.

Do postępowania w sprawie ustalenia wysokości emerytury w celu ustalenia wysokości

świadczenia przedemerytalnego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące postępowania

w sprawie świadczeń emerytalnych.

5.

Od decyzji organu rentowego, o której mowa w ust. 3, przysługują środki odwoławcze,

określone w odrębnych przepisach.

6.

W przypadku braku możliwości ustalenia wysokości świadczenia przedemerytalnego z powodu

trwającego postępowania dotyczącego ustalenia wysokości emerytury, świadczenie przedemerytalne

wypłaca się w kwocie zaliczkowej, w wysokości odpowiednio określonej w art. 37j ust.

2 i 3.

7.

Pracodawca obowiązany jest do przekazywania powiatowym urzędom pracy

7a

Kwotę emerytury w celu ustalenia wysokości świadczenia przedemerytalnego oblicza się

zgodnie z art. 53 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń

Społecznych

(Dz. U. Nr 162, poz. 1118, z 1999 r. Nr 38, poz. 360, Nr 70, poz. 774, Nr 72, poz. 801 i 802 i Nr 106, poz. 1215 oraz z 2000 r. Nr 2, poz. 26, Nr 9, poz. 118, Nr 19, poz. 238, Nr 56, poz. 678 i Nr 84, poz. 948).

8.

W przypadku równoczesnego spełnienia kilku warunków uprawniających do zasiłku przedemerytalnego

i świadczenia przedemerytalnego, uprawnionej osobie przysługuje wybór podstawy ich

przyznania.

9.

(skreślony).

1

Prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego przysługuje na

wniosek osobie, która w dniu rejestracji w powiatowym urzędzie pracy lub w okresie

pobierania zasiłku lub zasiłku przedemerytalnego posiadała lub spełniła warunki do

ich nabycia; do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia

przedemerytalnego nie zalicza się okresu aktualnie pobieranego zasiłku.

2

Zasiłki przedemerytalne i świadczenia przedemerytalne przysługują od następnego dnia

po dniu zarejestrowania się uprawnionej osoby w powiatowym urzędzie pracy

3

Zasiłki przedemerytalne i świadczenia przedemerytalne podlegają waloryzacji na zasadach

przewidzianych dla zasiłków dla bezrobotnych.

1

Do osób pobierających zasiłek przedemerytalny lub świadczenie przedemerytalne przepisy

art. 23 ust. 4, art. 26, art. 31 ust. 1 i 2 oraz art. 34 stosuje się odpowiednio.

1a

Osobom pobierającym zasiłek przedemerytalny lub świadczenie przedemerytalne przysługują

zasiłki pogrzebowe, na zasadach przewidzianych dla pracowników.

2

Zasiłki, o których mowa w ust. 1a oraz art. 31 ust. 1 pkt 1, finansowane są ze środków

Funduszu Pracy.

3

Okresy pobierania zasiłku przedemerytalnego oraz świadczenia przedemerytalnego są

okresami nieskładkowymi w rozumieniu przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin

1

Prawo do zasiłku przedemerytalnego i świadczenia przedemerytalnego ustaje z dniem

niespełnienia warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2, z zastrzeżeniem ust.

2.

2

W przypadku podjęcia przez osobę uprawnioną do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia

przedemerytalnego zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub pozarolniczej działalności,

prawo do pobierania zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego ulega

zawieszeniu.

3.

(skreślony).

1.

Prawo do zasiłków przedemerytalnych i świadczeń przedemerytalnych ustalają oraz zasiłki

i świadczenia przyznają i wypłacają powiatowe urzędy pracy

2.

Zasiłki przedemerytalne i świadczenia przedemerytalne finansowane są z budżetu państwa,

w ramach dotacji dla Funduszu Pracy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.

Osobom podlegającym ubezpieczeniu społecznemu rolników, które zostały zwolnione z

pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy i nie są uprawnione do zasiłku dla bezrobotnych,

przysługują świadczenia na warunkach i w zakresie określonych w niniejszym rozdziale.

Świadczenia obejmują

1

pokrycie składek na ubezpieczenie społeczne rolników za osobę, o której mowa w art.

38, w okresie pierwszych czterech kwartałów po rozwiązaniu stosunku pracy,

2

finansowanie kosztów szkolenia w celu podjęcia zatrudnienia lub pozarolniczej działalności

poza gospodarstwem rolnym; przepis art. 16 ust. 4 stosuje się odpowiednio,

3

prawo do dodatku szkoleniowego określonego w art. 16 ust. 2,

4)

świadczenie z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, powstałych w związku

z odbywaniem szkolenia, na zasadach przewidzianych dla pracowników,

5

jednorazową pożyczkę, o której mowa w art. 18, na podjęcie pozarolniczej działalności

lub na zakup ziemi, nie wyłączając działalności wytwórczej lub usługowej związanej

z rolnictwem.

Świadczenia określone w art. 39 przysługują osobie, o której mowa w art. 38, jeżeli

1

w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zgłoszenia wniosku o przyznanie świadczenia

pozostawała w stosunku pracy i osiągała wynagrodzenie stanowiące podstawę wymiaru

składki na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy, wynoszące co najmniej najniższe

wynagrodzenie przez okres 365 dni i stosunek ten został rozwiązany z przyczyn dotyczących

zakładu pracy,

2)

podatek z gospodarstwa rolnego lub działu specjalnego nie przekracza kwoty podatku

rolnego z 5 ha przeliczeniowych albo w przeliczeniu na 1 członka gospodarstwa domowego

nie mającego stałych pozarolniczych źródeł dochodu nie przekracza kwoty podatku rolnego

z 1 ha przeliczeniowego.

Pokrycie składek, przewidziane w art. 39 pkt 1, polega na przekazaniu z Funduszu Pracy

na odpowiednie fundusze ubezpieczenia społecznego rolników, na podstawie decyzji kierownika

właściwego powiatowego urzędu pracy

1.

Zadania w zakresie zatrudnienia wykonują także ochotnicze hufce pracy.

2.

Ochotnicze hufce pracy są państwową jednostką organizacyjną sektora finansów publicznych,

nadzorowaną przez ministra właściwego do spraw pracy.

Ochotnicze hufce pracy wykonują we współdziałaniu z jednostkami samorządu terytorialnego

zadania państwa w zakresie kształcenia, zatrudnienia i wychowania młodzieży, a w szczególności

1)

prowadzenie działalności wychowawczej, profilaktycznej i resocjalizacyjnej oraz udzielanie

pomocy młodzieży zagrożonej bezrobociem, niedostosowanej społecznie oraz wymagającej

specjalnej troski i oddziaływań,

2)

organizowanie zatrudnienia młodzieży,

3)

tworzenie warunków uzyskania oraz podwyższenia kwalifikacji zawodowych i ogólnych,

a także przekwalifikowania zawodowego młodzieży.

1.

Zadania, o których mowa w art. 43, realizowane są przez Komendę Główną Ochotniczych

Hufców Pracy, wojewódzkie komendy ochotniczych hufców pracy oraz podległe im jednostki

organizacyjne.

2.

Współdziałanie ochotniczych hufców pracy z jednostkami samorządu terytorialnego odbywa

się na zasadach określonych w zawieranych umowach lub porozumieniach określających

cele i zadania do realizacji na rzecz młodzieży oraz wzajemne zobowiązania.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., z wyjątkiem art. 43, który wchodzi

w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Minister właściwy do spraw pracy określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zadania

oraz organizację i szczegółowe zasady funkcjonowania ochotniczych hufców pracy.

Obywatele polscy mogą podejmować pracę za granicą u pracodawców zagranicznych w trybie

i na zasadach obowiązujących w kraju zatrudnienia oraz określonych w umowach międzynarodowych.

1.

Zatrudnienie za granicą następuje w drodze bezpośrednich uzgodnień i umów zawieranych

przez obywateli polskich z pracodawcami zagranicznymi lub za pośrednictwem upoważnionych

w trybie art. 37 ust. 1 organów, organizacji i instytucji, zwanych dalej „jednostkami

kierującymi”.

2.

Kierowanie do zatrudnienia za granicą przez upoważnione jednostki kierujące odbywa

się na podstawie umów cywilnoprawnych zawieranych przez te jednostki z obywatelami

polskimi. Umowy te powinny określać

1)

pracodawcę zagranicznego,

2)

okres zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej,

3)

rodzaj oraz warunki pracy i wynagradzania, a także przysługujące kierowanej osobie

świadczenia socjalne,

4)

zasady i warunki ubezpieczenia społecznego oraz od następstw nieszczęśliwych wypadków

i chorób tropikalnych,

5)

obowiązki i uprawnienia osoby kierowanej oraz jednostki kierującej,

6)

inne zobowiązania stron,

7)

zakres odpowiedzialności cywilnej stron w przypadku niewykonania lub nienależytego

wykonania umowy zawartej między jednostką kierującą a obywatelem polskim oraz tryb

dochodzenia związanych z tym roszczeń,

8)

kwotę należną jednostce kierującej z tytułu faktycznie poniesionych kosztów związanych

ze skierowaniem do pracy za granicą.

3.

Jednostka kierująca ma obowiązek poinformować osobę kierowaną do pracy za granicą

o przysługujących jej uprawnieniach, o których mowa w art. 48.

4.

Umów, o których mowa w ust. 2, nie zawiera się w razie wakacyjnego zatrudnienia młodzieży

uczącej się i studiującej.

5.

(skreślony).

1

Jeżeli umowy międzynarodowe nie stanowią inaczej, udokumentowane okresy zatrudnienia

obywateli polskich za granicą u pracodawców zagranicznych zaliczane są do okresów

pracy w Polsce w zakresie uprawnień pracowniczych, pod warunkiem opłacania składek

na Fundusz Pracy.

2.

Okres zatrudnienia obywateli polskich za granicą jest traktowany jak okres zatrudnienia

w Polsce w zakresie uprawnień, o których mowa w ust. 1, od dnia

1

zawiadomienia właściwego terytorialnie powiatowego urzędu pracy o podjęciu pracy za

granicą i przystąpienia do płatności składki na Fundusz Pracy w wysokości 9,75% przeciętnego

wynagrodzenia za każdy miesiąc tego zatrudnienia; jeżeli zawiadomienie i przystąpienie

do opłacania składek następuje w ciągu miesiąca, podstawę wymiaru składki dzieli się

przez 30 i mnoży przez liczbę dni, za które składka ma być opłacona,

2)

(skreślony).

3.

(skreślony).

1

Minister właściwy do spraw pracy określa, w drodze rozporządzenia

1)

tryb dokonywania wpłat na Fundusz Pracy, o których mowa w art. 48 ust. 2 pkt 1,

2)

(skreślony),

3)

(skreślony).

2

Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

pracy określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i kryteria rozdziału limitu

zatrudnienia pracowników polskich za granicą w celu realizacji umów o dzieło przez

polskich przedsiębiorców, jeżeli został on ustanowiony w umowie międzynarodowej.

1

Pracodawca może zatrudnić lub powierzyć inną pracę zarobkową na terenie Polski cudzoziemcowi

nie posiadającemu karty stałego pobytu lub statusu uchodźcy Rzeczypospolitej Polskiej,

jeżeli uzyska na to zezwolenie starosty powiatu, na terenie którego znajduje się siedziba

pracodawcy, a cudzoziemiec uzyskał wizę pobytową z prawem do pracy lub kartę czasowego

pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz zgodę na zatrudnienie lub wykonywanie

innej pracy zarobkowej u tego pracodawcy.

2

Zezwolenie i zgoda na zatrudnienie lub powierzenie innej pracy zarobkowej cudzoziemcom

w jednostkach podległych ministrowi właściwemu do spraw kultury i ochrony dziedzictwa

narodowego, ministrowi właściwemu do spraw kultury fizycznej i sportu, ministrowi

właściwemu do spraw nauki, ministrowi właściwemu do spraw turystyki, ministrowi właściwemu

do spraw szkolnictwa wyższego, ministrowi właściwemu do spraw zdrowia, ministrowi

właściwemu do spraw oświaty i wychowania oraz Prezesowi Polskiej Akademii Nauk są

wydawane przez starostów, jeżeli są spełnione warunki określone w przepisach tej ustawy

oraz przepisach innych ustaw.

3

Zezwolenie i zgodę, o których mowa w ust. 1, starosta wydaje uwzględniając sytuację

na rynku pracy oraz kryteria określone przez samorząd województwa. Zezwolenie i zgoda

są wydawane na czas oznaczony dla określonego cudzoziemca, na określone stanowisko

lub rodzaj wykonywanej pracy.

4

Pracodawca zawiera z cudzoziemcem umowę dotyczącą zatrudnienia lub wykonywania innej

pracy zarobkowej na czas udzielonej zgody.

5

Jeżeli odrębne przepisy uzależniają możliwość zajmowania określonego stanowiska, wykonywania

zawodu lub innej pracy zarobkowej od uzyskania zgody właściwego organu na ich wykonywanie,

pracodawca przed wystąpieniem do starosty obowiązany jest uzyskać taką zgodę.

6

Zezwolenie i zgoda, o których mowa w ust. 1, podlegają cofnięciu przez starostę, jeżeli

cudzoziemiec jest zatrudniony lub wykonuje inną pracę zarobkową niezgodnie z uzyskanym

zezwoleniem i zgodą albo nastąpiła utrata uprawnień do wykonywania zatrudnienia lub

powierzonej pracy.

7.

Cofnięcie zezwolenia i zgody, o których mowa w ust. 1, przed upływem okresu, na który

zostały wydane, zobowiązuje pracodawcę do rozwiązania umowy, na podstawie której nastąpiło

zatrudnienie lub powierzenie innej pracy zarobkowej, nie później niż w ciągu 3 dni

od daty powiadomienia go o cofnięciu zezwolenia lub zgody.

8.

Przepisy ust. 1 oraz ust. 3-7 stosuje się odpowiednio do jednoosobowego przedsiębiorcy

9.

Przepisy ust. 1 i 5 nie naruszają przepisów regulujących odrębne warunki zatrudniania

lub powierzania innej pracy zarobkowej cudzoziemcom lub zawierających zakaz ich wykonywania

przez cudzoziemca.

10.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku, gdy polski pracodawca zatrudnia cudzoziemca

lub powierza mu wykonywanie innej pracy zarobkowej poza granicami Polski.

11

Pracodawca, który uzyskał zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, dokonuje na konto Funduszu

Pracy powiatowego urzędu pracy wydającego zezwolenie jednorazowej wpłaty w wysokości

najniższego wynagrodzenia, za każdą osobę objętą zezwoleniem. W przypadku przedłużenia

ważności zezwolenia wpłata wynosi połowę najniższego wynagrodzenia.

12.

Przepis ust. 11 stosuje się odpowiednio do pracodawców zagranicznych świadczących

usługi eksportowe w Polsce.

13.

(skreślony).

14

Minister właściwy do spraw pracy może określać, w drodze rozporządzenia, przypadki,

w których zatrudnienie lub powierzenie innej pracy zarobkowej cudzoziemcowi jest dopuszczalne

bez konieczności uzyskania zezwolenia i zgody starosty, jeżeli potrzeba zatrudnienia

lub powierzenia innej pracy zarobkowej wynika w szczególności z umów i porozumień

międzynarodowych albo dotyczy usług artystycznych.

1

Minister właściwy do spraw pracy określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady

i tryb wydawania zezwoleń i zgód, o których mowa w art. 50 ust. 1.

2

Minister właściwy do spraw pracy określa, w drodze rozporządzenia, tryb zatrudniania

cudzoziemców przy realizacji usług eksportowych świadczonych przez pracodawców zagranicznych

w Polsce.

3.

(skreślony).

4

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy

określa, w drodze rozporządzenia, warunki zatrudniania i powierzania innej pracy zarobkowej

cudzoziemcom w służbie zdrowia.

5.

Sekretarz Naukowy Polskiej Akademii Nauk określa, w drodze zarządzenia, warunki zatrudniania

lub powierzenia cudzoziemcom wykonywania innej pracy zarobkowej w placówkach Polskiej

Akademii Nauk.

1.

Fundusz Pracy jest państwowym funduszem celowym, zwanym dalej „Funduszem Pracy”.

2.

Dysponentem Funduszu Pracy jest Prezes Krajowego Urzędu Pracy.

1

Obowiązkowe składki na Fundusz Pracy, ustalone od kwot stanowiących podstawę wymiaru

składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe bez stosowania ograniczenia, o którym

mowa w art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych

(Dz. U. Nr 137, poz. 887 i Nr 162, poz. 1118 i 1126, z 1999 r. Nr 26, poz. 228, Nr 60, poz. 636, Nr 72, poz. 802, Nr 78, poz. 875 i Nr 110, poz. 1256 oraz z 2000 r. Nr 9, poz. 118, Nr 95, poz. 1041, Nr 104, poz. 1104 i Nr 119, poz. 1249), wynoszących w przeliczeniu na okres miesiąca co najmniej najniższe wynagrodzenie,

opłacają

1)

pracodawcy oraz inne jednostki organizacyjne za osoby

a)

pozostające w stosunku pracy lub stosunku służbowym,

b)

wykonujące pracę na podstawie umowy o pracę nakładczą, umowy agencyjnej lub umowy

zlecenia oraz za osoby z nimi współpracujące,

c)

wykonujące pracę w okresie odbywania kary pozbawienia wolności,

d)

pobierające stypendia sportowe,

e)

będące członkami zespołów adwokackich,

f

otrzymujące świadczenie socjalne przysługujące na urlopie górniczym lub górniczy zasiłek

socjalny - przewidziane w Układzie zbiorowym pracy dla pracowników zakładów górniczych

z dnia 21 grudnia 1991 r. i w ustawie z dnia 26 listopada 1998 r. o dostosowaniu górnictwa węgla kamiennego do funkcjonowania

w warunkach gospodarki rynkowej oraz szczególnych uprawnieniach i zadaniach gmin górniczych

(Dz. U. Nr 162, poz. 1112 i z 2001 r. Nr 5, poz. 41) lub odrębnych przepisach,

2)

rolnicze spółdzielnie produkcyjne i spółdzielnie kółek rolniczych (usług rolniczych)

za swoich członków, z wyjątkiem członków, którzy wnieśli wkład gruntowy o powierzchni

użytków rolnych powyżej 2 ha przeliczeniowych,

3

inne niż wymienione w pkt 1 i 2 osoby podlegające ubezpieczeniu społecznemu lub zaopatrzeniu

emerytalnemu, z wyjątkiem osób duchownych, osób pobierających, na podstawie przepisów

o pomocy społecznej, zasiłek stały lub gwarantowany zasiłek okresowy i osób podlegających

ubezpieczeniu społecznemu rolników, a także żołnierzy niezawodowych w służbie czynnej,

osób odbywających zastępcze formy służby wojskowej, osób przebywających na urlopach

wychowawczych oraz pobierających zasiłek macierzyński.

2.

Wysokość składki, o której mowa w ust. 1, określa ustawa budżetowa.

3

W przypadku gdy kwoty, o których mowa w ust. 1, pochodzą z różnych źródeł, obowiązek

opłacania składek na Fundusz Pracy powstaje wtedy, gdy łączna kwota stanowiąca podstawę

wymiaru składek ustalona zgodnie z ust. 1 wynosi co najmniej najniższe wynagrodzenie.

4.

Osoba, do której ma zastosowanie przepis ust. 3, składa stosowne oświadczenie każdemu

pracodawcy bądź w oddziale Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, jeżeli sama opłaca składki

na ubezpieczenie społeczne.

Zakłady pracy chronionej lub zakłady aktywności zawodowej oraz przedsiębiorcy Polskiego

Związku Głuchych i Polskiego Związku Niewidomych oraz Związku Ociemniałych Żołnierzy

Rzeczypospolitej Polskiej, Towarzystwo Opieki nad Ociemniałymi oraz Zakład dla Niewidomych

w Laskach nie opłacają składek na Fundusz Pracy za zatrudnionych pracowników o znacznym

lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności.

1.

Dochodami Funduszu Pracy są

1)

obowiązkowe składki na Fundusz Pracy,

2

dotacje budżetu państwa na wypłatę zasiłków przedemerytalnych i świadczeń przedemerytalnych,

a także na uzupełnienie środków Funduszu Pracy przeznaczonych na wypłatę innych obowiązkowych

świadczeń, po wykorzystaniu środków ze składek, o których mowa w pkt 1,

3)

dochody z tytułów określonych w art. 57 ust. 1 pkt 22-24,

4)

wpłaty dokonywane przez partnerów zagranicznych z tytułu rekrutacji pracowników polskich

zatrudnionych w ramach umów międzynarodowych,

4a

odsetki od środków Funduszu Pracy pozostających na rachunkach bankowych Krajowego

Urzędu Pracy oraz samorządów województw i powiatów,

4b

dochody z tytułu posiadania oraz zbywania akcji i udziałów spółek, fundacji i innych

osób prawnych, nabytych przed dniem 1 stycznia 2000 r. ze środków Funduszu Pracy,

5)

inne wpływy.

2.

Dochodami Funduszu Pracy są również wpłaty dokonywane przez obywateli polskich podejmujących

zatrudnienie za granicą u pracodawców zagranicznych, o których mowa w art. 48 ust.

2 pkt 1, oraz wpłaty pracodawców z tytułu uzyskania zezwolenia na zatrudnienie cudzoziemca,

o których mowa w art. 50 ust. 11 i 12.

3

Za zgodą ministra właściwego do spraw pracy oraz ministra właściwego do spraw finansów

publicznych, Fundusz Pracy może zaciągać kredyty i pożyczki na uzupełnienie środków

niezbędnych na wypłatę zasiłków dla bezrobotnych, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.

4

Łączna kwota zaciągniętych kredytów i pożyczek nie może w żadnym czasie przekroczyć

kwoty stanowiącej równowartość 8,33% dochodów Funduszu Pracy, planowanych na dany

rok.

5

Okres spłaty kredytów i pożyczek zaciąganych przez Fundusz Pracy nie może przekroczyć

trzech miesięcy oraz wykraczać poza rok budżetowy, w którym kredyty lub pożyczki zostały

zaciągnięte.

1

Składki na Fundusz Pracy opłaca się za okres trwania obowiązkowych ubezpieczeń emerytalnego

i rentowych w trybie i na zasadach przewidzianych dla składek na ubezpieczenia społeczne.

2

Poboru składek na Fundusz Pracy dokonuje Zakład Ubezpieczeń Społecznych w okresach

miesięcznych, łącznie ze składkami na ubezpieczenie społeczne i zaopatrzenie emerytalne,

oraz przekazuje zebrane tytułem składek kwoty na Fundusz Pracy, w terminie do 20 dnia

następnego miesiąca.

2a

Koszty poboru składek na Fundusz Pracy obciążają ten fundusz i są zwracane Zakładowi

Ubezpieczeń Społecznych w wysokości 0,5% przypisu składek na Fundusz Pracy.

3.

Od składek na Fundusz Pracy nie opłaconych w terminie Zakład Ubezpieczeń Społecznych

pobiera odsetki za zwłokę, na zasadach i w wysokości określonych przepisami o zobowiązaniach

podatkowych. Składki te oraz należności z tytułu odsetek za zwłokę i dodatkowych opłat,

o których mowa w ust. 4, nie opłacone w terminie, podlegają ściągnięciu w trybie przepisów

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

4.

W razie nieopłacania składek na Fundusz Pracy lub opłacenia ich w niższej od należnej

wysokości, Zakład Ubezpieczeń Społecznych może obciążyć pracodawcę lub osobę podlegającą

ubezpieczeniu społecznemu lub zaopatrzeniu emerytalnemu dodatkową opłatą do wysokości

100% należnej kwoty składek.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Środki Funduszu Pracy przeznacza się na finansowanie

1)

kosztów przejazdu i wynagrodzenia członków rad zatrudnienia, o których mowa w art.

10 ust. 8 i 9,

2)

kosztów szkolenia pracowników, o których mowa w art. 15 ust. 5 i w art. 16 ust. 10,

bezrobotnych i innych uprawnionych osób,

3

dodatków szkoleniowych, o których mowa w art. 16, pożyczek szkoleniowych, o których

mowa w art. 16a, oraz badań, o których mowa w art. 17 ust. 5,

3a

świadczeń, o których mowa w art. 16 ust. 5,

4

pożyczek i kosztów szkolenia, o których mowa w art. 18, kosztów obsługi, a także kosztów

postępowania sądowego i egzekucyjnego oraz, w przypadku zawarcia porozumienia w sprawie

udzielania kredytów przez instytucje finansowe bezrobotnym i uprawnionym do pożyczek

z Funduszu Pracy osobom, różnicy między stopą procentową kredytu refinansowego a preferencyjną

stopą procentową stosowaną wobec pożyczkobiorców Funduszu Pracy,

5

kosztów, o których mowa w art. 19-21 i 37f, refundowanych z tytułu zatrudnienia bezrobotnych

w ramach prac interwencyjnych i robót publicznych, oraz składek na ubezpieczenie społeczne,

o których mowa w art. 22a,

6

zasiłków wypłacanych bezrobotnym oraz składek na ubezpieczenie społeczne od tych zasiłków,

a także zasiłków przedemerytalnych i świadczeń przedemerytalnych,

7

kosztów, o których mowa w art. 37e, z tytułu zatrudnienia skierowanego absolwenta,

8)

biletów kredytowych wydawanych osobom skierowanym w celu zatrudnienia w innej miejscowości,

o których mowa w art. 31 ust. 4, oraz poborowym skierowanym do odbycia służby zastępczej,

9)

opracowywania i rozpowszechniania informacji zawodowych oraz wyposażenia dla prowadzenia

poradnictwa zawodowego we współpracy z instytucjami wykonującymi statutowe zadania

w zakresie informacji i poradnictwa zawodowego,

10)

wynagrodzeń wypłacanych młodocianym pracownikom, zatrudnionym na podstawie umowy o

pracę w celu przygotowania zawodowego, oraz składki na ubezpieczenie społeczne od

refundowanych wynagrodzeń,

11)

opracowywania, wydawania i rozpowszechniania informacji o usługach organów zatrudnienia

oraz innych partnerów na rynku pracy, dla bezrobotnych i innych osób poszukujących

pracy oraz pracodawców,

12

dodatków i premii wypłacanych pracownikom za wykonywanie obowiązków opiekunów praktyk

uczniowskich oraz opłaconych od nich składek na ubezpieczenie społeczne,

13)

przedsięwzięć związanych z realizacją programów specjalnych,

14)

składek na ubezpieczenie społeczne rolników, o których mowa w art. 39,

15)

kosztów wysyłki wezwań, zawiadomień i przekazywania bezrobotnym należnych świadczeń

pieniężnych oraz kosztów korespondencji z pracodawcami,

16)

badań, opracowania programów, ekspertyz, analiz, wydawnictw i konkursów dotyczących

rynku pracy,

17

kosztów wprowadzania, rozwijania i eksploatacji systemu informatycznego w urzędach

pracy,

18)

wydatków związanych z promocją oraz pomocą prawną zatrudnionym za granicą w ramach

umów międzynarodowych,

19)

kosztów opracowywania i rozpowszechniania materiałów informacyjno-szkoleniowych dla

klubów pracy, ich wyposażenia oraz kosztów prowadzenia zajęć przez instytucje oraz

osoby nie będące pracownikami urzędów pracy,

20)

kosztów postępowania sądowego i egzekucyjnego nienależnie pobranych świadczeń i innych

wypłat z Funduszu Pracy,

21)

części kosztów realizacji zadań na rzecz bezrobotnych, wykonywanych w ramach działań

statutowych przez organizacje i instytucje,

22)

(skreślony),

23)

(skreślony),

24)

depozytów celowych w bankach i innych instytucjach państwowych lub gwarantowanych

przez Skarb Państwa,

25)

odsetek za nieterminowe regulowanie zobowiązań finansowych z Funduszu Pracy,

26

stypendiów, o których mowa w art. 37a i 37b, oraz składek na ubezpieczenie społeczne

od tych stypendiów, a także stypendiów, o których mowa w art. 37d,

27

wynagrodzeń, o których mowa w art. 37b ust. 4,

28

kosztów poboru składek, o których mowa w art. 56 ust. 2a,

29

kosztów zakwaterowania i dojazdów do pracy, o których mowa w art. 31 ust. 6,

30

zasiłków porodowych wypłaconych bezrobotnym oraz zasiłków porodowych i pogrzebowych

wypłaconych osobom pobierającym zasiłki przedemerytalne lub świadczenia przedemerytalne,

30a

kosztów badań lekarskich absolwentów kierowanych na staż, o którym mowa w art. 37b,

31

kosztów szkolenia kadr realizujących zadania objęte ustawą,

32

spłaty i obsługi kredytów i pożyczek wraz z odsetkami, zaciągniętych przez Fundusz

Pracy.

2.

Środki Funduszu Pracy mogą być przeznaczone na finansowanie zadań zleconych Ochotniczym

Hufcom Pracy przez dysponentów Funduszu Pracy, określonych w ust. 1 pkt 2, 9-13 i

19, które wynikają z realizowanych przez nie zadań.

2a.

(skreślony).

3.

Wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 10 i 12, zwracane są z Funduszu Pracy do wysokości

najniższych stawek, określonych w odrębnych przepisach obowiązujących w okresie, za

który dokonywana jest refundacja.

4

Prezes Krajowego Urzędu Pracy dokonuje przesunięć środków przewidzianych w planie

Funduszu Pracy, stanowiącym załącznik do ustawy budżetowej, na finansowanie poszczególnych

zadań, z tym jednak że łączna kwota środków przewidzianych na finansowanie zadań wymienionych

w ust. 1 pkt 2-5, 7, 13, 26, 27 i 29 nie może być zmniejszona w celu przeznaczenia

na inne cele.

5

Minister właściwy do spraw pracy, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Zatrudnienia,

może określić, w drodze rozporządzenia, inne niż przewidziane w ust. 1 cele, określając

przeznaczoną na ten cel kwotę oraz warunki jej wykorzystania.

6

Minister właściwy do spraw pracy określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady

finansowania wydatków z Funduszu Pracy, o których mowa w ust. 1, oraz sposób współpracy

organów zatrudnienia z bankami i instytucjami finansującymi.

6a.

(skreślony).

7.

Od wypłat finansowanych z Funduszu Pracy nie ustala się składki na Fundusz Pracy.

1.

Prezes Krajowego Urzędu Pracy przekazuje samorządom województw i powiatom na wyodrębniony

rachunek środki Funduszu Pracy na finansowanie realizowanych zadań według algorytmu.

2.

Algorytm, o którym mowa w ust. 1, powinien uwzględniać niezbędne środki na wypłatę

zasiłków i innych obligatoryjnych świadczeń, a na finansowanie pozostałych zadań w

szczególności: stopę bezrobocia na obszarze poszczególnych powiatów, udział długotrwale

bezrobotnych oraz udział bezrobotnych absolwentów w ogólnej liczbie bezrobotnych.

3.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej

Rady Zatrudnienia oraz Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego algorytm,

o którym mowa w ust. 1, oraz szczegółowe zasady i terminy przekazywania środków z

Funduszu Pracy dla samorządów województw i powiatów, a także szczegółowe zasady i

terminy sporządzania przez zarządy województw i zarządy powiatów sprawozdań z wykorzystania

środków przekazanych z Funduszu Pracy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia i obowiązuje do dnia 31

grudnia 2002 r., z wyjątkiem art. 6, art. 8, art. 9, art. 11, art. 42 ust. 8, art.

54 i art. 55, które zachowują moc po dniu 31 grudnia 2002 r.

Dochody Funduszu Pracy zwolnione są od podatku dochodowego.

W sprawach nie uregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje się odpowiednio przepisy

ustawy o finansach publicznych w zakresie gospodarki funduszami celowymi.

1.

Urzędy pracy sprawują kontrolę przestrzegania przepisów ustawy.

2.

Kontrola obejmuje badanie przestrzegania

1)

legalności zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub działalności,

2)

obowiązku informowania powiatowych urzędów pracy

3)

obowiązku opłacania składek na Fundusz Pracy,

4)

warunków zawartych w upoważnieniach do prowadzenia pośrednictwa pracy lub kierowania

obywateli polskich do pracy za granicą u pracodawców zagranicznych.

3.

Kontrolą mogą być objęte jednostki, wobec których zachodzi podejrzenie, że prowadzą

pośrednictwo pracy lub kierują obywateli polskich do pracy za granicą u pracodawców

zagranicznych bez wymaganych upoważnień.

4

Kontrolą mogą być objęci pracodawcy, jednoosobowi przedsiębiorcy i inne instytucje

oraz osoby fizyczne.

5.

Przeprowadzający kontrolę mogą badać dokumenty objęte jej zakresem, sporządzać niezbędne

ich kopie, przesłuchiwać świadków, sprawdzać tożsamość osób zatrudnionych i wykonujących

inne prace zarobkowe, a także innych osób w celu ustalenia charakteru pobytu na terenie

kontrolowanej jednostki w czasie przeprowadzania kontroli.

6.

Kontrolowani obowiązani są udostępniać wszelkie dokumenty i udzielać wyjaśnień w sprawach

objętych zakresem kontroli.

7.

Pracownicy urzędów pracy są uprawnieni do przeprowadzenia kontroli bez uprzedzenia.

Kontrolujący obowiązani są do okazania legitymacji służbowej i upoważnienia.

1.

Urzędy pracy w zakresie kontroli współdziałają w szczególności ze związkami zawodowymi,

Państwową Inspekcją Pracy, Policją, Zakładem Ubezpieczeń Społecznych oraz urzędami

kontroli skarbowej.

2.

Organy Policji, w razie uzasadnionej potrzeby oraz w celu zapewnienia bezpieczeństwa

kontrolującym, zobowiązane są, na wniosek właściwego urzędu pracy, do udzielenia stosownej

pomocy.

3.

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, organizację i tryb przeprowadzania

przez urzędy pracy kontroli oraz zasady współdziałania z innymi organami.

Prezes Krajowego Urzędu Pracy przedstawia ministrowi właściwemu do spraw pracy do

końca pierwszego kwartału roku zbiorcze wyniki przeprowadzonych w roku poprzednim

kontroli oraz ocenę przestrzegania przepisów ustawy.

1.

Kto zatrudnia lub powierza wykonywanie innej pracy zarobkowej bezrobotnemu nie zawiadamiając

o tym właściwego powiatowego urzędu pracy

podlega karze grzywny.

2.

Tej samej karze podlega bezrobotny, który podjął zatrudnienie, inną pracę zarobkową

lub działalność przynoszącą dochód bez powiadomienia o tym właściwego urzędu pracy.

1

Kto zatrudnia lub powierza wykonywanie innej pracy zarobkowej cudzoziemcowi bez zezwolenia

i zgody, o których mowa w art. 50 ust. 1, lub na innym stanowisku albo na innych warunkach

niż określone w zezwoleniu i zgodzie,

podlega karze grzywny.

2

Tej samej karze podlega cudzoziemiec nie posiadający karty stałego pobytu lub statusu

uchodźcy w Rzeczypospolitej Polskiej, który podjął zatrudnienie lub inną pracę zarobkową

bez zgody starosty.

1.

Kto bez wymaganego upoważnienia prowadzi pośrednictwo pracy albo kieruje obywateli

polskich do pracy za granicą u pracodawców zagranicznych,

podlega karze grzywny.

2.

Tej samej karze podlega, kto prowadząc pośrednictwo pracy lub kierując obywateli polskich

do pracy za granicą u pracodawców zagranicznych

1)

pobiera od bezrobotnego lub innych osób poszukujących pracy dodatkowe opłaty nie wymienione

w art. 47 ust. 2 pkt 8, lub

2)

osiąga zysk.

Kto

1)

nie dopełnia obowiązku opłacania składek na Fundusz Pracy lub nie opłaca ich w przewidzianym

przepisami terminie,

2)

nie zgłasza wymaganych przepisami danych lub zgłasza nieprawdziwe dane mające wpływ

na wymiar składek na Fundusz Pracy bądź udziela w powyższym zakresie nieprawdziwych

wyjaśnień lub odmawia ich udzielenia,

podlega karze grzywny.

Kto udaremnia lub utrudnia przeprowadzenie kontroli przestrzegania przepisów ustawy,

podlega karze grzywny.

W ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego w art.

210 po wyrazach «ubezpieczeń społecznych» skreśla się przecinek i dodaje wyrazy «oraz

z zakresu zatrudnienia i bezrobocia».

(pominięte).

W ustawie z dnia 9 maja 1991 r. o zatrudnianiu i rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych

(Dz. U. Nr 46, poz. 201, Nr 80, poz. 350 i Nr 110, poz. 472, z 1992 r. Nr 21, poz.

85 oraz z 1993 r. Nr 11, poz. 50 i Nr 28, poz. 127) w art. 26 w ust. 1 w pkt 2 wyraz

«bezrobotni» zastępuje się wyrazami «poszukujący pracy».

W ustawie z dnia 10 marca 1994 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i bezrobociu oraz

o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U.

Nr 43, poz. 165) skreśla się art. 3.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r., z tym że

1)

art. 6 ust. 7 wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 września 1997 r.,

2)

art. 21 wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.,

3)

art. 31 ust. 1 pkt 2 oraz art. 59 wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.

W ustawie z dnia 19 sierpnia 1994 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i bezrobociu

oraz o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin (Dz. U.

Nr 108, poz. 516) skreśla się art. 3.

1.

Bezrobotnemu, który z mocy art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 16 października 1991 r. o

zatrudnieniu i bezrobociu utracił prawo do zasiłku, przyznane na podstawie art. 15

ust. 2 pkt 10 ustawy z dnia 29 grudnia 1989 r. o zatrudnieniu (Dz. U. Nr 75, poz.

446, z 1990 r. Nr 9, poz. 57 i Nr 56, poz. 323 oraz z 1991 r. Nr 7, poz. 24 i Nr 46,

poz. 201), przywraca się, od dnia 1 stycznia 1995 r., prawo do zasiłku uzupełniającego

przez okres do 9 miesięcy, jeżeli od dnia utraty prawa do zasiłku posiada status bezrobotnego.

2.

Przywrócenie prawa do zasiłku na okres uzupełniający, o którym mowa w ust. 1, następuje

na wniosek bezrobotnego.

(pominięty).

1.

Zasiłki, zasiłki szkoleniowe oraz inne świadczenia przyznane bezrobotnym przed dniem

wejścia w życie ustawy wypłaca się nadal według dotychczas obowiązujących przepisów,

z zastrzeżeniem ust. 2 i 4.

2.

Skrócenie okresu pobierania zasiłku, o którym mowa w art. 25 ust. 8, może nastąpić

jedynie, gdy przyczyny wymienione w art. 27 ust. 1 pkt 1-3 wystąpiły po dniu wejścia

w życie ustawy.

1.

(pominięty).

2.

(pominięty).

3.

(skreślony).

4.

Prawo do zasiłku i innych świadczeń przewidzianych dla bezrobotnych ustaje z dniem

utraty statusu bezrobotnego.

Okresy zatrudnienia obywateli polskich w byłej Niemieckiej Republice Demokratycznej

i w byłej Czechosłowackiej Republice Socjalistycznej na podstawie umów i porozumień

międzynarodowych przypadające przed dniem 1 grudnia 1991 r., traktowane są jak okresy

zatrudnienia w Państwie Polskim w zakresie uprawnień pracowniczych oraz w rozumieniu

przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin

1.

Okres urlopu bezpłatnego udzielonego pracownikowi na okres skierowania do pracy za

granicą na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 1974 r. w sprawie niektórych praw

i obowiązków pracowników skierowanych do pracy za granicą w celu realizacji budownictwa

eksportowego i usług związanych z eksportem

(Dz. U. z 1990 r. Nr 44, poz. 259, z 1991 r. Nr 78, poz. 346 i z 1993 r. Nr 99, poz. 452), a także przypadający bezpośrednio po zakończeniu tego urlopu okres niezdolności

do pracy z powodu choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną - wlicza się

do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze, jeżeli pracownik podjął

zatrudnienie u macierzystego pracodawcy w terminie przewidzianym w tym rozporządzeniu.

2.

Okres zatrudnienia za granicą pracownika, który nie pozostawał w stosunku pracy przed

skierowaniem do pracy za granicą na podstawie rozporządzenia, o którym mowa w ust.

1, jest traktowany jak okres zatrudnienia w Polsce w zakresie uprawnień pracowniczych.

Dotyczy to także pracownika, któremu udzielono urlopu bezpłatnego na okres skierowania

do pracy za granicą, a który nie podjął pracy u macierzystego pracodawcy po zakończeniu

pracy za granicą lub podjął pracę u macierzystego pracodawcy, lecz po upływie terminu

przewidzianego w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1.

1.

Po dniu wejścia w życie ustawy rady zatrudnienia działają w składzie powołanym według

dotychczasowych przepisów do końca kadencji, na którą zostały powołane, z zastrzeżeniem

ust. 2.

2.

W przypadku gdy na obszarze rejonu rządowej administracji ogólnej działa więcej niż

jedna rejonowa rada zatrudnienia, powołuje się nową rejonową radę zatrudnienia na

zasadach określonych w niniejszej ustawie.

3.

Do czasu powołania rejonowych rad zatrudnienia, o których mowa w ust. 2, działają

rejonowe rady zatrudnienia powołane na podstawie dotychczasowych przepisów.

Przepisy wykonawcze, wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie

upoważnień zmienianych w ustawach nowelizowanych tą ustawą, zachowują moc do dnia

30 czerwca 2000 r.

(pominięty).

Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawie, nie dłużej jednak

niż przez okres 6 miesięcy od dnia jej wejścia w życie, obowiązują dotychczasowe akty

wykonawcze, jeżeli nie są sprzeczne z niniejszą ustawą.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 71, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1999 r.,

2)

art. 5 pkt 6 i 8, art. 8 pkt 3, art. 25 pkt 26 i art. 29 pkt 2, które wchodzą w życie

z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 2000 r.,

3)

art. 24 pkt 6-10 i art. 41 pkt 2, które wchodzą w życie z dniem 1 kwietnia 2000 r.,

4)

art. 63 ust. 2, który wchodzi w życie z dniem 1 września 2000 r.,

5)

art. 2, art. 14 pkt 2 lit. a), c)-e), pkt 3, 4 i 5 lit. a), art. 15 pkt 10 lit. d),

art. 26 pkt 1, art. 30 pkt 1, art. 39 pkt 1 lit. a), art. 40 pkt 2 lit. b), art. 46

pkt 1 i 3 i art. 62, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.,

6)

art. 25 pkt 20, który wchodzi w życie z dniem 1 września 2001 r.,

7)

art. 46 pkt 2, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.

(pominięty).

Ilekroć w dotychczasowych przepisach jest mowa o

1)

rejonowym urzędzie pracy - należy przez to rozumieć powiatowy urząd pracy,

2)

staroście - należy przez to rozumieć przewodniczącego zarządu miasta w miastach na

prawach powiatu.

Traci moc ustawa z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu

(Dz. U. Nr 106, poz. 457, z 1992 r. Nr 21, poz. 84 i Nr 78, poz. 394 oraz z 1994 r. Nr 43, poz. 165 i Nr 108, poz. 516).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1995 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r., z wyjątkiem art. 3, art. 7, art.

9, art. 10, art. 20, art. 24, art. 32, art. 34, art. 37, art. 45-47, art. 50, art.

66, art. 73 ust. 1, 2 i 4, art. 74, art. 76, art. 79, art. 80 i art. 82, które wchodzą

w życie z dniem 1 października 1996 r., oraz art. 41, który wchodzi w życie z dniem

wejścia w życie ustawy konstytucyjnej z dnia 21 czerwca 1996 r. o zmianie ustawy konstytucyjnej

z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą

i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym (Dz. U. Nr

106, poz. 488).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 1999 r., z tym że

1)

art. 54, 56, 59, 79 i 83 wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia,

2)

art. 80 wchodzi w życie z dniem 1 listopada 1999 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., z tym że przepisy art. 12-98 wchodzą

w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem

1)

art. 24-31, 33, 73 ust. 2, art. 74 ust. 1 i 5, art. 75 ust. 1, ust. 2 pkt 1, 2, 9

i 10 oraz ust. 3, art. 109, 117 ust. 2-4, art. 119 i 120, które wchodzą w życie po

upływie 14 dni od dnia ogłoszenia,

2)

art. 108, który wchodzi w życie z dniem 1 grudnia 1998 r.,

3)

art. 39 ust. 1-4, który wchodzi w życie z dniem 1 października 1999 r.,

4)

art. 15 ust. 2, art. 22 ust. 1 pkt 4 i ust. 2, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia

2000 r.,

5)

art. 22 ust. 4, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.

Właściwi ministrowie do dnia 30 czerwca 2000 r. ogłoszą w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej

Polskiej jednolite teksty ustaw, o których mowa w art. 14, 15, 18, 19, 23, 27, 33,

36, 47, 50-53, 60, 61, 62, 64, 74-76, 78, 82, 86, 90, 91, 97, 107, 126, 137, 139,

z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania jednolitych

tekstów ustaw.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 26, art. 128 pkt

2, art. 139 pkt 1 i 10, art. 145 ust. 2 i 4, art. 146 ust. 2 i 4 oraz art. 147 ust.

2 i 3, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, i art. 34 pkt 1, art. 36 pkt 23,

art. 48 pkt 1 i 3, art. 84, art. 97 pkt 1-3, 5-10 i 12-36 oraz art. 139 pkt 9 lit.

a), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 167 i 168, które

wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z tym że art. 182 wchodzi w życie

z dniem 1 stycznia 2004 r.