Ustawa z dnia 11 kwietnia 2001 r. o zmianie ustawy o Straży Granicznej oraz o zmianie niektórych innych ustaw.

W ustawie z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej

(Dz. U. Nr 78, poz. 462, z 1991 r. Nr 94, poz. 422, z 1992 r. Nr 54, poz. 254, z 1993 r. Nr 12, poz. 52, z 1994 r. Nr 53, poz. 214, z 1995 r. Nr 4, poz. 17, Nr 34, poz. 163 i Nr 104, poz. 515, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 124, poz. 583, z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 88, poz. 554 i Nr 121, poz. 770 oraz z 1999 r. Nr 110, poz. 1255) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu

„

1a.

Nazwa «Straż Graniczna», jej skrót «SG» oraz znak graficzny Straży Granicznej przysługują

wyłącznie formacji, o której mowa w ust. 1.

1b.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór znaku

graficznego Straży Granicznej, uwzględniając w nim wizerunek orła białego ustalony

dla godła państwowego oraz ustalając kolorystykę tego znaku.

”

,

b)

w ust. 2

-

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

rozpoznawanie, zapobieganie i wykrywanie przestępstw i wykroczeń oraz ściganie ich

sprawców, w zakresie właściwości Straży Granicznej, a w szczególności

a)

przestępstw i wykroczeń dotyczących zgodności przekraczania granicy państwowej z przepisami,

związanych z jej oznakowaniem oraz dotyczących wiarygodności dokumentów uprawniających

do przekraczania granicy państwowej,

b)

przestępstw skarbowych i wykroczeń skarbowych wymienionych w art. 133 § 1 pkt 1 Kodeksu

karnego skarbowego,

c)

przestępstw i wykroczeń pozostających w związku z przekraczaniem granicy państwowej

lub przemieszczaniem przez granicę państwową towarów oraz przedmiotów określonych

w przepisach o oznaczaniu wyrobów znakami skarbowymi akcyzy, o broni i amunicji, o

materiałach wybuchowych, o ochronie dóbr kultury, o narodowym zasobie archiwalnym,

o przeciwdziałaniu narkomanii oraz o ewidencji ludności i dowodach osobistych,

d)

przestępstw i wykroczeń określonych w ustawie z dnia 25 czerwca 1997 r. o cudzoziemcach

(Dz. U. Nr 114, poz. 739, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1126, z 2000 r.

Nr 106, poz. 1118 oraz z 2001 r. Nr 42, poz. 475),

”

-

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

zapewnienie bezpieczeństwa w komunikacji międzynarodowej i porządku publicznego w

zasięgu terytorialnym przejścia granicznego, a w zakresie właściwości Straży Granicznej

- także w strefie nadgranicznej,

”

-

skreśla się pkt 8,

c)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Straż Graniczna może prowadzić postępowania w sprawach rozpoznawania, zapobiegania

i wykrywania przestępstw określonych w art. 228, 229 i 231 Kodeksu karnego popełnionych

przez funkcjonariuszy i pracowników Straży Granicznej w związku z wykonywaniem obowiązków

służbowych.

”

;

2)

art. 2 otrzymuje brzmienie

„

Art. 2.

Organy administracji rządowej, jednostki samorządu terytorialnego oraz państwowe i

inne jednostki organizacyjne są obowiązane współdziałać z organami Straży Granicznej

oraz zapewnić im niezbędne warunki do wykonywania zadań określonych w ustawie.

”

;

3)

art. 3 otrzymuje brzmienie

„

Art. 3.

1.

Centralnym organem administracji rządowej właściwym w sprawach ochrony granicy państwowej

i kontroli ruchu granicznego jest Komendant Główny Straży Granicznej, podległy ministrowi

właściwemu do spraw wewnętrznych.

2.

Komendanta Głównego Straży Granicznej powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów na

wniosek ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

3.

Zastępców Komendanta Głównego Straży Granicznej powołuje i odwołuje minister właściwy

do spraw wewnętrznych na wniosek Komendanta Głównego Straży Granicznej.

4.

Komendant Główny Straży Granicznej jest przełożonym wszystkich funkcjonariuszy Straży

Granicznej, zwanych dalej «funkcjonariuszami».

5.

W razie zwolnienia stanowiska Komendanta Głównego Straży Granicznej minister właściwy

do spraw wewnętrznych do czasu powołania nowego komendanta powierza pełnienie obowiązków

Komendanta Głównego Straży Granicznej, na okres nie dłuższy niż 3 miesiące, jednemu

z jego zastępców.

6.

W razie czasowej niemożności sprawowania funkcji przez Komendanta Głównego Straży

Granicznej minister właściwy do spraw wewnętrznych, do czasu ustania przeszkody w

sprawowaniu tej funkcji przez dotychczasowego komendanta, nie dłużej jednak niż na

6 miesięcy, powierza pełnienie obowiązków Komendanta Głównego Straży Granicznej jednemu

z jego zastępców.

”

;

4)

po art. 3 dodaje się art. 3a w brzmieniu

„

Art. 3a.

Do zakresu działania Komendanta Głównego Straży Granicznej należy w szczególności

1)

kierowanie prowadzonymi przez Straż Graniczną działaniami w zakresie ochrony granicy

państwowej oraz kontroli ruchu granicznego,

2)

analizowanie zagrożeń bezpieczeństwa granicy państwowej,

3)

nadawanie regulaminów organizacyjnych komendom oddziałów Straży Granicznej oraz jednostkom

organizacyjnym Komendy Głównej Straży Granicznej, a także nadawanie statutów ośrodkom

szkolenia Straży Granicznej,

4)

organizowanie i określanie zasad szkolenia zawodowego funkcjonariuszy oraz pracowników

Straży Granicznej,

5)

sprawowanie nadzoru nad terenowymi organami Straży Granicznej oraz nad ośrodkami szkolenia

Straży Granicznej,

6)

udział w przygotowaniu projektu budżetu państwa w zakresie dotyczącym Straży Granicznej,

zgodnie z odrębnymi przepisami,

7)

współdziałanie w zakresie realizowanych zadań z właściwymi organami państwowymi, jednostkami

samorządu terytorialnego i organizacjami społecznymi,

8)

prowadzenie współpracy międzynarodowej z organami i instytucjami właściwymi w sprawach

ochrony granic państwowych.

”

;

5)

skreśla się art. 4;

6)

art. 5 otrzymuje brzmienie

„

Art. 5.

1.

Terenowymi organami Straży Granicznej są

1)

komendanci oddziałów Straży Granicznej,

2)

komendanci strażnic, granicznych placówek kontrolnych i dywizjonów Straży Granicznej.

2.

Komendanta oddziału Straży Granicznej powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw

wewnętrznych na wniosek Komendanta Głównego Straży Granicznej. Zastępców komendanta

oddziału Straży Granicznej powołuje i odwołuje Komendant Główny Straży Granicznej

na wniosek komendanta oddziału Straży Granicznej.

3.

W razie zwolnienia stanowiska komendanta oddziału Komendant Główny Straży Granicznej,

do czasu powołania nowego komendanta, powierza pełnienie obowiązków komendanta oddziału,

na okres nie dłuższy niż 3 miesiące, jednemu z jego zastępców lub wyznaczonemu funkcjonariuszowi

Straży Granicznej.

4.

W razie czasowej niemożności sprawowania funkcji przez komendanta oddziału Komendant

Główny Straży Granicznej, do czasu ustania przeszkody w sprawowaniu tej funkcji przez

dotychczasowego komendanta, nie dłużej jednak niż na 6 miesięcy, powierza pełnienie

obowiązków komendanta jednemu z jego zastępców lub wyznaczonemu funkcjonariuszowi

Straży Granicznej.

5.

Komendanta strażnicy, komendanta granicznej placówki kontrolnej i dywizjonu Straży

Granicznej powołuje i odwołuje Komendant Główny Straży Granicznej na wniosek komendanta

oddziału Straży Granicznej.

6.

W razie zwolnienia stanowiska komendanta strażnicy, komendanta granicznej placówki

kontrolnej lub komendanta dywizjonu, właściwy komendant oddziału, do czasu powołania

nowego komendanta, powierza pełnienie obowiązków komendanta strażnicy, granicznej

placówki kontrolnej lub dywizjonu, na okres nie dłuższy niż 3 miesiące, jednemu z

jego zastępców lub wyznaczonemu funkcjonariuszowi Straży Granicznej.

7.

W razie czasowej niemożności sprawowania funkcji komendanta strażnicy, komendanta

granicznej placówki kontrolnej lub komendanta dywizjonu, właściwy komendant oddziału,

do czasu ustania przeszkody w sprawowaniu tej funkcji przez dotychczasowego komendanta,

nie dłużej jednak niż na 6 miesięcy, powierza pełnienie obowiązków komendanta strażnicy,

granicznej placówki kontrolnej lub dywizjonu jednemu z jego zastępców lub wyznaczonemu

funkcjonariuszowi Straży Granicznej.

8.

Komendanci oddziałów, strażnic oraz granicznych placówek kontrolnych i dywizjonów

Straży Granicznej są przełożonymi wszystkich podległych im funkcjonariuszy.

”

;

7)

po art. 5 dodaje się art. 5a w brzmieniu

„

Art. 5a.

1.

Komendant Główny Straży Granicznej wykonuje swoje zadania przy pomocy podległego mu

urzędu - Komendy Głównej Straży Granicznej, zwanej dalej «Komendą Główną».

2.

Komendanci oddziałów, strażnic, granicznych placówek kontrolnych oraz dywizjonów wykonują

swoje zadania przy pomocy podległych im urzędów - komend oddziałów, strażnic, granicznych

placówek kontrolnych i dywizjonów.

3.

Zadania dyrektora generalnego urzędu przewidziane w ustawie z dnia 18 grudnia 1998

r. o służbie cywilnej (Dz. U. z 1999 r. Nr 49, poz. 483, Nr 70, poz. 778 i Nr 110,

poz. 1255) w stosunku do pracowników zatrudnionych w

1)

Komendzie Głównej oraz w Granicznej Placówce Kontrolnej Straży Granicznej Warszawa-Okęcie

wykonuje Komendant Główny Straży Granicznej,

2)

komendach oddziałów, granicznych placówkach kontrolnych, strażnicach i dywizjonach

Straży Granicznej wykonuje właściwy miejscowo komendant oddziału Straży Granicznej.

”

;

8)

art. 6 otrzymuje brzmienie

„

Art. 6.

1.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w drodze rozporządzenia, tworzy i znosi oddziały

Straży Granicznej, uwzględniając nadanie im nazwy, określenie siedziby oraz terytorialnego

zasięgu działania.

2.

Komendant Główny Straży Granicznej, w drodze zarządzenia

1)

tworzy i znosi strażnice, graniczne placówki kontrolne oraz dywizjony, a także określa

ich terytorialny zasięg działania,

2)

określa liczbę i rodzaj etatów w jednostkach organizacyjnych Straży Granicznej,

3)

określa szczegółowy zakres zadań terenowych organów Straży Granicznej oraz organizację

Komendy Głównej, komend oddziałów, strażnic, granicznych placówek kontrolnych i dywizjonów.

3.

Komendant Główny Straży Granicznej może, w drodze zarządzenia, określać wzory symboli

jednostek organizacyjnych Straży Granicznej.

4.

Komendant Główny Straży Granicznej może, w drodze zarządzenia, tworzyć i znosić ośrodki

szkolenia oraz określać ich organizację i zakres działania.

5.

Komendanta ośrodka szkolenia oraz jego zastępców powołuje i odwołuje Komendant Główny

Straży Granicznej. Komendant ośrodka szkolenia jest przełożonym wszystkich podległych

mu funkcjonariuszy.

”

;

9)

dodaje się art. 6a w brzmieniu

„

Art. 6a.

W postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji

Straży Granicznej, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, organami wyższego stopnia są

1)

w stosunku do komendanta strażnicy, granicznej placówki kontrolnej oraz dywizjonu

Straży Granicznej - komendant oddziału Straży Granicznej,

2)

w stosunku do Komendanta Granicznej Placówki Kontrolnej Warszawa-Okęcie - Komendant

Główny Straży Granicznej,

3)

w stosunku do komendanta oddziału Straży Granicznej - Komendant Główny Straży Granicznej.

”

;

10)

art. 7 otrzymuje brzmienie

„

Art. 7.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki

i sposób naliczeń etatowych w Straży Granicznej, uwzględniając terytorialny zasięg

działania jednostek organizacyjnych oraz organizację i specyfikę pełnienia służby

w tych jednostkach.

”

;

11)

w art. 7a, art. 12 ust. 1, art. 21, art. 36 ust. 3, art. 44, art. 72 ust. 3, art.

75 ust. 2, art. 120 ust. 3, art. 151 ust. 5 i w art. 154 ust. 1 użyte w różnych przypadkach

wyrazy „Minister Spraw Wewnętrznych” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami „minister właściwy do spraw wewnętrznych”;

12)

po art. 7b dodaje się art. 7c w brzmieniu

„

Art. 7c.

W zakresie określonym w przepisach odrębnych działalność duszpasterska w Straży Granicznej

prowadzona jest na podstawie porozumień Komendanta Głównego Straży Granicznej z przedstawicielami

właściwego kościoła lub związku wyznaniowego.

”

;

13)

w art. 9

a)

w ust. 1 wyrazy „w zakresie określonym ustawą o ochronie granicy państwowej oraz innymi ustawami” zastępuje się wyrazami „w zakresie określonym w art. 1 ust. 2 pkt 4 i w ust. 2a”,

b)

ust. 1a otrzymuje brzmienie

„

1a.

Straż Graniczna w celu realizacji ustawowych zadań może korzystać z informacji o osobie,

w tym danych osobowych uzyskanych przez uprawnione organy, służby i instytucje państwowe

w wyniku wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych lub prowadzenia kontroli

operacyjnej oraz przetwarzać je w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie

danych osobowych (Dz. U. Nr 133, poz. 883, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 50, poz.

580 i Nr 116, poz. 1216 oraz z 2001 r. Nr 42, poz. 474), bez wiedzy i zgody osoby,

której dane dotyczą.

”

,

c)

ust. 1b otrzymuje brzmienie

„

1b.

Administrator danych, o których mowa w ust. 1a, jest obowiązany udostępnić dane, z

zastrzeżeniem ust. 1d, na podstawie imiennego upoważnienia Komendanta Głównego Straży

Granicznej, komendanta oddziału Straży Granicznej lub upoważnionego funkcjonariusza,

okazanego przez funkcjonariusza wraz z legitymacją służbową. Fakt udostępnienia tych

danych podlega ochronie na podstawie ustawy z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie

informacji niejawnych (Dz. U. Nr 11, poz. 95, z 2000 r. Nr 12, poz. 136 i Nr 39, poz.

462 oraz z 2001 r. Nr 22, poz. 247 i Nr 27, poz. 298).

”

,

d)

po ust. 1b dodaje się ust. 1c i 1d w brzmieniu

„

1c.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzór upoważnienia, o którym

mowa w ust. 1b, uwzględniając niezbędne dane upoważnionego funkcjonariusza oraz możliwość

wydania upoważnień w imieniu Komendanta Głównego Straży Granicznej lub komendanta

oddziału Straży Granicznej innym funkcjonariuszom.

1d.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zakres, warunki i tryb przekazywania

Straży Granicznej informacji o osobie, uzyskanych w wyniku prowadzenia przez uprawnione

organy, służby i instytucje czynności operacyjno-rozpoznawczych lub kontroli operacyjnej,

uwzględniając zakres informacji niezbędnych do wykonywania ustawowych zadań Straży

Granicznej, cel, organizację przekazywania informacji oraz sposób ich dokumentowania.

”

,

e)

skreśla się ust. 2,

f)

w ust. 5 wyrazy „godności obywateli oraz przestrzegania i ochrony praw człowieka” zastępuje się wyrazami „godności oraz przestrzegania wolności i praw człowieka i obywatela”,

g)

w ust. 6 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu

„

Funkcję głównego pełnomocnika granicznego pełni Komendant Główny Straży Granicznej.

”

,

h)

w ust. 7 po pkt 6 dodaje się pkt 6a w brzmieniu

„

6a)

zakres oraz szczegółowe zasady szkolenia funkcjonariuszy i pracowników Straży Granicznej,

”

;

14)

w art. 9b

a)

w ust. 2 i 3 wyrazy „art. 7a ustawy o urzędzie Ministra Spraw Wewnętrznych” zastępuje się wyrazami „art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o niektórych uprawnieniach pracowników

urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz funkcjonariuszy

i pracowników urzędów nadzorowanych przez tego ministra (Dz. U. Nr 106, poz. 491,

z 1997 r. Nr 70, poz. 443 i Nr 141, poz. 943 oraz z 1998 r. Nr 131, poz. 860)”,

b)

w ust. 4 po wyrazie „wynagrodzenie” stawia się kropkę, a wyrazy „wypłacane z funduszu operacyjnego.” skreśla się,

c)

dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

Koszty podejmowanych przez Straż Graniczną czynności operacyjno-rozpoznawczych oraz

wynagrodzenia osób, o których mowa w ust. 1, w zakresie, w jakim, ze względu na ochronę

określoną w art. 9c ust. 1, nie mogą być stosowane przepisy o finansach publicznych

i rachunkowości, pokrywane są z tworzonego na ten cel funduszu operacyjnego.

”

,

d)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze zarządzenia, stanowiące

tajemnicę państwową, zasady tworzenia i gospodarowania funduszem operacyjnym.

”

;

15)

w art. 9c

a)

dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Organy administracji rządowej i organy jednostek samorządu terytorialnego są obowiązane

do udzielania Straży Granicznej w granicach swojej właściwości niezbędnej pomocy w

zakresie wydawania i zabezpieczania dokumentów, o których mowa w ust. 2.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb wydawania

dokumentów, o których mowa w ust. 2, sposób posługiwania się nimi, a także ich przechowywania,

uwzględniając rodzaje dokumentów i cel, w jakim są wydawane, organy i osoby uprawnione

do ich wydawania, posługiwania się nimi i ich przechowywania, czas, na jaki są wydawane

dokumenty, czynności zapewniające ich ochronę oraz sposób ich przechowywania i ewidencji.

”

;

16)

w art. 9d wyrazy „art. 7a ustawy o urzędzie Ministra Spraw Wewnętrznych” zastępuje się wyrazami „art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o niektórych uprawnieniach pracowników

urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz funkcjonariuszy

i pracowników urzędów nadzorowanych przez tego ministra (Dz. U. Nr 106, poz. 491,

z 1997 r. Nr 70, poz. 443 i Nr 141, poz. 943 oraz z 1998 r. Nr 131, poz. 860)”;

17)

art. 9e otrzymuje brzmienie

„

Art. 9e.

1.

Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych, podejmowanych przez Straż Graniczną

w celu zapobieżenia, wykrycia, ustalenia sprawców oraz uzyskania i utrwalenia dowodów,

ściganych z oskarżenia publicznego, umyślnych przestępstw

1)

określonych w art. 264 Kodeksu karnego,

2)

określonych w art. 270-275 Kodeksu karnego w zakresie dokumentów uprawniających do

przekraczania granicy państwowej,

3)

skarbowych, o których mowa w art. 133 § 1 pkt 1 Kodeksu karnego skarbowego, jeżeli

wartość przedmiotu czynu lub uszczuplenie należności publicznej przekraczają pięćdziesięciokrotną

wysokość najniższego wynagrodzenia za pracę określonego na podstawie odrębnych przepisów,

4)

pozostających w związku z przekraczaniem granicy państwowej lub przemieszczaniem przez

granicę państwową towarów oraz przedmiotów określonych w przepisach o oznaczaniu wyrobów

znakami skarbowymi akcyzy, o broni, amunicji oraz o materiałach wybuchowych, a także

o przeciwdziałaniu narkomanii,

5)

określonego w art. 103 ustawy z dnia 25 czerwca 1997 r. o cudzoziemcach,

6)

określonych w art. 228, 229 i 231 Kodeksu karnego, popełnionych przez funkcjonariuszy

lub pracowników Straży Granicznej w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych,

7)

ściganych na mocy umów międzynarodowych,

gdy inne środki okazały się bezskuteczne albo zachodzi wysokie prawdopodobieństwo,

że będą nieskuteczne lub nieprzydatne, sąd okręgowy, na pisemny wniosek Komendanta

Głównego Straży Granicznej, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego,

lub na pisemny wniosek komendanta oddziału Straży Granicznej, złożony po uzyskaniu

zgody Komendanta Głównego Straży Granicznej i pisemnej zgody właściwego miejscowo

prokuratora okręgowego, może, w drodze postanowienia, zarządzić kontrolę operacyjną.

2.

Pisemną zgodę komendantowi oddziału Straży Granicznej, o którym mowa w ust. 1, wydaje

prokurator okręgowy właściwy ze względu na siedzibę tego komendanta.

3.

Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, wydaje sąd okręgowy właściwy miejscowo ze względu

na siedzibę organu Straży Granicznej składającego wniosek.

4.

W przypadkach niecierpiących zwłoki, gdy mogłoby to spowodować utratę informacji lub

zatarcie albo zniszczenie dowodów przestępstwa

1)

Komendant Główny Straży Granicznej, po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego,

2)

komendant oddziału Straży Granicznej, po poinformowaniu Komendanta Głównego Straży

Granicznej i po uzyskaniu pisemnej zgody prokuratora, o którym mowa w ust. 2,

może zarządzić kontrolę operacyjną, zwracając się jednocześnie do właściwego miejscowo

sądu okręgowego z wnioskiem o wydanie postanowienia w tej sprawie. W razie nieudzielenia

przez sąd zgody w terminie 5 dni od dnia zarządzenia kontroli operacyjnej, organ zarządzający

wstrzymuje kontrolę operacyjną oraz dokonuje protokolarnego, komisyjnego zniszczenia

materiałów zgromadzonych podczas jej stosowania.

5.

Sąd okręgowy może zezwolić, na pisemny wniosek Komendanta Głównego Straży Granicznej

lub komendanta oddziału Straży Granicznej, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody właściwego

prokuratora, na odstąpienie od zniszczenia materiałów, o których mowa w ust. 4, jeżeli

stanowią one dowód lub wskazują na zamiar popełnienia przestępstwa, dla wykrycia którego

na podstawie przepisów ustawowych może być prowadzona kontrola operacyjna lub inne

czynności operacyjno-rozpoznawcze.

6.

W przypadku zarządzenia kontroli operacyjnej wobec osoby podejrzanej lub oskarżonego,

we wniosku organu Straży Granicznej o zarządzenie kontroli operacyjnej zamieszcza

się informację o toczącym się wobec tej osoby postępowaniu.

7.

Kontrola operacyjna jest prowadzona niejawnie i polega na

1)

kontrolowaniu treści korespondencji,

2)

kontrolowaniu zawartości przesyłek,

3)

stosowaniu środków technicznych umożliwiających uzyskiwanie w sposób niejawny informacji

i dowodów oraz ich utrwalanie, a w szczególności obrazu, treści rozmów telefonicznych

i innych informacji przekazywanych za pomocą sieci telekomunikacyjnych.

8.

Wniosek organu Straży Granicznej, o którym mowa ust. 1, o zarządzenie przez sąd kontroli

operacyjnej powinien zawierać w szczególności

1)

numer sprawy i jej kryptonim,

2)

opis przestępstwa z podaniem jego kwalifikacji prawnej,

3)

okoliczności uzasadniające potrzebę zastosowania kontroli operacyjnej, w tym stwierdzonej

albo prawdopodobnej bezskuteczności lub nieprzydatności innych środków,

4)

dane osoby, wobec której stosowana będzie kontrola operacyjna, i wskazanie miejsca

lub sposobu jej stosowania,

5)

cel, czas i rodzaj prowadzonej kontroli operacyjnej, o której mowa w ust. 7.

9.

Kontrolę operacyjną zarządza się na okres nie dłuższy niż 3 miesiące. Sąd okręgowy

może, na pisemny wniosek Komendanta Głównego Straży Granicznej lub komendanta oddziału

Straży Granicznej, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody Komendanta Głównego Straży

Granicznej i właściwego prokuratora, na okres nie dłuższy niż kolejne 3 miesiące,

wydać postanowienie o jednorazowym przedłużeniu kontroli operacyjnej, jeżeli nie ustały

przyczyny zarządzenia tej kontroli.

10.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach, gdy podczas stosowania kontroli operacyjnej

pojawią się nowe okoliczności istotne dla zapobieżenia lub wykrycia przestępstwa albo

ustalenia sprawców i uzyskania dowodów przestępstwa, sąd okręgowy właściwy miejscowo

ze względu na siedzibę wnioskującego organu Straży Granicznej, na pisemny wniosek

Komendanta Głównego Straży Granicznej lub komendanta oddziału Straży Granicznej, złożony

po uzyskaniu pisemnej zgody Komendanta Głównego Straży Granicznej oraz właściwego

prokuratora, może wydać postanowienie o kontroli operacyjnej prowadzonej przez czas

oznaczony również po upływie okresów, o których mowa w ust. 9.

11.

Do wniosków, o których mowa w ust. 4, 5, 9 i 10, stosuje się odpowiednio ust. 8. Sąd

przed wydaniem postanowienia, o którym mowa w ust. 9 lub 10, może zapoznać się z materiałami

uzasadniającymi wniosek zgromadzonymi podczas stosowania kontroli operacyjnej zarządzonej

w tej sprawie.

12.

Wnioski, o których mowa w ust. 1, 4, 5, 9 i 10, sąd okręgowy rozpoznaje na posiedzeniu,

jednoosobowo, przy czym czynności sądu związane z rozpoznaniem tych wniosków są wykonywane

w warunkach przewidzianych dla przekazywania, przechowywania i udostępniania informacji

niejawnych oraz z odpowiednim zastosowaniem przepisów wydanych na podstawie art. 181

§ 2 Kodeksu postępowania karnego. W posiedzeniu sądu może wziąć udział wyłącznie prokurator

i przedstawiciel organu Straży Granicznej wnioskującego o zarządzenie kontroli operacyjnej.

13.

Przedsiębiorcy prowadzący działalność telekomunikacyjną w sieciach publicznych oraz

podmioty świadczące usługi pocztowe są obowiązani do zapewnienia na własny koszt warunków

technicznych i organizacyjnych umożliwiających prowadzenie przez Straż Graniczną kontroli

operacyjnej.

14.

Kontrola operacyjna powinna być zakończona niezwłocznie po ustaniu przyczyn jej zarządzenia,

najpóźniej jednak z upływem okresu, na który została wprowadzona.

15.

Organ Straży Granicznej, o którym mowa w ust. 1, informuje właściwego prokuratora

o wynikach kontroli operacyjnej po jej zakończeniu, a na jego żądanie również o przebiegu

tej kontroli.

16.

W przypadku uzyskania dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania karnego lub

mających znaczenie dla toczącego się postępowania karnego, Komendant Główny Straży

Granicznej lub komendant oddziału Straży Granicznej przekazuje właściwemu prokuratorowi

wszystkie materiały zgromadzone podczas stosowania kontroli operacyjnej z wnioskiem

o wszczęcie postępowania karnego. W postępowaniu przed sądem, w odniesieniu do tych

materiałów, stosuje się odpowiednio przepis art. 393 § 1 zdanie pierwsze Kodeksu postępowania

karnego.

17.

Osobie, w stosunku do której była stosowana kontrola operacyjna, nie udostępnia się

materiałów zgromadzonych podczas tej kontroli. Przepis nie narusza uprawnień wynikających

z art. 321 Kodeksu postępowania karnego.

18.

Zgromadzone podczas stosowania kontroli operacyjnej materiały niezawierające dowodów

pozwalających na wszczęcie postępowania karnego lub niemające znaczenia dla toczącego

się postępowania karnego przechowuje się po zakończeniu kontroli przez okres 2 miesięcy,

a następnie dokonuje się ich protokolarnego, komisyjnego zniszczenia. Zniszczenie

materiałów zarządza organ Straży Granicznej, który wnioskował o zarządzenie kontroli

operacyjnej.

19.

Na postanowienia sądu w przedmiocie kontroli operacyjnej, o których mowa w ust. 1,

4, 9 i 10, a także na postanowienie sądu wydane na podstawie ust. 5, przysługuje zażalenie

organowi Straży Granicznej, który złożył wniosek o wydanie tego postanowienia. Do

zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.

20.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości

oraz ministrem właściwym do spraw łączności, określi, w drodze rozporządzenia, sposób

dokumentowania kontroli operacyjnej oraz przechowywania i przekazywania wniosków i

zarządzeń, a także przechowywania, przekazywania oraz przetwarzania i niszczenia materiałów

uzyskanych podczas stosowania tej kontroli, uwzględniając potrzebę zapewnienia niejawnego

charakteru podejmowanych czynności i uzyskanych materiałów oraz wzory stosowanych

druków i rejestrów.”

18)

po art. 9e dodaje się art. 9f i 9g w brzmieniu

„

Art. 9f.

1.

W sprawach o przestępstwa określone w

1)

art. 228 i 229 Kodeksu karnego, popełnione przez funkcjonariuszy i pracowników Straży

Granicznej w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych,

2)

art. 264 § 3 Kodeksu karnego,

czynności operacyjno-rozpoznawcze, zmierzające do sprawdzenia uzyskanych wcześniej

wiarygodnych informacji o przestępstwie oraz ustalenia sprawców i uzyskania dowodów

przestępstwa, mogą polegać na dokonaniu w sposób niejawny nabycia, zbycia lub przejęcia

przedmiotów pochodzących z przestępstwa, ulegających przepadkowi, albo których wytwarzanie,

posiadanie, przewożenie lub którymi obrót są zabronione, a także przyjęciu lub wręczeniu

korzyści majątkowej.

2.

Czynności operacyjno-rozpoznawcze, o których mowa w ust. 1, mogą polegać także na

złożeniu propozycji nabycia, zbycia lub przejęcia przedmiotów pochodzących z przestępstwa,

ulegających przepadkowi, albo których wytwarzanie, posiadanie, przewożenie lub którymi

obrót są zabronione, a także przyjęcia lub wręczenia korzyści majątkowej.

3.

Komendant Główny Straży Granicznej w sprawach o przestępstwa, o których mowa w ust.

1 pkt 1 i 2, a komendant oddziału Straży Granicznej w sprawach o przestępstwo, o którym

mowa w ust. 1 pkt 2, może zarządzić, na czas określony, czynności, o których mowa

w ust. 1 i 2, po uzyskaniu pisemnej zgody właściwego miejscowo prokuratora okręgowego,

którego bieżąco informuje o wynikach przeprowadzonych czynności. Prokurator może zarządzić

zaniechanie czynności w każdym czasie.

4.

Czynności, o których mowa w ust. 1 i 2, zarządza się na okres nie dłuższy niż 3 miesiące.

Komendant Główny Straży Granicznej lub komendant oddziału Straży Granicznej może,

po uzyskaniu pisemnej zgody właściwego prokuratora, jednorazowo przedłużyć stosowanie

czynności, na okres nie dłuższy niż kolejne 3 miesiące, jeżeli nie ustały przyczyny

ich zarządzenia.

5.

Przy wykonywaniu czynności, o których mowa w ust. 1 i 2, mogą być stosowane środki

techniczne umożliwiające uzyskiwanie i utrwalanie treści informacji, w tym obrazu

lub dźwięku.

6.

W przypadku uzyskania dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania karnego lub

mających znaczenie dla toczącego się postępowania karnego, Komendant Główny Straży

Granicznej lub komendant oddziału Straży Granicznej przekazuje prokuratorowi okręgowemu

wszystkie materiały zgromadzone podczas stosowania czynności, o których mowa w ust.

1 i 2, z wnioskiem o wszczęcie postępowania karnego. W postępowaniu przed sądem, w

odniesieniu do tych materiałów, stosuje się odpowiednio przepis art. 393 § 1 zdanie

pierwsze Kodeksu postępowania karnego.

7.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości,

określi, w drodze rozporządzenia, sposób przeprowadzania i dokumentowania czynności,

o których mowa w ust. 1 i 2, uwzględniając potrzebę zapewnienia niejawnego charakteru

podejmowanych czynności i uzyskanych materiałów oraz wzory stosowanych druków i rejestrów.

Art. 9g.

1.

Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych podejmowanych w celu udokumentowania

przestępstw, o których mowa w art. 9e ust. 1, albo ustalenia tożsamości osób uczestniczących

w tych przestępstwach lub przejęcia przedmiotów przestępstwa Komendant Główny Straży

Granicznej lub komendant oddziału Straży Granicznej może zarządzić niejawne nadzorowanie

wytwarzania, przemieszczania, przechowywania i obrotu przedmiotami przestępstwa, jeżeli

nie stworzy to zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzkiego.

2.

O zarządzeniu, o którym mowa w ust. 1, zawiadamia się niezwłocznie właściwego miejscowo,

ze względu na siedzibę organu zawiadamiającego, prokuratora okręgowego, który może

nakazać zaniechanie czynności w każdym czasie.

3.

Organ Straży Granicznej, o którym mowa w ust. 1, bieżąco informuje prokuratora okręgowego,

o którym mowa w ust. 2, o wynikach przeprowadzonych czynności.

4.

Przy wykonywaniu czynności, o których mowa w ust. 1, mogą być stosowane środki techniczne

umożliwiające uzyskiwanie i utrwalanie treści informacji, w tym obrazu lub dźwięku.

5.

Stosownie do zarządzenia, o którym mowa w ust. 1, organy i instytucje publiczne oraz

przedsiębiorcy są obowiązani dopuścić do dalszego przewozu przesyłki zawierające przedmioty

przestępstwa w stanie nienaruszonym lub po ich usunięciu albo zastąpieniu w całości

lub w części.

6.

W przypadku uzyskania dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania karnego lub

mających znaczenie dla toczącego się postępowania karnego, Komendant Główny Straży

Granicznej lub komendant oddziału Straży Granicznej, za zgodą Komendanta Głównego

Straży Granicznej, przekazuje prokuratorowi okręgowemu wszystkie materiały zgromadzone

podczas stosowania czynności, o których mowa w ust. 1, w razie potrzeby z wnioskiem

o wszczęcie postępowania karnego. W postępowaniu przed sądem, w odniesieniu do tych

materiałów, stosuje się przepis art. 393 § 1 zdanie pierwsze Kodeksu postępowania

karnego.

7.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości

określi, w drodze rozporządzenia, sposób przeprowadzania i dokumentowania czynności,

o których mowa w ust. 1, uwzględniając potrzebę zapewnienia niejawnego charakteru

podejmowanych czynności i uzyskanych materiałów oraz wzory stosowanych druków i rejestrów.

”

;

19)

po art. 10 dodaje się art. 10a i 10b w brzmieniu

„

Art. 10a.

1.

Straż Graniczna, w zakresie swojej właściwości, z zachowaniem ograniczeń wynikających

z art. 9e, może uzyskiwać informacje, w tym także niejawnie, gromadzić je, sprawdzać

oraz przetwarzać.

2.

Straż Graniczna może pobierać, gromadzić i wykorzystywać w celach wykrywczych i identyfikacyjnych

odciski linii papilarnych, zdjęcia oraz dane osobowe, w tym ujawniające pochodzenie

etniczne, przynależność wyznaniową oraz dane o stanie zdrowia, osób podejrzanych o

popełnienie przestępstw ściganych z oskarżenia publicznego, a także osób o nieustalonej

tożsamości lub usiłujących ukryć swą tożsamość, bez zgody i wiedzy osoby, której dane

dotyczą.

3.

Dane osobowe, o których mowa w ust. 2, z wyłączeniem danych ujawniających pochodzenie

etniczne lub przynależność wyznaniową, przechowuje się, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5,

przez okres niezbędny do wykonania ustawowych zadań przez Straż Graniczną. Organy

Straży Granicznej dokonują weryfikacji tych danych nie rzadziej niż co 10 lat od dnia

uzyskania informacji.

4.

Do przechowywania danych osobowych ujawniających pochodzenie etniczne lub przynależność

wyznaniową osób skazanych za popełnienie przestępstw ściganych z oskarżenia publicznego

nie stosuje się ograniczeń, o których mowa w ust. 3.

5.

Dane osobowe ujawniające pochodzenie etniczne lub przynależność wyznaniową osób podejrzanych

o popełnienie przestępstw ściganych z oskarżenia publicznego, które nie zostały skazane

za te przestępstwa, podlegają komisyjnemu i protokolarnemu zniszczeniu niezwłocznie

po uprawomocnieniu się stosownego orzeczenia.

6.

Straż Graniczna, w zakresie swojej właściwości, może uzyskiwać i przetwarzać informacje

ze zbiorów danych prowadzonych przez organy władzy publicznej, w tym dane osobowe.

Administratorzy danych gromadzonych w tych rejestrach są obowiązani do ich nieodpłatnego

udostępniania funkcjonariuszom posiadającym upoważnienia, o których mowa w art. 9

ust. 1b.

7.

Organy, o których mowa w ust. 6, mogą wyrazić pisemną zgodę na udostępnianie danych

zgromadzonych w zbiorach jednostkom organizacyjnym Straży Granicznej, za pomocą urządzeń

telekomunikacyjnych, bez konieczności składania pisemnego wniosku, jeżeli jednostki

te spełniają łącznie następujące warunki

1)

posiadają urządzenia umożliwiające odnotowanie w systemie, kto, kiedy, w jakim celu

oraz jakie dane uzyskał,

2)

posiadają zabezpieczenia techniczne i organizacyjne uniemożliwiające wykorzystanie

danych niezgodnie z celem ich uzyskania,

3)

jest to uzasadnione specyfiką lub zakresem wykonywanych zadań albo prowadzonej działalności.

Art. 10b.

1.

Dane identyfikujące użytkownika sieci telekomunikacyjnej lub zakończenia sieci, między

którymi wykonano połączenie, oraz dane dotyczące uzyskania lub próby uzyskania połączenia

między określonymi zakończeniami sieci, a także okoliczności i rodzaje wykonanego

połączenia, mogą być ujawnione Straży Granicznej oraz przetwarzane przez Straż Graniczną

wyłącznie w celu zapobiegania lub wykrywania przestępstw.

2.

Ujawnienie danych, o których mowa w ust. 1, następuje

1)

na pisemny wniosek Komendanta Głównego Straży Granicznej lub komendanta oddziału Straży

Granicznej,

2)

na ustne żądanie funkcjonariusza Straży Granicznej posiadającego upoważnienie organów,

o których mowa w pkt 1,

3)

automatycznie drogą elektroniczną funkcjonariuszom wykorzystującym systemy teleinformatyczne

wspomagające przyjmowanie zgłoszeń alarmowych od obywateli.

3.

Przedsiębiorcy prowadzący działalność w dziedzinie telekomunikacji w sieciach publicznych

są obowiązani udostępnić na koszt własny dane, o których mowa w ust. 1, funkcjonariuszom

wskazanym we wniosku właściwego organu Straży Granicznej lub funkcjonariuszom, o których

mowa w ust. 2 pkt 2 i 3.

4.

Ujawnienie Straży Granicznej danych, o których mowa w ust. 1, może nastąpić za pomocą

sieci telekomunikacyjnych, bez konieczności składania pisemnych wniosków, jeżeli

1)

sieci te są wyposażone w

a)

urządzenia umożliwiające zachowanie informacji, kto, kiedy oraz jakie dane uzyskał,

b)

zabezpieczenia techniczne i organizacyjne uniemożliwiające wykorzystanie danych przez

osoby nieuprawnione, przy ich udostępnianiu za pomocą urządzeń teletransmisyjnych,

2)

jest to uzasadnione specyfiką lub zakresem wykonywanych przez jednostki organizacyjne

Straży Granicznej zadań albo prowadzonych przez nie czynności.

5.

Materiały uzyskane w wyniku czynności podjętych na podstawie ust. 1, które zawierają

informacje mające znaczenie dla postępowania karnego, Straż Graniczna przekazuje właściwemu

prokuratorowi.

6.

Materiały uzyskane w wyniku czynności podjętych na podstawie ust. 1, które nie zawierają

informacji mających znaczenie dla postępowania karnego, podlegają niezwłocznemu komisyjnemu

i protokolarnemu zniszczeniu.

”

;

20)

art. 11 otrzymuje brzmienie

„

Art. 11.

1.

Funkcjonariusze, wykonując zadania, o których mowa w art. 1 ust. 2, mają prawo

1)

dokonywania kontroli granicznej,

2)

dokonywania kontroli osobistej, a także przeglądania zawartości bagaży, sprawdzania

ładunków w portach i na dworcach oraz w środkach komunikacji lotniczej, drogowej,

kolejowej i wodnej - w celu wykluczenia możliwości popełnienia przestępstw lub wykroczeń,

zwłaszcza skierowanych przeciwko nienaruszalności granicy państwowej lub bezpieczeństwu

w międzynarodowej komunikacji,

3)

wydawania wiz i innych zezwoleń na przekroczenie granicy państwowej na podstawie odrębnych

przepisów,

4)

legitymowania lub ustalania w inny sposób tożsamości osoby,

5)

zatrzymywania osób w trybie i przypadkach określonych w przepisach Kodeksu postępowania

karnego i innych ustaw oraz doprowadzania ich do właściwego organu Straży Granicznej,

6)

przeszukiwania osób, rzeczy, pomieszczeń i środków transportu w trybie i przypadkach

określonych w przepisach Kodeksu postępowania karnego i innych ustaw,

7)

obserwowania i rejestrowania, przy użyciu środków technicznych służących do rejestracji

obrazu i dźwięku, zdarzeń na drogach oraz w innych miejscach publicznych,

8)

zatrzymywania pojazdów i wykonywania innych czynności z zakresu kontroli ruchu drogowego

w trybie i przypadkach określonych w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu

drogowym (Dz. U. Nr 98, poz. 602, Nr 123, poz. 779 i Nr 160, poz. 1086, z 1998 r.

Nr 106, poz. 668 i Nr 133, poz. 872, z 1999 r. Nr 106, poz. 1216, z 2000 r. Nr 12,

poz. 136, Nr 43, poz. 483 i Nr 53, poz. 649 oraz z 2001 r. Nr 27, poz. 298),

9)

zatrzymywania i cofania z granicy państwowej do nadawcy szkodliwych materiałów jądrowych

i promieniotwórczych, środków chemicznych i biologicznych, jak również odpadów,

10)

przebywania i poruszania się na gruntach bez uzyskiwania zgody ich właścicieli lub

użytkowników oraz przechodzenia przez pola uprawne w czasie bezpośredniego pościgu,

również z użyciem psa służbowego, jeżeli nie ma możliwości korzystania z dróg,

11)

żądania niezbędnej pomocy od instytucji państwowych, organów administracji rządowej

i samorządu terytorialnego oraz jednostek gospodarczych prowadzących działalność w

zakresie użyteczności publicznej; wymienione instytucje, organy i jednostki obowiązane

są, w zakresie swojego działania, do udzielenia tej pomocy, w zakresie obowiązujących

przepisów prawa,

12)

zwracania się o niezbędną pomoc do innych jednostek gospodarczych i organizacji społecznych,

jak również zwracania się w nagłych wypadkach do każdej osoby o udzielenie doraźnej

pomocy, w ramach obowiązujących przepisów prawa.

2.

Przy wykonywaniu czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 4-7, uprawnienia i obowiązki

funkcjonariuszy Policji przysługują odpowiednio funkcjonariuszom Straży Granicznej.

3.

Osobę zatrzymaną należy niezwłocznie poddać - w razie uzasadnionej potrzeby - badaniu

lekarskiemu lub udzielić jej pierwszej pomocy medycznej.

4.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

zdrowia, określi, w drodze rozporządzenia, tryb przeprowadzania badań lekarskich,

o których mowa w ust. 3. Rozporządzenie powinno określić osoby przeprowadzające badania,

organizację i miejsce przeprowadzenia badań oraz zakres prowadzonej w tych sprawach

dokumentacji, a także przypadki uzasadniające potrzebę udzielenia osobie zatrzymanej

pierwszej pomocy medycznej.

5.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki,

jakim powinny odpowiadać pomieszczenia w jednostkach organizacyjnych Straży Granicznej

przeznaczone dla osób zatrzymanych oraz regulamin pobytu w tych pomieszczeniach. Rozporządzenie

powinno określić wyposażenie pomieszczeń dla osób zatrzymanych, podmioty kontrolujące

te pomieszczenia, zakres prowadzonej dokumentacji, a także szczegółowe uprawnienia

i obowiązki osób zatrzymanych.

6.

W związku ze ściganiem sprawców przestępstw i wykroczeń, których zwalczanie należy

do ustawowych zadań Straży Granicznej, funkcjonariusze Straży Granicznej mogą wykonywać

uprawnienia określone w ust. 1 pkt 4-8 oraz pkt 10-12 także poza obszarem strefy nadgranicznej.

7.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb dokonywania

kontroli oraz wykonywania innych czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, uwzględniając

formy kontroli granicznej, sposoby jej przeprowadzania i poświadczania w dokumentach

uprawniających do przekraczania granicy państwowej, a także symbole i dane występujące

w stemplach kontrolerskich oraz warunki użycia środków technicznych i psów służbowych

podczas tej kontroli, przypadki, w których może być dokonana kontrola osobista, i

sposób jej przeprowadzania, a także sposób i warunki przeglądania zawartości bagaży

oraz sprawdzania ładunków, w tym przy użyciu środków technicznych i psów służbowych.

8.

Za szkody wyrządzone czynnościami, o których mowa w ust. 1 pkt 10, przysługuje odszkodowanie

według zasad prawa cywilnego.

9.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób doprowadzania

osób, o których mowa w ust. 1 pkt 5, uwzględniając podmioty uprawnione do zarządzenia

doprowadzenia, wzory wymaganych dokumentów, sposób dokonania doprowadzenia oraz niezbędne

środki ostrożności, a także szczegółowe warunki dokonywania doprowadzeń przy użyciu

środków transportu.

”

;

21)

w art. 11a

a)

w ust. 1 skreśla się wyrazy „celnych i dewizowych”,

b)

ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, sposób gospodarowania środkami,

o których mowa w ust. 1, oraz kryteria przyznawania nagród wymienionych w ust. 1,

uwzględniając tryb przekazania środków finansowych, ich ewidencjonowania w Komendzie

Głównej oraz sposób podziału i przeznaczania tych środków.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, sposób podziału środków wymienionych

w ust. 1, w przypadku wspólnego ujawnienia przestępstw przez funkcjonariuszy Straży

Granicznej, funkcjonariuszy celnych lub Inspekcji Celnej, uwzględniając tryb podziału

i przekazywania tych środków, a także sposób ich ewidencjonowania.

”

;

22)

w art. 14

a)

w ust. 2 pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

wpływa na obszar strefy zamkniętej lub niebezpiecznej dla żeglugi lub rybołówstwa,

”

b)

w ust. 3 skreśla się wyrazy „i 2”;

23)

w art. 15

a)

wyrazy „na których pokładzie zostało popełnione przestępstwo” zastępuje się wyrazami „gdy zachodzi uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa na ich pokładzie lub

na skutek zawiadomienia o popełnieniu na nim przestępstwa,”

b)

w pkt 2 po wyrazie „narusza” dodaje się wyrazy „spokój lub”,

c)

w pkt 4 wyrazy „albo urzędnik konsularny państwa, do którego należy statek, wzywa pomocy dowódcy jednostki

pływającej Straży Granicznej” zastępuje się wyrazami „lub urzędnik konsularny państwa bandery statku zwróci się do właściwych organów polskich

o pomoc”;

24)

w art. 19

a)

w ust. 1 wyrazy „jednostkę pływającą, o której mowa” zastępuje się wyrazami „urządzenie pływające, o którym mowa”,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej

określi, w drodze rozporządzenia, zasady współdziałania Straży Granicznej z Wojskami

Lotniczymi i Obrony Powietrznej oraz Marynarką Wojenną w zakresie ochrony granicy

państwowej, uwzględniając zakres współdziałania oraz podmioty uprawnione do jego organizacji

i koordynacji.

”

;

25)

po art. 19 dodaje się art. 19a w brzmieniu

„

Art. 19a.

1.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

gospodarki morskiej, określi, w drodze rozporządzenia, wymagania dotyczące technicznego

i pozatechnicznego bezpieczeństwa żeglugi jednostek pływających Straży Granicznej.

Rozporządzenie powinno w szczególności określić wymagania w zakresie budowy stałych

urządzeń i wyposażenia statków oraz wyposażenia w środki ratunkowe.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych może, w drodze zarządzenia, uznać za obowiązujące

w stosunku do jednostek pływających Straży Granicznej przepisy techniczne z zakresu

budowy i wyposażenia statków wydane przez polską instytucję klasyfikacyjną.

”

;

26)

w art. 22 skreśla się ust. 2 oraz oznaczenie ust. 1;

27)

skreśla się art. 27 i 28;

28)

w art. 30 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór flagi

Straży Granicznej, okoliczności i warunki jej podnoszenia oraz sposób oznakowania

jednostek pływających i statków powietrznych, a także znaki rozpoznawcze używane przez

statki powietrzne w nocy, uwzględniając sposób umieszczania bandery i flagi na jednostkach

pływających oraz znaków, umożliwiający szybką identyfikację jednostek pływających

i statków powietrznych.

”

;

29)

w art. 31 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy

tryb prowadzenia postępowania kwalifikacyjnego w stosunku do osób ubiegających się

o przyjęcie do służby w Straży Granicznej, w tym w stosunku do osób, o których mowa

w ust. 2. Rozporządzenie powinno określić etapy postępowania kwalifikacyjnego, rodzaje

składanych przez kandydatów dokumentów, w tym wzór kwestionariusza osobowego, a także

cechy preferencyjne kandydatów niemających wykształcenia średniego, których posiadanie

jest szczególnie przydatne do pełnienia służby w Straży Granicznej.

”

;

30)

w art. 32

a)

w ust. 1 wyrazy „Ministrowi Spraw Wewnętrznych” zastępuje się wyrazami „ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych”,

b)

dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w drodze rozporządzenia, tworzy i znosi komisje

lekarskie, o których mowa w ust. 1, oraz określa ich organizację. Rozporządzenie powinno

określić nazwy komisji, ich siedziby oraz strukturę organizacyjną.

”

,

c)

w ust. 2 wyrazy „Minister Spraw Wewnętrznych” zastępuje się wyrazami „Minister właściwy do spraw wewnętrznych”;

31)

w art. 33 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, ceremoniał

składania ślubowania, uwzględniając przebieg ceremoniału ślubowania, terminy składania

ślubowania, osoby uprawnione do przyjmowania ślubowania oraz wzór aktu ślubowania.

”

;

32)

w art. 34

a)

w ust. 4 po wyrazach „funkcjonariuszy-kobiet” dodaje się wyrazy „oraz poborowych”,

b)

skreśla się ust. 5;

33)

w art. 35

a)

w ust. 3 po wyrazach „Komendant Główny Straży Granicznej” skreśla się przecinek i dodaje wyrazy „z urzędu albo”,

b)

w ust. 4 wyrazy „na wniosek komendanta oddziału Straży Granicznej” zastępuje się wyrazami „z urzędu albo na wniosek komendanta oddziału lub komendanta ośrodka szkolenia Straży

Granicznej”;

34)

art. 37 i 38 otrzymują brzmienie

„

Art. 37.

1.

Czas pełnienia służby funkcjonariusza jest określony wymiarem jego obowiązków, z uwzględnieniem

prawa do wypoczynku.

2.

Czas pełnienia służby funkcjonariusza wynosi 40 godzin tygodniowo w przyjętym okresie

rozliczeniowym, nieprzekraczającym 3 miesięcy.

3.

W zamian za czas służby przekraczający normę określoną w ust. 2 funkcjonariuszowi

przysługuje czas wolny od służby w tym samym wymiarze.

4.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, rozkład

czasu służby, tryb udzielania czasu wolnego w zamian za służbę w wymiarze przekraczającym

40 godzin tygodniowo, uwzględniając rodzaj i organizację służby, sposób pełnienia

dyżurów domowych, właściwość przełożonych do określenia harmonogramu służby, okoliczności

uzasadniające przedłużenie czasu służby ponad ustawowy wymiar, jak również niezbędny

czas na wypoczynek funkcjonariusza po służbie oraz sposób prowadzenia ewidencji czasu

służby.

Art. 38.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki

w zakresie wykształcenia i kwalifikacji zawodowych oraz stażu służby, jakim powinien

odpowiadać funkcjonariusz na określonym stanowisku służbowym, uwzględniając rodzaj

służby i stanowisk, warunki uzyskania wykształcenia zawodowego, jak również okresy

zaliczane do stażu służby wskazujące na posiadanie odpowiedniego doświadczenia zawodowego.

”

;

35)

w art. 39 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb okresowego

opiniowania funkcjonariuszy oraz tryb wnoszenia i rozpatrywania odwołań od opinii

służbowych, uwzględniając terminy i okoliczności powodujące sporządzanie opinii, kryteria,

na podstawie których są sporządzane opinie, skalę ocen i przesłanki, które uwzględnia

się w procesie opiniowania, właściwość przełożonych w zakresie wydawania i rozpatrywania

odwołań od opinii, a także wzór kwestionariusza opinii służbowej.

”

;

36)

po art. 39 dodaje się art. 39a w brzmieniu

„

Art. 39a.

1.

Funkcjonariusza zwolnionego lub odwołanego z zajmowanego stanowiska można przenieść

do dyspozycji właściwego przełożonego, jeżeli przewiduje się wyznaczenie go na inne

stanowisko służbowe albo zwolnienie ze służby. Okres pozostawania funkcjonariusza

w dyspozycji nie może być dłuższy niż 1 rok.

2.

W okresie pozostawania w dyspozycji funkcjonariusz nie wykonuje obowiązków służbowych,

zachowując prawo do uposażenia i innych świadczeń przysługujących na ostatnio zajmowanym

stanowisku służbowym.

3.

Funkcjonariusz przeniesiony do dyspozycji jest obowiązany do podjęcia obowiązków służbowych

w każdym czasie na polecenie właściwego przełożonego.

4.

Okres pozostawania funkcjonariusza w dyspozycji wlicza się do okresu służby, od którego

zależą uprawnienia funkcjonariuszy.

5.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, przełożonych

właściwych do przenoszenia funkcjonariuszy do dyspozycji, rodzaje stanowisk, na których

możliwe jest przeniesienie do dyspozycji, warunki i tryb przenoszenia oraz sposób

pełnienia służby w tym okresie. Rozporządzenie powinno określić sposób pełnienia służby,

uwzględniając posiadane przez funkcjonariusza kwalifikacje oraz predyspozycje do pełnienia

służby na określonym stanowisku służbowym.

”

;

37)

w art. 40

a)

w ust. 1 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu

„

Funkcjonariusz może być oddelegowany na niezbędny okres, za jego pisemną zgodą, do

pełnienia służby poza granicami państwa, w ramach wykonywania zadań określonych w

umowach międzynarodowych wiążących Rzeczpospolitą Polską.

”

,

b)

w ust. 2

-

w pkt 1 po wyrazie „państwa” dodaje się wyrazy „i poza jego granicami”,

-

w pkt 2 wyraz „obszaru” zastępuje się wyrazami „terytorialnego zasięgu”,

c)

dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, należności

i świadczenia przysługujące funkcjonariuszom oddelegowanym do pełnienia służby poza

granicami państwa, uwzględniając rodzaje i warunki wykonywanych przez funkcjonariusza

zadań.

”

;

38)

w art. 41

a)

w ust. 1 zdanie drugie otrzymuje brzmienie

„

W okresie tym funkcjonariuszowi przysługuje uposażenie stosownie do powierzonego stanowiska,

lecz nie niższe od dotychczasowego.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Funkcjonariusza można oddelegować do wykonywania pracy poza Strażą Graniczną.

”

,

c)

po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki

i tryb oddelegowania, przyznawania uposażenia oraz innych świadczeń przysługujących

funkcjonariuszowi w czasie oddelegowania, uwzględniając charakter zadań służbowych

wykonywanych poza Strażą Graniczną, do których funkcjonariusz może być oddelegowany,

podmioty uprawnione do występowania z wnioskiem o oddelegowanie funkcjonariusza, sposób

wyrażania przez niego zgody na oddelegowanie, tryb postępowania w przypadku zmiany

warunków oddelegowania, uprawnienia i obowiązki funkcjonariusza, w szczególności w

zakresie ustalania i wypłaty uposażenia oraz prawa do urlopu, a także tryb i sposób

odwołania funkcjonariusza z oddelegowania.

”

;

39)

w art. 42

a)

w ust. 2 dodaje się pkt 5 w brzmieniu

„

5)

upływu okresu jednego roku pozostawania w dyspozycji, gdy nie ma możliwości mianowania

go na równorzędne stanowisko służbowe.

”

,

b)

skreśla się ust. 4;

40)

w art. 43

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Funkcjonariusza zawiesza się w czynnościach służbowych na okres nie dłuższy niż 3

miesiące w razie jego tymczasowego aresztowania lub wszczęcia przeciwko niemu postępowania

karnego w sprawie o przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego. Jeżeli

okres tymczasowego aresztowania jest dłuższy niż 3 miesiące, zawieszenie ulega z mocy

prawa przedłużeniu do czasu zakończenia tymczasowego aresztowania.

”

,

b)

w ust. 2 wyraz „oraz” zastępuje się wyrazem „lub”,

c)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb zawieszania

funkcjonariuszy w czynnościach służbowych, uwzględniając przełożonych właściwych do

zawieszania funkcjonariuszy w czynnościach służbowych, sposób wnoszenia odwołań oraz

terminy ich rozpatrywania.

”

;

41)

w art. 44 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 oraz dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Funkcjonariusz obowiązany jest poddać się badaniom zleconym przez komisję, w tym również

badaniom specjalistycznym, psychologicznym i dodatkowym, a gdy zachodzi potrzeba -

obserwacji w zakładzie opieki zdrowotnej.

”

;

42)

w art. 45

a)

w ust. 1

-

w pkt 4 wyraz „wyrokiem” zastępuje się wyrazem „orzeczeniem”,

-

w pkt 5 wyraz „utraty” zastępuje się wyrazami „zrzeczenia się”,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Funkcjonariusza można zwolnić ze służby w przypadkach

1)

niewywiązywania się z obowiązków służbowych w okresie odbywania służby stałej, stwierdzonego

w dwóch kolejnych opiniach, między którymi upłynęło co najmniej 6 miesięcy,

2)

skazania prawomocnym orzeczeniem sądu za przestępstwo inne niż określone w ust. 1

pkt 4,

3)

powołania do innej służby państwowej, a także objęcia funkcji z wyboru w organach

samorządu terytorialnego,

4)

nabycia prawa do emerytury z tytułu osiągnięcia 30 lat wysługi emerytalnej,

5)

gdy wymaga tego ważny interes służby,

6)

niewyrażenia zgody na przeniesienie na niższe stanowisko służbowe z przyczyn określonych

w art. 42 ust. 2,

7)

rozformowania jednostki organizacyjnej, w której funkcjonariusz pełni służbę, lub

zmniejszenia jej stanu etatowego, jeżeli przeniesienie funkcjonariusza do innej jednostki

lub na niższe stanowisko nie jest możliwe,

8)

upływu 12 miesięcy od dnia zaprzestania służby z powodu choroby,

9)

dwukrotnego nieusprawiedliwionego niestawienia się na badanie lub obserwację w zakładzie

opieki zdrowotnej, wyznaczone zgodnie z art. 44 ust. 2, chyba że skierowanie do komisji

nastąpiło na prośbę funkcjonariusza.

”

,

c)

dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Zwolnienie funkcjonariusza przeniesionego do dyspozycji, w przypadku określonym w

art. 42 ust. 2 pkt 5, w razie niewyrażenia przez funkcjonariusza zgody na przeniesienie

na niższe stanowisko służbowe następuje po upływie 6 miesięcy.

”

;

43)

po art. 45 dodaje się art. 45a w brzmieniu

„

Art. 45a.

1.

Stosunek służbowy wygasa w przypadku

1)

śmierci funkcjonariusza,

2)

stwierdzenia zaginięcia funkcjonariusza.

2.

Rozkaz personalny o wygaśnięciu stosunku służbowego wydaje się na podstawie skróconego

aktu zgonu albo ostatecznej decyzji ministra właściwego do spraw wewnętrznych o stwierdzeniu

zaginięcia funkcjonariusza.

”

;

44)

art. 46 otrzymuje brzmienie

„

Art. 46.

1.

Uchylenie lub stwierdzenie nieważności decyzji o zwolnieniu ze służby w Straży Granicznej

z powodu jej niezgodności z prawem stanowi podstawę przywrócenia do służby na stanowisko

równorzędne.

2.

Jeżeli zwolniony funkcjonariusz w ciągu 7 dni od przywrócenia do służby nie zgłosi

pisemnie gotowości niezwłocznego jej podjęcia, stosunek służbowy ulega rozwiązaniu.

Przepis art. 45 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

3.

Prawo do uposażenia powstaje z dniem podjęcia służby, chyba że po zgłoszeniu się do

służby zaistniały okoliczności usprawiedliwiające niepodjęcie tej służby.

4.

Funkcjonariuszowi przywróconemu do służby przysługuje za okres pozostawania poza służbą

świadczenie pieniężne równe uposażeniu na stanowisku zajmowanym przed zwolnieniem,

nie więcej jednak niż za okres 6 miesięcy i nie mniej niż za 1 miesiąc.

5.

W zakresie innych praw niż określone w ust. 1-4, wynikających ze stosunku służbowego,

okres, za który przyznano świadczenie pieniężne, uważa się za równorzędny ze służbą.

Okresu pozostawania poza służbą nie uważa się za przerwę w służbie, której skutkiem

byłaby utrata uprawnień uzależnionych od nieprzerwanej służby.

”

;

45)

w art. 47

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Zwolnienie funkcjonariusza ze służby na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 1, 2 i 5 i ust.

2 pkt 1 i 3-7 nie może nastąpić przed upływem 12 miesięcy od dnia zaprzestania służby

z powodu choroby, chyba że funkcjonariusz zgłosi pisemne wystąpienie ze służby.

”

,

b)

w ust. 2 wyrazy „3 miesięcy” zastępuje się wyrazami „1 miesiąca”;

46)

w art. 48 w ust. 1 wyrazy „w art. 45 ust. 1 pkt 3 i 4 oraz ust. 2 pkt 2, 3, 5 i 7” zastępuje się wyrazami „w art. 45 ust. 1 pkt 3 i 4, ust. 2 pkt 2, 3, 5 i 7 oraz ust. 3”;

47)

w art. 50 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

dane, które należy podać w świadectwie służby oraz w opinii o służbie, a także tryb

wydawania i dokonywania sprostowań świadectw służby oraz odwoływania się od opinii

o służbie, uwzględniając przełożonych właściwych w sprawach świadectw służby i opinii

o służbie, informacje, które zamieszczane są w świadectwie służby na życzenie funkcjonariusza,

oraz wzór formularza świadectwa służby.

”

;

48)

po art. 50 dodaje się art. 50a w brzmieniu

„

Art. 50a.

Komendant Główny Straży Granicznej określi, w drodze zarządzenia, sposób prowadzenia

przez przełożonych dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem służbowym funkcjonariuszy,

sposób prowadzenia akt osobowych oraz wzory dokumentów w tych sprawach w zakresie

nieuregulowanym innymi przepisami wydanymi na podstawie ustawy. Zarządzenie powinno

określić sposób zakładania akt osobowych funkcjonariuszy, rodzaje gromadzonych w nich

dokumentów oraz sposób ich ewidencjonowania.

”

;

49)

w art. 53

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Na stopnie chorążych Straży Granicznej mianuje Komendant Główny Straży Granicznej.

”

,

b)

w ust. 2

-

w zdaniu pierwszym wyrazy „Ministra Spraw Wewnętrznych” zastępuje się wyrazami „ministra właściwego do spraw wewnętrznych”,

-

w zdaniu drugim wyrazy „Minister Spraw Wewnętrznych” zastępuje się wyrazami „minister właściwy do spraw wewnętrznych”;

50)

w art. 55

a)

w ust. 1 skreśla się wyrazy „lub zdał egzamin oficerski bez odbycia przeszkolenia”,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje,

zakres oraz sposób prowadzenia przeszkolenia specjalistycznego, o którym mowa w ust.

1. Rozporządzenie powinno określić formy, w jakich prowadzone jest przeszkolenie,

sposób składania egzaminu, a także jednostki organizacyjne prowadzące przeszkolenie.

”

;

51)

art. 56 otrzymuje brzmienie

„

Art. 56.

Mianowanie na kolejny wyższy stopień następuje stosownie do zajmowanego stanowiska

służbowego, posiadanych kwalifikacji zawodowych oraz w zależności od opinii służbowej.

Nadanie tego stopnia nie może jednak nastąpić wcześniej niż po przesłużeniu w stopniu

-

kaprala (mata) - 1 roku,

-

starszego kaprala (starszego mata) - 1 roku,

-

plutonowego (bosmanmata) - 2 lat,

-

starszego plutonowego (starszego bosmanmata) - 2 lat,

-

sierżanta (bosmana) - 2 lat,

-

starszego sierżanta (starszego bosmana) - 2 lat,

-

sierżanta sztabowego (bosmana sztabowego) - 2 lat,

-

młodszego chorążego (młodszego chorążego marynarki) - 3 lat,

-

chorążego (chorążego marynarki) - 3 lat,

-

starszego chorążego (starszego chorążego marynarki) - 3 lat,

-

młodszego chorążego sztabowego (młodszego chorążego sztabowego marynarki) - 3 lat,

-

chorążego sztabowego (chorążego sztabowego marynarki) - 4 lat,

-

podporucznika (podporucznika marynarki) - 3 lat,

-

porucznika (porucznika marynarki) - 4 lat,

-

kapitana (kapitana marynarki) - 4 lat,

-

majora (komandora podporucznika) - 3 lat,

-

podpułkownika (komandora porucznika) - 4 lat.

”

;

52)

w art. 57 w ust. 1 skreśla się zdanie drugie;

53)

w art. 58 w ust. 3

a)

pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

zrzeczenia się obywatelstwa polskiego,

2)

prawomocnego orzeczenia środka karnego pozbawienia praw publicznych,

”

b)

w pkt 3 wyrazy „z niskich pobudek” zastępuje się wyrazami „w wyniku motywacji zasługującej na szczególne potępienie”;

54)

art. 59 otrzymuje brzmienie

„

Art. 59.

O obniżeniu lub utracie stopnia w przypadkach określonych w ustawie orzeka organ właściwy

do mianowania na ten stopień, z tym że o utracie stopnia podporucznika orzeka minister

właściwy do spraw wewnętrznych, a o utracie stopnia generała - Prezydent Rzeczypospolitej

Polskiej na wniosek ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

”

;

55)

w art. 60

a)

w ust. 1

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

prawomocnego orzeczenia pozbawienia praw publicznych albo

”

,

-

w pkt 2 wyrazy „z niskich pobudek” zastępuje się wyrazami „w wyniku motywacji zasługującej na szczególne potępienie”,

b)

w ust. 2 wyrazy „Minister Spraw Wewnętrznych” zastępuje się wyrazami „minister właściwy do spraw wewnętrznych”, a wyrazy „Ministra Spraw Wewnętrznych” zastępuje się wyrazami „ministra właściwego do spraw wewnętrznych”;

56)

art. 61 otrzymuje brzmienie

„

Art. 61.

1.

Osobę przyjmowaną do służby i posiadającą stopień wojskowy, policyjny, Urzędu Ochrony

Państwa, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej lub Służby Więziennej mianuje

się na stopień obowiązujący w Straży Granicznej, równorzędny z posiadanym stopniem.

2.

Mianowanie osoby posiadającej stopień wojskowy, policyjny, Urzędu Ochrony Państwa,

Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej lub Służby Więziennej może być uzależnione

od odbycia przeszkolenia wymaganego w Straży Granicznej do mianowania na dany stopień.

3.

Osobę przyjmowaną do służby i posiadającą stopień wojskowy podporucznika, stopień

policyjny podkomisarza, stopień podporucznika Urzędu Ochrony Państwa, stopień podporucznika

Biura Ochrony Rządu, stopień młodszego kapitana Państwowej Straży Pożarnej lub stopień

podporucznika Służby Więziennej, na stopień podporucznika w Straży Granicznej mianuje

minister właściwy do spraw wewnętrznych.

4.

Osobę przyjmowaną do służby i posiadającą inny niż wymieniony w ust. 3 stopień Sił

Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Biura Ochrony

Rządu, Państwowej Straży Pożarnej lub Służby Więziennej na równorzędny stopień w Straży

Granicznej mianuje Komendant Główny Straży Granicznej.

”

;

57)

art. 62 otrzymuje brzmienie

„

Art. 62.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy

tryb mianowania funkcjonariuszy na stopnie, uwzględniając podmioty uprawnione do składania

wniosków oraz do mianowania na określone stopnie, terminy dokonywania mianowań, wzór

wniosku o mianowanie, a także sposób ogłaszania o utracie stopnia w przypadkach określonych

w art. 58 ust. 3.

”

;

58)

w art. 63

a)

w ust. 2 wyrazy „rozkazu lub polecenia” zastępuje się wyrazami „rozkazu lub innego polecenia”,

b)

w ust. 3 wyrazy „rozkazu lub polecenia” zastępuje się wyrazami „rozkazu lub innego polecenia”, a po wyrazie „powinien” dodaje się wyrazy „w formie pisemnej”;

59)

w art. 65

a)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość i warunki przyznawania

równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie. Rozporządzenie powinno określić

podstawę obliczania równoważnika pieniężnego, przedmioty, za które równoważnik ten

przysługuje, przypadki, w których równoważnik nie przysługuje lub w których wypłata

równoważnika jest zawieszana, warunki zwrotu i termin wypłaty równoważnika oraz podmioty

właściwe w tych sprawach.

”

,

b)

ust. 9 otrzymuje brzmienie

„

9.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzory, normy

oraz zasady noszenia umundurowania, a także wzory oznak i emblematów, uwzględniając

rodzaj noszonego przez funkcjonariusza umundurowania, opis poszczególnych części umundurowania

oraz sposób noszenia emblematów, odznaki, oznak i symbolu oraz przypadki, w których

funkcjonariusz obowiązany jest zwrócić przedmioty umundurowania lub ich równowartość.

”

;

60)

w art. 66 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 oraz dodaje ust. 2 i 3 w brzmieniu

„

2.

Funkcjonariusz przy wykonywaniu czynności administracyjno-porządkowych jest obowiązany

okazać na żądanie legitymację służbową lub znak identyfikacyjny w sposób umożliwiający

odczytanie i zanotowanie danych w nim zawartych.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje

i wzory legitymacji służbowych, znaków identyfikacyjnych oraz innych dokumentów służbowych

funkcjonariuszy, szczegółowy sposób posługiwania się nimi i dokonywania w nich zmian

oraz podmioty właściwe do ich wydawania. Rozporządzenie powinno określić wzory dokumentów

oraz znaków identyfikacyjnych w sposób umożliwiający odczytanie i odnotowanie przez

osobę zainteresowaną danych w nich zawartych .

”

;

61)

w art. 68 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Przynależność do organizacji lub stowarzyszeń zagranicznych albo międzynarodowych

wymaga zezwolenia Komendanta Głównego Straży Granicznej.

”

;

62)

art. 76 otrzymuje brzmienie

„

Art. 76.

1.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, przypadki,

w których funkcjonariusz otrzymuje wyżywienie, oraz normy wyżywienia, uwzględniając

rodzaj pełnionej służby oraz szczególne warunki jej pełnienia.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, przypadki otrzymywania i wysokość

równoważnika pieniężnego w zamian za wyżywienie, uwzględniając warunki otrzymywania,

rodzaje oraz stawki zasadniczych i dodatkowych norm wyżywienia oraz napojów, a także

podstawy obliczania wysokości równoważnika pieniężnego.

”

;

63)

art. 77 otrzymuje brzmienie

„

Art. 77.

1.

Funkcjonariuszowi i członkom jego rodziny przysługuje prawo przejazdu na koszt właściwego

organu Straży Granicznej środkami publicznego transportu zbiorowego raz w roku, do

jednej z obranych przez siebie miejscowości w kraju i z powrotem.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki

przejazdu na koszt organu, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając warunki i sposób

rozliczania kosztów przejazdu oraz rodzaje środków transportu, którymi ma być dokonywany

przejazd.

3.

W razie niewykorzystania przysługującego przejazdu osoba uprawniona otrzymuje zryczałtowany

równoważnik pieniężny.

4.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki

przyznawania zryczałtowanego równoważnika pieniężnego, uwzględniając tryb wypłaty

równoważnika w razie niewykorzystania przysługującego przejazdu, w tym ustalania jego

wysokości, oraz przypadki, kiedy równoważnik nie przysługuje.

5.

Zwrot kosztów przejazdu lub zryczałtowany równoważnik pieniężny, o których mowa w

ust. 1 i 3, nie przysługuje funkcjonariuszowi w roku kalendarzowym, w którym wykupiono

uprawnienia do bezpłatnych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego,

na podstawie odrębnych przepisów.

6.

Osobom, o których mowa w ust. 1, mogą być przyznawane także inne świadczenia socjalne

i bytowe.

7.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje świadczeń, o

których mowa w ust. 6, uwzględniając zakres podmiotowy świadczeń socjalnych, warunki

korzystania z tych świadczeń, sposób ich realizacji, a w przypadku świadczeń finansowych

- ich wysokość, sposób obliczania, terminy rozliczeń oraz wypłaty.

”

;

64)

skreśla się art. 79;

65)

skreśla się art. 80;

66)

w art. 81

a)

w ust. 1 skreśla się wyrazy „, 79 i 80”,

b)

w ust. 2

-

w pkt 1 wyrazy „a ukończenie 24 lat” zastępuje się wyrazami „a ukończenie 25 lat”,

-

w pkt 2 wyrazy „inwalidami I lub II grupy” zastępuje się wyrazami „osobami całkowicie niezdolnymi do pracy”;

67)

w art. 82 wyrazy „w rozumieniu przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin” zastępuje się wyrazami „w rozumieniu przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych”;

68)

w art. 83 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 oraz dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Przepis ust. 1 stosuje się także do funkcjonariuszy-mężczyzn w zakresie, w jakim pracownicy

mogą korzystać ze szczególnych uprawnień przewidzianych dla pracownic. Jeżeli oboje

rodzice lub opiekunowie są zatrudnieni, z uprawnień może korzystać tylko jedno z nich.

”

;

69)

w art. 84 skreśla się ust. 2-4 oraz oznaczenie ust. 1;

70)

w art. 85 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

właściwość organów i jednostek organizacyjnych Straży Granicznej w sprawach wynikających

ze stosunku służbowego funkcjonariuszy oraz tryb postępowania w tych sprawach, uwzględniając

rodzaje i zakres spraw osobowych podległych poszczególnym organom i jednostkom Straży

Granicznej oraz sposób postępowania w sprawach związanych z nawiązaniem i rozwiązaniem

stosunku służbowego, a także jego zmianą,

2)

szczegółowy zakres obowiązków funkcjonariuszy wynikający ze stosunku służbowego oraz

podstawy, zakres i tryb udzielania funkcjonariuszom zwolnień od zajęć służbowych,

uwzględniając rodzaje zdarzeń dotyczących osoby funkcjonariusza, o których, ze względu

na ich wpływ na treść stosunku służbowego, funkcjonariusz obowiązany jest poinformować

właściwego przełożonego, oraz sposób postępowania w tych przypadkach, okoliczności

usprawiedliwiające nieobecność w służbie i sposób jej usprawiedliwiania, okoliczności

uzasadniające udzielanie zwolnień od zajęć służbowych, warunki udzielania zwolnień,

okresy, na które zwolnienia mogą być udzielone, i właściwość przełożonych w tym zakresie,

a także częstotliwość przeprowadzania badań lekarskich funkcjonariuszy.

”

;

71)

w art. 86 w ust. 1 kropkę na końcu zdania zastępuje się przecinkiem i dodaje się wyrazy

„z wyłączeniem dni ustawowo wolnych od pracy.”;

72)

w art. 87

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Funkcjonariuszowi odwołanemu z urlopu przysługuje zwrot kosztów przejazdu spowodowanych

odwołaniem, według zasad ustalonych w przepisach o należnościach służbowych w przypadkach

przeniesienia lub delegowania, jak również innych poniesionych kosztów.

”

,

b)

dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb zwrotu

kosztów przejazdu i innych poniesionych kosztów przysługujących funkcjonariuszowi

w razie odwołania z urlopu, z uwzględnieniem norm określonych dla przenoszonych lub

delegowanych funkcjonariuszy, udokumentowanych opłat dokonanych przez funkcjonariusza,

a które nie zostały wykorzystane w związku z odwołaniem z urlopu, jak również opłat

dokonanych na członków rodziny, o których mowa w art. 81, jeżeli odwołanie funkcjonariusza

z urlopu spowodowało także ich powrót.

”

;

73)

art. 88 otrzymuje brzmienie

„

Art. 88.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych może, w drodze rozporządzenia, wprowadzić

płatne urlopy dodatkowe dla funkcjonariuszy w wymiarze do 15 dni kalendarzowych rocznie,

uwzględniając pełnienie służby w warunkach szczególnie uciążliwych lub szkodliwych

dla zdrowia albo osiągnięcie określonego wieku lub stażu służby, albo szczególne właściwości

służby.

”

;

74)

art. 90 otrzymuje brzmienie

„

Art. 90.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki

przyznawania funkcjonariuszom urlopów, tryb postępowania w tych sprawach oraz wymiar

urlopów, o których mowa w art. 88 i 89, uwzględniając okres służby, wiek funkcjonariuszy,

przypadki warunków szczególnie uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia oraz stopnie

szkodliwości wpływające na wymiar urlopu dodatkowego.

”

;

75)

w art. 91 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki

i tryb udzielania wyróżnień funkcjonariuszom, uwzględniając podmioty właściwe w tych

sprawach, sposób i terminy przyznawania wyróżnień, okoliczności, w których wyróżnienia

nie mogą być przyznawane, oraz wzory dokumentów w tych sprawach.

”

;

76)

po art. 91 dodaje się art. 91a w brzmieniu

„

Art. 91a.

1.

Funkcjonariusze oraz pracownicy Straży Granicznej są obowiązani złożyć oświadczenie

o stanie majątkowym swoim, swoich małżonków oraz osób pozostających we wspólnym gospodarstwie

domowym przy nawiązaniu lub rozwiązaniu stosunku służbowego lub stosunku pracy oraz

na żądanie Komendanta Głównego Straży Granicznej lub właściwych komendantów oddziałów

Straży Granicznej.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb postępowania

w sprawach oświadczeń, o których mowa w ust. 1, a także wzór oświadczenia wraz z objaśnieniami

co do miejsca i terminu jego składania oraz odpowiedzialności za podanie informacji

niezgodnych ze stanem faktycznym. Rozporządzenie powinno określić zakres danych objętych

oświadczeniem, dotyczących małżonka oraz osób pozostających we wspólnym gospodarstwie

domowym z funkcjonariuszem lub pracownikiem.

”

;

77)

w art. 92

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Jeżeli w miejscowości, w której funkcjonariusz pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej

nie ma możliwości zrealizowania prawa, o którym mowa w ust. 1, funkcjonariusz może

otrzymać tymczasową kwaterę na okres pełnienia służby w tej miejscowości.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Miejscowością pobliską, o której mowa w ust. 1, jest miejscowość, z której czas dojazdu

do miejsca pełnienia służby i z powrotem środkami publicznego transportu zbiorowego,

zgodnie z rozkładem jazdy, łącznie z przesiadkami lub środkami transportu Straży Granicznej

nie przekracza łącznie w obie strony dwóch godzin, licząc od stacji (przystanku) położonej

najbliżej miejsca zamieszkania do stacji (przystanku) położonej najbliżej miejsca

pełnienia służby, bez uwzględnienia czasu dojazdu do i od stacji (przystanku) w obrębie

miejscowości, z której funkcjonariusz dojeżdża, oraz miejscowości, w której wykonuje

obowiązki służbowe.

”

;

78)

w art. 93 w pkt 3 wyraz „inwalidztwo” zastępuje się wyrazami „niezdolność do pracy”;

79)

w art. 94

a)

w ust. 1 wyrazy „Ministra Spraw Wewnętrznych” zastępuje się wyrazami „ministra właściwego do spraw wewnętrznych”, a wyrazy „Ministrowi Spraw Wewnętrznych” zastępuje się wyrazami „ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych”,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Na kwatery tymczasowe przeznacza się lokale mieszkalne albo pomieszczenia mieszkalne

w należytym stanie technicznym i sanitarnym, które znajdują się w budynkach na terenie

zamkniętym lub w budynkach przeznaczonych na cele służbowe.

”

,

c)

skreśla się ust. 3-5;

80)

w art. 95 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, warunki przyznawania i zwracania

równoważnika, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając osoby uprawnione do jego otrzymania,

wysokość równoważnika, wzory wymaganych dokumentów, podmioty właściwe do jego przyznania

i wypłaty lub odmowy przyznania oraz sposób postępowania w przypadku wystąpienia zbiegu

uprawnień do jego otrzymania.

”

;

81)

w art. 96 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość oraz warunki przyznawania

i zwracania równoważnika pieniężnego, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając osoby

uprawnione do jego otrzymania, wysokość równoważnika, wzory wymaganych dokumentów,

podmioty właściwe do jego przyznania i wypłaty lub odmowy przyznania oraz sposób postępowania

w przypadku wystąpienia zbiegu uprawnień do jego otrzymania.

”

;

82)

w art. 97

a)

w ust. 2 wyrazy „państwowymi środkami komunikacji” zastępuje się wyrazami „środkami publicznego transportu zbiorowego”,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki,

tryb oraz terminy zwrotu kosztów, o których mowa w ust. 1, uwzględniając w szczególności

ich wysokość w odniesieniu do cen biletów za przejazd koleją lub autobusem.

”

;

83)

w art. 98 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb postępowania

oraz warunki przyznawania, cofania oraz zwracania pomocy finansowej, o której mowa

w ust. 1, uwzględniając przypadki, w których pomoc ta jest przyznawana, cofana lub

podlega zwrotowi, jak również sposób obliczania wysokości pomocy finansowej przyznawanej

lub orzekanej do zwrotu, a także rodzaje dokumentów wymaganych przy ubieganiu się

o przyznanie tej pomocy.

”

;

84)

w art. 101 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

gospodarki przestrzennej i mieszkalnictwa, określi, w drodze rozporządzenia, warunki

przydziału i opróżniania oraz normy zaludnienia lokali mieszkalnych, o których mowa

w art. 94, warunki przydziału i opróżniania tymczasowych kwater, a także podmioty

właściwe do wydawania decyzji w tych sprawach, uwzględniając funkcjonariuszy uprawnionych

do otrzymania lokalu mieszkalnego lub tymczasowej kwatery, wzory wymaganych dokumentów

i podmioty właściwe do wydawania decyzji w tych sprawach.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

gospodarki przestrzennej i mieszkalnictwa oraz ministrem właściwym do spraw finansów

publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, warunki najmu lokali mieszkalnych znajdujących

się w budynkach będących własnością Skarbu Państwa, pozostających w zarządzie jednostek

organizacyjnych podległych i nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych,

a także sposób obliczania wysokości czynszu najmu za te lokale, uwzględniając warunki,

na jakich następuje najem lokalu, oraz podstawy ustalania wysokości czynszu za najem

tych lokali.

”

;

85)

art. 105 otrzymuje brzmienie

„

Art. 105.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

pracy, określi, w drodze rozporządzenia, stawki i grupy uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy,

zaszeregowanie stanowisk służbowych do poszczególnych grup uposażenia zasadniczego

oraz stopni etatowych, a także zasady wzrostu tego uposażenia z tytułu wysługi lat,

uwzględniając stawki i grupy uposażenia zasadniczego, charakter i rodzaje stanowisk

służbowych w poszczególnych jednostkach organizacyjnych Straży Granicznej, a także

przyporządkowanie stanowisk do poszczególnych grup uposażenia zasadniczego oraz odpowiadające

tym stanowiskom stopnie etatowe, jak również zasady wzrostu uposażenia zasadniczego

z tytułu wysługi lat.

”

;

86)

art. 106 otrzymuje brzmienie

„

Art. 106.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób i

tryb zaliczania okresów służby i pracy do wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu

wzrostu uposażenia zasadniczego, uwzględniając okresy służby w Straży Granicznej,

Urzędzie Ochrony Państwa, Policji, Państwowej Straży Pożarnej, Służbie Więziennej,

Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, okresy traktowane jako równorzędne ze

służbą w Straży Granicznej, okresy zakończonego zatrudnienia, a także inne okresy

wliczane na mocy odrębnych przepisów do okresu pracy, jak również okoliczności wyłączające

zaliczenie okresu służby lub pracy do wysługi lat, podmioty właściwe do ich zaliczania

oraz sposób dokumentowania tych okresów.

”

;

87)

w art. 107 w ust. 2 wyrazy „Minister Spraw Wewnętrznych” zastępuje się wyrazami „Komendant Główny Straży Granicznej”;

88)

w art. 108 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

pracy, określi, w drodze rozporządzenia, warunki otrzymywania dodatków do uposażenia,

o których mowa w ust. 1, oraz ich wysokość, uwzględniając okoliczności uzasadniające

ich przyznanie oraz okresowe podwyższenie lub obniżenie, jak również rodzaje i wysokość

dodatków przysługujących funkcjonariuszowi ze względu na szczególne właściwości, kwalifikacje,

warunki albo miejsce pełnienia służby.

”

;

89)

art. 109 otrzymuje brzmienie

„

Art. 109.

1.

Uposażenie zasadnicze i dodatki do uposażenia o charakterze stałym są płatne miesięcznie

z góry.

2.

Wypłata uposażeń oraz innych należności pieniężnych następuje w formie bezpośredniej

lub na rachunek w banku wskazanym w formie pisemnej przez funkcjonariusza, a w szczególnie

uzasadnionych przypadkach należność może być przesłana na adres wskazany przez funkcjonariusza.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych może określić, w drodze rozporządzenia, dodatki

o charakterze stałym płatne z dołu, uwzględniając termin oraz tryb ich wypłacania.

”

;

90)

w art. 110 w ust. 1 po wyrazie „Zmiana” dodaje się wyraz „wysokości”;

91)

w art. 111 w ust. 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

każda czynność przed kierownikiem jednostki organizacyjnej Straży Granicznej, upoważnionym

do rozpatrywania roszczeń, podjęta bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo

zaspokojenia roszczenia,

”

;

92)

w art. 112 w ust. 3 wyrazy „nagrody i zapomogi” zastępuje się wyrazami „również nagrody i zapomogi, o których mowa w art. 114 ust. 1 i 2”;

93)

art. 114 otrzymuje brzmienie

„

Art. 114.

1.

Funkcjonariuszowi mogą być przyznawane nagrody uznaniowe i zapomogi.

2.

Zapomogi mogą być przyznawane funkcjonariuszom w przypadku zdarzeń losowych, klęsk

żywiołowych, długotrwałej choroby lub śmierci członka rodziny oraz innych zdarzeń

powodujących istotne pogorszenie warunków materialnych.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki

przyznawania nagród rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg, uwzględniając sposób ustalania

okresu służby warunkującego nabycie prawa do nagrody rocznej, wysokość tej nagrody,

przesłanki jej obniżenia i przypadki, kiedy nagroda nie przysługuje, termin wypłaty

nagrody rocznej, okoliczności uzasadniające przyznanie funkcjonariuszowi nagrody uznaniowej,

zapomogi, właściwość przełożonych oraz tryb postępowania w tych sprawach.

4.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

pracy oraz ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego, określi, w drodze

rozporządzenia, wysokość funduszu na nagrody roczne, nagrody uznaniowe i zapomogi

dla funkcjonariuszy, uwzględniając jednostki organizacyjne Straży Granicznej, w których

tworzy się fundusz, sposób ustalania wysokości środków finansowych przeznaczonych

na nagrody i zapomogi, zasady zwiększania wysokości funduszu, a także sposób ustalania

wielkości środków pozostających w dyspozycji kierowników jednostek organizacyjnych

Straży Granicznej, przeznaczonych na nagrody.

”

;

94)

w art. 115 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

pracy, określi, w drodze rozporządzenia, okresy wliczane do okresu służby, od którego

zależy nabycie prawa do nagrody jubileuszowej, oraz tryb jej obliczania i wypłacania,

uwzględniając w szczególności okresy służby, pracy i nauki powodujące nabycie prawa

do nagrody jubileuszowej, sposób dokumentowania tych okresów, a także obliczania tej

nagrody i postępowania w przypadku zbiegu prawa do kilku nagród oraz termin i sposób

wypłacania nagrody.

”

;

95)

art. 116 otrzymuje brzmienie

„

Art. 116.

1.

Za wykonywanie zadań zleconych wykraczających poza obowiązki służbowe funkcjonariusz

otrzymuje dodatkowe wynagrodzenie.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki

otrzymywania wynagrodzenia za zadania określone w ust. 1, uwzględniając rodzaje wykonywanych

prac, za które przysługuje dodatkowe wynagrodzenie, jego wysokość oraz terminy wypłaty.

3.

Wynagrodzenie za dokonane przez funkcjonariuszy wynalazki, udoskonalenia techniczne

i usprawnienia normują odrębne przepisy.

”

;

96)

art. 117 otrzymuje brzmienie

„

Art. 117.

1.

W razie przeniesienia do pełnienia służby do innej miejscowości albo delegowania do

czasowego pełnienia służby, funkcjonariuszowi przysługują należności z tytułu podróży

służbowych na obszarze kraju.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

pracy, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość, warunki oraz tryb przyznawania

należności, o których mowa w ust. 1, uwzględniając zakres podróży służbowej, sposoby

obliczania czasu podróży służbowej oraz rodzaje należności i sposoby ustalania ich

wysokości, a także terminy i tryb wypłaty należności i podmioty uprawnione do podejmowania

decyzji w tych sprawach.

”

;

97)

po art. 117 dodaje się art. 117a i 117b w brzmieniu

„

Art. 117a.

W zakresie odbywania przez funkcjonariuszy zagranicznych podróży służbowych stosuje

się odpowiednio przepisy w sprawie zasad ustalania oraz wysokości należności przysługujących

pracownikom z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju.

Art. 117b.

1.

Funkcjonariuszowi, który na podstawie odrębnych przepisów wykonuje stałe zadania służbowe

poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przysługuje ryczałt na pokrycie kosztów

wyżywienia i innych drobnych wydatków. Stałe wykonywanie zadań służbowych poza terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, w wymiarze czasu nieprzekraczającym 24 godzin, nie stanowi

podróży służbowej w rozumieniu przepisów, o których mowa w art. 117a.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, walutę,

w jakiej będzie wypłacany ryczałt, sposób obliczania i wypłacania oraz wysokość ryczałtu,

o którym mowa w ust. 1, uwzględniając przy obliczaniu wysokości ryczałtu liczbę godzin

wykonywania zadań przez funkcjonariusza w ciągu doby.

”

;

98)

w art. 118

a)

w ust. 1

-

w zdaniu wstępnym skreśla się wyrazy „art. 42 ust. 4 i”, a wyrazy „3-7” zastępuje się wyrazami „3-8”,

-

w pkt 3 wyrazy „Ministerstwa Spraw Wewnętrznych” zastępuje się wyrazami „właściwego organu Straży Granicznej”,

-

w pkt 5 kropkę na końcu zastępuje się przecinkiem i dodaje pkt 6 w brzmieniu

„

6)

nagrody, o których mowa w art. 11a ust. 1.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Funkcjonariusz zwolniony ze służby na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 3 otrzymuje 50%

odprawy oraz ekwiwalent pieniężny za niewykorzystane przed zwolnieniem ze służby urlopy

wypoczynkowe.

”

,

c)

w ust. 3 wyrazy „Minister Spraw Wewnętrznych” zastępuje się wyrazami „Minister właściwy do spraw wewnętrznych”,

d)

dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób obliczania

i wypłacania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystane przez funkcjonariuszy urlopy

wypoczynkowe oraz podmioty właściwe w tych sprawach. Rozporządzenie powinno określić

podstawę obliczania ekwiwalentu, wiążąc jego wysokość z liczbą dni niewykorzystanego

urlopu, oraz sposób jego wypłaty.

”

;

99)

w art. 120 w ust. 1 wyrazy „oraz świadczenia określone w art. 118 ust. 1 pkt 2-4” zastępuje się wyrazami „świadczenia określone w art. 118 ust. 1 pkt 2-4 oraz nagrody, o których mowa w art.

11a ust. 1”;

100)

w art. 121 w ust. 3 wyrazy „orzeczenie o inwalidztwie stanowiące podstawę do ustalenia prawa do renty inwalidzkiej” zastępuje się wyrazami „orzeczenie o niezdolności do służby stanowiące podstawę do ustalenia prawa do renty”;

101)

w art. 123

a)

w ust. 2 i 3 wyrazy „Ministerstwa Spraw Wewnętrznych” zastępuje się wyrazami „właściwego organu Straży Granicznej”,

b)

w ust. 2 wyrazy „Minister Spraw Wewnętrznych” zastępuje się wyrazami „Komendant Główny Straży Granicznej”;

102)

w art. 124 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki

pokrywania kosztów pogrzebu funkcjonariusza ze środków właściwego organu Straży Granicznej

oraz członków rodziny, na których przysługuje zasiłek pogrzebowy, uwzględniając rodzaje

wydatków pokrywanych w ramach kosztów pogrzebu, ich wysokość, przypadki oraz sposób

ustalania, tryb wypłaty zasiłku pogrzebowego lub jego wyrównania z tytułu śmierci

członka rodziny oraz dokumenty wymagane do jego wypłaty.

”

;

103)

w art. 125

a)

w ust. 1 wyrazy „bez przydziału służbowego” zastępuje się wyrazami „w dyspozycji”,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych może określić, w drodze rozporządzenia, warunki

ograniczenia w całości lub w części wypłaty niektórych dodatków do uposażenia w okresie

choroby, urlopu okolicznościowego lub pozostawania w dyspozycji. Rozporządzenie powinno

określić zakres ograniczenia wypłaty dodatków, uwzględniając ich charakter, a także

warunki przyznawania dodatków w szczególnych okolicznościach oraz podmioty właściwe

w tych sprawach.

”

;

104)

art. 126 otrzymuje brzmienie

„

Art. 126.

1.

Funkcjonariusz skierowany do szkoły lub na przeszkolenie albo na studia w kraju otrzymuje

uposażenie oraz inne należności pieniężne.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wysokość

oraz warunki wypłaty uposażenia i innych należności pieniężnych, o których mowa w

ust. 1, uwzględniając przypadki uprawniające funkcjonariusza skierowanego do szkoły

lub na przeszkolenie albo na studia w kraju do otrzymywania uposażenia oraz sposób

obliczania zryczałtowanego równoważnika pieniężnego na pokrycie kosztów przejazdu,

a także sposób rozliczania podróży służbowych wynikających z odbywanej nauki.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość oraz warunki wypłaty

uposażenia i innych należności pieniężnych funkcjonariuszowi skierowanemu do akademii

lub innych szkół (na kursy) za granicą, uwzględniając warunki otrzymywania przez funkcjonariusza

skierowanego do akademii lub innych szkół (na kursy) za granicą uposażenia, jego wysokość

i sposób wypłacania.

”

;

105)

w art. 128 w ust. 2 po wyrazie „uchylenia” dodaje się wyrazy „lub ustania z mocy prawa”, a wyraz „wyrokiem” zastępuje się wyrazem „orzeczeniem”;

106)

w art. 129 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio w razie uniewinnienia albo wymierzenia innej

kary dyscyplinarnej niż kara wydalenia ze służby w wyniku wznowienia postępowania

dyscyplinarnego, w którym kara taka została wymierzona.

”

;

107)

w art. 131 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, jednostki

organizacyjne właściwe do dokonywania potrąceń z uposażenia oraz tryb postępowania

w tych sprawach, uwzględniając przypadki dokonywania potrąceń z uposażenia, w tym

potrąceń za zgodą funkcjonariusza i w trybie bezegzekucyjnym, oraz sposób ich dokonywania.

”

;

108)

art. 135 otrzymuje brzmienie

„

Art. 135.

1.

Funkcjonariusz podlega odpowiedzialności dyscyplinarnej za naruszenie dyscypliny służbowej,

nieprzestrzeganie zasad etyki zawodowej, a zwłaszcza honoru, godności i dobrego imienia

służby, oraz w innych przypadkach określonych w ustawie.

2.

Naruszeniem dyscypliny służbowej jest

1)

niedopełnienie obowiązków funkcjonariusza wynikających ze złożonego ślubowania, a

także przepisów niniejszej ustawy i przepisów wydanych na jej podstawie,

2)

odmowa wykonania lub niewykonanie rozkazu lub innego polecenia, z zastrzeżeniem przypadku

określonego w art. 63 ust. 2,

3)

zaniechanie czynności służbowej albo wykonanie jej w sposób niedbały lub nieprawidłowy,

4)

niedopełnienie obowiązków służbowych albo przekroczenie uprawnień określonych w przepisach

prawa,

5)

świadome wprowadzenie w błąd przełożonego lub innego funkcjonariusza, jeżeli spowodowało

to lub mogło spowodować szkodę służbie, funkcjonariuszowi lub innej osobie,

6)

nadużycie zajmowanego stanowiska dla osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej,

7)

porzucenie służby,

8)

samowolne oddalenie się z rejonu zakwaterowania bądź nieusprawiedliwione opuszczenie

lub niestawienie się do miejsca pełnienia służby,

9)

wprowadzenie się w stan ograniczający zdolność wykonywania zadania służbowego albo

uniemożliwiający jego wykonanie,

10)

umyślne naruszenie dóbr osobistych innego funkcjonariusza w czasie pełnienia służby.

3.

Jeżeli postępowanie dyscyplinarne zostało wszczęte na wniosek sądu lub prokuratora,

organ wnioskujący informuje się o wyniku tego postępowania.

”

;

109)

w art. 136

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Prawomocne wymierzenie kary, o której mowa w ust. 1 pkt 9, powoduje zakaz przyjęcia

do Straży Granicznej przez okres 10 lat.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

W stosunku do funkcjonariuszy w służbie kandydackiej oprócz kar wymienionych w ust.

1 można ponadto orzec zakaz opuszczania miejsca zakwaterowania na okres nie dłuższy

niż 15 dni.

”

,

c)

w ust. 4 po wyrazach „obniżenia stopnia” stawia się kropkę, a wyrazy „a w sprawach o wykroczenia w ruchu drogowym - z zakazem prowadzenia pojazdów mechanicznych

i innych pojazdów.” skreśla się;

110)

po art. 136 dodaje się art. 136a i 136b w brzmieniu

„

Art. 136a.

1.

Obwiniony ma prawo korzystania z pomocy obrońcy.

2.

Obrońcą w postępowaniu dyscyplinarnym może być funkcjonariusz Straży Granicznej wskazany

przez obwinionego. Obrońca jest uprawniony do reprezentowania obwinionego w granicach

udzielonego na piśmie pełnomocnictwa.

Art. 136b.

1.

Wymierzanie kar dyscyplinarnych, z zastrzeżeniem art. 59, należy do

1)

komendantów oddziałów, komendantów ośrodków szkolenia, Komendanta Granicznej Placówki

Kontrolnej Warszawa-Okęcie oraz kierowników jednostek organizacyjnych Komendy Głównej,

2)

Komendanta Głównego Straży Granicznej.

2.

Wymierzenie kary, o której mowa w art. 136 ust. 1 pkt 9, należy do wyłącznej właściwości

Komendanta Głównego Straży Granicznej.

3.

Od orzeczenia dyscyplinarnego wydanego w pierwszej instancji przez podmioty, o których

mowa w ust. 1 pkt 1, odwołanie przysługuje do Komendanta Głównego Straży Granicznej.

4.

Od orzeczenia dyscyplinarnego wydanego w pierwszej instancji przez Komendanta Głównego

Straży Granicznej odwołanie przysługuje do ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

5.

Na orzeczenie kończące postępowanie dyscyplinarne funkcjonariuszom przysługuje skarga

do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

6.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb przeprowadzania

postępowania dyscyplinarnego, przesłanki wymierzania kar, ich wykonywanie, tryb odwoływania

się od kar, a także właściwość przełożonych w sprawach dyscyplinarnych, uwzględniając

zakres władzy dyscyplinarnej przełożonych, przypadki, w których postępowania dyscyplinarnego

nie wszczyna się, czas trwania postępowania dyscyplinarnego, prawa obwinionego, podstawy

zawieszania postępowania oraz okoliczności jego wznawiania, rodzaje wydanych orzeczeń,

a także dokumenty wymagane w tych sprawach.

”

;

111)

w art. 137

a)

w ust. 1 wyrazy „w art. 141” zastępuje się wyrazami „w art. 136b ust. 1”,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Jeżeli funkcjonariusz z powodu nieobecności w służbie nie ma możliwości złożenia wyjaśnień,

bieg terminu, o którym mowa w ust. 1, nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu

do dnia stawienia się funkcjonariusza do służby.

”

,

c)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się przy wymierzaniu kary dyscyplinarnej w wyniku wznowienia

postępowania dyscyplinarnego, pod warunkiem że kara ta nie jest wyższa od kary dyscyplinarnej

wymierzonej w postępowaniu, które zostało wznowione.

”

,

d)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

W przypadku gdy czyn, o którym mowa w ust. 1, stanowi jednocześnie przestępstwo albo

wykroczenie, przedawnienie karalności dyscyplinarnej następuje z upływem okresu przedawnienia

karalności przestępstwa albo wykroczenia.

”

;

112)

po art. 137 dodaje się art. 137a w brzmieniu

„

Art. 137a.

1.

Zatarcie kary dyscyplinarnej polega na uznaniu kary za niebyłą, usunięciu z akt osobowych

funkcjonariusza orzeczenia o ukaraniu oraz uczynieniu nieczytelnym zapisu o karalności.

2.

Kary dyscyplinarne ulegają zatarciu po upływie następujących okresów od dnia ich wykonania

1)

6 miesięcy - kary, o których mowa w art. 136 ust. 1 pkt 1 i ust. 3,

2)

12 miesięcy - kary, o których mowa w art. 136 ust. 1 pkt 2-4,

3)

24 miesięcy - kary, o których mowa w art. 136 ust. 1 pkt 5-7,

4)

36 miesięcy - kara, o której mowa w art. 136 ust. 1 pkt 8.

3.

Kara dyscyplinarna, w przypadku wykazania przez funkcjonariusza odwagi lub szczególnych

osiągnięć w wykonywaniu zadań służbowych, może ulec zatarciu przed upływem okresów,

o których mowa w ust. 2. Okresy te mogą być skrócone nie więcej niż o jedną trzecią.

4.

Jeżeli funkcjonariusz zostanie ponownie ukarany przed zatarciem poprzednio wymierzonej

kary dyscyplinarnej, okres wymagany do zatarcia tej kary liczy się od dnia wykonania

nowej kary.

5.

W przypadku określonym w art. 136 ust. 4 zatarcie kar następuje z upływem terminu

przewidzianego dla kary surowszej.

”

;

113)

w art. 138 dodaje się ust. 6 w brzmieniu

„

6.

Jeżeli postępowanie dyscyplinarne prowadzone przeciwko funkcjonariuszowi, za czyn

będący wykroczeniem podlegającym rozpoznaniu w trybie przepisów Kodeksu postępowania

w sprawach o wykroczenia, zostanie umorzone w związku ze zwolnieniem funkcjonariusza

ze służby, właściwość do rozpoznania sprawy przechodzi na organ powołany do rozstrzygania

w sprawach o wykroczenia.

”

;

114)

skreśla się art. 141;

115)

skreśla się art. 142;

116)

art. 143 otrzymuje brzmienie

„

Art. 143.

Komendant Główny Straży Granicznej określi, w drodze zarządzenia, po zasięgnięciu

opinii związku zawodowego funkcjonariuszy Straży Granicznej, zasady etyki zawodowej

funkcjonariuszy, uwzględniając w szczególności zasady określone w rozdziale 3.

”

;

117)

skreśla się art. 146a;

118)

po art. 147a dodaje się art. 147b w brzmieniu

„

Art. 147b.

1.

Kto, będąc obowiązany do złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 91a, podaje w

nim nieprawdę, podlega karze pozbawienia wolności do lat 5.

2.

W przypadku mniejszej wagi sprawca czynu określonego w ust. 1 podlega grzywnie, karze

ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

”

;

119)

art. 153 otrzymuje brzmienie

„

Art. 153.

1.

Poborowego skierowanego za jego zgodą do służby w Straży Granicznej mianuje się funkcjonariuszem

w służbie kandydackiej na okres równy okresowi zasadniczej służby wojskowej.

2.

Funkcjonariusze w służbie kandydackiej mogą pełnić służbę graniczną, prowadzić działania

graniczne i wykonywać czynności administracyjno-porządkowe. Funkcjonariusze ci pełnią

służbę w systemie skoszarowanym.

3.

W przypadku wyrażenia zgody na pełnienie służby przygotowawczej w Straży Granicznej

przez funkcjonariusza pełniącego służbę kandydacką, Komendant Główny Straży Granicznej

na wniosek komendanta oddziału Straży Granicznej może skrócić okres służby kandydackiej

o jedną trzecią.

4.

Okres służby kandydackiej zalicza się do okresu służby przygotowawczej, jeżeli przerwa

pomiędzy służbą kandydacką a podjęciem służby przygotowawczej nie przekracza trzech

miesięcy.

5.

Przepisy rozdziałów 8, 10, 11, 13 i 14, dotyczące funkcjonariuszy w służbie przygotowawczej,

stosuje się również do funkcjonariuszy w służbie kandydackiej, z wyjątkiem przepisów

art. 72, 77 ust. 6, art. 86, 87 ust. 4, art. 112 ust. 1, art. 117, 118, 119 ust. 4

i art. 124.

6.

Funkcjonariuszowi w służbie kandydackiej przysługuje w okresie tej służby prawo do

płatnego urlopu wypoczynkowego w wymiarze łącznie 20 dni kalendarzowych.

7.

Funkcjonariuszowi w służbie kandydackiej przysługuje zwrot kosztów podróży na trasie

od stałego miejsca pełnienia służby do miejscowości stanowiącej cel podróży i z powrotem.

8.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki

zwrotu kosztów podróży, o których mowa w ust. 7. Rozporządzenie powinno określić rodzaje

środków transportu, którymi przejazd uprawnia do zwrotu kosztów podróży, podstawę

obliczania należności z tego tytułu oraz terminy ich wypłaty.

9.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, organizację

służby w systemie skoszarowanym oraz sposoby jej pełnienia. Rozporządzenie powinno

określić podmioty właściwe w sprawach organizacji służby w systemie skoszarowanym,

dzienny tok służby oraz rodzaje przepustek przysługujących funkcjonariuszom.

”

Organy administracji rządowej, jednostki samorządu terytorialnego oraz państwowe i

inne jednostki organizacyjne są obowiązane współdziałać z organami Straży Granicznej

oraz zapewnić im niezbędne warunki do wykonywania zadań określonych w ustawie.

W ustawie z dnia 12 października 1990 r. o ochronie granicy państwowej

(Dz. U. Nr 78, poz. 461, z 1997 r. Nr 6, poz. 31 i Nr 43, poz. 271 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136 i Nr 120, poz. 1268) w art. 11 wprowadza się następujące zmiany

1)

w ust. 2 wyrazy „ochrony granicy państwowej” zastępuje się wyrazami „Straży Granicznej”;

2)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

W razie niewykonywania obowiązków określonych w ust. 1 i 2 właściwy organ Straży Granicznej

może zlecić oczyszczenie tych gruntów i lasów innym podmiotom. Przepis art. 10 ust.

1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

”

;

3)

w ust. 4 wyrazy „z budżetu wojewódzkiego” zastępuje się wyrazami „ze środków zaplanowanych na funkcjonowanie Straży Granicznej”.

1.

Centralnym organem administracji rządowej właściwym w sprawach ochrony granicy państwowej

i kontroli ruchu granicznego jest Komendant Główny Straży Granicznej, podległy ministrowi

właściwemu do spraw wewnętrznych.

2.

Komendanta Głównego Straży Granicznej powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów na

wniosek ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

3.

Zastępców Komendanta Głównego Straży Granicznej powołuje i odwołuje minister właściwy

do spraw wewnętrznych na wniosek Komendanta Głównego Straży Granicznej.

4.

Komendant Główny Straży Granicznej jest przełożonym wszystkich funkcjonariuszy Straży

Granicznej, zwanych dalej «funkcjonariuszami».

5.

W razie zwolnienia stanowiska Komendanta Głównego Straży Granicznej minister właściwy

do spraw wewnętrznych do czasu powołania nowego komendanta powierza pełnienie obowiązków

Komendanta Głównego Straży Granicznej, na okres nie dłuższy niż 3 miesiące, jednemu

z jego zastępców.

6.

W razie czasowej niemożności sprawowania funkcji przez Komendanta Głównego Straży

Granicznej minister właściwy do spraw wewnętrznych, do czasu ustania przeszkody w

sprawowaniu tej funkcji przez dotychczasowego komendanta, nie dłużej jednak niż na

6 miesięcy, powierza pełnienie obowiązków Komendanta Głównego Straży Granicznej jednemu

z jego zastępców.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawie, o której mowa w

art. 1, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy, zachowują moc dotychczasowe przepisy

wykonawcze, o ile nie są sprzeczne z niniejszą ustawą.

Do zakresu działania Komendanta Głównego Straży Granicznej należy w szczególności

1)

kierowanie prowadzonymi przez Straż Graniczną działaniami w zakresie ochrony granicy

państwowej oraz kontroli ruchu granicznego,

2)

analizowanie zagrożeń bezpieczeństwa granicy państwowej,

3)

nadawanie regulaminów organizacyjnych komendom oddziałów Straży Granicznej oraz jednostkom

organizacyjnym Komendy Głównej Straży Granicznej, a także nadawanie statutów ośrodkom

szkolenia Straży Granicznej,

4)

organizowanie i określanie zasad szkolenia zawodowego funkcjonariuszy oraz pracowników

Straży Granicznej,

5)

sprawowanie nadzoru nad terenowymi organami Straży Granicznej oraz nad ośrodkami szkolenia

Straży Granicznej,

6)

udział w przygotowaniu projektu budżetu państwa w zakresie dotyczącym Straży Granicznej,

zgodnie z odrębnymi przepisami,

7)

współdziałanie w zakresie realizowanych zadań z właściwymi organami państwowymi, jednostkami

samorządu terytorialnego i organizacjami społecznymi,

8)

prowadzenie współpracy międzynarodowej z organami i instytucjami właściwymi w sprawach

ochrony granic państwowych.

Przepisy art. 81 ust. 2 pkt 2, art. 93 pkt 3 oraz art. 121 ust. 3 ustawy, o której

mowa w art. 1, stosuje się odpowiednio do osób, które uzyskały prawo do I lub II grupy inwalidów

przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 28 czerwca 1996 r. o zmianie niektórych

ustaw o zaopatrzeniu emerytalnym i o ubezpieczeniu społecznym

(Dz. U. Nr 100, poz. 461).

1.

Terenowymi organami Straży Granicznej są

1)

komendanci oddziałów Straży Granicznej,

2)

komendanci strażnic, granicznych placówek kontrolnych i dywizjonów Straży Granicznej.

2.

Komendanta oddziału Straży Granicznej powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw

wewnętrznych na wniosek Komendanta Głównego Straży Granicznej. Zastępców komendanta

oddziału Straży Granicznej powołuje i odwołuje Komendant Główny Straży Granicznej

na wniosek komendanta oddziału Straży Granicznej.

3.

W razie zwolnienia stanowiska komendanta oddziału Komendant Główny Straży Granicznej,

do czasu powołania nowego komendanta, powierza pełnienie obowiązków komendanta oddziału,

na okres nie dłuższy niż 3 miesiące, jednemu z jego zastępców lub wyznaczonemu funkcjonariuszowi

Straży Granicznej.

4.

W razie czasowej niemożności sprawowania funkcji przez komendanta oddziału Komendant

Główny Straży Granicznej, do czasu ustania przeszkody w sprawowaniu tej funkcji przez

dotychczasowego komendanta, nie dłużej jednak niż na 6 miesięcy, powierza pełnienie

obowiązków komendanta jednemu z jego zastępców lub wyznaczonemu funkcjonariuszowi

Straży Granicznej.

5.

Komendanta strażnicy, komendanta granicznej placówki kontrolnej i dywizjonu Straży

Granicznej powołuje i odwołuje Komendant Główny Straży Granicznej na wniosek komendanta

oddziału Straży Granicznej.

6.

W razie zwolnienia stanowiska komendanta strażnicy, komendanta granicznej placówki

kontrolnej lub komendanta dywizjonu, właściwy komendant oddziału, do czasu powołania

nowego komendanta, powierza pełnienie obowiązków komendanta strażnicy, granicznej

placówki kontrolnej lub dywizjonu, na okres nie dłuższy niż 3 miesiące, jednemu z

jego zastępców lub wyznaczonemu funkcjonariuszowi Straży Granicznej.

7.

W razie czasowej niemożności sprawowania funkcji komendanta strażnicy, komendanta

granicznej placówki kontrolnej lub komendanta dywizjonu, właściwy komendant oddziału,

do czasu ustania przeszkody w sprawowaniu tej funkcji przez dotychczasowego komendanta,

nie dłużej jednak niż na 6 miesięcy, powierza pełnienie obowiązków komendanta strażnicy,

granicznej placówki kontrolnej lub dywizjonu jednemu z jego zastępców lub wyznaczonemu

funkcjonariuszowi Straży Granicznej.

8.

Komendanci oddziałów, strażnic oraz granicznych placówek kontrolnych i dywizjonów

Straży Granicznej są przełożonymi wszystkich podległych im funkcjonariuszy.

Przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, stosuje się do spraw dyscyplinarnych niezakończonych

prawomocnymi orzeczeniami dyscyplinarnymi w dniu jej wejścia w życie.

1.

Komendant Główny Straży Granicznej wykonuje swoje zadania przy pomocy podległego mu

urzędu - Komendy Głównej Straży Granicznej, zwanej dalej «Komendą Główną».

2.

Komendanci oddziałów, strażnic, granicznych placówek kontrolnych oraz dywizjonów wykonują

swoje zadania przy pomocy podległych im urzędów - komend oddziałów, strażnic, granicznych

placówek kontrolnych i dywizjonów.

3.

Zadania dyrektora generalnego urzędu przewidziane w ustawie z dnia 18 grudnia 1998

r. o służbie cywilnej (Dz. U. z 1999 r. Nr 49, poz. 483, Nr 70, poz. 778 i Nr 110,

poz. 1255) w stosunku do pracowników zatrudnionych w

1)

Komendzie Głównej oraz w Granicznej Placówce Kontrolnej Straży Granicznej Warszawa-Okęcie

wykonuje Komendant Główny Straży Granicznej,

2)

komendach oddziałów, granicznych placówkach kontrolnych, strażnicach i dywizjonach

Straży Granicznej wykonuje właściwy miejscowo komendant oddziału Straży Granicznej.

1.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w drodze rozporządzenia, tworzy i znosi oddziały

Straży Granicznej, uwzględniając nadanie im nazwy, określenie siedziby oraz terytorialnego

zasięgu działania.

2.

Komendant Główny Straży Granicznej, w drodze zarządzenia

1)

tworzy i znosi strażnice, graniczne placówki kontrolne oraz dywizjony, a także określa

ich terytorialny zasięg działania,

2)

określa liczbę i rodzaj etatów w jednostkach organizacyjnych Straży Granicznej,

3)

określa szczegółowy zakres zadań terenowych organów Straży Granicznej oraz organizację

Komendy Głównej, komend oddziałów, strażnic, granicznych placówek kontrolnych i dywizjonów.

3.

Komendant Główny Straży Granicznej może, w drodze zarządzenia, określać wzory symboli

jednostek organizacyjnych Straży Granicznej.

4.

Komendant Główny Straży Granicznej może, w drodze zarządzenia, tworzyć i znosić ośrodki

szkolenia oraz określać ich organizację i zakres działania.

5.

Komendanta ośrodka szkolenia oraz jego zastępców powołuje i odwołuje Komendant Główny

Straży Granicznej. Komendant ośrodka szkolenia jest przełożonym wszystkich podległych

mu funkcjonariuszy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 17 i 18, które wchodzą w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia,

2)

art. 1 pkt 97 w części dotyczącej art. 117b, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia

2002 r.

W postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji

Straży Granicznej, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, organami wyższego stopnia są

1)

w stosunku do komendanta strażnicy, granicznej placówki kontrolnej oraz dywizjonu

Straży Granicznej - komendant oddziału Straży Granicznej,

2)

w stosunku do Komendanta Granicznej Placówki Kontrolnej Warszawa-Okęcie - Komendant

Główny Straży Granicznej,

3)

w stosunku do komendanta oddziału Straży Granicznej - Komendant Główny Straży Granicznej.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki

i sposób naliczeń etatowych w Straży Granicznej, uwzględniając terytorialny zasięg

działania jednostek organizacyjnych oraz organizację i specyfikę pełnienia służby

w tych jednostkach.

W zakresie określonym w przepisach odrębnych działalność duszpasterska w Straży Granicznej

prowadzona jest na podstawie porozumień Komendanta Głównego Straży Granicznej z przedstawicielami

właściwego kościoła lub związku wyznaniowego.

1.

Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych, podejmowanych przez Straż Graniczną

w celu zapobieżenia, wykrycia, ustalenia sprawców oraz uzyskania i utrwalenia dowodów,

ściganych z oskarżenia publicznego, umyślnych przestępstw

1)

określonych w art. 264 Kodeksu karnego,

2)

określonych w art. 270-275 Kodeksu karnego w zakresie dokumentów uprawniających do

przekraczania granicy państwowej,

3)

skarbowych, o których mowa w art. 133 § 1 pkt 1 Kodeksu karnego skarbowego, jeżeli

wartość przedmiotu czynu lub uszczuplenie należności publicznej przekraczają pięćdziesięciokrotną

wysokość najniższego wynagrodzenia za pracę określonego na podstawie odrębnych przepisów,

4)

pozostających w związku z przekraczaniem granicy państwowej lub przemieszczaniem przez

granicę państwową towarów oraz przedmiotów określonych w przepisach o oznaczaniu wyrobów

znakami skarbowymi akcyzy, o broni, amunicji oraz o materiałach wybuchowych, a także

o przeciwdziałaniu narkomanii,

5)

określonego w art. 103 ustawy z dnia 25 czerwca 1997 r. o cudzoziemcach,

6)

określonych w art. 228, 229 i 231 Kodeksu karnego, popełnionych przez funkcjonariuszy

lub pracowników Straży Granicznej w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych,

7)

ściganych na mocy umów międzynarodowych,

gdy inne środki okazały się bezskuteczne albo zachodzi wysokie prawdopodobieństwo,

że będą nieskuteczne lub nieprzydatne, sąd okręgowy, na pisemny wniosek Komendanta

Głównego Straży Granicznej, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego,

lub na pisemny wniosek komendanta oddziału Straży Granicznej, złożony po uzyskaniu

zgody Komendanta Głównego Straży Granicznej i pisemnej zgody właściwego miejscowo

prokuratora okręgowego, może, w drodze postanowienia, zarządzić kontrolę operacyjną.

2.

Pisemną zgodę komendantowi oddziału Straży Granicznej, o którym mowa w ust. 1, wydaje

prokurator okręgowy właściwy ze względu na siedzibę tego komendanta.

3.

Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, wydaje sąd okręgowy właściwy miejscowo ze względu

na siedzibę organu Straży Granicznej składającego wniosek.

4.

W przypadkach niecierpiących zwłoki, gdy mogłoby to spowodować utratę informacji lub

zatarcie albo zniszczenie dowodów przestępstwa

1)

Komendant Główny Straży Granicznej, po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego,

2)

komendant oddziału Straży Granicznej, po poinformowaniu Komendanta Głównego Straży

Granicznej i po uzyskaniu pisemnej zgody prokuratora, o którym mowa w ust. 2,

może zarządzić kontrolę operacyjną, zwracając się jednocześnie do właściwego miejscowo

sądu okręgowego z wnioskiem o wydanie postanowienia w tej sprawie. W razie nieudzielenia

przez sąd zgody w terminie 5 dni od dnia zarządzenia kontroli operacyjnej, organ zarządzający

wstrzymuje kontrolę operacyjną oraz dokonuje protokolarnego, komisyjnego zniszczenia

materiałów zgromadzonych podczas jej stosowania.

5.

Sąd okręgowy może zezwolić, na pisemny wniosek Komendanta Głównego Straży Granicznej

lub komendanta oddziału Straży Granicznej, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody właściwego

prokuratora, na odstąpienie od zniszczenia materiałów, o których mowa w ust. 4, jeżeli

stanowią one dowód lub wskazują na zamiar popełnienia przestępstwa, dla wykrycia którego

na podstawie przepisów ustawowych może być prowadzona kontrola operacyjna lub inne

czynności operacyjno-rozpoznawcze.

6.

W przypadku zarządzenia kontroli operacyjnej wobec osoby podejrzanej lub oskarżonego,

we wniosku organu Straży Granicznej o zarządzenie kontroli operacyjnej zamieszcza

się informację o toczącym się wobec tej osoby postępowaniu.

7.

Kontrola operacyjna jest prowadzona niejawnie i polega na

1)

kontrolowaniu treści korespondencji,

2)

kontrolowaniu zawartości przesyłek,

3)

stosowaniu środków technicznych umożliwiających uzyskiwanie w sposób niejawny informacji

i dowodów oraz ich utrwalanie, a w szczególności obrazu, treści rozmów telefonicznych

i innych informacji przekazywanych za pomocą sieci telekomunikacyjnych.

8.

Wniosek organu Straży Granicznej, o którym mowa ust. 1, o zarządzenie przez sąd kontroli

operacyjnej powinien zawierać w szczególności

1)

numer sprawy i jej kryptonim,

2)

opis przestępstwa z podaniem jego kwalifikacji prawnej,

3)

okoliczności uzasadniające potrzebę zastosowania kontroli operacyjnej, w tym stwierdzonej

albo prawdopodobnej bezskuteczności lub nieprzydatności innych środków,

4)

dane osoby, wobec której stosowana będzie kontrola operacyjna, i wskazanie miejsca

lub sposobu jej stosowania,

5)

cel, czas i rodzaj prowadzonej kontroli operacyjnej, o której mowa w ust. 7.

9.

Kontrolę operacyjną zarządza się na okres nie dłuższy niż 3 miesiące. Sąd okręgowy

może, na pisemny wniosek Komendanta Głównego Straży Granicznej lub komendanta oddziału

Straży Granicznej, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody Komendanta Głównego Straży

Granicznej i właściwego prokuratora, na okres nie dłuższy niż kolejne 3 miesiące,

wydać postanowienie o jednorazowym przedłużeniu kontroli operacyjnej, jeżeli nie ustały

przyczyny zarządzenia tej kontroli.

10.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach, gdy podczas stosowania kontroli operacyjnej

pojawią się nowe okoliczności istotne dla zapobieżenia lub wykrycia przestępstwa albo

ustalenia sprawców i uzyskania dowodów przestępstwa, sąd okręgowy właściwy miejscowo

ze względu na siedzibę wnioskującego organu Straży Granicznej, na pisemny wniosek

Komendanta Głównego Straży Granicznej lub komendanta oddziału Straży Granicznej, złożony

po uzyskaniu pisemnej zgody Komendanta Głównego Straży Granicznej oraz właściwego

prokuratora, może wydać postanowienie o kontroli operacyjnej prowadzonej przez czas

oznaczony również po upływie okresów, o których mowa w ust. 9.

11.

Do wniosków, o których mowa w ust. 4, 5, 9 i 10, stosuje się odpowiednio ust. 8. Sąd

przed wydaniem postanowienia, o którym mowa w ust. 9 lub 10, może zapoznać się z materiałami

uzasadniającymi wniosek zgromadzonymi podczas stosowania kontroli operacyjnej zarządzonej

w tej sprawie.

12.

Wnioski, o których mowa w ust. 1, 4, 5, 9 i 10, sąd okręgowy rozpoznaje na posiedzeniu,

jednoosobowo, przy czym czynności sądu związane z rozpoznaniem tych wniosków są wykonywane

w warunkach przewidzianych dla przekazywania, przechowywania i udostępniania informacji

niejawnych oraz z odpowiednim zastosowaniem przepisów wydanych na podstawie art. 181

§ 2 Kodeksu postępowania karnego. W posiedzeniu sądu może wziąć udział wyłącznie prokurator

i przedstawiciel organu Straży Granicznej wnioskującego o zarządzenie kontroli operacyjnej.

13.

Przedsiębiorcy prowadzący działalność telekomunikacyjną w sieciach publicznych oraz

podmioty świadczące usługi pocztowe są obowiązani do zapewnienia na własny koszt warunków

technicznych i organizacyjnych umożliwiających prowadzenie przez Straż Graniczną kontroli

operacyjnej.

14.

Kontrola operacyjna powinna być zakończona niezwłocznie po ustaniu przyczyn jej zarządzenia,

najpóźniej jednak z upływem okresu, na który została wprowadzona.

15.

Organ Straży Granicznej, o którym mowa w ust. 1, informuje właściwego prokuratora

o wynikach kontroli operacyjnej po jej zakończeniu, a na jego żądanie również o przebiegu

tej kontroli.

16.

W przypadku uzyskania dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania karnego lub

mających znaczenie dla toczącego się postępowania karnego, Komendant Główny Straży

Granicznej lub komendant oddziału Straży Granicznej przekazuje właściwemu prokuratorowi

wszystkie materiały zgromadzone podczas stosowania kontroli operacyjnej z wnioskiem

o wszczęcie postępowania karnego. W postępowaniu przed sądem, w odniesieniu do tych

materiałów, stosuje się odpowiednio przepis art. 393 § 1 zdanie pierwsze Kodeksu postępowania

karnego.

17.

Osobie, w stosunku do której była stosowana kontrola operacyjna, nie udostępnia się

materiałów zgromadzonych podczas tej kontroli. Przepis nie narusza uprawnień wynikających

z art. 321 Kodeksu postępowania karnego.

18.

Zgromadzone podczas stosowania kontroli operacyjnej materiały niezawierające dowodów

pozwalających na wszczęcie postępowania karnego lub niemające znaczenia dla toczącego

się postępowania karnego przechowuje się po zakończeniu kontroli przez okres 2 miesięcy,

a następnie dokonuje się ich protokolarnego, komisyjnego zniszczenia. Zniszczenie

materiałów zarządza organ Straży Granicznej, który wnioskował o zarządzenie kontroli

operacyjnej.

19.

Na postanowienia sądu w przedmiocie kontroli operacyjnej, o których mowa w ust. 1,

4, 9 i 10, a także na postanowienie sądu wydane na podstawie ust. 5, przysługuje zażalenie

organowi Straży Granicznej, który złożył wniosek o wydanie tego postanowienia. Do

zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.

20.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości

oraz ministrem właściwym do spraw łączności, określi, w drodze rozporządzenia, sposób

dokumentowania kontroli operacyjnej oraz przechowywania i przekazywania wniosków i

zarządzeń, a także przechowywania, przekazywania oraz przetwarzania i niszczenia materiałów

uzyskanych podczas stosowania tej kontroli, uwzględniając potrzebę zapewnienia niejawnego

charakteru podejmowanych czynności i uzyskanych materiałów oraz wzory stosowanych

druków i rejestrów.”

1.

W sprawach o przestępstwa określone w

1)

art. 228 i 229 Kodeksu karnego, popełnione przez funkcjonariuszy i pracowników Straży

Granicznej w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych,

2)

art. 264 § 3 Kodeksu karnego,

czynności operacyjno-rozpoznawcze, zmierzające do sprawdzenia uzyskanych wcześniej

wiarygodnych informacji o przestępstwie oraz ustalenia sprawców i uzyskania dowodów

przestępstwa, mogą polegać na dokonaniu w sposób niejawny nabycia, zbycia lub przejęcia

przedmiotów pochodzących z przestępstwa, ulegających przepadkowi, albo których wytwarzanie,

posiadanie, przewożenie lub którymi obrót są zabronione, a także przyjęciu lub wręczeniu

korzyści majątkowej.

2.

Czynności operacyjno-rozpoznawcze, o których mowa w ust. 1, mogą polegać także na

złożeniu propozycji nabycia, zbycia lub przejęcia przedmiotów pochodzących z przestępstwa,

ulegających przepadkowi, albo których wytwarzanie, posiadanie, przewożenie lub którymi

obrót są zabronione, a także przyjęcia lub wręczenia korzyści majątkowej.

3.

Komendant Główny Straży Granicznej w sprawach o przestępstwa, o których mowa w ust.

1 pkt 1 i 2, a komendant oddziału Straży Granicznej w sprawach o przestępstwo, o którym

mowa w ust. 1 pkt 2, może zarządzić, na czas określony, czynności, o których mowa

w ust. 1 i 2, po uzyskaniu pisemnej zgody właściwego miejscowo prokuratora okręgowego,

którego bieżąco informuje o wynikach przeprowadzonych czynności. Prokurator może zarządzić

zaniechanie czynności w każdym czasie.

4.

Czynności, o których mowa w ust. 1 i 2, zarządza się na okres nie dłuższy niż 3 miesiące.

Komendant Główny Straży Granicznej lub komendant oddziału Straży Granicznej może,

po uzyskaniu pisemnej zgody właściwego prokuratora, jednorazowo przedłużyć stosowanie

czynności, na okres nie dłuższy niż kolejne 3 miesiące, jeżeli nie ustały przyczyny

ich zarządzenia.

5.

Przy wykonywaniu czynności, o których mowa w ust. 1 i 2, mogą być stosowane środki

techniczne umożliwiające uzyskiwanie i utrwalanie treści informacji, w tym obrazu

lub dźwięku.

6.

W przypadku uzyskania dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania karnego lub

mających znaczenie dla toczącego się postępowania karnego, Komendant Główny Straży

Granicznej lub komendant oddziału Straży Granicznej przekazuje prokuratorowi okręgowemu

wszystkie materiały zgromadzone podczas stosowania czynności, o których mowa w ust.

1 i 2, z wnioskiem o wszczęcie postępowania karnego. W postępowaniu przed sądem, w

odniesieniu do tych materiałów, stosuje się odpowiednio przepis art. 393 § 1 zdanie

pierwsze Kodeksu postępowania karnego.

7.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości,

określi, w drodze rozporządzenia, sposób przeprowadzania i dokumentowania czynności,

o których mowa w ust. 1 i 2, uwzględniając potrzebę zapewnienia niejawnego charakteru

podejmowanych czynności i uzyskanych materiałów oraz wzory stosowanych druków i rejestrów.

1.

Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych podejmowanych w celu udokumentowania

przestępstw, o których mowa w art. 9e ust. 1, albo ustalenia tożsamości osób uczestniczących

w tych przestępstwach lub przejęcia przedmiotów przestępstwa Komendant Główny Straży

Granicznej lub komendant oddziału Straży Granicznej może zarządzić niejawne nadzorowanie

wytwarzania, przemieszczania, przechowywania i obrotu przedmiotami przestępstwa, jeżeli

nie stworzy to zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzkiego.

2.

O zarządzeniu, o którym mowa w ust. 1, zawiadamia się niezwłocznie właściwego miejscowo,

ze względu na siedzibę organu zawiadamiającego, prokuratora okręgowego, który może

nakazać zaniechanie czynności w każdym czasie.

3.

Organ Straży Granicznej, o którym mowa w ust. 1, bieżąco informuje prokuratora okręgowego,

o którym mowa w ust. 2, o wynikach przeprowadzonych czynności.

4.

Przy wykonywaniu czynności, o których mowa w ust. 1, mogą być stosowane środki techniczne

umożliwiające uzyskiwanie i utrwalanie treści informacji, w tym obrazu lub dźwięku.

5.

Stosownie do zarządzenia, o którym mowa w ust. 1, organy i instytucje publiczne oraz

przedsiębiorcy są obowiązani dopuścić do dalszego przewozu przesyłki zawierające przedmioty

przestępstwa w stanie nienaruszonym lub po ich usunięciu albo zastąpieniu w całości

lub w części.

6.

W przypadku uzyskania dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania karnego lub

mających znaczenie dla toczącego się postępowania karnego, Komendant Główny Straży

Granicznej lub komendant oddziału Straży Granicznej, za zgodą Komendanta Głównego

Straży Granicznej, przekazuje prokuratorowi okręgowemu wszystkie materiały zgromadzone

podczas stosowania czynności, o których mowa w ust. 1, w razie potrzeby z wnioskiem

o wszczęcie postępowania karnego. W postępowaniu przed sądem, w odniesieniu do tych

materiałów, stosuje się przepis art. 393 § 1 zdanie pierwsze Kodeksu postępowania

karnego.

7.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości

określi, w drodze rozporządzenia, sposób przeprowadzania i dokumentowania czynności,

o których mowa w ust. 1, uwzględniając potrzebę zapewnienia niejawnego charakteru

podejmowanych czynności i uzyskanych materiałów oraz wzory stosowanych druków i rejestrów.

1.

Straż Graniczna, w zakresie swojej właściwości, z zachowaniem ograniczeń wynikających

z art. 9e, może uzyskiwać informacje, w tym także niejawnie, gromadzić je, sprawdzać

oraz przetwarzać.

2.

Straż Graniczna może pobierać, gromadzić i wykorzystywać w celach wykrywczych i identyfikacyjnych

odciski linii papilarnych, zdjęcia oraz dane osobowe, w tym ujawniające pochodzenie

etniczne, przynależność wyznaniową oraz dane o stanie zdrowia, osób podejrzanych o

popełnienie przestępstw ściganych z oskarżenia publicznego, a także osób o nieustalonej

tożsamości lub usiłujących ukryć swą tożsamość, bez zgody i wiedzy osoby, której dane

dotyczą.

3.

Dane osobowe, o których mowa w ust. 2, z wyłączeniem danych ujawniających pochodzenie

etniczne lub przynależność wyznaniową, przechowuje się, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5,

przez okres niezbędny do wykonania ustawowych zadań przez Straż Graniczną. Organy

Straży Granicznej dokonują weryfikacji tych danych nie rzadziej niż co 10 lat od dnia

uzyskania informacji.

4.

Do przechowywania danych osobowych ujawniających pochodzenie etniczne lub przynależność

wyznaniową osób skazanych za popełnienie przestępstw ściganych z oskarżenia publicznego

nie stosuje się ograniczeń, o których mowa w ust. 3.

5.

Dane osobowe ujawniające pochodzenie etniczne lub przynależność wyznaniową osób podejrzanych

o popełnienie przestępstw ściganych z oskarżenia publicznego, które nie zostały skazane

za te przestępstwa, podlegają komisyjnemu i protokolarnemu zniszczeniu niezwłocznie

po uprawomocnieniu się stosownego orzeczenia.

6.

Straż Graniczna, w zakresie swojej właściwości, może uzyskiwać i przetwarzać informacje

ze zbiorów danych prowadzonych przez organy władzy publicznej, w tym dane osobowe.

Administratorzy danych gromadzonych w tych rejestrach są obowiązani do ich nieodpłatnego

udostępniania funkcjonariuszom posiadającym upoważnienia, o których mowa w art. 9

ust. 1b.

7.

Organy, o których mowa w ust. 6, mogą wyrazić pisemną zgodę na udostępnianie danych

zgromadzonych w zbiorach jednostkom organizacyjnym Straży Granicznej, za pomocą urządzeń

telekomunikacyjnych, bez konieczności składania pisemnego wniosku, jeżeli jednostki

te spełniają łącznie następujące warunki

1)

posiadają urządzenia umożliwiające odnotowanie w systemie, kto, kiedy, w jakim celu

oraz jakie dane uzyskał,

2)

posiadają zabezpieczenia techniczne i organizacyjne uniemożliwiające wykorzystanie

danych niezgodnie z celem ich uzyskania,

3)

jest to uzasadnione specyfiką lub zakresem wykonywanych zadań albo prowadzonej działalności.

1.

Dane identyfikujące użytkownika sieci telekomunikacyjnej lub zakończenia sieci, między

którymi wykonano połączenie, oraz dane dotyczące uzyskania lub próby uzyskania połączenia

między określonymi zakończeniami sieci, a także okoliczności i rodzaje wykonanego

połączenia, mogą być ujawnione Straży Granicznej oraz przetwarzane przez Straż Graniczną

wyłącznie w celu zapobiegania lub wykrywania przestępstw.

2.

Ujawnienie danych, o których mowa w ust. 1, następuje

1)

na pisemny wniosek Komendanta Głównego Straży Granicznej lub komendanta oddziału Straży

Granicznej,

2)

na ustne żądanie funkcjonariusza Straży Granicznej posiadającego upoważnienie organów,

o których mowa w pkt 1,

3)

automatycznie drogą elektroniczną funkcjonariuszom wykorzystującym systemy teleinformatyczne

wspomagające przyjmowanie zgłoszeń alarmowych od obywateli.

3.

Przedsiębiorcy prowadzący działalność w dziedzinie telekomunikacji w sieciach publicznych

są obowiązani udostępnić na koszt własny dane, o których mowa w ust. 1, funkcjonariuszom

wskazanym we wniosku właściwego organu Straży Granicznej lub funkcjonariuszom, o których

mowa w ust. 2 pkt 2 i 3.

4.

Ujawnienie Straży Granicznej danych, o których mowa w ust. 1, może nastąpić za pomocą

sieci telekomunikacyjnych, bez konieczności składania pisemnych wniosków, jeżeli

1)

sieci te są wyposażone w

a)

urządzenia umożliwiające zachowanie informacji, kto, kiedy oraz jakie dane uzyskał,

b)

zabezpieczenia techniczne i organizacyjne uniemożliwiające wykorzystanie danych przez

osoby nieuprawnione, przy ich udostępnianiu za pomocą urządzeń teletransmisyjnych,

2)

jest to uzasadnione specyfiką lub zakresem wykonywanych przez jednostki organizacyjne

Straży Granicznej zadań albo prowadzonych przez nie czynności.

5.

Materiały uzyskane w wyniku czynności podjętych na podstawie ust. 1, które zawierają

informacje mające znaczenie dla postępowania karnego, Straż Graniczna przekazuje właściwemu

prokuratorowi.

6.

Materiały uzyskane w wyniku czynności podjętych na podstawie ust. 1, które nie zawierają

informacji mających znaczenie dla postępowania karnego, podlegają niezwłocznemu komisyjnemu

i protokolarnemu zniszczeniu.

1.

Funkcjonariusze, wykonując zadania, o których mowa w art. 1 ust. 2, mają prawo

1)

dokonywania kontroli granicznej,

2)

dokonywania kontroli osobistej, a także przeglądania zawartości bagaży, sprawdzania

ładunków w portach i na dworcach oraz w środkach komunikacji lotniczej, drogowej,

kolejowej i wodnej - w celu wykluczenia możliwości popełnienia przestępstw lub wykroczeń,

zwłaszcza skierowanych przeciwko nienaruszalności granicy państwowej lub bezpieczeństwu

w międzynarodowej komunikacji,

3)

wydawania wiz i innych zezwoleń na przekroczenie granicy państwowej na podstawie odrębnych

przepisów,

4)

legitymowania lub ustalania w inny sposób tożsamości osoby,

5)

zatrzymywania osób w trybie i przypadkach określonych w przepisach Kodeksu postępowania

karnego i innych ustaw oraz doprowadzania ich do właściwego organu Straży Granicznej,

6)

przeszukiwania osób, rzeczy, pomieszczeń i środków transportu w trybie i przypadkach

określonych w przepisach Kodeksu postępowania karnego i innych ustaw,

7)

obserwowania i rejestrowania, przy użyciu środków technicznych służących do rejestracji

obrazu i dźwięku, zdarzeń na drogach oraz w innych miejscach publicznych,

8)

zatrzymywania pojazdów i wykonywania innych czynności z zakresu kontroli ruchu drogowego

w trybie i przypadkach określonych w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu

drogowym (Dz. U. Nr 98, poz. 602, Nr 123, poz. 779 i Nr 160, poz. 1086, z 1998 r.

Nr 106, poz. 668 i Nr 133, poz. 872, z 1999 r. Nr 106, poz. 1216, z 2000 r. Nr 12,

poz. 136, Nr 43, poz. 483 i Nr 53, poz. 649 oraz z 2001 r. Nr 27, poz. 298),

9)

zatrzymywania i cofania z granicy państwowej do nadawcy szkodliwych materiałów jądrowych

i promieniotwórczych, środków chemicznych i biologicznych, jak również odpadów,

10)

przebywania i poruszania się na gruntach bez uzyskiwania zgody ich właścicieli lub

użytkowników oraz przechodzenia przez pola uprawne w czasie bezpośredniego pościgu,

również z użyciem psa służbowego, jeżeli nie ma możliwości korzystania z dróg,

11)

żądania niezbędnej pomocy od instytucji państwowych, organów administracji rządowej

i samorządu terytorialnego oraz jednostek gospodarczych prowadzących działalność w

zakresie użyteczności publicznej; wymienione instytucje, organy i jednostki obowiązane

są, w zakresie swojego działania, do udzielenia tej pomocy, w zakresie obowiązujących

przepisów prawa,

12)

zwracania się o niezbędną pomoc do innych jednostek gospodarczych i organizacji społecznych,

jak również zwracania się w nagłych wypadkach do każdej osoby o udzielenie doraźnej

pomocy, w ramach obowiązujących przepisów prawa.

2.

Przy wykonywaniu czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 4-7, uprawnienia i obowiązki

funkcjonariuszy Policji przysługują odpowiednio funkcjonariuszom Straży Granicznej.

3.

Osobę zatrzymaną należy niezwłocznie poddać - w razie uzasadnionej potrzeby - badaniu

lekarskiemu lub udzielić jej pierwszej pomocy medycznej.

4.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

zdrowia, określi, w drodze rozporządzenia, tryb przeprowadzania badań lekarskich,

o których mowa w ust. 3. Rozporządzenie powinno określić osoby przeprowadzające badania,

organizację i miejsce przeprowadzenia badań oraz zakres prowadzonej w tych sprawach

dokumentacji, a także przypadki uzasadniające potrzebę udzielenia osobie zatrzymanej

pierwszej pomocy medycznej.

5.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki,

jakim powinny odpowiadać pomieszczenia w jednostkach organizacyjnych Straży Granicznej

przeznaczone dla osób zatrzymanych oraz regulamin pobytu w tych pomieszczeniach. Rozporządzenie

powinno określić wyposażenie pomieszczeń dla osób zatrzymanych, podmioty kontrolujące

te pomieszczenia, zakres prowadzonej dokumentacji, a także szczegółowe uprawnienia

i obowiązki osób zatrzymanych.

6.

W związku ze ściganiem sprawców przestępstw i wykroczeń, których zwalczanie należy

do ustawowych zadań Straży Granicznej, funkcjonariusze Straży Granicznej mogą wykonywać

uprawnienia określone w ust. 1 pkt 4-8 oraz pkt 10-12 także poza obszarem strefy nadgranicznej.

7.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb dokonywania

kontroli oraz wykonywania innych czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, uwzględniając

formy kontroli granicznej, sposoby jej przeprowadzania i poświadczania w dokumentach

uprawniających do przekraczania granicy państwowej, a także symbole i dane występujące

w stemplach kontrolerskich oraz warunki użycia środków technicznych i psów służbowych

podczas tej kontroli, przypadki, w których może być dokonana kontrola osobista, i

sposób jej przeprowadzania, a także sposób i warunki przeglądania zawartości bagaży

oraz sprawdzania ładunków, w tym przy użyciu środków technicznych i psów służbowych.

8.

Za szkody wyrządzone czynnościami, o których mowa w ust. 1 pkt 10, przysługuje odszkodowanie

według zasad prawa cywilnego.

9.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób doprowadzania

osób, o których mowa w ust. 1 pkt 5, uwzględniając podmioty uprawnione do zarządzenia

doprowadzenia, wzory wymaganych dokumentów, sposób dokonania doprowadzenia oraz niezbędne

środki ostrożności, a także szczegółowe warunki dokonywania doprowadzeń przy użyciu

środków transportu.

1.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

gospodarki morskiej, określi, w drodze rozporządzenia, wymagania dotyczące technicznego

i pozatechnicznego bezpieczeństwa żeglugi jednostek pływających Straży Granicznej.

Rozporządzenie powinno w szczególności określić wymagania w zakresie budowy stałych

urządzeń i wyposażenia statków oraz wyposażenia w środki ratunkowe.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych może, w drodze zarządzenia, uznać za obowiązujące

w stosunku do jednostek pływających Straży Granicznej przepisy techniczne z zakresu

budowy i wyposażenia statków wydane przez polską instytucję klasyfikacyjną.

1.

Czas pełnienia służby funkcjonariusza jest określony wymiarem jego obowiązków, z uwzględnieniem

prawa do wypoczynku.

2.

Czas pełnienia służby funkcjonariusza wynosi 40 godzin tygodniowo w przyjętym okresie

rozliczeniowym, nieprzekraczającym 3 miesięcy.

3.

W zamian za czas służby przekraczający normę określoną w ust. 2 funkcjonariuszowi

przysługuje czas wolny od służby w tym samym wymiarze.

4.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, rozkład

czasu służby, tryb udzielania czasu wolnego w zamian za służbę w wymiarze przekraczającym

40 godzin tygodniowo, uwzględniając rodzaj i organizację służby, sposób pełnienia

dyżurów domowych, właściwość przełożonych do określenia harmonogramu służby, okoliczności

uzasadniające przedłużenie czasu służby ponad ustawowy wymiar, jak również niezbędny

czas na wypoczynek funkcjonariusza po służbie oraz sposób prowadzenia ewidencji czasu

służby.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki

w zakresie wykształcenia i kwalifikacji zawodowych oraz stażu służby, jakim powinien

odpowiadać funkcjonariusz na określonym stanowisku służbowym, uwzględniając rodzaj

służby i stanowisk, warunki uzyskania wykształcenia zawodowego, jak również okresy

zaliczane do stażu służby wskazujące na posiadanie odpowiedniego doświadczenia zawodowego.

1.

Funkcjonariusza zwolnionego lub odwołanego z zajmowanego stanowiska można przenieść

do dyspozycji właściwego przełożonego, jeżeli przewiduje się wyznaczenie go na inne

stanowisko służbowe albo zwolnienie ze służby. Okres pozostawania funkcjonariusza

w dyspozycji nie może być dłuższy niż 1 rok.

2.

W okresie pozostawania w dyspozycji funkcjonariusz nie wykonuje obowiązków służbowych,

zachowując prawo do uposażenia i innych świadczeń przysługujących na ostatnio zajmowanym

stanowisku służbowym.

3.

Funkcjonariusz przeniesiony do dyspozycji jest obowiązany do podjęcia obowiązków służbowych

w każdym czasie na polecenie właściwego przełożonego.

4.

Okres pozostawania funkcjonariusza w dyspozycji wlicza się do okresu służby, od którego

zależą uprawnienia funkcjonariuszy.

5.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, przełożonych

właściwych do przenoszenia funkcjonariuszy do dyspozycji, rodzaje stanowisk, na których

możliwe jest przeniesienie do dyspozycji, warunki i tryb przenoszenia oraz sposób

pełnienia służby w tym okresie. Rozporządzenie powinno określić sposób pełnienia służby,

uwzględniając posiadane przez funkcjonariusza kwalifikacje oraz predyspozycje do pełnienia

służby na określonym stanowisku służbowym.

1.

Stosunek służbowy wygasa w przypadku

1)

śmierci funkcjonariusza,

2)

stwierdzenia zaginięcia funkcjonariusza.

2.

Rozkaz personalny o wygaśnięciu stosunku służbowego wydaje się na podstawie skróconego

aktu zgonu albo ostatecznej decyzji ministra właściwego do spraw wewnętrznych o stwierdzeniu

zaginięcia funkcjonariusza.

1.

Uchylenie lub stwierdzenie nieważności decyzji o zwolnieniu ze służby w Straży Granicznej

z powodu jej niezgodności z prawem stanowi podstawę przywrócenia do służby na stanowisko

równorzędne.

2.

Jeżeli zwolniony funkcjonariusz w ciągu 7 dni od przywrócenia do służby nie zgłosi

pisemnie gotowości niezwłocznego jej podjęcia, stosunek służbowy ulega rozwiązaniu.

Przepis art. 45 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

3.

Prawo do uposażenia powstaje z dniem podjęcia służby, chyba że po zgłoszeniu się do

służby zaistniały okoliczności usprawiedliwiające niepodjęcie tej służby.

4.

Funkcjonariuszowi przywróconemu do służby przysługuje za okres pozostawania poza służbą

świadczenie pieniężne równe uposażeniu na stanowisku zajmowanym przed zwolnieniem,

nie więcej jednak niż za okres 6 miesięcy i nie mniej niż za 1 miesiąc.

5.

W zakresie innych praw niż określone w ust. 1-4, wynikających ze stosunku służbowego,

okres, za który przyznano świadczenie pieniężne, uważa się za równorzędny ze służbą.

Okresu pozostawania poza służbą nie uważa się za przerwę w służbie, której skutkiem

byłaby utrata uprawnień uzależnionych od nieprzerwanej służby.

Komendant Główny Straży Granicznej określi, w drodze zarządzenia, sposób prowadzenia

przez przełożonych dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem służbowym funkcjonariuszy,

sposób prowadzenia akt osobowych oraz wzory dokumentów w tych sprawach w zakresie

nieuregulowanym innymi przepisami wydanymi na podstawie ustawy. Zarządzenie powinno

określić sposób zakładania akt osobowych funkcjonariuszy, rodzaje gromadzonych w nich

dokumentów oraz sposób ich ewidencjonowania.

Mianowanie na kolejny wyższy stopień następuje stosownie do zajmowanego stanowiska

służbowego, posiadanych kwalifikacji zawodowych oraz w zależności od opinii służbowej.

Nadanie tego stopnia nie może jednak nastąpić wcześniej niż po przesłużeniu w stopniu

-

kaprala (mata) - 1 roku,

-

starszego kaprala (starszego mata) - 1 roku,

-

plutonowego (bosmanmata) - 2 lat,

-

starszego plutonowego (starszego bosmanmata) - 2 lat,

-

sierżanta (bosmana) - 2 lat,

-

starszego sierżanta (starszego bosmana) - 2 lat,

-

sierżanta sztabowego (bosmana sztabowego) - 2 lat,

-

młodszego chorążego (młodszego chorążego marynarki) - 3 lat,

-

chorążego (chorążego marynarki) - 3 lat,

-

starszego chorążego (starszego chorążego marynarki) - 3 lat,

-

młodszego chorążego sztabowego (młodszego chorążego sztabowego marynarki) - 3 lat,

-

chorążego sztabowego (chorążego sztabowego marynarki) - 4 lat,

-

podporucznika (podporucznika marynarki) - 3 lat,

-

porucznika (porucznika marynarki) - 4 lat,

-

kapitana (kapitana marynarki) - 4 lat,

-

majora (komandora podporucznika) - 3 lat,

-

podpułkownika (komandora porucznika) - 4 lat.

O obniżeniu lub utracie stopnia w przypadkach określonych w ustawie orzeka organ właściwy

do mianowania na ten stopień, z tym że o utracie stopnia podporucznika orzeka minister

właściwy do spraw wewnętrznych, a o utracie stopnia generała - Prezydent Rzeczypospolitej

Polskiej na wniosek ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

1.

Osobę przyjmowaną do służby i posiadającą stopień wojskowy, policyjny, Urzędu Ochrony

Państwa, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej lub Służby Więziennej mianuje

się na stopień obowiązujący w Straży Granicznej, równorzędny z posiadanym stopniem.

2.

Mianowanie osoby posiadającej stopień wojskowy, policyjny, Urzędu Ochrony Państwa,

Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej lub Służby Więziennej może być uzależnione

od odbycia przeszkolenia wymaganego w Straży Granicznej do mianowania na dany stopień.

3.

Osobę przyjmowaną do służby i posiadającą stopień wojskowy podporucznika, stopień

policyjny podkomisarza, stopień podporucznika Urzędu Ochrony Państwa, stopień podporucznika

Biura Ochrony Rządu, stopień młodszego kapitana Państwowej Straży Pożarnej lub stopień

podporucznika Służby Więziennej, na stopień podporucznika w Straży Granicznej mianuje

minister właściwy do spraw wewnętrznych.

4.

Osobę przyjmowaną do służby i posiadającą inny niż wymieniony w ust. 3 stopień Sił

Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Biura Ochrony

Rządu, Państwowej Straży Pożarnej lub Służby Więziennej na równorzędny stopień w Straży

Granicznej mianuje Komendant Główny Straży Granicznej.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy

tryb mianowania funkcjonariuszy na stopnie, uwzględniając podmioty uprawnione do składania

wniosków oraz do mianowania na określone stopnie, terminy dokonywania mianowań, wzór

wniosku o mianowanie, a także sposób ogłaszania o utracie stopnia w przypadkach określonych

w art. 58 ust. 3.

1.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, przypadki,

w których funkcjonariusz otrzymuje wyżywienie, oraz normy wyżywienia, uwzględniając

rodzaj pełnionej służby oraz szczególne warunki jej pełnienia.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, przypadki otrzymywania i wysokość

równoważnika pieniężnego w zamian za wyżywienie, uwzględniając warunki otrzymywania,

rodzaje oraz stawki zasadniczych i dodatkowych norm wyżywienia oraz napojów, a także

podstawy obliczania wysokości równoważnika pieniężnego.

1.

Funkcjonariuszowi i członkom jego rodziny przysługuje prawo przejazdu na koszt właściwego

organu Straży Granicznej środkami publicznego transportu zbiorowego raz w roku, do

jednej z obranych przez siebie miejscowości w kraju i z powrotem.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki

przejazdu na koszt organu, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając warunki i sposób

rozliczania kosztów przejazdu oraz rodzaje środków transportu, którymi ma być dokonywany

przejazd.

3.

W razie niewykorzystania przysługującego przejazdu osoba uprawniona otrzymuje zryczałtowany

równoważnik pieniężny.

4.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki

przyznawania zryczałtowanego równoważnika pieniężnego, uwzględniając tryb wypłaty

równoważnika w razie niewykorzystania przysługującego przejazdu, w tym ustalania jego

wysokości, oraz przypadki, kiedy równoważnik nie przysługuje.

5.

Zwrot kosztów przejazdu lub zryczałtowany równoważnik pieniężny, o których mowa w

ust. 1 i 3, nie przysługuje funkcjonariuszowi w roku kalendarzowym, w którym wykupiono

uprawnienia do bezpłatnych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego,

na podstawie odrębnych przepisów.

6.

Osobom, o których mowa w ust. 1, mogą być przyznawane także inne świadczenia socjalne

i bytowe.

7.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje świadczeń, o

których mowa w ust. 6, uwzględniając zakres podmiotowy świadczeń socjalnych, warunki

korzystania z tych świadczeń, sposób ich realizacji, a w przypadku świadczeń finansowych

- ich wysokość, sposób obliczania, terminy rozliczeń oraz wypłaty.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych może, w drodze rozporządzenia, wprowadzić

płatne urlopy dodatkowe dla funkcjonariuszy w wymiarze do 15 dni kalendarzowych rocznie,

uwzględniając pełnienie służby w warunkach szczególnie uciążliwych lub szkodliwych

dla zdrowia albo osiągnięcie określonego wieku lub stażu służby, albo szczególne właściwości

służby.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki

przyznawania funkcjonariuszom urlopów, tryb postępowania w tych sprawach oraz wymiar

urlopów, o których mowa w art. 88 i 89, uwzględniając okres służby, wiek funkcjonariuszy,

przypadki warunków szczególnie uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia oraz stopnie

szkodliwości wpływające na wymiar urlopu dodatkowego.

1.

Funkcjonariusze oraz pracownicy Straży Granicznej są obowiązani złożyć oświadczenie

o stanie majątkowym swoim, swoich małżonków oraz osób pozostających we wspólnym gospodarstwie

domowym przy nawiązaniu lub rozwiązaniu stosunku służbowego lub stosunku pracy oraz

na żądanie Komendanta Głównego Straży Granicznej lub właściwych komendantów oddziałów

Straży Granicznej.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb postępowania

w sprawach oświadczeń, o których mowa w ust. 1, a także wzór oświadczenia wraz z objaśnieniami

co do miejsca i terminu jego składania oraz odpowiedzialności za podanie informacji

niezgodnych ze stanem faktycznym. Rozporządzenie powinno określić zakres danych objętych

oświadczeniem, dotyczących małżonka oraz osób pozostających we wspólnym gospodarstwie

domowym z funkcjonariuszem lub pracownikiem.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

pracy, określi, w drodze rozporządzenia, stawki i grupy uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy,

zaszeregowanie stanowisk służbowych do poszczególnych grup uposażenia zasadniczego

oraz stopni etatowych, a także zasady wzrostu tego uposażenia z tytułu wysługi lat,

uwzględniając stawki i grupy uposażenia zasadniczego, charakter i rodzaje stanowisk

służbowych w poszczególnych jednostkach organizacyjnych Straży Granicznej, a także

przyporządkowanie stanowisk do poszczególnych grup uposażenia zasadniczego oraz odpowiadające

tym stanowiskom stopnie etatowe, jak również zasady wzrostu uposażenia zasadniczego

z tytułu wysługi lat.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób i

tryb zaliczania okresów służby i pracy do wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu

wzrostu uposażenia zasadniczego, uwzględniając okresy służby w Straży Granicznej,

Urzędzie Ochrony Państwa, Policji, Państwowej Straży Pożarnej, Służbie Więziennej,

Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, okresy traktowane jako równorzędne ze

służbą w Straży Granicznej, okresy zakończonego zatrudnienia, a także inne okresy

wliczane na mocy odrębnych przepisów do okresu pracy, jak również okoliczności wyłączające

zaliczenie okresu służby lub pracy do wysługi lat, podmioty właściwe do ich zaliczania

oraz sposób dokumentowania tych okresów.

1.

Uposażenie zasadnicze i dodatki do uposażenia o charakterze stałym są płatne miesięcznie

z góry.

2.

Wypłata uposażeń oraz innych należności pieniężnych następuje w formie bezpośredniej

lub na rachunek w banku wskazanym w formie pisemnej przez funkcjonariusza, a w szczególnie

uzasadnionych przypadkach należność może być przesłana na adres wskazany przez funkcjonariusza.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych może określić, w drodze rozporządzenia, dodatki

o charakterze stałym płatne z dołu, uwzględniając termin oraz tryb ich wypłacania.

1.

Funkcjonariuszowi mogą być przyznawane nagrody uznaniowe i zapomogi.

2.

Zapomogi mogą być przyznawane funkcjonariuszom w przypadku zdarzeń losowych, klęsk

żywiołowych, długotrwałej choroby lub śmierci członka rodziny oraz innych zdarzeń

powodujących istotne pogorszenie warunków materialnych.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki

przyznawania nagród rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg, uwzględniając sposób ustalania

okresu służby warunkującego nabycie prawa do nagrody rocznej, wysokość tej nagrody,

przesłanki jej obniżenia i przypadki, kiedy nagroda nie przysługuje, termin wypłaty

nagrody rocznej, okoliczności uzasadniające przyznanie funkcjonariuszowi nagrody uznaniowej,

zapomogi, właściwość przełożonych oraz tryb postępowania w tych sprawach.

4.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

pracy oraz ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego, określi, w drodze

rozporządzenia, wysokość funduszu na nagrody roczne, nagrody uznaniowe i zapomogi

dla funkcjonariuszy, uwzględniając jednostki organizacyjne Straży Granicznej, w których

tworzy się fundusz, sposób ustalania wysokości środków finansowych przeznaczonych

na nagrody i zapomogi, zasady zwiększania wysokości funduszu, a także sposób ustalania

wielkości środków pozostających w dyspozycji kierowników jednostek organizacyjnych

Straży Granicznej, przeznaczonych na nagrody.

1.

Za wykonywanie zadań zleconych wykraczających poza obowiązki służbowe funkcjonariusz

otrzymuje dodatkowe wynagrodzenie.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki

otrzymywania wynagrodzenia za zadania określone w ust. 1, uwzględniając rodzaje wykonywanych

prac, za które przysługuje dodatkowe wynagrodzenie, jego wysokość oraz terminy wypłaty.

3.

Wynagrodzenie za dokonane przez funkcjonariuszy wynalazki, udoskonalenia techniczne

i usprawnienia normują odrębne przepisy.

1.

W razie przeniesienia do pełnienia służby do innej miejscowości albo delegowania do

czasowego pełnienia służby, funkcjonariuszowi przysługują należności z tytułu podróży

służbowych na obszarze kraju.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

pracy, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość, warunki oraz tryb przyznawania

należności, o których mowa w ust. 1, uwzględniając zakres podróży służbowej, sposoby

obliczania czasu podróży służbowej oraz rodzaje należności i sposoby ustalania ich

wysokości, a także terminy i tryb wypłaty należności i podmioty uprawnione do podejmowania

decyzji w tych sprawach.

W zakresie odbywania przez funkcjonariuszy zagranicznych podróży służbowych stosuje

się odpowiednio przepisy w sprawie zasad ustalania oraz wysokości należności przysługujących

pracownikom z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju.

1.

Funkcjonariuszowi, który na podstawie odrębnych przepisów wykonuje stałe zadania służbowe

poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przysługuje ryczałt na pokrycie kosztów

wyżywienia i innych drobnych wydatków. Stałe wykonywanie zadań służbowych poza terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, w wymiarze czasu nieprzekraczającym 24 godzin, nie stanowi

podróży służbowej w rozumieniu przepisów, o których mowa w art. 117a.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, walutę,

w jakiej będzie wypłacany ryczałt, sposób obliczania i wypłacania oraz wysokość ryczałtu,

o którym mowa w ust. 1, uwzględniając przy obliczaniu wysokości ryczałtu liczbę godzin

wykonywania zadań przez funkcjonariusza w ciągu doby.

1.

Funkcjonariusz skierowany do szkoły lub na przeszkolenie albo na studia w kraju otrzymuje

uposażenie oraz inne należności pieniężne.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wysokość

oraz warunki wypłaty uposażenia i innych należności pieniężnych, o których mowa w

ust. 1, uwzględniając przypadki uprawniające funkcjonariusza skierowanego do szkoły

lub na przeszkolenie albo na studia w kraju do otrzymywania uposażenia oraz sposób

obliczania zryczałtowanego równoważnika pieniężnego na pokrycie kosztów przejazdu,

a także sposób rozliczania podróży służbowych wynikających z odbywanej nauki.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość oraz warunki wypłaty

uposażenia i innych należności pieniężnych funkcjonariuszowi skierowanemu do akademii

lub innych szkół (na kursy) za granicą, uwzględniając warunki otrzymywania przez funkcjonariusza

skierowanego do akademii lub innych szkół (na kursy) za granicą uposażenia, jego wysokość

i sposób wypłacania.

1.

Funkcjonariusz podlega odpowiedzialności dyscyplinarnej za naruszenie dyscypliny służbowej,

nieprzestrzeganie zasad etyki zawodowej, a zwłaszcza honoru, godności i dobrego imienia

służby, oraz w innych przypadkach określonych w ustawie.

2.

Naruszeniem dyscypliny służbowej jest

1)

niedopełnienie obowiązków funkcjonariusza wynikających ze złożonego ślubowania, a

także przepisów niniejszej ustawy i przepisów wydanych na jej podstawie,

2)

odmowa wykonania lub niewykonanie rozkazu lub innego polecenia, z zastrzeżeniem przypadku

określonego w art. 63 ust. 2,

3)

zaniechanie czynności służbowej albo wykonanie jej w sposób niedbały lub nieprawidłowy,

4)

niedopełnienie obowiązków służbowych albo przekroczenie uprawnień określonych w przepisach

prawa,

5)

świadome wprowadzenie w błąd przełożonego lub innego funkcjonariusza, jeżeli spowodowało

to lub mogło spowodować szkodę służbie, funkcjonariuszowi lub innej osobie,

6)

nadużycie zajmowanego stanowiska dla osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej,

7)

porzucenie służby,

8)

samowolne oddalenie się z rejonu zakwaterowania bądź nieusprawiedliwione opuszczenie

lub niestawienie się do miejsca pełnienia służby,

9)

wprowadzenie się w stan ograniczający zdolność wykonywania zadania służbowego albo

uniemożliwiający jego wykonanie,

10)

umyślne naruszenie dóbr osobistych innego funkcjonariusza w czasie pełnienia służby.

3.

Jeżeli postępowanie dyscyplinarne zostało wszczęte na wniosek sądu lub prokuratora,

organ wnioskujący informuje się o wyniku tego postępowania.

1.

Obwiniony ma prawo korzystania z pomocy obrońcy.

2.

Obrońcą w postępowaniu dyscyplinarnym może być funkcjonariusz Straży Granicznej wskazany

przez obwinionego. Obrońca jest uprawniony do reprezentowania obwinionego w granicach

udzielonego na piśmie pełnomocnictwa.

1.

Wymierzanie kar dyscyplinarnych, z zastrzeżeniem art. 59, należy do

1)

komendantów oddziałów, komendantów ośrodków szkolenia, Komendanta Granicznej Placówki

Kontrolnej Warszawa-Okęcie oraz kierowników jednostek organizacyjnych Komendy Głównej,

2)

Komendanta Głównego Straży Granicznej.

2.

Wymierzenie kary, o której mowa w art. 136 ust. 1 pkt 9, należy do wyłącznej właściwości

Komendanta Głównego Straży Granicznej.

3.

Od orzeczenia dyscyplinarnego wydanego w pierwszej instancji przez podmioty, o których

mowa w ust. 1 pkt 1, odwołanie przysługuje do Komendanta Głównego Straży Granicznej.

4.

Od orzeczenia dyscyplinarnego wydanego w pierwszej instancji przez Komendanta Głównego

Straży Granicznej odwołanie przysługuje do ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

5.

Na orzeczenie kończące postępowanie dyscyplinarne funkcjonariuszom przysługuje skarga

do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

6.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb przeprowadzania

postępowania dyscyplinarnego, przesłanki wymierzania kar, ich wykonywanie, tryb odwoływania

się od kar, a także właściwość przełożonych w sprawach dyscyplinarnych, uwzględniając

zakres władzy dyscyplinarnej przełożonych, przypadki, w których postępowania dyscyplinarnego

nie wszczyna się, czas trwania postępowania dyscyplinarnego, prawa obwinionego, podstawy

zawieszania postępowania oraz okoliczności jego wznawiania, rodzaje wydanych orzeczeń,

a także dokumenty wymagane w tych sprawach.

1.

Zatarcie kary dyscyplinarnej polega na uznaniu kary za niebyłą, usunięciu z akt osobowych

funkcjonariusza orzeczenia o ukaraniu oraz uczynieniu nieczytelnym zapisu o karalności.

2.

Kary dyscyplinarne ulegają zatarciu po upływie następujących okresów od dnia ich wykonania

1)

6 miesięcy - kary, o których mowa w art. 136 ust. 1 pkt 1 i ust. 3,

2)

12 miesięcy - kary, o których mowa w art. 136 ust. 1 pkt 2-4,

3)

24 miesięcy - kary, o których mowa w art. 136 ust. 1 pkt 5-7,

4)

36 miesięcy - kara, o której mowa w art. 136 ust. 1 pkt 8.

3.

Kara dyscyplinarna, w przypadku wykazania przez funkcjonariusza odwagi lub szczególnych

osiągnięć w wykonywaniu zadań służbowych, może ulec zatarciu przed upływem okresów,

o których mowa w ust. 2. Okresy te mogą być skrócone nie więcej niż o jedną trzecią.

4.

Jeżeli funkcjonariusz zostanie ponownie ukarany przed zatarciem poprzednio wymierzonej

kary dyscyplinarnej, okres wymagany do zatarcia tej kary liczy się od dnia wykonania

nowej kary.

5.

W przypadku określonym w art. 136 ust. 4 zatarcie kar następuje z upływem terminu

przewidzianego dla kary surowszej.

Komendant Główny Straży Granicznej określi, w drodze zarządzenia, po zasięgnięciu

opinii związku zawodowego funkcjonariuszy Straży Granicznej, zasady etyki zawodowej

funkcjonariuszy, uwzględniając w szczególności zasady określone w rozdziale 3.

1.

Kto, będąc obowiązany do złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 91a, podaje w

nim nieprawdę, podlega karze pozbawienia wolności do lat 5.

2.

W przypadku mniejszej wagi sprawca czynu określonego w ust. 1 podlega grzywnie, karze

ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

1.

Poborowego skierowanego za jego zgodą do służby w Straży Granicznej mianuje się funkcjonariuszem

w służbie kandydackiej na okres równy okresowi zasadniczej służby wojskowej.

2.

Funkcjonariusze w służbie kandydackiej mogą pełnić służbę graniczną, prowadzić działania

graniczne i wykonywać czynności administracyjno-porządkowe. Funkcjonariusze ci pełnią

służbę w systemie skoszarowanym.

3.

W przypadku wyrażenia zgody na pełnienie służby przygotowawczej w Straży Granicznej

przez funkcjonariusza pełniącego służbę kandydacką, Komendant Główny Straży Granicznej

na wniosek komendanta oddziału Straży Granicznej może skrócić okres służby kandydackiej

o jedną trzecią.

4.

Okres służby kandydackiej zalicza się do okresu służby przygotowawczej, jeżeli przerwa

pomiędzy służbą kandydacką a podjęciem służby przygotowawczej nie przekracza trzech

miesięcy.

5.

Przepisy rozdziałów 8, 10, 11, 13 i 14, dotyczące funkcjonariuszy w służbie przygotowawczej,

stosuje się również do funkcjonariuszy w służbie kandydackiej, z wyjątkiem przepisów

art. 72, 77 ust. 6, art. 86, 87 ust. 4, art. 112 ust. 1, art. 117, 118, 119 ust. 4

i art. 124.

6.

Funkcjonariuszowi w służbie kandydackiej przysługuje w okresie tej służby prawo do

płatnego urlopu wypoczynkowego w wymiarze łącznie 20 dni kalendarzowych.

7.

Funkcjonariuszowi w służbie kandydackiej przysługuje zwrot kosztów podróży na trasie

od stałego miejsca pełnienia służby do miejscowości stanowiącej cel podróży i z powrotem.

8.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki

zwrotu kosztów podróży, o których mowa w ust. 7. Rozporządzenie powinno określić rodzaje

środków transportu, którymi przejazd uprawnia do zwrotu kosztów podróży, podstawę

obliczania należności z tego tytułu oraz terminy ich wypłaty.

9.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, organizację

służby w systemie skoszarowanym oraz sposoby jej pełnienia. Rozporządzenie powinno

określić podmioty właściwe w sprawach organizacji służby w systemie skoszarowanym,

dzienny tok służby oraz rodzaje przepustek przysługujących funkcjonariuszom.