Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 4 stycznia 2001 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego i kształcenia ogólnego.

§ 8. 1. Zawodnikowi, który jest czasowo niezdolny

do uprawiania sportu, a niezdolnoÊç ta zosta∏a stwierdzona orzeczeniem wydanym przez lekarza Centralnego OÊrodka Medycyny Sportowej w Warszawie, mo˝e

byç wyp∏acane stypendium sportowe przez okres tej

niezdolnoÊci, nie d∏u˝ej jednak ni˝ przez trzy miesiàce.

2. Zawodnikowi, o którym mowa w § 7 pkt 3, stypendium sportowe wyp∏aca si´ przez okres 3 miesi´cy

od dnia utraty przez zawodnika zdolnoÊci do uprawiania sportu.

§ 9. 1. Podstaw´ ustalenia wysokoÊci stypendium

sportowego stanowi og∏aszane przez Prezesa G∏ównego Urz´du Statystycznego w Dzienniku Urz´dowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” przeci´tne

wynagrodzenie miesi´czne w gospodarce narodowej

w okresie trzech kwarta∏ów roku poprzedzajàcego rok

przyznania stypendium sportowego, zwane dalej

„przeci´tnym wynagrodzeniem”.

1) do trzykrotnoÊci przeci´tnego wynagrodzenia dla

cz∏onka kadry olimpijskiej,

§ 10. Zawodnicy kadry narodowej lub olimpijskiej,

którym przyznano stypendia sportowe na podstawie

dotychczasowych przepisów, zachowujà uprawnienia

do ich pobierania przez okres, na jaki zosta∏y przyznane, z zastrze˝eniem § 6 i 7.

§ 11. Traci moc zarzàdzenie Prezesa Urz´du Kultury Fizycznej i Turystyki z dnia 18 grudnia 1996 r. w sprawie zasad i trybu przyznawania, wstrzymywania i cofania oraz wysokoÊci stypendiów sportowych dla cz∏onków kadry narodowej i olimpijskiej (Monitor Polski

Nr 85, poz. 761).

§ 12. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

7 dni od dnia og∏oszenia.

Minister Edukacji Narodowej: E. Wittbrodt

49

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA EDUKACJI NARODOWEJ

z dnia 4 stycznia 2001 r.

zmieniajàce rozporzàdzenie w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego

i kszta∏cenia ogólnego.

Na podstawie art. 22 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia

7 wrzeÊnia 1991 r. o systemie oÊwiaty (Dz. U. z 1996 r.

Nr 67, poz. 329 i Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 28,

poz. 153 i Nr 141, poz. 943, z 1998 r. Nr 117, poz. 759

i Nr 162, poz. 1126 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 19,

poz. 239, Nr 48, poz. 550, Nr 104, poz. 1104, Nr 120,

poz. 1268 i Nr 122, poz. 1320) zarzàdza si´, co nast´puje

1) w § 1 w ust. 1 w pkt 2 dodaje si´ lit. c) w brzmieniu

§ 1. W rozporzàdzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 15 lutego 1999 r. w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego i kszta∏cenia

ogólnego (Dz. U. Nr 14, poz. 129 i Nr 60, poz. 642 oraz

z 2000 r. Nr 2, poz. 18) wprowadza si´ nast´pujàce

zmiany

3) dodaje si´ za∏àcznik nr 4 do rozporzàdzenia

w brzmieniu okreÊlonym w za∏àczniku do niniejszego rozporzàdzenia.

„c) uczniów z upoÊledzeniem umys∏owym w stopniu umiarkowanym i znacznym w szeÊcioletnich szko∏ach podstawowych i gimnazjach, stanowiàcà za∏àcznik nr 4 do rozporzàdzenia.”;

2) w § 3 skreÊla si´ wyrazy „umiarkowanym, znacznym i”;

§ 2. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

7 dni od dnia og∏oszenia.

Minister Edukacji Narodowej: E. Wittbrodt

Za∏àcznik do rozporzàdzenia Ministra Edukacji Narodowej

z dnia 4 stycznia 2001 r. (poz. 49)

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTA¸CENIA OGÓLNEGO UCZNIÓW Z UPOÂLEDZENIEM UMYS¸OWYM

W STOPNIU UMIARKOWANYM I ZNACZNYM W SZEÂCIOLETNICH SZKO¸ACH PODSTAWOWYCH I GIMNAZJACH

A. Wskazania ogólne

1. Edukacja dzieci i m∏odzie˝y z upoÊledzeniem umys∏owym w stopniu umiarkowanym i znacznym po-

lega na integralnej realizacji funkcji wychowawczej, dydaktycznej i opiekuƒczej szko∏y z uwzgl´dnieniem specyficznych form i metod pracy oraz za-

sad nauczania, opisanych przez wspó∏czesne nauki

pedagogiczne.

2. Specyfika kszta∏cenia dzieci i m∏odzie˝y z upoÊledzeniem umys∏owym w stopniu umiarkowanym

i znacznym polega na wychowaniu i nauczaniu ca∏oÊciowym, zintegrowanym, opartym na wielozmys∏owym poznawaniu otaczajàcego Êwiata —

w ca∏ym procesie edukacji. W stosunku do wielu

uczniów, zw∏aszcza z upoÊledzeniem umys∏owym

w stopniu znacznym, przez ca∏y okres ich pobytu

w szkole podstawowej, a nast´pnie w gimnazjum,

dzia∏ania edukacyjne mogà nie wykraczaç poza pewien obszar, zaspokajajàc specyficzne potrzeby

edukacyjne tych uczniów. Nale˝y uznaç prawo

osób niepe∏nosprawnych do rozwoju we w∏asnym

tempie i uwzgl´dniaç to prawo podczas ustalania

kierunków pracy.

Z opisanego wy˝ej powodu podstawa programowa

nie przypisuje kolejnym etapom edukacyjnym

w szkole podstawowej i gimnazjum odr´bnych celów

i nie wyró˝nia dla nich odr´bnych zadaƒ ani treÊci.

3. Dzia∏alnoÊç edukacyjna szko∏y (dydaktyczna, wychowawcza i rewalidacyjna) opiera si´ na indywidualnych programach edukacyjnych, ustalonych

dla ka˝dego ucznia na podstawie wielospecjalistycznej oceny poziomu jego funkcjonowania, i zawierajàcych realne, szczegó∏owe cele, zadania i treÊci, mieszczàce si´ w strefie najbli˝szego rozwoju

ucznia. Powinny one pozostawaç w zbie˝noÊci z celami, zadaniami i treÊciami niniejszej podstawy

programowej.

4. Indywidualne programy edukacyjne powinny byç

opracowywane przez zespó∏ nauczycieli i specjalistów pracujàcych z uczniem. Do zadaƒ cz∏onków

tego zespo∏u nale˝y

a) ustalanie dla ka˝dego ucznia w okreÊlonych odst´pach czasu, nie rzadziej jednak ni˝ raz w roku,

oceny poziomu funkcjonowania (do rejestrowania oceny zmian w funkcjonowaniu ucznia mogà byç stosowane ró˝ne dokumenty, opisane

w literaturze pedagogicznej lub wypracowane

w danej placówce — dokumentacja ma charakter ciàg∏y, obejmujàcy ca∏y czas pobytu ucznia

w szkole),

b) programowanie aktywnoÊci indywidualnej i zespo∏owej uczniów z równoczesnym zaanga˝owaniem sfery umys∏owej, emocjonalno-motywacyjnej i dzia∏aniowej,

c) programowanie zintegrowanych oddzia∏ywaƒ

rewalidacyjnych wspierajàcych rozwój ucznia.

5. Nauczyciele powinni prowadziç zaj´cia edukacyjne,

organizujàc uczniów w zespo∏y edukacyjno-terapeutyczne (zwane w ramowych planach nauczania

klasami), zachowujàc ciàg∏oÊç nauczania i dostosowujàc czas zaj´ç i przerw do potrzeb i mo˝liwoÊci psychofizycznych uczniów. O doborze uczniów

do zespo∏ów decydujà g∏ównie ich potrzeby edukacyjne i mo˝liwoÊci psychofizyczne, w mniejszym

stopniu wiek i lata nauki.

6. W miar´ zmian zachodzàcych w rozwoju uczniów,

w wyniku rozbudzenia zainteresowaƒ i ujawnienia

zdolnoÊci, mo˝liwe jest na ka˝dym etapie eduka-

Poz. 49

cyjnym wyodr´bnienie dla celów organizacyjno-metodycznych zaj´ç edukacyjnych

a) funkcjonowanie w Êrodowisku,

b) muzyka z rytmikà,

c) plastyka,

d) technika,

e) wychowanie fizyczne,

f) religia/etyka.

W kszta∏ceniu tym wskazana jest pe∏na korelacja

treÊci nauczania i wychowania.

7. Nawet niewielkie post´py ucznia powinny byç

wzmacniane pozytywnie, natomiast brak post´pów nie podlega wartoÊciowaniu negatywnemu.

8. Wskazane jest nawiàzanie wspó∏pracy z rodzinà

ucznia, w∏àczanie jej w tworzenie planu rewalidacji, a tak˝e w miar´ mo˝liwoÊci w realizowanie

pewnych jego elementów w domu rodzinnym

ucznia. Konieczna jest te˝ taka organizacja dzia∏alnoÊci rewalidacyjnej szko∏y, która przygotuje Êrodowisko do przyj´cia ucznia, jego zaakceptowania

i udzielania mu pomocy.

9. Po˝àdany jest udzia∏ rodziców (opiekunów) w konsultacjach dotyczàcych post´pów i trudnoÊci

ucznia, wspieranie przez szko∏´ ich wysi∏ków

w pracy z dzieckiem (zgodnie ze specyfikà rodziny,

wyznawanymi przez nià wartoÊciami, kultywowanà tradycjà).

B. Cele edukacyjne

Celem edukacji uczniów z upoÊledzeniem umys∏owym w stopniu umiarkowanym i znacznym jest rozwijanie autonomii ucznia niepe∏nosprawnego, jego personalizacja oraz socjalizacja, a w szczególnoÊci wyposa˝enie go — w ramach posiadanych przez niego realnych mo˝liwoÊci — w takie umiej´tnoÊci i wiadomoÊci,

aby

a) móg∏ porozumiewaç si´ z otoczeniem w najpe∏niejszy sposób, werbalnie lub pozawerbalnie,

b) zdoby∏ maksymalnà niezale˝noÊç ˝yciowà w zakresie zaspokajania podstawowych potrzeb ˝yciowych,

c) by∏ zaradny w ˝yciu codziennym, adekwatnie do

indywidualnego poziomu sprawnoÊci i umiej´tnoÊci, oraz mia∏ poczucie sprawczoÊci,

d) móg∏ uczestniczyç w ró˝nych formach ˝ycia spo∏ecznego na równi z innymi cz∏onkami danej

zbiorowoÊci, znajàc i przestrzegajàc ogólnie

przyj´te normy wspó∏˝ycia, zachowujàc prawo

do swojej innoÊci.

C. Zadania szko∏y

1. Tworzenie w∏aÊciwych warunków, niezb´dnych do

zapewnienia uczniowi komfortu psychicznego, poczucia bezpieczeƒstwa i akceptacji, nawiàzanie pozytywnego kontaktu emocjonalnego nauczyciela

z uczniem.

2. Wypracowywanie sposobów dokonywania oceny

aktualnego funkcjonowania ucznia i na jej podstawie wytyczanie bàdê korygowanie indywidualnego

programu edukacyjnego.

3. Rozwijanie u ucznia motywacji do porozumiewania

si´ z drugà osobà (rówieÊnikiem, doros∏ym), komunikowania potrzeb i stanów emocjonalnych.

4. Tworzenie sytuacji edukacyjnych i wykorzystywanie sytuacji ˝yciowych do rozwijania umiej´tnoÊci

komunikacyjnych uczniów, w tym tak˝e umiej´tnoÊci czytania i pisania, jak równie˝ elementarnych

umiej´tnoÊci matematycznych.

5. Wdra˝anie do samodzielnego wykonywania czynnoÊci zwiàzanych z samoobs∏ugà, budzenie ch´ci

pomocy innym, umo˝liwianie doznawania satysfakcji z osiàganej niezale˝noÊci.

6. Konstruowanie sytuacji wychowawczych umo˝liwiajàcych doÊwiadczanie relacji spo∏ecznych, przygotowanie do pe∏nienia ról spo∏ecznych, wzmacnianie pozytywnych prze˝yç zwiàzanych z pe∏nionymi rolami.

7. Uczenie zasad wspó∏istnienia spo∏ecznego (pomoc

sàsiedzka i inne zachowania prospo∏eczne, poszanowanie godnoÊci osobistej drugiego cz∏owieka,

uprzejmoÊç, ˝yczliwoÊç i inne).

8. Kszta∏towanie umiej´tnoÊci radzenia sobie w ró˝nych sytuacjach spo∏ecznych, uczenie umiej´tnoÊci rozwiàzywania sytuacji konfliktowych.

9. Uczenie umiej´tnoÊci kierowania swoim post´powaniem, rozwijanie umiej´tnoÊci dokonywania

wyboru i poczucia odpowiedzialnoÊci za w∏asne

decyzje, uczenie obowiàzkowoÊci i kszta∏towanie

niezale˝noÊci uczuciowej.

10. Stwarzanie sytuacji sprzyjajàcych poznawaniu otoczenia, w którym przebywa uczeƒ — instytucji

i obiektów, z których b´dzie w przysz∏oÊci korzysta∏.

11. Umo˝liwianie uczniowi udzia∏u w ró˝norodnych

wydarzeniach spo∏ecznych i kulturalnych w roli odbiorcy i twórcy kultury, uczenie przy tym wyra˝ania

swoich prze˝yç i emocji.

12. Przybli˝anie tradycji i obyczajów lokalnych, narodowych, rozbudzanie poczucia przynale˝noÊci do

spo∏ecznoÊci lokalnej, regionu, kraju.

13. Umo˝liwianie poznawania Êrodowiska przyrodniczego, budzenie zainteresowania i szacunku dla

otaczajàcej przyrody, wychowanie do ˝ycia w harmonii z przyrodà.

14. Wspieranie rozwoju sprawnoÊci psychofizycznej

uczniów, prowadzenie zaj´ç niezb´dnych do rozwoju psychoruchowego,

15. Organizowanie warunków do uprawiania przez

uczniów ró˝nych dyscyplin sportowych, udzia∏u

w zawodach sportowych, turystyce i krajoznawstwie.

16. Stwarzanie warunków do zdobywania umiej´tnoÊci technicznych i wykorzystywania ich w ró˝nych

sytuacjach ˝yciowych. Umo˝liwianie korzystania

z urzàdzeƒ technicznych, u∏atwiajàcych funkcjonowanie w ˝yciu.

17. Zapewnienie uczniowi udzia∏u w ró˝norodnych zaj´ciach rewalidacyjnych wspierajàcych rozwój,

zgodnie ze wskazaniami zawartymi w wielospecjalistycznej ocenie jego rozwoju.

Poz. 49

D. TreÊci nauczania

TreÊci nauczania i wychowania w kszta∏ceniu

uczniów z upoÊledzeniem umys∏owym powinny byç

podporzàdkowane indywidualnemu programowi edukacyjnemu. Przy realizacji treÊci nale˝y wykorzystaç

wszystkie mo˝liwoÊci, jakie stwarza okreÊlone Êrodowisko spo∏eczno-kulturowe ucznia oraz baza dydaktyczna szko∏y. Zakres treÊci ulega poszerzaniu w miar´

nabywania przez uczniów wiadomoÊci, umiej´tnoÊci

i sprawnoÊci.

1. Umiej´tnoÊç samoobs∏ugi

a) kszta∏towanie sprawnoÊci niezb´dnych w codziennym ˝yciu, dotyczàcych ubierania si´, jedzenia, higieny osobistej, czynnoÊci fizjologicznych, ochrony organizmu przed szkodliwymi

czynnikami,

b) kszta∏towanie nawyków i postaw ogólnie akceptowanych w tym zakresie.

2. Dba∏oÊç o zdrowie

a) przyjmowanie prawid∏owej pozycji cia∏a przy nauce,

b) utrwalanie podstawowych nawyków higienicznych i ˝ywieniowych,

c) unikanie czynników szkodliwych dla zdrowia,

d) korzystanie z pomocy medycznej.

3. Umiej´tnoÊç porozumiewania si´ z otoczeniem,

w tym

a) wykorzystywanie komunikatów pozawerbalnych,

b) poznawanie wspierajàcych bàdê alternatywnych

metod komunikacji (w stosunku do uczniów napotykajàcych trudnoÊci w s∏ownym porozumiewaniu si´),

c) doskonalenie j´zyka,

d) doskonalenie wymowy.

4. Rozwijanie percepcji wzrokowej i spostrzegania

a) w toku obserwacji rzeczywistoÊci i na obrazkach,

b) poprzez manipulowanie przedmiotami i porzàdkowanie przedmiotów,

c) poprzez wyszukiwanie ró˝nic i podobieƒstw oraz

zauwa˝anie zmian w otoczeniu.

5. Rozwijanie percepcji s∏uchowej poprzez

a) çwiczenia wra˝liwoÊci s∏uchowej,

b) çwiczenia rytmiczne,

c) çwiczenia s∏uchu fonematycznego,

d) analiz´ i syntez´ s∏uchowà.

6. åwiczenia pami´ci — dotykowej, ruchowej, s∏ownej i innej.

7. Czytanie i pisanie, poprzedzone starannym przygotowaniem

a) usprawnianie analizatora wzrokowego i s∏uchowego,

b) rozwijanie orientacji przestrzennej,

c) rozwijanie sprawnoÊci manualnej i grafomotorycznej,

d) rozwijanie lateralizacji,

e) rozwijanie koordynacji wzrokowo-ruchowej,

f) inne wskazane usprawnienia.

(Bioràc pod uwag´ indywidualne uwarunkowania

uczniów, którzy nie posiàdà umiej´tnoÊci pisania

r´cznego — w miar´ mo˝liwoÊci — nale˝y przygotowaç ich do pos∏ugiwania si´ maszynà do pisania

bàdê komputerem.)

8. Elementarne umiej´tnoÊci matematyczne

a) porównywanie,

b) odwzorowywanie,

c) porzàdkowanie zbiorów przedmiotów,

d) liczenie, pos∏ugiwanie si´ pieni´dzmi,

e) mierzenie d∏ugoÊci, obj´toÊci, ci´˝aru, czasu —

z zastosowaniem prostych przyrzàdów pomiarowych.

9. Poznawanie najbli˝szego otoczenia

a) szko∏y,

b) instytucji, urz´dów,

c) placówek kulturalnych,

d) sklepów, punktów us∏ugowych.

10. Poznawanie najbli˝szego Êrodowiska spo∏eczno-kulturowego

a) aktywne uczestniczenie w ró˝nych formach ˝ycia

spo∏ecznego, kulturalnego i religijnego,

b) przygotowanie ucznia do pe∏nienia ró˝norodnych ról spo∏ecznych (w tym roli doros∏ej kobiety i m´˝czyzny),

c) wdra˝anie do kulturalnego, spo∏ecznie akceptowanego sposobu bycia.

11. TwórczoÊç artystyczna

a) kontakt z dzie∏ami muzycznymi, plastycznymi,

filmowymi, teatralnymi,

b) aktywnoÊç muzyczna, plastyczna, parateatralna,

taneczna,

c) umiej´tne stosowanie ró˝norodnych Êrodków

artystycznego wyrazu,

Poz. 49 i 50

d) rozwijanie specjalnych uzdolnieƒ i zainteresowaƒ kulturalnych.

12. Poznawanie przyrody

a) zapoznawanie z ró˝norodnymi Êrodowiskami

naturalnymi,

b) prowadzenie hodowli i upraw,

c) kszta∏towanie postaw proekologicznych w kontaktach z przyrodà.

13. Zaj´cia ruchowe

a) zabawy i gry ruchowe s∏u˝àce rozwijaniu sprawnoÊci psychofizycznej,

b) çwiczenia gimnastyczne i korekcyjne niezb´dne

do rozwoju psychoruchowego,

c) udzia∏ w zawodach sportowych, turystyce i krajoznawstwie,

d) wykorzystywanie nabytych umiej´tnoÊci ruchowych w ˝yciu codziennym,

e) przygotowanie do aktywnego sp´dzania wolnego czasu.

14. Kszta∏cenie techniczne

a) poznawanie materia∏ów i produktów codziennego u˝ytku, ich w∏aÊciwoÊci i zastosowaƒ,

b) korzystanie z prostych narz´dzi,

c) korzystanie z urzàdzeƒ socjalnych i technicznych

powszechnego u˝ytku, zgodnie z ich przeznaczeniem,

d) kszta∏towanie

zachowaƒ

proekologicznych

w trakcie pos∏ugiwania si´ narz´dziami, korzystania z urzàdzeƒ socjalnych i technicznych.

15. Zaj´cia rewalidacyjne.

Prowadzone sà na wszystkich etapach kszta∏cenia,

wspomagajà rozwój ucznia. Mogà mieç charakter korekcyjny, kompensacyjny, usprawniajàcy, stymulujàcy,

rozwijajàcy — w zale˝noÊci od indywidualnych potrzeb

poszczególnych uczniów.

50

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA EDUKACJI NARODOWEJ

z dnia 10 stycznia 2001 r.

zmieniajàce rozporzàdzenie w sprawie dokumentacji przebiegu studiów.

Na podstawie art. 149 ust. 3 ustawy z dnia 12 wrzeÊnia 1990 r. o szkolnictwie wy˝szym (Dz. U. Nr 65,

poz. 385, z 1992 r. Nr 54, poz. 254 i Nr 63, poz. 314,

z 1994 r. Nr 1, poz. 3, Nr 43, poz. 163, Nr 105, poz. 509

i Nr 121, poz. 591, z 1996 r. Nr 5, poz. 34 i Nr 24, poz. 110,

z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 96, poz. 590, Nr 104,

poz. 661, Nr 121, poz. 770 i Nr 141, poz. 943, z 1998 r.

Nr 50, poz. 310, Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1115

i 1118 oraz z 2000 r. Nr 120, poz. 1268 i Nr 122,

poz. 1314) zarzàdza si´, co nast´puje

§ 2. Legitymacje studenckie mogà byç wydawane

na blankietach wed∏ug wzoru okreÊlonego w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia Ministra Edukacji Narodowej

z dnia 20 wrzeÊnia 2000 r. w sprawie dokumentacji

przebiegu studiów, w brzmieniu obowiàzujàcym do

dnia wejÊcia w ˝ycie niniejszego rozporzàdzenia, do

wyczerpania ich zapasów, nie d∏u˝ej jednak ni˝ do dnia

31 grudnia 2001 r., po uprzednim wpisaniu numeru albumu studenta na stronie 1 wewn´trznej powy˝ej

miejsca przewidzianego na podpis w∏aÊciciela.

§ 1. W rozporzàdzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 20 wrzeÊnia 2000 r. w sprawie dokumentacji

przebiegu studiów (Dz. U. Nr 81, poz. 907) za∏àcznik

nr 2 do rozporzàdzenia otrzymuje brzmienie okreÊlone

w za∏àczniku do niniejszego rozporzàdzenia.

§ 3. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

7 dni od dnia og∏oszenia.

Minister Edukacji Narodowej: E. Wittbrodt

3) utraci∏ zdolnoÊç do uprawiania sportu stwierdzonà

orzeczeniem wydanym przez lekarza Centralnego

OÊrodka Medycyny Sportowej w Warszawie, z zastrze˝eniem § 8 ust. 2, lub

2. WysokoÊç stypendium sportowego mo˝e wynosiç miesi´cznie

4) odmówi∏ udzia∏u w zawodach, o których mowa

w § 2 ust. 1 pkt 3 lub w § 3 pkt 2.

2) do jednokrotnoÊci przeci´tnego wynagrodzenia

dla

a) cz∏onka kadry narodowej,

b) cz∏onka kadry paraolimpijskiej.