Ustawa z dnia 11 kwietnia 2001 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz zmianie niektórych innych ustaw.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. Nr 137, poz. 926 i Nr 160, poz. 1083, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 11, poz. 95 i Nr 92, poz. 1062, z 2000 r. Nr 94, poz. 1037, Nr 116, poz. 1216, Nr 120, poz. 1268 i Nr 122, poz. 1315 oraz z 2001 r. Nr 16, poz. 166) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 14 w § 5 wyrazy „przepis art. 170 § 1” zastępuje się wyrazami „przepisy art. 139 § 1 i 4, art. 140, art. 169 § 1 i 2 oraz art. 170 § 1”;

2)

w art. 18 § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

przypadki, w których, w razie zmiany właściwości miejscowej w trakcie roku podatkowego

lub okresu rozliczeniowego, właściwym organem podatkowym jest organ inny niż wymieniony

w § 1, uwzględniając w szczególności zmianę miejsca zamieszkania, pobytu lub siedziby

podatnika.

”

;

3)

w art. 22 skreśla się § 3 i 4;

4)

w art. 23 § 5 otrzymuje brzmienie

„

§ 5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii właściwych

organizacji samorządu społeczno-zawodowego i gospodarczego, może określić, w drodze

rozporządzenia, dla niektórych rodzajów działalności gospodarczej, uproszczone normy

służące oszacowaniu podstawy opodatkowania uwzględniające wskaźnik zyskowności, liczbę

zatrudnionych pracowników i koszty ich zatrudnienia oraz koszty zakupu materiałów.

”

;

5)

skreśla się art. 25;

6)

w art. 28 § 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe zasady ustalania wynagrodzenia płatników i inkasentów pobierających podatki

na rzecz budżetu państwa, w relacji do kwoty pobranych podatków, oraz tryb pobrania

wynagrodzenia,

2)

szczegółowe zasady oraz tryb zwrotu otrzymanego wynagrodzenia w razie pobrania przez

płatnika lub inkasenta podatku, zaliczki na podatek lub raty podatku nienależnie lub

w wysokości wyższej od należnej.

”

;

7)

w art. 29 w § 2

a)

w zdaniu wstępnym skreśla się wyraz „ustawowej”,

b)

w pkt 2 skreśla się wyraz „ustawowej”;

8)

w art. 34

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Skarbowi Państwa i jednostce samorządu terytorialnego przysługuje hipoteka na wszystkich

nieruchomościach podatnika z tytułu zobowiązań podatkowych powstałych w sposób przewidziany

w art. 21 § 1 pkt 2 oraz z tytułu zaległości podatkowych w podatkach stanowiących

ich dochód, zwana dalej «hipoteką przymusową».

”

,

b)

w § 2 wyraz „ustawowej” zastępuje się wyrazem „przymusowej”,

c)

w § 3 w zdaniu wstępnym wyraz „ustawowej” zastępuje się wyrazem „przymusowej”,

d)

skreśla się § 5 i 6,

e)

§ 7 otrzymuje brzmienie

„

§ 7.

Przepisy § 1-4 stosuje się odpowiednio do należności przypadających od płatnika lub

inkasenta.

”

;

9)

art. 35 otrzymuje brzmienie

„

Art. 35.

§ 1.

Hipoteka przymusowa powstaje przez dokonanie wpisu do księgi wieczystej, z zastrzeżeniem

art. 38 § 2.

§ 2.

Podstawą wpisu hipoteki przymusowej jest doręczona decyzja

1)

ustalająca wysokość zobowiązania podatkowego,

2)

określająca wysokość zaległości podatkowej,

3)

o odpowiedzialności podatkowej płatnika lub inkasenta.

§ 3.

Wpisu hipoteki przymusowej do księgi wieczystej dokonuje właściwy sąd rejonowy na

wniosek organu podatkowego.

”

;

10)

art. 36 otrzymuje brzmienie

„

Art. 36.

§ 1.

Hipoteka przymusowa jest skuteczna wobec każdorazowego właściciela przedmiotu hipoteki

i przysługuje jej pierwszeństwo zaspokojenia przed hipotekami ustanowionymi dla zabezpieczenia

innych należności.

§ 2.

Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli przedmiot hipoteki przymusowej ustanowionej dla

zabezpieczenia należności, o których mowa w art. 34 § 1, jest obciążony hipoteką ustanowioną

dla zabezpieczenia należności z tytułu kredytu bankowego.

”

;

11)

skreśla się art. 37;

12)

art. 38 otrzymuje brzmienie

„

Art. 38.

§ 1.

Organy podatkowe mogą występować z wnioskiem o założenie księgi wieczystej dla nieruchomości

podatnika, płatnika lub inkasenta.

§ 2.

Jeżeli przedmiot hipoteki przymusowej nie posiada księgi wieczystej, zabezpieczenie

zobowiązań podatkowych dokonywane jest przez złożenie wniosku o wpis do zbioru dokumentów.

”

;

13)

w art. 39

a)

w § 1 wyraz „ustawowej” zastępuje się wyrazem „przymusowej”,

b)

skreśla się § 3,

c)

dodaje się § 3a w brzmieniu

„

§ 3a.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

wzór formularza oświadczenia, o którym mowa w § 2, uwzględniający dane identyfikujące

osobę składającą oświadczenie, rodzaj, miejsce położenia i powierzchnię nieruchomości,

rodzaj prawa majątkowego, które może być przedmiotem hipoteki, miejsce położenia rzeczy,

w stosunku do której przysługuje prawo majątkowe, numer księgi wieczystej lub zbioru

dokumentów i oznaczenie sądu właściwego do prowadzenia księgi wieczystej lub zbioru

dokumentów oraz ich stan prawny wraz z ewentualnymi obciążeniami.

”

;

14)

skreśla się art. 40;

15)

w art. 41 w § 2 wyrazy „Wszczęcie postępowania w sprawie ustanowienia zastawu” zastępuje się wyrazami „Ustanowienie zastawu”;

16)

w art. 44

a)

dotychczasową treść oznacza się jako § 1,

b)

po § 1 dodaje się § 2 w brzmieniu

„

§ 2.

Dla zobowiązań podatkowych powstających w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 1

podstawę wpisu zastawu skarbowego stanowi również deklaracja, jeżeli wykazane w niej

zobowiązanie podatkowe nie zostało wykonane. Wpis zastawu skarbowego nie może być

dokonany wcześniej niż po upływie 14 dni od upływu terminu płatności zobowiązania

podatkowego.

”

;

17)

art. 45 otrzymuje brzmienie

„

Art. 45.

Spisu rzeczy ruchomych oraz praw majątkowych, które mogą być przedmiotem zastawu skarbowego,

dokonuje organ podatkowy. Przepisy art. 39 § 1 i 2 stosuje się odpowiednio.

”

;

18)

w art. 46 § 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

wzór rejestrów, o których mowa w art. 43, sposób prowadzenia tych rejestrów, uwzględniając

termin wpisu zastawu skarbowego do rejestru oraz termin przekazywania informacji z

rejestrów do Centralnego Rejestru Zastawów Skarbowych,

2)

wysokość opłaty, o której mowa w § 2, uwzględniając koszty związane z wydaniem wypisu.

”

;

19)

w art. 47

a)

w § 4 skreśla się wyrazy „i inkasentów”,

b)

po § 4 dodaje się § 4a w brzmieniu

„

§ 4a.

Terminem płatności dla inkasentów jest dzień następujący po ostatnim dniu, w którym,

zgodnie z przepisami prawa podatkowego, wpłata podatku powinna nastąpić, chyba że

właściwy organ jednostki samorządu terytorialnego wyznaczył termin późniejszy.

”

,

c)

§ 5 otrzymuje brzmienie

„

§ 5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

terminy płatności poszczególnych podatków, zaliczek na podatek lub rat podatku, wskazując

dzień, miesiąc i rok, w którym upływa termin płatności.

”

;

20)

art. 50 otrzymuje brzmienie

„

Art. 50.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, przedłużać

terminy przewidziane w przepisach prawa podatkowego z wyjątkiem terminów określonych

w art. 68-71, art. 76 § 1, art. 78 § 1, art. 80 § 1, art. 87 § 3 i 4, art. 88 § 1

i art. 118, określając grupy podatników, którym przedłużono terminy, rodzaje czynności,

których termin wykonania został przedłużony, oraz dzień upływu przedłużonego terminu.

”

;

21)

w art. 52

a)

w § 1 w pkt 3 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje pkt 4 w brzmieniu

„

4)

oprocentowanie nienależnej nadpłaty bądź zwrotu podatku zwrócone lub zaliczone na

poczet zaległych, bieżących lub przyszłych zobowiązań podatkowych.

”

,

b)

w § 2 wyrazy „art. 275” zastępuje się wyrazami „art. 274”;

22)

w art. 54

a)

w § 1 w pkt 4 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje pkt 5 w brzmieniu

„

5)

od zaległości z tytułu podatków stanowiących dochody budżetu państwa, jeżeli ich wysokość

nie przekraczałaby 2,00 zł.

”

,

b)

skreśla się § 3;

23)

w art. 60 po § 2 dodaje się § 3 w brzmieniu

„

§ 3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, po porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw łączności i Prezesem Narodowego Banku Polskiego, może określić, w drodze

rozporządzenia, wzór formularza wpłaty gotówkowej oraz polecenia przelewu na rachunek

organu podatkowego, uwzględniając dane identyfikujące wpłacającego oraz tytuł wpłaty.

”

;

24)

w art. 61 § 4 otrzymuje brzmienie

„

§ 4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, dopuścić

zapłatę niektórych podatków papierami wartościowymi, określając szczegółowe zasady

stosowania tej formy zapłaty podatku, termin i sposób dokonania zapłaty, rodzaj papieru

wartościowego oraz sposób obliczenia jego wartości dla potrzeb zapłaty podatku.

”

;

25)

w art. 66

a)

po § 3 dodaje się § 3a w brzmieniu

„

§ 3a.

Starosta powiadamia właściwy urząd skarbowy o zawarciu umowy, o której mowa w § 2,

przesyłając jednocześnie jej kopię.

”

,

b)

po § 4 dodaje się § 5 w brzmieniu

„

§ 5.

W przypadku zawarcia umowy, o której mowa w § 2, organ podatkowy pierwszej instancji

wydaje decyzję stwierdzającą wygaśnięcie zobowiązania podatkowego. Przepis art. 55

§ 2 stosuje się odpowiednio.

”

;

26)

w art. 67 § 4 otrzymuje brzmienie

„

§ 4.

Organ podatkowy może umorzyć zaległość podatkową z urzędu, jeżeli

1)

zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się

kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne,

2)

kwota zaległości podatkowej nie przekracza pięciokrotnej wartości kosztów upomnienia

w postępowaniu egzekucyjnym,

3)

kwota zaległości podatkowej nie została zaspokojona w zakończonym postępowaniu likwidacyjnym

lub upadłościowym,

4)

podatnik zmarł nie pozostawiając żadnego majątku lub pozostawił ruchomości niepodlegające

egzekucji na podstawie odrębnych przepisów albo pozostawił przedmioty codziennego

użytku domowego, których łączna wartość nie przekracza kwoty stanowiącej trzykrotność

przeciętnego wynagrodzenia ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego

na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

w poprzednim kwartale i jednocześnie brak jest następców prawnych oraz nie ma możliwości

orzeczenia odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej; w takim przypadku decyzję

umarzającą zaległość podatkową pozostawia się w aktach sprawy.

”

;

27)

w art. 72 po § 2 dodaje się § 3 w brzmieniu

„

§ 3.

Jeżeli wpłata dotyczyła zaległości podatkowej, na równi z nadpłatą traktuje się także

część wpłaty, która została zaliczona na poczet odsetek za zwłokę.

”

;

28)

w art. 76 w § 1 w pkt 3 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje pkt 4 w brzmieniu

„

4)

2 miesięcy od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wraz ze skorygowanym zeznaniem

(deklaracją) w przypadku wymienionym w art. 79 § 2b, lecz nie wcześniej niż po upływie

3 miesięcy od dnia złożenia zeznania lub deklaracji, o których mowa w art. 74 § 2.

”

;

29)

w art. 77 w § 2 pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2)

w przypadkach przewidzianych w art. 76 § 1 pkt 1 lit. e) i pkt 4 - od dnia złożenia

wniosku o stwierdzenie nadpłaty wraz ze skorygowanym zeznaniem (deklaracją)

a)

jeżeli nadpłata nie została zwrócona w terminie 30 dni od dnia wydania decyzji o stwierdzeniu

nadpłaty,

b)

jeżeli decyzja o stwierdzeniu nadpłaty nie została wydana w terminie 2 miesięcy od

dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty,

c)

jeżeli nadpłata nie została zwrócona w terminie, o którym mowa w art. 76 § 1 pkt 4,

3)

w przypadku przewidzianym w art. 76 § 1 pkt 3 - od dnia powstania nadpłaty, jeżeli

nadpłata nie została zwrócona w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia zeznania lub

deklaracji, o których mowa w art. 74 § 2

- do dnia zwrotu nadpłaty lub do dnia zaliczenia jej na poczet zaległych bądź bieżących

zobowiązań podatkowych lub do dnia złożenia wniosku o zaliczenie nadpłaty na poczet

przyszłych zobowiązań podatkowych.

”

;

30)

w art. 78

a)

§ 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Po upływie terminu określonego w § 1 wygasa również prawo do złożenia wniosku o zaliczenie

nadpłaty na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych oraz możliwość zaliczenia nadpłaty

na poczet zaległych oraz bieżących zobowiązań podatkowych.

”

,

b)

w § 3 skreśla się wyrazy „bieżących lub”;

31)

w art. 79

a)

w § 1 wyrazy „żądanie stwierdzenia” zastępuje się wyrazami „wniosek o stwierdzenie”,

b)

po § 2 dodaje się § 2a-2c w brzmieniu

„

§ 2a.

W przypadkach, o których mowa w § 2 pkt 1 lit. a) i b) oraz w pkt 2, podatnik, płatnik

lub inkasent równocześnie z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty składają skorygowane

zeznanie (deklarację).

§ 2b.

Jeżeli prawidłowość skorygowanego zeznania (deklaracji) nie budzi wątpliwości, organ

podatkowy zwraca nadpłatę bez wydawania decyzji o stwierdzeniu nadpłaty.

§ 2c.

Jeżeli po dokonaniu zwrotu nadpłaty, w trybie, o którym mowa w § 2b, organ podatkowy

albo organ kontroli skarbowej określi zaległość podatkową, odsetki za zwłokę nalicza

się tylko do tej części zaległości, która przekracza kwotę zwróconej uprzednio nadpłaty.

W tym zakresie nie stosuje się kar przewidzianych w Kodeksie karnym skarbowym.

”

;

32)

w art. 80 w § 1 wyrazy „żądania stwierdzenia” zastępuje się wyrazami „złożenia wniosku o stwierdzenie”;

33)

w art. 81

a)

skreśla się § 1,

b)

§ 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

§ 2.

Uprawnienie do skorygowania deklaracji przysługuje

1)

podatnikom, którzy w złożonej deklaracji wykazali zobowiązanie podatkowe w wysokości

mniejszej od należnej albo kwotę nadpłaty bądź podatku przypadającego do zwrotu w

wysokości większej od należnej,

2)

płatnikom lub inkasentom - w przypadkach określonych w art. 79 § 2 pkt 2.

§ 3.

W przypadku skorygowania deklaracji nie stosuje się kar przewidzianych w Kodeksie

karnym skarbowym.

”

,

c)

w § 4 w pkt 1 i 2 po wyrazach „kontroli podatkowej” dodaje się wyrazy „albo skarbowej”,

d)

skreśla się § 5;

34)

w art. 82

a)

w § 1 w pkt 2 wyrazy „osobami zagranicznymi” zastępuje się wyrazami „nierezydentami w rozumieniu przepisów prawa dewizowego”,

b)

w § 4 wyrazy „wiadomości stanowiące tajemnicę służbową w rozumieniu przepisów o ochronie tajemnicy

państwowej i służbowej” zastępuje się wyrazami „informacje niejawne stanowiące tajemnicę służbową w rozumieniu przepisów o ochronie

informacji niejawnych”,

c)

w § 5 wyrazy „§ 1 i 2” zastępuje się wyrazami „§ 1 pkt 1 i w § 2”,

d)

w § 6 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

przypadki oraz zakres informacji, o których mowa w § 1 pkt 2, a także szczegółowe

zasady, termin oraz tryb ich sporządzania i przekazywania, ze szczególnym uwzględnieniem

powiązań kapitałowych oraz nadzorczych pomiędzy rezydentami i nierezydentami w rozumieniu

przepisów prawa dewizowego oraz posiadania przez nierezydentów przedsiębiorstw, oddziałów

i przedstawicielstw na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

”

;

35)

art. 83 otrzymuje brzmienie

„

Art. 83.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z Ministrem Obrony

Narodowej, ministrem właściwym do spraw wewnętrznych oraz ministrem właściwym do spraw

administracji publicznej określi, w drodze rozporządzenia, zakres i termin przekazywania

informacji, o których mowa w art. 82 § 1, przez organy lub jednostki podległe tym

ministrom, uwzględniając dane identyfikujące strony zawartej umowy oraz tryb ich przekazywania

zapewniający szczególną ochronę informacji w nich zawartych.

”

;

36)

art. 85 otrzymuje brzmienie

„

Art. 85.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

w zakresie niezbędnym do kontroli prawidłowości wykonywania obowiązków podatkowych

oraz korzystania z uprawnień przewidzianych w przepisach prawa podatkowego, grupy

podmiotów obowiązanych do składania zeznań, wykazów, informacji lub deklaracji oraz

ustalać zakres danych zawartych w tych dokumentach, a także terminy ich składania

i rodzaje dokumentów, które powinny być do nich dołączone.

”

;

37)

w art. 87 § 5 otrzymuje brzmienie

„

§ 5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

zakres informacji, które muszą być zawarte w rachunkach, uwzględniając w szczególności

dane identyfikujące sprzedawcę i kupującego, wykonawcę i odbiorcę usług oraz oznaczenie

wartości i rodzaju transakcji.

”

;

38)

art. 89 otrzymuje brzmienie

„

Art. 89.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia

1)

grupy podatników zwolnionych z obowiązku wystawiania rachunków, o których mowa w art.

87 § 1, w przypadkach, w których rodzaj i sposób prowadzenia działalności gospodarczej

lub wykonywania wolnego zawodu znacznie utrudnia wystawianie rachunków,

2)

przypadki, w których, w zakresie niezbędnym do kontroli prawidłowości wykonywania

obowiązków podatkowych oraz korzystania z uprawnień przewidzianych w przepisach prawa

podatkowego, podatnicy są obowiązani do

a)

dokumentowania rachunkami nabycia towarów lub usług,

b)

prowadzenia ewidencji rachunków dokumentujących nabycie towarów lub usług.

”

;

39)

w art. 109 wyrazy „art. 64, 66” zastępuje się wyrazami „art. 64-66”;

40)

w art. 145 po § 2 dodaje się § 3 w brzmieniu

„

§ 3.

Strona, ustanawiając pełnomocników, wyznacza jednego z nich jako właściwego do doręczeń.

W przypadku niewyznaczenia pełnomocnika właściwego do doręczeń organ podatkowy doręcza

pismo jednemu z pełnomocników.

”

;

41)

w art. 147 § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Obowiązek, o którym mowa w § 1, dotyczy również osób fizycznych będących nierezydentami

w rozumieniu przepisów prawa dewizowego.

”

;

42)

w art. 148 w § 2 w pkt 2 po wyrazach „osobie upoważnionej” dodaje się wyrazy „przez pracodawcę”;

43)

art. 150 otrzymuje brzmienie

„

Art. 150.

§ 1.

W razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 lub art. 149

1)

poczta przechowuje pismo przez okres 7 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku

doręczania pisma przez pocztę,

2)

pismo składa się na okres 7 dni w urzędzie gminy (miasta) - w przypadku doręczania

pisma przez pracownika organu podatkowego lub przez inną upoważnioną osobę.

§ 2.

Zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1 umieszcza się w oddawczej

skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata,

jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe,

bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W tym przypadku doręczenie

uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo

pozostawia się w aktach sprawy.

”

;

44)

art. 151 otrzymuje brzmienie

„

Art. 151.

Osobom prawnym oraz jednostkom organizacyjnym niemającym osobowości prawnej pisma

doręcza się w lokalu ich siedziby lub w miejscu prowadzenia działalności - osobie

upoważnionej do odbioru korespondencji. Przepisy art. 146, art. 148 § 2 pkt 1 i art.

150 stosuje się odpowiednio.

”

;

45)

w art. 154 w § 3 po wyrazie „przyjętych” skreśla się przyimek „w”;

46)

w art. 163 w § 1 i 2 wyrazy „O przywróceniu” zastępuje się wyrazami „W sprawie przywrócenia”;

47)

w art. 165 po § 4 dodaje się § 5 w brzmieniu

„

§ 5.

Przepisów § 2 i § 4 nie stosuje się do postępowania w sprawie

1)

ustalenia zobowiązań podatkowych, które zgodnie z odrębnymi przepisami ustalane są

corocznie, jeżeli stan faktyczny, na podstawie którego ustalono wysokość zobowiązania

podatkowego za poprzedni okres, nie uległ zmianie,

2)

umorzenia zaległości podatkowych w przypadkach, o których mowa w art. 67 § 4.

”

;

48)

w art. 171

a)

w § 1 wyrazy „art. 66 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego” zastępuje się wyrazami „§ 2”,

b)

w § 2 wyrazy „art. 66 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego” zastępuje się wyrazami „§ 1”;

49)

w art. 200 § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Przepisu § 1 nie stosuje się w przypadkach przewidzianych w art. 123 § 2 i art. 165

§ 5.

”

;

50)

w art. 233 w § 1 w pkt 2 lit. b) otrzymuje brzmienie

„

b)

w całości i sprawę przekazuje do ponownego rozpatrzenia właściwemu organowi pierwszej

instancji, jeżeli decyzja tego organu została wydana z naruszeniem przepisów art.

240 lub 247, albo

”

;

51)

w art. 234 wyraz „społeczny” zastępuje się wyrazem „publiczny”;

52)

w art. 248 w § 1 wyrazy „do stwierdzenia” zastępuje się wyrazami „w sprawie stwierdzania”;

53)

w art. 252

a)

w § 1 wyrazy „art. 247” zastępuje się wyrazami „art. 247 § 1”,

b)

w § 2 wyrazy „o wstrzymaniu” zastępuje się wyrazami „w sprawie wstrzymania”;

54)

w art. 258

a)

w § 1 w pkt 4 przecinek zastępuje się kropką i skreśla się pkt 5,

b)

w § 3 wyrazy „§ 1 pkt 3-5” zastępuje się wyrazami „§ 1 pkt 3 i 4”;

55)

art. 259 otrzymuje brzmienie

„

Art. 259.

§ 1.

W razie niedotrzymania terminu płatności odroczonego podatku bądź terminu płatności

którejkolwiek z rat, na jakie został rozłożony podatek lub zaległość podatkowa, następuje

z mocy prawa wygaśnięcie decyzji

1)

o odroczeniu terminu płatności podatku - w całości,

2)

o rozłożeniu na raty zapłaty podatku lub zaległości podatkowej - w części dotyczącej

raty niezapłaconej w terminie płatności.

§ 2.

Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do rozłożonych na raty należności płatników lub

inkasentów, wynikających z decyzji o ich odpowiedzialności podatkowej.

”

;

56)

w art. 260 w § 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

decyzji nie można uchylić lub stwierdzić jej nieważności z przyczyn wymienionych w

art. 245 § 2 lub w art. 247 § 2.

”

;

57)

w art. 267 w § 1 skreśla się pkt 2;

58)

w art. 272 w pkt 1 lit. a) skreśla się wyrazy „i oświadczeń majątkowych”;

59)

w art. 295 w § 1 wyrazy „art. 184” zastępuje się wyrazami „art. 182”;

60)

w art. 296 w § 1 wyrazy „tajemnicy państwowej i służbowej” zastępuje się wyrazami „informacji niejawnych”;

61)

w art. 298 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w następującym brzmieniu

„

3a)

pracownikom wywiadu skarbowego,

”

;

62)

w art. 299

a)

§ 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

Informacje, o których mowa w § 1, udostępniane są również

1)

organom celnym,

2)

organom inspekcji celnej,

3)

powiatowym oraz wojewódzkim urzędom pracy,

4)

jednostkom organizacyjnym Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego,

5)

jednostkom organizacyjnym Zakładu Ubezpieczeń Społecznych,

6)

ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w celu realizacji zadań, o których mowa

w art. 1 ust. 1, art. 3e oraz w art. 8 ust. 4 ustawy z dnia 24 marca 1920 r. o nabywaniu

nieruchomości przez cudzoziemców (Dz. U. z 1996 r. Nr 54, poz. 245, z 1997 r. Nr 140,

poz. 939, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i z 2001 r. Nr 16, poz. 166).

”

,

b)

w § 4 po wyrazie „Społecznych” dodaje się wyrazy „oraz Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego”;

63)

art. 303 otrzymuje brzmienie

„

Art. 303.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowe zasady i tryb wydawania zaświadczeń, o których mowa w art. 98 § 3, art.

112 § 7 oraz art. 302, ze szczególnym uwzględnieniem właściwości miejscowej i rzeczowej

organów podatkowych oraz udziału podatnika w procedurze wydania zaświadczenia.

”

;

64)

w art. 13 § 2-4, art. 14 § 1 i 2, art. 19 pkt 2 i 3, art. 22 § 6, art. 43 § 2, art.

48 § 3, art. 56 § 3, art. 58, art. 63 § 2, art. 67 § 3, art. 82 § 3 i 6, art. 84 §

2, art. 119 § 2, art. 130 § 4 i 5, art. 131 § 2 pkt 2, art. 196 § 4, art. 221, art.

244 § 3, art. 246 § 2, art. 248 § 1, art. 278 § 5 i § 6 pkt 2, art. 283 § 3, art.

294 § 1 pkt 4, art. 297 § 1 pkt 1, art. 298 pkt 1, art. 299 § 1, art. 304 § 1 oraz

w art. 305 § 1 użyte w różnych przypadkach wyrazy „Minister Finansów” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami „minister właściwy do spraw finansów publicznych”.

W ustawie z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece

(Dz. U. Nr 19, poz. 147, z 1991 r. Nr 22, poz. 92 i Nr 115, poz. 496, z 1994 r. Nr 85, poz. 388, z 1996 r. Nr 107, poz. 499, z 1997 r. Nr 117, poz. 752, Nr 137, poz. 926 i Nr 140, poz. 940, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 2000 r. Nr 74, poz. 855) wprowadza się następujące zmiany

1)

skreśla się art. 66;

2)

art. 67 otrzymuje brzmienie

„

Art. 67.

Do powstania hipoteki niezbędny jest wpis w księdze wieczystej.

”

;

3)

art. 110 otrzymuje brzmienie

„

Art. 110.

Hipotekę przymusową można uzyskać także na podstawie tymczasowego zarządzenia sądu,

postanowienia prokuratora albo na mocy przepisów szczególnych na podstawie decyzji,

chociażby decyzja nie była ostateczna.

”

;

4)

art. 111 otrzymuje brzmienie

„

Art. 111.

Hipoteka przymusowa wpisana na podstawie nieprawomocnego orzeczenia, tymczasowego

zarządzenia sądu, postanowienia prokuratora albo nieostatecznej decyzji jest hipoteką

kaucyjną.

”

W ustawie z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym

(Dz. U. Nr 11, poz. 50, Nr 28, poz. 127 i Nr 129, poz. 599, z 1994 r. Nr 132, poz. 670, z 1995 r. Nr 44, poz. 231 i Nr 142, poz. 702 i 703, z 1996 r. Nr 137, poz. 640, z 1997 r. Nr 111, poz. 722, Nr 123, poz. 776 i 780, Nr 137, poz. 926, Nr 141, poz. 943 i Nr 162, poz. 1104, z 1998 r. Nr 139, poz. 905 i Nr 161, poz. 1076, z 1999 r. Nr 50, poz. 499, Nr 57, poz. 596 i Nr 95, poz. 1100, z 2000 r. Nr 68, poz. 805 i Nr 105, poz. 1107 oraz z 2001 r. Nr 12, poz. 92) art. 24a otrzymuje brzmienie

„

Art. 24a.

1.

Skarbowi Państwa przysługuje hipoteka przymusowa z tytułu warunkowych wierzytelności

wynikających z wypłacenia zaliczki naliczonego podatku.

2.

Do hipoteki przymusowej, o której mowa w ust. 1, stosuje się przepisy ustawy z dnia

29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 i Nr 160, poz.

1083, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 11, poz. 95 i Nr 92, poz. 1062, z 2000

r. Nr 94, poz. 1037, Nr 116, poz. 1216, Nr 120, poz. 1268 i Nr 122, poz. 1315 oraz

z 2001 r. Nr 16, poz. 166 i Nr 39, poz. 459).

”

W ustawie z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu

osób niepełnosprawnych

(Dz. U. Nr 123, poz. 776 i Nr 160, poz. 1082, z 1998 r. Nr 99, poz. 628, Nr 106, poz. 668, Nr 137, poz. 887, Nr 156, poz. 1019 i Nr 162, poz. 1118 i 1126, z 1999 r. Nr 49, poz. 486, Nr 90, poz. 1001, Nr 95, poz. 1101 i Nr 111, poz. 1280 oraz z 2000 r. Nr 48, poz. 550 i Nr 119, poz. 1249) w art. 49a

1)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Należności z tytułu wpłat, o których mowa w art. 49 ust. 1, są zabezpieczane hipoteką

przymusową na wszystkich nieruchomościach dłużnika. Podstawą ustanowienia hipoteki

jest doręczona decyzja określająca wysokość należności z tytułu wpłat, o których mowa

w art. 49 ust. 1.

”

;

2)

w ust. 4 wyraz „ustawowej” zastępuje się wyrazem „przymusowej”.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o listach zastawnych i bankach hipotecznych

(Dz. U. Nr 140, poz. 940, z 1998 r. Nr 107, poz. 669, z 2000 r. Nr 6, poz. 70 i Nr 60, poz. 702 oraz z 2001 r. Nr 15, poz. 148) w art. 24 w ust. 5 wyraz „ustawowej” zastępuje się wyrazem „przymusowej”.

W ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych

(Dz. U. Nr 137, poz. 887 i Nr 162, poz. 1118 i 1126, z 1999 r. Nr 26, poz. 228, Nr 60, poz. 636, Nr 72, poz. 802, Nr 78, poz. 875 i Nr 110, poz. 1256, z 2000 r. Nr 9, poz. 118, Nr 95, poz. 1041, Nr 104, poz. 1104 i Nr 119, poz. 1249 oraz z 2001 r. Nr 8, poz. 64 i Nr 27, poz. 298) w art. 26

1)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Należności z tytułu składek są zabezpieczane hipoteką przymusową na wszystkich nieruchomościach

dłużnika. Podstawą ustanowienia hipoteki jest doręczona decyzja określająca wysokość

należności z tytułu składek.

”

;

2)

w ust. 4 wyraz „ustawowej” zastępuje się wyrazem „przymusowej”.

W ustawie z dnia 26 listopada 1998 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego

w latach 1999-2001

(Dz. U. Nr 150, poz. 983 i Nr 162, poz. 1119 oraz z 2000 r. Nr 95, poz. 1041) w art. 17

1)

w ust. 1 wyrazy „umarzanie, rozkładanie na raty oraz zaniechanie poboru” zastępuje się wyrazami „umarzanie oraz rozkładanie na raty”,

2)

w ust. 2 wyrazy „umarzać, rozkładać na raty lub zaniechać poboru podatków” zastępuje się wyrazami „umarzać lub rozkładać na raty podatki”,

3)

w ust. 3 wyrazy „umarzanie, rozkładanie na raty oraz zaniechanie poboru” zastępuje się wyrazami „umarzanie oraz rozkładanie na raty”.

1.

Hipoteki ustawowe wpisane do księgi wieczystej przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy stają się z tym dniem hipotekami przymusowymi.

2.

W dniu wejścia w życie niniejszej ustawy wygasają hipoteki ustawowe niewpisane do

księgi wieczystej.

3.

Wnioski o wpis do księgi wieczystej hipoteki ustawowej złożone do sądu rejonowego

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy traktuje się jako wnioski o wpis hipoteki

przymusowej.

W sprawach stwierdzania wygaśnięcia decyzji o odroczeniu terminu płatności podatku

oraz o rozłożeniu na raty zapłaty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę

wydanych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się dotychczasowe przepisy

art. 258 § 1 pkt 5 i § 3 oraz art. 259 ustawy, o której mowa w art. 1.

Żądania stwierdzenia nadpłaty podatku wniesione przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy są rozpatrywane na podstawie przepisów dotychczasowych.

Pozostają w mocy, do czasu ich zastąpienia, nie dłużej jednak niż do dnia 7 maja 2001

r., przepisy wydane na podstawie dotychczasowych przepisów ustawy, o której mowa w

art. 1, o ile nie są sprzeczne z przepisami niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie miesiąca od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów

art. 1 pkt 2, 4-6, 13 lit. b) i c), pkt 18, 19 lit. c), pkt 20, 22-24, 26, 33 lit.

d), pkt 34 lit. d), pkt 35-38 oraz pkt 63, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.

1.

Skarbowi Państwa przysługuje hipoteka przymusowa z tytułu warunkowych wierzytelności

wynikających z wypłacenia zaliczki naliczonego podatku.

2.

Do hipoteki przymusowej, o której mowa w ust. 1, stosuje się przepisy ustawy z dnia

29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 i Nr 160, poz.

1083, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 11, poz. 95 i Nr 92, poz. 1062, z 2000

r. Nr 94, poz. 1037, Nr 116, poz. 1216, Nr 120, poz. 1268 i Nr 122, poz. 1315 oraz

z 2001 r. Nr 16, poz. 166 i Nr 39, poz. 459).

§ 1.

Hipoteka przymusowa powstaje przez dokonanie wpisu do księgi wieczystej, z zastrzeżeniem

art. 38 § 2.

§ 2.

Podstawą wpisu hipoteki przymusowej jest doręczona decyzja

1)

ustalająca wysokość zobowiązania podatkowego,

2)

określająca wysokość zaległości podatkowej,

3)

o odpowiedzialności podatkowej płatnika lub inkasenta.

§ 3.

Wpisu hipoteki przymusowej do księgi wieczystej dokonuje właściwy sąd rejonowy na

wniosek organu podatkowego.

§ 1.

Hipoteka przymusowa jest skuteczna wobec każdorazowego właściciela przedmiotu hipoteki

i przysługuje jej pierwszeństwo zaspokojenia przed hipotekami ustanowionymi dla zabezpieczenia

innych należności.

§ 2.

Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli przedmiot hipoteki przymusowej ustanowionej dla

zabezpieczenia należności, o których mowa w art. 34 § 1, jest obciążony hipoteką ustanowioną

dla zabezpieczenia należności z tytułu kredytu bankowego.

§ 1.

Organy podatkowe mogą występować z wnioskiem o założenie księgi wieczystej dla nieruchomości

podatnika, płatnika lub inkasenta.

§ 2.

Jeżeli przedmiot hipoteki przymusowej nie posiada księgi wieczystej, zabezpieczenie

zobowiązań podatkowych dokonywane jest przez złożenie wniosku o wpis do zbioru dokumentów.

Spisu rzeczy ruchomych oraz praw majątkowych, które mogą być przedmiotem zastawu skarbowego,

dokonuje organ podatkowy. Przepisy art. 39 § 1 i 2 stosuje się odpowiednio.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, przedłużać

terminy przewidziane w przepisach prawa podatkowego z wyjątkiem terminów określonych

w art. 68-71, art. 76 § 1, art. 78 § 1, art. 80 § 1, art. 87 § 3 i 4, art. 88 § 1

i art. 118, określając grupy podatników, którym przedłużono terminy, rodzaje czynności,

których termin wykonania został przedłużony, oraz dzień upływu przedłużonego terminu.

Do powstania hipoteki niezbędny jest wpis w księdze wieczystej.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z Ministrem Obrony

Narodowej, ministrem właściwym do spraw wewnętrznych oraz ministrem właściwym do spraw

administracji publicznej określi, w drodze rozporządzenia, zakres i termin przekazywania

informacji, o których mowa w art. 82 § 1, przez organy lub jednostki podległe tym

ministrom, uwzględniając dane identyfikujące strony zawartej umowy oraz tryb ich przekazywania

zapewniający szczególną ochronę informacji w nich zawartych.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

w zakresie niezbędnym do kontroli prawidłowości wykonywania obowiązków podatkowych

oraz korzystania z uprawnień przewidzianych w przepisach prawa podatkowego, grupy

podmiotów obowiązanych do składania zeznań, wykazów, informacji lub deklaracji oraz

ustalać zakres danych zawartych w tych dokumentach, a także terminy ich składania

i rodzaje dokumentów, które powinny być do nich dołączone.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia

1)

grupy podatników zwolnionych z obowiązku wystawiania rachunków, o których mowa w art.

87 § 1, w przypadkach, w których rodzaj i sposób prowadzenia działalności gospodarczej

lub wykonywania wolnego zawodu znacznie utrudnia wystawianie rachunków,

2)

przypadki, w których, w zakresie niezbędnym do kontroli prawidłowości wykonywania

obowiązków podatkowych oraz korzystania z uprawnień przewidzianych w przepisach prawa

podatkowego, podatnicy są obowiązani do

a)

dokumentowania rachunkami nabycia towarów lub usług,

b)

prowadzenia ewidencji rachunków dokumentujących nabycie towarów lub usług.

Hipotekę przymusową można uzyskać także na podstawie tymczasowego zarządzenia sądu,

postanowienia prokuratora albo na mocy przepisów szczególnych na podstawie decyzji,

chociażby decyzja nie była ostateczna.

Hipoteka przymusowa wpisana na podstawie nieprawomocnego orzeczenia, tymczasowego

zarządzenia sądu, postanowienia prokuratora albo nieostatecznej decyzji jest hipoteką

kaucyjną.

§ 1.

W razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 lub art. 149

1)

poczta przechowuje pismo przez okres 7 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku

doręczania pisma przez pocztę,

2)

pismo składa się na okres 7 dni w urzędzie gminy (miasta) - w przypadku doręczania

pisma przez pracownika organu podatkowego lub przez inną upoważnioną osobę.

§ 2.

Zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1 umieszcza się w oddawczej

skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata,

jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe,

bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W tym przypadku doręczenie

uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo

pozostawia się w aktach sprawy.

Osobom prawnym oraz jednostkom organizacyjnym niemającym osobowości prawnej pisma

doręcza się w lokalu ich siedziby lub w miejscu prowadzenia działalności - osobie

upoważnionej do odbioru korespondencji. Przepisy art. 146, art. 148 § 2 pkt 1 i art.

150 stosuje się odpowiednio.

§ 1.

W razie niedotrzymania terminu płatności odroczonego podatku bądź terminu płatności

którejkolwiek z rat, na jakie został rozłożony podatek lub zaległość podatkowa, następuje

z mocy prawa wygaśnięcie decyzji

1)

o odroczeniu terminu płatności podatku - w całości,

2)

o rozłożeniu na raty zapłaty podatku lub zaległości podatkowej - w części dotyczącej

raty niezapłaconej w terminie płatności.

§ 2.

Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do rozłożonych na raty należności płatników lub

inkasentów, wynikających z decyzji o ich odpowiedzialności podatkowej.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowe zasady i tryb wydawania zaświadczeń, o których mowa w art. 98 § 3, art.

112 § 7 oraz art. 302, ze szczególnym uwzględnieniem właściwości miejscowej i rzeczowej

organów podatkowych oraz udziału podatnika w procedurze wydania zaświadczenia.