Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 20 marca 2001 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o jednostkach badawczo-rozwojowych.
Table of Provisions (127)
Statutory Text (127 Articles)
1
Jednostkami badawczo-rozwojowymi, w rozumieniu ustawy, są państwowe jednostki organizacyjne
wyodrębnione pod względem prawnym, organizacyjnym i ekonomiczno-finansowym, tworzone
w celu prowadzenia badań naukowych i prac rozwojowych, których wyniki powinny znaleźć
zastosowanie w określonych dziedzinach gospodarki narodowej i życia społecznego.
2.
Jednostkami badawczo-rozwojowymi są
1)
instytuty naukowo-badawcze,
2)
ośrodki badawczo-rozwojowe, centralne laboratoria i inne jednostki organizacyjne,
których podstawowym zadaniem jest prowadzenie działalności, o której mowa w ust. 1.
3.
Jednostki badawczo-rozwojowe posiadają osobowość prawną.
4.
Jednostki badawczo-rozwojowe mają prawo używania okrągłej pieczęci z wizerunkiem godła
Rzeczypospolitej Polskiej pośrodku i nazwą jednostki badawczo-rozwojowej w otoku.
5.
Przepisów ustawy nie stosuje się do instytutów naukowych szkół wyższych i placówek
Polskiej Akademii Nauk.
1.
W okresie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy w jednostkach badawczo-rozwojowych
zostaną wybrane rady naukowe.
2.
Rady naukowe i rady załogi, działające w jednostkach badawczo-rozwojowych w dniu wejścia
w życie niniejszej ustawy, działają według dotychczasowych zasad do dnia ukonstytuowania
się rady naukowej zgodnie z niniejszą ustawą.
3.
Organ, który utworzył jednostkę badawczo-rozwojową, zarządza jej likwidację lub przekształcenie
w inną formę organizacyjną, jeżeli w terminie określonym w ust. 1 w jednostce tej
nie została wybrana rada naukowa.
4.
Regulamin wyborów oraz liczbę członków rady naukowej pierwszej kadencji ustala organ
sprawujący nadzór nad jednostką badawczo-rozwojową.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1.
Z dniem wejścia w życie ustawy
1)
grunty stanowiące własność Skarbu Państwa lub gminy, znajdujące się w posiadaniu jednostki
badawczo-rozwojowej, która w dniu 5 grudnia 1990 r. nie legitymowała się dokumentami
o ich przekazaniu wydanymi w formie przewidzianej prawem, i wykorzystywane przez tę
jednostkę do celów statutowych, stają się przedmiotem użytkowania wieczystego tej
jednostki,
2)
budynki i urządzenia trwale związane z gruntami, o których mowa w pkt 1, stają się
własnością jednostki badawczo-rozwojowej.
2.
Przepisy ust. 1 nie naruszają praw osób trzecich.
3.
Nabycie praw, o których mowa w ust. 1, stwierdza się decyzją wojewody w odniesieniu
do nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa albo decyzją zarządu gminy w
odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność gminy.
4.
Decyzja, o której mowa w ust. 3, stanowi podstawę do dokonania wpisu w księdze wieczystej.
W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z
2000 r. Nr 54, poz. 654, Nr 60, poz. 700 i 703 i Nr 86, poz. 958) w art. 17 w ust.
1c w pkt 1 po wyrazie «spółkach,» dodaje się wyrazy «z wyłączeniem spółek, o których
mowa w art. 74 ustawy z dnia 25 lipca 1985 r. o jednostkach badawczo-rozwojowych (Dz.
U. z 1991 r. Nr 44, poz. 194 i Nr 107, poz. 464, z 1992 r. Nr 54, poz. 254, z 1994
r. Nr 1, poz. 3 i Nr 43, poz. 163, z 1996 r. Nr 41, poz. 175 i Nr 89, poz. 402, z
1997 r. Nr 43, poz. 272, Nr 75, poz. 467 i 469, Nr 104, poz. 661, Nr 121, poz. 769
i 770 i Nr 141, poz. 943, z 1998 r. Nr 117, poz. 756 i Nr 162, poz. 1118, z 1999 r.
Nr 49, poz. 484 oraz z 2000 r. Nr 103, poz. 1100),».
1.
Jednostki badawczo-rozwojowe tworzą warunki sprzyjające twórczej pracy i wzrostowi
kwalifikacji pracowników.
2.
Do zadań jednostek badawczo-rozwojowych w szczególności należy
1
prowadzenie badań naukowych i prac rozwojowych oraz przystosowywanie ich wyników do
wdrażania w praktyce,
2)
upowszechnianie wyników badań naukowych i prac rozwojowych,
3
podejmowanie działalności w zakresie doskonalenia metod prowadzenia badań naukowych
i prac rozwojowych,
4)
prowadzenie działalności uzupełniającej, a w szczególności w zakresie szkolenia, informacji
naukowej, technicznej i ekonomicznej, wynalazczości oraz ochrony własności przemysłowej
i intelektualnej,
5)
opracowywanie analiz i ocen dotyczących stanu i rozwoju poszczególnych dziedzin nauki
i techniki, a także propozycji w zakresie wykorzystywania w kraju osiągnięć światowej
nauki i techniki.
3.
Jednostki badawczo-rozwojowe mogą prowadzić produkcję aparatury i urządzeń, a także
podejmować inną działalność gospodarczą bądź usługową na potrzeby kraju i eksportu
w zakresie objętym przedmiotem ich działania.
3a
Jednostki badawczo-rozwojowe prowadzące badania naukowe lub prace rozwojowe w dziedzinie
nauk medycznych uczestniczą w systemie ochrony zdrowia.
4.
Jednostki badawczo-rozwojowe posiadające uprawnienia do nadawania stopni naukowych
oraz odpowiednie warunki materialno-techniczne mogą prowadzić studia podyplomowe.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1989 r.
1.
Właściwe organy sprawujące nadzór nad jednostkami badawczo-rozwojowymi powołają dyrektorów
jednostek badawczo-rozwojowych zgodnie z przepisami ustawy w okresie 6 miesięcy od
dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
2.
Przepis ust. 1 nie ma zastosowania do jednostek badawczo-rozwojowych, w których powołano
dyrektora po dniu 1 stycznia 1990 r. po przeprowadzeniu konkursu
1)
na okres pięciu lat lub
2)
na czas nieokreślony, z tym że stosunek pracy dyrektora wygasa z upływem pięciu lat
od daty powołania, jeżeli nie ustanie wcześniej.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1.
W okresie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy Rada Ministrów ustali, w
drodze rozporządzenia, którzy ministrowie przejmą funkcję organu sprawującego nadzór
nad jednostkami badawczo-rozwojowymi nadzorowanymi dotychczas przez kierowników urzędów
centralnych, wojewodów lub przez inne jednostki organizacyjne.
2.
Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, może przewidywać sprawowanie przez kierownika
urzędu centralnego lub przez wojewodę niektórych funkcji organu sprawującego nadzór
nad jednostką badawczo-rozwojową, w zakresie określonym w tym rozporządzeniu.
Jednostka badawczo-rozwojowa może być utworzona, jeżeli
1)
zaistnieje potrzeba prowadzenia w danej dziedzinie działalności, o której mowa w art.
2 ust. 2,
2)
zostanie zapewniona niezbędna, odpowiadająca przedmiotowi i zakresowi jej działania
a)
liczba pracowników o odpowiednich kwalifikacjach,
b)
aparatura badawcza, laboratoryjna, potencjał informacyjny oraz sprzęt techniczny i
inne niezbędne warunki materialno-techniczne.
1.
Osoby zajmujące dotychczas stanowiska profesora kontraktowego lub docenta kontraktowego
zachowują te stanowiska na czas określony umową.
2.
Osoby mianowane na stanowisko docenta zachowują je do czasu wygaśnięcia stosunku pracy,
nawet jeżeli nie spełniają warunku określonego w art. 35 ust. 4.
3.
Osoby zajmujące dotychczas stanowisko starszego asystenta zajmują stanowisko asystenta
w rozumieniu niniejszej ustawy.
4.
Osoby zajmujące dotychczas stanowisko asystenta stażysty zachowują to stanowisko na
czas określony umową.
Rady naukowe wybrane w jednostkach badawczo-rozwojowych przed dniem wejścia w życie
ustawy działają według dotychczasowych przepisów do dnia zakończenia ich czteroletniej
kadencji.
1.
Przedmiot i zakres działania jednostki badawczo-rozwojowej, jej nazwę i siedzibę oraz
organ sprawujący nad nią nadzór określa akt o jej utworzeniu.
2.
Organ tworzący jednostkę badawczo-rozwojową wyposaża ją w środki niezbędne do prowadzenia
działalności określonej w akcie o utworzeniu jednostki.
3.
Szczegółowy przedmiot i zakres działania jednostki badawczo-rozwojowej określa statut
uchwalony przez radę naukową po zaopiniowaniu przez zakładowe organizacje związkowe
i zatwierdzony przez organ sprawujący nadzór nad tą jednostką.
3a
Pierwszy statut nowo utworzonej jednostce badawczo-rozwojowej oraz statut jednostce
badawczo-rozwojowej powstałej w wyniku połączenia lub podziału jednostek badawczo-rozwojowych
nadaje organ sprawujący nadzór nad jednostką badawczo-rozwojową. Pierwszy statut obowiązuje
do czasu zatwierdzenia przez organ sprawujący nadzór statutu uchwalonego w trybie
ust. 3.
4
Strukturę organizacyjną jednostki badawczo-rozwojowej odpowiadającą jej przedmiotowi
i zakresowi działania określa regulamin organizacyjny ustalony przez dyrektora, po
zasięgnięciu opinii rady naukowej oraz zakładowych organizacji związkowych.
Do spraw dyscyplinarnych mianowanych pracowników naukowych jednostek badawczo-rozwojowych,
wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.
1.
Jednostki badawczo-rozwojowe mogą utworzyć Radę Główną Jednostek Badawczo-Rozwojowych,
zwaną dalej „Radą Główną”, jako wybieralny organ przedstawicielski tych jednostek.
2.
Rada Główna działa na podstawie uchwalonego przez siebie regulaminu.
3.
Kadencja Rady Głównej trwa 3 lata.
4.
Rada Główna składa się z 31 członków wybieranych przez elektorów.
5
Elektorzy wybierani są przez rady naukowe jednostek badawczo-rozwojowych spośród pracowników
tych jednostek. Rada naukowa jednostki badawczo-rozwojowej zatrudniającej do 300 pracowników
wybiera jednego elektora, a jednostki zatrudniającej powyżej 300 pracowników - dwóch
elektorów.
6
Rada Główna opracowuje opinie i postulaty w sprawach polityki naukowej i naukowo-technicznej
państwa oraz w sprawach warunków i zasad działania jednostek badawczo-rozwojowych,
które przedstawia w szczególności Radzie Ministrów, Komitetowi Badań Naukowych oraz
innym naczelnym organom administracji rządowej.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze zachowują moc do czasu wydania nowych przepisów
wykonawczych, jeżeli nie są sprzeczne z niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez
okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.
1.
Rada Ministrów tworzy, w drodze rozporządzenia, jednostki badawczo-rozwojowe mające
międzyresortowy lub wielogałęziowy zakres działania, z uwzględnieniem przepisów art.
3 i art. 4 ust. 1 i 2.
2.
Właściwy minister w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw nauki oraz ministrem
właściwym do spraw finansów publicznych tworzy, w drodze rozporządzenia, inne jednostki
badawczo-rozwojowe niż określone w ust. 1, z uwzględnieniem przepisów art. 3 i art.
4 ust. 1 i 2.
1.
Jednostka badawczo-rozwojowa może być łączona, dzielona, reorganizowana, likwidowana
lub przekształcona w przedsiębiorstwo państwowe albo włączona do takiego przedsiębiorstwa,
jeżeli nie wykonuje zadań określonych w art. 2 ust. 2 lub zadania te wykonuje nieefektywnie
albo gdy przemawiają za tym trwałe i wymierne korzyści ekonomiczne, a także gdy nie
wybrano rady naukowej zgodnie z wymaganiami określonymi w art. 25 ust. 1 i 2.
2.
Organ, który utworzył jednostkę badawczo-rozwojową, w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw nauki i ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, z własnej inicjatywy
po zaopiniowaniu przez radę naukową jednostki albo na wniosek dyrektora lub rady naukowej
jednostki badawczo-rozwojowej, w drodze rozporządzenia, przeprowadza jej połączenie,
podział, reorganizację, likwidację lub przekształcenie w przedsiębiorstwo państwowe
albo włączenie do przedsiębiorstwa państwowego, po uzgodnieniu z organem założycielskim
tego przedsiębiorstwa, z uwzględnieniem warunków określonych w ust. 1.
3.
Jeżeli połączenie, podział, reorganizacja, likwidacja lub przekształcenie jednostki
badawczo-rozwojowej jest dokonywane z inicjatywy własnej organu sprawującego nadzór
nad jednostką badawczo-rozwojową lub na wniosek dyrektora, rada naukowa opiniuje ten
wniosek.
4.
Jeżeli organ, który utworzył jednostkę badawczo-rozwojową, już nie istnieje lub na
podstawie art. 6 ustawy nie jest właściwy do utworzenia jednostki badawczo-rozwojowej,
jej połączenie, podział, reorganizację, likwidację, przekształcenie w przedsiębiorstwo
państwowe lub włączenie do tego przedsiębiorstwa przeprowadza, w drodze rozporządzenia,
minister sprawujący nadzór nad tą jednostką badawczo-rozwojową, w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw nauki oraz ministrem właściwym do spraw finansów publicznych.
Ustawa wchodzi w życie po upływie trzech miesięcy od dnia ogłoszenia.
1.
Przedsiębiorstwo państwowe powstałe w wyniku przekształcenia jednostki badawczo-rozwojowej
lub przedsiębiorstwo państwowe, do którego włączono taką jednostkę, wstępuje we wszystkie
prawa i obowiązki jednostki badawczo-rozwojowej; na przedsiębiorstwo państwowe przechodzą
również z mocy ustawy uprawnienia i obowiązki jednostki badawczo-rozwojowej, wynikające
z decyzji administracyjnych.
2
Wykreślenie jednostki badawczo-rozwojowej z Krajowego Rejestru Sądowego następuje
z urzędu z chwilą wpisania do tego rejestru przedsiębiorstwa państwowego powstałego
w wyniku przekształcenia tej jednostki.
3
Wykreślenie z Krajowego Rejestru Sądowego jednostki badawczo-rozwojowej włączonej
do przedsiębiorstwa państwowego następuje na wniosek tego przedsiębiorstwa.
4.
Do przedsiębiorstwa państwowego powstałego w wyniku przekształcenia jednostki badawczo-rozwojowej
stosuje się odpowiednio przepisy o przedsiębiorstwach państwowych.
5.
Majątek jednostki badawczo-rozwojowej przekształconej w przedsiębiorstwo państwowe
lub włączonej do przedsiębiorstwa państwowego wchodzi w skład funduszu założycielskiego
takiego przedsiębiorstwa.
1
Pracownicy jednostki badawczo-rozwojowej przekształconej w przedsiębiorstwo państwowe
lub włączonej do przedsiębiorstwa państwowego stają się z mocy prawa pracownikami
takiego przedsiębiorstwa. Do pracowników tych stosuje się przepis art. 23
2.
(skreślony).
3.
Za zobowiązania wynikające ze stosunku pracy, powstałe przed przekształceniem jednostki
badawczo-rozwojowej w przedsiębiorstwo państwowe lub przed jej włączeniem do przedsiębiorstwa
państwowego, odpowiada to przedsiębiorstwo.
1.
Jednostka badawczo-rozwojowa, nieposiadająca statusu państwowego instytutu badawczego,
w drodze rozporządzenia ministra sprawującego nad nią nadzór, w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw nauki oraz ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, może
być
1)
przekształcona w instytut Polskiej Akademii Nauk - po podjęciu uchwały w tej sprawie
przez Prezydium Polskiej Akademii Nauk, w trybie określonym w art. 38 ustawy z dnia
25 kwietnia 1997 r. o Polskiej Akademii Nauk (Dz. U. Nr 75, poz. 469 i Nr 141, poz.
943 oraz z 1999 r. Nr 49, poz. 484),
2)
włączona do państwowej szkoły wyższej - po uzgodnieniu z właściwymi organami szkoły
wyższej oraz z ministrem sprawującym nadzór nad tą szkołą,
3)
włączona do instytutu Polskiej Akademii Nauk - po uzgodnieniu z dyrektorem tego instytutu
oraz z Prezesem Polskiej Akademii Nauk.
2.
Przekształcenie jednostki badawczo-rozwojowej w instytut Polskiej Akademii Nauk lub
jej włączenie do państwowej szkoły wyższej albo do instytutu Polskiej Akademii Nauk
przeprowadza organ sprawujący nadzór nad jednostką badawczo-rozwojową z własnej inicjatywy
albo na wniosek dyrektora lub rady naukowej tej jednostki.
3.
Wykreślenie z Krajowego Rejestru Sądowego jednostki badawczo-rozwojowej
1)
przekształconej w instytut Polskiej Akademii Nauk lub włączonej do takiego instytutu
- następuje na wniosek dyrektora instytutu Polskiej Akademii Nauk,
2)
włączonej do państwowej szkoły wyższej - następuje na wniosek rektora tej szkoły.
4.
Do jednostki badawczo-rozwojowej przekształconej w instytut Polskiej Akademii Nauk,
włączonej do państwowej szkoły wyższej lub do instytutu Polskiej Akademii Nauk stosuje
się odpowiednio przepisy art. 8 ust. 1, art. 9 oraz przepisy o łączeniu jednostek
badawczo-rozwojowych.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 1987 r.
1
Jednostka badawczo-rozwojowa może podlegać komercjalizacji i prywatyzacji.
2
Do komercjalizacji i prywatyzacji jednostki badawczo-rozwojowej stosuje się przepisy
o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych, z zastrzeżeniem ust.
3, 3a, 4 oraz art. 10a i 10b.
3
Komercjalizacja jednostki badawczo-rozwojowej może nastąpić na wniosek
1)
dyrektora jednostki badawczo-rozwojowej, złożony po zasięgnięciu opinii rady naukowej,
2)
organu, który sprawuje nadzór nad tą jednostką badawczo-rozwojową, po zasięgnięciu
opinii rady naukowej
- złożony w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw nauki.
3a
Decyzję o prywatyzacji bezpośredniej jednostki badawczo-rozwojowej może podjąć z własnej
inicjatywy albo na wniosek dyrektora jednostki badawczo-rozwojowej, złożony po zasięgnięciu
opinii rady naukowej, organ, który sprawuje nadzór nad jednostką badawczo-rozwojową,
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw nauki.
4
Do pracowników jednostki badawczo-rozwojowej przekształconej w spółkę handlową stosuje
się art. 23
W spółkach powstałych w wyniku komercjalizacji jednostek badawczo-rozwojowych oraz
w spółkach, w których Skarb Państwa objął akcje w wyniku prywatyzacji bezpośredniej
jednostek badawczo-rozwojowych, realizujących cel, o którym mowa w art. 1, działa
rada naukowa.
1.
Do rady naukowej spółki, o której mowa w art. 10a, należy
1)
przedkładanie władzom spółki propozycji perspektywicznych kierunków działalności naukowej,
rozwojowej i wdrożeniowej,
2)
przeprowadzanie postępowania o nadanie tytułu naukowego na zasadach określonych w
odrębnych przepisach,
3)
przeprowadzanie przewodów doktorskich i habilitacyjnych w zakresie posiadanych uprawnień,
4)
opiniowanie kierunkowych planów tematycznych i finansowych spółki,
5)
opiniowanie regulaminu organizacyjnego spółki,
6)
opiniowanie kwalifikacji osób zatrudnionych na stanowiskach pracowników naukowych
i naukowo-technicznych oraz dokonywanie okresowej oceny dorobku naukowego i technicznego
tych osób.
2.
Do rady naukowej spółki stosuje się art. 24 ust. 3-5 i art. 25-27.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1993 r., z tym że art. 10 wchodzi w życie
z dniem ogłoszenia.
Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa szczegółowe warunki i tryb łączenia,
podziału, reorganizacji i likwidacji jednostek badawczo-rozwojowych, uwzględniając
w szczególności sposób komisyjnego ustalania stanu majątkowego i organizacyjno-prawnego
jednostki, sposób uregulowania zobowiązań oraz zabezpieczenie uprawnień pracowniczych.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z tym że
1)
art. 1 pkt 8-10 stosuje się do gospodarki finansowej Agencji Własności Rolnej Skarbu
Państwa poczynając od roku obrotowego 1999,
2)
art. 5 stosuje się poczynając od roku podatkowego 1999.
1.
Jednostka badawczo-rozwojowa podlega obowiązkowi wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego.
2.
Jednostka badawczo-rozwojowa uzyskuje osobowość prawną z chwilą wpisania do Krajowego
Rejestru Sądowego.
1.
Instytut naukowo-badawczy spełniający warunki określone w art. 3 może otrzymać status
państwowego instytutu badawczego, jeżeli zaistnieje potrzeba powierzenia temu instytutowi
do wykonywania w sposób ciągły zadań określonych w art. 12b.
2.
Nadanie statusu państwowego instytutu badawczego może być dokonane na wniosek ministra
sprawującego nadzór nad instytutem naukowo-badawczym, po uzgodnieniu z ministrem właściwym
do spraw nauki oraz ministrem właściwym do spraw finansów publicznych.
3.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, należy dołączyć ocenę dotychczasowej działalności
instytutu naukowo-badawczego, ze szczególnym uwzględnieniem informacji o prowadzonych
badaniach naukowych i pracach rozwojowych oraz o ich wynikach, liczbie zatrudnionych
pracowników i ich kwalifikacjach oraz o stanie majątkowym tego instytutu, umożliwiającym
właściwą realizację zadań, o których mowa w art. 12b.
4.
Państwowy instytut badawczy, na zasadzie wyłączności, używa w nazwie określenia „Państwowy
Instytut Badawczy”.
5.
Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, dokonuje nadania instytutowi naukowo-badawczemu
statusu państwowego instytutu badawczego, uwzględniając w szczególności wymagania,
o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2, oraz określając zakres zadań tego instytutu, źródła
finansowania i wskazując dysponentów środków budżetowych przeznaczonych na realizację
tych zadań.
6.
Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, może dokonać pozbawienia statusu państwowego
instytutu badawczego, jeżeli ustały przyczyny uzasadniające nadanie tego statusu albo
gdy instytut nie wykonuje powierzonych mu zadań.
1.
Do zadań państwowego instytutu badawczego należy wykonywanie
1)
zadań określonych w art. 2 ust. 2 oraz
2)
zadań szczególnie ważnych dla planowania i realizacji polityki państwa, których wykonanie
jest niezbędne dla zapewnienia bezpieczeństwa publicznego, obronności i bezpieczeństwa
kraju, działania wymiaru sprawiedliwości oraz dziedzictwa narodowego, edukacji i kultury
oraz jakości życia obywateli, dotyczących
a)
opracowywania i opiniowania standardów w zakresie rynku pracy, ochrony pracy i zabezpieczenia
społecznego, ochrony zdrowia, ochrony środowiska, gospodarki żywnościowej, gospodarki
przestrzennej, gospodarki bogactwami i zasobami naturalnymi, bezpieczeństwa technicznego,
energetycznego i bezpieczeństwa transportu oraz standardów produktów, procesów i usług,
a także warunków przestrzegania tych standardów,
b)
monitoringu i zapobiegania skutkom zjawisk i wydarzeń mogących stwarzać zagrożenie
publiczne, w tym zapobiegania skutkom katastrof naturalnych lub technicznych, noszących
znamiona klęski żywiołowej.
2.
Zakres zadań państwowego instytutu badawczego, o których mowa w ust. 1 pkt 2, ustala
Rada Ministrów w wieloletnich programach, ustanawianych na podstawie przepisów ustawy
z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 155, poz. 1014, z 1999
r. Nr 38, poz. 360, Nr 49, poz. 485, Nr 70, poz. 778 i Nr 110, poz. 1255 oraz z 2000
r. Nr 6, poz. 69, Nr 12, poz. 136, Nr 48, poz. 550, Nr 95, poz. 1041, Nr 119, poz.
1251 i Nr 122, poz. 1315).
1.
Jednostka badawczo-rozwojowa gospodaruje samodzielnie przydzieloną i nabytą częścią
mienia ogólnonarodowego oraz prowadzi samodzielną gospodarkę w ramach posiadanych
środków, kierując się zasadami efektywności ich wykorzystania.
2.
(skreślony).
3
W przypadku likwidacji jednostki badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 1 ust.
1, jej majątek, po zaspokojeniu wierzytelności, staje się własnością Skarbu Państwa,
a o jego przeznaczeniu decyduje organ sprawujący nadzór nad tą jednostką badawczo-rozwojową,
po uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw Skarbu Państwa, jeżeli odrębne przepisy
nie stanowią inaczej. Niezaspokojone zobowiązania likwidowanej jednostki badawczo-rozwojowej
obciążają Skarb Państwa.
4
Jednostka badawczo-rozwojowa może zbywać środki trwale, stosując przepisy dotyczące
państwowych osób prawnych.
5
Podstawą gospodarki jednostki badawczo-rozwojowej jest plan rzeczowo-finansowy ustalany
przez dyrektora, po zaopiniowaniu przez radę naukową.
6
Sprawozdanie finansowe jednostki badawczo-rozwojowej zatwierdza organ sprawujący nadzór
nad tą jednostką.
1.
Jednostka badawczo-rozwojowa występuje w obrocie we własnym imieniu i na własny rachunek.
2.
Jednostka badawczo-rozwojowa pokrywa koszty bieżącej działalności z uzyskiwanych przychodów.
3.
Jednostka badawczo-rozwojowa odpowiada za swoje zobowiązania.
4
Jednostka badawczo-rozwojowa nie odpowiada za zobowiązania Skarbu Państwa ani innych
osób prawnych. Skarb Państwa nie odpowiada za zobowiązania jednostki badawczo-rozwojowej,
z zastrzeżeniem przepisu art. 13 ust. 3.
5.
Jednostka badawczo-rozwojowa może osiągać przychody z tytułu wdrażania i upowszechniania
wyników swojej działalności oraz uczestniczyć w efektach ekonomicznych powstałych
z tego tytułu na zasadach określonych w odrębnych przepisach.
6
Jednostka badawczo-rozwojowa może uzyskiwać przychody z dotacji budżetowej zgodnie
z odrębnymi przepisami, z zastrzeżeniem ust. 7.
7
Państwowy instytut badawczy otrzymuje dotację celową na dofinansowywanie realizacji
zadań, o których mowa w art. 12b ust. 1 pkt 2. Wysokość dotacji jest określana w ustawie
budżetowej, na wniosek właściwych dysponentów części budżetowych.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem następujących przepisów
ustawy wymienionej w art. 1
1)
art. 18, art. 21 ust. 3, art. 26 ust. 6, art. 54, 54a, 56, 166, 167, 167a, 168a, art.
169, 169a, 169b i 169c, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia,
2)
art. 55a, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1999 r.,
3)
art. 4a, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.
1.
Jednostka badawczo-rozwojowa tworzy i dysponuje funduszem jednostki badawczo-rozwojowej.
2
Jednostka badawczo-rozwojowa tworzy zakładowy fundusz świadczeń socjalnych na zasadach
określonych w odrębnych przepisach.
2a
Jednostka badawczo-rozwojowa tworzy zakładowy fundusz nagród.
3
Jednostka badawczo-rozwojowa może tworzyć fundusz wdrożeniowy ze środków przekazanych
jej na podstawie umów przez przedsiębiorców wdrażających wyniki prac naukowych lub
prac rozwojowych tej jednostki.
4.
Niewykorzystane w danym roku kalendarzowym środki funduszów jednostki badawczo-rozwojowej
przechodzą na rok następny.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 maja 1989 r.
Jednostka badawczo-rozwojowa, w ramach posiadanych możliwości finansowych oraz na
podstawie obowiązujących przepisów o wynagradzaniu, ustala samodzielnie wielkość środków
na wynagrodzenia.
Wysokość wynagrodzenia dyrektora jednostki badawczo-rozwojowej ustala organ sprawujący
nadzór nad tą jednostką.
1.
Jednostka badawczo-rozwojowa jest zwolniona z podatków.
2.
Zwolnieniu nie podlega działalność, o której mowa w art. 2 ust. 3.
1.
Jednostki badawczo-rozwojowe są zwolnione z opłat z tytułu użytkowania wieczystego
gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa lub własność gminy, z wyjątkiem części
tych gruntów wykorzystywanej wyłącznie do działalności gospodarczej.
2.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do użytkowania wieczystego gruntów wchodzących w skład
Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa. Jednostki badawczo-rozwojowe, z tytułu użytkowania
wieczystego tych gruntów, ponoszą opłaty określone w przepisach o gospodarowaniu nieruchomościami
rolnymi Skarbu Państwa.
Minister właściwy do spraw nauki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów
publicznych, w drodze rozporządzenia, określa szczegółowe warunki i sposób gospodarki
finansowej jednostek badawczo-rozwojowych, w tym w szczególności określa źródła przychodów
tej jednostki, fundusze tworzone przez jednostkę i sposób gospodarowania tymi funduszami.
Organami jednostki badawczo-rozwojowej są
1)
dyrektor,
2)
rada naukowa.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1.
Dyrektor kieruje jednostką badawczo-rozwojową, a w szczególności
1)
ustala plany działalności jednostki badawczo-rozwojowej,
2)
realizuje politykę kadrową,
3)
zarządza mieniem i odpowiada za wyniki działalności jednostki badawczo-rozwojowej,
4)
reprezentuje jednostkę badawczo-rozwojową,
5)
podejmuje decyzje we wszystkich sprawach dotyczących jednostki badawczo-rozwojowej,
z wyjątkiem należących do zakresu działania rady naukowej.
2
Dyrektora jednostki badawczo-rozwojowej powołuje organ sprawujący nadzór nad tą jednostką
spośród kandydatów wyłonionych w drodze konkursu, po zasięgnięciu opinii rady naukowej.
Dyrektor jest powoływany na okres 5 lat. W razie powołania na funkcję dyrektora osoby
niebędącej pracownikiem jednostki badawczo-rozwojowej, powołanie na tę funkcję powoduje
równocześnie nawiązanie stosunku pracy w jednostce badawczo-rozwojowej.
3.
Funkcję dyrektora jednostki badawczo-rozwojowej może pełnić osoba
1)
posiadająca wyższe wykształcenie,
2)
posiadająca predyspozycje do organizowania pracy naukowej i badawczej.
4.
Wyłonienie kandydata na funkcję dyrektora jednostki badawczo-rozwojowej następuje
w drodze konkursu zarządzanego przez organ sprawujący nadzór nad jednostką badawczo-rozwojową.
5.
Konkurs rozstrzyga komisja konkursowa, powołana przez organ sprawujący nadzór nad
jednostką badawczo-rozwojową.
6.
W skład komisji konkursowej wchodzą trzy osoby zatrudnione w jednostce badawczo-rozwojowej
w pełnym wymiarze czasu pracy, wskazane przez jej radę naukową, oraz po dwie osoby
wskazane przez ministra właściwego do spraw nauki
7
Minister właściwy do spraw nauki określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady
postępowania konkursowego, uwzględniając w szczególności sposób ogłaszania konkursu,
zadania komisji konkursowej, tryb postępowania tej komisji i sposób wyłaniania przez
nią kandydatów na funkcje dyrektora.
Dyrektora jednostki badawczo-rozwojowej odwołuje organ sprawujący nadzór nad tą jednostką
po zasięgnięciu opinii rady naukowej.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1994 r.
1
Zastępców dyrektora oraz kierowników komórek organizacyjnych prowadzących badania
naukowe lub prace rozwojowe powołuje i odwołuje dyrektor. Odwołanie nie powoduje rozwiązania
stosunku pracy wobec pracownika jednostki badawczo-rozwojowej.
2.
Głównego księgowego oraz kierowników komórek organizacyjnych, niewymienionych w ust.
1, zatrudnia dyrektor.
3.
Zastępcą dyrektora do spraw naukowych może być tylko osoba posiadająca tytuł naukowy
lub stopień naukowy.
4.
Statut jednostki badawczo-rozwojowej może przewidywać
1)
stanowisko sekretarza naukowego jednostki badawczo-rozwojowej, do którego przepisy
ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio,
2)
powołanie kolegium lub innych organów opiniodawczo-doradczych dyrektora; członków
tych organów powołuje i odwołuje dyrektor.
5.
Dyrektor jednostki badawczo-rozwojowej może ustanawiać pełnomocników do realizacji
określonych zadań i ustalać zakres i czas ich umocowania.
1.
Przepisy wykonawcze wydane przed dniem wejścia w życie ustawy na podstawie upoważnień
zawartych w ustawach wymienionych w art. 1-4, 6, 8, 9, 18, 20 i 22, które zostały
zmienione niniejszą ustawą, zachowują moc do czasu wydania przepisów na podstawie
upoważnień w brzmieniu określonym niniejszą ustawą.
1.
Rada naukowa jest organem stanowiącym, inicjującym, opiniodawczym i doradczym jednostki
badawczo-rozwojowej w zakresie jej działalności statutowej oraz w sprawach rozwoju
kadry naukowej i badawczo-technicznej.
2.
W szczególności do zadań rady naukowej należy
1)
uchwalanie statutu jednostki badawczo-rozwojowej,
2)
występowanie z wnioskami do organu sprawującego nadzór nad jednostką badawczo-rozwojową
o powołanie lub odwołanie dyrektora tej jednostki,
3
ustalanie perspektywicznych kierunków działalności naukowej, rozwojowej i wdrożeniowej
jednostki badawczo-rozwojowej, z tym że w odniesieniu do państwowych instytutów badawczych
wymaga to uzgodnienia z organem sprawującym nadzór nad jednostką,
4)
występowanie z wnioskami w sprawie połączenia, podziału, reorganizacji lub likwidacji
jednostki badawczo-rozwojowej oraz inicjowanie przekształcenia tej jednostki,
5)
opiniowanie kierunkowych planów tematycznych i finansowych jednostki badawczo-rozwojowej
oraz rocznych sprawozdań jej dyrektora z wykonania zadań tej jednostki,
6)
opiniowanie wniosków dotyczących połączenia, podziału lub reorganizacji jednostki
badawczo-rozwojowej oraz stałej współpracy tej jednostki z innymi osobami prawnymi,
7
opiniowanie regulaminu organizacyjnego jednostki badawczo-rozwojowej,
8
opiniowanie kandydatów na funkcje dyrektora, zastępców dyrektora jednostki badawczo-rozwojowej,
sekretarza naukowego oraz kierowników komórek organizacyjnych wskazanych w regulaminie
organizacyjnym,
9)
opiniowanie kwalifikacji osób na stanowiska pracowników naukowych i badawczo-technicznych
oraz dokonywanie okresowej oceny dorobku naukowego i technicznego tych pracowników,
10)
opiniowanie wniosków o przyznawanie stypendiów naukowych,
11)
przeprowadzanie postępowania o nadanie tytułu naukowego na zasadach określonych w
odrębnych przepisach,
12)
przeprowadzanie przewodów doktorskich i habilitacyjnych w zakresie posiadanych uprawnień.
3.
Prawo głosu w sprawach, o których mowa w ust. 2 pkt 9 i 10, posiadają tylko członkowie
rady naukowej ze stopniem naukowym lub tytułem naukowym.
4.
Prawo głosu w sprawach, o których mowa w ust. 2 pkt 11 i 12, posiadają tylko członkowie
rady naukowej ze stopniem naukowym doktora habilitowanego lub tytułem naukowym.
5.
Rada naukowa jest uprawniona do zajmowania stanowiska we wszystkich sprawach dotyczących
działalności jednostki badawczo-rozwojowej.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1.
Członków rady naukowej w liczbie określonej w statucie tej jednostki, jednak nie mniejszej
niż 12 osób i nie większej niż 40 osób, wybierają, w głosowaniu tajnym, pracownicy
jednostki badawczo-rozwojowej na okres 4 lat.
2.
W skład rady naukowej, z zastrzeżeniem ust. 4, wchodzą
1
pracownicy jednostki badawczo-rozwojowej ze stopniem naukowym lub tytułem naukowym,
zatrudnieni w pełnym wymiarze czasu pracy, w liczbie stanowiącej nie mniej niż 30%
i nie więcej niż 50% składu rady naukowej,
2
pracownicy badawczo-techniczni jednostki badawczo-rozwojowej zatrudnieni w pełnym
wymiarze czasu pracy, w liczbie stanowiącej nie więcej niż 30% składu rady naukowej,
3
osoby spoza jednostki badawczo-rozwojowej posiadające tytuł naukowy lub stopień naukowy
doktora habilitowanego, a także osoby wyróżniające się zasobem wiedzy i praktycznym
dorobkiem w dziedzinie objętej zakresem działania jednostki badawczo-rozwojowej, w
liczbie stanowiącej nie mniej niż 20% i nie więcej niż 50% składu rady naukowej.
3.
(skreślony).
4.
W skład rady naukowej jednostki uprawnionej do nadawania stopni naukowych wchodzą
osoby z tytułem naukowym lub stopniem naukowym doktora habilitowanego w liczbach nie
mniejszych niż określone przepisami w sprawie uprawnień jednostek organizacyjnych
do nadawania stopni naukowych oraz reprezentujące dziedziny nauki i dyscypliny naukowe
odpowiednie do posiadanych przez jednostkę uprawnień; nie mniej niż połowę tych osób
powinni stanowić pracownicy danej jednostki badawczo-rozwojowej.
4a
Członkowie rady naukowej zatrudnieni poza jednostką są obowiązani do nieujawniania
uzyskanych informacji, stanowiących tajemnicę jednostki badawczo-rozwojowej w rozumieniu
przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.
5.
Rada naukowa działa na podstawie uchwalonego przez siebie regulaminu.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów
art. 63-63c ustawy nowelizowanej w art. 1 oraz art. 18-21 ustawy, które wchodzą w
życie z dniem 1 stycznia 1998 r.
1.
Rada naukowa wybiera w głosowaniu tajnym przewodniczącego i jego zastępców.
2.
Przewodniczącym rady naukowej może być tylko osoba posiadająca tytuł naukowy lub stopień
naukowy doktora habilitowanego.
3.
Funkcja przewodniczącego rady naukowej nie może być łączona z funkcją dyrektora jednostki
badawczo-rozwojowej lub jego zastępcy.
4.
Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do zastępców przewodniczącego.
5.
W posiedzeniach rady naukowej biorą udział dyrektor, przedstawiciele zakładowych organizacji
związkowych oraz inne osoby zaproszone przez przewodniczącego rady naukowej.
1.
Rozwiązanie stosunku pracy z członkiem rady naukowej w czasie trwania kadencji oraz
w ciągu roku po jej upływie wymaga zgody tej rady, z wyjątkiem
1)
rozwiązania stosunku pracy bez wypowiedzenia,
2)
zwolnienia z pracy na podstawie orzeczenia komisji dyscyplinarnej.
2.
Członkowi rady naukowej nie można bez zgody rady naukowej zmienić warunków pracy i
płacy na jego niekorzyść w czasie określonym w ust. 1.
3.
Działalność w radzie naukowej ma charakter społeczny.
4.
Członek rady naukowej zachowuje prawo do wynagrodzenia za czas niewykonywania pracy
z powodu pełnienia swoich zadań w godzinach pracy.
1.
Jednostka badawczo-rozwojowa podlega nadzorowi sprawowanemu przez organ określony
w akcie o jej utworzeniu.
2.
Organ sprawujący nadzór dokonuje kontroli i oceny działalności jednostki badawczo-rozwojowej
oraz pracy dyrektora.
3.
Organ sprawujący nadzór w razie stwierdzenia, że decyzja dyrektora jednostki badawczo-rozwojowej
jest sprzeczna z prawem, wstrzymuje jej wykonanie oraz zobowiązuje dyrektora do jej
zmiany lub cofnięcia.
4.
Decyzja organu sprawującego nadzór, o której mowa w ust. 3, może być zaskarżona do
sądu administracyjnego na zasadach i w trybie przewidzianym w Kodeksie postępowania
administracyjnego.
5
W razie stwierdzenia, że decyzja dyrektora jednostki badawczo-rozwojowej lub zaniechanie
podjęcia decyzji spowodowało stratę finansową, organ sprawujący nadzór nad tą jednostką
może ustalić odszkodowanie na zasadach określonych w Kodeksie pracy.
6
Przepis ust. 5 nie wyklucza zastosowania przepisów dotyczących odpowiedzialności za
naruszenie dyscypliny finansów publicznych.
1
Organ sprawujący nadzór może nałożyć na jednostkę badawczo-rozwojową obowiązek wprowadzenia
do jej planu zadania lub wyznaczyć jej zadanie poza planem, jeżeli jest to niezbędne
do realizacji szczególnie ważnych celów gospodarczych lub społecznych, ze względu
na potrzeby obrony kraju, w przypadku klęski żywiołowej bądź w celu wykonania zobowiązań
międzynarodowych.
2
W przypadkach, o których mowa w ust. 1, organ sprawujący nadzór zapewnia jednostce
badawczo-rozwojowej środki do wykonania zadania, chyba że wykonanie zadania następuje
odpłatnie na podstawie umowy, zawieranej ze stroną finansującą wykonanie zadania,
o którym mowa w ust. 1.
3.
W razie doznania szkody przez jednostkę badawczo-rozwojową z powodu wykonania zadania
nałożonego przez organ sprawujący nadzór, organ ten jest obowiązany do jej naprawienia.
Jednostka badawczo-rozwojowa może zatrudniać
1)
pracowników naukowych,
2)
pracowników badawczo-technicznych,
3)
pracowników inżynieryjno-technicznych,
4)
pracowników administracyjno-ekonomicznych,
5)
pracowników bibliotecznych i pracowników dokumentacji naukowej,
6)
pracowników służby zdrowia,
7)
pracowników na stanowiskach robotniczych,
8)
pracowników obsługi i innych.
1
Do pracowników naukowych i badawczo-technicznych zatrudnionych w niebędących jednostkami
badawczo-rozwojowymi państwowych i spółdzielczych jednostkach organizacyjnych oraz
w spółkach handlowych, które prowadzą lub koordynują prace naukowe w wyodrębnionych
w tym celu komórkach organizacyjnych, stosuje się odpowiednio przepisy
1)
art. 32-48, z wyjątkiem przepisów dotyczących nawiązania stosunku pracy na podstawie
mianowania,
2)
art. 56, 59-61.
2
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do żołnierzy zawodowych oraz funkcjonariuszy
Policji, Urzędu Ochrony Państwa i Państwowej Straży Pożarnej, powołanych na podstawie
odrębnych przepisów na stanowiska naukowe i badawczo-techniczne w państwowych i spółdzielczych
jednostkach organizacyjnych oraz w spółkach handlowych.
3.
(skreślony).
4.
W jednostkach organizacyjnych, o których mowa w ust. 1, może być powołana rada naukowa.
1.
Pracownikiem naukowym może być osoba o wymaganych ustawą kwalifikacjach naukowych
i wysokim poziomie etycznym.
2.
Podstawowym obowiązkiem pracownika naukowego jest realizacja celów i zadań jednostki
badawczo-rozwojowej, a w szczególności prowadzenie działalności naukowej i rozwojowej,
zapewniającej stały rozwój nauki i techniki.
1.
Pracownikiem naukowym jest osoba zatrudniona na stanowisku
1)
profesora,
2)
docenta,
3)
adiunkta,
4)
asystenta.
2.
Osoby zajmujące stanowisko profesora kontraktowego i docenta kontraktowego nie mogą
pełnić funkcji zastępcy dyrektora do spraw naukowych oraz sekretarza naukowego jednostki
badawczo-rozwojowej.
3.
Na stanowisku docenta można zatrudnić osobę posiadającą stopień naukowy doktora habilitowanego.
4.
Na stanowisku profesora można zatrudnić osobę posiadającą tytuł naukowy.
5
Na stanowisku profesora lub docenta, za zgodą rady naukowej, można zatrudnić na podstawie
umowy o pracę na czas określony
1
osobę posiadającą tytuł naukowy - na stanowisku profesora, a osobę posiadającą stopień
naukowy doktora habilitowanego - na stanowisku docenta,
2)
osobę niebędącą obywatelem polskim, posiadającą kwalifikacje równorzędne z określonymi
w pkt 1, z zachowaniem wymagań określonych w odrębnych przepisach dotyczących cudzoziemców.
6.
Do osób, o których mowa w ust. 5 pkt 2, w zakresie ich praw i obowiązków stosuje się
odpowiednio przepisy dotyczące zatrudniania na stanowiskach nauczycieli akademickich
osób niebędących obywatelami polskimi.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 15 marca 1989 r.
1.
Pracownikami naukowymi są bibliotekarze dyplomowani oraz dyplomowani pracownicy dokumentacji
naukowej.
2.
Dyplomowani bibliotekarze i dyplomowani pracownicy dokumentacji naukowej są zatrudniani
odpowiednio na stanowiskach
1)
starszego kustosza dyplomowanego lub starszego dokumentalisty dyplomowanego,
2)
kustosza dyplomowanego lub dokumentalisty dyplomowanego,
3)
adiunkta bibliotecznego lub adiunkta dokumentacji naukowej,
4)
asystenta bibliotecznego lub asystenta dokumentacji naukowej.
1.
Stosunek pracy z pracownikiem naukowym nawiązuje się na podstawie mianowania albo
przez zawarcie umowy o pracę.
2.
Pracownika naukowego na stanowisko profesora lub docenta mianuje się na czas nieokreślony,
z zastrzeżeniem art. 33 ust. 5; mianowania dokonuje organ sprawujący nadzór, na wniosek
dyrektora jednostki badawczo-rozwojowej.
3.
Stosunek pracy z innymi pracownikami naukowymi niż określeni w ust. 2 nawiązuje się
przez zawarcie umowy o pracę.
4.
Nawiązanie stosunku pracy z pracownikiem naukowym, dla którego jednostka badawczo-rozwojowa
jest dodatkowym miejscem pracy lub miejscem pracy w niepełnym wymiarze czasu pracy,
następuje na podstawie umowy o pracę.
5
Pracownicy naukowi podlegają okresowym ocenom dorobku naukowego i technicznego, dokonywanym
przez radę naukową.
5a
Minister właściwy do spraw nauki określa, w drodze rozporządzenia, sposób dokonywania
okresowych ocen dorobku naukowego i technicznego pracowników naukowych zatrudnionych
w jednostkach badawczo-rozwojowych, uwzględniając w szczególności okresy zatrudnienia,
po upływie których dokonuje się oceny pracownika naukowego, tryb dokonywania oceny
i wyznaczania przez radę naukową zespołów oceniających oraz tryb rozpatrywania wniosków
o dokonanie ponownej oceny, jeżeli pracownik naukowy nie zgadza się z oceną zespołu
oceniającego.
6.
Odwołanie pracownika naukowego z powierzonej mu funkcji w jednostce badawczo-rozwojowej
nie powoduje rozwiązania stosunku pracy.
1.
Do obowiązków pracownika naukowego należy realizacja zadań statutowych jednostki badawczo-rozwojowej,
w szczególności poprzez
1)
twórczą działalność naukową polegającą na rozwiązywaniu problemów naukowych na użytek
praktyki społecznej i gospodarczej,
2)
wprowadzanie do praktyki wyników badań naukowych,
3)
podnoszenie swoich kwalifikacji,
4)
upowszechnianie osiągnięć nauki, w tym poprzez publikacje oraz aktywny udział w życiu
naukowym,
5)
kształcenie kadry naukowej,
6
udział w pracach organizacyjnych jednostki badawczo-rozwojowej związanej z pracami
naukowymi oraz działalnością dydaktyczną lub artystyczną, a w jednostce badawczo-rozwojowej
nadzorowanej przez ministra właściwego do spraw zdrowia - także udzielanie świadczeń
zdrowotnych w zakładzie opieki zdrowotnej prowadzonym przez tę jednostkę.
2.
Przepisu ust. 1 pkt 5 nie stosuje się do pracowników zatrudnionych na stanowisku asystenta.
3.
(skreślony).
4.
(skreślony).
1.
Stosunek pracy z mianowanym pracownikiem naukowym ulega rozwiązaniu z zachowaniem
3-miesięcznego okresu wypowiedzenia na wniosek pracownika, a ponadto w przypadkach
1
trwałej niezdolności do pracy naukowej, spowodowanej chorobą,
2)
(skreślony),
3
otrzymania dwukrotnej negatywnej oceny w trybie określonym w art. 35 ust. 5 i 5a,
4)
likwidacji jednostki badawczo-rozwojowej lub jej reorganizacji, połączonej ze zmniejszeniem
stanu zatrudnienia.
2.
Stosunek pracy z mianowanym pracownikiem naukowym ulega rozwiązaniu bez wypowiedzenia
1)
w razie niezdolności do pracy spowodowanej chorobą, jeżeli okres tej choroby przekracza
rok; w szczególnie uzasadnionych przypadkach, po stwierdzeniu przez komisję lekarską
poprawy stanu zdrowia i możliwości powrotu do pracy, okres nieobecności w pracy spowodowanej
chorobą może być przedłużony ponad rok, nie dłużej jednak niż do dwóch lat,
2)
z końcem roku kalendarzowego, w którym pracownik kończy 70 rok życia,
3)
w razie rażącego niewywiązywania się pracownika z podstawowych obowiązków pracownika
naukowego, stwierdzonego w trybie określonym w przepisie art. 35 ust. 5.
3.
Stosunek pracy z mianowanym pracownikiem naukowym może ulec rozwiązaniu w każdym czasie
za zgodą stron.
4.
Rozwiązania stosunku pracy z mianowanym pracownikiem naukowym, z zachowaniem 3-miesięcznego
okresu wypowiedzenia lub bez wypowiedzenia, dokonuje organ, który dokonał mianowania,
na wniosek dyrektora jednostki badawczo-rozwojowej, zaopiniowany przez radę naukową.
Stosunek pracy mianowanego pracownika naukowego wygasa bez wypowiedzenia z mocy prawa
w razie
1)
ukarania w trybie dyscyplinarnym karą zwolnienia z pracy,
2)
skazania na karę pozbawienia praw publicznych albo prawa wykonywania zawodu,
3)
pozbawienia tytułu naukowego,
4)
skazania na karę pozbawienia wolności - po upływie miesiąca od dnia skazania,
5)
(skreślony).
Mianowani pracownicy naukowi ponoszą odpowiedzialność dyscyplinarną za rażące naruszenie
swych obowiązków lub uchybienie godności pracownika nauki.
Postępowanie dyscyplinarne nie może być wszczęte po upływie czterech miesięcy od dnia
powzięcia przez właściwy organ jednostki badawczo-rozwojowej wiadomości o popełnieniu
czynu uzasadniającego ukaranie dyscyplinarne i po upływie trzech lat od popełnienia
tego czynu. Jeżeli jednak czyn stanowi przestępstwo - okres ten nie może być krótszy
od okresu przedawnienia tego przestępstwa.
1.
Karami dyscyplinarnymi stosowanymi wobec mianowanych pracowników naukowych są
1)
upomnienie,
2)
nagana,
3)
nagana z pozbawieniem od roku do trzech lat prawa pełnienia funkcji kierowniczych
w jednostkach badawczo-rozwojowych,
4)
wydalenie z pracy.
2.
Prawomocne orzeczenie kary wymienionej w ust. 1 pkt 4 powoduje wygaśnięcie stosunku
pracy oraz zakaz ubiegania się o zatrudnienie w jednostce badawczo-rozwojowej przez
okres pięciu lat.
1.
W sprawach dyscyplinarnych mianowanych pracowników naukowych orzekają
1)
w pierwszej instancji - komisje dyscyplinarne powoływane przez organy sprawujące nadzór,
2)
w drugiej instancji - wyższa komisja dyscyplinarna powoływana przez ministra właściwego
do spraw nauki
2.
Członków komisji dyscyplinarnych, w tym przewodniczącego i zastępców przewodniczącego,
powołuje się na okres 4 lat.
3.
Komisje dyscyplinarne działają w zespołach trzyosobowych.
3a
Komisja dyscyplinarna wszczyna postępowanie dyscyplinarne z dniem zgłoszenia przez
rzecznika dyscyplinarnego wniosku o wszczęcie tego postępowania.
3b
Obwiniony ma prawo korzystania z pomocy wybranego przez siebie obrońcy, z zastrzeżeniem
przepisów o ochronie tajemnicy ustawowo chronionej. W przypadku gdy rzecznik dyscyplinarny
wniósł o orzeczenie kary wydalenia z pracy, a obwiniony nie ma obrońcy z wyboru, przewodniczący
składu orzekającego wyznacza obrońcę spośród mianowanych pracowników naukowych.
3c
Komisja dyscyplinarna wydaje orzeczenie po przeprowadzeniu rozprawy.
3d
Od orzeczenia komisji dyscyplinarnej jednostki badawczo-rozwojowej strony mogą odwołać
się do wyższej komisji dyscyplinarnej w ciągu 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia.
3e
Od orzeczeń wyższej komisji dyscyplinarnej przysługuje odwołanie do Sądu Apelacyjnego
w Warszawie. Od orzeczenia Sądu Apelacyjnego kasacja nie przysługuje.
3f
Do rozpatrzenia odwołania stosuje się przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o apelacji.
4.
Minister właściwy do spraw nauki
Pracownik naukowy zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy, podejmując dodatkowe
zatrudnienie w ramach stosunku pracy, ma obowiązek zawiadomić o tym dyrektora jednostki.
W sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie do pracowników naukowych stosuje
się odpowiednio przepisy dotyczące pracowników naukowych w szkołach wyższych.
Podstawowym obowiązkiem pracownika badawczo-technicznego jest realizacja celów i zadań
jednostki badawczo-rozwojowej, a w szczególności aktywne współdziałanie w rozwiązywaniu
problemów naukowo-technicznych, prowadzenie prac zmierzających do ich praktycznych
zastosowań oraz uczestniczenie w ich wdrażaniu i upowszechnianiu.
1.
Pracownikiem badawczo-technicznym jest osoba zatrudniona na stanowisku
1)
głównego specjalisty badawczo-technicznego,
2)
starszego specjalisty badawczo-technicznego,
3)
specjalisty badawczo-technicznego.
2.
Na stanowisku głównego specjalisty badawczo-technicznego można zatrudnić osobę posiadającą
stopień naukowy doktora lub specjalizację zawodową II stopnia albo posiadającą uprawnienia
określone ustawą o rzecznikach patentowych.
3.
Na stanowisku starszego specjalisty badawczo-technicznego można zatrudnić osobę, która
posiada
1)
specjalizację zawodową I stopnia - w zawodach, w których specjalizacja została wprowadzona
odrębnymi przepisami, lub
2)
dyplom ukończenia szkoły wyższej i odpowiednio udokumentowany znaczny dorobek badawczy
lub projektowy, patentowy, osiągnięcia organizacyjne, ekonomiczne, artystyczne bądź
równorzędne - w zawodach, w których specjalizacja nie została wprowadzona, oraz co
najmniej 5-letni staż pracy w danej specjalności.
4.
Na stanowisku specjalisty badawczo-technicznego można zatrudnić osobę, która posiada
1)
dyplom ukończenia szkoły wyższej i odpowiednio udokumentowany dorobek badawczy lub
projektowy, konstrukcyjny, technologiczny, patentowy, osiągnięcia organizacyjne, ekonomiczne,
artystyczne bądź równorzędne oraz
2)
5-letni staż pracy w danej specjalności.
Pracownicy badawczo-techniczni podlegają okresowym ocenom dorobku badawczego i technicznego,
zgodnie z przepisami, o których mowa w art. 35 ust. 5a.
Do obowiązków pracownika badawczo-technicznego należy realizacja zadań statutowych
jednostki badawczo-rozwojowej, w szczególności poprzez
1)
współuczestniczenie w rozwiązywaniu problemów naukowych realizowanych przez jednostkę
badawczo-rozwojową,
2)
przystosowywanie rezultatów badań do potrzeb praktyki,
3)
prowadzenie prac w dziedzinie projektów, konstrukcji, technologii, organizacji, metod
leczniczych i udział we wprowadzaniu ich do praktyki,
4)
prowadzenie prac doświadczalnych,
5)
prowadzenie prac związanych z ochroną własności przemysłowej, praw autorskich i wynalazczości,
6)
uczestniczenie w pracach organizacyjnych związanych z działalnością, o której mowa
w pkt 1-4.
Nawiązanie stosunku pracy z pracownikiem badawczo-technicznym następuje na podstawie
umowy o pracę.
Do pracowników badawczo-technicznych stosuje się przepis art. 41.
1.
Pracowników inżynieryjno-technicznych zatrudnia się na podstawie umowy o pracę.
2.
Do obowiązków pracowników inżynieryjno-technicznych należy w szczególności
1
uczestniczenie w prowadzeniu prac rozwojowych realizowanych przez jednostkę badawczo-rozwojową,
2)
wykonywanie zadań związanych z obsługą prac wynikających z działalności jednostki
badawczo-rozwojowej,
3)
wykonywanie zadań związanych z remontami i konserwacją aparatury naukowo-badawczej
i innych urządzeń technicznych będących w posiadaniu jednostki badawczo-rozwojowej.
Kwalifikacje pracowników inżynieryjno-technicznych niezbędne do zajmowania poszczególnych
stanowisk pracy określają przepisy o wynagradzaniu.
Do pracowników inżynieryjno-technicznych stosuje się przepis art. 41.
1.
Pracowników administracyjno-ekonomicznych zatrudnia się na podstawie umowy o pracę.
2.
Do obowiązków pracowników administracyjno-ekonomicznych w szczególności należy
1)
administrowanie majątkiem jednostki badawczo-rozwojowej,
2)
rozwiązywanie problemów ekonomicznych jednostki badawczo-rozwojowej oraz prowadzenie
spraw związanych z kształtowaniem stosunków prawnych z innymi podmiotami,
3)
wykonywanie prac związanych z planowaniem, finansowaniem i sprawozdawczością w zakresie
działalności jednostki badawczo-rozwojowej,
4)
obsługa administracyjna i socjalna pracowników jednostki badawczo-rozwojowej.
Kwalifikacje pracowników administracyjno-ekonomicznych określają przepisy o wynagradzaniu.
1.
Pracowników, o których mowa w przepisie art. 30 pkt 5-8, zatrudnia się na podstawie
umowy o pracę.
2.
Do obowiązków pracowników, o których mowa w ust. 1, należy wykonywanie zadań ustalonych
odrębnymi przepisami albo wynikających z ich specjalności zawodowych lub określonych
w regulaminie organizacyjnym jednostki badawczo-rozwojowej.
3.
Kwalifikacje pracowników, o których mowa w ust. 1, określają odrębne przepisy lub
przepisy o wynagradzaniu.
1
Zasady wynagradzania pracowników jednostki badawczo-rozwojowej, a także wymagane zgodnie
z przepisami art. 50, 53 i 54 ust. 3 kwalifikacje pracowników, o których mowa w tych
przepisach, określa się w układach zbiorowych pracy lub w regulaminach wynagradzania,
ustalanych na podstawie przepisów Kodeksu pracy.
2.
Pracownikom jednostki badawczo-rozwojowej przysługuje dodatek za wysługę lat
1)
dla pracowników naukowych i badawczo technicznych - w wysokości 3% miesięcznego wynagrodzenia
zasadniczego po 3 latach pracy, wzrastający o 1% w każdym następnym roku do 20% po
20 latach pracy,
2)
dla pozostałych pracowników jednostki badawczo-rozwojowej - w wysokości 5% miesięcznego
wynagrodzenia zasadniczego po 5 latach pracy, wzrastający o 1% w każdym następnym
roku do 20% po 20 latach pracy.
3.
(skreślony).
4.
Za wieloletnią pracę pracownikom jednostek badawczo-rozwojowych przysługują nagrody
jubileuszowe w wysokości
1)
po 20 latach pracy - 75% wynagrodzenia miesięcznego,
2)
po 25 latach pracy - 100% wynagrodzenia miesięcznego,
3)
po 30 latach pracy - 150% wynagrodzenia miesięcznego,
4)
po 35 latach pracy - 200% wynagrodzenia miesięcznego,
5)
po 40 latach pracy - 300% wynagrodzenia miesięcznego,
6)
po 45 latach pracy - 400% wynagrodzenia miesięcznego.
5
Okresy pracy i inne okresy uprawniające do dodatku za wysługę lat oraz do nagrody
jubileuszowej ustala się w obowiązującym w jednostce badawczo-rozwojowej układzie
zbiorowym pracy lub regulaminie wynagradzania.
1.
Czas pracy pracowników jednostki badawczo-rozwojowej, z wyjątkiem pracowników zatrudnionych
na stanowiskach robotniczych, pracowników obsługi, kierowców oraz pracowników zatrudnionych
przy pilnowaniu, wynosi 40 godzin tygodniowo, chyba że przepisy szczególne przewidują
inną normę czasu pracy.
2
Do czasu pracy pracowników jednostek badawczo-rozwojowych nadzorowanych przez ministra
właściwego do spraw zdrowia, o których mowa w art. 36 ust. 3, stosuje się odpowiednio przepisy o czasie pracy pracowników zakładów społecznej służby zdrowia.
3
Rozkład czasu pracy określa regulamin pracy uzgodniony ze związkami zawodowymi działającymi
w jednostce.
4.
Jeżeli wymagają tego potrzeby jednostki badawczo-rozwojowej, pracownicy mogą być zatrudniani
poza godzinami pracy, a w szczególnych przypadkach - także w nocy oraz w dni wolne
od pracy, na zasadach określonych w Kodeksie pracy.
5.
Przepisu ust. 4 nie stosuje się do kobiet w ciąży oraz osób opiekujących się dziećmi
w wieku do 8 lat.
(skreślony).
Pracownikom jednostki badawczo-rozwojowej pracującym w warunkach uciążliwych lub szkodliwych
dla zdrowia przysługują z tego tytułu dodatki określone w art. 55 ust. 1.
1.
(uchylony).
2
Pracownikowi jednostki badawczo-rozwojowej przechodzącemu na emeryturę lub rentę z
tytułu niezdolności do pracy przysługuje jednorazowa odprawa w wysokości trzymiesięcznego,
ostatnio pobieranego, wynagrodzenia zasadniczego, jeżeli okres jego zatrudnienia wynosi
co najmniej 10 lat.
3.
Okres uprawniający do odprawy ustala się według zasad obowiązujących przy ustalaniu
okresów zatrudnienia uprawniających do dodatków za wysługę lat.
Do pracowników naukowych oraz pracowników badawczo-technicznych jednostki badawczo-rozwojowej
w zakresie wynagrodzenia za czas choroby lub innej usprawiedliwionej nieobecności
w pracy, prawa do bezpłatnego lub płatnego urlopu dla celów naukowych, artystycznych
lub kształcenia zawodowego, a także urlopu dla poratowania zdrowia oraz przenoszenia
pracowników naukowych mianowanych i jednorazowego zasiłku na zagospodarowanie - stosuje
się odpowiednio przepisy dotyczące pracowników naukowych w szkołach wyższych.
(skreślony).
Pracownikom naukowym oraz pracownikom badawczo-technicznym zatrudnionym na stanowisku
głównego specjalisty badawczo-technicznego lub starszego specjalisty badawczo-technicznego
przysługuje urlop wypoczynkowy w wymiarze 36 dni roboczych rocznie.
W ustawie z dnia 26 lutego 1982 r. o statucie Narodowego Banku Polskiego (Dz. U. Nr
7, poz. 57) w art. 18 wprowadza się następujące zmiany
1)
dotychczasową treść art. 18 oznacza się jako ust. 1,
2)
dodaje się ust. 2 w brzmieniu
«2. Narodowy Bank Polski może sprawować funkcje organu nadzorującego, w rozumieniu
ustawy o jednostkach badawczo-rozwojowych, w stosunku do jednostek związanych z działalnością
własną banku.»
1.
Zakłady doświadczalne będące państwowymi przedsiębiorstwami gospodarki rolnej przekształca
się z dniem 1 lipca 1986 r. w zakłady doświadczalne jednostek badawczo-rozwojowych
wskazanych przez organy założycielskie tych zakładów, zwane dalej „zakładami doświadczalnymi”.
2.
Włączone do jednostek badawczo-rozwojowych zakłady doświadczalne stają się zakładami
tych jednostek, samodzielnie sporządzającymi bilans.
3.
Organy założycielskie, o których mowa w ust. 1, określają zasady i tryb włączenia
zakładów doświadczalnych do jednostek badawczo-rozwojowych.
4.
Do zakładów doświadczalnych stosujących przepisy o gospodarce finansowej państwowych
przedsiębiorstw gospodarki rolnej, od dnia 1 stycznia 1991 r. stosuje się przepisy
o gospodarce finansowej jednostek badawczo-rozwojowych.
5
Do pracowników zakładów doświadczalnych stosuje się przepisy Kodeksu pracy o układach
zbiorowych pracy lub regulaminach wynagradzania, z tym że organ sprawujący nadzór
nad jednostką badawczo-rozwojową, w której skład wchodzi zakład doświadczalny, może
na pracowników naukowych i badawczo-technicznych takiego zakładu rozciągnąć w całości
bądź w części przepisy niniejszej ustawy dotyczące tych pracowników.
1.
Instytuty naukowo-badawcze oraz inne jednostki badawczo-rozwojowe niebędące instytutami
naukowo-badawczymi, w tym ośrodki badawczo-rozwojowe i centralne laboratoria, działające
w dniu wejścia w życie ustawy, stają się jednostkami badawczo-rozwojowymi w rozumieniu
niniejszej ustawy z chwilą dokonania wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 9 ust.
1. Do tego czasu działają na podstawie dotychczasowych przepisów. Wniosek o rejestrację
powinien być złożony nie później niż w terminie 3 miesięcy od chwili wejścia w życie
ustawy.
2.
W przypadku prawomocnego orzeczenia sądu o odmowie rejestracji lub gdy w odrębnym
postępowaniu zostanie stwierdzone, że instytut naukowo-badawczy bądź inna jednostka
badawczo-rozwojowa nie spełnia warunków określonych w ustawie lub nie może skutecznie
wykonywać zadań statutowych, organ sprawujący nadzór wdroży postępowanie zmierzające
do jej likwidacji jako jednostki naukowo-badawczej.
Przepisy art. 62 ust. 2, 4 i 5 stosuje się także odpowiednio do tworzonych po dniu
wejścia w życie ustawy zakładów doświadczalnych gospodarki rolnej, wchodzących w skład
jednostek badawczo-rozwojowych.
1.
Z dniem wejścia w życie ustawy
1
grunty będące własnością Skarbu Państwa lub gmin, pozostające w zarządzie jednostki
badawczo-rozwojowej, stają się przedmiotem użytkowania wieczystego tej jednostki,
2)
budynki i urządzenia związane trwale z gruntami państwowymi pozostającymi w zarządzie
jednostki badawczo-rozwojowej stają się jej własnością,
3)
pozostałe składniki mienia jednostki badawczo-rozwojowej stają się jej własnością.
2.
Przepisy ust. 1 nie naruszają praw osób trzecich, z wyłączeniem Skarbu Państwa.
1.
Jednostki badawczo-rozwojowe nadzorowane przez Ministra Obrony Narodowej oraz ministra
właściwego do spraw wewnętrznych mogą nabyć
1)
w użytkowanie wieczyste - grunty będące własnością Skarbu Państwa lub gminy pozostające
w dniu 1 stycznia 2001 r. w ich posiadaniu, jeżeli grunty te są niezbędne do prowadzenia
w sposób ciągły badań naukowych lub prac rozwojowych określonych w statutach tych
jednostek,
2)
na własność - pozostające w jej posiadaniu w dniu 1 stycznia 2001 r. budynki i urządzenia
związane trwale z gruntami, o których mowa w pkt 1, oraz pozostałe składniki mienia
jednostki.
2.
Nabycie mienia, o którym mowa w ust. 1, następuje nieodpłatnie.
3.
Z mienia nabytego na własność przez jednostki badawczo-rozwojowe nadzorowane przez
Ministra Obrony Narodowej wyłącza się przydzielone mienie wojskowe, które nie podlegało
zaliczeniu do funduszu jednostki badawczo-rozwojowej.
4.
Przepisy ust. 1 nie naruszają praw osób trzecich, z wyłączeniem Skarbu Państwa lub
gminy.
5.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób stwierdzania stanu posiadania
mienia, o którym mowa w ust. 1, z uwzględnieniem w szczególności dowodów potwierdzających
posiadanie tego mienia.
6.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, jednostki badawczo-rozwojowe nadzorowane
przez Ministra Obrony Narodowej oraz ministra właściwego do spraw wewnętrznych, które
mogą nabyć mienie wymienione w ust. 1, po udokumentowaniu stanu posiadania tego mienia
w sposób określony w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 5.
7.
Jednostka badawczo-rozwojowa wskazana w rozporządzeniu Rady Ministrów nabywa mienie,
o którym mowa w ust. 1, na podstawie decyzji administracyjnej wydanej przez wojewodę
albo zarząd gminy, na wniosek tej jednostki złożony nie później niż w terminie do
dnia 31 grudnia 2003 r.
1.
Do czasu powołania dyrektora w nowo tworzonych jednostkach badawczo-rozwojowych organ
sprawujący nadzór wyznacza na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy osobę pełniącą funkcję
kierownika jednostki badawczo-rozwojowej.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w razie odwołania osoby pełniącej funkcję dyrektora
jednostki badawczo-rozwojowej, a także gdy funkcja dyrektora pozostaje nieobsadzona
z innych przyczyn.
1.
W jednostkach badawczo-rozwojowych, o których mowa w art. 63 ust. 1, w terminie nie
dłuższym niż 3 miesiące od dnia wejścia w życie ustawy, dyrektorzy tych jednostek
przeprowadzą zebrania ogólne pracowników w celu dokonania wyboru rad załogi, zgodnie
z przepisami niniejszej ustawy.
2.
Do czasu ukonstytuowania się rady załogi jej kompetencje należą do dyrektora jednostki
badawczo-rozwojowej.
1.
Osoby, które nie posiadają stopnia naukowego doktora, a zajmują w dniu wejścia w życie
ustawy stanowisko docenta lub adiunkta, zachowują to stanowisko na okres nie dłuższy
niż 5 lat.
2.
Osoby określone w ust. 1, które w dniu wejścia w życie ustawy ukończyły: mężczyźni
50 lat i kobiety 45 lat, zachowują to stanowisko.
Rady naukowe instytutów naukowo-badawczych i innych jednostek badawczo-rozwojowych,
o których mowa w art. 63 ust. 1, istniejące w dniu wejścia w życie ustawy działają
do końca kadencji, na którą zostały powołane, po dostosowaniu swoich składów i działalności
do wymagań określonych w niniejszej ustawie.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1992 r., z tym że art. 64 wchodzi w życie
z dniem ogłoszenia.
1
Stosunek służbowy, wynikające z niego prawa i obowiązki oraz odpowiedzialność dyscyplinarną
żołnierzy w czynnej służbie wojskowej oraz funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony
Państwa i Państwowej Straży Pożarnej, wykonujących obowiązki w jednostkach badawczo-rozwojowych
nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej lub ministra właściwego do spraw wewnętrznych,
określają odrębne przepisy.
2
Warunkiem powołania żołnierzy w czynnej służbie wojskowej oraz funkcjonariuszy Policji,
Urzędu Ochrony Państwa i Państwowej Straży Pożarnej na stanowiska przewidziane dla
pracowników naukowych i badawczo-technicznych jest posiadanie kwalifikacji określonych
w niniejszej ustawie i odrębnych przepisach.
(skreślony).
(skreślony).
Spory o roszczenia ze stosunku pracy pracowników naukowych, niezależnie od formy nawiązania
stosunku pracy, podlegają rozpoznaniu w trybie przewidzianym w Kodeksie pracy.
Słuchacze studiów doktoranckich istniejących w dniu wejścia w życie ustawy mają prawo
ukończyć te studia w dotychczasowym trybie i z zachowaniem posiadanych uprawnień.
Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb
działania oraz sposób i warunki tworzenia, łączenia, podziału i reorganizacji, i likwidacji
jednostek badawczo-rozwojowych nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej oraz
ministra właściwego do spraw wewnętrznych, uwzględniając w szczególności potrzeby
obronności i bezpieczeństwa państwa oraz specyfikę działania tych jednostek.
Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, może rozciągnąć przepisy niniejszej ustawy
na jednostki badawczo-rozwojowe tworzone na podstawie porozumień międzynarodowych
w zakresie nieuregulowanym tymi porozumieniami.
1.
Jednostka organizacyjna realizująca zadania wymienione w art. 2 ust. 2, utworzona
przez osobę fizyczną lub osobę prawną w ramach prowadzonej przez nią działalności
gospodarczej, może otrzymać status jednostki badawczo-rozwojowej, uprawniający do
stosowania do tej jednostki organizacyjnej przepisów niniejszej ustawy, z wyłączeniem
przepisu art. 13 ust. 3, a także do stosowania określonych w odrębnych ustawach przepisów
o zwolnieniu jednostek badawczo-rozwojowych z podatków, opłat lub od cła.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do spółki handlowej, powstałej w wyniku komercjalizacji
i prywatyzacji jednostki badawczo-rozwojowej.
3.
Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb nadawania i pozbawiania
jednostki organizacyjnej, o której mowa w ust. 1, statusu jednostki badawczo-rozwojowej,
uwzględniając w szczególności wymagania dotyczące wniosku o nadanie lub pozbawienie
statusu jednostki badawczo-rozwojowej, sposób stwierdzania, czy jednostka organizacyjna
spełnia wymagania określone w art. 3, oraz wyznaczając ministra właściwego do spraw
nauki do załatwiania spraw dotyczących nadawania i pozbawiania statusu jednostki badawczo-rozwojowej,
po uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych oraz ministrem
właściwym ze względu na rodzaj działalności prowadzonej przez jednostkę organizacyjną.
4.
Spółka handlowa powstała w wyniku komercjalizacji lub prywatyzacji jednostki badawczo-rozwojowej
otrzymuje status jednostki badawczo-rozwojowej na okres do dnia rozpatrzenia jej wniosku
o nadanie tego statusu, bez konieczności zachowania warunków określonych w rozporządzeniu
Rady Ministrów wydanym na podstawie ust. 3.
5.
Przepis ust. 4 ma zastosowanie pod warunkiem złożenia przez spółkę wniosku w terminie
60 dni od dnia przekształcenia. W przypadku gdy wniosek nie zostanie uwzględniony,
spółka jest obowiązana do zapłaty podatków, opłat i ceł należnych za okres zwolnienia
w terminie 7 dni od dnia uprawomocnienia się decyzji w sprawie wniosku.
(skreślony).
W sprawach nieuregulowanych ustawą do jednostek badawczo-rozwojowych stosuje się odpowiednio
przepisy dotyczące działalności przedsiębiorstw państwowych.
Przepisy wykonawcze wydane przed dniem wejścia w życie ustawy na podstawie upoważnień,
o których mowa w art. 1-43 pkt 1 i w art. 44-79, zachowują moc do czasu wydania przepisów
na podstawie upoważnień w brzmieniu określonym ustawą.
Przepisy wykonawcze, wydane na podstawie ustawy wymienionej w art. 82, zachowują moc
do czasu zastąpienia ich przepisami wydanymi na podstawie niniejszej ustawy, o ile
nie są z nią sprzeczne, nie dłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia
w życie ustawy.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1989 r.
Traci moc ustawa z dnia 17 lutego 1961 r. o instytutach naukowo-badawczych (Dz. U.
z 1975 r. Nr 7, poz. 41).
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1986 r.
Ustawa wchodzi w życie w terminie i na zasadach określonych ustawą - Przepisy wprowadzające
ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym, z wyjątkiem
1)
przepisów art. 6, art. 19 ust. 4, art. 48, art. 54, art. 83 i art. 87, które wchodzą
w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia,
2)
przepisów art. 85, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 1998 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r., z tym że przepisy art. 1-25, art.
28-30, art. 83 i 90, art. 93 w odniesieniu do Szefa Służby Cywilnej i art. 94 wchodzą
w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., z tym że przepisy art. 12-98 wchodzą
w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z tym że art. 182 wchodzi w życie
z dniem 1 stycznia 2004 r.