Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 14 marca 2001 r. w sprawie powołania Komisji Egzaminacyjnej dla Aktuariuszy oraz przeprowadzania egzaminów uprawniających do wykonywania zawodu aktuariusza.

§ 1. W rozporzàdzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 29 grudnia 2000 r. w sprawie zasad podzia∏u cz´Êci oÊwiatowej subwencji ogólnej dla jednostek

samorzàdu terytorialnego (Dz. U. Nr 122, poz. 1330)

w za∏àczniku do rozporzàdzenia wprowadza si´ nast´pujàce zmiany

e) w objaÊnieniu do wagi P21 wyraz „0,20” zast´puje si´ wyrazem „0”,

f) w objaÊnieniu do wagi P23 wyraz „1,770” zast´puje si´ wyrazem „1,50”;

1) w ust. 2

a) objaÊnienie do wagi P1 otrzymuje brzmienie

zast´puje

2) ust. 8 otrzymuje brzmienie

„P1 = 0,05 dla uczniów szkó∏ podstawowych

i gimnazjów w gminach, w których dochód na mieszkaƒca stanowi powy˝ej 60%

do 85% Êredniego dochodu na mieszkaƒca kraju, liczonego dla celów obliczenia

kwoty wyrównawczej cz´Êci podstawowej

subwencji ogólnej,

„8. Wynikowa kwota subwencji na zadania szkolne

SOAi + SOBi na ucznia wyliczona dla danej jednostki samorzàdu terytorialnego nie mo˝e byç

mniejsza ni˝ 104,0% ani wi´ksza ni˝ 112,0%

kwoty subwencji na ucznia na zadania szkolne

wyliczonej analogicznie w roku bazowym. Ponadto kwota subwencji na zadania pozaszkolne

SOCi dla powiatu i województwa samorzàdowego nie mo˝e byç mniejsza ni˝ 101,0% ani

wi´ksza ni˝ 112,0% analogicznej kwoty roku bazowego. Ârodki na wyrównanie jednostkom samorzàdu terytorialnego do 104,0% subwencji

na ucznia roku bazowego pochodzà z proporcjonalnego obni˝enia naliczonej subwencji dla

wszystkich jednostek.”

lub

= 0,10 dla uczniów szkó∏ podstawowych

i gimnazjów w gminach, w których dochód

na jednego mieszkaƒca stanowi nie wi´cej

ni˝ 60% Êredniego dochodu na mieszkaƒca

kraju liczonego dla celów obliczenia kwoty

wyrównawczej cz´Êci podstawowej subwencji ogólnej — N1, i,”

b) w objaÊnieniu do wagi P7 po wyrazach „sieci

szkó∏” dodaje si´ wyrazy „podstawowych i gimnazjów”,

§ 2. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem og∏oszenia.

c) w objaÊnieniu do wagi P8 wyra˝enie „Di<0,65”

zast´puje si´ wyra˝eniem „Di≤0,65”, wyra˝enie

Minister Edukacji Narodowej: w z. K. Kaw´cki

285

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA FINANSÓW

z dnia 14 marca 2001 r.

w sprawie powo∏ania Komisji Egzaminacyjnej dla Aktuariuszy oraz przeprowadzania egzaminów

uprawniajàcych do wykonywania zawodu aktuariusza.

Na podstawie art. 37c ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca

1990 r. o dzia∏alnoÊci ubezpieczeniowej (Dz. U. z 1996 r.

Nr 11, poz. 62, z 1997 r. Nr 43, poz. 272, Nr 88, poz. 554,

Nr 107, poz. 685, Nr 121, poz. 769 i 770 i Nr 139,

poz. 934, z 1998 r. Nr 155, poz. 1015, z 1999 r. Nr 49,

poz. 483, Nr 101, poz. 1178 i Nr 110, poz. 1255 oraz

z 2000 r. Nr 43, poz. 483, Nr 48, poz. 552, Nr 70, poz. 819,

Nr 114, poz. 1193 i Nr 116, poz. 1216) zarzàdza si´, co

nast´puje

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla

1) powo∏anie Komisji Egzaminacyjnej dla Aktuariuszy,

zwanej dalej „Komisjà”,

2) regulamin dzia∏ania Komisji,

3) wysokoÊç wynagrodzenia dla cz∏onków Komisji za

udzia∏ w przeprowadzeniu egzaminu,

4) wysokoÊç op∏at egzaminacyjnych dla osób przyst´pujàcych do egzaminu przed Komisjà,

Poz. 285

3. Przewodniczàcy Komisji na wniosek zainteresowanej osoby mo˝e uznaç, ˝e nieprzystàpienie do egzaminu by∏o spowodowane wa˝nà przyczynà losowà,

i zwolniç jà z ponoszenia kosztów, o których mowa

w ust. 2. W takim przypadku osoba ta mo˝e przystàpiç do egzaminu w terminie póêniejszym bez obowiàzku ponownego wnoszenia op∏aty egzaminacyjnej, o ile nie dokonano zwrotu wczeÊniej dokonanej

wp∏aty.

4. W przypadku roz∏o˝enia egzaminu na cz´Êci od

osoby przyst´pujàcej do egzaminu przyjmuje si´ op∏at´ w wysokoÊci, o której mowa w ust. 1, za ka˝de przystàpienie do egzaminu.

§ 7. 1. Za przeprowadzenie ka˝dego egzaminu przys∏uguje wynagrodzenie w wysokoÊci

5) zakres obowiàzujàcych tematów egzaminacyjnych,

1) 1 400 z∏ — dla przewodniczàcego Komisji,

6) tryb sk∏adania egzaminu.

§ 2. 1. Powo∏uje si´ Komisj´ Egzaminacyjnà dla Aktuariuszy w sk∏adzie

1) przewodniczàcy Komisji,

2) zast´pca przewodniczàcego Komisji,

3) sekretarz Komisji,

4) trzej cz∏onkowie Komisji.

2. Minister Finansów powo∏uje i odwo∏uje osoby

wchodzàce w sk∏ad Komisji.

2) 1 200 z∏ — dla zast´pcy przewodniczàcego i sekretarza Komisji,

3) 1 000 z∏ — dla ka˝dego z pozosta∏ych cz∏onków Komisji.

2. Za przygotowanie jednego zadania egzaminacyjnego przys∏uguje wynagrodzenie w wysokoÊci 75 z∏.

3. W przypadku uniewa˝nienia egzaminu z przyczyn, o których mowa w § 12 ust. 2 za∏àcznika nr 2 do

rozporzàdzenia, cz∏onkom Komisji wynagrodzenie nie

przys∏uguje.

3. W sk∏ad Komisji powinny wchodziç co najmniej

dwie osoby posiadajàce wiedz´ z zakresu matematyki

ubezpieczeniowej, finansowej i statystyki.

§ 8. 1. Termin egzaminu wyznaczany jest co najmniej trzy razy w roku kalendarzowym.

§ 3. Komisja wykonuje swoje zadania zgodnie z regulaminem, stanowiàcym za∏àcznik nr 1 do rozporzàdzenia.

2. Informacj´ okreÊlajàcà termin i miejsce egzaminu og∏asza si´ w dzienniku „Rzeczpospolita” co najmniej na miesiàc przed dniem egzaminu.

§ 4. Ustala si´ regulamin okreÊlajàcy tryb sk∏adania

egzaminu przez osoby przyst´pujàce do egzaminu

i ustalania wyniku egzaminu uzyskanego przez poszczególne osoby, tryb og∏aszania wyniku egzaminu

oraz sk∏adania odwo∏ania, stanowiàcy za∏àcznik nr 2 do

rozporzàdzenia.

3. Informacj´, o której mowa w ust. 2, przekazuje

si´ Polskiej Izbie Ubezpieczeƒ co najmniej na miesiàc

przed dniem egzaminu.

§ 5. Ustala si´ zakres obowiàzujàcych tematów

egzaminu, stanowiàcy za∏àcznik nr 3 do rozporzàdzenia.

§ 6. 1. Osoby przyst´pujàce do egzaminu przed Komisjà wnoszà op∏at´ egzaminacyjnà w wysokoÊci

350 z∏ na wyodr´bniony rachunek bankowy OÊrodka

Doskonalenia Kadr Resortu Finansów w Warszawie,

najpóêniej do dnia przystàpienia do egzaminu.

2. W razie nieprzystàpienia do egzaminu op∏ata,

o której mowa w ust. 1, podlega zwrotowi po potràceniu kosztów zwiàzanych z obs∏ugà egzaminu, przypadajàcych na jednà osob´ przyst´pujàcà do egzaminu.

§ 9. 1. Egzamin odbywa si´ w OÊrodku Doskonalenia Kadr Resortu Finansów w Warszawie, zwanym dalej „OÊrodkiem”.

2. W wyjàtkowych przypadkach, kiedy przeprowadzenie egzaminu w miejscu okreÊlonym w ust. 1 z przyczyn obiektywnych jest niemo˝liwe, egzamin mo˝e si´

odbyç w innym miejscu na mocy uchwa∏y Komisji,

o czym przyst´pujàcy do egzaminu zostanà poinformowani w terminie umo˝liwiajàcym przystàpienie do

egzaminu.

3. OÊrodek wykonuje obs∏ug´ administracyjno-biurowà Komisji.

4. Do zadaƒ wykonywanych przez OÊrodek nale˝y

w szczególnoÊci

1) wykonanie formularzy testów egzaminacyjnych

w sposób zapewniajàcy ich poufnoÊç,

2) informowanie osób zainteresowanych egzaminem

o terminach egzaminów, o wyniku egzaminu oraz

o sposobie odwo∏aƒ od decyzji Komisji,

3) udost´pnianie osobom zainteresowanym wykazu

literatury uwzgl´dniajàcej zakres obowiàzujàcych

tematów egzaminu, okreÊlonych w za∏àczniku nr 3

do rozporzàdzenia,

Poz. 285

6) obs∏uga i zabezpieczanie przebiegu egzaminów.

§ 10. Ârodki pochodzàce z op∏at, o których mowa

w § 6 ust. 1, gromadzone sà na wyodr´bnionym rachunku bankowym OÊrodka, z którego finansowane sà

koszty organizacji i obs∏ugi poszczególnych egzaminów oraz wynagrodzenie cz∏onków Komisji i obs∏ugi

technicznej.

§ 11. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem

31 marca 2001 r.

4) sporzàdzanie list osób przyst´pujàcych do egzaminu,

5) ustalenie technicznych warunków przeprowadzania egzaminów,

Minister Finansów: J. Bauc

Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Finansów

z dnia 14 marca 2001 r. (poz. 285)

Za∏àcznik nr 1

REGULAMIN DZIA¸ANIA KOMISJI EGZAMINACYJNEJ DLA AKTUARIUSZY

§ 1. Regulamin okreÊla organizacj´, zasady i tryb

dzia∏ania Komisji Egzaminacyjnej dla Aktuariuszy, zwanej dalej „Komisjà”.

§ 2. 1. Komisja jest organem kolegialnym przeprowadzajàcym egzaminy, który wszystkie swoje decyzje

podejmuje na posiedzeniach, w formie uchwa∏, zwyk∏à

wi´kszoÊcià g∏osów w obecnoÊci co najmniej po∏owy

sk∏adu Komisji. W przypadku równej liczby g∏osów za

i przeciw decyduje g∏os przewodniczàcego, a w przypadku jego nieobecnoÊci — zast´pcy przewodniczàcego Komisji.

2. Uchwa∏y podpisujà wszyscy cz∏onkowie Komisji

obecni na posiedzeniu. Z posiedzeƒ Komisji sekretarz

sporzàdza protokó∏.

3. Cz∏onek Komisji ma prawo zg∏osiç g∏os odr´bny,

który podlega zaprotoko∏owaniu wraz z uchwa∏à.

§ 3. 1. Posiedzenia Komisji zwo∏uje przewodniczàcy, a w razie jego nieobecnoÊci — zast´pca.

2. Komisja mo˝e wyznaczyç ze swego sk∏adu osoby odpowiedzialne za realizacj´ okreÊlonych zadaƒ.

§ 4. Do zadaƒ Komisji nale˝y

1) przygotowywanie i zatwierdzanie testów egzaminacyjnych,

2) przygotowywanie wykazu literatury zwiàzanej z zakresem egzaminów, s∏u˝àcej osobom przygotowujàcym si´ do przystàpienia do egzaminu,

3) przeprowadzanie egzaminów,

4) sprawdzanie i ocena testowych prac egzaminacyjnych,

5) opiniowanie odwo∏aƒ od wyników egzaminów,

sk∏adanych przez uczestników egzaminu.

§ 5. 1. Przewodniczàcy Komisji wyznacza, spoÊród

cz∏onków Komisji lub osób przez nià wskazanych, osoby odpowiedzialne za przygotowanie testów egzaminacyjnych.

2. Cz∏onkowie Komisji sprawdzajà prawid∏owoÊç

pytaƒ testowych i wariantów odpowiedzi dla poszczególnych testów egzaminacyjnych w celu opracowania

wzorca prawid∏owych odpowiedzi.

§ 6. Komisja w terminie 21 dni od dnia og∏oszenia

wyników przekazuje do Paƒstwowego Urz´du Nadzoru Ubezpieczeƒ list´ osób, które zda∏y egzamin.

Za∏àcznik nr 2

REGULAMIN OKREÂLAJÑCY TRYB SK¸ADANIA EGZAMINU PRZEZ OSOBY PRZYST¢PUJÑCE DO EGZAMINU

I USTALANIA WYNIKU EGZAMINU UZYSKANEGO PRZEZ POSZCZEGÓLNE OSOBY,

TRYB OG¸ASZANIA WYNIKU EGZAMINU ORAZ SK¸ADANIA ODWO¸A¡

I. Postanowienia ogólne

§ 1. Warunkiem przystàpienia do egzaminu jest

zg∏oszenie pisemnego wniosku oraz wniesienie op∏aty

egzaminacyjnej w oznaczonym w rozporzàdzeniu terminie.

§ 2. 1. WejÊcie na sal´ egzaminacyjnà odbywa si´

za okazaniem dowodu to˝samoÊci.

2. Osoba przyst´pujàca do egzaminu potwierdza

ten fakt w∏asnor´cznym podpisem na liÊcie obecnoÊci.

§ 3. 1. Kontrol´ nad organizacjà i przebiegiem egzaminu wykonujà cz∏onkowie Komisji.

2. W czasie egzaminu na sali egzaminacyjnej musi

byç obecnych co najmniej dwóch cz∏onków Komisji.

§ 4. Cz∏onków Komisji oraz osoby uczestniczàce

w ustalaniu i przechowywaniu tematów egzaminacyjnych obowiàzuje tajemnica s∏u˝bowa.

II. Egzamin dla aktuariuszy

§ 5. Egzamin dla aktuariuszy przeprowadza si´

w wydzielonej sali, w warunkach umo˝liwiajàcych zdajàcym samodzielnoÊç pracy, a Komisji czuwanie nad

zgodnym z przepisami przebiegiem egzaminu.

§ 6. 1. Egzamin przeprowadzany jest w formie czterocz´Êciowego testu, którego ka˝da cz´Êç sk∏ada si´

z 10 pytaƒ z ka˝dego z bloków tematycznych okreÊlonych w za∏àczniku nr 3 do rozporzàdzenia.

2. Rozwiàzywanie ka˝dej cz´Êci testu trwa 100 minut, po czym nast´puje 20-minutowa przerwa. Kierujàcy egzaminem mo˝e wyznaczyç w razie potrzeby d∏u˝sze przerwy.

3. Egzamin, na wniosek zdajàcego, mo˝e byç roz∏o˝ony na cz´Êci.

§ 7. Egzamin rozpoczyna si´ z chwilà rozdania testów egzaminacyjnych.

§ 8. Uczestnicy egzaminu majà prawo do zadawania cz∏onkom Komisji pytaƒ dotyczàcych przebiegu egzaminu i testów egzaminacyjnych, a w szczególnoÊci

nieprecyzyjnych sformu∏owaƒ w nich u˝ytych.

§ 9. 1. W czasie egzaminu uczestnik nie powinien

opuszczaç sali, z wyjàtkiem przerw, o których mowa

w § 6 ust. 2.

2. W uzasadnionych przypadkach uczestnik egzaminu mo˝e uzyskaç zgod´ na opuszczenie sali, po zapewnieniu warunków wykluczajàcych mo˝liwoÊç kontaktowania si´ uczestnika z innymi zdajàcymi i osobami postronnymi.

3. Na czas nieobecnoÊci w sali egzaminacyjnej

uczestnik egzaminu przekazuje prac´ egzaminacyjnà

cz∏onkowi Komisji, który zaznacza na niej czas nieobecnoÊci.

§ 10. Cz∏onkowie Komisji majà prawo wykluczyç

z egzaminu osoby, które podczas egzaminu korzysta∏y

z cudzej pomocy, pos∏ugiwa∏y si´ niedozwolonymi

przez Komisj´ materia∏ami pomocniczymi, pomaga∏y

innym uczestnikom egzaminu lub w inny sposób zak∏óca∏y przebieg egzaminu.

§ 11. 1. W przypadku naruszenia tajemnicy s∏u˝bowej lub stwierdzenia, ˝e praca nie zosta∏a wykonana

samodzielnie przez uczestnika egzaminu, Komisja mo˝e uniewa˝niç przeprowadzony egzamin.

2. Uniewa˝nienie egzaminu mo˝e nastàpiç zarówno w stosunku do wszystkich przyst´pujàcych do egzaminu, jak i jego poszczególnych uczestników.

§ 12. 1. W egzaminie majà prawo uczestniczyç

w charakterze obserwatorów osoby upowa˝nione

przez Ministra Finansów.

2. W przypadku dostrze˝enia nieprawid∏owoÊci, zarówno co do trybu post´powania, jak i merytorycznych

b∏´dów pope∏nionych przez osoby wykonujàce kontrol´ nad organizacjà i przebiegiem egzaminu, Minister Finansów mo˝e, na wniosek osób, o których mowa

w ust. 1, uniewa˝niç egzamin i zarzàdziç jego powtórzenie.

§ 13. 1. Z przebiegu egzaminu sekretarz Komisji

sporzàdza protokó∏, w którym uwzgl´dnia: imiona i nazwiska osób wykonujàcych kontrol´ nad organizacjà

i przebiegiem egzaminu oraz osób, o których mowa

w § 12 ust. 1, czas rozpocz´cia i zakoƒczenia egzaminu

oraz wa˝niejsze okolicznoÊci, jakie zasz∏y w trakcie egzaminu. Do protoko∏u nale˝y do∏àczyç tematy egzaminacyjne, list´ uczestników oraz koƒcowe wyniki.

2. Dokumentacj´ zwiàzanà z przeprowadzaniem

egzaminu Komisja przekazuje do archiwum Ministerstwa Finansów wed∏ug zasad okreÊlonych odr´bnymi

przepisami.

III. Ocena egzaminu

§ 14. Ka˝de pytanie testu egzaminacyjnego jest

oceniane wed∏ug nast´pujàcych zasad

1) odpowiedê prawid∏owa: 3 punkty,

2) odpowiedê nieprawid∏owa: -2 punkty,

3) brak odpowiedzi: 0 punktów.

§ 15. Wy∏àcznà podstaw´ oceny stanowià odpowiedzi udzielone przez uczestnika egzaminu na za∏à-

czonym do testu formularzu w sposób trwa∏y i umo˝liwiajàcy czytelnoÊç.

§ 16. 1. Warunkiem zdania egzaminu jest otrzymanie co najmniej 52 punktów z ca∏ego testu, w tym co

najmniej 13 punktów z ka˝dego bloku tematycznego.

2. Zaliczenie wszystkich bloków tematycznych nie

mo˝e trwaç d∏u˝ej ni˝ dwa lata.

§ 17. Termin i miejsce og∏oszenia wyników egzaminu oraz wydania Êwiadectw ustala Komisja.

§ 18. Osobom, które zda∏y egzamin, Komisja wydaje Êwiadectwo w terminie 14 dni od dnia zdania egzaminu.

Poz. 285

§ 19. W ciàgu 14 dni od dnia og∏oszenia wyników,

na pisemnà proÊb´ uczestnika egzaminu, Komisja mo˝e wyraziç zgod´ na udost´pnienie mu pracy egzaminacyjnej w obecnoÊci cz∏onka Komisji lub innej osoby

upowa˝nionej.

§ 20. 1. Uczestnik egzaminu ma prawo odwo∏ania

si´ od wyników egzaminu do Ministra Finansów, za poÊrednictwem Komisji. Odwo∏anie wnosi si´ w terminie

14 dni od dnia og∏oszenia wyników.

2. Odwo∏anie powinno byç rozpatrzone w terminie

30 dni od dnia jego otrzymania.

§ 21. O wyniku odwo∏ania osob´ odwo∏ujàcà si´ zawiadamia si´ listem poleconym.

Za∏àcznik nr 3

ZAKRES OBOWIÑZUJÑCYCH TEMATÓW EGZAMINU

A. Zakres przedmiotowy

I. Matematyka finansowa

II. Matematyka ubezpieczeƒ ˝yciowych

III. Matematyka pozosta∏ych ubezpieczeƒ osobowych

oraz majàtkowych

IV. Prawdopodobieƒstwo i statystyka

B. Szczegó∏owy zakres tematów

3) rzeczywista stopa kosztu zad∏u˝enia,

4) restrukturyzacja zad∏u˝enia.

4. Deprecjacja i aprecjacja zasobu

1) amortyzacja Êrodków trwa∏ych,

2) wycena zasobów podlegajàcych deprecjacji

lub aprecjacji.

5. Analiza decyzji inwestycyjnych

1) poczàtkowa wartoÊç inwestycji netto,

I. Matematyka finansowa

2) wewn´trzna stopa zwrotu, zmodyfikowana

wewn´trzna stopa zwrotu,

1. Oprocentowanie proste, sk∏adane i ciàg∏e

3) okres zwrotu inwestycji,

1) wartoÊç kapita∏u w czasie,

4) zdyskontowany okres zwrotu,

2) kapitalizacja odsetek w podokresach,

5) wspó∏czynnik efektywnoÊci inwestycji.

3) dyskonto proste rzeczywiste i handlowe (bankowe),

6. Papiery wartoÊciowe

4) dyskonto sk∏adane,

1) wycena weksli i bonów skarbowych,

5) równowa˝noÊç kapita∏ów,

2) emisja i wykup obligacji,

6) miary oprocentowania — nominalne i efektywne stopy procentowe i stopy dyskontowe,

nat´˝enie oprocentowania,

3) wycena obligacji,

7) równowa˝noÊç miar oprocentowania.

2. Rachunek rent

1) renty proste i uogólnione (p∏atne z cz´stotliwoÊcià innà ni˝ kapitalizacja odsetek),

2) renty p∏atne w sposób ciàg∏y,

3) renta p∏atna z do∏u, p∏atna z góry, odroczona,

4) wartoÊç renty w czasie,

5) renta wieczysta.

3. Sp∏ata d∏ugu

4) stopa zwrotu z obligacji,

5) Êredni czas trwania obligacji,

6) elastycznoÊç ceny obligacji wzgl´dem stopy

procentowej,

7) obligacje indeksowane,

8) dyskontowe modele wyceny akcji,

9) przeci´tna stopa procentowa i dyskontowa

dla portfela papierów wartoÊciowych.

7. Zarzàdzanie aktywami i pasywami

1) struktura czasowa aktywów i pasywów,

1) zasady ustalania rat sp∏aty d∏ugu,

2) wra˝liwoÊç salda aktywów i pasywów na

zmiany parametrów ekonomicznych,

2) schematy (plany) sp∏aty d∏ugu — bie˝àca wartoÊç d∏ugu,

3) dobór portfela aktywów na pokrycie zobowiàzaƒ.

8. Czasowa struktura stóp procentowych

Poz. 285

1) stopy spot i stopy forward,

2) sk∏adki p∏atne w sposób dyskretny: raz w roku

i w okresach krótszych ni˝ rok,

2) krzywa stopy przychodu,

3) funkcje komutacyjne.

3) wartoÊç poczàtkowa netto.

9. Opcje i instrumenty pochodne

1) kontrakty typu forward, futures i swap oraz

metody ich wyceny,

2) opcje typu call, put i egzotyczne oraz metody

ich wyceny,

3) metody minimalizacji ryzyka (hedging),

4) strategie inwestycyjne.

II. Matematyka ubezpieczeƒ ˝yciowych

1. Elementy ekonomiki ubezpieczeƒ ˝yciowych

1) system finansowy zak∏adu ubezpieczeƒ,

2) margines wyp∏acalnoÊci,

3) rodzaje produktów ubezpieczeniowych,

4) ubezpieczenia z funduszem inwestycyjnym,

5) reasekuracja ubezpieczeƒ ˝yciowych.

2. Tablice trwania ˝ycia

1) prawdopodobieƒstwa Êmierci i prze˝ycia,

2) nat´˝enie zgonów,

3) przeci´tne dalsze trwanie ˝ycia,

4) prawa umieralnoÊci,

6. Rezerwy netto

1) model ciàg∏y rezerw netto,

2) dyskretne modele rezerw netto,

3) rezerwy w trakcie roku obrotowego,

4) funkcje komutacyjne w rachunku rezerw.

7. Ubezpieczenia dwóch i wi´cej osób

1) ryzyko pierwszego zgonu w grupie, ostatni

zgon w grupie, kolejny zgon w grupie,

2) sk∏adka netto w ubezpieczeniach i rentach dla

grupy osób,

3) tablice wymieralnoÊci dla grupy osób.

8. Koszty w ubezpieczeniach ˝yciowych

1) rodzaje kosztów,

2) sk∏adki uwzgl´dniajàce koszty,

3) modyfikacja rezerw i rozliczanie w czasie kosztów akwizycji.

9. Opcje w umowie ubezpieczenia

1) zamiana ubezpieczenia na ubezpieczenie bezsk∏adkowe,

2) zmiana okresu ubezpieczenia,

3) wykup ubezpieczenia,

5) konstrukcja tablic trwania ˝ycia,

4) kredytowanie polisy,

6) typy tablic,

5) inne opcje.

7) u∏amkowy okres ˝ycia.

3. Ubezpieczenia na ˝ycie

1) ubezpieczenia bezterminowe, terminowe, na

do˝ycie, mieszane i odroczone,

2) ubezpieczenia p∏atne w momencie Êmierci, na

koniec roku i na koniec okresów krótszych ni˝

rok,

3) polisy ze zmiennà sumà ubezpieczenia,

4) funkcje komutacyjne.

4. Renty ˝yciowe

1) renty do˝ywotnie, terminowe i odroczone,

2) renty p∏atne w sposób ciàg∏y,

3) renty p∏atne na poczàtek roku i na poczàtek

okresów krótszych ni˝ rok,

4) renty ˝yciowe ze zmiennà wysokoÊcià wyp∏at,

5) funkcje komutacyjne.

5. Sk∏adki ubezpieczeniowe netto

1) sk∏adki ubezpieczeniowe p∏atne w sposób ciàg∏y,

10. Inne rodzaje ubezpieczeƒ na ˝ycie i rent ˝yciowych

1) ubezpieczenia emerytalne,

2) ubezpieczenia do wieku emerytalnego,

3) ubezpieczenia na dwa i wi´cej ryzyk.

III. Matematyka pozosta∏ych ubezpieczeƒ osobowych oraz majàtkowych

1. Elementy ekonomiki ubezpieczeƒ osobowych

oraz majàtkowych

1) system finansowy zak∏adu ubezpieczeƒ,

2) dochody i wydatki, rodzaje funduszy oraz êród∏a ich tworzenia,

3) margines wyp∏acalnoÊci,

4) u˝ytecznoÊç ubezpieczenia,

5) wycena ryzyka,

6) podzia∏ ryzyka mi´dzy stronami kontraktu

ubezpieczeniowego — typy umów ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych.

2. Modele ryzyka ubezpieczeniowego

1) model ryzyka indywidualnego,

2) rozk∏ady zagregowanej wartoÊci szkód (z∏o˝ony rozk∏ad Poissona, z∏o˝ony rozk∏ad ujemny

dwumianowy, inne rozk∏ady z∏o˝one),

3) metody wyznaczania rozk∏adu: metoda rekurencyjna (wzór Panjera), aproksymacja rozk∏adem normalnym, aproksymacja rozk∏adem przesuni´tym gamma,

4) efekty reasekuracji.

3. Teoria ruiny

1) klasyczny model nadwy˝ki zak∏adu ubezpieczeƒ z czasem ciàg∏ym,

2) model z czasem dyskretnym,

Poz. 285

3) funkcje zmiennej losowej,

4) parametry rozk∏adu zmiennej losowej — parametry pozycyjne, wartoÊç oczekiwana, wariancja, skoÊnoÊç, kurtoza,

5) funkcja tworzàca momenty.

2. Rozk∏ady wielowymiarowe

1) rozk∏ady wielowymiarowe, rozk∏ady brzegowe i rozk∏ady warunkowe,

2) niezale˝noÊç zmiennych losowych,

3) wartoÊci oczekiwane, wariancje i kowariancje

brzegowe i warunkowe.

3. Rozk∏ady stosowane w matematyce ubezpieczeniowej

1) rozk∏ady z∏o˝one,

3) prawdopodobieƒstwo ruiny w skoƒczonym

i nieskoƒczonym horyzoncie czasowym,

2) rozk∏ady mieszane,

4) oszacowania prawdopodobieƒstwa ruiny,

3) zastosowanie funkcji tworzàcej momenty,

5) efekty reasekuracji.

4) rozk∏ad sumy niezale˝nych zmiennych losowych — wartoÊç oczekiwana, wariancja i skoÊnoÊç.

4. Kalkulacja sk∏adki w jednorodnych portfelach ryzyk

1) sk∏adka netto, narzut na ryzyko i inne elementy sk∏adki brutto,

4. Procesy stochastyczne

1) ∏aƒcuchy Markowa ze skoƒczonà iloÊcià stanów,

2) kryteria kalkulacji sk∏adek,

3) zasady kalkulacji sk∏adek.

5. Kalkulacja sk∏adki w niejednorodnych portfelach

ryzyk

1) teoria wiarygodnoÊci (credibility),

2) systemy bonus-malus,

3) modele statystyczne z klasyfikacjà wed∏ug

wielu zmiennych taryfowych.

6. Kalkulacja rezerw

1) rezerwa sk∏adkowa i dodatkowa rezerwa na

ryzyka niewygas∏e,

2) procesy stochastyczne — elementarne poj´cia i w∏asnoÊci.

5. Metody estymacji parametrów rozk∏adu

1) w∏asnoÊci estymatorów,

2) metoda najwi´kszej wiarygodnoÊci, metoda

momentów,

3) model regresji liniowej — metoda najmniejszych kwadratów, wa˝ona metoda najmniejszych kwadratów,

4) elementarne zagadnienia regresji nieliniowej.

6. Testowanie hipotez statystycznych

2) rezerwy szkodowe,

1) hipotezy proste,

3) kalkulacja metodà indywidualnà,

2) testy istotnoÊci,

4) metody wskaênikowe,

3) iloraz wiarygodnoÊci,

5) metody oparte na analizie tzw. trójkàta danych statystycznych,

4) hipotezy nieparametryczne — testy zgodnoÊci

i testy niezale˝noÊci.

6) rezerwa na wyrównanie szkodowoÊci.

IV. Rachunek prawdopodobieƒstwa i statystyka

1. Zmienna losowa i jej rozk∏ad

7. Metody bayes’owskie

1) rozk∏ad a priori i rozk∏ad a posteriori,

2) estymacja punktowa,

1) dystrybuanta,

3) testowanie hipotez,

2) funkcja prawdopodobieƒstwa, g´stoÊç,

4) estymatory liniowe.

284

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA EDUKACJI NARODOWEJ

z dnia 22 marca 2001 r.

zmieniajàce rozporzàdzenie w sprawie zasad podzia∏u cz´Êci oÊwiatowej subwencji ogólnej

dla jednostek samorzàdu terytorialnego.

Na podstawie art. 35 ustawy z dnia 26 listopada

1998 r. o dochodach jednostek samorzàdu terytorialnego w latach 1999—2001 (Dz. U. Nr 150, poz. 983

i Nr 162, poz.1119 oraz z 2000 r. Nr 95, poz. 1041) zarzàdza si´, co nast´puje

„Di>0,95”

„Di≥0,95”,

si´

wyra˝eniem

d) w objaÊnieniu do wagi P20 wyraz „0,25” zast´puje si´ wyrazem „0,45” oraz po wyrazach „lecznictwa uzdrowiskowego” dodaje si´ wyrazy

„oraz dla wychowanków zespo∏ów pozalekcyjnych zaj´ç wychowawczych w tych placówkach”,