Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 grudnia 2001 r. w sprawie warunków i sposobu postępowania przy użyciu broni palnej przez żołnierzy Żandarmerii Wojskowej.

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla

1) warunki u˝ycia broni palnej przez ˝o∏nierzy ˚andarmerii Wojskowej przy wykonywaniu zadaƒ,

2) sposób dokumentowania u˝ycia broni palnej.

§ 2. Ilekroç w rozporzàdzeniu jest mowa o „ustawie”, rozumie si´ przez to ustaw´ z dnia 24 sierpnia

2001 r. o ˚andarmerii Wojskowej i wojskowych organach porzàdkowych.

§ 3. ˚o∏nierze ˚andarmerii Wojskowej sà uprawnieni do u˝ycia broni palnej w stosunku do osób, o których

mowa w art. 3 ust. 2 ustawy, na zasadach, o których

mowa w art. 43 ust. 1—3 ustawy.

§ 4. Przez u˝ycie broni palnej rozumie si´ oddanie

strza∏u w kierunku osoby w celu jej obezw∏adnienia, po

wyczerpaniu trybu post´powania okreÊlonego w § 9.

§ 5. ˚o∏nierze ˚andarmerii Wojskowej mogà u˝yç

wy∏àcznie broni palnej, która zosta∏a im s∏u˝bowo przydzielona.

§ 6. Broni palnej nie u˝ywa si´ w przypadkach okreÊlonych w art. 43 ust. 1 pkt 6, 7 i 9 ustawy w stosunku

do kobiet o widocznej cià˝y, osób, których wyglàd

wskazuje, ˝e nie ukoƒczy∏y 13 lat, starców oraz osób

o widocznym kalectwie.

§ 7. Osob´ zatrzymanà, tymczasowo aresztowanà

lub odbywajàcà kar´ pozbawienia wolnoÊci uprzedza

si´ o mo˝liwoÊci u˝ycia wobec niej broni palnej w razie podj´cia przez nià próby ucieczki lub innego zachowania uprawniajàcego do jej u˝ycia.

§ 8. U˝ycie broni palnej w strefie nadgranicznej nie

powinno powodowaç ostrzelania terytorium paƒstwa

sàsiedniego.

§ 9. 1. Przed u˝yciem broni palnej ˝o∏nierze ˚andarmerii Wojskowej majà obowiàzek

1) po uprzednim okrzyku „˚ANDARMERIA WOJSKOWA” wezwaç osob´ do zachowania si´ zgodnego z prawem, a w szczególnoÊci do natychmiastowego porzucenia broni lub niebezpiecznego narz´dzia, zaniechania ucieczki, odstàpienia od bezprawnych dzia∏aƒ lub u˝ycia przemocy,

2) w razie niepodporzàdkowania si´ wezwaniom okreÊlonym w pkt 1, zagroziç u˝yciem broni palnej,

wzywajàc „STÓJ—BO STRZELAM”,

3) w razie bezskutecznoÊci wezwaƒ okreÊlonych w

pkt 1 i 2 — oddajà strza∏ ostrzegawczy w gór´.

2. Przepisów ust. 1 pkt 1 mo˝na nie stosowaç, je˝eli z okolicznoÊci zdarzenia wynika, ˝e osoba, wobec której broƒ palna ma byç u˝yta, pos∏uguje si´ bronià palnà lub innym niebezpiecznym narz´dziem.

3. Przepisów ust. 1 mo˝na nie stosowaç, je˝eli zw∏oka w u˝yciu broni palnej grozi∏aby bezpoÊrednim niebezpieczeƒstwem dla ˝ycia lub zdrowia ludzkiego albo

wolnoÊci obywateli.

4. Przepisów ust. 1 nie stosuje si´ w czasie prowadzenia bezpoÊredniego poÊcigu, o którym mowa w

art. 43 ust. 1 pkt 6 lub 7 ustawy, je˝eli osoba, wobec której broƒ palna ma byç u˝yta, u˝y∏a broni palnej lub

ucieka pojazdem.

5. U˝ycie broni palnej w sytuacjach, o których mowa w ust. 2—4, musi byç poprzedzone okrzykiem

„˚ANDARMERIA WOJSKOWA”.

§ 10. Je˝eli nast´pstwem u˝ycia broni palnej jest

uszkodzenie cia∏a cz∏owieka, ˝o∏nierz ˚andarmerii Wojskowej jest obowiàzany, z zachowaniem bezpieczeƒstwa w∏asnego i innych osób oraz bez zb´dnej zw∏oki,

udzieliç jej pierwszej pomocy, a nast´pnie spowodowaç udzielenie pomocy lekarskiej.

Poz. 1836 i 1837

3) dane osoby, wobec której u˝yto broni palnej,

4) szczegó∏owe powody i rodzaj u˝ytej broni palnej,

5) opis post´powania poprzedzajàcego u˝ycie broni

palnej,

6) skutki u˝ycia broni palnej,

§ 11. 1. Je˝eli nast´pstwem u˝ycia broni palnej jest

uszkodzenie cia∏a lub Êmierç cz∏owieka albo szkoda

w mieniu znacznej wartoÊci, ˝o∏nierz ˚andarmerii Wojskowej niezw∏ocznie

7) w razie potrzeby okreÊlenie sposobu realizacji przepisów § 9 i 11,

1) o ile to mo˝liwe

9) dane ustalonych Êwiadków zdarzenia,

8) inne wa˝ne okolicznoÊci zdarzenia,

a) zabezpiecza na miejscu zdarzenia Êlady i dowody oraz nie dopuszcza osób postronnych,

10) podpis ˝o∏nierza sporzàdzajàcego meldunek.

b) podejmuje inne czynnoÊci niecierpiàce zw∏oki,

aby nie dopuÊciç do zatarcia Êladów i dowodów

zdarzenia,

3. Je˝eli nast´pstwem u˝ycia broni palnej jest

uszkodzenie cia∏a lub Êmierç cz∏owieka albo szkoda

w mieniu znacznej wartoÊci, komendant jednostki organizacyjnej ˚andarmerii Wojskowej niezw∏ocznie zawiadamia w∏aÊciwego miejscowo prokuratora wojskowego.

c) podejmuje dzia∏ania zmierzajàce do ustalenia

Êwiadków zdarzenia,

2) melduje o zdarzeniu oficerowi dy˝urnemu jednostki organizacyjnej ˚andarmerii Wojskowej.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, oficer dy˝urny jednostki organizacyjnej ˚andarmerii Wojskowej

podejmuje niezb´dne czynnoÊci zabezpieczajàce Êlady

i dowody przed ich utratà, zniekszta∏ceniem lub zniszczeniem.

§ 12. 1. U˝ycie broni palnej dokumentuje si´

w ksià˝ce dowódcy patrolu, nakazie konwojowania albo meldunku o doprowadzeniu zatrzymanego oraz

w pisemnym meldunku sk∏adanym komendantowi

jednostki organizacyjnej ˚andarmerii Wojskowej.

4. O ka˝dym przypadku u˝ycia broni palnej sk∏ada

si´ meldunek w systemie s∏u˝b dy˝urnych.

5. Ka˝dorazowo zasadnoÊç u˝ycia broni palnej wyjaÊnia komendant jednostki organizacyjnej ˚andarmerii Wojskowej, a o jego wynikach sk∏ada pisemny meldunek prze∏o˝onemu.

2. Pisemny meldunek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawieraç w szczególnoÊci

§ 13. W zakresie uregulowanym w rozporzàdzeniu

traci moc rozporzàdzenie Rady Ministrów z dnia 12

grudnia 1995 r. w sprawie szczegó∏owych przypadków

oraz warunków i sposobów u˝ycia Êrodków przymusu

bezpoÊredniego, a tak˝e szczegó∏owych warunków

i sposobu post´powania przy u˝yciu broni palnej przez

˝o∏nierzy wojskowych organów porzàdkowych (Dz. U.

z 1996 r. Nr 5, poz. 35).

1) stopieƒ wojskowy, imi´ i nazwisko ˝o∏nierza oraz

nazw´ jednostki organizacyjnej ˚andarmerii Wojskowej,

§ 14. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem

1 stycznia 2002 r.

Prezes Rady Ministrów: L. Miller

2) czas i miejsce u˝ycia broni palnej,

1837

ROZPORZÑDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 18 grudnia 2001 r.

w sprawie warunków i sposobów u˝ycia Êrodków przymusu bezpoÊredniego przez ˝o∏nierzy

˚andarmerii Wojskowej.

Na podstawie art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ˚andarmerii Wojskowej i wojskowych organach porzàdkowych (Dz. U. Nr 123, poz. 1353 i

Nr 154, poz. 1800) zarzàdza si´, co nast´puje

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla

1) warunki i sposoby u˝ycia Êrodków przymusu bezpoÊredniego przez ˝o∏nierzy ˚andarmerii Wojskowej przy wykonywaniu zadaƒ ustawowych,

2) sposób dokumentowania u˝ycia tych Êrodków.

§ 2. Ilekroç w rozporzàdzeniu jest mowa o „ustawie”, rozumie si´ przez to ustaw´ z dnia 24 sierpnia

2001 r. o ˚andarmerii Wojskowej i wojskowych organach porzàdkowych.

§ 3. Zastosowanie Êrodków przymusu bezpoÊredniego mo˝e mieç miejsce wobec osób, o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy, uniemo˝liwiajàcych wykony-

1865 — Ministra Ârodowiska z dnia 20 grudnia 2001 r. w sprawie wzoru rocznego sprawozdania

o wysokoÊci nale˝nej op∏aty produktowej

. . . . . . . . . . . . 13128

1866 — Ministra Ârodowiska z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie szczegó∏owych wymagaƒ,

jakim powinny odpowiadaç projekty zagospodarowania z∏ó˝

. . . . . . . 13130

1836

ROZPORZÑDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 18 grudnia 2001 r.

w sprawie warunków i sposobu post´powania przy u˝yciu broni palnej przez ˝o∏nierzy

˚andarmerii Wojskowej.

Na podstawie art. 43 ust. 4 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ˚andarmerii Wojskowej i wojskowych organach porzàdkowych (Dz. U. Nr 123, poz. 1353 i

Nr 154, poz. 1800) zarzàdza si´, co nast´puje