Ustawa z dnia 21 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej, ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym, ustawy o zmianie ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym oraz niektórych innych ustaw, ustawy o Państwowym Ratownictwie medycznym, ustawy - przepisy wprowadzające ustawę - Prawo farmaceutyczne, ustawę o wyrobach medycznych oraz ustawę o zmianie ustawy o zmianie ustawy o zmianie ustawy o zawodzie lekarza oraz o zmianie innych ustaw.

W ustawie z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej

Polskiej

(Dz. U. z 1992 r. Nr 4, poz. 16, Nr 40, poz. 174 i Nr 54, poz. 254, z 1994 r. Nr 43, poz. 165, z 1996 r. Nr 7, poz. 44, Nr 10, poz. 56 i Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 6, poz. 31, Nr 28, poz. 153, Nr 80, poz. 495, Nr 88, poz. 554, Nr 121, poz. 770 i Nr 141, poz. 944, z 1998 r. Nr 146, poz. 961 i Nr 162, poz. 1114 i 1126, z 1999 r. Nr 50, poz. 500, z 2000 r. Nr 12, poz. 136 i Nr 109, poz. 1156 oraz z 2001 r. Nr 48, poz. 506, Nr 81, poz. 877, Nr 85, poz. 925, Nr 110, poz. 1189, Nr 111, poz. 1194, Nr 123, poz. 1353 i Nr 154, poz. 1800) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 69 otrzymuje brzmienie

„

Art. 69.

1.

Żołnierzom odbywającym zasadniczą służbę wojskową, przeszkolenie wojskowe i ćwiczenia

wojskowe oraz pełniącym służbę wojskową w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie

wojny przysługuje prawo do bezpłatnego korzystania ze świadczeń publicznych zakładów

opieki zdrowotnej utworzonych przez Ministra Obrony Narodowej, a w określonych przypadkach

również ze świadczeń zdrowotnych realizowanych przez inne zakłady opieki zdrowotnej,

oraz prawo do bezpłatnego zaopatrzenia w produkty lecznicze i wyroby medyczne.

2.

Zaopatrzenie w produkty lecznicze i wyroby medyczne przysługuje żołnierzom, o których

mowa w ust. 1, na podstawie recepty wystawionej przez lekarza lub felczera publicznego

zakładu opieki zdrowotnej utworzonego przez Ministra Obrony Narodowej, a w określonych

przypadkach również lekarza lub felczera innego zakładu opieki zdrowotnej.

3.

Produkty lecznicze i wyroby medyczne wydaje się bezpłatnie żołnierzom, o których mowa

w ust. 1, przyjętym do szpitali i innych zakładów opieki zdrowotnej przeznaczonych

dla osób potrzebujących całodobowych lub całodziennych świadczeń zdrowotnych oraz

przy wykonywaniu zabiegów leczniczych, diagnostycznych i rehabilitacyjnych przez podmioty

uprawnione do udzielania tych świadczeń, a także przy udzielaniu przez te podmioty

pomocy doraźnej.

”

;

2)

po art. 69 dodaje się art. 69a i 69b w brzmieniu

„

Art. 69a.

1.

Żołnierzom odbywającym nadterminową zasadniczą służbę wojskową i służbę okresową przysługuje

prawo do bezpłatnego, z wyjątkiem leczenia uzdrowiskowego sanatoryjnego, korzystania

ze świadczeń publicznych zakładów opieki zdrowotnej utworzonych przez Ministra Obrony

Narodowej, a w określonych przypadkach również ze świadczeń zdrowotnych realizowanych

przez inne zakłady opieki zdrowotnej.

2.

Zaopatrzenie w produkty lecznicze i wyroby medyczne przysługuje żołnierzom, o których

mowa w ust. 1, na podstawie recepty wystawionej przez lekarza lub felczera publicznego

zakładu opieki zdrowotnej utworzonego przez Ministra Obrony Narodowej, a w określonych

przypadkach również lekarza lub felczera innego zakładu opieki zdrowotnej.

3.

Produkty lecznicze i wyroby medyczne wydaje się bezpłatnie żołnierzom, o których mowa

w ust. 1, przyjętym do szpitali i innych zakładów opieki zdrowotnej przeznaczonych

dla osób potrzebujących całodobowych lub całodziennych świadczeń zdrowotnych oraz

przy wykonywaniu zabiegów leczniczych, diagnostycznych i rehabilitacyjnych przez podmioty

uprawnione do udzielania tych świadczeń, a także przy udzielaniu przez te podmioty

pomocy doraźnej.

4.

Przepisy art. 37, 38 i 48 ustawy z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu

zdrowotnym (Dz. U. Nr 28, poz. 153 i Nr 75, poz. 468, z 1998 r. Nr 117, poz. 756,

Nr 137, poz. 887, Nr 144, poz. 929 i Nr 162, poz. 1116, z 1999 r. Nr 45, poz. 439,

Nr 49, poz. 483, Nr 63, poz. 700, Nr 70, poz. 777, Nr 72, poz. 802, Nr 109, poz. 1236

i Nr 110, poz. 1255 i 1256, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 18, poz. 230, Nr 95, poz.

1041 i Nr 122, poz. 1311 i 1324 oraz z 2001 r. Nr 8, poz. 64, Nr 52, poz. 539, Nr

88, poz. 961, Nr 97, poz. 1050, Nr 126, poz. 1382 i 1384 i Nr 154, poz. 1796) stosuje

się odpowiednio.

Art. 69b.

Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia,

określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady, zakres i tryb korzystania ze

świadczeń zdrowotnych przez żołnierzy, o których mowa w art. 69 i 69a. Rozporządzenie

powinno zawierać w szczególności szczegółowy zakres świadczeń zdrowotnych publicznych

zakładów opieki zdrowotnej utworzonych przez Ministra Obrony Narodowej oraz przypadki

udzielania świadczeń zdrowotnych na rzecz żołnierzy przez inne zakłady opieki zdrowotnej.

”

;

3)

w art. 193 w ust. 3 po wyrazach „art. 69” dodaje się wyrazy „i 69b”.

1.

Ustawa - Prawo farmaceutyczne, zwana dalej «Prawem farmaceutycznym», wchodzi w życie

z dniem 1 kwietnia 2002 r., z wyjątkiem art. 4 oraz art. 116, które wchodzą w życie

z dniem 31 grudnia 2001 r.

2.

Ustawa o wyrobach medycznych wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2002 r.

3.

Ustawa o Urzędzie Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów

Biobójczych wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2002 r.

W ustawie z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych

(Dz. U. z 1997 r. Nr 10, poz. 55, Nr 106, poz. 678, Nr 107, poz. 688, Nr 117, poz. 753, Nr 121, poz. 770 i Nr 141, poz. 944, z 1998 r. Nr 162, poz. 1117, z 1999 r. Nr 1, poz. 7 oraz z 2001 r. Nr 85, poz. 925 i Nr 154, poz. 1800) art. 61 otrzymuje brzmienie

„

Art. 61.

1.

Żołnierzom zawodowym przysługuje prawo do bezpłatnego, z wyjątkiem leczenia uzdrowiskowego

sanatoryjnego, korzystania ze świadczeń publicznych zakładów opieki zdrowotnej utworzonych

przez Ministra Obrony Narodowej, a w określonych przypadkach również ze świadczeń

zdrowotnych realizowanych przez inne zakłady opieki zdrowotnej.

2.

Minister Obrony Narodowej może skierować żołnierza zawodowego do przeprowadzenia;

a)

w zakładzie opieki zdrowotnej innym niż publiczny, leczenia lub badań diagnostycznych,

których nie przeprowadza się w publicznych zakładach opieki zdrowotnej,

b)

za granicą leczenia lub badań diagnostycznych, których nie przeprowadza się w kraju.

Koszty tych świadczeń oraz koszty transportu żołnierza zawodowego są finansowane z

budżetu państwa.

3.

Zaopatrzenie w produkty lecznicze i wyroby medyczne przysługuje żołnierzom zawodowym

na podstawie recepty wystawionej przez lekarza lub felczera publicznego zakładu opieki

zdrowotnej utworzonego przez Ministra Obrony Narodowej, a w określonych przypadkach

również lekarza lub felczera innego zakładu opieki zdrowotnej.

4.

Produkty lecznicze i wyroby medyczne wydaje się bezpłatnie żołnierzom zawodowym przyjętym

do szpitali i innych zakładów opieki zdrowotnej przeznaczonych dla osób potrzebujących

całodobowych lub całodziennych świadczeń zdrowotnych oraz przy wykonywaniu zabiegów

leczniczych, diagnostycznych i rehabilitacyjnych przez podmioty uprawnione do udzielania

tych świadczeń, a także przy udzielaniu przez te podmioty pomocy doraźnej.

5.

Przepisy art. 37, 38 i 48 ustawy z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu

zdrowotnym (Dz. U. Nr 28, poz. 153 i Nr 75, poz. 468, z 1998 r. Nr 117, poz. 756,

Nr 137, poz. 887, Nr 144, poz. 929 i Nr 162, poz. 1116, z 1999 r. Nr 45, poz. 439,

Nr 49, poz. 483, Nr 63, poz. 700. Nr 70, poz. 777. Nr 72, poz. 802, Nr 109, poz. 1236

i Nr 110, poz. 1255 i 1256, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 18, poz. 230, Nr 95, poz.

1041 i Nr 122, poz. 1311 i 1324 oraz z 2001 r. Nr 8, poz. 64. Nr 52, poz. 539, Nr

88, poz. 961, Nr 97, poz. 1050. Nr 126, poz. 1382 i 1384 i Nr 154, poz. 1796) stosuje

się odpowiednio.

6.

Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia,

określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady, zakres i tryb korzystania ze

świadczeń zdrowotnych przez żołnierzy zawodowych. Rozporządzenie powinno zawierać

w szczególności szczegółowy zakres świadczeń zdrowotnych publicznych zakładów opieki

zdrowotnej utworzonych przez Ministra Obrony Narodowej oraz przypadki udzielania świadczeń

zdrowotnych na rzecz żołnierzy przez inne zakłady opieki zdrowotnej.

”

W ustawie z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym

(Dz. U. Nr 28, poz. 153 i Nr 75, poz. 468, z 1998 r. Nr 117, poz. 756, Nr 137, poz. 887, Nr 144, poz. 929 i Nr 162, poz. 1116, z 1999 r. Nr 45, poz. 439, Nr 49, poz. 483, Nr 63, poz. 700, Nr 70, poz. 777, Nr 72, poz. 802, Nr 109, poz. 1236 i Nr 110, poz. 1255 i 1256, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 18, poz. 230, Nr 95, poz. 1041 i Nr 122, poz. 1311 i 1324 oraz z 2001 r. Nr 8, poz. 64, Nr 52, poz. 539, Nr 88, poz. 961, Nr 97, poz. 1050, Nr 126, poz. 1382 i 1384 i Nr 154, poz. 1796) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. S pkt 22 otrzymuje brzmienie

„

22)

niepodlegający ubezpieczeniu z innego tytułu członkowie rodzin żołnierzy zawodowych

oraz żołnierzy odbywających służbę okresową lub nadterminową zasadniczą służbę wojskową.

”

;

2)

w art. 16 w ust. 9a i w art. 24 w ust. 11 skreśla się wyraz „wojskowy”;

3)

w art. 25 w ust. 2 po wyrazach „ust. 1” dodaje się wyrazy „oraz art. 8 pkt 22”;

4)

po art. 25a dodaje się art. 25b w brzmieniu

„

Art. 25b.

1.

Na finansowanie świadczeń zdrowotnych dla żołnierzy zawodowych oraz żołnierzy odbywających

nadterminową zasadniczą służbę wojskową i służbę okresową oraz składek zdrowotnych

za niepodlegających ubezpieczeniu z innego tytułu członków rodzin tych żołnierzy przeznacza

się corocznie środki z budżetu państwa w wysokości stanowiącej iloczyn planowanych

wydatków na wynagrodzenia tych żołnierzy i wysokości składki na ubezpieczenie zdrowotne,

ustalonej zgodnie z przepisami niniejszej ustawy.

2.

Ustawa budżetowa ustala kwotę wydatków przeznaczonych na finansowanie świadczeń zdrowotnych

dla żołnierzy zawodowych oraz żołnierzy odbywających nadterminową zasadniczą służbę

wojskową i służbę okresową, z uwzględnieniem ust. 1.

”

;

5)

w art.165

a)

w ust. 1 w pkt 1 po wyrazach „art. 69,” dodaje się wyrazy „69a,”

b)

w ust. 1a wyrazy „w ustawie” zastępuje się wyrazami „w ustawach”.

Do dnia uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej podmiot

odpowiedzialny nie jest zobowiązany do przedstawienia wyników badań toksykologicznych,

farmakologicznych i klinicznych, jeżeli wykaże, że produkt leczniczy jest odpowiednikiem

gotowego oryginalnego produktu leczniczego dopuszczonego do obrotu w Rzeczypospolitej

Polskiej, a od daty wprowadzenia do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

albo za granicą gotowego oryginalnego produktu leczniczego upłynął okres nie krótszy

niż 3 lata.

W ustawie z dnia 20 lipca 2001 r. o zmianie ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym

oraz niektórych innych ustaw

(Dz. U. Nr 88, poz. 961 i Nr 154, poz. 1796) wprowadza się następujące zmiany

1)

skreśla się art. 2 i 3;

2)

w art. 12 w pkt 2

a)

wyrazy „oraz art. 2, 3, 7 pkt 2” zastępuje się wyrazami „oraz art. 7 pkt 2”,

b)

wyrazy „1 stycznia 2002 r.” zastępuje się wyrazami „1 stycznia 2003 r.”

W ustawie z dnia 25 lipca 2001 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym

(Dz. U. Nr 113, poz. 1207) wprowadza się następujące zmiany

1)

użyte w art. 15 ust. 1 pkt 5 i 6, art. 24 ust. 3 i 11 oraz art. 34 ust. 2 i ust. 5

pkt 2 w różnych przypadkach wyrazy „lotnicze służby ratownicze” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami „lotnicze pogotowie ratunkowe”;

2)

w art. 44

a)

w ust. 1 wyrazy „ust. 2” zastępuje się wyrazami „ust. 2 i 4”,

b)

dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu

„

4.

W roku 2003 podstawę decyzji wojewody o włączeniu jednostki do systemu stanowi wojewódzki

plan zabezpieczenia medycznych działań ratowniczych, sporządzony przez właściwego

wojewodę i zatwierdzony przez ministra właściwego do spraw zdrowia.

5.

Plan, o którym mowa w ust. 4, stanowi również podstawę do planowania środków na finansowanie

działalności bieżącej centrów powiadamiania ratunkowego w roku 2003.

”

;

3)

po art. 44 dodaje się art. 44a w brzmieniu

„

Art. 44a.

1.

W roku 2002 jednostki lotniczego pogotowia ratunkowego są finansowane z budżetu państwa

z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw zdrowia.

2.

Finansowanie, o którym mowa w ust. 1, odbywa się na podstawie umowy między ministrem

właściwym do spraw zdrowia i jednostką lotniczego pogotowia ratunkowego.

3.

Do umowy, o której mowa w ust. 2, nie stosuje się przepisów o zamówieniach publicznych.

”

;

4)

art. 45 otrzymuje brzmienie

„

Art. 45.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r., z tym że

1)

art. 3, art. 22-24 i art. 44 wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2002 r.,

2)

art. 35, art. 39 pkt 2, art. 41 i 44a wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.,

3)

art. 34 ust. 5 w części dotyczącej uwzględnienia wysokości środków, które dysponenci

jednostek i zespołów ratownictwa medycznego uzyskują z kas chorych, wchodzi w życie

z dniem 1 stycznia 2004 r.

”

W ustawie z dnia 6 września 2001 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo farmaceutyczne,

ustawę o wyrobach medycznych oraz ustawę o Urzędzie Rejestracji Produktów Leczniczych,

Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych

(Dz. U. Nr 126, poz. 1382) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 1 otrzymuje brzmienie

„

Art. 1.

1.

Ustawa - Prawo farmaceutyczne, zwana dalej «Prawem farmaceutycznym», wchodzi w życie

z dniem 1 kwietnia 2002 r., z wyjątkiem art. 4 oraz art. 116, które wchodzą w życie

z dniem 31 grudnia 2001 r.

2.

Ustawa o wyrobach medycznych wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2002 r.

3.

Ustawa o Urzędzie Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów

Biobójczych wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2002 r.

”

;

2)

art. 3 otrzymuje brzmienie

„

Art. 3.

Do dnia uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej podmiot

odpowiedzialny nie jest zobowiązany do przedstawienia wyników badań toksykologicznych,

farmakologicznych i klinicznych, jeżeli wykaże, że produkt leczniczy jest odpowiednikiem

gotowego oryginalnego produktu leczniczego dopuszczonego do obrotu w Rzeczypospolitej

Polskiej, a od daty wprowadzenia do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

albo za granicą gotowego oryginalnego produktu leczniczego upłynął okres nie krótszy

niż 3 lata.

”

;

3)

w art. 14 w ust. 1 wyrazy „przed dniem 1 stycznia 2002 r.” zastępuje się wyrazami „przed dniem 1 kwietnia 2002 r.”;

4)

po art. 23 dodaje się art. 23a w brzmieniu

„

Art. 23a.

Pierwsze zestawienia, o których mowa w art. 4 ust. 6 Prawa farmaceutycznego, hurtownie

farmaceutyczne przekazują za okres pierwszego kwartału 2002 r.

”

;

5)

art. 28 otrzymuje brzmienie

„

Art. 28.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2002 r., z wyjątkiem

1)

art. 11 pkt 2 i 3 niniejszej ustawy, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia

ogłoszenia,

2)

art. 4 i 116 Prawa farmaceutycznego, które wchodzą w życie z dniem 31 grudnia 2001 r.

”

W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o zmianie ustawy o zawodzie lekarza oraz o zmianie

innych ustaw

(Dz. U. Nr 126, poz. 1383) w art. 1 skreśla się pkt 12.

1.

Do czasu wydania wykazu, o którym mowa w art. 4 ust. 7 pkt 1 ustawy - Prawo farmaceutyczne,

nie dłużej jednak niż do dnia 31 maja 2002 r., dopuszcza się okresowo do obrotu, bez

konieczności uzyskania pozwolenia, produkty lecznicze określone w art. 4 ust. 1 tej

ustawy, których wykaz określi, w drodze rozporządzenia, minister właściwy do spraw

zdrowia, uwzględniając w szczególności konieczność zapewnienia ochrony zdrowia społeczeństwa,

dostępność leków oraz bezpieczeństwo ich stosowania, a także dostępność w kraju produktów

leczniczych o podobnym działaniu.

2.

Do czasu powołania Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych

i Produktów Biobójczych jego zadania w zakresie potwierdzania okoliczności, o których

mowa w art. 4 ust. 3 ustawy - Prawo farmaceutyczne, dokonuje Komisja Rejestracji Środków

Farmaceutycznych i Materiałów Medycznych.

3.

Produkty lecznicze objęte wykazem, o którym mowa w ust. 1, nabywane są na zasadach

określonych w art. 4 ustawy - Prawo farmaceutyczne.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 31 grudnia 2001 r., z wyjątkiem art. 1-3, które wchodzą

w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.

Pierwsze zestawienia, o których mowa w art. 4 ust. 6 Prawa farmaceutycznego, hurtownie

farmaceutyczne przekazują za okres pierwszego kwartału 2002 r.

1.

Na finansowanie świadczeń zdrowotnych dla żołnierzy zawodowych oraz żołnierzy odbywających

nadterminową zasadniczą służbę wojskową i służbę okresową oraz składek zdrowotnych

za niepodlegających ubezpieczeniu z innego tytułu członków rodzin tych żołnierzy przeznacza

się corocznie środki z budżetu państwa w wysokości stanowiącej iloczyn planowanych

wydatków na wynagrodzenia tych żołnierzy i wysokości składki na ubezpieczenie zdrowotne,

ustalonej zgodnie z przepisami niniejszej ustawy.

2.

Ustawa budżetowa ustala kwotę wydatków przeznaczonych na finansowanie świadczeń zdrowotnych

dla żołnierzy zawodowych oraz żołnierzy odbywających nadterminową zasadniczą służbę

wojskową i służbę okresową, z uwzględnieniem ust. 1.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2002 r., z wyjątkiem

1)

art. 11 pkt 2 i 3 niniejszej ustawy, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia

ogłoszenia,

2)

art. 4 i 116 Prawa farmaceutycznego, które wchodzą w życie z dniem 31 grudnia 2001 r.

1.

W roku 2002 jednostki lotniczego pogotowia ratunkowego są finansowane z budżetu państwa

z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw zdrowia.

2.

Finansowanie, o którym mowa w ust. 1, odbywa się na podstawie umowy między ministrem

właściwym do spraw zdrowia i jednostką lotniczego pogotowia ratunkowego.

3.

Do umowy, o której mowa w ust. 2, nie stosuje się przepisów o zamówieniach publicznych.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r., z tym że

1)

art. 3, art. 22-24 i art. 44 wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2002 r.,

2)

art. 35, art. 39 pkt 2, art. 41 i 44a wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.,

3)

art. 34 ust. 5 w części dotyczącej uwzględnienia wysokości środków, które dysponenci

jednostek i zespołów ratownictwa medycznego uzyskują z kas chorych, wchodzi w życie

z dniem 1 stycznia 2004 r.

1.

Żołnierzom zawodowym przysługuje prawo do bezpłatnego, z wyjątkiem leczenia uzdrowiskowego

sanatoryjnego, korzystania ze świadczeń publicznych zakładów opieki zdrowotnej utworzonych

przez Ministra Obrony Narodowej, a w określonych przypadkach również ze świadczeń

zdrowotnych realizowanych przez inne zakłady opieki zdrowotnej.

2.

Minister Obrony Narodowej może skierować żołnierza zawodowego do przeprowadzenia;

a)

w zakładzie opieki zdrowotnej innym niż publiczny, leczenia lub badań diagnostycznych,

których nie przeprowadza się w publicznych zakładach opieki zdrowotnej,

b)

za granicą leczenia lub badań diagnostycznych, których nie przeprowadza się w kraju.

Koszty tych świadczeń oraz koszty transportu żołnierza zawodowego są finansowane z

budżetu państwa.

3.

Zaopatrzenie w produkty lecznicze i wyroby medyczne przysługuje żołnierzom zawodowym

na podstawie recepty wystawionej przez lekarza lub felczera publicznego zakładu opieki

zdrowotnej utworzonego przez Ministra Obrony Narodowej, a w określonych przypadkach

również lekarza lub felczera innego zakładu opieki zdrowotnej.

4.

Produkty lecznicze i wyroby medyczne wydaje się bezpłatnie żołnierzom zawodowym przyjętym

do szpitali i innych zakładów opieki zdrowotnej przeznaczonych dla osób potrzebujących

całodobowych lub całodziennych świadczeń zdrowotnych oraz przy wykonywaniu zabiegów

leczniczych, diagnostycznych i rehabilitacyjnych przez podmioty uprawnione do udzielania

tych świadczeń, a także przy udzielaniu przez te podmioty pomocy doraźnej.

5.

Przepisy art. 37, 38 i 48 ustawy z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu

zdrowotnym (Dz. U. Nr 28, poz. 153 i Nr 75, poz. 468, z 1998 r. Nr 117, poz. 756,

Nr 137, poz. 887, Nr 144, poz. 929 i Nr 162, poz. 1116, z 1999 r. Nr 45, poz. 439,

Nr 49, poz. 483, Nr 63, poz. 700. Nr 70, poz. 777. Nr 72, poz. 802, Nr 109, poz. 1236

i Nr 110, poz. 1255 i 1256, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 18, poz. 230, Nr 95, poz.

1041 i Nr 122, poz. 1311 i 1324 oraz z 2001 r. Nr 8, poz. 64. Nr 52, poz. 539, Nr

88, poz. 961, Nr 97, poz. 1050. Nr 126, poz. 1382 i 1384 i Nr 154, poz. 1796) stosuje

się odpowiednio.

6.

Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia,

określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady, zakres i tryb korzystania ze

świadczeń zdrowotnych przez żołnierzy zawodowych. Rozporządzenie powinno zawierać

w szczególności szczegółowy zakres świadczeń zdrowotnych publicznych zakładów opieki

zdrowotnej utworzonych przez Ministra Obrony Narodowej oraz przypadki udzielania świadczeń

zdrowotnych na rzecz żołnierzy przez inne zakłady opieki zdrowotnej.

1.

Żołnierzom odbywającym zasadniczą służbę wojskową, przeszkolenie wojskowe i ćwiczenia

wojskowe oraz pełniącym służbę wojskową w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie

wojny przysługuje prawo do bezpłatnego korzystania ze świadczeń publicznych zakładów

opieki zdrowotnej utworzonych przez Ministra Obrony Narodowej, a w określonych przypadkach

również ze świadczeń zdrowotnych realizowanych przez inne zakłady opieki zdrowotnej,

oraz prawo do bezpłatnego zaopatrzenia w produkty lecznicze i wyroby medyczne.

2.

Zaopatrzenie w produkty lecznicze i wyroby medyczne przysługuje żołnierzom, o których

mowa w ust. 1, na podstawie recepty wystawionej przez lekarza lub felczera publicznego

zakładu opieki zdrowotnej utworzonego przez Ministra Obrony Narodowej, a w określonych

przypadkach również lekarza lub felczera innego zakładu opieki zdrowotnej.

3.

Produkty lecznicze i wyroby medyczne wydaje się bezpłatnie żołnierzom, o których mowa

w ust. 1, przyjętym do szpitali i innych zakładów opieki zdrowotnej przeznaczonych

dla osób potrzebujących całodobowych lub całodziennych świadczeń zdrowotnych oraz

przy wykonywaniu zabiegów leczniczych, diagnostycznych i rehabilitacyjnych przez podmioty

uprawnione do udzielania tych świadczeń, a także przy udzielaniu przez te podmioty

pomocy doraźnej.

1.

Żołnierzom odbywającym nadterminową zasadniczą służbę wojskową i służbę okresową przysługuje

prawo do bezpłatnego, z wyjątkiem leczenia uzdrowiskowego sanatoryjnego, korzystania

ze świadczeń publicznych zakładów opieki zdrowotnej utworzonych przez Ministra Obrony

Narodowej, a w określonych przypadkach również ze świadczeń zdrowotnych realizowanych

przez inne zakłady opieki zdrowotnej.

2.

Zaopatrzenie w produkty lecznicze i wyroby medyczne przysługuje żołnierzom, o których

mowa w ust. 1, na podstawie recepty wystawionej przez lekarza lub felczera publicznego

zakładu opieki zdrowotnej utworzonego przez Ministra Obrony Narodowej, a w określonych

przypadkach również lekarza lub felczera innego zakładu opieki zdrowotnej.

3.

Produkty lecznicze i wyroby medyczne wydaje się bezpłatnie żołnierzom, o których mowa

w ust. 1, przyjętym do szpitali i innych zakładów opieki zdrowotnej przeznaczonych

dla osób potrzebujących całodobowych lub całodziennych świadczeń zdrowotnych oraz

przy wykonywaniu zabiegów leczniczych, diagnostycznych i rehabilitacyjnych przez podmioty

uprawnione do udzielania tych świadczeń, a także przy udzielaniu przez te podmioty

pomocy doraźnej.

4.

Przepisy art. 37, 38 i 48 ustawy z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu

zdrowotnym (Dz. U. Nr 28, poz. 153 i Nr 75, poz. 468, z 1998 r. Nr 117, poz. 756,

Nr 137, poz. 887, Nr 144, poz. 929 i Nr 162, poz. 1116, z 1999 r. Nr 45, poz. 439,

Nr 49, poz. 483, Nr 63, poz. 700, Nr 70, poz. 777, Nr 72, poz. 802, Nr 109, poz. 1236

i Nr 110, poz. 1255 i 1256, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 18, poz. 230, Nr 95, poz.

1041 i Nr 122, poz. 1311 i 1324 oraz z 2001 r. Nr 8, poz. 64, Nr 52, poz. 539, Nr

88, poz. 961, Nr 97, poz. 1050, Nr 126, poz. 1382 i 1384 i Nr 154, poz. 1796) stosuje

się odpowiednio.

Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia,

określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady, zakres i tryb korzystania ze

świadczeń zdrowotnych przez żołnierzy, o których mowa w art. 69 i 69a. Rozporządzenie

powinno zawierać w szczególności szczegółowy zakres świadczeń zdrowotnych publicznych

zakładów opieki zdrowotnej utworzonych przez Ministra Obrony Narodowej oraz przypadki

udzielania świadczeń zdrowotnych na rzecz żołnierzy przez inne zakłady opieki zdrowotnej.