Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 7 listopada 2001 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o pracownikach samorządowych.

Ustawa określa status prawny pracowników zatrudnionych w

1)

urzędzie marszałkowskim, wojewódzkich samorządowych jednostkach organizacyjnych,

2)

starostwie powiatowym, powiatowych jednostkach organizacyjnych,

3)

urzędzie gminy, w jednostkach pomocniczych gminy oraz w gminnych jednostkach i zakładach

budżetowych,

4)

biurach (ich odpowiednikach) związków jednostek samorządu terytorialnego oraz zakładów

budżetowych utworzonych przez te związki,

5)

biurach (ich odpowiednikach) jednostek administracyjnych jednostek samorządu terytorialnego

- zwanych dalej „pracownikami samorządowymi”, z zastrzeżeniem art. 1a.

Przepisów ustawy nie stosuje się do pracowników jednostek wymienionych w art. 1, których

status prawny określają odrębne przepisy.

Ustawa dotyczy także pracowników samorządowych zatrudnionych w ramach stosunku pracy

na podstawie wyboru, z którymi stosunek pracy został nawiązany przed dniem 19 czerwca

1994 r.

Pracownicy samorządowi są zatrudniani

1)

na podstawie wyboru

a)

w urzędzie marszałkowskim: marszałek województwa, wiceprzewodniczący zarządu oraz

pozostali członkowie zarządu województwa - jeżeli statut województwa tak stanowi,

b)

w starostwie powiatowym: starosta, wicestarosta oraz pozostali członkowie zarządu

powiatu - jeżeli statut powiatu tak stanowi, z tym że z członkami zarządu powiatu

wybranymi spoza składu rady powiatu zawsze nawiązuje się stosunek pracy,

c)

w urzędzie gminy: wójt, burmistrz, prezydent miasta, ich zastępcy, pozostali członkowie

zarządu gminy - jeżeli statut gminy tak stanowi,

d)

w związkach jednostek samorządu terytorialnego: przewodniczący zarządu związku i pozostali

członkowie zarządu - jeżeli statut związku tak stanowi,

2)

na podstawie mianowania: pracownicy zatrudniani na stanowiskach pracy określonych

w statucie gminy bądź związku międzygminnego,

3)

na podstawie powołania: sekretarz gminy, sekretarz powiatu, skarbnik gminy (główny

księgowy budżetu), skarbnik powiatu (główny księgowy budżetu powiatu), skarbnik województwa

(główny księgowy budżetu województwa),

4)

na podstawie umowy o pracę: pozostali pracownicy samorządowi.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1.

Pracownikiem samorządowym może być osoba, która

1)

jest obywatelem polskim,

2)

ma odpowiedni staż pracy i kwalifikacje,

3)

ukończyła 18 rok życia i ma pełną zdolność do czynności prawnych oraz korzysta z pełni

praw publicznych,

4)

posiada stan zdrowia pozwalający na zatrudnienie na określonym stanowisku.

2.

Do pracowników samorządowych zatrudnionych na podstawie umowy o pracę nie stosuje

się wymogów określonych w ust. 1 pkt 1 i 3.

Czynności w sprawach z zakresu prawa pracy za podmioty określone w art. 1, zwane dalej

„pracodawcami samorządowymi”, dokonują

1

organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego lub w zakresie ustalonym przez

ten organ w odrębnej uchwale jego przewodniczący - wobec przewodniczącego zarządu

tej jednostki - w formie uchwały, z zastrzeżeniem, że uchwała ta nie może obejmować

prawa do ustalania przez przewodniczącego organu stanowiącego wynagrodzenia przewodniczących

zarządów jednostek samorządu terytorialnego,

2)

przewodniczący zarządu jednostki samorządu terytorialnego wobec członków zarządu tej

jednostki,

3)

przewodniczący zgromadzenia związku jednostek samorządu terytorialnego wobec członków

zarządu tego związku,

4)

w urzędzie jednostki samorządu terytorialnego - przewodniczący zarządu tej jednostki

wobec pozostałych pracowników urzędu oraz wobec kierowników samorządowych jednostek

organizacyjnych będących samodzielnymi pracodawcami samorządowymi innymi niż wymienieni

w pkt 1-3,

5)

kierownik jednostki organizacyjne j- za innego niż wymieniony w pkt 1-4 pracodawcę

samorządowego.

Akt mianowania pracownika samorządowego jest sporządzany w formie pisemnej i zawiera

co najmniej

1)

nazwę pracodawcy samorządowego,

2)

imię i nazwisko pracownika samorządowego,

3)

datę nawiązania stosunku pracy,

4)

określenie stanowiska pracy,

5)

określenie wysokości i składników wynagrodzenia za pracę,

6)

datę obowiązku podjęcia czynności służbowych,

7)

podpis osoby dokonującej mianowania.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 27 maja 1990 r.

Przed podjęciem pracy pracownik zatrudniony na podstawie wyboru, mianowania lub powołania

składa pisemne ślubowanie następującej treści

„

Ślubuję uroczyście, że na zajmowanym stanowisku będę służyć państwu i społeczności

lokalnej, przestrzegać porządku prawnego i wykonywać sumiennie powierzone mi zadania.

”

Małżonkowie oraz osoby pozostające ze sobą w stosunku pokrewieństwa do drugiego stopnia

lub stosunku powinowactwa pierwszego stopnia i przysposobienia, opieki lub kurateli

- nie mogą być zatrudnieni u pracodawców samorządowych, jeżeli powstałby między tymi

osobami stosunek bezpośredniej podległości służbowej.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 6, który

wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą obowiązującą od dnia 30 maja 2001 r.

Do mianowanych pracowników samorządowych stosuje się odpowiednio przepis art. 10 ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych

(Dz. U. z 2001 r. Nr 86, poz. 953, Nr 98, poz. 1071, Nr 123, poz. 1353 i Nr 128, poz. 1403), zwanej dalej „ustawą o pracownikach urzędów państwowych”.

W razie tymczasowego aresztowania pracownika samorządowego mianowanego, stosuje się

odpowiednio przepis art. 11 ustawy o pracownikach urzędów państwowych.

1.

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) może zawiesić w pełnieniu obowiązków pracowniczych

na czas nieprzekraczający trzech miesięcy pracownika samorządowego mianowanego, jeżeli

zostało wszczęte przeciwko niemu postępowanie dyscyplinarne.

2.

W okresie zawieszenia pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia i innych świadczeń

przysługujących na podstawie stosunku pracy.

1.

Rozwiązanie stosunku pracy z pracownikiem samorządowym mianowanym może nastąpić w

drodze wypowiedzenia w razie

1)

ujemnej oceny kwalifikacyjnej, wydanej zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 17,

i potwierdzonej ponowną ujemną oceną, która nie może być dokonana wcześniej niż po

upływie trzech miesięcy,

2

likwidacji lub reorganizacji urzędu gminy lub innych jednostek, o których mowa w art.

1 pkt 3, oraz biur (ich odpowiedników), o których mowa w art. 1 pkt 4, połączonej

ze zmniejszeniem stanu zatrudnienia,

3)

niezawinionej utraty uprawnień do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku,

4)

trwałej utraty zdolności fizycznej lub psychicznej do pracy na zajmowanym stanowisku,

stwierdzonej orzeczeniem komisji lekarskiej do spraw inwalidztwa i zatrudnienia

5

nabycia prawa do renty lub emerytury.

2.

W przypadku określonym w ust. 1 pkt 3 kierownik urzędu gminy (jednostki, o której

mowa w art. 1) powinien zaproponować pracownikowi samorządowemu mianowanemu podjęcie

pracy na innym stanowisku odpowiadającym posiadanym kwalifikacjom, jeżeli takim stanowiskiem

dysponuje.

3.

W przypadku ustania zatrudnienia z przyczyny, o której mowa w ust. 1 pkt 2, pracownikowi

samorządowemu mianowanemu przysługuje wynagrodzenie obliczone jak ekwiwalent za urlop

wypoczynkowy za czas pozostawania bez pracy, przez okres nie dłuższy niż sześć miesięcy.

4.

Okres wypowiedzenia stosunku pracy pracownikowi samorządowemu mianowanemu wynosi trzy

miesiące i kończy się ostatniego dnia miesiąca.

5.

Do rozwiązania stosunku pracy z pracownikiem samorządowym mianowanym w razie reorganizacji,

o której mowa w ust. 1 pkt 2, oraz w przypadkach określonych w ust. 1 pkt 3 i 4 stosuje się przepis art. 38 Kodeksu pracy.

Pracownik samorządowy mianowany może rozwiązać stosunek pracy z zachowaniem trzymiesięcznego

okresu wypowiedzenia.

W okresie wypowiedzenia pracownik samorządowy może być zwolniony z pełnienia obowiązków

z zachowaniem prawa do wynagrodzenia.

Stosunek pracy z pracownikiem samorządowym mianowanym może ulec rozwiązaniu w drodze

porozumienia stron.

1.

Właściwy organ lub osoba niezwłocznie rozwiązuje bez wypowiedzenia stosunek pracy

z pracownikiem samorządowym mianowanym w razie

1)

prawomocnego skazania na karę pozbawienia praw publicznych albo prawa wykonywania

zawodu,

2)

prawomocnego ukarania karą dyscyplinarną wydalenia z pracy w urzędzie,

3)

zawinionej utraty uprawnień koniecznych do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku,

4)

utraty obywatelstwa polskiego.

2.

Rozwiązanie stosunku pracy z pracownikiem samorządowym mianowanym może nastąpić w

razie jego nieobecności w pracy z powodu choroby trwającej dłużej niż jeden rok, a

także w razie usprawiedliwionej nieobecności w pracy z innych przyczyn - po upływie

okresów przewidzianych w art. 53 Kodeksu pracy.

3.

Stosunek pracy z pracownikiem samorządowym mianowanym wygasa w przypadkach określonych

w Kodeksie pracy oraz przepisach szczególnych.

1.

Pracownikowi samorządowemu zatrudnionemu w ramach stosunku pracy na podstawie wyboru,

z którym został rozwiązany stosunek pracy w związku z upływem kadencji, przysługuje

odprawa w wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia obliczonego według zasad obowiązujących

przy ustalaniu ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy.

2.

Wysokość odprawy, o której mowa w ust. 1, nie może przekraczać kwoty dwudziestokrotnego

miesięcznego najniższego wynagrodzenia obowiązującego w dniu rozwiązania stosunku

pracy, ustalonego przez Ministra Pracy i Polityki Socjalnej

3.

W przypadku gdy pracownik, o którym mowa w ust. 1, zostanie ponownie, w najbliższej

kadencji, zatrudniony na podstawie stosunku pracy z wyboru w tym samym urzędzie, przepisu

ust. 1 nie stosuje się.

4.

Do pracownika, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisu art. 75 Kodeksu pracy.

1

Do podstawowych obowiązków pracownika samorządowego należy dbałość o wykonywanie zadań

publicznych oraz o środki publiczne, z uwzględnieniem interesów państwa oraz indywidualnych

interesów obywateli.

2.

Do obowiązków pracownika samorządowego należy w szczególności

1)

przestrzeganie prawa,

2)

wykonywanie zadań urzędu sumiennie, sprawnie i bezstronnie,

3)

informowanie organów, instytucji i osób fizycznych oraz udostępnianie dokumentów znajdujących

się w posiadaniu urzędu, jeżeli prawo tego nie zabrania,

4)

zachowanie tajemnicy państwowej i służbowej w zakresie przez prawo przewidzianym,

5)

zachowanie uprzejmości i życzliwości w kontaktach ze zwierzchnikami, podwładnymi,

współpracownikami oraz w kontaktach z obywatelami,

6)

zachowanie się z godnością w miejscu pracy i poza nim.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z tym że

1)

art. 10 i art. 13 wchodzą w życie z dniem ogłoszenia,

2)

przepis art. 25b ustawy, o której mowa w art. 1, ma zastosowanie do kadencji następujących

po kadencji, w czasie której ustawa weszła w życie.

1.

Do obowiązków pracownika samorządowego należy sumienne i staranne wypełnianie poleceń

przełożonego.

2

Jeżeli w przekonaniu pracownika samorządowego polecenie przełożonego jest niezgodne

z prawem, pracownik ten powinien przedstawić mu swoje zastrzeżenia; w razie pisemnego

potwierdzenia polecenia, powinien je wykonać, zawiadamiając jednocześnie przewodniczącego

zarządu jednostki samorządowej o zastrzeżeniach.

3.

Pracownikowi samorządowemu nie wolno wykonywać poleceń, których wykonanie według jego

przekonania stanowiłoby przestępstwo lub groziłoby niepowetowanymi stratami.

4.

(skreślony).

1.

Pracownik samorządowy mianowany podlega okresowym ocenom kwalifikacyjnym.

2

Zasady dokonywania oceny określa rada gminy, lub organ związku jednostek samorządu

terytorialnego, określony w statucie albo regulaminie.

Pracownik samorządowy nie może wykonywać zajęć, które pozostawałyby w sprzeczności

z jego obowiązkami albo mogłyby wywołać podejrzenie o stronniczość lub interesowność.

Pracownik samorządowy jest obowiązany na żądanie upoważnionego do czynności w sprawach

z zakresu prawa pracy w imieniu pracodawcy samorządowego złożyć oświadczenie o stanie

majątkowym.

1.

Pracownikowi samorządowemu przysługuje wynagrodzenie stosowne do zajmowanego stanowiska

oraz posiadanych kwalifikacji zawodowych.

2

Rada Ministrów, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4, określa, w drodze rozporządzenia, zasady

wynagradzania i wymagania kwalifikacyjne pracowników samorządowych. Rada Ministrów

przy ustalaniu zasad wynagradzania członków zarządu jednostek samorządu terytorialnego,

odrębnie dla każdego stopnia zasadniczego podziału terytorialnego, uwzględnia liczbę

mieszkańców jednostki samorządu terytorialnego.

3

Maksymalne wynagrodzenie członka zarządu jednostki samorządu terytorialnego nie może

przekroczyć w ciągu miesiąca, łącznie z dodatkiem za wieloletnią pracę, siedmiokrotności

kwoty bazowej określonej w ustawie budżetowej dla osób zajmujących kierownicze stanowiska

państwowe na podstawie przepisów ustawy z dnia 23 grudnia 1999 r. o kształtowaniu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej

oraz o zmianie niektórych ustaw

(Dz. U. Nr 110, poz. 1255, z 2000 r. Nr 19, poz. 239 oraz z 2001 r. Nr 85, poz. 924 i Nr 100, poz. 1080).

4

Maksymalne miesięczne wynagrodzenie kierowników i zastępców kierowników jednostek

budżetowych, gospodarstw pomocniczych tych jednostek oraz zakładów budżetowych jednostek

samorządu terytorialnego nie może przekroczyć czterokrotności kwoty bazowej określonej

w ustawie budżetowej dla osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe na podstawie

przepisów ustawy z dnia 23 grudnia 1999 r. o kształtowaniu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej

oraz o zmianie niektórych ustaw

(Dz. U. Nr 110, poz. 1255, z 2000 r. Nr 19, poz. 239 oraz z 2001 r. Nr 85, poz. 924 i Nr 100, poz. 1080).

5

Osobom wymienionym w ust. 3 nie przysługują nagrody, z wyjątkiem nagrody jubileuszowej,

o której mowa w art. 21.

1

Pracownikom samorządowym przysługuje dodatek za wieloletnią pracę, nagroda jubileuszowa

oraz jednorazowa odprawa przy przechodzeniu na rentę inwalidzką

2.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa warunki, w jakich do okresu pracy

w jednostkach samorządu terytorialnego wlicza się okresy zatrudnienia w innych zakładach

pracy.

Do świadczeń przysługujących pracownikowi samorządowemu w związku z podróżą służbową

lub przeniesieniem do pracy w innej miejscowości przepis art. 26 ustawy o pracownikach

urzędów państwowych stosuje się odpowiednio.

1.

Pracownikowi samorządowemu przysługują świadczenia emerytalne i rentowe na zasadach

określonych w przepisach o powszechnym zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin.

2.

Pracownikowi samorządowemu mianowanemu przysługuje pełna emerytura, jeżeli mężczyzna

ukończył sześćdziesiąt lat, a kobieta pięćdziesiąt pięć lat i ma wymagany okres zatrudnienia,

w przypadkach określonych w przepisach

1)

art. 10 ust. 1 pkt 2, jeżeli dotyczy wyłącznie reorganizacji uniemożliwiającej dalsze

zatrudnienie,

2)

art. 10 ust. 1 pkt 3, jeżeli urząd nie dysponuje stanowiskiem, o którym mowa w art.

10 ust. 2,

3)

art. 10 ust. 1 pkt 4, z wyłączeniem przypadków, gdy pracownik odmówił zatrudnienia

na stanowisku, o którym mowa w tym przepisie.

3

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się do osób urodzonych przed dniem 1 stycznia 1949 r.

1

Regulaminy pracy określają porządek wewnętrzny i rozkład czasu pracy w sposób zapewniający

obywatelom załatwianie spraw w dogodnym dla nich czasie.

2.

Czas pracy pracowników samorządowych nie może przekraczać 40 godzin na tydzień i ośmiu

godzin na dobę.

3.

Do czasu pracy pracownika samorządowego mianowanego stosuje się odpowiednio przepisy

art. 29 ust. 2 i 3 oraz art. 30 ust. 2 ustawy o pracownikach urzędów państwowych.

W sprawach odpowiedzialności porządkowej i dyscyplinarnej pracowników samorządowych,

w kwestiach nieuregulowanych w niniejszej ustawie, stosuje się odpowiednio przepisy

art. 34 ust. 1 i 3, art. 36 ust. 6 i art. 37 ustawy o pracownikach urzędów państwowych.

1.

Karę porządkową upomnienia za przewinienie mniejszej wagi wymierza bezpośredni przełożony

pracownika samorządowego i zawiadamia go o tym na piśmie.

2

Pracownik samorządowy może w ciągu trzech dni od dnia doręczenia zawiadomienia o ukaraniu

odwołać się do upoważnionego do czynności w sprawach z zakresu prawa pracy w imieniu

pracodawcy samorządowego, który decyduje o jego uwzględnieniu lub odrzuceniu.

1.

Do orzekania w sprawach dyscyplinarnych powołuje się komisje dyscyplinarne I i II

instancji.

2

Komisja dyscyplinarna I instancji składa się z członków wybranych przez radę gminy

(zgromadzenie związku) spośród pracowników samorządowych, z wyjątkiem pracowników

zatrudnionych na podstawie wyboru i umowy o pracę.

3

Komisja dyscyplinarna II instancji składa się z członków wybranych przez radę gminy

(zgromadzenie związku) spośród radnych.

4

Członków komisji dyscyplinarnych wybiera się na okres kadencji rady.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z tym że przepis art.

11 wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

W miarę potrzeby tworzy się komisje dyscyplinarne, o których mowa w art. 27, dla pracowników

kilku pracodawców samorządowych.

Rzecznika dyscyplinarnego wyznacza przewodniczący zarządu jednostki samorządowej spośród

pracowników mianowanych wymienionych w art. 27 ust. 2.

Ustawa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie miesiąca

od dnia jej ogłoszenia, z wyjątkiem art. 5 ust. 2 i 3 oraz art. 10 i 11, które wchodzą

w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., oraz art. 18 w zakresie zmian określonych w pkt

3, a także art. 19, 20, 23 i 24, które wchodzą w życie pierwszego dnia miesiąca następującego

po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa zasady powoływania składu komisji

dyscyplinarnych i tryb postępowania przed komisjami, zasady wydawania i wykonywania

ich orzeczeń oraz zasady wznowienia postępowania przed komisjami dyscyplinarnymi.

1.

W kwestiach nieuregulowanych w niniejszej ustawie stosuje się odpowiednio przepisy

Kodeksu pracy.

2.

Spory ze stosunku pracy pracowników samorządowych rozpoznają sądy pracy.

Do pracowników samorządowych zatrudnionych na stanowiskach pomocniczych i obsługi,

określonych w przepisach o wynagrodzeniu, o których mowa w art. 20 ust. 2, nie stosuje

się przepisów art. 16 ust. 2, art. 19 i art. 24 ust. 2.

1.

Z dniem wejścia w życie ustawy pracownicy zatrudnieni w dotychczasowych urzędach terenowych

organów administracji państwowej stopnia podstawowego stają się pracownikami samorządowymi.

Stosunki pracy z tymi pracownikami wygasają 31 grudnia 1990 r., jeżeli przed 1 października

1990 r. nie zostaną z nimi nawiązane nowe stosunki pracy na dalszy okres. Wcześniejsze

rozwiązanie stosunku pracy przez zakład pracy może nastąpić za trzymiesięcznym wypowiedzeniem

w trybie przewidzianym w art. 41.

2

Pracownicy zatrudnieni w dotychczasowych urzędach terenowych organów administracji

państwowej, którzy zgodnie z ust. 1 zdanie pierwsze stali się pracownikami samorządowymi,

zachowują uprawnienia wynikające z przepisów szczególnych do dnia nawiązania nowych

stosunków pracy na dalszy okres albo do dnia wcześniejszego rozwiązania lub wygaśnięcia

stosunków pracy zgodnie z ust. 1 zdanie drugie i trzecie.

3

Pracownikom samorządowym mianowanym, w przypadkach określonych w ust. 1, przysługuje wynagrodzenie przewidziane w art. 10 ust. 3 ustawy. Pozostałym

pracownikom przysługują w tych przypadkach świadczenia przewidziane w art. 8 ustawy

z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków

pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o zmianie niektórych ustaw

(Dz. U. z 1990 r. Nr 4, poz. 19 i Nr 10, poz. 59).

4

Wszelkie świadczenia pieniężne powstałe z tytułu rozwiązania stosunków pracy, o których

mowa w ust. 1, pokrywa Skarb Państwa za pośrednictwem urzędów wojewódzkich, z wyjątkiem

świadczeń wypłacanych z Funduszu Pracy na podstawie ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami

stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o zmianie niektórych ustaw

(Dz. U. z 1990 r. Nr 4, poz. 19 i Nr 10, poz. 59).

Ustawa wchodzi w życie w terminie określonym ustawą - Przepisy wprowadzające ustawę

o samorządzie terytorialnym.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 71, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1999 r.,

2)

art. 5 pkt 6 i 8, art. 8 pkt 3, art. 25 pkt 26 i art. 29 pkt 2, które wchodzą w życie

z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 2000 r.,

3)

art. 24 pkt 6-10 i art. 41 pkt 2, które wchodzą w życie z dniem 1 kwietnia 2000 r.,

4)

art. 63 ust. 2, który wchodzi w życie z dniem 1 września 2000 r.,

5)

art. 2, art. 14 pkt 2 lit. a), c)-e), pkt 3, 4 i 5 lit. a), art. 15 pkt 10 lit. d),

art. 26 pkt 1, art. 30 pkt 1, art. 39 pkt 1 lit. a), art. 40 pkt 2 lit. b), art. 46

pkt 1 i 3 i art. 62, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.,

6)

art. 25 pkt 20, który wchodzi w życie z dniem 1 września 2001 r.,

7)

art. 46 pkt 2, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 167 i 168, które

wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z tym że art. 182 wchodzi w życie

z dniem 1 stycznia 2004 r.