Ustawa z dnia 14 listopada 2001 r. o gwarancjach Skarbu Państwa dla przewoźników lotniczych.

1.

Udziela się przewoźnikom lotniczym gwarancji Skarbu Państwa obejmującej odpowiedzialność

użytkownika (operatora) eksploatującego statki powietrzne przewoźnika wykonującego

przewozy lotnicze, będącego rezydentem w rozumieniu ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. - Prawo dewizowe

(Dz. U. Nr 160, poz. 1063, z 1999 r. Nr 83, poz. 931 oraz z 2000 r. Nr 103, poz. 1099), za szkody wobec osób trzecich związane z eksploatacją statków powietrznych, powstałe

w wyniku wojny lub aktów terroru, o ile wartość szkody przewyższa kwotę 50 000 000 USD.

2.

Łączna wartość gwarancji, o której mowa w ust. 1, dla wszystkich przewoźników lotniczych

wynosi 1 000 000 000 USD.

3.

Gwarancja jest ważna do dnia 30 czerwca 2002 r.

4.

Upoważnia się ministra właściwego do spraw finansów publicznych do zawarcia, w imieniu

Skarbu Państwa, umów gwarancji.

Do gwarancji, o której mowa w art. 1, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. o warunkach dopuszczalności

i nadzorowaniu pomocy publicznej dla przedsiębiorców

(Dz. U. Nr 60, poz. 704 oraz z 2001 r. Nr 125, poz. 1363) oraz ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb

Państwa oraz niektóre osoby prawne

(Dz. U. Nr 79, poz. 484 i Nr 80, poz. 511, z 2000 r. Nr 48, poz. 550, Nr 60, poz. 693 i Nr 86, poz. 958 oraz z 2001 r. Nr 16, poz. 167 i Nr 81, poz. 876), z wyjątkiem art. 31.

Przepisy ustawy stosuje się do działań związanych z udzielaniem gwarancji, o której

mowa w art. 1, podejmowanych od dnia 24 września 2001 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.