Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o zmianie ustawy o rzemiośle.

W ustawie z dnia 22 marca 1989 r. o rzemiośle

(Dz. U. Nr 17, poz. 92 i z 1997 r. Nr 121, poz. 769 i 770) wprowadza się następujące zmiany

1)

skreśla się preambułę ustawy;

2)

w art. 1 wyrazy „z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 41, poz. 324)” zastępuje się wyrazami „z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz.

1178, z 2000 r. Nr 86, poz. 958 i Nr 114, poz. 1193 oraz z 2001 r. Nr 49, poz. 509,

Nr 67, poz. 679 i Nr 102, poz. 1115)”;

3)

w art. 2

a)

w ust. 1 skreśla się wyrazy „lub spółkę cywilną osób fizycznych” oraz wyrazy „przy zatrudnieniu do 15 pracowników najemnych” zastępuje się wyrazami „przy zatrudnieniu do 50 pracowników”,

b)

dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Rzemiosłem jest również zawodowe wykonywanie działalności gospodarczej przez wspólników

spółki cywilnej osób fizycznych, z udziałem kwalifikowanej pracy własnej, w imieniu

własnym tych wspólników i na ich rachunek, zatrudniających do 50 pracowników.

”

,

c)

skreśla się ust. 2, 3 i 5;

4)

w art. 3

a)

w ust. 1 w pkt 1 wyrazy „ukończenia wyższej, średniej lub zasadniczej szkoły” zastępuje się wyrazami „ukończenia wyższej lub ponadgimnazjalnej szkoły”,

b)

dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Nadzór nad działalnością komisji egzaminacyjnych izb rzemieślniczych sprawuje minister

właściwy do spraw oświaty i wychowania, stosując kryterium zgodności z prawem.

”

,

c)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania po zasięgnięciu opinii Związku Rzemiosła

Polskiego określi, w drodze rozporządzenia, zasady powoływania i działania komisji

egzaminacyjnych izb rzemieślniczych, sposób przeprowadzania egzaminów, zasady ustalania

opłat egzaminacyjnych i wynagradzania członków komisji egzaminacyjnych, wzory świadectw

czeladniczych i dyplomów mistrzowskich oraz szczegółowe zasady, zakres i tryb sprawowania

nadzoru nad działalnością komisji egzaminacyjnych, uwzględniając w szczególności

1)

skład komisji egzaminacyjnych,

2)

wymagania, jakim powinni odpowiadać członkowie komisji egzaminacyjnych,

3)

zakres obowiązujących tematów egzaminów i tryb ich składania,

4)

sposób oceniania osób biorących udział w egzaminie.

”

,

d)

dodaje się ust. 5 i 6 w brzmieniu

„

5.

Rzemieślnicy zatrudniający pracowników w celu przygotowania zawodowego w rzemiośle

obowiązani są spełniać warunki określone odrębnymi przepisami oraz być członkami jednej

z organizacji, o których mowa w art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3.

6.

Nadzór nad przebiegiem przygotowania zawodowego w rzemiośle pracowników młodocianych

sprawuje izba rzemieślnicza lub z jej upoważnienia cech, właściwe ze względu na siedzibę

rzemieślnika.

”

;

5)

w art. 4

a)

w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

zrzeszania się w organizacjach, o których mowa w art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3, na zasadach

określonych w ustawie,

”

b)

w ust. 3 wyrazy „w szkołach średnich” zastępuje się wyrazami „w szkołach ponadgimnazjalnych”,

c)

w ust. 4 wyrazy „w szkołach ponadpodstawowych” zastępuje się wyrazami „w gimnazjach, szkołach ponadgimnazjalnych”,

d)

w ust. 5 wyrazy „dowodami kwalifikacji, o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy o działalności gospodarczej” zastępuje się wyrazami „posiadaniem uprawnień zawodowych, o których mowa w art. 10 ustawy wymienionej w art.

1”;

6)

w art. 5 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Przepis ust. 1 dotyczy także członków organizacji samorządu gospodarczego rzemiosła,

o których mowa w art. 7 ust. 7.

”

;

7)

w art. 6 w ust. 1 skreśla się wyraz „cechowi”;

8)

w art. 7

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Tworzy się samorząd gospodarczy rzemiosła.

”

,

b)

w ust. 3 skreśla się pkt 2 i 5,

c)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Do zadań samorządu gospodarczego rzemiosła należy w szczególności

1)

promocja działalności gospodarczej i społeczno-zawodowej rzemiosła,

2)

nadzór nad organizacją i przebiegiem procesu przygotowania zawodowego w rzemiośle,

3)

udzielanie pomocy rzemieślnikom i innym przedsiębiorcom zrzeszonym w organizacjach

samorządu gospodarczego rzemiosła,

4)

reprezentowanie interesów środowiska rzemieślniczego wobec organów administracji publicznej,

5)

uczestniczenie w realizacji zadań z zakresu oświaty i wychowania w celu zapewnienia

wykwalifikowanych kadr dla gospodarki.

”

,

d)

dodaje się ust. 6 i 7 w brzmieniu

„

6.

Właściwi ministrowie zasięgają opinii Związku Rzemiosła Polskiego odnośnie do projektów

aktów prawnych dotyczących rzemiosła.

7.

Za zgodą organizacji samorządu gospodarczego rzemiosła jej członkami mogą być, na

czas określony, także osoby fizyczne wykonujące działalność gospodarczą, niebędące

rzemieślnikami, zatrudniające nie więcej niż 50 pracowników.

”

;

9)

w art. 8 skreśla się wyrazy „pkt 1-4”;

10)

w art. 9 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Cechy są organizacjami samorządu gospodarczego rzemiosła zrzeszającymi rzemieślników

według kryterium terytorialnego lub według rodzaju działalności gospodarczej.

”

;

11)

w art. 10 w ust. 1 skreśla się wyrazy „jako organizacje rzemiosła”;

12)

art. 11 otrzymuje brzmienie

„

Art. 11.

1.

Izby rzemieślnicze są organizacjami samorządu gospodarczego rzemiosła zrzeszającymi

cechy, spółdzielnie rzemieślnicze, rzemieślników nienależących do cechów, a także

inne jednostki organizacyjne, jeżeli ich celem jest wspieranie rozwoju gospodarczego

rzemiosła. Izby mogą w swych statutach przyjmować nazwy z dodatkiem wyrazów «przedsiębiorczość»

lub «przedsiębiorca» użytych w odpowiednim przypadku, a także określeń zawierających

wskazanie regionu.

2.

Podstawowym zadaniem izb rzemieślniczych jest pomoc w reprezentowaniu zrzeszonych

organizacji oraz rzemieślników wobec organów administracji publicznej oraz innych

organizacji i instytucji, udzielanie swym członkom pomocy instruktażowej i doradczej

oraz przeprowadzanie egzaminów kwalifikacyjnych. Szczegółowy zakres zadań izb rzemieślniczych

określają ich statuty.

3.

Izby rzemieślnicze są uprawnione do potwierdzania egzaminów kwalifikacyjnych świadectwami

czeladniczymi i dyplomami mistrzowskimi oraz do opatrywania ich pieczęcią z godłem

Państwa.

4.

Ilekroć w przepisach prawa mówi się o izbie rzemieślniczej, należy przez to rozumieć

izbę rzemieślniczą, utworzoną w trybie i na zasadach określonych w niniejszej ustawie,

bez względu na nazwę przyjętą w jej statucie.

”

;

13)

w art. 12

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W Związku Rzemiosła Polskiego mogą się zrzeszać izby rzemieślnicze, a także cechy

o zasięgu ogólnopolskim.

”

,

b)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Związek Rzemiosła Polskiego pełni względem spółdzielni rzemieślniczych funkcje związku

rewizyjnego, w trybie i na zasadach określonych w przepisach Prawa spółdzielczego.

”

;

14)

w art. 13 wyrazy „Zadania organizacji rzemieślniczych” zastępuje się wyrazami „Szczegółowe zadania organizacji samorządu gospodarczego rzemiosła” oraz wyraz „i” zastępuje się wyrazem „lub”;

15)

w art. 14 wyrazy „organizacji rzemiosła” zastępuje się wyrazami „organizacji samorządu gospodarczego rzemiosła”;

16)

użyte w ustawie w odpowiednich przypadkach wyrazy „samorząd rzemiosła” zastępuje się użytymi w tych samych przypadkach wyrazami „samorząd gospodarczy rzemiosła”.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

1.

Izby rzemieślnicze są organizacjami samorządu gospodarczego rzemiosła zrzeszającymi

cechy, spółdzielnie rzemieślnicze, rzemieślników nienależących do cechów, a także

inne jednostki organizacyjne, jeżeli ich celem jest wspieranie rozwoju gospodarczego

rzemiosła. Izby mogą w swych statutach przyjmować nazwy z dodatkiem wyrazów «przedsiębiorczość»

lub «przedsiębiorca» użytych w odpowiednim przypadku, a także określeń zawierających

wskazanie regionu.

2.

Podstawowym zadaniem izb rzemieślniczych jest pomoc w reprezentowaniu zrzeszonych

organizacji oraz rzemieślników wobec organów administracji publicznej oraz innych

organizacji i instytucji, udzielanie swym członkom pomocy instruktażowej i doradczej

oraz przeprowadzanie egzaminów kwalifikacyjnych. Szczegółowy zakres zadań izb rzemieślniczych

określają ich statuty.

3.

Izby rzemieślnicze są uprawnione do potwierdzania egzaminów kwalifikacyjnych świadectwami

czeladniczymi i dyplomami mistrzowskimi oraz do opatrywania ich pieczęcią z godłem

Państwa.

4.

Ilekroć w przepisach prawa mówi się o izbie rzemieślniczej, należy przez to rozumieć

izbę rzemieślniczą, utworzoną w trybie i na zasadach określonych w niniejszej ustawie,

bez względu na nazwę przyjętą w jej statucie.