Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o rybołówstwie morskim.

1.

Ustawa określa zasady wykonywania działalności w zakresie rybołówstwa morskiego, w

tym sposób zarządzania i racjonalnego wykorzystywania żywych zasobów morza oraz zasady

wprowadzania do obrotu produktów rybołówstwa morskiego, a także organy administracji

rybołówstwa morskiego i ich kompetencje.

2.

Przepisy ustawy stosuje się do rybołówstwa morskiego

1)

wykonywanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i w wyłącznej strefie ekonomicznej,

w odniesieniu do produktów rybołówstwa pozyskiwanych z obszarów morskich,

2)

wykonywanego poza granicami polskich obszarów morskich przez statki rybackie o polskiej

przynależności.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

aktywność połowowa statku rybackiego - czas, w którym dany statek rybacki znajduje

się w określonym rejonie połowu w danym roku kalendarzowym,

2)

kwota połowowa - maksymalną liczbę lub masę organizmów morskich poszczególnych gatunków,

wyodrębnioną w ramach ogólnej kwoty połowowej, udostępnioną do odłowienia posiadaczowi

specjalnego zezwolenia połowowego w określonym czasie,

3)

licencja połowowa, zwana dalej „licencją” - zezwolenie w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 101, poz. 1178, z 2000 r. Nr 86, poz. 958 i Nr 114, poz. 1193 oraz z 2001 r. Nr 49, poz. 509, Nr 67, poz. 679 i Nr 102, poz. 1115),

4)

nakład połowowy floty - liczbę statków rybackich poszczególnych rodzajów, przy użyciu

których może być wykonywane rybołówstwo morskie w danym roku kalendarzowym, w określonym

rejonie połowu,

5)

ogólna kwota połowowa - wielkość wskazującą, jaka część stada organizmów morskich

określonego gatunku może być wyłowiona w danym rejonie połowu w określonym czasie,

6)

połowy ukierunkowane - połowy prowadzone z wykorzystaniem określonej techniki połowu

lub sprzętu połowowego, których celem jest pozyskanie organizmów morskich ściśle określonych

gatunków,

7)

produkty rybołówstwa morskiego - organizmy morskie pochodzące z połowu, chowu lub

hodowli, niezależnie od stopnia ich przetworzenia,

8)

przyłów - część połowu obejmującą organizmy morskie poszczególnych gatunków, które

nie są celem połowów ukierunkowanych,

9)

rybołówstwo morskie - połów w morzu lub skup organizmów morskich w celach zarobkowych,

połów w morzu lub skup organizmów morskich w celach naukowo-badawczych, połów w celach

szkoleniowych, połów w celach sportowo-rekreacyjnych, zarybianie, chów, hodowlę ryb

i innych organizmów morskich,

10)

specjalne zezwolenie połowowe - podstawowe uprawnienie rybackie wydane armatorowi

na statek rybacki w celu uzupełnienia licencji, a tym samym umożliwiające wykonywanie

działalności połowowej w określonym czasie, na określonym obszarze i w ramach określonego

rodzaju rybołówstwa morskiego,

11)

statek rybacki - statek przeznaczony do połowu, skupu, przetwórstwa lub transportu

organizmów morskich, do celów szkoleniowych oraz naukowo-badawczych w zakresie rybołówstwa

morskiego,

12)

wprowadzenie do obrotu - wyładunek, transport i magazynowanie produktów rybołówstwa

morskiego na lądzie do czasu przeniesienia po raz pierwszy prawa własności, z wyłączeniem

przeładunku ze statku na statek w morzu,

13)

żywe zasoby morza - zasoby żywych organizmów morskich, łącznie z organizmami gatunków

dwuśrodowiskowych w okresie ich życia w wodach morskich, stanowiące bazę surowcową

rybołówstwa morskiego.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, granice między

wodami morskimi a wodami śródlądowymi, mając na względzie zróżnicowanie metod zarządzania

żywymi zasobami morza i wód śródlądowych dla celów rybołówstwa morskiego.

1.

Rybołówstwo morskie wykonuje w polskich obszarach morskich statkami o polskiej przynależności

armator, którego siedziba lub miejsce zamieszkania znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej.

2.

Rybołówstwo morskie statkami o polskiej przynależności poza polskimi obszarami morskimi

wykonują armatorzy, o których mowa w ust. 1.

3.

Armatorzy, których siedziba lub miejsce zamieszkania znajduje się poza terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, mogą wykonywać rybołówstwo morskie tylko

1)

w wyłącznej strefie ekonomicznej oraz

2)

statkami o obcej przynależności

- jeżeli umowa międzynarodowa zawarta między Rzecząpospolitą Polską a państwem przynależności

statku taką możliwość przewiduje.

Wykonywanie rybołówstwa morskiego przez armatorów, o których mowa w art. 4 ust. 1

i 2, wymaga uzyskania licencji i specjalnego zezwolenia połowowego.

1.

Licencję, na wniosek armatora, wydaje minister właściwy do spraw rolnictwa.

2.

Licencja jest wydawana armatorowi, na statek rybacki, na okres od 1 roku do 5 lat.

3.

W czasie wykonywania rybołówstwa morskiego licencja znajduje się na tym statku rybackim,

na który została wydana.

1.

Wniosek o wydanie licencji składa się, za pośrednictwem właściwego okręgowego inspektora

rybołówstwa morskiego, w terminie do dnia 31 października roku poprzedzającego okres,

na który ma być wydana licencja, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Jeżeli armator, o którym mowa w art. 4 ust. 1 i 2, nabył uprawnienia do wykonywania

rybołówstwa morskiego na wodach będących pod jurysdykcją innych państw, na podstawie

umowy międzynarodowej lub z innego tytułu, może ubiegać się o wydanie licencji w ciągu

całego roku.

1.

Wniosek o wydanie licencji zawiera

1)

imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres armatora

statku rybackiego,

2)

dane dotyczące statku rybackiego określające

a)

przynależność państwową,

b)

rodzaj statku,

c)

międzynarodowy sygnał wywoławczy,

d)

oznakę rybacką, nazwę oraz port macierzysty,

e)

długość całkowitą statku,

f)

moc silnika,

g)

pojemność brutto,

3)

planowany rejon połowów,

4)

rodzaj i ilość narzędzi połowowych,

5)

proponowany okres ważności licencji.

2.

Do wniosku dołącza się dokumenty potwierdzające prawdziwość danych podanych we wniosku.

1.

Licencja zawiera

1)

imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres armatora

statku rybackiego,

2)

dane dotyczące statku rybackiego

a)

rodzaj statku,

b)

międzynarodowy sygnał wywoławczy,

c)

oznakę rybacką, nazwę oraz port macierzysty,

d)

długość całkowitą statku,

e)

moc silnika,

f)

pojemność brutto,

3)

okres ważności licencji,

4)

rodzaj i ilość narzędzi połowowych,

5)

numer identyfikacyjny statku rybackiego wpisany do rejestru, o którym mowa w art.

58 ust. 1,

6)

rejon połowów.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wzór licencji,

mając na względzie usprawnienie kontroli wykonywania rybołówstwa morskiego.

1.

Odmawia się wydania licencji, jeżeli

1)

został wyczerpany nakład połowowy floty,

2)

armator ubiegający się o wydanie licencji

a)

w okresie ostatnich 2 lat został ukarany za prowadzenie ukierunkowanych połowów organizmów

morskich w okresie ochronnym lub w obwodzie ochronnym albo

b)

został skazany prawomocnym wyrokiem za przestępstwa popełnione przy użyciu statku

rybackiego.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, nakład połowowy

floty, mając na względzie dostosowanie tego nakładu do wielkości żywych zasobów morza.

1.

Minister właściwy do spraw rolnictwa, w drodze decyzji

1)

może wstrzymać wykonywanie rybołówstwa morskiego na czas określony, nie dłuższy niż

6 miesięcy, jeżeli armator prowadził ukierunkowane połowy organizmów morskich w okresie

ochronnym lub w obwodzie ochronnym,

2)

cofa licencję, jeżeli

a)

statek rybacki został wykreślony z ewidencji statków rybackich lub

b)

armator został skazany prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo popełnione przy

użyciu statku rybackiego.

2.

Decyzjom, o których mowa w ust. 1, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

Przepisy dotyczące licencji stosuje się do armatorów, o których mowa w art. 4 ust.

3, chyba że umowa międzynarodowa stanowi inaczej.

1.

Wykonywanie rybołówstwa morskiego, w danym roku kalendarzowym w polskich obszarach

morskich, wymaga uzyskania specjalnego zezwolenia połowowego.

2.

Specjalne zezwolenie połowowe jest wydawane armatorowi na statek rybacki, na który

wydano licencję, z zastrzeżeniem ust. 6.

3.

Specjalne zezwolenie połowowe wydaje minister właściwy do spraw rolnictwa na wniosek

armatora statku rybackiego.

4.

Wniosek o wydanie specjalnego zezwolenia połowowego zawiera

1)

imię, nazwisko i adres albo nazwę, siedzibę i adres armatora statku rybackiego,

2)

określenie organizmów morskich, które będą celem połowu,

3)

wnioskowaną kwotę połowową, jeżeli jest wymagana,

4)

rejon prowadzenia połowów,

5)

rodzaj narzędzi połowowych.

5.

Jeżeli armator występuje z wnioskiem o wydanie specjalnego zezwolenia połowowego na

statek, na który posiada licencję, do wniosku, o którym mowa w ust. 4, dołącza się

kopię licencji.

6.

Armator występujący z wnioskiem o wydanie specjalnego zezwolenia na statek, na który

nie posiada licencji, składa wniosek, o którym mowa w ust. 4, łącznie z wnioskiem

o wydanie licencji, o którym mowa w art. 8 ust. 1.

Wniosek o wydanie specjalnego zezwolenia połowowego składa się, za pośrednictwem właściwego

okręgowego inspektora rybołówstwa morskiego, w terminie do dnia 31 października roku

poprzedzającego rok, na który ma być wydane specjalne zezwolenie połowowe.

1.

Specjalne zezwolenie połowowe zawiera

1)

imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres armatora

statku rybackiego,

2)

określenie organizmów morskich, które mogą być poławiane,

3)

kwotę połowową, jeżeli jest wymagana,

4)

rejon prowadzenia połowów,

5)

rodzaj i ilość narzędzi połowowych,

6)

określenie aktywności połowowej statku rybackiego.

2.

Określenie kwoty połowowej, o której mowa w ust. 1 pkt 3, następuje poprzez podział

ogólnej kwoty połowowej, określonej przez ministra właściwego do spraw rolnictwa na

podstawie ust. 3.

3.

Minister właściwy do spraw rolnictwa, po zasięgnięciu opinii organizacji społeczno-zawodowych

rybaków, określa corocznie, w drodze rozporządzenia, organizmy morskie objęte ogólną

kwotą połowową, a także sposób i warunki podziału tej kwoty, mając na względzie ochronę

i racjonalne wykorzystanie żywych zasobów morza.

1.

W przypadku cofnięcia licencji, cofa się również specjalne zezwolenie połowowe.

2.

W przypadku stosowania niedozwolonych narzędzi połowowych lub w przypadku gdy armator

w ciągu 6 miesięcy został dwukrotnie ukarany za naruszanie tego samego przepisu o

rybołówstwie morskim, może być wydana decyzja o czasowym, nie dłuższym niż 6 miesięcy,

zakazie połowów organizmów morskich określonych w specjalnym zezwoleniu połowowym.

3.

Decyzjom, o których mowa w ust. 1 i 2, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

1.

Kwoty połowowe określone w specjalnym zezwoleniu połowowym mogą być przekazywane w

całości lub w części armatorom posiadającym kwotę połowową na ten sam gatunek organizmu

morskiego, którego dotyczy przekazanie.

2.

Przekazanie kwoty połowowej, o którym mowa w ust. 1, następuje za zgodą ministra właściwego

do spraw rolnictwa wyrażoną po zasięgnięciu opinii organizacji społeczno-zawodowych

rybaków.

Niewykorzystane kwoty połowowe po wydaniu decyzji, o której mowa w art. 11 ust. 1

pkt 2 i art. 16 ust. 1, rozdziela, w drodze decyzji, minister właściwy do spraw rolnictwa

po zasięgnięciu opinii organizacji społeczno-zawodowych rybaków.

1.

Za wydanie specjalnego zezwolenia połowowego pobierana jest opłata.

2.

Wysokość opłaty, o której mowa w ust. 1, stanowi iloczyn stawki opłaty i wielkości

kwoty połowowej.

3.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, stawki opłaty,

o której mowa w ust. 2, po zasięgnięciu opinii organizacji społeczno-zawodowych rybaków,

mając na uwadze znaczenie gospodarcze poszczególnych organizmów morskich, na których

połów wymagane jest specjalne zezwolenie połowowe.

1.

Połowy lub skup organizmów morskich w celach naukowo-badawczych albo połowy w celach

szkoleniowych, w polskich obszarach morskich, mogą być dokonywane wyłącznie po uzyskaniu

zezwolenia właściwego okręgowego inspektora rybołówstwa morskiego.

2.

Z wnioskiem o wydanie zezwolenia na połowy naukowo-badawcze albo w celach szkoleniowych,

o których mowa w ust. 1, mogą wystąpić instytuty naukowo-badawcze, szkoły wyższe i

wyższe szkoły zawodowe kształcące w kierunku rybołówstwo morskie oraz szkoły ponadgimnazjalne

o profilu rybołówstwo morskie, których siedziba lub adres znajduje się na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

Wniosek o wydanie zezwolenia na połowy naukowo-badawcze zawiera

1)

planowany zakres i sposób badań,

2)

przewidywany rejon i zakres połowów,

3)

zakres i wielkość skupu,

4)

przewidywany czas badań.

4.

Wniosek o wydanie zezwolenia na połowy szkoleniowe zawiera przewidywany rejon i zakres

połowów.

5.

Wnioski, o których mowa w ust. 3 i 4, składa się nie później niż na 1 miesiąc przed

przewidywanym dniem rozpoczęcia połowów.

1.

Zezwolenie na połowy naukowo-badawcze, o którym mowa w art. 20 ust. 1, określa termin,

rejon oraz sposób dokonywania połowów oraz może przewidywać odstępstwa od przepisów

dotyczących

1)

okresów ochronnych,

2)

obwodów ochronnych,

3)

wymiarów ochronnych,

4)

rodzaju sprzętu połowowego.

2.

Zezwolenie na połowy szkoleniowe, o którym mowa w art. 20 ust. 1, określa termin,

rejon oraz sposób dokonywania połowów.

1.

Odmawia się wydania zezwolenia na połowy naukowo-badawcze, jeżeli

1)

przeprowadzenie badań stanowiłoby zagrożenie dla środowiska morskiego lub

2)

wnioskodawca powtórnie ubiegający się o zezwolenie nie złożył sprawozdania, o którym

mowa w art. 24, lub

3)

podczas badania zostały rażąco naruszone przepisy o rybołówstwie morskim lub warunki

określone w zezwoleniu na połowy naukowo-badawcze.

2.

Odmawia się wydania zezwolenia na połowy szkoleniowe, jeżeli podczas połowu zostały

rażąco naruszone przepisy o rybołówstwie morskim lub warunki określone w zezwoleniu

na połowy szkoleniowe.

1.

Organ wydający zezwolenie na połowy naukowo-badawcze albo szkoleniowe może je cofnąć,

w drodze decyzji, w przypadku rażącego naruszania przepisów o rybołówstwie morskim.

2.

Decyzji, o której mowa w ust. 1, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

Podmiot, który przeprowadził badania, jest obowiązany złożyć pisemne sprawozdanie

z tych badań, w terminie 3 miesięcy od dnia ich zakończenia, organowi, który wydał

zezwolenie, o którym mowa w art. 20 ust. 1.

1.

Połowy w celach sportowo-rekreacyjnych w polskich obszarach morskich mogą prowadzić,

po uzyskaniu sportowego zezwolenia połowowego, osoby fizyczne.

2.

Sportowe zezwolenie połowowe wydaje okręgowy inspektor rybołówstwa morskiego na wniosek

zainteresowanej osoby.

3.

Do prowadzenia połowów w celach sportowo-rekreacyjnych nie mogą być używane narzędzia

połowowe wykorzystywane do połowów w celach zarobkowych.

4.

Sportowe zezwolenie połowowe wydaje się na okres 1 miesiąca albo 1 roku.

5.

Sportowe zezwolenie połowowe zawiera

1)

imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres wnioskodawcy,

2)

okres jego ważności,

3)

ilość i gatunek ryb oraz sposób prowadzenia połowu.

6.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy

sposób oraz warunki prowadzenia połowów w celach sportowo-rekreacyjnych, mając na

względzie ochronę żywych zasobów morza i zapewnienie, aby połowy te nie utrudniały

wykonywania rybołówstwa morskiego.

1.

Prowadzenie chowu, hodowli albo zarybiania, w polskich obszarach morskich, wymaga

uzyskania zezwolenia ministra właściwego do spraw rolnictwa.

2.

Wniosek o wydanie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, określa

1)

gatunek organizmów morskich,

2)

miejsce i czas planowanego zarybienia albo miejsce i okres prowadzenia chowu lub hodowli.

3.

Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, zawiera

1)

wykaz organizmów morskich określonych gatunków, określenie miejsca i czasu zarybienia

albo

2)

określenie miejsca i okresu prowadzenia chowu lub hodowli organizmów morskich oraz

ich gatunek.

4.

Odmawia się wydania zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, jeżeli planowana działalność

stanowiłaby zagrożenie dla środowiska morskiego.

5.

Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, cofa się, w drodze decyzji, jeżeli jest wykonywane

niezgodnie z warunkami w nim określonymi lub działalność objęta zezwoleniem szkodzi

środowisku morskiemu.

6.

Decyzji, o której mowa w ust. 5, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

Koszty zarybiania polskich obszarów morskich ponoszone są corocznie przez budżet państwa.

1.

Rybołówstwo morskie wykonuje się zgodnie z zasadami racjonalnego gospodarowania żywymi

zasobami morza polegającymi na optymalnym wykorzystaniu żywych zasobów morza przy

zapewnieniu ich odnawialności, w szczególności poprzez

1)

określenie nakładu połowowego floty,

2)

badanie stanu żywych zasobów morza,

3)

ustanawianie okresów ochronnych, podczas których nie można poławiać określonych organizmów

morskich,

4)

określanie wymiarów ochronnych, poniżej których nie można poławiać organizmów morskich,

5)

określanie dopuszczalnych narzędzi połowowych,

6)

ustanawianie obwodów ochronnych, na których działalność połowowa jest zabroniona lub

ograniczona.

2.

Obwody ochronne ustanawia się w szczególności w miejscach rozrodu organizmów morskich

i w miejscach masowego występowania narybku.

3.

Organizmy morskie, z zastrzeżeniem art. 49 pkt 2, są poławiane na cele konsumpcyjne.

4.

Przepis ust. 3 nie dotyczy wykonywania rybołówstwa morskiego w celach naukowo-badawczych

albo szkoleniowych.

5.

Właściwy okręgowy inspektor rybołówstwa morskiego może określić, w drodze zarządzenia,

po zasięgnięciu opinii jednostki naukowo-badawczej wskazanej przez ministra właściwego

do spraw rolnictwa oraz organizacji społeczno-zawodowych rybaków

1)

stałe obwody ochronne oraz zakaz poławiania w nich niektórych lub wszystkich organizmów

morskich,

2)

obwody ochronne na czas określony i ich granice oraz szczegółowe warunki wykonywania

w nich rybołówstwa morskiego.

1.

Zabrania się, z zastrzeżeniem ust. 2

1)

połowu w morzu lub skupu organizmów morskich, które

a)

nie przekroczyły ustanowionych dla nich wymiarów ochronnych,

b)

znajdują się w ustanowionych dla nich okresach ochronnych,

2)

niszczenia tarlisk, ikry oraz narybku,

3)

wykonywania rybołówstwa morskiego w obwodzie ochronnym,

4)

stosowania niedozwolonych narzędzi połowowych,

5)

przekraczania dopuszczalnej liczby narzędzi połowowych,

6)

używania materiałów wybuchowych, środków odurzających, trujących i zanieczyszczających

środowisko morskie,

7)

wyrzucania za burtę statku rybackiego wyłowionych organizmów morskich określonych

gatunków, z wyjątkiem tych, które nie przekroczyły ustanowionych dla nich wymiarów

ochronnych, lub złowionych w okresie ochronnym, określonych zgodnie z art. 31 ust.

1,

8)

przeładunku dorszy, ze statku rybackiego na statek rybacki, w polskich obszarach morskich,

9)

wprowadzania do obrotu organizmów morskich wyłowionych na podstawie sportowego zezwolenia

połowowego.

2.

Przepisów ust. 1 pkt 1, 3 i 4 nie stosuje się do połowów w celach naukowo-badawczych,

w zakresie określonym w zezwoleniu, o którym mowa w art. 21 ust. 1.

3.

Przepisu ust. 1 pkt 1 lit. b) nie stosuje się do połowów sportowo-rekreacyjnych.

Zabrania się wyładowywania na ląd, wprowadzania do obrotu, magazynowania i transportu

organizmów morskich złowionych lub skupionych z naruszeniem art. 29 ust. 1.

1.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia

1)

wykaz gatunków organizmów morskich, dla których ustanawia się wymiary lub okresy ochronne,

2)

wymiary i okresy ochronne organizmów morskich

- mając na względzie zapewnienie ochrony żywych zasobów morza.

2.

Przepisy wydane na podstawie ust. 1 nie dotyczą morskich wód wewnętrznych, dla których

przepisy w tym zakresie wydaje, w drodze zarządzenia, właściwy okręgowy inspektor

rybołówstwa morskiego.

Narzędzia połowowe wydaje się lub wystawia w wodzie w taki sposób, aby wymagane oznakowanie

było widoczne i pozwalało ustalić właściciela oraz rodzaj narzędzi połowowych.

1.

Zabrania się naruszania stanowiących cudzą własność narzędzi połowowych, chyba że

jest to konieczne ze względu na działanie siły wyższej, bezpieczeństwo żeglugi oraz

na potrzeby ratownictwa lub nadzoru nad rybołówstwem morskim.

2.

Narzędzia połowowe wystawione w polskich obszarach morskich, które nie są oznakowane,

uznaje się za porzucone z zamiarem wyzbycia się własności.

3.

Narzędzia połowowe, o których mowa w ust. 2, oraz wyłowione wraz z nimi organizmy

morskie podlegają sprzedaży.

4.

Okręgowy inspektor rybołówstwa morskiego dokonując sprzedaży, o której mowa w ust.

3, stosuje odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o egzekucji z ruchomości.

1.

Zabrania się wydawania lub wystawiania narzędzi połowowych w taki sposób lub w takim

miejscu, aby

1)

powodowały uszkodzenia innych narzędzi połowowych lub

2)

utrudniały połów innym rybakom.

2.

Narzędzia połowowe może posiadać wyłącznie podmiot, o którym mowa w art. 4, po uzyskaniu

licencji i specjalnego zezwolenia połowowego.

3.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się do

1)

armatorów występujących z wnioskiem, o którym mowa w art. 8 ust. 1 lub w art. 13 ust.

4,

2)

podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 i art. 25 ust. 1,

3)

podmiotów występujących o zezwolenie, o którym mowa w art. 26 ust. 1.

4.

Przepis ust. 2 nie dotyczy przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą w

zakresie produkcji i obrotu narzędziami połowowymi.

Właściwy okręgowy inspektor rybołówstwa morskiego po zasięgnięciu opinii organizacji

społeczno-zawodowych rybaków, w drodze zarządzenia

1)

określi, w sposób szczegółowy, porządek przy połowach oraz oznakowanie narzędzi połowowych,

2)

może określić sposób zajmowania miejsc przez rybaków w określonych rejonach wód wewnętrznych.

1.

Kapitan statku rybackiego o polskiej przynależności jest obowiązany do prowadzenia

i przechowywania na statku dziennika połowowego, zwanego dalej „dziennikiem”.

2.

Obowiązek prowadzenia dziennika nie dotyczy kapitanów statków rybackich o długości

całkowitej mniejszej niż 10 m.

3.

Kapitan statku, o którym mowa w ust. 2, jest obowiązany do sporządzania miesięcznych

raportów połowowych.

4.

Do miesięcznego raportu połowowego wpisuje się

1)

ilość i gatunek złowionych organizmów morskich,

2)

rejon połowu,

3)

rodzaj i liczbę użytych narzędzi połowowych.

5.

Wpisu do miesięcznego raportu połowowego dokonuje się każdorazowo, przed upływem 24

godzin, po powrocie z łowiska i dokonaniu wyładunku.

6.

Po zakończeniu połowów w danym miesiącu raport, o którym mowa w ust. 3, składa się

właściwemu okręgowemu inspektorowi rybołówstwa morskiego nie później niż do 5 dnia

następnego miesiąca.

1.

Dziennik, na wniosek armatora, wydaje okręgowy inspektor rybołówstwa morskiego właściwy

dla portu macierzystego statku rybackiego.

2.

Wpisów do dziennika dokonuje się po każdej operacji połowowej.

3.

Do dziennika wpisuje się w szczególności

1)

ilość i gatunek złowionych organizmów morskich,

2)

rejon połowowy,

3)

rodzaj i liczbę użytych narzędzi połowowych.

4.

Wpisów do dziennika mogą dokonywać także inspektorzy rybołówstwa morskiego oraz funkcjonariusze

Straży Granicznej w granicach swoich uprawnień.

Po zakończeniu rejsu, nie później niż w ciągu 48 godzin, kapitan statku rybackiego

jest obowiązany do złożenia, właściwemu okręgowemu inspektorowi rybołówstwa morskiego,

oryginałów stron dziennika zawierających wpisy z ostatniego rejsu połowowego.

1.

Dzienniki przechowuje się na statku w sposób zapewniający ich ochronę przed uszkodzeniem.

2.

Dzienniki, w których wszystkie strony zostały wypełnione, przechowuje armator przez

okres 3 lat od dnia dokonania ostatniego wpisu.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wzór oraz szczegółowy

sposób prowadzenia i składania dzienników, mając na względzie zapewnienie kontroli

przestrzegania przepisów o rybołówstwie morskim.

Przepisy art. 36-40 stosuje się odpowiednio do kapitana statku rybackiego o obcej

przynależneści państwowej prowadzącego połowy w polskich obszarach morskich, chyba

że umowa międzynarodowa stanowi inaczej.

1.

Kapitan statku rybackiego o polskiej przynależności jest obowiązany do złożenia deklaracji

wyładunkowej, po każdym rejsie, nie później niż w ciągu 48 godzin od dokonania wyładunku.

2.

Przepis ust. 1 nie dotyczy kapitanów statków rybackich o długości całkowitej mniejszej

niż 10 m.

3.

Deklaracja wyładunkowa zawiera

1)

liczbę lub masę organizmów morskich wyładowanych ze statku rybackiego oraz przeładowanych

w morzu, z podziałem na gatunki,

2)

rejon połowu,

3)

zastosowane narzędzia połowowe,

4)

miejsce przeznaczenia wyładunku.

4.

Deklarację, o której mowa w ust. 1, składa się okręgowemu inspektorowi rybołówstwa

morskiego właściwemu dla portu macierzystego statku rybackiego.

5.

Jeżeli rejs połowowy trwa dłużej niż 15 dni, kapitan statku rybackiego, niezależnie

od obowiązku określonego w ust. 1, jest obowiązany przekazać, drogą radiową lub w

inny zwyczajowo przyjęty sposób, właściwemu okręgowemu inspektorowi rybołówstwa morskiego

informacje, o których mowa w ust. 3, wymagane w deklaracji wyładunkowej, a w przypadku

przeładunku w morzu informacje o tym przeładunku.

6.

Informacje, o których mowa w ust. 5, przekazuje się, po raz pierwszy, w terminie 15

dni od dnia rozpoczęcia rejsu, a następnie co dwa tygodnie od dnia przekazania pierwszej

informacji.

7.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wzór oraz sposób

sporządzania i składania deklaracji wyładunkowej, mając na względzie zapewnienie kontroli

przestrzegania przepisów o rybołówstwie morskim.

1.

W przypadku transportu produktów rybołówstwa morskiego przewoźnik jest obowiązany

posiadać dokument określający

1)

liczbę lub masę produktów, z podziałem na gatunki,

2)

oznakę rybacką statku rybackiego, z którego pochodzą produkty,

3)

czas i miejsce załadunku produktów,

4)

miejsce ich przeznaczenia.

2.

Przepisów ust. 1 nie stosuje się, jeżeli

1)

przewoźnik posiada kopię deklaracji wyładunkowej lub

2)

transport produktów rybołówstwa morskiego do miejsca pierwszej sprzedaży odbywa się

na terenie portu lub na odległość mniejszą niż 20 km od miejsca wyładunku ze statku

rybackiego.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wzór dokumentu,

o którym mowa w art. 43 ust. 1, mając na względzie zwiększenie skuteczności kontroli

obrotu produktami rybołówstwa morskiego.

1.

Statek rybacki o polskiej przynależności, o długości większej niż 20 m, mierzonej

pomiędzy pionami lub o długości całkowitej większej niż 24 m, może być wykorzystywany

do wykonywania rybołówstwa morskiego, jeżeli jest wyposażony w urządzenie pozwalające

określić przy użyciu satelitarnych systemów nawigacyjnego i komunikacyjnego jego pozycję

geograficzną oraz umożliwiające przekazanie informacji o tej pozycji, zwane dalej

„urządzeniem monitorowania”.

2.

Informacje, o których mowa w ust. 1, są przekazywane za pomocą łącz satelitarnych

do okręgowego inspektora rybołówstwa morskiego wyznaczonego przez ministra właściwego

do spraw rolnictwa.

1.

Statki rybackie, o których mowa w art. 45 ust. 1, nie mogą rozpocząć rejsu połowowego

bez sprawnego urządzenia monitorowania.

2.

W przypadku awarii urządzenia monitorowania lub systemów satelitarnych, o których

mowa w art. 45 ust. 1, informacje o pozycji geograficznej statku rybackiego należy

przekazywać co 24 godziny, poczynając od chwili stwierdzenia awarii, za pośrednictwem

stacji radiowej uprzednio uzgodnionej z inspektorem, o którym mowa w art. 45 ust.

2, lub w inny sposób z nim uzgodniony.

Przepisy art. 45 i 46 nie mają zastosowania do statków rybackich o polskiej przynależności

prowadzących połowy na morzu terytorialnym Rzeczypospolitej Polskiej lub do połowów

trwających nie dłużej niż 24 godziny.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, warunki techniczne,

jakie powinno spełniać urządzenie monitorowania, mając na względzie zapewnienie skutecznej

obserwacji przemieszczania się statków rybackich.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe warunki wykonywania rybołówstwa morskiego, w tym

a)

rodzaj i ilość narzędzi połowowych oraz ich konstrukcję,

b)

sposób prowadzenia połowów,

c)

wielkość dopuszczalnego przyłowu,

2)

gatunki organizmów morskich, które mogą być poławiane na cele paszowe

- mając na względzie ochronę żywych zasobów morza.

1.

Statek rybacki o polskiej przynależności może być używany do wykonywania rybołówstwa

morskiego po jego wpisaniu do ewidencji statków rybackich, zwanej dalej „ewidencją”,

i nadaniu oznaki rybackiej.

2.

Wpisu do ewidencji i nadania oznaki rybackiej dokonuje, na wniosek armatora, okręgowy

inspektor rybołówstwa morskiego właściwy dla portu macierzystego statku rybackiego.

3.

Wniosek o wpis do ewidencji zawiera

1)

imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę i siedzibę armatora i właściciela

statku,

2)

nazwę statku, jeżeli została nadana,

3)

oznakę rybacką, jeżeli statek ją posiada,

4)

numer rejestrowy polskiego rejestru okrętowego, jeżeli statek jest wpisany do polskiego

rejestru okrętowego prowadzonego przez izbę morską właściwą dla portu macierzystego

statku,

5)

międzynarodowy sygnał wywoławczy, jeżeli został nadany,

6)

nazwę portu macierzystego statku,

7)

rodzaj statku,

8)

rodzaj napędu statku, moc w kW silników głównych i pomocniczych, ich typy, numery

i rok zamontowania,

9)

długość całkowitą statku,

10)

długość między pionami,

11)

szerokość i zanurzenie statku,

12)

ładowność i pojemność statku,

13)

rok i miejsce budowy statku,

14)

datę rozpoczęcia użytkowania statku,

15)

materiał główny i rok położenia stępki,

16)

pojemność ładowni przeznaczonych do przechowywania produktów rybołówstwa morskiego,

17)

typ

a)

pierwszego zestawu połowowego,

b)

drugiego zestawu połowowego,

c)

trzeciego zestawu połowowego,

18)

kraj, w którym został nabyty lub do którego został zbyty statek rybacki.

4.

Do wniosku o wpis do ewidencji statku rybackiego dołącza się dokumenty potwierdzające

dane zawarte we wniosku.

5.

Wymóg, o którym mowa w ust. 3 pkt 16, dotyczy statków rybackich o długości całkowitej

powyżej 17 m.

Wpis do ewidencji zawiera

1)

imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę i siedzibę armatora i właściciela

statku rybackiego,

2)

nazwę statku, jeżeli została nadana,

3)

numer ewidencji statku rybackiego,

4)

nadaną oznakę rybacką,

5)

numer rejestrowy polskiego rejestru okrętowego, jeżeli statek jest wpisany do polskiego

rejestru okrętowego prowadzonego przez izbę morską właściwą dla portu macierzystego

statku,

6)

poprzednią nazwę i oznakę rybacką, jeżeli były nadane,

7)

międzynarodowy sygnał wywoławczy, jeżeli został nadany,

8)

nazwę portu macierzystego statku rybackiego,

9)

rodzaj statku rybackiego,

10)

rodzaj napędu statku, moc w kW silników głównych i pomocniczych, ich typy, numery

i rok zamontowania,

11)

długość całkowitą statku rybackiego,

12)

szerokość i zanurzenie statku rybackiego,

13)

ładowność i pojemność brutto,

14)

rok i miejsce budowy statku rybackiego,

15)

datę rozpoczęcia użytkowania statku rybackiego,

16)

materiał główny i rok położenia stępki,

17)

pojemność ładowni przeznaczonych do przechowywania produktów rybołówstwa morskiego,

18)

datę wpisu statku do ewidencji,

19)

datę wykreślenia statku z ewidencji,

20)

podstawę wykreślenia statku z ewidencji,

21)

typ

a)

pierwszego zestawu połowowego,

b)

drugiego zestawu połowowego,

c)

trzeciego zestawu połowowego.

1.

Wszelkie zmiany danych zawartych w ewidencji oraz okoliczności uzasadniające wykreślenie

statku rybackiego z ewidencji zgłasza się w terminie 30 dni od dnia ich powstania.

2.

W zgłoszeniu zmiany danych wpisanych do ewidencji oraz okoliczności uzasadniających

wykreślenie statku rybackiego z ewidencji podaje się

1)

numer ewidencyjny statku rybackiego,

2)

oznakę rybacką,

3)

nazwę statku, jeżeli została nadana,

4)

dane podlegające wpisowi albo okoliczność uzasadniającą wykreślenie statku z ewidencji.

3.

Do zgłoszenia, o którym mowa w ust. 2, dołącza się

1)

dokumenty potwierdzające dane podlegające wpisowi albo okoliczność uzasadniającą wykreślenie,

2)

zaświadczenie o wpisie statku rybackiego do ewidencji i wszystkie jego odpisy.

Po dokonaniu wpisu statku rybackiego do ewidencji wydaje się zaświadczenie o jego

wpisie, które przechowuje się na tym statku w czasie wykonywania rybołówstwa morskiego.

Wykreślenie statku rybackiego z ewidencji następuje

1)

na wniosek armatora,

2)

z urzędu

a)

w razie zatonięcia statku rybackiego,

b)

jeżeli statek nie był używany do wykonywania rybołówstwa morskiego przez okres dłuższy

niż 12 miesięcy.

1.

Oznakę rybacką stanowi trzyliterowy skrót nazwy portu macierzystego oraz numer ewidencji,

o którym mowa w art. 51 pkt 3.

2.

Oznakę, o której mowa w ust. 1, umieszcza się na statku rybackim w sposób trwały.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy

sposób prowadzenia ewidencji oraz oznakowania statków rybackich i narzędzi połowowych,

mając na uwadze zapewnienie nadzoru nad wykonywaniem rybołówstwa morskiego poprzez

identyfikację statku i narzędzi połowowych.

1.

Statek rybacki o polskiej przynależności może być używany do wykonywania rybołówstwa

morskiego po jego wpisaniu do rejestru statków rybackich, zwanego dalej „rejestrem”,

prowadzonego przez ministra właściwego do spraw rolnictwa.

2.

Rejestr jest prowadzony przy użyciu elektronicznych nośników informacji.

3.

Okręgowy inspektor rybołówstwa morskiego w terminie 7 dni po dokonaniu wpisu statku

rybackiego do ewidencji statków rybackich oraz nadaniu oznaki rybackiej przekazuje

dane, o których mowa w art. 50 ust. 3 pkt 1-15, 17 i 18, ministrowi właściwemu do

spraw rolnictwa w celu wpisania statku do rejestru.

4.

W przypadku zmiany danych wpisanych do ewidencji przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.

1.

Rejestr zawiera dane, o których mowa w art. 50 ust. 3 pkt 2-15, 17 i 18, oraz niepowtarzalny

w skali kraju numer identyfikacyjny statku rybackiego nadany przez prowadzącego rejestr.

2.

Po dokonaniu wpisu statku do rejestru armatorowi wydaje się zaświadczenie o wpisie

do rejestru.

3.

W zaświadczeniu, o którym mowa w ust. 2, podaje się numer identyfikacyjny statku rybackiego.

Wykonywanie rybołówstwa morskiego w polskich obszarach morskich odbywa się przy użyciu

statków rybackich o długości całkowitej nieprzekraczającej 30 m i mocy silnika głównego

nieprzekraczającej 611 kW.

1.

Kapitan statku rybackiego o długości całkowitej powyżej 17 m przechowuje na pokładzie

statku, zgodne ze stanem faktycznym, plany lub opisy ładowni przeznaczonych do przechowywania

produktów rybołówstwa morskiego wraz ze wskazaniem pojemności ładowni w metrach sześciennych.

2.

Kapitan statku rybackiego, wyposażonego w schładzane zbiorniki z wodą morską, przechowuje

na pokładzie tego statku uwierzytelnione kopie dokumentów wskazujących pojemność tych

zbiorników, określaną w metrach sześciennych w odstępach co 10 cm głębokości zbiornika.

3.

Dokumenty, o których mowa w ust. 1 i 2, muszą być potwierdzone przez organy do tego

upoważnione.

Organami administracji rybołówstwa morskiego są

1)

minister właściwy do spraw rolnictwa,

2)

okręgowi inspektorzy rybołówstwa morskiego - jako organy administracji niezespolonej.

1.

Okręgowi inspektorzy rybołówstwa morskiego podlegają ministrowi właściwemu do spraw

rolnictwa.

2.

Okręgowych inspektorów rybołówstwa morskiego powołuje i odwołuje minister właściwy

do spraw rolnictwa za zgodą właściwego miejscowo wojewody. Zastępców okręgowych inspektorów

rybołówstwa morskiego powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw rolnictwa na

wniosek okręgowych inspektorów rybołówstwa morskiego.

3.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, siedziby i

terytorialny zakres działania okręgowych inspektorów rybołówstwa morskiego, mając

na względzie zwiększenie efektywności działania tych organów.

4.

Okręgowi inspektorzy rybołówstwa morskiego wykonują swoje zadania przy pomocy okręgowych

inspektoratów rybołówstwa morskiego.

1.

Okręgowe inspektoraty rybołówstwa morskiego tworzy i znosi, w drodze rozporządzenia,

minister właściwy do spraw rolnictwa, mając na względzie zwiększenie efektywności

działania organów administracji rybołówstwa morskiego.

2.

Organizację okręgowego inspektoratu rybołówstwa morskiego określa statut nadany, w

drodze zarządzenia, przez ministra właściwego do spraw rolnictwa.

W sprawach należących do właściwości organów administracji rybołówstwa morskiego,

rozstrzyganych w trybie postępowania administracyjnego, decyzje w pierwszej instancji

wydaje okręgowy inspektor rybołówstwa morskiego, chyba że na podstawie przepisu szczególnego

organem właściwym w pierwszej instancji jest minister właściwy do spraw rolnictwa.

1.

Organy administracji rybołówstwa morskiego działają na terytorium i w wyłącznej strefie

ekonomicznej Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Organy administracji rybołówstwa morskiego są właściwe także w sprawach wykonywania,

określonych umowami międzynarodowymi, zadań poza polskimi obszarami morskimi.

W zakresie nieunormowanym w przepisach ustawy, jeżeli jest to niezbędne dla ochrony

żywych zasobów morza i zachowania porządku przy połowach, okręgowi inspektorzy rybołówstwa

morskiego mogą wydawać zarządzenia porządkowe, zawierające zakazy lub nakazy określonego

zachowania.

1.

Nadzór nad przestrzeganiem przepisów o rybołówstwie morskim sprawują okręgowi inspektorzy

rybołówstwa morskiego za pośrednictwem inspektorów rybołówstwa morskiego, zwanych

dalej „inspektorami”.

2.

Inspektorzy, wykonując swoje czynności, współdziałają z organami Inspekcji Ochrony

Środowiska, Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, Policji, Straży

Granicznej oraz z terenowymi organami administracji morskiej.

3.

Czynności kontrolne wykonuje się w taki sposób, aby w jak najmniejszym stopniu zakłócić

prowadzenie połowów.

4.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, tryb i sposób współdziałania inspektorów

z organami, o których mowa w ust. 2, w celu skoordynowania kontroli przestrzegania

przepisów o rybołówstwie morskim na terytorium i w wyłącznej strefie ekonomicznej

Rzeczypospolitej Polskiej, ze szczególnym uwzględnieniem portów morskich, transportu,

zakładów przetwórstwa i punktów handlowych, mając na względzie zwiększenie efektywności

kontroli i obniżenie jej kosztów.

W czasie wykonywania czynności służbowych inspektor jest uprawniony do

1)

zatrzymania statku rybackiego i wejścia na jego pokład w sposób w jak najmniejszym

stopniu zakłócający jego normalną działalność połowową,

2)

kontroli dokumentów uprawniających do wykonywania rybołówstwa morskiego,

3)

sprawdzania, czy rybołówstwo morskie wykonywane jest zgodnie z obowiązującymi przepisami

prawa i umowami międzynarodowymi,

4)

kontroli narzędzi połowowych i złowionych organizmów morskich,

5)

kontroli pomieszczeń statków, magazynów, przetwórni i innych pomieszczeń służących

do przechowywania organizmów morskich na lądzie,

6)

żądania wyjaśnień i wykonywania czynności niezbędnych do przeprowadzenia kontroli,

a w przypadkach uzasadnionego podejrzenia naruszenia przepisów ustawy - do zatrzymania

a)

dokumentów, o których mowa w pkt 2,

b)

organizmów morskich i narzędzi połowowych oraz ich zabezpieczenia.

1.

Jeżeli zachodzi uzasadnione podejrzenie naruszenia przepisów ustawy, inspektor lub

funkcjonariusz Straży Granicznej może zatrzymać i skontrolować oraz doprowadzić do

portu polskiego statek rybacki o obcej przynależności znajdujący się w polskich obszarach

morskich.

2.

O zatrzymaniu i doprowadzeniu statku rybackiego o obcej przynależności do portu polskiego

inspektor lub funkcjonariusz Straży Granicznej zawiadamia niezwłocznie właściwy organ

państwa bandery tego statku.

1.

Po zakończeniu kontroli inspektor lub funkcjonariusz Straży Granicznej sporządza protokół,

który zawiera w szczególności

1)

datę jego sporządzenia,

2)

imię i nazwisko przeprowadzającego kontrolę,

3)

dane dotyczące kontrolowanego podmiotu oraz oznaczenie miejsca kontroli, a w razie

kontroli statku rybackiego oznakę tego statku,

4)

opis czynności kontrolnych,

5)

stwierdzone naruszenia przepisów o rybołówstwie morskim.

2.

Funkcjonariusz Straży Granicznej sporządza protokół, o którym mowa w ust. 1, po zakończeniu

kontroli w zakresie wykonywania rybołówstwa morskiego.

3.

Protokół, o którym mowa w ust. 1, podpisują

1)

przeprowadzający kontrolę oraz

2)

osoba kontrolowana albo inna osoba upoważniona do występowania w imieniu kontrolowanego

podmiotu.

4.

Osoba, o której mowa w ust. 3 pkt 2, ma prawo wnieść zastrzeżenia co do treści protokołu.

5.

W protokole umieszcza się informację o braku zastrzeżeń albo odmowie podpisania protokołu.

6.

Jeden egzemplarz protokołu przekazuje się osobie, o której mowa w ust. 3 pkt 2.

7.

Kontrolowany podmiot może, w terminie 7 dni od dnia zakończenia kontroli, wnieść do

właściwego okręgowego inspektora rybołówstwa morskiego zastrzeżenia co do sposobu

przeprowadzenia kontroli oraz ustaleń zawartych w protokole.

1.

W czasie wykonywania czynności służbowych inspektor jest obowiązany posiadać przy

sobie legitymację służbową i okazać ją na żądanie osoby, której czynności dotyczą,

a także nosić na widocznym miejscu służbową oznakę.

2.

Na statku, z którego dokonuje się kontroli, wywiesza się flagę administracji rybołówstwa

morskiego.

3.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wzór protokołu,

o którym mowa w art. 70 ust. 1, wzór legitymacji, oznaki służbowej inspektorów oraz

flagi administracji rybołówstwa morskiego, mając na względzie ułatwienie identyfikacji

służb kontrolnych.

1.

Dokonujący połowu organizmów morskich w polskich obszarach morskich jest obowiązany,

na wezwanie inspektora, zatrzymać się i na jego żądanie umożliwić wykonanie czynności

kontrolnych, a w szczególności

1)

udzielić niezbędnych wyjaśnień,

2)

przedstawić do wglądu żądane dokumenty,

3)

umożliwić obejrzenie złowionych organizmów morskich i narzędzi połowowych, sprzętu

używanego do badań oraz pobranych w trakcie badań próbek i dokonanych analiz,

4)

umożliwić dokonanie wpisów do dziennika,

5)

umożliwić korzystanie ze środków łączności,

6)

udzielić wszelkiej innej pomocy niezbędnej do prawidłowego przeprowadzenia kontroli.

2.

Kapitan statku rybackiego jest obowiązany udzielać inspektorowi pomocy w czasie wykonywania

przez niego czynności w zakresie nadzoru nad rybołówstwem morskim.

1.

Inspektor może dokonać kontroli statku rybackiego o polskiej przynależności poławiającego

poza polskimi obszarami morskimi w celu stwierdzenia, czy są przestrzegane na tym

statku przepisy o rybołówstwie morskim, a także postanowienia umów międzynarodowych,

których Rzeczpospolita Polska jest stroną.

2.

Kapitan statku rybackiego poławiającego poza polskimi obszarami morskimi jest obowiązany

zapewnić inspektorowi niezbędne zakwaterowanie.

1.

Armator, który wykonuje rybołówstwo morskie w polskich obszarach morskich, z naruszeniem

przepisów ustawy, podlega karze pieniężnej do wysokości 1 000 000 złotych.

2.

Karze, o której mowa w ust. 1, podlega również armator statku o polskiej przynależności,

który wykonuje rybołówstwo morskie poza polskimi obszarami morskimi, z naruszeniem

przepisów ustawy lub postanowień umów międzynarodowych, których Rzeczpospolita Polska

jest stroną.

3.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wysokość kar

pieniężnych za naruszenia, o których mowa w ust. 1 i 2, zróżnicowane w zależności

od ich rodzaju i społecznej szkodliwości.

Kto nie stosuje się do polecenia inspektora lub funkcjonariusza Straży Granicznej,

podlega karze pieniężnej do wysokości nieprzekraczającej dwudziestokrotnego przeciętnego

miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej za rok poprzedzający, ogłaszanego

przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

1.

Kto narusza przepisy o wykonywaniu rybołówstwa morskiego przez

1)

niewykonywanie obowiązku sporządzania i składania dzienników, deklaracji wyładunkowych

oraz miesięcznych raportów połowowych,

2)

poławianie w morzu, skup, wprowadzanie do obrotu, magazynowanie, wyładowywanie i transport

organizmów morskich, które nie przekroczyły ustanowionych dla nich wymiarów ochronnych,

3)

niszczenie tarlisk, ikry oraz narybku,

4)

obstawianie obwodów ochronnych sprzętem rybackim lub dokonywanie innych czynności,

które wpływają niekorzystnie na stan żywych zasobów morza na obszarze obwodu ochronnego

lub uniemożliwiają swobodne przemieszczanie się organizmów morskich,

5)

używanie do połowów środków odurzających, trujących i zanieczyszczających środowisko

morskie, materiałów wybuchowych, prądu elektrycznego oraz niedozwolonych narzędzi

połowowych,

6)

posiadanie narzędzi połowowych bez wymaganych zezwoleń, o których mowa w art. 34 ust.

2,

7)

wykonywanie rybołówstwa morskiego bez wymaganego specjalnego zezwolenia połowowego,

licencji lub sportowego zezwolenia połowowego albo wbrew warunkom w nich określonym,

8)

niedopełnienie obowiązku zgłaszania zmiany danych do ewidencji,

9)

niedopełnienie obowiązku oznakowania narzędzi połowowych,

10)

połów organizmów morskich niezgodnie z obowiązującymi zasadami określonymi w ustawie,

11)

nieprzekazywanie informacji dotyczących satelitarnego nadzoru ruchu statków, o których

mowa w art. 45 ust. 1,

12)

poławianie organizmów morskich w okresie ochronnym oraz ich skup w morzu, wprowadzanie

do obrotu, magazynowanie, wyładowywanie i transport,

13)

przekroczenie kwot połowowych,

14)

przekroczenie dopuszczalnego przyłowu,

15)

wprowadzanie do obrotu organizmów morskich wyłowionych na podstawie sportowego zezwolenia

połowowego

- podlega karze pieniężnej do wysokości nieprzekraczającej dwudziestokrotnego przeciętnego

miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej za rok poprzedzający, ogłaszanego

przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

2.

Kto, wykonując rybołówstwo morskie przy użyciu statku rybackiego o długości całkowitej

do 10 m, narusza przepisy, o których mowa w ust. 1, podlega karze pieniężnej do wysokości

nieprzekraczającej dziesięciokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce

narodowej za rok poprzedzający, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

3.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wysokość kar

pieniężnych za naruszenia, o których mowa w ust. 1 i 2, zróżnicowane w zależności

od ich rodzaju i społecznej szkodliwości.

1.

Kary pieniężne, o których mowa w art. 74-76, wymierzają w drodze decyzji administracyjnej

okręgowi inspektorzy rybołówstwa morskiego.

2.

Od decyzji, o których mowa w ust. 1, przysługuje odwołanie do ministra właściwego

do spraw rolnictwa.

3.

Decyzji, o której mowa w ust. 1, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

1.

Kary pieniężnej nie nakłada się, jeżeli od dnia popełnienia czynu lub zaniechania

działania upłynęło 5 lat.

2.

Wymierzonej kary pieniężnej nie pobiera się po upływie 5 lat od dnia wydania ostatecznej

decyzji o nałożeniu kary.

3.

Bieg przedawnienia, o którym mowa w ust. 2, przerywa się przez dokonanie pierwszej

czynności egzekucyjnej, o której ukarany został powiadomiony.

4.

Po przerwaniu biegu przedawnienia biegnie ono na nowo od dnia następującego po dniu,

w którym zakończono postępowanie egzekucyjne.

5.

Kolejne wszczęcie postępowania egzekucyjnego nie przerywa biegu przedawnienia.

1.

Od nieuiszczonych w terminie kar wymierzonych na podstawie art. 74-76 pobiera się

odsetki za zwłokę na zasadach i w wysokości obowiązujących dla zaległości podatkowych.

2.

Egzekucja kar wymierzanych na podstawie art. 74-76 wraz z odsetkami za zwłokę następuje

w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

1.

W ministerstwie obsługującym ministra właściwego do spraw rolnictwa tworzy się środki

specjalne.

2.

Przychodami środków specjalnych są środki z tytułu kar pieniężnych wymierzonych na

podstawie art. 75 i 76 wraz z odsetkami za zwłokę oraz opłaty pobierane za wydawanie

specjalnych zezwoleń połowowych.

3.

Przychody środków specjalnych przeznaczane są na zarybianie oraz ochronę żywych zasobów

morza.

W ustawie z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji

morskiej

(Dz. U. Nr 32, poz. 131, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, z 1995 r. Nr 7, poz. 31 i Nr 47, poz. 243, z 1996 r. Nr 34, poz. 145, z 1997 r. Nr 111, poz. 726, z 1999 r. Nr 70, poz. 778 oraz z 2000 r. Nr 120, poz. 1268 i Nr 122, poz. 1321) skreśla się art. 20 i 21.

W ustawie z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej

(Dz. U. z 1999 r. Nr 82, poz. 928, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 43, poz. 489, Nr 48, poz. 550, Nr 62, poz. 718, Nr 70, poz. 816, Nr 73, poz. 852, Nr 109, poz. 1158 i Nr 122, poz. 1314 i 1321 oraz z 2001 r. Nr 3, poz. 18, Nr 5, poz. 43 i 44, Nr 42, poz. 475, Nr 63, poz. 634, Nr 73, poz. 761, Nr 76, poz. 811, Nr 87, poz. 954, Nr 102, poz. 1116, Nr 113, poz. 1207, Nr 115, poz. 1229, Nr 123, poz. 1353, Nr 125, poz. 1371 i Nr 126, poz. 1382) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 10 w ust. 1 skreśla się pkt 4;

2)

w art. 22 w ust. 1 w pkt 10 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 11 w

brzmieniu

„

11)

racjonalnego gospodarowania żywymi zasobami morza.

”

W ustawie z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej

(Dz. U. Nr 86, poz. 960 oraz z 2001 r. Nr 5, poz. 43, Nr 60, poz. 610, Nr 76, poz. 811, Nr 87, poz. 954 i Nr 100, poz. 1085) w załączniku do ustawy, w części IV, w kolumnie drugiej i trzeciej wprowadza się

następujące zmiany

1)

pkt 25 i 26 otrzymują brzmienie

„

1

2

3

4

„25.

Od licencji połowowych na wykonywanie rybołówstwa morskiego wydawanych

1)

na okres jednego roku

570 zł

2)

na okres powyżej jednego roku

1 140 zł

26.

Od zezwoleń wydawanych na prowadzenie połowów w celach sportowo-rekreacyjnych

1)

na okres jednego miesiąca

11 zł

2)

na okres jednego roku

a)

emerytom, rencistom oraz młodzieży szkolnej w wieku do 24 lat

25 zł

b)

od pozostałych

42 zł”

2)

po pkt 26 dodaje się pkt 26a w brzmieniu

„

1

2

3

4

„26a.

Od zezwoleń na prowadzenie w polskich obszarach morskich

1)

połowów w celach naukowo-badawczych lub szkoleniowych

10 zł

2)

chowu, hodowli albo zarybiania

10 zł”

Wymóg, o którym mowa w art. 59, nie dotyczy statków rybackich, które przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy były wpisane do ewidencji prowadzonej na podstawie ustawy,

o której mowa w art. 89.

Zezwolenia i licencje połowowe wydane na podstawie przepisów dotychczasowych zachowują

ważność przez okres, na jaki zostały wydane.

Sprawy wszczęte, a niezakończone decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, podlegają rozpoznaniu w trybie przepisów dotychczasowych.

1.

Wpisy do ewidencji statków rybackich, dokonane na podstawie przepisów dotychczasowych,

z dniem wejścia w życie ustawy stają się wpisami do ewidencji w rozumieniu ustawy.

2.

Armatorzy statków rybackich wpisanych do ewidencji, o których mowa w ust. 1, w terminie

6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy złożą wniosek o uzupełnienie danych wpisanych

do ewidencji, odpowiednio do treści art. 50 ust. 3.

3.

Do dnia 1 stycznia 2003 r. wykonywanie rybołówstwa morskiego nie jest uzależnione

od wpisania statku rybackiego do rejestru, o którym mowa w art. 57 ust. 1.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w niniejszej ustawie, nie dłużej

jednak niż przez okres 12 miesięcy od dnia jej wejścia w życie, zachowują moc dotychczasowe

przepisy wykonawcze wydane na podstawie ustawy, o której mowa w art. 89, jeżeli nie

są sprzeczne z niniejszą ustawą.

Traci moc ustawa z dnia 18 stycznia 1996 r. o rybołówstwie morskim

(Dz. U. Nr 34, poz. 145 i z 1999 r. Nr 70, poz. 778).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.

45-47 i art. 76 ust. 1 pkt 11, które wchodzą w życie z dniem 1 listopada 2002 r.