Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz o zmianie innych ustaw.

W ustawie z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomanii

(Dz. U. Nr 75, poz. 468, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 113, poz. 715, z 2000 r. Nr 20, poz. 256 i Nr 103, poz. 1097 oraz z 2001 r. Nr 111, poz. 1194) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 w ust. 2 w pkt 5 kropkę na końcu zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt

6 w brzmieniu

„

6)

ograniczanie szkód zdrowotnych spowodowanych używaniem środków odurzających lub substancji

psychotropowych.

”

;

2)

w art. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

środków farmaceutycznych, które są środkami odurzającymi, substancjami psychotropowymi

lub prekursorami, w zakresie nieuregulowanym w przepisach o środkach farmaceutycznych,

materiałach medycznych, aptekach, hurtowniach i nadzorze farmaceutycznym,

”

;

3)

dodaje się art. 3a i 3b w brzmieniu

„

Art. 3a.

1.

Ograniczenie używania środków odurzających i substancji psychotropowych jest celem

działania Krajowego Biura do Spraw Przeciwdziałania Narkomanii, zwanego dalej «Biurem».

2.

Biuro jest państwową jednostką budżetową.

3.

Biuro podlega ministrowi właściwemu do spraw zdrowia.

4.

Do zadań Biura należy w szczególności

1)

opracowywanie projektu Krajowego Programu Przeciwdziałania Narkomanii oraz koordynowanie

i monitorowanie jego wykonania, przy współpracy w tym zakresie z innymi podmiotami

realizującymi zadania wynikające z Krajowego Programu Przeciwdziałania Narkomanii,

2)

inicjowanie oraz wdrażanie działań merytorycznych i organizacyjnych zmierzających

do ograniczenia używania środków odurzających, substancji psychotropowych albo substancji

zastępczych,

3)

prowadzenie Centrum Informacji o Narkotykach i Narkomanii,

4)

inicjowanie, wspieranie i prowadzenie analiz oraz badań nad problematyką narkomanii,

w tym sporządzanie oceny epidemiologicznej zagrożeń narkomanią,

5)

inicjowanie i prowadzenie prac nad nowymi rozwiązaniami legislacyjnymi służącymi przeciwdziałaniu

narkomanii,

6)

dokonywanie okresowych ocen programów profilaktycznych, leczniczych, rehabilitacyjnych

i readaptacyjnych pod kątem ich skuteczności w zakresie ograniczenia używania środków

odurzających, substancji psychotrotropowych albo substancji zastępczych,

7)

wypracowywanie standardów postępowania w zakresie profilaktyki uzależnień oraz leczenia,

rehabilitacji i readaptacji osób uzależnionych,

8)

organizowanie i prowadzenie szkoleń dla osób realizujących zadania w zakresie przeciwdziałania

narkomanii,

9)

udzielanie pomocy merytorycznej podmiotom realizującym zadania w zakresie przeciwdziałania

narkomanii, w tym jednostkom samorządu terytorialnego oraz innym podmiotom prowadzącym

działalność oświatowo-informacyjną, profilaktyczną, leczniczą, rehabilitacyjną i readaptacyjną,

10)

współpraca z organizacjami międzynarodowymi prowadzącymi działalność w zakresie przeciwdziałania

narkomanii,

11)

w ramach pełnomocnictwa ministra właściwego do spraw zdrowia zlecanie, finansowanie

(w formie udzielania dotacji oraz zakupu usług), monitorowanie i sprawowanie nadzoru

nad realizacją zadań zleconych z zakresu ochrony zdrowia obejmujących

-

promocję zdrowia, profilaktykę, leczenie, rehabilitację oraz readaptację osób uzależnionych,

-

inne formy służące ograniczaniu używania środków odurzających, substancji psychotropowych

lub substancji zastępczych,

-

zadania z zakresu minimalizacji szkód zdrowotnych i społecznych związanych z używaniem

środków odurzających, substancji psychotropowych albo substancji zastępczych,

12)

wykonywanie zadań wynikających z przepisów odrębnych.

Art. 3b.

1.

W skład Biura wchodzi Centrum Informacji o Narkotykach i Narkomanii, zwane dalej «Centrum».

2.

Centrum wykonuje zadania związane z gromadzeniem informacji i monitorowaniem działań

podejmowanych na rzecz przeciwdziałania narkomanii na poziomie krajowym i międzynarodowym.

”

;

4)

w art. 5 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

W skład Rady wchodzą przedstawiciele ministrów i centralnych organów administracji

rządowej zajmujących się problematyką przeciwdziałania narkomanii.

”

;

5)

w art. 6

a)

pkt 19 otrzymuje brzmienie

„

19)

konopie włókniste - rośliny z gatunku konopie siewne (Cannabis sativa L.) o zawartości delta-9-tetrahydrokannabinolu poniżej 0,20 % w suchej masie ziela,

”

b)

dodaje się pkt 28-30 w brzmieniu

„

28)

producent - podmiot wytwarzający środki odurzające lub substancje psychotropowe albo

ich prekursory,

29)

importer - przedsiębiorcę dokonującego wprowadzenia środków odurzających lub substancji

psychotropowych albo ich prekursorów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

30)

wprowadzanie do obrotu - wszelkie udostępnienie osobom trzecim odpłatnie lub nieodpłatnie

środków odurzających, substancji psychotropowych lub ich prekursorów.

”

;

6)

w art. 12

a)

dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Jednostki organizacyjne administracji rządowej wykonujące czynności operacyjno-rozpoznawcze

mogą wchodzić w posiadanie środków odurzających, substancji psychotropowych i ich

preparatów oraz prekursorów grupy I-R w ilości niezbędnej do przeprowadzenia stosownych

badań potwierdzających popełnienie przestępstwa.

”

,

b)

w ust. 3 na końcu zdania kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się wyrazy „a także warunki przechowywania środków odurzających, substancji psychotropowych, ich

preparatów i prekursorów grupy IH oraz sposób ich niszczenia przez jednostki organizacyjne, o których mowa w ust. 2a,

uwzględniając zabezpieczenie tych substancji przed dostępem osób trzecich.”;

7)

w art. 22 w ust. 1, w art. 23 w ust. 1, 2 i 5, w art. 25 w ust. 1 i 5, w art. 27 w

ust. 1 i 4 oraz w art. 30 w ust. 1 użyte w różnych przypadkach wyrazy „podmiot gospodarczy” zastępuje się wyrazem „przedsiębiorca” użytym w odpowiedniej liczbie i odpowiednim przypadku;

8)

w art. 23

a)

w ust. 2 skreśla się wyrazy „i 13”,

b)

w ust. 3 wyrazy „lub, z zastrzeżeniem ust. 13, prekursory grupy I-R” zastępuje się wyrazami „lub prekursory grupy I-R”,

c)

skreśla się ust. 6 i 7,

d)

w ust. 9 i 10 skreśla się wyraz „, 6”,

e)

ust. 11 otrzymuje brzmienie

„

11.

Środki odurzające, substancje psychotropowe lub prekursory grupy I-R może stosować,

w celu prowadzenia badań naukowych, wyłącznie szkoła wyższa, jednostka badawczo-rozwojowa

lub placówka naukowa - w zakresie swojej działalności statutowej - po zgłoszeniu tego

faktu i uzyskaniu zgody wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego.

”

,

f)

skreśla się ust. 12,

g)

ust. 13 otrzymuje brzmienie

„

13.

Producent, importer prekursorów lub inny podmiot wprowadzający do obrotu prekursory

grupy IIA-R i IIB-R prowadzi ewidencję produkcji lub obrotu, uwzględniającą wielkości

produkcji lub obrotu, zmiany w produkcji i w obrocie oraz dokonane transakcje.

”

,

h)

dodaje się ust. 13a i 13b w brzmieniu

„

13a.

Producent, importer lub inny podmiot wprowadzający do obrotu prekursory grupy IIA-R

zgłasza do Inspektora do Spraw Substancji i Preparatów Chemicznych aktualne adresy

miejsc, gdzie dane prekursory są wytwarzane, lub miejsc, z których są wprowadzane

do obrotu.

13b.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób prowadzenia ewidencji produkcji lub obrotu prekursorów grupy IIA-R i IIB-R,

o której mowa w ust. 13, w tym sposób dokumentowania produkcji lub obrotu - z uwzględnieniem

wielkości produkcji lub obrotu, zmian w produkcji i w obrocie oraz dokonanych transakcji,

2)

tryb zgłaszania prekursorów grupy IIA-R, o których mowa w ust. 13a, z uwzględnieniem

danych dotyczących tych prekursorów oraz innych danych, niezbędnych do gromadzenia

i wykorzystania przez służby medyczne i ratownicze, informacji o zagrożeniach dla

zdrowia człowieka.

”

,

i)

w ust. 14

-

w pkt 1 skreśla się wyraz „,6”,

-

w pkt 2 skreśla się wyrazy „i 13”;

9)

dodaje się art. 23a w brzmieniu

„

Art. 23a.

1.

Dokumentacja dotycząca posiadania i obrotu prekursorami grupy I-R, IIA-R i IIB-R powinna

zawierać oświadczenie podmiotu nabywającego te prekursory o ich przeznaczeniu.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wzór oświadczenia,

o którym mowa w ust. 1, z uwzględnieniem niezbędnych danych dotyczących

1)

podmiotu składającego oświadczenie,

2)

celu i sposobu przeznaczenia prekursorów.

”

;

10)

dodaje się art. 25a w brzmieniu

„

Art. 25a.

1.

Do obrotu mogą być wprowadzane wyłącznie prekursory oznakowane.

2.

Oznakowanie, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać nazwę umożliwiającą jednoznaczną

identyfikację prekursorów grupy I-R, IIA-R i IIB-R, zgodnie z wykazem prekursorów

określonym w załączniku nr 1 do ustawy.

”

;

11)

w art. 26 skreśla się ust. 2 oraz oznaczenie ust. 1;

12)

w art. 27

a)

w ust. 2 wyrazy „może być prowadzony, z zastrzeżeniem ust. 3, przez podmiot gospodarczy” zastępuje się wyrazami „może być prowadzony przez przedsiębiorcę”,

b)

skreśla się ust. 3,

c)

w ust. 6 skreśla się pkt 2;

13)

w art. 28

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Obrót detaliczny środkami odurzającymi, substancjami psychotropowymi i prekursorami

będącymi środkami farmaceutycznymi prowadzą wyłącznie apteki.

”

,

b)

w ust. 4 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

szczegółowe warunki przechowywania przez apteki środków odurzających, substancji psychotropowych,

prekursorów grupy I-R i preparatów zawierających te środki lub substancje oraz sposób

prowadzenia dokumentacji w zakresie ich posiadania i obrotu, uwzględniając zabezpieczenie

tych substancji przed dostępem osób trzecich,

”

;

14)

art. 29 otrzymuje brzmienie

„

Art. 29.

1.

Preparaty zawierające środki odurzające grup I-N, II-N i III-N lub substancje psychotropowe

grup II-P, III-P i IV-P, które zostały dopuszczone do obrotu jako środki farmaceutyczne

na podstawie przepisów, o których mowa w art. 2 pkt 1, może posiadać, w celach medycznych,

po uzyskaniu zgody wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego, zakład opieki zdrowotnej

niemający apteki zakładowej, zakład leczniczy dla zwierząt oraz lekarz, lekarz stomatolog

lub lekarz weterynarii, prowadzący indywidualną praktykę lekarską, a także inny podmiot,

którego działalność wymaga posiadania i stosowania tych preparatów.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje preparatów

i ich ilości, jakie mogą posiadać podmioty, o których mowa w ust. 1, szczegółowe warunki

zaopatrywania, przechowywania tych preparatów oraz prowadzenia dokumentacji w zakresie

ich posiadania i stosowania, a także rodzaje podmiotów, których działalność wymaga

posiadania i stosowania preparatów, o których mowa w ust. 1, uwzględniając zabezpieczenie

tych substancji przed niewłaściwym użyciem.

”

;

15)

w art. 31

a)

ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Nadzór nad wytwarzaniem, przetwarzaniem, przerobem, przechowywaniem, obrotem i niszczeniem

środków odurzających i substancji psychotropowych będących środkami farmaceutycznymi

oraz prekursorami grupy I-R sprawuje wojewódzki inspektor farmaceutyczny - na zasadach

i w trybie określonych w przepisach o środkach farmaceutycznych, materiałach medycznych,

aptekach, hurtowniach i Inspekcji Farmaceutycznej.

2.

Nadzór nad prekursorami grup IIA-R i IIB-R sprawuje powiatowy inspektor sanitarny

właściwy ze względu na siedzibę wytwórcy, importera lub innego podmiotu wprowadzającego

do obrotu poprzez kontrolę realizacji obowiązków nałożonych na producenta, importera

lub inny podmiot wprowadzający do obrotu wynikających z art. 23 ust. 13 i 13a - na

zasadach i w trybie określonych w przepisach o Inspekcji Sanitarnej.

”

,

b)

dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu

„

2a.

Inspektor do Spraw Substancji i Preparatów Chemicznych prowadzi rejestr producentów,

importerów i innych podmiotów wprowadzających do obrotu prekursory grupy IIA-R uwzględniający

dane, o których mowa w art. 23 ust. 13a i 13b, oraz powiadamia o zgłoszeniu powiatowego

inspektora sanitarnego.

2b.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki

i tryb postępowania ze środkami farmaceutycznymi, podrobionymi, zepsutymi, sfałszowanymi

lub którym upłynął termin ważności, zawierającymi w swoim składzie środki odurzające,

substancje psychotropowe i prekursory grupy I-R, oraz prekursorami grupy I-R stosowanymi

w przemyśle kosmetycznym lub spożywczym, uwzględniając w szczególności wymogi zabezpieczenia

przed ich niewłaściwym użyciem, sposoby niszczenia tych środków w zależności od ich

rodzaju i ilości oraz podmioty zobowiązane do pokrywania kosztów związanych z niszczeniem

tych środków.

”

,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Minister Obrony Narodowej sprawuje nadzór nad przerobem, przechowywaniem, obrotem

oraz zapasami środków odurzających i substancji psychotropowych w podległych jednostkach

organizacyjnych - na zasadach i w trybie określonych w przepisach, o których mowa

w ust. 1 i 2.

”

,

d)

dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych sprawuje nadzór nad przerobem, przechowywaniem,

obrotem oraz zapasami prekursorów grupy IIA-R i IIB-R w podległych jednostkach organizacyjnych

- na zasadach i w trybie określonych w przepisach, o których mowa w ust. 2.

”

;

16)

po art. 31 dodaje się art. 31a w brzmieniu

„

Art. 31a.

Producent, importer lub inny podmiot, wprowadzający do obrotu prekursory grupy I-R,

IIA-R i IIB-R, są obowiązani niezwłocznie informować właściwy organ nadzoru, o którym

mowa w art. 31 ust. 1 i 2, o transakcjach, które mogą budzić podejrzenie, że prekursory

wytwarzane lub wprowadzane do obrotu mogą służyć nielegalnej produkcji środków odurzających

lub substancji psychotropowych.

”

;

17)

w art. 32 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Uprawa konopi włóknistych może być prowadzona wyłącznie na potrzeby przemysłu włókienniczego,

chemicznego i celulozowo-papierniczego oraz nasiennictwa.

”

;

18)

skreśla się użyty w art. 33 w ust. 4, w art. 34 w ust. 1 w pkt 2 oraz w art. 35 w

ust. 1 w różnych przypadkach wyraz „gospodarczy”;

19)

w art. 36 wyrazy „podmiot gospodarczy zajmujący się hodowlą roślin lub” zastępuje się wyrazami „podmiot zajmujący się hodowlą roślin i”;

20)

art. 47 otrzymuje brzmienie

„

Art. 47.

Kto, wbrew przepisom ustawy, w celu niedozwolonego wytworzenia środka odurzającego

lub substancji psychotropowej, wytwarza, przetwarza, przerabia, przywozi z zagranicy,

wywozi za granicę, przewozi w tranzycie, nabywa, posiada lub przechowuje prekursory,

podlega grzywnie i karze pozbawienia wolności do lat 5.

”

;

21)

załączniki nr 1-3 do ustawy otrzymują brzmienie określone w załącznikach nr 1-3 do

niniejszej ustawy.

W ustawie z dnia 14 marca 1985 r. o Inspekcji Sanitarnej

(Dz. U. z 1998 r. Nr 90, poz. 575, Nr 106, poz. 668 i Nr 117, poz. 756, z 1999 r. Nr 70, poz. 778, z 2000 r. Nr 12, poz. 136 i Nr 120, poz. 1268 oraz z 2001 r. Nr 11, poz. 84, Nr 29, poz. 320, Nr 42, poz. 473 i Nr 63, poz. 634) w art. 4 dodaje się pkt 9 w brzmieniu

„

9)

przestrzegania przez podmioty wprowadzające do obrotu prekursory grupy IIA-R i IIB-R

obowiązków wynikających z ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomanii

(Dz. U. Nr 75, poz. 468, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 113, poz. 715, z 2000 r.

Nr 20, poz. 256 i Nr 103, poz. 1097 oraz z 2001 r. Nr 111, poz. 1194 i Nr 125, poz.

1367).

”

W ustawie z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

(Dz. U. z 2000 r. Nr 101, poz. 1092 oraz z 2001 r. Nr 41, poz. 465, Nr 81, poz. 877, Nr 100, poz. 1084, Nr 106, poz. 1149, Nr 110, poz. 1189 i Nr 123, poz. 1353) w art. 19a w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

nielegalnego wytwarzania, posiadania lub obrotu bronią, amunicją, materiałami wybuchowymi,

środkami odurzającymi, substancjami psychotropowymi i ich preparatami, prekursorami

grupy I-R oraz materiałami jądrowymi i promieniotwórczymi,

”

.

1.

Ograniczenie używania środków odurzających i substancji psychotropowych jest celem

działania Krajowego Biura do Spraw Przeciwdziałania Narkomanii, zwanego dalej «Biurem».

2.

Biuro jest państwową jednostką budżetową.

3.

Biuro podlega ministrowi właściwemu do spraw zdrowia.

4.

Do zadań Biura należy w szczególności

1)

opracowywanie projektu Krajowego Programu Przeciwdziałania Narkomanii oraz koordynowanie

i monitorowanie jego wykonania, przy współpracy w tym zakresie z innymi podmiotami

realizującymi zadania wynikające z Krajowego Programu Przeciwdziałania Narkomanii,

2)

inicjowanie oraz wdrażanie działań merytorycznych i organizacyjnych zmierzających

do ograniczenia używania środków odurzających, substancji psychotropowych albo substancji

zastępczych,

3)

prowadzenie Centrum Informacji o Narkotykach i Narkomanii,

4)

inicjowanie, wspieranie i prowadzenie analiz oraz badań nad problematyką narkomanii,

w tym sporządzanie oceny epidemiologicznej zagrożeń narkomanią,

5)

inicjowanie i prowadzenie prac nad nowymi rozwiązaniami legislacyjnymi służącymi przeciwdziałaniu

narkomanii,

6)

dokonywanie okresowych ocen programów profilaktycznych, leczniczych, rehabilitacyjnych

i readaptacyjnych pod kątem ich skuteczności w zakresie ograniczenia używania środków

odurzających, substancji psychotrotropowych albo substancji zastępczych,

7)

wypracowywanie standardów postępowania w zakresie profilaktyki uzależnień oraz leczenia,

rehabilitacji i readaptacji osób uzależnionych,

8)

organizowanie i prowadzenie szkoleń dla osób realizujących zadania w zakresie przeciwdziałania

narkomanii,

9)

udzielanie pomocy merytorycznej podmiotom realizującym zadania w zakresie przeciwdziałania

narkomanii, w tym jednostkom samorządu terytorialnego oraz innym podmiotom prowadzącym

działalność oświatowo-informacyjną, profilaktyczną, leczniczą, rehabilitacyjną i readaptacyjną,

10)

współpraca z organizacjami międzynarodowymi prowadzącymi działalność w zakresie przeciwdziałania

narkomanii,

11)

w ramach pełnomocnictwa ministra właściwego do spraw zdrowia zlecanie, finansowanie

(w formie udzielania dotacji oraz zakupu usług), monitorowanie i sprawowanie nadzoru

nad realizacją zadań zleconych z zakresu ochrony zdrowia obejmujących

-

promocję zdrowia, profilaktykę, leczenie, rehabilitację oraz readaptację osób uzależnionych,

-

inne formy służące ograniczaniu używania środków odurzających, substancji psychotropowych

lub substancji zastępczych,

-

zadania z zakresu minimalizacji szkód zdrowotnych i społecznych związanych z używaniem

środków odurzających, substancji psychotropowych albo substancji zastępczych,

12)

wykonywanie zadań wynikających z przepisów odrębnych.

1.

W skład Biura wchodzi Centrum Informacji o Narkotykach i Narkomanii, zwane dalej «Centrum».

2.

Centrum wykonuje zadania związane z gromadzeniem informacji i monitorowaniem działań

podejmowanych na rzecz przeciwdziałania narkomanii na poziomie krajowym i międzynarodowym.

W ustawie z dnia 11 stycznia 2001 r. o substancjach i preparatach chemicznych

(Dz. U. Nr 11, poz. 84, Nr 100, poz. 1085 i Nr 123, poz. 1350) w art. 11 w ust. 1 dodaje się pkt 5a w brzmieniu

„

5a)

przyjmowanie i gromadzenie danych dotyczących prekursorów grupy IIA-R, określonych

w przepisach o przeciwdziałaniu narkomanii,

”

.

Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy Krajowe Biuro do Spraw Przeciwdziałania

Narkomanii działające na podstawie zarządzenia ministra właściwego do spraw zdrowia

staje się Biurem w rozumieniu ustawy, o której mowa w art. 1.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów

art. 1 pkt 8 lit. g) oraz lit. h) w części dotyczącej art. 23 ust. 13a, art. 1 pkt

15 lit. a) i b) w części dotyczącej art. 31 ust. 2 i 2a oraz art. 2 i 4, które wchodzą

w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.

1.

Dokumentacja dotycząca posiadania i obrotu prekursorami grupy I-R, IIA-R i IIB-R powinna

zawierać oświadczenie podmiotu nabywającego te prekursory o ich przeznaczeniu.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wzór oświadczenia,

o którym mowa w ust. 1, z uwzględnieniem niezbędnych danych dotyczących

1)

podmiotu składającego oświadczenie,

2)

celu i sposobu przeznaczenia prekursorów.

1.

Do obrotu mogą być wprowadzane wyłącznie prekursory oznakowane.

2.

Oznakowanie, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać nazwę umożliwiającą jednoznaczną

identyfikację prekursorów grupy I-R, IIA-R i IIB-R, zgodnie z wykazem prekursorów

określonym w załączniku nr 1 do ustawy.

1.

Preparaty zawierające środki odurzające grup I-N, II-N i III-N lub substancje psychotropowe

grup II-P, III-P i IV-P, które zostały dopuszczone do obrotu jako środki farmaceutyczne

na podstawie przepisów, o których mowa w art. 2 pkt 1, może posiadać, w celach medycznych,

po uzyskaniu zgody wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego, zakład opieki zdrowotnej

niemający apteki zakładowej, zakład leczniczy dla zwierząt oraz lekarz, lekarz stomatolog

lub lekarz weterynarii, prowadzący indywidualną praktykę lekarską, a także inny podmiot,

którego działalność wymaga posiadania i stosowania tych preparatów.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje preparatów

i ich ilości, jakie mogą posiadać podmioty, o których mowa w ust. 1, szczegółowe warunki

zaopatrywania, przechowywania tych preparatów oraz prowadzenia dokumentacji w zakresie

ich posiadania i stosowania, a także rodzaje podmiotów, których działalność wymaga

posiadania i stosowania preparatów, o których mowa w ust. 1, uwzględniając zabezpieczenie

tych substancji przed niewłaściwym użyciem.

Producent, importer lub inny podmiot, wprowadzający do obrotu prekursory grupy I-R,

IIA-R i IIB-R, są obowiązani niezwłocznie informować właściwy organ nadzoru, o którym

mowa w art. 31 ust. 1 i 2, o transakcjach, które mogą budzić podejrzenie, że prekursory

wytwarzane lub wprowadzane do obrotu mogą służyć nielegalnej produkcji środków odurzających

lub substancji psychotropowych.

Kto, wbrew przepisom ustawy, w celu niedozwolonego wytworzenia środka odurzającego

lub substancji psychotropowej, wytwarza, przetwarza, przerabia, przywozi z zagranicy,

wywozi za granicę, przewozi w tranzycie, nabywa, posiada lub przechowuje prekursory,

podlega grzywnie i karze pozbawienia wolności do lat 5.