Ustawa z dnia 26 lipca 2001 r. o zmianie ustawy - Prawo łowieckie.

W ustawie z dnia 13 października 1995 r. - Prawo łowieckie

(Dz. U. Nr 147, poz. 713, z 1997 r. Nr 14, poz. 72, Nr 60, poz. 369, Nr 88, poz. 554, Nr 110, poz. 715 i Nr 133, poz. 884, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 40, poz. 401, z 2000 r. Nr 120, poz. 1268 oraz z 2001 r. Nr 81, poz. 875 i Nr 110, poz. 1189) wprowadza się następujące zmiany

1)

użyte w art. 4 w ust. 2 w pkt 2, w art. 5, w art. 6, w art. 15 w ust. 4, w art. 16

w ust. 2, w art. 23 w ust. 2, w art. 28 w ust. 2 i 3, w art. 32 w ust. 3, w art. 34

w pkt 12, w art. 38 w ust. 1 w pkt 8, w art. 41 w ust. 1 i 2, w art. 43 w ust. 2 i

3 i w art. 44 w ust. 1, 3 i 4, w różnych przypadkach, wyrazy „Minister Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami „minister właściwy do spraw środowiska”;

2)

użyte w art. 5 i w art. 44 w ust. 1, w różnych przypadkach, wyrazy „Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami „minister właściwy do spraw rolnictwa”;

3)

rozdział 4 otrzymuje brzmienie

„

Rozdział 4

Zezwolenia

Art. 17.

1.

Uzyskania zezwolenia wymaga wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie

1)

obrotu zwierzyną żywą, z wyłączeniem sprzedaży dokonywanej przez dzierżawców i zarządców

obwodów łowieckich na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

2)

obrotu tuszami zwierzyny i ich częściami, z wyłączeniem, o którym mowa w pkt 1,

3)

sprzedaży usług turystycznych obejmujących

a)

polowania wykonywane przez cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

b)

polowania za granicą.

2.

Organem właściwym do wydania, odmowy wydania i cofnięcia zezwolenia jest minister

właściwy do spraw środowiska, zwany dalej «organem zezwalającym».

Art. 18.

Wniosek o wydanie zezwolenia powinien zawierać informacje o uprzednim wykonywaniu

działalności gospodarczej wymagającej uzyskania zezwolenia, o którego wydanie ubiega

się przedsiębiorca.

Art. 18a.

1.

Do wniosku o wydanie zezwolenia załącza się

1)

odpis z rejestru przedsiębiorców prowadzonego na podstawie przepisów o Krajowym Rejestrze

Sądowym,

2)

zaświadczenie o nadanym przedsiębiorcy numerze indentyfikacyjnym, wydane na podstawie

przepisów o statystyce publicznej,

3)

umowę o ustanowienie zabezpieczenia majątkowego, o którym mowa w art. 19 ust. 1 pkt

1,

4)

informację o niekaralności przedsiębiorcy lub osób kierujących jego działalnością

za przestępstwa, o których mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2, wydawaną na podstawie przepisów

o Krajowym Rejestrze Karnym.

2.

Do wniosku o wydanie zezwolenia na wykonywanie działalności, o której mowa w art.

17 ust. 1 pkt 3, załącza się ponadto

1)

zaświadczenie o złożonym z wynikiem pozytywnym przez przedsiębiorcę lub osobę przez

niego zatrudnioną egzaminie, o którym mowa w art. 19 ust. 2 pkt 1,

2)

odpis z księgi rejestrowej prowadzonej na podstawie przepisów o usługach turystycznych,

potwierdzający uzyskanie zezwolenia, o którym mowa w art. 19 ust. 2 pkt 2, jeżeli

przepisy o usługach turystycznych wymagają jego uzyskania.

Art. 19.

1.

Warunkiem uzyskania zezwolenia na wykonywanie działalności gospodarczej, o której

mowa w art. 17 ust. 1, jest

1)

ustanowienie przez przedsiębiorcę zabezpieczenia majątkowego roszczeń osób trzecich

z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania przez przedsiębiorcę,

2)

niekaralność przedsiębiorcy lub osób kierujących jego działalnością za przestępstwo

określone ustawą oraz przestępstwo przeciwko obrotowi gospodarczemu.

2.

Warunkiem uzyskania zezwolenia na wykonywanie działalności gospodarczej, o której

mowa w art. 17 ust. 1 pkt 3, jest ponadto

1)

złożenie z wynikiem pozytywnym przez przedsiębiorcę lub osobę przez niego zatrudnioną

egzaminu ze znajomości zasad wykonywania polowania oraz zasad ochrony przyrody,

2)

posiadanie przez przedsiębiorcę zezwolenia na działalność organizatorów turystyki

i pośredników turystycznych, jeżeli przepisy o usługach turystycznych wymagają jego

uzyskania.

Art. 19a.

1.

Ustanowienie zabezpieczenia, o którym mowa w art. 19 ust. 1 pkt 1, polega na zawarciu

1)

umowy ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej bądź

2)

umowy gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej.

2.

Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wysokość zabezpieczeń, o których

mowa w ust. 1. Wysokość zabezpieczeń, o których mowa w ust. 1, nie będzie ograniczała

wykonywania działalności gospodarczej, o której mowa w art. 17 ust. 1.

Art. 19b.

1.

Egzamin ze znajomości wykonywania polowania oraz zasad ochrony przyrody przeprowadza

komisja egzaminacyjna powołana przez ministra właściwego do spraw środowiska.

2.

Złożenie z pozytywnym wynikiem egzaminu, o którym mowa w ust. 1, komisja, o której

mowa w ust. 1, stwierdza zaświadczeniem.

3.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia

1)

liczbę członków komisji, o której mowa w ust. 1, oraz jej skład, tak aby w skład komisji

wchodziło

a)

nie mniej niż 3 członków spośród ekspertów z dziedziny ochrony przyrody, gospodarki

łowieckiej oraz zasad posiadania i posługiwania się myśliwską bronią palną,

b)

przedstawiciel ministra właściwego do spraw środowiska - jako przewodniczący komisji,

c)

przedstawiciel Polskiego Związku Łowieckiego,

d)

przedstawiciel Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe,

2)

dokumenty, jakie przedkłada osoba ubiegająca się o przystąpienie do egzaminu, o którym

mowa w ust. 1, uwzględniając, aby umożliwiały one pełną identyfikację tej osoby,

3)

sposób przeprowadzania egzaminu, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając, aby obejmował

on sprawdzenie znajomości przepisów dotyczących ochrony przyrody, gospodarki łowieckiej

oraz posiadania i posługiwania się myśliwską bronią palną,

4)

wzór zaświadczenia, o którym mowa w ust. 2.

Art. 20.

1.

Warunkiem wykonywania przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej, o której mowa

w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2, jest

1)

prowadzenie ewidencji skupu,

2)

zapewnienie badań zwierzyny i mięsa zgodnie z przepisami o zwalczaniu chorób zakaźnych

zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz Inspekcji Weterynaryjnej.

2.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, zakres ewidencji,

o której mowa w ust. 1 pkt 1, oraz jej wzór, kierując się rodzajem wykonywanej działalności

gospodarczej w zakresie obrotu zwierzyną żywą lub tuszami zwierzyny i ich częściami.

Art. 21.

Organ zezwalający odmawia wydania zezwolenia, jeżeli przedsiębiorca nie spełnia warunków

uzyskania zezwolenia.

Art. 21a.

1.

Organ zezwalający cofa zezwolenie, jeżeli przedsiębiorca

1)

złoży wniosek o cofnięcie zezwolenia,

2)

przestał spełniać warunki do uzyskania zezwolenia, z zastrzeżeniem ust. 2,

3)

nie spełnia warunków wykonywania działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2,

4)

nie usunął stanu sprzecznego z warunkami uzyskania zezwolenia lub wykonywania działalności

gospodarczej w terminie, o którym mowa w ust. 2.

2.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, organ zezwalający może wezwać przedsiębiorcę

do usunięcia stanu sprzecznego z warunkami uzyskania zezwolenia i wykonywania działalności

gospodarczej, w terminie podanym w wezwaniu.

Art. 22.

W sprawach nieuregulowanych w ustawie do zezwoleń stosuje się przepisy o działalności

gospodarczej.

”

;

4)

w art. 27 w ust. 1 skreśla się wyrazy „obszaru kraju”;

5)

w art. 38 w ust. 1 w pkt 8, w art. 41 w ust. 1 i 2 i w art. 43 w ust. 2 wyrazy „Ministrem Spraw Wewnętrznych” zastępuje się wyrazami „ministrem właściwym do spraw wewnętrznych”;

6)

w art. 43 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Cudzoziemiec niebędący członkiem Polskiego Związku Łowieckiego może wykonywać polowanie

po wykupieniu polowania u przedsiębiorcy posiadającego zezwolenie na wykonywanie działalności,

o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 3, bądź na podstawie zgody ministra właściwego

do spraw środowiska.

”

;

7)

w art. 44 w ust. 1 wyrazy „obszaru całego kraju” zastępuje się wyrazami „terytorium Rzeczypospolitej Polskiej”;

8)

w art. 52 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

bez wymaganego zezwolenia wprowadza do obrotu zwierzynę żywą lub mięso zwierzyny ubitej,

”

.

1.

Sprawy o wydanie zezwolenia, wszczęte i niezakończone do czasu wejścia ustawy w życie,

rozpoznaje się zgodnie z przepisami niniejszej ustawy.

2.

Jeżeli wniosek złożony w sprawach, o których mowa w ust. 1, nie spełnia wymagań określonych

niniejszą ustawą, organ zezwalający wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie

jednego miesiąca.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie upoważnień zmienianych niniejszą ustawą zachowują

moc do czasu wydania nowych przepisów wykonawczych, jeżeli nie są sprzeczne z niniejszą

ustawą, jednak nie dłużej niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1.

Uzyskania zezwolenia wymaga wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie

1)

obrotu zwierzyną żywą, z wyłączeniem sprzedaży dokonywanej przez dzierżawców i zarządców

obwodów łowieckich na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

2)

obrotu tuszami zwierzyny i ich częściami, z wyłączeniem, o którym mowa w pkt 1,

3)

sprzedaży usług turystycznych obejmujących

a)

polowania wykonywane przez cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

b)

polowania za granicą.

2.

Organem właściwym do wydania, odmowy wydania i cofnięcia zezwolenia jest minister

właściwy do spraw środowiska, zwany dalej «organem zezwalającym».

Wniosek o wydanie zezwolenia powinien zawierać informacje o uprzednim wykonywaniu

działalności gospodarczej wymagającej uzyskania zezwolenia, o którego wydanie ubiega

się przedsiębiorca.

1.

Do wniosku o wydanie zezwolenia załącza się

1)

odpis z rejestru przedsiębiorców prowadzonego na podstawie przepisów o Krajowym Rejestrze

Sądowym,

2)

zaświadczenie o nadanym przedsiębiorcy numerze indentyfikacyjnym, wydane na podstawie

przepisów o statystyce publicznej,

3)

umowę o ustanowienie zabezpieczenia majątkowego, o którym mowa w art. 19 ust. 1 pkt

1,

4)

informację o niekaralności przedsiębiorcy lub osób kierujących jego działalnością

za przestępstwa, o których mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2, wydawaną na podstawie przepisów

o Krajowym Rejestrze Karnym.

2.

Do wniosku o wydanie zezwolenia na wykonywanie działalności, o której mowa w art.

17 ust. 1 pkt 3, załącza się ponadto

1)

zaświadczenie o złożonym z wynikiem pozytywnym przez przedsiębiorcę lub osobę przez

niego zatrudnioną egzaminie, o którym mowa w art. 19 ust. 2 pkt 1,

2)

odpis z księgi rejestrowej prowadzonej na podstawie przepisów o usługach turystycznych,

potwierdzający uzyskanie zezwolenia, o którym mowa w art. 19 ust. 2 pkt 2, jeżeli

przepisy o usługach turystycznych wymagają jego uzyskania.

1.

Warunkiem uzyskania zezwolenia na wykonywanie działalności gospodarczej, o której

mowa w art. 17 ust. 1, jest

1)

ustanowienie przez przedsiębiorcę zabezpieczenia majątkowego roszczeń osób trzecich

z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania przez przedsiębiorcę,

2)

niekaralność przedsiębiorcy lub osób kierujących jego działalnością za przestępstwo

określone ustawą oraz przestępstwo przeciwko obrotowi gospodarczemu.

2.

Warunkiem uzyskania zezwolenia na wykonywanie działalności gospodarczej, o której

mowa w art. 17 ust. 1 pkt 3, jest ponadto

1)

złożenie z wynikiem pozytywnym przez przedsiębiorcę lub osobę przez niego zatrudnioną

egzaminu ze znajomości zasad wykonywania polowania oraz zasad ochrony przyrody,

2)

posiadanie przez przedsiębiorcę zezwolenia na działalność organizatorów turystyki

i pośredników turystycznych, jeżeli przepisy o usługach turystycznych wymagają jego

uzyskania.

1.

Ustanowienie zabezpieczenia, o którym mowa w art. 19 ust. 1 pkt 1, polega na zawarciu

1)

umowy ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej bądź

2)

umowy gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej.

2.

Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wysokość zabezpieczeń, o których

mowa w ust. 1. Wysokość zabezpieczeń, o których mowa w ust. 1, nie będzie ograniczała

wykonywania działalności gospodarczej, o której mowa w art. 17 ust. 1.

1.

Egzamin ze znajomości wykonywania polowania oraz zasad ochrony przyrody przeprowadza

komisja egzaminacyjna powołana przez ministra właściwego do spraw środowiska.

2.

Złożenie z pozytywnym wynikiem egzaminu, o którym mowa w ust. 1, komisja, o której

mowa w ust. 1, stwierdza zaświadczeniem.

3.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia

1)

liczbę członków komisji, o której mowa w ust. 1, oraz jej skład, tak aby w skład komisji

wchodziło

a)

nie mniej niż 3 członków spośród ekspertów z dziedziny ochrony przyrody, gospodarki

łowieckiej oraz zasad posiadania i posługiwania się myśliwską bronią palną,

b)

przedstawiciel ministra właściwego do spraw środowiska - jako przewodniczący komisji,

c)

przedstawiciel Polskiego Związku Łowieckiego,

d)

przedstawiciel Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe,

2)

dokumenty, jakie przedkłada osoba ubiegająca się o przystąpienie do egzaminu, o którym

mowa w ust. 1, uwzględniając, aby umożliwiały one pełną identyfikację tej osoby,

3)

sposób przeprowadzania egzaminu, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając, aby obejmował

on sprawdzenie znajomości przepisów dotyczących ochrony przyrody, gospodarki łowieckiej

oraz posiadania i posługiwania się myśliwską bronią palną,

4)

wzór zaświadczenia, o którym mowa w ust. 2.

1.

Warunkiem wykonywania przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej, o której mowa

w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2, jest

1)

prowadzenie ewidencji skupu,

2)

zapewnienie badań zwierzyny i mięsa zgodnie z przepisami o zwalczaniu chorób zakaźnych

zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz Inspekcji Weterynaryjnej.

2.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, zakres ewidencji,

o której mowa w ust. 1 pkt 1, oraz jej wzór, kierując się rodzajem wykonywanej działalności

gospodarczej w zakresie obrotu zwierzyną żywą lub tuszami zwierzyny i ich częściami.

Organ zezwalający odmawia wydania zezwolenia, jeżeli przedsiębiorca nie spełnia warunków

uzyskania zezwolenia.

1.

Organ zezwalający cofa zezwolenie, jeżeli przedsiębiorca

1)

złoży wniosek o cofnięcie zezwolenia,

2)

przestał spełniać warunki do uzyskania zezwolenia, z zastrzeżeniem ust. 2,

3)

nie spełnia warunków wykonywania działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2,

4)

nie usunął stanu sprzecznego z warunkami uzyskania zezwolenia lub wykonywania działalności

gospodarczej w terminie, o którym mowa w ust. 2.

2.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, organ zezwalający może wezwać przedsiębiorcę

do usunięcia stanu sprzecznego z warunkami uzyskania zezwolenia i wykonywania działalności

gospodarczej, w terminie podanym w wezwaniu.

W sprawach nieuregulowanych w ustawie do zezwoleń stosuje się przepisy o działalności

gospodarczej.