Ustawa z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości.

1.

Osobom fizycznym będącym w dniu 26 maja 1990 r. oraz w dniu wejścia w życie ustawy

użytkownikami wieczystymi lub współużytkownikami wieczystymi nieruchomości położonych

na obszarach Państwa Polskiego, wymienionych w dekrecie z dnia 6 września 1951 r. o ochronie i uregulowaniu własności osadniczych

gospodarstw chłopskich na obszarze Ziem Odzyskanych

(Dz. U. Nr 46, poz. 340, z 1957 r. Nr 39, poz. 172, z 1969 r. Nr 13, poz. 95 i z 1998 r. Nr 106, poz. 668)

1)

zabudowanych na cele mieszkaniowe,

2)

stanowiących nieruchomości rolne

przysługuje roszczenie o nieodpłatne nabycie prawa własności tych nieruchomości.

2.

Na wniosek osoby, o której mowa w ust. 1, a także osoby fizycznej będącej jej następcą

prawnym, złożony nie później niż w ciągu roku od dnia wejścia w życie ustawy, starosta

- w odniesieniu do nieruchomości Skarbu Państwa lub przewodniczący zarządu jednostki

samorządu terytorialnego - w odniesieniu do nieruchomości będącej jej własnością,

wydaje decyzję o nabyciu prawa własności nieruchomości.

3.

Ostateczna decyzja, o której mowa w ust. 2, stanowi podstawę wpisu do księgi wieczystej.

4.

W przypadku niezłożenia wniosku w terminie, o którym mowa w ust. 2, roszczenie o nieodpłatne

nabycie prawa własności nieruchomości wygasa.

5.

Ustala się opłatę sądową z tytułu założenia i wpisu do księgi wieczystej prawa własności

nieruchomości nabytych na podstawie decyzji, o której mowa w ust. 2, w wysokości 1/3

najniższego wynagrodzenia ogłaszanego przez ministra właściwego do spraw pracy na

podstawie Kodeksu pracy, od jednej nieruchomości.

6.

Koszty pomiarów oraz opracowań geodezyjnych i kartograficznych związanych z postępowaniem

w sprawie wydania decyzji, o której mowa w ust. 2, pokrywają osoby zainteresowane.

1.

Do osób, o których mowa w art. 1 ust. 1, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 4 września 1997 r. o przekształceniu

prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności

(Dz. U. z 1999 r. Nr 65, poz. 746, z 2000 r. Nr 28, poz. 352 i Nr 114, poz. 1196 oraz z 2001 r. Nr 72, poz. 749).

2.

Decyzje o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości,

które stały się ostateczne przed wejściem w życie ustawy, pozostają w mocy.

1.

Do osób, które skorzystały z uwłaszczenia mieniem, o którym mowa w art. 56a ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw

państwowych

(Dz. U. Nr 118, poz. 561 i Nr 156, poz. 775, z 1997 r. Nr 32, poz. 184, Nr 98, poz. 603, Nr 106, poz. 673, Nr 121, poz. 770, Nr 137, poz. 926 i Nr 141, poz. 945, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 40, poz. 400 i Nr 101, poz. 1178, z 2000 r. Nr 15, poz. 180, Nr 26, poz. 306, Nr 31, poz. 383, Nr 60, poz. 703, Nr 84, poz. 948 i Nr 122, poz. 1315 oraz z 2001 r. Nr 63, poz. 637, Nr 72, poz. 745 i Nr 76, poz. 807), nie stosuje się przepisów niniejszej ustawy.

2.

Osoby, które nabyły prawo własności nieruchomości na podstawie niniejszej ustawy,

nie korzystają z uwłaszczenia, o którym mowa w ust. 1.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.