Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 25 września 2001 r. w sprawie wyjaśnień do reguł pochodzenia towarów.

Art. 23. Kto, wbrew cià˝àcemu na nim obowiàzkowi, nie udost´pnia informacji publicznej, podlega

grzywnie, karze ograniczenia wolnoÊci albo pozbawienia wolnoÊci do roku.

Rozdzia∏ 3

Przepisy o zmianie przepisów obowiàzujàcych, przepisy przejÊciowe i koƒcowe

Art. 24. W ustawie z dnia 26 stycznia 1984 r. — Prawo prasowe (Dz. U. Nr 5, poz. 24, z 1988 r. Nr 41, poz.

324, z 1989 r. Nr 34, poz. 187, z 1990 r. Nr 29, poz. 173,

z 1991 r. Nr 100, poz. 442, z 1996 r. Nr 114, poz. 542,

z 1997 r. Nr 88, poz. 554 i Nr 121, poz. 770 oraz z 1999 r.

Nr 90, poz. 999) wprowadza si´ nast´pujàce zmiany

1) dodaje si´ art. 3a w brzmieniu

„Art. 3a. W zakresie prawa dost´pu prasy do informacji publicznej stosuje si´ przepisy ustawy z dnia 6 wrzeÊnia 2001 r. o dost´pie do

informacji publicznej (Dz. U. Nr 112,

poz. 1198).”;

2) w art. 4

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie

„1. Przedsi´biorcy i podmioty niezaliczone do

sektora finansów publicznych oraz niedzia∏ajàce w celu osiàgni´cia zysku sà obowiàzane

do udzielenia prasie informacji o swojej dzia∏alnoÊci, o ile na podstawie odr´bnych przepisów informacja nie jest obj´ta tajemnicà

lub nie narusza prawa do prywatnoÊci.”,

b) skreÊla si´ ust. 2,

Poz. 1198 i 1199

c) w ust. 3 wyrazy „Na ˝àdanie redaktora naczelnego” zast´puje si´ wyrazami „W przypadku odmowy udzielenia informacji, na ˝àdanie redaktora naczelnego,”

d) skreÊla si´ ust. 5 i 6;

3) w art. 11 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„4. Rada Ministrów, w drodze rozporzàdzenia,

okreÊla organizacj´ i zadania rzeczników prasowych w urz´dach organów administracji rzàdowej.”

Art. 25. 1. Do spraw z zakresu dost´pu do informacji publicznej, niezakoƒczonych w dniu wejÊcia w ˝ycie

ustawy ostatecznym albo prawomocnym rozstrzygni´ciem, stosuje si´ przepisy niniejszej ustawy.

2. Podmioty sà obowiàzane w sprawach, o których

mowa w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia wejÊcia w ˝ycie ustawy, udost´pniç informacj´ publicznà albo wydaç decyzj´ o odmowie udost´pnienia informacji.

Art. 26. Ustawa wchodzi w ˝ycie z dniem 1 stycznia

2002 r., z wyjàtkiem przepisu art. 8 ust. 3, który odnoÊnie do na∏o˝onego obowiàzku udost´pniania w Biuletynie Informacji Publicznej informacji publicznych

w zakresie, o którym mowa w

1) art. 6 ust. 1 pkt 1 i pkt 3 lit. e) oraz pkt 4 lit. a) tiret

drugie, lit. c) i d) — wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

24 miesi´cy od dnia wejÊcia w ˝ycie ustawy,

2) art. 6 ust. 1 pkt 2 i pkt 3 lit. a)—d) i lit. f) — wchodzi

w ˝ycie po up∏ywie 18 miesi´cy od dnia wejÊcia

w ˝ycie ustawy,

3) art. 6 ust. 1 pkt 5 — wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

36 miesi´cy od dnia wejÊcia w ˝ycie ustawy.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. KwaÊniewski

1199

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA FINANSÓW

z dnia 25 wrzeÊnia 2001 r.

w sprawie wyjaÊnieƒ do regu∏ pochodzenia towarów.

Na podstawie art. 202 ustawy z dnia 9 stycznia

1997 r. — Kodeks celny zarzàdza si´, co nast´puje

§ 1. Og∏asza si´ wyjaÊnienia do regu∏ pochodzenia

towarów zawartych w Protokole nr 4 do Uk∏adu Europejskiego ustanawiajàcego stowarzyszenie mi´dzy

Rzeczàpospolità Polskà, z jednej strony, a Wspólnotami Europejskimi i ich paƒstwami cz∏onkowskimi, z drugiej strony, sporzàdzonego w Brukseli dnia 16 grudnia

1991 r. (Dz. U. z 1994 r. Nr 11, poz. 38, z 1995 r. Nr 63,

poz. 324 i 326, z 1997 r. Nr 104, poz. 662 oraz Monitor

Polski z 1997 r. Nr 10, poz. 74, Dz. U. z 1999 r. Nr 30,

poz. 288 i Nr 57, poz. 616, z 2000 r. Nr 21, poz. 263 oraz

z 2001 r. Nr 64, poz. 645), stanowiàce za∏àcznik do rozporzàdzenia.

§ 2. WyjaÊnienia, o których mowa w § 1, stosuje si´

odpowiednio do regu∏ pochodzenia towarów zawartych w

1) Protokole nr 7 do Ârodkowoeuropejskiej umowy

o wolnym handlu (CEFTA) zawartej przez Republik´ Czeskà, Republik´ W´gierskà, Republik´ S∏o-

wackà i Rzeczpospolità Polskà, sporzàdzonej

w Krakowie dnia 21 grudnia 1992 r. (Dz. U. z 1994 r.

Nr 129, poz. 637, z 1996 r. Nr 158, poz. 809, z 1999 r.

Nr 79, poz. 892 oraz z 2000 r. Nr 21, poz. 264 i Nr 58,

poz. 683),

4) Protokole nr 3 do Umowy o wolnym handlu mi´dzy

Rzeczàpospolità Polskà a Republikà Litewskà, sporzàdzonej w Warszawie dnia 27 czerwca 1996 r.

(Dz. U. z 1996 r. Nr 158, poz. 807 i z 1998 r. Nr 105,

poz. 657),

2) Protokole B do Umowy mi´dzy Rzeczàpospolità

Polskà a paƒstwami Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA), sporzàdzonej w Genewie dnia 10 grudnia 1992 r. (Dz. U. z 1994 r. Nr 129,

poz. 639 i z 2001 r. Nr 58, poz. 604—607),

5) Protokole 3 do Umowy o wolnym handlu mi´dzy

Rzeczàpospolità Polskà a Republikà Tureckà, sporzàdzonej w Ankarze dnia 4 paêdziernika 1999 r.

(Dz. U. z 2000 r. Nr 57, poz. 680).

3) Protokole nr 3 do Umowy o wolnym handlu mi´dzy

Rzeczàpospolità Polskà a Republikà ¸otewskà, sporzàdzonej w Warszawie dnia 28 kwietnia 1997 r.

(Dz. U. z 1998 r. Nr 42, poz. 241),

§ 3. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia og∏oszenia.

Minister Finansów: w z. J. Rudowski

Za∏àcznik do rozporzàdzenia Ministra Finansów z dnia 25 wrzeÊnia 2001 r.

(poz. 1199)

WYJAÂNIENIA DO REGU¸ POCHODZENIA TOWARÓW ZAWARTYCH W PROTOKOLE NR 4 DO UK¸ADU

EUROPEJSKIEGO USTANAWIAJÑCEGO STOWARZYSZENIE MI¢DZY RZECZÑPOSPOLITÑ POLSKÑ, Z JEDNEJ

STRONY, A WSPÓLNOTAMI EUROPEJSKIMI I ICH PA¡STWAMI CZ¸ONKOWSKIMI, Z DRUGIEJ STRONY

1. Artyku∏ 1 (f) — Cena ex-works

Cena ex-works produktu obejmuje

— wartoÊç wszystkich dostarczonych materia∏ów

u˝ytych w produkcji,

— wszystkie koszty (koszty materia∏ów oraz pozosta∏e koszty) faktycznie ponoszone przez producenta. Na przyk∏ad cena ex-works nagranych kaset wideo, p∏yt gramofonowych, dysków, noÊników oprogramowania komputerowego oraz pozosta∏ych takich produktów zawierajàcych element praw w∏asnoÊci intelektualnej obejmuje

w mo˝liwie pe∏nym zakresie wszystkie koszty

dotyczàce wykorzystywania praw w∏asnoÊci intelektualnej do wytworzenia towaru, poniesione

przez producenta, nawet gdy posiadacz takich

praw posiada siedzib´ lub sta∏e miejsce zamieszkania w kraju wytworzenia.

Nie uwzgl´dnia si´ obni˝ek ceny handlowej (np. za

dokonanie natychmiastowej p∏atnoÊci czy za dostaw´ w du˝ych iloÊciach).

2. Artyku∏ 3 i 4 — Kumulacja

Zasadà jest, i˝ pochodzenie produktu koƒcowego

b´dzie okreÊlane przez „ostatnià obróbk´ lub przetworzenie”, z zastrze˝eniem ˝e przeprowadzone

czynnoÊci wykraczajà poza zakres czynnoÊci okreÊlonych w artykule 7.

Je˝eli w kraju ostatecznego wytworzenia materia∏y pochodzàce z jednego lub z kilku krajów nie sà

przedmiotem obróbki lub przetworzenia wykraczajàcego poza minimalne czynnoÊci, pochodzenie

produktu koƒcowego zostanie przyznane krajowi,

który przyczyni∏ si´ w najwi´kszym stopniu do jego

wartoÊci. W tym celu wartoÊç dodana w kraju ostatecznego wytworzenia jest porównywalna z wartoÊcià materia∏ów pochodzàcych z ka˝dego z pozosta∏ych krajów.

Je˝eli w kraju wywozu nie przeprowadza si´ ˝adnej

obróbki lub przetworzenia, materia∏y lub produkty

zachowujà swoje pochodzenie w przypadku wywozu do jednego z zainteresowanych krajów.

Nast´pujàce przyk∏ady wyjaÊniajà, w jaki sposób

okreÊla si´ pochodzenie wed∏ug trzech punktów artyku∏u 3 i 4

PRZYK¸ADY

1) Przyk∏ad okreÊlenia pochodzenia w drodze przeprowadzonej ostatniej obróbki lub przetworzenia

Tkanina (pozycja HS 5112 otrzymana z nieczesanej i niegr´plowanej owczej we∏ny) pochodzàca ze Wspólnoty jest przywo˝ona do Republiki Czeskiej; podszewka jest zrobiona z ci´tego w∏ókna syntetycznego obj´tego pozycjà

HS 5513 (wg obecnej nomenklatury PCN — odcinkowego w∏ókna syntetycznego), pochodzi

z W´gier.

W Republice Czeskiej szyte sà m´skie ubrania

(pozycja HS 6203).

Ostatnia obróbka lub przetworzenie sà przeprowadzane w Republice Czeskiej. Obróbka lub

przetworzenie (w tym szycie ubraƒ) wykracza

poza czynnoÊci okreÊlone w artykule 7. Zatem

ubrania otrzymujà pochodzenie czeskie.

2) Przyk∏ad okreÊlenia pochodzenia w przypadku,

gdy ostatnia obróbka lub przetworzenie nie wykraczajà poza minimalne czynnoÊci; nale˝y odnieÊç si´ do najwy˝szej wartoÊci materia∏ów wykorzystywanych podczas wytwarzania

Ró˝ne cz´Êci zestawu, pochodzàce z dwóch krajów, sà pakowane w S∏owenii. Spodnie i spód-

nice pochodzàce z Polski posiadajà wartoÊç

180 euro; marynarka pochodzàca ze Wspólnoty

ma wartoÊç 100 euro. CzynnoÊç minimalna (pakowanie) przeprowadzana w S∏owenii kosztuje

2 euro.

Przedsi´biorca wykorzystuje torby plastikowe

z Ukrainy o wartoÊci 0,5 euro. Cena ex-works

produktu koƒcowego wynosi 330 euro.

CzynnoÊç przeprowadzana w S∏owenii jest

czynnoÊcià minimalnà, dlatego wartoÊç dodana

w S∏owenii musi byç porównana, w celu przyznania pochodzenia, z wartoÊciami celnymi pozosta∏ych wykorzystywanych materia∏ów

WartoÊç dodana w S∏owenii (która obejmuje

2 euro za czynnoÊç oraz 0,5 euro za torb´) = 330

euro (cena ex-works) – (minus) 280 euro

(180+100) = 50 euro = s∏oweƒska „wartoÊç dodana”.

Polska wartoÊç (180) jest wy˝sza ni˝ wartoÊç dodana w S∏owenii (50) oraz wartoÊci wszystkich

pozosta∏ych wykorzystywanych materia∏ów pochodzàcych (100). W ten sposób produkt koƒcowy b´dzie mia∏ pochodzenie polskie.

3) Przyk∏ad dotyczàcy produktów, które sà wywo˝one bez poddawania ich dodatkowej obróbce

lub przetworzeniu

Dywan pochodzàcy ze Wspólnoty jest wywo˝ony do Republiki S∏owackiej, a nast´pnie, bez

poddawania go dalszym czynnoÊciom, jest

przywo˝ony po 2 latach do Polski. Dywan nie

zmieni∏ pochodzenia i w chwili przywozu do

Polski nadal posiada pochodzenie wspólnotowe.

3. Artyku∏ 10 — Regu∏a pochodzenia dla kompletów

Regu∏a pochodzenia dla kompletów ma zastosowanie tylko do kompletów w rozumieniu 3 Ogólnej Regu∏y Interpretacji Systemu Zharmonizowanego.

Zgodnie z tym przepisem ka˝dy produkt wchodzàcy w sk∏ad kompletu, z wyjàtkiem produktów

o wartoÊci nieprzewy˝szajàcej 15% wartoÊci ca∏kowitej kompletu, musi spe∏niaç kryteria pochodzenia dla pozycji, w której wyrób zosta∏by zaklasyfikowany, gdyby stanowi∏ oddzielny produkt

niew∏àczony do kompletu, niezale˝nie od pozycji, w której jest klasyfikowany ca∏y komplet

zgodnie z zapisami wymienionej powy˝ej Ogólnej Regu∏y.

Te postanowienia b´dà stosowane, nawet je˝eli

15% tolerancja jest stosowana dla tego produktu,

który zgodnie z zapisami wymienionej powy˝ej

Ogólnej Regu∏y okreÊla klasyfikacj´ ca∏ego kompletu.

4. Artyku∏ 15 — Zwrot w przypadku b∏´dów

Zwrot lub umorzenie nale˝noÊci celnych mo˝e

mieç miejsce tylko w przypadku, gdy dowód pochodzenia zosta∏ êle wystawiony lub sporzàdzony,

je˝eli zosta∏y spe∏nione nast´pujàce warunki

Poz. 1199

(a) êle wystawiony lub sporzàdzony dowód pochodzenia zosta∏ zwrócony w∏adzom kraju wywozu

albo zosta∏o sporzàdzone pisemne oÊwiadczenie przez w∏adze kraju przywozu, ˝e nie zosta∏y

lub nie zostanà udzielone ˝adne preferencje;

(b) u˝yte podczas wytwarzania produkty b´dà

uprawniaç do zwrotu lub umorzenia nale˝noÊci

celnych zgodnie z obowiàzujàcymi przepisami,

je˝eli dowód pochodzenia nie zosta∏ wykorzystany do ubiegania si´ o preferencje;

(c) okres zezwalajàcy na dokonanie zwrotu nie zosta∏ przekroczony i zosta∏y spe∏nione warunki

okreÊlone w ustawodawstwie krajowym danego paƒstwa odnoszàce si´ do zwrotu.

5. Artyku∏ 16 — Dokumentowanie u˝ywanych towarów

Dowody pochodzenia, o których mowa w art. 16

Protoko∏u, mogà byç wystawiane równie˝ na u˝ywane lub jakiekolwiek inne towary w przypadku,

gdy normalnie stosowane dokumenty potwierdzajàce nie sà ju˝ dost´pne ze wzgl´du na znaczny

up∏yw czasu mi´dzy datà produkcji lub przywozu

z jednej strony a datà wywozu z drugiej strony,

z zastrze˝eniem ˝e

(a) data produkcji lub przywozu towarów jest

sprzed okresu wymaganego zgodnie z odpowiednim ustawodawstwem kraju wywozu do

przechowywania dokumentacji przez firmy handlowe;

(b) towary mo˝na uwa˝aç za pochodzàce na podstawie innych dowodów, takich jak oÊwiadczenia producenta lub jakiegokolwiek innego

przedsi´biorstwa handlowego, orzeczenia ekspertów, oznakowaƒ na towarze lub jego opisu

itd.;

(c) nie ma ˝adnych wskazówek, ˝e towary nie spe∏niajà wymogów regu∏ pochodzenia.

6. Artyku∏ 16 (i 24) — Przedk∏adanie dowodów pochodzenia w przypadku elektronicznego przesy∏ania

zg∏oszeƒ przywozowych

W przypadkach, w których zg∏oszenia przywozowe

sà przesy∏ane drogà elektronicznà do w∏adz celnych paƒstwa przywozu, od tych w∏adz zale˝y podj´cie decyzji, w ramach i zgodnie z przepisami

ustawodawstwa celnego obowiàzujàcymi w paƒstwie przywozu, kiedy i w jakim zakresie sà przedk∏adane dokumenty stanowiàce dowód statusu

pochodzenia.

7. Artyku∏ 17 — Opis towarów w Êwiadectwie przewozowym EUR.1

Przypadki towarów pochodzàcych z jednego lub

kilku krajów lub obszarów.

Je˝eli produkty obj´te Êwiadectwem przewozowym pochodzà z wi´cej ni˝ jednego kraju lub obszaru

— pole 4 (kraj, grupa krajów lub obszar, w którym

produkty sà uwa˝ane za pochodzàce) powinno

zawieraç uwag´ „patrz pole 8” oraz

— pole 8 (liczba porzàdkowa; znaki i numery; iloÊç

i rodzaj opakowaƒ; opis towarów) dla ka˝dej po-

zycji w tym polu powinno wskazywaç nazw´ lub

oficjalny skrót ka˝dego kraju*.

Przypadki du˝ych przesy∏ek.

Je˝eli na Êwiadectwie przewozowym EUR.1 pole

przeznaczone do opisu towarów nie jest wystarczajàce do zestawienia koniecznych informacji

identyfikujàcych towar, zw∏aszcza w przypadku du˝ych przesy∏ek, eksporter mo˝e sporzàdziç specyfikacj´ towaru, do którego odnosi si´ Êwiadectwo,

na za∏àczonych fakturach tych towarów oraz, w razie potrzeby, na dodatkowych dokumentach handlowych, pod warunkiem ˝e

(a) numery faktur sà wskazane w polu 10 Êwiadectwa przewozowego EUR.1;

(b) faktury oraz dodatkowe dokumenty handlowe,

je˝eli dokonano na nich specyfikacji towarów,

sà trwale do∏àczone do Êwiadectwa przed ich

okazaniem w urz´dzie celnym oraz

(c) w∏adze celne postawi∏y piecz´ç na fakturze i dodatkowych dokumentach handlowych, do∏àczajàc je formalnie do Êwiadectw.

Tam, gdzie to ma zastosowanie, nazwy lub oficjalne skróty krajów pochodzenia, które opisano w poprzedniej uwadze dotyczàcej pola 8, powinny byç

wskazane na fakturach oraz na dodatkowych dokumentach handlowych, je˝eli dokonano na nich

specyfikacji towarów.

8. Artyku∏ 17 — Towary wywo˝one przez agencj´ celnà

Mo˝na zezwoliç, aby agencja celna pe∏ni∏a funkcj´

upowa˝nionego przedstawiciela osoby b´dàcej

w∏aÊcicielem towaru lub posiadajàcej podobne

prawa do dysponowania nim, nawet w przypadkach, gdy osoba ta nie ma siedziby w kraju wywozu, tak d∏ugo jak agencja celna jest w stanie udowodniç status pochodzenia towaru.

——————

* Istniejà nast´pujàce

kody ISO-alfa-2 oraz ISO-alfa-3 dla

ka˝dego z krajów

— Andora

AD

AND

— Bu∏garia

BG

BGR

— Szwajcaria

CH

CHE

— Republika Czeska

CZ

CZE

— Estonia

EE

EST

— W´gry

HU

HUN

— Islandia

IS

ISL

— Litwa

LT

LTU

— ¸otwa

LV

LVA

— Norwegia

NO

NOR

— Polska

PL

POL

— Rumunia

RO

ROM

— S∏owenia

SI

SVN

— Republika S∏owacka SK

SVK

— San Marino

SM

SMR

— Turcja

TR

TUR

Nie istnieje kod ISO-alfa dla Wspólnoty, lecz mogà byç

akceptowane nast´pujàce oznaczenia: EEC, EC, CEE, CE oraz

inne u˝ywane w j´zykach paƒstw Wspólnoty (np. EG, EWG,

EU).

Poz. 1199

9. Artyku∏ 18 — Przyczyny techniczne nieprzyj´cia

Êwiadectwa przewozowego

Âwiadectwo przewozowe EUR.1 mo˝e nie byç

przyj´te z „powodów technicznych”, je˝eli nie zosta∏o sporzàdzone w okreÊlony sposób. Poni˝ej

przedstawiono przypadki, w nast´pstwie których

mo˝e zaistnieç koniecznoÊç przed∏o˝enia retrospektywnie potwierdzonego Êwiadectwa

— Êwiadectwo przewozowe EUR.1 zosta∏o sporzàdzone na formularzu innym ni˝ zalecany (np.

bez wzoru giloszujàcego w tle, ró˝niàcym si´

znacznie wymiarami lub kolorem od ustalonego wzoru, bez numeru seryjnego, niewydrukowanym w jednym z urz´dowo zalecanych j´zyków);

— jedno z obowiàzkowych do wype∏nienia pól nie

zosta∏o wype∏nione (np. pole 4 na formularzu

EUR.1);

— Êwiadectwo przewozowe EUR.1 nie zosta∏o

ostemplowane i podpisane (tj. w polu 11);

— Êwiadectwo przewozowe EUR.1 zosta∏o potwierdzone przez nieupowa˝nione w∏adze;

— u˝yto piecz´ci, która nie zosta∏a jeszcze oficjalnie zg∏oszona;

— istnieje przypuszczenie, ˝e przed∏o˝one Êwiadectwo przewozowe EUR.1 nie jest orygina∏em,

a kopià lub fotokopià;

— wpis w polu 2 lub 5 dotyczy kraju, który nie jest

obj´ty kumulacjà, o której mowa w art. 3 i 4 Protoko∏u (np. Izrael lub Kuba).

Dzia∏ania, jakie nale˝y podjàç

Dokument powinien byç oznaczony jako

„DOKUMENT NIEZAAKCEPTOWANY”, z podaniem powodu(ów), a nast´pnie zwrócony importerowi w celu umo˝liwienia mu otrzymania nowego

dokumentu wystawionego retrospektywnie. W∏adze celne mogà jednak˝e zatrzymaç fotokopi´ nieprzyj´tego dokumentu dla celów powtórnej weryfikacji lub je˝eli istnieje podejrzenie pope∏nienia

przest´pstwa.

10. Artyku∏ 21 — Praktyczne stosowanie postanowieƒ

dotyczàcych deklaracji na fakturze

Stosuje si´ nast´pujàce wskazówki

(a) treÊç deklaracji na fakturze b´dzie zgodna z tekstem podanym w za∏àczniku IV do Protoko∏u.

Je˝eli produkty obj´te deklaracjà na fakturze pochodzà z wi´cej ni˝ jednego kraju lub obszaru,

w treÊci deklaracji na fakturze nale˝y wskazaç

nazwy lub oficjalne skróty wszystkich tych krajów* lub odwo∏aç si´ do wyraênego zapisu na

fakturze.

Na fakturze lub jej odpowiedniku b´dà wskazane nazwy lub oficjalne skróty ka˝dego kraju dla

ka˝dej pozycji z faktury;

(b) oznaczenie produktów niepochodzàcych, a zatem takich, które nie sà obj´te deklaracjà na fakturze, nie powinno byç zrobione w ramach tej

deklaracji. Jednak˝e takie oznaczenie powinno

si´ pojawiç w dok∏adny sposób na fakturze, aby

uniknàç wszelkich nieporozumieƒ;

(c) dopuszcza si´ deklaracje sporzàdzone na fotokopiach faktur, pod warunkiem ˝e sà podpisane

przez eksportera z zachowaniem takich samych

warunków jak w przypadku orygina∏u. Nie wymaga si´, aby upowa˝nieni eksporterzy, którym

zezwolono na niepodpisywanie deklaracji na

fakturach, podpisywali deklaracje sporzàdzone

na fotokopiach faktur;

(d) dopuszcza si´ umieszczanie deklaracji na fakturze na odwrotnej stronie faktury;

(e) deklaracja na fakturze mo˝e byç sporzàdzana na

oddzielnej karcie druku faktury, pod warunkiem

˝e karta ta jest cz´Êcià faktury. Nie mo˝e byç

u˝yty uzupe∏niajàcy formularz;

(f) dopuszcza si´ deklaracj´ na fakturze sporzàdzonà na nalepce, która nast´pnie jest do∏àczana

do faktury, pod warunkiem ˝e nie ma wàtpliwoÊci, ˝e nalepka zosta∏a przytwierdzona przez

eksportera. Dla przyk∏adu piecz´ç lub podpis

eksportera powinny widnieç zarówno na nalepce, jak i na fakturze.

11. Artyku∏ 21 — Podstawa wartoÊci dla wystawiania

i przyjmowania deklaracji na fakturze sporzàdzonej

przez ka˝dego eksportera

Cena ex-works mo˝e byç u˝yta jako podstawa wartoÊci do podj´cia decyzji, gdy deklaracja na fakturze mo˝e byç zastosowana zamiast Êwiadectwa

przewozowego EUR.1 w zwiàzku z limitem wartoÊci okreÊlonym w punkcie 1(b) artyku∏u 21.

Je˝eli cena ex-works jest u˝yta jako podstawa wartoÊci, kraj przywozu przyjmie deklaracje na fakturze sporzàdzone zgodnie z wymogami wymienionymi w zdaniu poprzednim.

W przypadkach, w których nie jest okreÊlona cena

ex-works w zwiàzku z faktem, ˝e przesy∏ka jest dostarczana bezp∏atnie, wartoÊç celna ustalona przez

w∏adze kraju przywozu jest uwa˝ana za podstaw´

limitu wartoÊci.

12. Artyku∏ 22 — Upowa˝niony eksporter

OkreÊlenie „eksporter” mo˝e dotyczyç osób lub

przedsi´biorstw, bez wzgl´du na to, czy sà producentami czy te˝ firmami handlowymi, pod warunkiem ˝e stosujà si´ do wszystkich innych przepisów Protoko∏u. Agencjom celnym nie mo˝na przyznaç statusu upowa˝nionego eksportera w rozumieniu Protoko∏u.

Status upowa˝nionego eksportera mo˝na przyznaç tylko po przedstawieniu przez eksportera pisemnego wniosku. Podczas rozpatrywania wniosku w∏adze celne powinny zwróciç szczególnà

uwag´ na nast´pujàce kwestie

— czy eksporter dokonuje regularnego wywozu towaru: raczej nie koncentrujàc si´ przy tym na iloÊci przesy∏ek lub wartoÊci towarów, w∏adze cel-

Poz. 1199

ne powinny zbadaç, jak regularnie dokonuje on

takich operacji,

— czy eksporter w ka˝dym przypadku jest w stanie

dostarczyç dowód pochodzenia na towary przez

niego wywo˝one; w zwiàzku z tym konieczne

jest uwzgl´dnienie, czy eksporter zna aktualne

regu∏y pochodzenia oraz czy jest w posiadaniu

wszystkich dokumentów potwierdzajàcych pochodzenie. W przypadku producentów, w∏adze

celne muszà upewniç si´, ˝e konta magazynowe

pozwalajà na ustalenie pochodzenia towaru

oraz ˝e w przypadku nowych przedsi´biorstw

zainstalowany przez nie system pozwoli na takà

identyfikacj´; w przypadku osób, które prowadzà tylko dzia∏alnoÊç handlowà, sprawdzenie

powinno koncentrowaç si´ szczególnie na ich

tradycyjnych obrotach handlowych,

— czy w Êwietle ostatnich dokumentów wywozowych eksporter daje wystarczajàce gwarancje

odnoÊnie do statusu pochodzenia towarów oraz

zdolnoÊci wywiàzania si´ z wszelkich powsta∏ych zobowiàzaƒ.

Po uzyskaniu upowa˝nienia eksporterzy muszà

— zobowiàzaç si´ do wystawiania deklaracji na

fakturze tylko na towary, na które posiadajà

wszystkie niezb´dne dowody lub dane ksi´gowe w chwili wystawienia;

— przyjàç na siebie pe∏nà odpowiedzialnoÊç za

sposób

wykorzystywania

upowa˝nienia,

a zw∏aszcza za nieprawid∏owe oÊwiadczenia

o pochodzeniu lub inne niew∏aÊciwe u˝ycie

upowa˝nienia;

— zagwarantowaç, ˝e osoba odpowiedzialna

w przedsi´biorstwie za wype∏nianie deklaracji

na fakturze zna i rozumie regu∏y pochodzenia;

— zobowiàzaç si´ do zachowania ca∏ej dokumentacji dotyczàcej dowodów pochodzenia przez

okres co najmniej trzech lat od dnia sporzàdzenia danej deklaracji na fakturze;

— zobowiàzaç si´ do przedk∏adania dowodów pochodzenia w∏adzom celnym w dowolnym terminie oraz do umo˝liwiania przeprowadzania kontroli przez te w∏adze o dowolnym czasie.

W∏adze celne muszà przeprowadzaç regularne

kontrole upowa˝nionych eksporterów. Kontrole te

muszà zapewniç sta∏e przestrzeganie stosowania

upowa˝nienia i mogà byç przeprowadzane w terminach, w miar´ mo˝liwoÊci, okreÊlanych na podstawie kryteriów analizy ryzyka.

W∏adze celne muszà powiadomiç Komisj´ Wspólnot Europejskich o krajowym systemie numeracji

stosowanym dla celów oznaczania upowa˝nionych eksporterów. Komisja Wspólnot Europejskich przeka˝e nast´pnie te informacje w∏adzom

celnym pozosta∏ych krajów.

13. Artyku∏ 25 — Importowanie partiami

Importer pragnàcy skorzystaç z postanowieƒ tego

artyku∏u musi poinformowaç eksportera, zanim

pierwsza partia zostanie wys∏ana, ˝e wymagany jest

jeden dowód pochodzenia na kompletny produkt.

15. Artyku∏ 32 — Okres przeznaczony na weryfikacj´

dowodów pochodzenia

Mo˝liwe jest, ˝e ka˝da partia sk∏ada si´ tylko z produktów pochodzàcych. Je˝eli takim partiom towarzyszà dowody pochodzenia, to w∏adze celne kraju

przywozu przyjmà te oddzielne dowody pochodzenia, wystawione na omawiane partie, zamiast jednego dowodu pochodzenia wystawionego na

kompletny produkt.

˚aden kraj nie jest zobowiàzany do udzielenia odpowiedzi na wniosek o przeprowadzenie dodatkowej weryfikacji, o czym jest mowa w artykule 32,

je˝eli otrzyma∏ go po trzech latach od dnia wystawienia Êwiadectwa przewozowego EUR.1 lub daty

sporzàdzenia deklaracji na fakturze.

14. Artyku∏ 32 — Odmowa preferencyjnego traktowania bez weryfikacji

Dotyczy to przypadków, w których uwa˝a si´, ˝e

dowód pochodzenia nie ma zastosowania mi´dzy

innymi z nast´pujàcych powodów

— towary, do których odnosi si´ Êwiadectwo przewozowe EUR.1, nie podlegajà traktowaniu preferencyjnemu;

— pole przeznaczone na opis towarów (pole 8

w Êwiadectwie EUR.1) nie jest wype∏nione lub

odnosi si´ do towarów innych ni˝ przedstawione;

— dowód pochodzenia zosta∏ wystawiony przez

kraj, który nie nale˝y do systemu preferencji, nawet je˝eli towary pochodzà z kraju nale˝àcego

do tego systemu (np. EUR.1 wystawiony w Izraelu na produkty pochodzàce z Polski);

— jedno z obowiàzkowych do wype∏nienia pól

w Êwiadectwie przewozowym EUR.1 nosi Êlady

niepotwierdzonych wymazaƒ lub poprawek

(np. pola opisujàce towary lub okreÊlajàce iloÊç

opakowaƒ, kraj przeznaczenia lub kraj pochodzenia);

— okres wa˝noÊci Êwiadectwa przewozowego

EUR.1 wygas∏ z przyczyn innych ni˝ zawarte

w przepisach (np. okolicznoÊci wyjàtkowe), chyba ˝e towary zosta∏y przedstawione przed wygaÊni´ciem tego okresu wa˝noÊci;

— dowód pochodzenia jest wystawiony dodatkowo na towary, które by∏y uprzednio przywiezione nielegalnie;

— pole 4 w Êwiadectwie przewozowym EUR.1

wskazuje nazw´ kraju nieb´dàcego stronà porozumienia, które przewiduje preferencyjne traktowanie.

Dzia∏ania, jakie nale˝y podjàç

Dowód pochodzenia powinien zostaç oznaczony

jako „NIESTOSOWANY” i zatrzymany przez w∏adze celne, którym zosta∏ przedstawiony, aby uniknàç wszelkich kolejnych prób jego u˝ycia.

Je˝eli stosowne jest takie post´powanie, w∏adze

celne kraju przywozu poinformujà bezzw∏ocznie

w∏adze celne kraju wywozu o odmowie przyj´cia

dokumentu.

16. Artyku∏ 32 — Uzasadnione wàtpliwoÊci

Do tej kategorii, za pomocà przyk∏adów, zalicza si´

nast´pujàce przypadki

— dokument nie zosta∏ podpisany przez eksportera (z wyjàtkiem deklaracji, na podstawie faktur

lub dokumentów handlowych, sporzàdzonych

przez upowa˝nionych eksporterów, je˝eli przewidziano takà mo˝liwoÊç);

— Êwiadectwo przewozowe EUR.1 nie zosta∏o podpisane lub oznaczone datà przez w∏adze wystawiajàce;

— oznaczenia na towarach lub opakowaniach, lub

pozosta∏ych dokumentach towarzyszàcych odnoszà si´ do pochodzenia innego ni˝ pochodzenie podane w Êwiadectwie przewozowym

EUR.1;

— informacje szczegó∏owe podane w Êwiadectwie

przewozowym EUR.1 wskazujà, ˝e nie dokonano wystarczajàcej obróbki, aby przyznaç pochodzenie;

— piecz´ç u˝yta w celu potwierdzenia dokumentu

nie odpowiada piecz´ci zg∏oszonej oficjalnie.

Dzia∏ania, jakie nale˝y podjàç

Dokument jest przesy∏any do w∏adz wystawiajàcych w celu powtórnej weryfikacji, z podaniem

przyczyn przekazania wniosku o weryfikacj´. Do

czasu otrzymania wyników tej weryfikacji w∏adze

celne podejmà wszelkie odpowiednie kroki, jakie

oka˝à si´ konieczne dla zabezpieczenia p∏atnoÊci

wszelkich stosownych nale˝noÊci celnych.

17. Za∏àcznik I — uwaga wprowadzajàca 6, punkt 6.1.

Regu∏a specjalna dla materia∏ów w∏ókienniczych

nie obejmuje podszewek i mi´dzypodszewek.

„Tkanina kieszeniowa” jest specjalnà tkaninà stosowanà wy∏àcznie do produkcji kieszeni i dlatego

nie mo˝e byç uwa˝ana za normalnà podszewk´ czy

mi´dzypodszewk´. Tak wi´c regu∏´ specjalnà stosuje si´ do „tkaniny kieszeniowej” (dla spodni).

Regu∏´ stosuje si´ do tkaniny w kuponach, jak równie˝ do gotowych kieszeni pochodzàcych z krajów

trzecich.

Wyrazy i wyra˝enia u˝ywane w ró˝nych j´zykach

18. Artyku∏y 18.4 i 19.2

19. Za∏àcznik IV — Deklaracja na fakturze

20. Artyku∏ 18 i 32

3. Sàdem w∏aÊciwym do orzekania w sprawach,

o których mowa w ust. 1, jest sàd rejonowy w∏aÊciwy

ze wzgl´du na siedzib´ podmiotu, który odmówi∏ udost´pnienia informacji publicznej.