Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o zmianie ustaw: o podatku dochodowym od osób fizycznych, o podatku dochodowym od osób prawnych oraz o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, Nr 22, poz. 270, Nr 60, poz. 703, Nr 70, poz. 816, Nr 104, poz. 1104, Nr 117, poz. 1228 i Nr 122, poz. 1324 oraz z 2001 r. Nr 4, poz. 27, Nr 8, poz. 64, Nr 52, poz. 539, Nr 73, poz. 764, Nr 74, poz. 784, Nr 88, poz. 961, Nr 89, poz. 968 i Nr 102, poz. 1117) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 14

a)

w ust. 2 po pkt 7 dodaje się pkt 7a w brzmieniu

„

7a)

wartość zwróconych wierzytelności wynikających z umowy, o której mowa w art. 23f,

zaliczonych uprzednio do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23h,

”

b)

skreśla się ust. 4-6;

2)

w art. 22a

a)

w ust. 1 w tiret wyrazy „innej umowy o podobnym charakterze” zastępuje się wyrazami „umowy określonej w art. 23a pkt 1”,

b)

w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

składniki majątku, wymienione w ust. 1, niestanowiące własności lub współwłasności

podatnika, wykorzystywane przez niego na potrzeby związane z prowadzoną działalnością

na podstawie umowy określonej w art. 23a pkt 1, zawartej z właścicielem lub współwłaścicielami

tych składników - jeżeli zgodnie z przepisami rozdziału 4a odpisów amortyzacyjnych

dokonuje korzystający

”

;

3)

w art. 22b

a)

w ust. 1 w tiret wyrazy „innej umowy o podobnym charakterze” zastępuje się wyrazami „umowy określonej w art. 23a pkt 1”,

b)

w ust. 2

-

w pkt 1 lit. b) otrzymuje brzmienie

„

b)

przyjęcia do odpłatnego korzystania, a odpisów amortyzacyjnych, zgodnie z przepisami

rozdziału 4a, dokonuje korzystający,

”

-

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

składniki majątku, wymienione w ust. 1, niestanowiące własności lub współwłasności

podatnika, wykorzystywane przez niego na potrzeby związane z prowadzoną działalnością

na podstawie umowy określonej w art. 23a pkt 1, zawartej z właścicielem lub współwłaścicielami

albo uprawnionymi do korzystania z tych wartości - jeżeli zgodnie z przepisami rozdziału

4a odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający

”

;

4)

w art. 22ł ust. 4-6 otrzymują brzmienie

„

4.

Od środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, przekazanych do używania

na podstawie innych umów niż wymienione w ust. 1, odpisów amortyzacyjnych od tych

składników dokonują odpowiednio finansujący lub korzystający na zasadach określonych

w art. 22h-22k i art. 22m, z uwzględnieniem przepisów rozdziału 4a.

5.

Jeżeli umowy inne niż wymienione w ust. 1 dotyczą środków trwałych zaliczonych do

grupy 3-6 Klasyfikacji i zostały zawarte na okres co najmniej 60 miesięcy oraz zgodnie

z przepisami rozdziału 4a odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający, podatnik

może stosować zasady określone w ust. 1-3.

6.

Jeżeli zgodnie z przepisami rozdziału 4a odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający,

a nastąpi zmiana, wygaśnięcie lub rozwiązanie umów, o których mowa w ust. 4 lub 5,

i w związku z tym nie zostanie przeniesiona na korzystającego własność środków trwałych

lub wartości niematerialnych i prawnych, właściciel przejmując te składniki majątku

określa ich wartość początkową, zgodnie z art. 22g, przed zawarciem pierwszej umowy

leasingu, pomniejszoną o spłatę wartości początkowej, o której mowa w art. 23a pkt

7, oraz o sumę dokonanych przez siebie odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art.

22h ust. 1 pkt 1.

”

;

5)

w art. 23

a)

w ust. 1

-

skreśla się pkt 2 i 3,

-

w pkt 4 i 47 wyrazy „10 000 EURO” zastępuje się wyrazami „20 000 EURO”,

b)

po ust. 3a dodaje się ust. 3b w brzmieniu

„

3b.

Przepis ust. 1 pkt 46 nie dotyczy samochodów osobowych używanych na podstawie umowy

leasingu, o której mowa w art. 23a pkt 1.

”

;

6)

po rozdziale 4 dodaje się rozdział 4a w brzmieniu

„

Rozdział 4a

Opodatkowanie stron umowy leasingu

Art. 23a.

Ilekroć w rozdziale jest mowa o

1)

umowie leasingu - rozumie się przez to umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także

każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana dalej «finansującym», oddaje

do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych

w ustawie drugiej stronie, zwanej dalej «korzystającym», podlegające amortyzacji środki

trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty,

2)

podstawowym okresie umowy leasingu - rozumie się przez to czas oznaczony, na jaki

została zawarta ta umowa, z wyłączeniem czasu, na który może być przedłużona lub skrócona,

3)

odpisach amortyzacyjnych - rozumie się przez to odpisy amortyzacyjne dokonywane wyłącznie

zgodnie z przepisami art. 22a-22m, z uwzględnieniem art. 23,

4)

normatywnym okresie amortyzacji - rozumie się przez to w odniesieniu do

a)

środków trwałych - okres, w którym odpisy amortyzacyjne, wynikające z zastosowania

stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych, zrównują się

z wartością początkową środków trwałych,

b)

wartości niematerialnych i prawnych - okres ustalony w art. 22m,

5)

rzeczywistej wartości netto - rozumie się przez to wartość początkową środków trwałych

lub wartości niematerialnych i prawnych zaktualizowaną zgodnie z odrębnymi przepisami,

pomniejszoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt

1,

6)

hipotetycznej wartości netto - rozumie się przez to wartość początkową określoną zgodnie

z art. 22g pomniejszoną o

a)

odpisy amortyzacyjne obliczone według zasad określonych w art. 22k ust. 1 z uwzględnieniem

współczynnika 3 - w odniesieniu do środków trwałych,

b)

odpisy amortyzacyjne obliczone przy zastosowaniu trzykrotnie skróconych okresów amortyzowania,

o których mowa w pkt 4b - w odniesieniu do wartości niematerialnych i prawnych,

7)

spłacie wartości początkowej - rozumie się przez to faktycznie otrzymaną przez finansującego

w opłatach ustalonych w umowie leasingu równowartość wartości początkowej środków

trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, określoną zgodnie z art. 22g, w

podstawowym okresie umowy leasingu; spłaty tej nie koryguje się o kwotę wypłaconą

korzystającemu, o której mowa w art. 23d albo art. 23h.

Art. 23b.

1.

Opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie

umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

stanowią przychód finansującego i odpowiednio koszt uzyskania przychodów korzystającego,

z zastrzeżeniem ust. 2, jeżeli umowa ta spełnia następujące warunki

1)

została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu

amortyzacji, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome

lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 10

lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości, oraz

2)

suma ustalonych w niej opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada

co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

2.

Jeżeli finansujący w dniu zawarcia umowy leasingu korzysta ze zwolnień w podatku dochodowym

przysługujących na podstawie

1)

art. 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.

U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, Nr 60, poz. 700 i 703, Nr 86, poz. 958, Nr 103, poz.

1100, Nr 117, poz. 1228 i Nr 122, poz. 1315 i 1324),

2)

przepisów o specjalnych strefach ekonomicznych,

3)

art. 23 i 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym (Dz.

U. z 1997 r. Nr 26, poz. 143, z 1998 r. Nr 160, poz. 1063 oraz z 1999 r. Nr 49, poz.

484 i Nr 101, poz. 1178)

- do umowy tej stosuje się zasady opodatkowania określone w art. 23f-23h.

Art. 23c.

Jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy leasingu, o której mowa w art. 23b ust.

1, finansujący przenosi na korzystającego własność środków trwałych lub wartości niematerialnych

i prawnych, będących przedmiotem tej umowy

1)

przychodem ze sprzedaży środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych jest

ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie sprzedaży; jeżeli jednak cena ta

jest niższa od hipotetycznej wartości netto środków trwałych lub wartości niematerialnych

i prawnych, przychód ten określa się w wysokości wartości rynkowej według zasad określonych

w art. 19,

2)

kosztem uzyskania przychodów przy ustalaniu dochodu ze sprzedaży jest rzeczywista

wartość netto.

Art. 23d.

1.

Jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy leasingu, o której mowa w art. 23b ust.

1, finansujący przenosi na osobę trzecią własność środków trwałych lub wartości niematerialnych

i prawnych, będących przedmiotem tej umowy, oraz wypłaca korzystającemu z tytułu spłaty

ich wartości uzgodnioną kwotę - przy określaniu przychodu ze sprzedaży i kosztu jego

uzyskania stosuje się przepisy art. 14, art. 19, art. 22 i art. 23.

2.

Kwota wypłacona korzystającemu, w przypadku określonym w ust. 1, stanowi koszt uzyskania

przychodów finansującego w dniu zapłaty do wysokości różnicy pomiędzy rzeczywistą

wartością netto a hipotetyczną wartością netto.

3.

Kwota otrzymana przez korzystającego, w przypadku określonym w ust. 1, stanowi jego

przychód w dniu jej otrzymania.

Art. 23e.

Jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy leasingu, o której mowa w art. 23b ust.

1, finansujący oddaje korzystającemu do dalszego używania środki trwałe lub wartości

niematerialne i prawne, będące przedmiotem tej umowy, przychodem finansującego i odpowiednio

kosztem uzyskania przychodów korzystającego są opłaty ustalone przez strony tej umowy.

Art. 23f.

1.

Do przychodów finansującego i odpowiednio do kosztów uzyskania przychodów korzystającego

nie zalicza się opłat, o których mowa w art. 23b ust. 1, w części stanowiącej spłatę

wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli

są spełnione łącznie następujące warunki

1)

umowa leasingu została zawarta na czas oznaczony,

2)

suma ustalonych w umowie leasingu opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów

i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości

niematerialnych i prawnych,

3)

umowa zawiera postanowienie, że odpisów amortyzacyjnych w podstawowym okresie umowy

leasingu dokonuje korzystający.

2.

Jeżeli wysokość kwoty spłaty wartości środków trwałych lub wartości niematerialnych

i prawnych przypadających na poszczególne opłaty nie jest określona w umowie leasingu,

ustala się ją proporcjonalnie do okresu trwania tej umowy.

Art. 23g.

1.

Jeżeli są spełnione warunki, o których mowa w art. 23f ust. 1, i po upływie podstawowego

okresu umowy leasingu finansujący przenosi na korzystającego własność środków trwałych

lub wartości niematerialnych i prawnych będących przedmiotem tej umowy

1)

przychodem ze sprzedaży środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych jest

ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie sprzedaży, także wtedy, gdy odbiega

ona znacznie od ich wartości rynkowej,

2)

do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się wydatków poniesionych przez finansującego

na nabycie lub wytworzenie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych

stanowiących przedmiot umowy leasingu; kosztem są jednak te wydatki pomniejszone o

spłatę wartości początkowej, o której mowa w art. 23a pkt 7.

2.

Jeżeli są spełnione warunki, o których mowa w art. 23f ust. 1, i po upływie podstawowego

okresu umowy leasingu finansujący oddaje korzystającemu do dalszego używania środki

trwałe lub wartości niematerialne i prawne, będące przedmiotem umowy, przychodem finansującego

i odpowiednio kosztem uzyskania przychodów korzystającego są opłaty ustalone przez

strony, także wtedy, gdy odbiegają znacznie od wartości rynkowej.

Art. 23h.

1.

Jeżeli są spełnione warunki, o których mowa w art. 23f ust. 1, i po upływie podstawowego

okresu umowy leasingu finansujący przenosi na osobę trzecią własność środków trwałych

lub wartości niematerialnych i prawnych, będących przedmiotem umowy, oraz wypłaca

korzystającemu z tytułu spłaty ich wartości uzgodnioną kwotę

1)

przy określaniu przychodu ze sprzedaży stosuje się przepisy, o których mowa w art.

14 i art. 19,

2)

do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się wydatków poniesionych przez finansującego

na nabycie lub wytworzenie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych

stanowiących przedmiot umowy; kosztem są jednak te wydatki pomniejszone o spłatę wartości

początkowej, o której mowa w art. 23a pkt 7.

2.

Kwota wypłacona korzystającemu stanowi koszt uzyskania przychodów finansującego i

jest przychodem korzystającego w dniu jej otrzymania.

Art. 23i.

1.

Jeżeli przedmiotem umowy leasingu zawartej na czas oznaczony są grunty, a suma ustalonych

w niej opłat odpowiada co najmniej wartości gruntów równej wydatkom na ich nabycie

- do przychodów finansującego i odpowiednio do kosztów uzyskania przychodów korzystającego

nie zalicza się opłat ustalonych w tej umowie, ponoszonych przez korzystającego w

podstawowym okresie tej umowy z tytułu używania przedmiotu umowy, w części stanowiącej

spłatę tej wartości; przepis art. 23f ust. 2 stosuje się odpowiednio.

2.

Jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy leasingu finansujący przenosi na korzystającego

lub osobę trzecią własność gruntów będących przedmiotem tej umowy, albo oddaje je

korzystającemu do dalszego używania, do ustalenia przychodów i kosztów uzyskania przychodów

stron umowy przepisy art. 23g i art. 23h stosuje się odpowiednio.

Art. 23j.

1.

Jeżeli w umowie leasingu została określona cena, po której korzystający ma prawo nabyć

przedmiot umowy po zakończeniu podstawowego okresu tej umowy, cenę tę uwzględnia się

w sumie opłat, o których mowa w art. 23b ust. 1 pkt 2 i art. 23f ust. 1 pkt 2.

2.

Do sumy opłat, o której mowa w ust. 1, nie zalicza się

1)

płatności na rzecz finansującego za świadczenia dodatkowe, o ile są one wyodrębnione

z opłat leasingowych,

2)

podatków, w których obowiązek podatkowy ciąży na finansującym z tytułu własności lub

posiadania środków trwałych, będących przedmiotem umowy leasingu, oraz składek na

ubezpieczenie tych środków trwałych, jeżeli w umowie leasingu zastrzeżono, że korzystający

będzie ponosił ciężar tych podatków i składek niezależnie od opłat za używanie,

3)

kaucji określonej w umowie leasingu wpłaconej finansującemu przez korzystającego.

3.

Kaucji, o której mowa w ust. 2 pkt 3, nie zalicza się do przychodów finansującego

i odpowiednio do kosztów uzyskania przychodów korzystającego.

Art. 23k.

1.

Jeżeli finansujący przeniósł na rzecz osoby trzeciej wierzytelności z tytułu opłat,

o których mowa w art. 23b ust. 1, a nie została przeniesiona na osobę trzecią własność

przedmiotu umowy leasingu

1)

do przychodów finansującego nie zalicza się kwot wypłaconych przez osobę trzecią z

tytułu przeniesienia wierzytelności,

2)

kosztem uzyskania przychodów finansującego jest zapłacone osobie trzeciej dyskonto

lub wynagrodzenie.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, opłaty ponoszone przez korzystającego na rzecz

osoby trzeciej stanowią przychód finansującego w dniu wymagalności zapłaty.

Art. 23l.

Do opodatkowania stron umowy zawartej na czas nieoznaczony lub na czas oznaczony,

lecz niespełniającej warunków, określonych w art. 23b ust. 1 pkt 2 lub art. 23f ust.

1, lub art. 23i ust. 1, stosuje się przepisy, o których mowa w art. 11, 22 i 23, dla

umów najmu i dzierżawy.

”

;

7)

w art. 27c w ust. 2 po wyrazach „spółki prawa cywilnego” dodaje się wyrazy „lub osobowej spółki handlowej, z wyjątkiem spółki partnerskiej”;

8)

w art. 52 w pkt 1 skreśla się lit. c).

1.

Ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób prawnych i spółek

kapitałowych w organizacji, zwanych dalej «podatnikami».

2.

Przepisy ustawy mają również zastosowanie do jednostek organizacyjnych niemających

osobowości prawnej, z wyjątkiem spółek: cywilnych, jawnych, partnerskich, komandytowych,

komandytowo-akcyjnych.

W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(Dz.U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, Nr 60, poz. 700 i 703, Nr 86, poz. 958, Nr 103, poz. 1100, Nr 117, poz. 1228 i Nr 122, poz. 1315 i 1324) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 1 otrzymuje brzmienie

„

Art. 1.

1.

Ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób prawnych i spółek

kapitałowych w organizacji, zwanych dalej «podatnikami».

2.

Przepisy ustawy mają również zastosowanie do jednostek organizacyjnych niemających

osobowości prawnej, z wyjątkiem spółek: cywilnych, jawnych, partnerskich, komandytowych,

komandytowo-akcyjnych.

”

;

2)

w art. 7

a)

w ust. 3 w pkt 4 wyrazy „dokonanego na podstawie przepisów działu XIII Kodeksu handlowego” zastępuje się wyrazami „spółki kapitałowej w inną spółkę kapitałową”,

b)

w ust. 4 wyrazy „na podstawie przepisów działu XIII Kodeksu handlowego” zastępuje się wyrazami „spółek kapitałowych w inne spółki kapitałowe”,

3)

w art. 11 w ust. 7a wyrazy „spółki cywilnej, spółki jawnej, spółki komandytowej,” zastępuje się wyrazami „spółki cywilnej lub osobowej spółki handlowej,”;

4)

w art. 12

a)

w ust. 1 po pkt 4b dodaje się pkt 4c w brzmieniu

„

4c)

wartość zwróconych wierzytelności wynikających z umowy, o której mowa w art. 17f,

zaliczonych uprzednio do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 17h,

”

b)

skreśla się ust. 4a, 7 i 8;

5)

w art. 16

a)

w ust. 1

-

skreśla się pkt 2 i 3,

-

w pkt 4 i 49 wyrazy „10 000 EURO” zastępuje się wyrazami „20 000 EURO”,

b)

po ust. 3a dodaje się ust. 3b w brzmieniu

„

3b.

Przepis ust. 1 pkt 51 nie dotyczy samochodów osobowych używanych na podstawie umowy

leasingu, o której mowa w art. 17a pkt 1.

”

;

6)

w art. 16a

a)

w ust. 1 w tiret wyrazy „innej umowy o podobnym charakterze” zastępuje się wyrazami „umowy określonej w art. 17a pkt 1”,

b)

w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

składniki majątku, wymienione w ust. 1, niestanowiące własności lub współwłasności

podatnika, wykorzystywane przez niego na potrzeby związane z prowadzoną działalnością

na podstawie umowy określonej w art. 17a pkt 1, zawartej z właścicielem lub współwłaścicielami

tych składników - jeżeli zgodnie z przepisami rozdziału 4a odpisów amortyzacyjnych

dokonuje korzystający

”

;

7)

w art. 16b

a)

w ust. 1 w tiret wyrazy „innej umowy o podobnym charakterze” zastępuje się wyrazami „umowy określonej w art. 17a pkt 1”,

b)

w ust. 2

-

w pkt 2 lit. b) otrzymuje brzmienie

„

b)

przyjęcia do odpłatnego korzystania, a odpisów amortyzacyjnych, zgodnie z przepisami

rozdziału 4a, dokonuje korzystający,

”

-

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

składniki majątku, wymienione w ust. 1, niestanowiące własności lub współwłasności

podatnika, wykorzystywane przez niego na potrzeby związane z prowadzoną działalnością

na podstawie umowy określonej w art. 17a pkt 1, zawartej z właścicielem lub współwłaścicielami

albo uprawnionymi do korzystania z tych wartości - jeżeli zgodnie z przepisami rozdziału

4a odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający

”

;

8)

w art. 16ł ust. 4-6 otrzymują brzmienie

„

4.

Od środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, przekazanych do używania

na podstawie innych umów niż wymienione w ust. 1, odpisów amortyzacyjnych od tych

składników dokonują odpowiednio finansujący lub korzystający na zasadach określonych

w art. 16h-16k i art. 16m, z uwzględnieniem przepisów rozdziału 4a.

5.

Jeżeli umowy inne niż wymienione w ust. 1, dotyczą środków trwałych zaliczonych do

grupy 3-6 Klasyfikacji i zostały zawarte na okres co najmniej 60 miesięcy oraz zgodnie

z przepisami rozdziału 4a odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający, podatnik

może stosować zasady określone w ust. 1-3.

6.

Jeżeli zgodnie z przepisami rozdziału 4a odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający,

a nastąpi zmiana, wygaśnięcie lub rozwiązanie umów, o których mowa w ust. 4 lub 5,

i w związku z tym nie zostanie przeniesiona na korzystającego własność środków trwałych

lub wartości niematerialnych i prawnych, właściciel przejmując te składniki majątku

określa ich wartość początkową, zgodnie z art. 16g, przed zawarciem pierwszej umowy

leasingu, pomniejszoną o spłatę wartości początkowej, o której mowa w art. 17a pkt

7, oraz o sumę dokonanych przez siebie odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art.

16h ust. 1 pkt 1.

”

;

9)

w art. 17 w ust. 1a po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

dochodów uzyskanych z działalności polegającej na oddaniu środków trwałych lub wartości

niematerialnych i prawnych do odpłatnego używania na warunkach określonych w art.

17a-17k,

”

;

10)

po rozdziale 4 dodaje się rozdział 4a w brzmieniu

„

Rozdział 4a

Opodatkowanie stron umowy leasingu

Art. 17a.

Ilekroć w rozdziale jest mowa o

1)

umowie leasingu - rozumie się przez to umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także

każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana dalej «finansującym», oddaje

do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych

w ustawie drugiej stronie, zwanej dalej «korzystającym», podlegające amortyzacji środki

trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty,

2)

podstawowym okresie umowy leasingu - rozumie się przez to czas oznaczony, na jaki

została zawarta ta umowa, z wyłączeniem czasu, na który może być przedłużona lub skrócona,

3)

odpisach amortyzacyjnych - rozumie się przez to odpisy amortyzacyjne dokonywane wyłącznie

zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16,

4)

normatywnym okresie amortyzacji - rozumie się przez to w odniesieniu do

a)

środków trwałych - okres, w którym odpisy amortyzacyjne, wynikające z zastosowania

stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych, zrównują się

z wartością początkową środków trwałych,

b)

wartości niematerialnych i prawnych - okres ustalony w art. 16m,

5)

rzeczywistej wartości netto - rozumie się przez to wartość początkową środków trwałych

lub wartości niematerialnych i prawnych zaktualizowaną zgodnie z odrębnymi przepisami,

pomniejszoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt

1,

6)

hipotetycznej wartości netto - rozumie się przez to wartość początkową określoną zgodnie

z art. 16g pomniejszoną o

a)

odpisy amortyzacyjne obliczone według zasad określonych w art. 16k ust. 1 z uwzględnieniem

współczynnika 3 - w odniesieniu do środków trwałych,

b)

odpisy amortyzacyjne obliczone przy zastosowaniu trzykrotnie skróconych okresów amortyzowania,

o których mowa w pkt 4b - w odniesieniu do wartości niematerialnych i prawnych,

7)

spłacie wartości początkowej - rozumie się przez to faktycznie otrzymaną przez finansującego

w opłatach ustalonych w umowie leasingu równowartość wartości początkowej środków

trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, określoną zgodnie z art. 16g, w

podstawowym okresie umowy leasingu; spłaty tej nie koryguje się o kwotę wypłaconą

korzystającemu, o której mowa w art. 17d albo art. 17h.

Art. 17b.

1.

Opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie

umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

stanowią przychód finansującego i odpowiednio koszt uzyskania przychodów korzystającego,

z zastrzeżeniem ust. 2, jeżeli umowa ta spełnia następujące warunki

1)

została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu

amortyzacji, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome

lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 10

lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości, oraz

2)

suma ustalonych w niej opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada

co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

2.

Jeżeli finansujący w dniu zawarcia umowy leasingu korzysta ze zwolnień w podatku dochodowym

przysługujących na podstawie

1)

art. 6,

2)

przepisów o specjalnych strefach ekonomicznych,

3)

art. 23 i 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym (Dz.

U. z 1997 r. Nr 26, poz. 143, z 1998 r. Nr 160, poz. 1063 oraz z 1999 r. Nr 49, poz.

484 i Nr 101, poz. 1178)

- do umowy tej stosuje się zasady opodatkowania określone w art. 17f-17h.

Art. 17c.

Jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy leasingu, o której mowa w art. 17b ust.

1, finansujący przenosi na korzystającego własność środków trwałych lub wartości niematerialnych

i prawnych, będących przedmiotem tej umowy

1)

przychodem ze sprzedaży środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych jest

ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie sprzedaży; jeżeli jednak cena ta

jest niższa od hipotetycznej wartości netto środków trwałych lub wartości niematerialnych

i prawnych, przychód ten określa się w wysokości wartości rynkowej według zasad określonych

w art. 14,

2)

kosztem uzyskania przychodów przy ustalaniu dochodu ze sprzedaży jest rzeczywista

wartość netto.

Art. 17d.

1.

Jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy leasingu, o której mowa w art. 17b ust.

1, finansujący przenosi na osobę trzecią własność środków trwałych lub wartości niematerialnych

i prawnych, będących przedmiotem tej umowy, oraz wypłaca korzystającemu z tytułu spłaty

ich wartości uzgodnioną kwotę - przy określaniu przychodu ze sprzedaży i kosztu jego

uzyskania stosuje się przepisy art. 12-16.

2.

Kwota wypłacona korzystającemu, w przypadku określonym w ust. 1, stanowi koszt uzyskania

przychodów finansującego w dniu zapłaty do wysokości różnicy pomiędzy rzeczywistą

wartością netto a hipotetyczną wartością netto.

3.

Kwota otrzymana przez korzystającego, w przypadku określonym w ust. 1, stanowi jego

przychód w dniu jej otrzymania.

Art. 17e.

Jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy leasingu, o której mowa w art. 17b ust.

1, finansujący oddaje korzystającemu do dalszego używania środki trwałe lub wartości

niematerialne i prawne, będące przedmiotem tej umowy, przychodem finansującego i odpowiednio

kosztem uzyskania przychodów korzystającego są opłaty ustalone przez strony tej umowy.

Art. 17f.

1.

Do przychodów finansującego i odpowiednio do kosztów uzyskania przychodów korzystającego

nie zalicza się opłat, o których mowa w art. 17b ust. 1, w części stanowiącej spłatę

wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli

są spełnione łącznie następujące warunki

1)

umowa leasingu została zawarta na czas oznaczony,

2)

suma ustalonych w umowie leasingu opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów

i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości

niematerialnych i prawnych,

3)

umowa zawiera postanowienie, że odpisów amortyzacyjnych w podstawowym okresie umowy

leasingu dokonuje korzystający.

2.

Jeżeli wysokość kwoty spłaty wartości środków trwałych lub wartości niematerialnych

i prawnych przypadających na poszczególne opłaty nie jest określona w umowie leasingu,

ustala się ją proporcjonalnie do okresu trwania tej umowy.

Art. 17g.

1.

Jeżeli są spełnione warunki, o których mowa w art. 17f ust. 1, i po upływie podstawowego

okresu umowy leasingu finansujący przenosi na korzystającego własność środków trwałych

lub wartości niematerialnych i prawnych będących przedmiotem tej umowy

1)

przychodem ze sprzedaży środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych jest

ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie sprzedaży, także wtedy, gdy odbiega

ona znacznie od ich wartości rynkowej,

2)

do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się wydatków poniesionych przez finansującego

na nabycie lub wytworzenie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych

stanowiących przedmiot umowy leasingu; kosztem są jednak te wydatki pomniejszone o

spłatę wartości początkowej, o której mowa w art. 17a pkt 7.

2.

Jeżeli są spełnione warunki, o których mowa w art. 17f ust. 1, i po upływie podstawowego

okresu umowy leasingu finansujący oddaje korzystającemu do dalszego używania środki

trwałe lub wartości niematerialne i prawne, będące przedmiotem umowy, przychodem finansującego

i odpowiednio kosztem uzyskania przychodów korzystającego są opłaty ustalone przez

strony, także wtedy, gdy odbiegają znacznie od wartości rynkowej.

Art. 17h.

1.

Jeżeli są spełnione warunki, o których mowa w art. 17f ust. 1, i po upływie podstawowego

okresu umowy leasingu finansujący przenosi na osobę trzecią własność środków trwałych

lub wartości niematerialnych i prawnych, będących przedmiotem umowy, oraz wypłaca

korzystającemu z tytułu spłaty ich wartości uzgodnioną kwotę

1)

przy określaniu przychodu ze sprzedaży stosuje się przepisy, o których mowa w art.

12-14,

2)

do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się wydatków poniesionych przez finansującego

na nabycie lub wytworzenie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych

stanowiących przedmiot umowy; kosztem są jednak te wydatki pomniejszone o spłatę wartości

początkowej, o której mowa w art. 17a pkt 7.

2.

Kwota wypłacona korzystającemu stanowi koszt uzyskania przychodów u finansującego

i jest przychodem korzystającego w dniu jej otrzymania.

Art. 17i.

1.

Jeżeli przedmiotem umowy leasingu zawartej na czas oznaczony są grunty, a suma ustalonych

w niej opłat odpowiada co najmniej wartości gruntów równej wydatkom na ich nabycie

- do przychodów finansującego i odpowiednio do kosztów uzyskania przychodów korzystającego

nie zalicza się opłat ustalonych w tej umowie, ponoszonych przez korzystającego w

podstawowym okresie tej umowy z tytułu używania przedmiotu umowy, w części stanowiącej

spłatę tej wartości; przepis art. 17f ust. 2 stosuje się odpowiednio.

2.

Jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy leasingu finansujący przenosi na korzystającego

lub osobę trzecią własność gruntów będących przedmiotem tej umowy, albo oddaje je

korzystającemu do dalszego używania, do ustalenia przychodów i kosztów uzyskania przychodów

stron umowy przepisy art. 17g i art. 17h stosuje się odpowiednio.

Art. 17j.

1.

Jeżeli w umowie leasingu została określona cena, po której korzystający ma prawo nabyć

przedmiot umowy po zakończeniu podstawowego okresu tej umowy, cenę tę uwzględnia się

w sumie opłat, o których mowa w art. 17b ust. 1 pkt 2 i art. 17f ust. 1 pkt 2.

2.

Do sumy opłat, o której mowa w ust. 1, nie zalicza się

1)

płatności na rzecz finansującego za świadczenia dodatkowe, o ile są one wyodrębnione

z opłat leasingowych,

2)

podatków, w których obowiązek podatkowy ciąży na finansującym z tytułu własności lub

posiadania środków trwałych, będących przedmiotem umowy leasingu, oraz składek na

ubezpieczenie tych środków trwałych, jeżeli w umowie leasingu zastrzeżono, że korzystający

będzie ponosił ciężar tych podatków i składek niezależnie od opłat za używanie,

3)

kaucji określonej w umowie leasingu wpłaconej finansującemu przez korzystającego.

3.

Kaucji, o której mowa w ust. 2 pkt 3, nie zalicza się do przychodów finansującego

i odpowiednio do kosztów uzyskania przychodów korzystającego.

Art. 17k.

1.

Jeżeli finansujący przeniósł na rzecz osoby trzeciej wierzytelności z tytułu opłat,

o których mowa w art. 17b ust. 1, a nie została przeniesiona na osobę trzecią własność

przedmiotu umowy leasingu

1)

do przychodów finansującego nie zalicza się kwot wypłaconych przez osobę trzecią z

tytułu przeniesienia wierzytelności,

2)

kosztem uzyskania przychodów finansującego jest zapłacone osobie trzeciej dyskonto

lub wynagrodzenie.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, opłaty ponoszone przez korzystającego na rzecz

osoby trzeciej stanowią przychód finansującego w dniu wymagalności zapłaty.

Art. 17l.

Do opodatkowania stron umowy zawartej na czas nieoznaczony lub na czas oznaczony,

lecz niespełniającej warunków, określonych w art. 17b ust. 1 pkt 2 lub art. 17f ust.

1 lub art. 17i ust. 1, stosuje się przepisy, o których mowa w art. 12-16, dla umów

najmu i dzierżawy.

”

W ustawie z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym

(Dz. U. Nr 11, poz. 50, Nr 28, poz. 127 i Nr 129, poz. 599, z 1994 r. Nr 132, poz. 670, z 1995 r. Nr 44, poz. 231 i Nr 142, poz. 702 i 703, z 1996 r. Nr 137, poz. 640, z 1997 r. Nr 111, poz. 722, Nr 123, poz. 776 i 780, Nr 137, poz. 926, Nr 141, poz. 943 i Nr 162, poz. 1104, z 1998 r. Nr 139, poz. 905 i Nr 161, poz. 1076, z 1999 r. Nr 50, poz. 499, Nr 57, poz. 596 i Nr 95, poz. 1100, z 2000 r. Nr 68, poz. 805 i Nr 105, poz. 1107 oraz z 2001 r. Nr 12, poz. 92, Nr 39, poz. 459, Nr 56, poz. 580, Nr 63, poz. 639, Nr 80, poz. 858 i Nr 90, poz. 995) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 21 w ust. 9 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

może określić przypadki, gdy przyjęcie przez podatnika w odpłatne używanie środków

trwałych należących do osób trzecich może być traktowane na równi z zakupem tych środków,

oraz może określić zasady zwrotu różnicy tego podatku,

”

;

2)

w art. 25

a)

w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

samochodów osobowych oraz innych samochodów o dopuszczalnej ładowności do 500 kg,

z wyjątkiem przypadków, gdy odprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie na podstawie

umów leasingu tych samochodów stanowi przedmiot działalności podatnika,

”

b)

w ust. 2 dodaje się pkt 5 w brzmieniu

„

5)

wydatków na nabycie towarów celem oddania w odpłatne używanie na podstawie umów leasingu,

jeżeli zgodnie z przepisami podatku dochodowego odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający.

”

Do umów najmu lub dzierżawy rzeczy lub praw majątkowych oraz umów o podobnym charakterze

zawartych przed dniem 1 października 2001 r. stosuje się odpowiednio przepisy ustaw

wymienionych w art. 1 albo w art. 2 w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 października

2001 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2001 r. i ma zastosowanie do umów zawartych

poczynając od tego dnia, z wyjątkiem przepisów art. 1 pkt 5 lit. a) tiret drugie i

pkt 8 oraz art. 2 pkt 1, 3 i pkt 5 lit. a) tiret drugie, które wchodzą w życie z dniem

1 stycznia 2002 r.

Ilekroć w rozdziale jest mowa o

1)

umowie leasingu - rozumie się przez to umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także

każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana dalej «finansującym», oddaje

do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych

w ustawie drugiej stronie, zwanej dalej «korzystającym», podlegające amortyzacji środki

trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty,

2)

podstawowym okresie umowy leasingu - rozumie się przez to czas oznaczony, na jaki

została zawarta ta umowa, z wyłączeniem czasu, na który może być przedłużona lub skrócona,

3)

odpisach amortyzacyjnych - rozumie się przez to odpisy amortyzacyjne dokonywane wyłącznie

zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16,

4)

normatywnym okresie amortyzacji - rozumie się przez to w odniesieniu do

a)

środków trwałych - okres, w którym odpisy amortyzacyjne, wynikające z zastosowania

stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych, zrównują się

z wartością początkową środków trwałych,

b)

wartości niematerialnych i prawnych - okres ustalony w art. 16m,

5)

rzeczywistej wartości netto - rozumie się przez to wartość początkową środków trwałych

lub wartości niematerialnych i prawnych zaktualizowaną zgodnie z odrębnymi przepisami,

pomniejszoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt

1,

6)

hipotetycznej wartości netto - rozumie się przez to wartość początkową określoną zgodnie

z art. 16g pomniejszoną o

a)

odpisy amortyzacyjne obliczone według zasad określonych w art. 16k ust. 1 z uwzględnieniem

współczynnika 3 - w odniesieniu do środków trwałych,

b)

odpisy amortyzacyjne obliczone przy zastosowaniu trzykrotnie skróconych okresów amortyzowania,

o których mowa w pkt 4b - w odniesieniu do wartości niematerialnych i prawnych,

7)

spłacie wartości początkowej - rozumie się przez to faktycznie otrzymaną przez finansującego

w opłatach ustalonych w umowie leasingu równowartość wartości początkowej środków

trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, określoną zgodnie z art. 16g, w

podstawowym okresie umowy leasingu; spłaty tej nie koryguje się o kwotę wypłaconą

korzystającemu, o której mowa w art. 17d albo art. 17h.

1.

Opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie

umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

stanowią przychód finansującego i odpowiednio koszt uzyskania przychodów korzystającego,

z zastrzeżeniem ust. 2, jeżeli umowa ta spełnia następujące warunki

1)

została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu

amortyzacji, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome

lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 10

lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości, oraz

2)

suma ustalonych w niej opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada

co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

2.

Jeżeli finansujący w dniu zawarcia umowy leasingu korzysta ze zwolnień w podatku dochodowym

przysługujących na podstawie

1)

art. 6,

2)

przepisów o specjalnych strefach ekonomicznych,

3)

art. 23 i 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym (Dz.

U. z 1997 r. Nr 26, poz. 143, z 1998 r. Nr 160, poz. 1063 oraz z 1999 r. Nr 49, poz.

484 i Nr 101, poz. 1178)

- do umowy tej stosuje się zasady opodatkowania określone w art. 17f-17h.

Jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy leasingu, o której mowa w art. 17b ust.

1, finansujący przenosi na korzystającego własność środków trwałych lub wartości niematerialnych

i prawnych, będących przedmiotem tej umowy

1)

przychodem ze sprzedaży środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych jest

ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie sprzedaży; jeżeli jednak cena ta

jest niższa od hipotetycznej wartości netto środków trwałych lub wartości niematerialnych

i prawnych, przychód ten określa się w wysokości wartości rynkowej według zasad określonych

w art. 14,

2)

kosztem uzyskania przychodów przy ustalaniu dochodu ze sprzedaży jest rzeczywista

wartość netto.

1.

Jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy leasingu, o której mowa w art. 17b ust.

1, finansujący przenosi na osobę trzecią własność środków trwałych lub wartości niematerialnych

i prawnych, będących przedmiotem tej umowy, oraz wypłaca korzystającemu z tytułu spłaty

ich wartości uzgodnioną kwotę - przy określaniu przychodu ze sprzedaży i kosztu jego

uzyskania stosuje się przepisy art. 12-16.

2.

Kwota wypłacona korzystającemu, w przypadku określonym w ust. 1, stanowi koszt uzyskania

przychodów finansującego w dniu zapłaty do wysokości różnicy pomiędzy rzeczywistą

wartością netto a hipotetyczną wartością netto.

3.

Kwota otrzymana przez korzystającego, w przypadku określonym w ust. 1, stanowi jego

przychód w dniu jej otrzymania.

Jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy leasingu, o której mowa w art. 17b ust.

1, finansujący oddaje korzystającemu do dalszego używania środki trwałe lub wartości

niematerialne i prawne, będące przedmiotem tej umowy, przychodem finansującego i odpowiednio

kosztem uzyskania przychodów korzystającego są opłaty ustalone przez strony tej umowy.

1.

Do przychodów finansującego i odpowiednio do kosztów uzyskania przychodów korzystającego

nie zalicza się opłat, o których mowa w art. 17b ust. 1, w części stanowiącej spłatę

wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli

są spełnione łącznie następujące warunki

1)

umowa leasingu została zawarta na czas oznaczony,

2)

suma ustalonych w umowie leasingu opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów

i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości

niematerialnych i prawnych,

3)

umowa zawiera postanowienie, że odpisów amortyzacyjnych w podstawowym okresie umowy

leasingu dokonuje korzystający.

2.

Jeżeli wysokość kwoty spłaty wartości środków trwałych lub wartości niematerialnych

i prawnych przypadających na poszczególne opłaty nie jest określona w umowie leasingu,

ustala się ją proporcjonalnie do okresu trwania tej umowy.

1.

Jeżeli są spełnione warunki, o których mowa w art. 17f ust. 1, i po upływie podstawowego

okresu umowy leasingu finansujący przenosi na korzystającego własność środków trwałych

lub wartości niematerialnych i prawnych będących przedmiotem tej umowy

1)

przychodem ze sprzedaży środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych jest

ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie sprzedaży, także wtedy, gdy odbiega

ona znacznie od ich wartości rynkowej,

2)

do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się wydatków poniesionych przez finansującego

na nabycie lub wytworzenie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych

stanowiących przedmiot umowy leasingu; kosztem są jednak te wydatki pomniejszone o

spłatę wartości początkowej, o której mowa w art. 17a pkt 7.

2.

Jeżeli są spełnione warunki, o których mowa w art. 17f ust. 1, i po upływie podstawowego

okresu umowy leasingu finansujący oddaje korzystającemu do dalszego używania środki

trwałe lub wartości niematerialne i prawne, będące przedmiotem umowy, przychodem finansującego

i odpowiednio kosztem uzyskania przychodów korzystającego są opłaty ustalone przez

strony, także wtedy, gdy odbiegają znacznie od wartości rynkowej.

1.

Jeżeli są spełnione warunki, o których mowa w art. 17f ust. 1, i po upływie podstawowego

okresu umowy leasingu finansujący przenosi na osobę trzecią własność środków trwałych

lub wartości niematerialnych i prawnych, będących przedmiotem umowy, oraz wypłaca

korzystającemu z tytułu spłaty ich wartości uzgodnioną kwotę

1)

przy określaniu przychodu ze sprzedaży stosuje się przepisy, o których mowa w art.

12-14,

2)

do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się wydatków poniesionych przez finansującego

na nabycie lub wytworzenie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych

stanowiących przedmiot umowy; kosztem są jednak te wydatki pomniejszone o spłatę wartości

początkowej, o której mowa w art. 17a pkt 7.

2.

Kwota wypłacona korzystającemu stanowi koszt uzyskania przychodów u finansującego

i jest przychodem korzystającego w dniu jej otrzymania.

1.

Jeżeli przedmiotem umowy leasingu zawartej na czas oznaczony są grunty, a suma ustalonych

w niej opłat odpowiada co najmniej wartości gruntów równej wydatkom na ich nabycie

- do przychodów finansującego i odpowiednio do kosztów uzyskania przychodów korzystającego

nie zalicza się opłat ustalonych w tej umowie, ponoszonych przez korzystającego w

podstawowym okresie tej umowy z tytułu używania przedmiotu umowy, w części stanowiącej

spłatę tej wartości; przepis art. 17f ust. 2 stosuje się odpowiednio.

2.

Jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy leasingu finansujący przenosi na korzystającego

lub osobę trzecią własność gruntów będących przedmiotem tej umowy, albo oddaje je

korzystającemu do dalszego używania, do ustalenia przychodów i kosztów uzyskania przychodów

stron umowy przepisy art. 17g i art. 17h stosuje się odpowiednio.

1.

Jeżeli w umowie leasingu została określona cena, po której korzystający ma prawo nabyć

przedmiot umowy po zakończeniu podstawowego okresu tej umowy, cenę tę uwzględnia się

w sumie opłat, o których mowa w art. 17b ust. 1 pkt 2 i art. 17f ust. 1 pkt 2.

2.

Do sumy opłat, o której mowa w ust. 1, nie zalicza się

1)

płatności na rzecz finansującego za świadczenia dodatkowe, o ile są one wyodrębnione

z opłat leasingowych,

2)

podatków, w których obowiązek podatkowy ciąży na finansującym z tytułu własności lub

posiadania środków trwałych, będących przedmiotem umowy leasingu, oraz składek na

ubezpieczenie tych środków trwałych, jeżeli w umowie leasingu zastrzeżono, że korzystający

będzie ponosił ciężar tych podatków i składek niezależnie od opłat za używanie,

3)

kaucji określonej w umowie leasingu wpłaconej finansującemu przez korzystającego.

3.

Kaucji, o której mowa w ust. 2 pkt 3, nie zalicza się do przychodów finansującego

i odpowiednio do kosztów uzyskania przychodów korzystającego.

1.

Jeżeli finansujący przeniósł na rzecz osoby trzeciej wierzytelności z tytułu opłat,

o których mowa w art. 17b ust. 1, a nie została przeniesiona na osobę trzecią własność

przedmiotu umowy leasingu

1)

do przychodów finansującego nie zalicza się kwot wypłaconych przez osobę trzecią z

tytułu przeniesienia wierzytelności,

2)

kosztem uzyskania przychodów finansującego jest zapłacone osobie trzeciej dyskonto

lub wynagrodzenie.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, opłaty ponoszone przez korzystającego na rzecz

osoby trzeciej stanowią przychód finansującego w dniu wymagalności zapłaty.

Do opodatkowania stron umowy zawartej na czas nieoznaczony lub na czas oznaczony,

lecz niespełniającej warunków, określonych w art. 17b ust. 1 pkt 2 lub art. 17f ust.

1 lub art. 17i ust. 1, stosuje się przepisy, o których mowa w art. 12-16, dla umów

najmu i dzierżawy.

Ilekroć w rozdziale jest mowa o

1)

umowie leasingu - rozumie się przez to umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także

każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana dalej «finansującym», oddaje

do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych

w ustawie drugiej stronie, zwanej dalej «korzystającym», podlegające amortyzacji środki

trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty,

2)

podstawowym okresie umowy leasingu - rozumie się przez to czas oznaczony, na jaki

została zawarta ta umowa, z wyłączeniem czasu, na który może być przedłużona lub skrócona,

3)

odpisach amortyzacyjnych - rozumie się przez to odpisy amortyzacyjne dokonywane wyłącznie

zgodnie z przepisami art. 22a-22m, z uwzględnieniem art. 23,

4)

normatywnym okresie amortyzacji - rozumie się przez to w odniesieniu do

a)

środków trwałych - okres, w którym odpisy amortyzacyjne, wynikające z zastosowania

stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych, zrównują się

z wartością początkową środków trwałych,

b)

wartości niematerialnych i prawnych - okres ustalony w art. 22m,

5)

rzeczywistej wartości netto - rozumie się przez to wartość początkową środków trwałych

lub wartości niematerialnych i prawnych zaktualizowaną zgodnie z odrębnymi przepisami,

pomniejszoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt

1,

6)

hipotetycznej wartości netto - rozumie się przez to wartość początkową określoną zgodnie

z art. 22g pomniejszoną o

a)

odpisy amortyzacyjne obliczone według zasad określonych w art. 22k ust. 1 z uwzględnieniem

współczynnika 3 - w odniesieniu do środków trwałych,

b)

odpisy amortyzacyjne obliczone przy zastosowaniu trzykrotnie skróconych okresów amortyzowania,

o których mowa w pkt 4b - w odniesieniu do wartości niematerialnych i prawnych,

7)

spłacie wartości początkowej - rozumie się przez to faktycznie otrzymaną przez finansującego

w opłatach ustalonych w umowie leasingu równowartość wartości początkowej środków

trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, określoną zgodnie z art. 22g, w

podstawowym okresie umowy leasingu; spłaty tej nie koryguje się o kwotę wypłaconą

korzystającemu, o której mowa w art. 23d albo art. 23h.

1.

Opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie

umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

stanowią przychód finansującego i odpowiednio koszt uzyskania przychodów korzystającego,

z zastrzeżeniem ust. 2, jeżeli umowa ta spełnia następujące warunki

1)

została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu

amortyzacji, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome

lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 10

lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości, oraz

2)

suma ustalonych w niej opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada

co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

2.

Jeżeli finansujący w dniu zawarcia umowy leasingu korzysta ze zwolnień w podatku dochodowym

przysługujących na podstawie

1)

art. 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.

U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, Nr 60, poz. 700 i 703, Nr 86, poz. 958, Nr 103, poz.

1100, Nr 117, poz. 1228 i Nr 122, poz. 1315 i 1324),

2)

przepisów o specjalnych strefach ekonomicznych,

3)

art. 23 i 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym (Dz.

U. z 1997 r. Nr 26, poz. 143, z 1998 r. Nr 160, poz. 1063 oraz z 1999 r. Nr 49, poz.

484 i Nr 101, poz. 1178)

- do umowy tej stosuje się zasady opodatkowania określone w art. 23f-23h.

Jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy leasingu, o której mowa w art. 23b ust.

1, finansujący przenosi na korzystającego własność środków trwałych lub wartości niematerialnych

i prawnych, będących przedmiotem tej umowy

1)

przychodem ze sprzedaży środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych jest

ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie sprzedaży; jeżeli jednak cena ta

jest niższa od hipotetycznej wartości netto środków trwałych lub wartości niematerialnych

i prawnych, przychód ten określa się w wysokości wartości rynkowej według zasad określonych

w art. 19,

2)

kosztem uzyskania przychodów przy ustalaniu dochodu ze sprzedaży jest rzeczywista

wartość netto.

1.

Jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy leasingu, o której mowa w art. 23b ust.

1, finansujący przenosi na osobę trzecią własność środków trwałych lub wartości niematerialnych

i prawnych, będących przedmiotem tej umowy, oraz wypłaca korzystającemu z tytułu spłaty

ich wartości uzgodnioną kwotę - przy określaniu przychodu ze sprzedaży i kosztu jego

uzyskania stosuje się przepisy art. 14, art. 19, art. 22 i art. 23.

2.

Kwota wypłacona korzystającemu, w przypadku określonym w ust. 1, stanowi koszt uzyskania

przychodów finansującego w dniu zapłaty do wysokości różnicy pomiędzy rzeczywistą

wartością netto a hipotetyczną wartością netto.

3.

Kwota otrzymana przez korzystającego, w przypadku określonym w ust. 1, stanowi jego

przychód w dniu jej otrzymania.

Jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy leasingu, o której mowa w art. 23b ust.

1, finansujący oddaje korzystającemu do dalszego używania środki trwałe lub wartości

niematerialne i prawne, będące przedmiotem tej umowy, przychodem finansującego i odpowiednio

kosztem uzyskania przychodów korzystającego są opłaty ustalone przez strony tej umowy.

1.

Do przychodów finansującego i odpowiednio do kosztów uzyskania przychodów korzystającego

nie zalicza się opłat, o których mowa w art. 23b ust. 1, w części stanowiącej spłatę

wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli

są spełnione łącznie następujące warunki

1)

umowa leasingu została zawarta na czas oznaczony,

2)

suma ustalonych w umowie leasingu opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów

i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości

niematerialnych i prawnych,

3)

umowa zawiera postanowienie, że odpisów amortyzacyjnych w podstawowym okresie umowy

leasingu dokonuje korzystający.

2.

Jeżeli wysokość kwoty spłaty wartości środków trwałych lub wartości niematerialnych

i prawnych przypadających na poszczególne opłaty nie jest określona w umowie leasingu,

ustala się ją proporcjonalnie do okresu trwania tej umowy.

1.

Jeżeli są spełnione warunki, o których mowa w art. 23f ust. 1, i po upływie podstawowego

okresu umowy leasingu finansujący przenosi na korzystającego własność środków trwałych

lub wartości niematerialnych i prawnych będących przedmiotem tej umowy

1)

przychodem ze sprzedaży środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych jest

ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie sprzedaży, także wtedy, gdy odbiega

ona znacznie od ich wartości rynkowej,

2)

do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się wydatków poniesionych przez finansującego

na nabycie lub wytworzenie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych

stanowiących przedmiot umowy leasingu; kosztem są jednak te wydatki pomniejszone o

spłatę wartości początkowej, o której mowa w art. 23a pkt 7.

2.

Jeżeli są spełnione warunki, o których mowa w art. 23f ust. 1, i po upływie podstawowego

okresu umowy leasingu finansujący oddaje korzystającemu do dalszego używania środki

trwałe lub wartości niematerialne i prawne, będące przedmiotem umowy, przychodem finansującego

i odpowiednio kosztem uzyskania przychodów korzystającego są opłaty ustalone przez

strony, także wtedy, gdy odbiegają znacznie od wartości rynkowej.

1.

Jeżeli są spełnione warunki, o których mowa w art. 23f ust. 1, i po upływie podstawowego

okresu umowy leasingu finansujący przenosi na osobę trzecią własność środków trwałych

lub wartości niematerialnych i prawnych, będących przedmiotem umowy, oraz wypłaca

korzystającemu z tytułu spłaty ich wartości uzgodnioną kwotę

1)

przy określaniu przychodu ze sprzedaży stosuje się przepisy, o których mowa w art.

14 i art. 19,

2)

do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się wydatków poniesionych przez finansującego

na nabycie lub wytworzenie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych

stanowiących przedmiot umowy; kosztem są jednak te wydatki pomniejszone o spłatę wartości

początkowej, o której mowa w art. 23a pkt 7.

2.

Kwota wypłacona korzystającemu stanowi koszt uzyskania przychodów finansującego i

jest przychodem korzystającego w dniu jej otrzymania.

1.

Jeżeli przedmiotem umowy leasingu zawartej na czas oznaczony są grunty, a suma ustalonych

w niej opłat odpowiada co najmniej wartości gruntów równej wydatkom na ich nabycie

- do przychodów finansującego i odpowiednio do kosztów uzyskania przychodów korzystającego

nie zalicza się opłat ustalonych w tej umowie, ponoszonych przez korzystającego w

podstawowym okresie tej umowy z tytułu używania przedmiotu umowy, w części stanowiącej

spłatę tej wartości; przepis art. 23f ust. 2 stosuje się odpowiednio.

2.

Jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy leasingu finansujący przenosi na korzystającego

lub osobę trzecią własność gruntów będących przedmiotem tej umowy, albo oddaje je

korzystającemu do dalszego używania, do ustalenia przychodów i kosztów uzyskania przychodów

stron umowy przepisy art. 23g i art. 23h stosuje się odpowiednio.

1.

Jeżeli w umowie leasingu została określona cena, po której korzystający ma prawo nabyć

przedmiot umowy po zakończeniu podstawowego okresu tej umowy, cenę tę uwzględnia się

w sumie opłat, o których mowa w art. 23b ust. 1 pkt 2 i art. 23f ust. 1 pkt 2.

2.

Do sumy opłat, o której mowa w ust. 1, nie zalicza się

1)

płatności na rzecz finansującego za świadczenia dodatkowe, o ile są one wyodrębnione

z opłat leasingowych,

2)

podatków, w których obowiązek podatkowy ciąży na finansującym z tytułu własności lub

posiadania środków trwałych, będących przedmiotem umowy leasingu, oraz składek na

ubezpieczenie tych środków trwałych, jeżeli w umowie leasingu zastrzeżono, że korzystający

będzie ponosił ciężar tych podatków i składek niezależnie od opłat za używanie,

3)

kaucji określonej w umowie leasingu wpłaconej finansującemu przez korzystającego.

3.

Kaucji, o której mowa w ust. 2 pkt 3, nie zalicza się do przychodów finansującego

i odpowiednio do kosztów uzyskania przychodów korzystającego.

1.

Jeżeli finansujący przeniósł na rzecz osoby trzeciej wierzytelności z tytułu opłat,

o których mowa w art. 23b ust. 1, a nie została przeniesiona na osobę trzecią własność

przedmiotu umowy leasingu

1)

do przychodów finansującego nie zalicza się kwot wypłaconych przez osobę trzecią z

tytułu przeniesienia wierzytelności,

2)

kosztem uzyskania przychodów finansującego jest zapłacone osobie trzeciej dyskonto

lub wynagrodzenie.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, opłaty ponoszone przez korzystającego na rzecz

osoby trzeciej stanowią przychód finansującego w dniu wymagalności zapłaty.

Do opodatkowania stron umowy zawartej na czas nieoznaczony lub na czas oznaczony,

lecz niespełniającej warunków, określonych w art. 23b ust. 1 pkt 2 lub art. 23f ust.

1, lub art. 23i ust. 1, stosuje się przepisy, o których mowa w art. 11, 22 i 23, dla

umów najmu i dzierżawy.