Ustawa z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej.
Table of Provisions (16)
Statutory Text (16 Articles)
1.
Opłacie skarbowej podlegają
1)
w sprawach indywidualnych z zakresu administracji publicznej
a)
podania (żądania, odwołania, zażalenia) i załączniki do podań,
b)
czynności urzędowe dokonywane na podstawie zgłoszenia lub na wniosek zainteresowanego,
c)
zaświadczenia wydawane na wniosek zainteresowanego,
d)
zezwolenia (pozwolenia, koncesje) wydawane na wniosek zainteresowanego,
2)
następujące dokumenty
a)
stwierdzające ustanowienie pełnomocnika oraz ich odpisy (wypisy),
b)
weksle,
c)
dokumenty przewozowe.
2.
W przypadku wykonywania zadań z zakresu administracji publicznej przez podmioty inne
niż organy administracji rządowej i samorządowej opłacie skarbowej podlegają składane
do tych podmiotów podania i załączniki do podań oraz wydawane przez nie zaświadczenia
i zezwolenia.
1.
Nie podlegają opłacie skarbowej
1)
podania i załączniki do podań, czynności urzędowe, zaświadczenia, zezwolenia oraz
dokumenty stwierdzające ustanowienie pełnomocnika oraz ich odpisy (wypisy) w sprawach
a)
alimentacyjnych, opieki, kurateli i przysposobienia,
b)
ubezpieczenia społecznego, ubezpieczenia zdrowotnego, opieki społecznej, ulg określonych
w przepisach szczególnych dla żołnierzy niezawodowych i poborowych odbywających służbę
zastępczą oraz ich rodzin, a także uprawnień dla osób niepełnosprawnych i osób objętych
przepisami o szczególnych uprawnieniach dla kombatantów,
c)
wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, wyborów do Sejmu, Senatu i organów samorządu
terytorialnego oraz referendum,
d)
powszechnego obowiązku obrony, z wyjątkiem podań w sprawach udzielenia zgody na przyjęcie
obowiązków w obcym wojsku,
e)
zatrudnienia, świadczeń socjalnych i wynagrodzeń za pracę,
f)
nauki, szkolnictwa i oświaty pozaszkolnej oraz zdrowia,
g)
załatwianych na podstawie przepisów o gospodarce nieruchomościami,
h)
sprzedaży lub zamiany nieruchomości lub prawa użytkowania wieczystego na podstawie
przepisów o ochronie i kształtowaniu środowiska,
i)
sprzedaży rzeczy w postępowaniu egzekucyjnym i upadłościowym,
j)
nabycia obywatelstwa polskiego w drodze repatriacji oraz stwierdzenia posiadania obywatelstwa
polskiego nabytego w tym trybie,
2)
podania i załączniki do podań, czynności urzędowe, zaświadczenia oraz zezwolenia w
sprawach budownictwa mieszkaniowego,
3)
podania i załączniki do podań oraz wydawane na skutek tych podań zaświadczenia niezbędne
do uzasadnienia wniosków w sprawach wymienionych w pkt 1 i 2,
4)
podania i załączniki do podań, których przedmiotem są skargi i wnioski w rozumieniu
przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego; nie dotyczy to pism określonych przez strony jako skargi, lecz będących w swej istocie
środkami odwoławczymi składanymi w toku instancji,
5)
podania i załączniki do podań związane z rejestracją umów na usługi finansowane ze
środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.
2.
Jeżeli niepodlegające opłacie skarbowej zaświadczenia, zezwolenia, dokumenty stwierdzające
ustanowienie pełnomocnika oraz ich odpisy (wypisy) zostaną użyte w sprawach innych
niż wymienione w ust. 1 pkt 1-3, powstaje wówczas obowiązek zapłacenia opłaty skarbowej
od tych dokumentów.
Nie podlegają opłacie skarbowej podania i załączniki do podań, czynności urzędowe,
zaświadczenia oraz zezwolenia, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów podlegają innym
opłatom o charakterze publicznoprawnym lub są od tych opłat zwolnione.
1.
Obowiązek zapłaty opłaty skarbowej ciąży na osobach fizycznych, osobach prawnych i
jednostkach organizacyjnych niemających osobowości prawnej, jeżeli wystawiają (sporządzają)
dokumenty, składają podania i załączniki do podań albo jeżeli na ich wniosek dokonuje
się czynności urzędowych lub wydaje zaświadczenia lub zezwolenia.
2.
Obowiązek zapłaty opłaty skarbowej ciąży solidarnie na osobach lub jednostkach wymienionych
w ust. 1, jeżeli składają wspólne podania i załączniki do podań albo jeżeli na ich
wspólny wniosek dokonuje się czynności urzędowych lub wydaje zaświadczenia albo zezwolenia.
3.
Jeżeli jedną ze stron czynności, o której mowa w ust. 2, jest osoba fizyczna, osoba
prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej zwolniona od opłaty
skarbowej, obowiązek zapłaty opłaty skarbowej ciąży solidarnie wyłącznie na pozostałych
stronach tej czynności.
1.
Podanie wniesione przez jedną osobę lub jednostkę, o której mowa w art. 4 ust. 1,
choćby dotyczyło więcej niż jednej sprawy, podlega jednokrotnej opłacie skarbowej,
jeżeli organ, do którego wniesiono podanie lub któremu podanie przekazano, jest właściwy
do załatwienia wszystkich spraw, których podanie dotyczy.
2.
Podanie wniesione przez więcej niż jedną osobę lub jednostkę, o której mowa w art.
4 ust. 1, podlega jednokrotnej opłacie skarbowej, jeżeli zostało wniesione przez współwłaścicieli
i dotyczy przedmiotu współwłasności lub jeżeli podanie opiera się na tej samej podstawie
prawnej.
3.
Przepis ust. 2 stosuje się również w przypadku, gdy wniesiono więcej niż jedno podanie
przez osoby lub jednostki, o których mowa w art. 4 ust. 1, jeżeli podania zostały
wniesione przez współwłaścicieli i dotyczą przedmiotu współwłasności lub jeżeli podania
opierają się na tej samej podstawie prawnej.
4.
W przypadkach niewymienionych w ust. 1-3 opłatę skarbową pobiera się odrębnie od każdego
podania wniesionego przez podmioty, o których mowa w art. 4 ust. 1.
5.
Jeżeli zgodnie z odrębnymi przepisami podanie powinno zostać rozpatrzone mimo niezapłacenia
opłaty skarbowej, koszty wezwania do uiszczenia opłaty skarbowej ponosi wnoszący podanie.
W razie nieuiszczenia, koszty wezwania podlegają ściągnięciu w trybie przepisów o
postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Obowiązek zapłaty opłaty skarbowej powstaje
1)
od podań i załączników do podań - z chwilą wniesienia podania lub złożenia załącznika,
2)
od czynności urzędowych - z chwilą dokonania zgłoszenia lub wystąpienia z wnioskiem
o dokonanie czynności urzędowej, a jeżeli w wyniku tej czynności ma być wydany dokument
- z chwilą wydania tego dokumentu,
3)
od zaświadczeń lub zezwoleń - z chwilą wydania zaświadczenia lub zezwolenia,
4)
od dokumentów - z chwilą wystawienia (sporządzenia) dokumentu,
5)
od przedmiotów opłaty określonych w art. 2 ust. 2 - z chwilą ich użycia w innych sprawach
niż wymienione w art. 2 ust. 1 pkt 1-3.
1.
Opłatę skarbową od przedmiotów określonych w art. 1 ust. 1 wpłaca się z chwilą powstania
obowiązku jej zapłaty, a w przypadku, o którym mowa w art. 2 ust. 2, oraz od weksli
- w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku zapłaty.
2.
Jeżeli opłata skarbowa jest pobierana przez płatnika, jest on obowiązany do jej poboru
z chwilą powstania obowiązku jej zapłaty.
Zwalnia się od opłaty skarbowej
1)
pod warunkiem wzajemności, państwa obce, ich przedstawicielstwa dyplomatyczne, urzędy
konsularne i siły zbrojne, międzynarodowe organizacje i instytucje oraz ich oddziały
i przedstawicielstwa, korzystające na podstawie ustaw, umów lub powszechnie uznanych
zwyczajów międzynarodowych z przywilejów i immunitetów, a także członków ich personelu
i inne osoby zrównane z nimi, jeżeli nie są one obywatelami polskimi i nie mają miejsca
stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
2)
jednostki budżetowe.
Szczegółowy wykaz przedmiotów opłaty skarbowej, wysokość stawek opłaty skarbowej od
poszczególnych jej przedmiotów oraz zwolnień określa tabela stanowiąca załącznik do
ustawy.
1.
Stawki opłaty skarbowej, określone kwotowo w załączniku do ustawy, ulegają podwyższeniu
w przypadku wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych o ponad 15% w stopniu odpowiadającym
wzrostowi tych cen.
2.
Wskaźnik wzrostu cen, o którym mowa w ust. 1, ustala się na podstawie komunikatów
Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego ogłoszonych w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski” w terminie 30 dni po upływie każdego kwartału.
3.
Stawki kwotowe opłaty skarbowej obliczone zgodnie z ust. 1 zaokrągla się w górę do
pełnych dziesiątek groszy.
4.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza, w drodze obwieszczenia, w
Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, stawki kwotowe opłaty
skarbowej obliczone zgodnie z ust. 1 i 3.
1.
Płatnikami opłaty skarbowej są
1)
notariusze - od sporządzanych przez nich dokumentów,
2)
przewoźnicy - od dokumentów przewozowych, o ile nie są wystawcami tych dokumentów.
2.
Płatnicy obowiązani są uzależnić sporządzenie dokumentu lub wydanie dokumentu od uprzedniego
zapłacenia opłaty skarbowej.
3.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
sposób pobierania, zapłaty i zwrotu opłaty skarbowej oraz sposób prowadzenia rejestrów
tej opłaty przez określenie
1)
szczegółowych zasad pobierania, zapłaty i zwrotu opłaty skarbowej oraz sposobu prowadzenia
rejestrów tej opłaty,
2)
przypadków, w których zapłata opłaty skarbowej następuje znakami tej opłaty lub przez
nabycie urzędowego blankietu wekslowego,
3)
wzorów znaków opłaty skarbowej oraz urzędowych blankietów wekslowych, a także warunków
ich wymiany.
1.
Opłata skarbowa, z zastrzeżeniem ust. 2, podlega zwrotowi
1)
od odwołania - jeżeli odwołanie to zostało w całości uwzględnione albo decyzja, której
odwołanie dotyczyło, została w innym trybie w całości uchylona lub stwierdzono jej
nieważność,
2)
od żądania wznowienia postępowania, stwierdzenia nieważności decyzji lub jej uchylenia
bądź zmiany - jeżeli decyzja, której wniosek dotyczy, została uchylona, zmieniona
lub stwierdzono jej nieważność,
3)
od czynności urzędowych - jeżeli mimo zapłacenia opłaty nie dokonano czynności urzędowej.
2.
Zwrot opłaty nie przysługuje, jeżeli zapłacona opłata skarbowa nie przekracza 2 zł.
1.
Organem podatkowym właściwym w sprawach opłaty skarbowej jest wójt lub burmistrz (prezydent
miasta).
2.
Organem podatkowym właściwym miejscowo w sprawach opłaty skarbowej jest
1)
od podań i załączników do podań, od czynności urzędowych, zaświadczeń lub zezwoleń
- organ podatkowy właściwy ze względu na siedzibę organu, który przyjął podanie, dokonał
czynności urzędowych albo wydał zaświadczenie lub zezwolenie,
2)
od dokumentów
a)
jeżeli pobór opłaty następuje przez płatnika - organ podatkowy właściwy ze względu
na miejsce zamieszkania (siedzibę) płatnika,
b)
od weksla - organ podatkowy właściwy ze względu na miejsce zamieszkania (siedzibę)
wystawcy,
c)
od pełnomocnictwa - organ właściwy ze względu na miejsce złożenia pełnomocnictwa,
d)
od dokumentów przewozowych - organ podatkowy właściwy ze względu na miejsce zamieszkania
(siedzibę) przewoźnika.
Jeżeli złożono podanie, dokonano zgłoszenia, wystąpiono z wnioskiem o dokonanie czynności
urzędowej lub z wnioskiem o wydanie zaświadczenia lub zezwolenia przed dniem wejścia
w życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.
Traci moc ustawa z dnia 31 stycznia 1989 r. o opłacie skarbowej
(Dz. U. Nr 4, poz. 23 i Nr 74, poz. 443, z 1992 r. Nr 21, poz. 86, z 1993 r. Nr 11, poz. 50, z 1995 r. Nr 86, poz. 433, z 1997 r. Nr 117, poz. 751 i Nr 137, poz. 926 oraz z 2000 r. Nr 68, poz. 805).
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.