Ustawa z dnia 26 lipca 2000 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny. (DU_2000_857) | PL

Dz.U. 2000 nr 74 poz. 857 inForce

Art. 1 Ustawa z dnia 26 lipca 2000 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny. Open official source

W ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny

(Dz. U. Nr 16, poz. 93, z 1971 r. Nr 27, poz. 252, z 1976 r. Nr 19, poz. 122, z 1982 r. Nr 11, poz. 81, Nr 19, poz. 147 i Nr 30, poz. 210, z 1984 r. Nr 45, poz. 242, z 1985 r. Nr 22, poz. 99, z 1989 r. Nr 3, poz. 11, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, Nr 55, poz. 321 i Nr 79, poz. 464, z 1991 r. Nr 107, poz. 464 i Nr 115, poz. 496, z 1993 r. Nr 17, poz. 78, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, Nr 85, poz. 388 i Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 83, poz. 417, z 1996 r. Nr 114, poz. 542, Nr 139, poz. 646 i Nr 149, poz. 703, z 1997 r. Nr 43, poz. 272, Nr 115, poz. 741, Nr 117, poz. 751 i Nr 157, poz. 1040, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 117, poz. 758, z 1999 r. Nr 52, poz. 532 oraz z 2000 r. Nr 22, poz. 271 i Nr 74, poz. 855) w księdze trzeciej „Zobowiązania” wprowadza się następujące zmiany

1)

po tytule XVII dodaje się tytuł XVII

„

Tytuł XVII

Umowa leasingu

Art. 709

Przez umowę leasingu finansujący zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa,

nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w tej umowie i oddać tę

rzecz korzystającemu do używania albo używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony,

a korzystający zobowiązuje się zapłacić finansującemu w uzgodnionych ratach wynagrodzenie

pieniężne, równe co najmniej cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez

finansującego.

Art. 709

Umowa leasingu powinna być zawarta na piśmie pod rygorem nieważności.

Art. 709

Jeżeli rzecz nie zostanie wydana korzystającemu w ustalonym terminie na skutek okoliczności,

za które ponosi on odpowiedzialność, umówione terminy płatności rat pozostają niezmienione.

Art. 709

§ 1.

Finansujący powinien wydać korzystającemu rzecz w takim stanie, w jakim znajdowała

się ona w chwili wydania finansującemu przez zbywcę.

§ 2.

Finansujący nie odpowiada wobec korzystającego za przydatność rzeczy do umówionego

użytku.

§ 3.

Finansujący obowiązany jest wydać korzystającemu razem z rzeczą odpis umowy ze zbywcą

lub odpisy innych posiadanych dokumentów dotyczących tej umowy, w szczególności odpis

dokumentu gwarancyjnego co do jakości rzeczy, otrzymanego od zbywcy lub producenta.

Art. 709

§ 1.

Jeżeli po wydaniu korzystającemu rzecz została utracona z powodu okoliczności, za

które finansujący nie ponosi odpowiedzialności, umowa leasingu wygasa.

§ 2.

Korzystający powinien niezwłocznie zawiadomić finansującego o utracie rzeczy.

§ 3.

Jeżeli umowa leasingu wygasła z przyczyn określonych w § 1, finansujący może żądać

od korzystającego natychmiastowego zapłacenia wszystkich przewidzianych w umowie a

niezapłaconych rat, pomniejszonych o korzyści, jakie finansujący uzyskał wskutek ich

zapłaty przed umówionym terminem i wygaśnięcia umowy leasingu oraz z tytułu ubezpieczenia

rzeczy, a także naprawienia szkody.

Art. 709

Jeżeli w umowie leasingu zastrzeżono, że korzystający obowiązany jest ponosić koszty

ubezpieczenia rzeczy od jej utraty w czasie trwania leasingu, w braku odmiennego postanowienia

umownego, koszty te obejmują składkę z tytułu ubezpieczenia na ogólnie przyjętych

warunkach.

Art. 709

§ 1.

Korzystający obowiązany jest utrzymywać rzecz w należytym stanie, w szczególności

dokonywać jej konserwacji i napraw niezbędnych do zachowania rzeczy w stanie niepogorszonym,

z uwzględnieniem jej zużycia wskutek prawidłowego używania, oraz ponosić ciężary związane

z własnością lub posiadaniem rzeczy.

§ 2.

Jeżeli w umowie leasingu nie zostało zastrzeżone, że konserwacji i napraw rzeczy dokonuje

osoba mająca określone kwalifikacje, korzystający powinien niezwłocznie zawiadomić

finansującego o konieczności dokonania istotnej naprawy rzeczy.

§ 3.

Korzystający obowiązany jest umożliwić finansującemu sprawdzenie rzeczy w zakresie

określonym w § 1 i 2.

Art. 709

§ 1.

Finansujący nie odpowiada wobec korzystającego za wady rzeczy, chyba że wady te powstały

na skutek okoliczności, za które finansujący ponosi odpowiedzialność. Postanowienia

umowne mniej korzystne dla korzystającego są nieważne.

§ 2.

Z chwilą zawarcia przez finansującego umowy ze zbywcą z mocy ustawy przechodzą na

korzystającego uprawnienia z tytułu wad rzeczy przysługujące finansującemu względem

zbywcy, z wyjątkiem uprawnienia odstąpienia przez finansującego od umowy ze zbywcą.

§ 3.

Wykonanie przez korzystającego uprawnień określonych w § 2 nie wpływa na jego obowiązki

wynikające z umowy leasingu, chyba że finansujący odstąpi od umowy ze zbywcą z powodu

wad rzeczy.

§ 4.

Korzystający może żądać odstąpienia przez finansującego od umowy ze zbywcą z powodu

wad rzeczy, jeżeli uprawnienie finansującego do odstąpienia wynika z przepisów prawa

lub umowy ze zbywcą. Bez zgłoszenia żądania przez korzystającego finansujący nie może

odstąpić od umowy ze zbywcą z powodu wad rzeczy.

§ 5.

W razie odstąpienia przez finansującego od umowy ze zbywcą z powodu wad rzeczy, umowa

leasingu wygasa. Finansujący może żądać od korzystającego natychmiastowego zapłacenia

wszystkich przewidzianych w umowie a niezapłaconych rat, pomniejszonych o korzyści,

jakie finansujący uzyskał wskutek ich zapłaty przed umówionym terminem i wygaśnięcia

umowy leasingu oraz umowy ze zbywcą.

Art. 709

Korzystający powinien używać rzeczy i pobierać jej pożytki w sposób określony w umowie

leasingu, a gdy umowa tego nie określa - w sposób odpowiadający właściwościom i przeznaczeniu

rzeczy.

Art. 709

Bez zgody finansującego korzystający nie może czynić w rzeczy zmian, chyba że wynikają

one z przeznaczenia rzeczy.

Art. 709

Jeżeli mimo upomnienia na piśmie przez finansującego korzystający narusza obowiązki

określone w art. 709

Art. 709

§ 1.

Bez zgody finansującego korzystający nie może oddać rzeczy do używania osobie trzeciej.

§ 2.

W razie naruszenia obowiązku określonego w § 1, finansujący może wypowiedzieć umowę

leasingu ze skutkiem natychmiastowym, chyba że strony uzgodniły termin wypowiedzenia.

Art. 709

§ 1.

Korzystający obowiązany jest płacić raty w terminach umówionych.

§ 2.

Jeżeli korzystający dopuszcza się zwłoki z zapłatą co najmniej jednej raty, finansujący

powinien wyznaczyć na piśmie korzystającemu odpowiedni termin dodatkowy do zapłacenia

zaległości z zagrożeniem, że w razie bezskutecznego upływu wyznaczonego terminu może

wypowiedzieć umowę leasingu ze skutkiem natychmiastowym, chyba że strony uzgodniły

termin wypowiedzenia. Postanowienia umowne mniej korzystne dla korzystającego są nieważne.

Art. 709

§ 1.

W razie zbycia rzeczy przez finansującego nabywca wstępuje w stosunek leasingu na

miejsce finansującego.

§ 2.

Finansujący powinien niezwłocznie zawiadomić korzystającego o zbyciu rzeczy.

Art. 709

W razie wypowiedzenia przez finansującego umowy leasingu na skutek okoliczności, za

które korzystający ponosi odpowiedzialność, finansujący może żądać od korzystającego

natychmiastowego zapłacenia wszystkich przewidzianych w umowie a niezapłaconych rat,

pomniejszonych o korzyści, jakie finansujący uzyskał wskutek ich zapłaty przed umówionym

terminem i rozwiązania umowy leasingu.

Art. 709

Jeżeli finansujący zobowiązał się, bez dodatkowego świadczenia, przenieść na korzystającego

własność rzeczy po upływie oznaczonego w umowie czasu trwania leasingu, korzystający

może żądać przeniesienia własności rzeczy w terminie miesiąca od upływu tego czasu,

chyba że strony uzgodniły inny termin.

Art. 709

Do odpowiedzialności finansującego za wady rzeczy powstałe na skutek okoliczności,

za które finansujący ponosi odpowiedzialność, uprawnień i obowiązków stron w razie

dochodzenia przez osobę trzecią przeciwko korzystającemu roszczeń dotyczących rzeczy,

odpowiedzialności korzystającego i osoby trzeciej wobec finansującego w razie oddania

rzeczy tej osobie przez korzystającego do używania, zabezpieczenia rat leasingu i

świadczeń dodatkowych korzystającego, zwrotu rzeczy przez korzystającego po zakończeniu

leasingu oraz do ulepszenia rzeczy przez korzystającego stosuje się odpowiednio przepisy

o najmie, a do zapłaty przez korzystającego rat przed terminem płatności stosuje się

odpowiednio przepisy o sprzedaży na raty.

Art. 709

Do umowy, przez którą jedna strona zobowiązuje się oddać rzecz stanowiącą jej własność

do używania albo do używania i pobierania pożytków drugiej stronie, a druga strona

zobowiązuje się zapłacić właścicielowi rzeczy w umówionych ratach wynagrodzenie pieniężne,

równe co najmniej wartości rzeczy w chwili zawarcia tej umowy, stosuje się odpowiednio

przepisy niniejszego tytułu.

”

;

2)

tytuł XXIII „Umowa agencyjna” otrzymuje brzmienie

„

Tytuł XXIII

Umowa agencyjna

Art. 758.

§ 1.

Przez umowę agencyjną przyjmujący zlecenie (agent) zobowiązuje się, w zakresie działalności

swego przedsiębiorstwa, do stałego pośredniczenia, za wynagrodzeniem, przy zawieraniu

z klientami umów na rzecz dającego zlecenie przedsiębiorcy albo do zawierania ich

w jego imieniu.

§ 2.

Do zawierania umów w imieniu dającego zlecenie oraz do odbierania dla niego oświadczeń

agent jest uprawniony tylko wtedy, gdy ma do tego umocowanie.

Art. 758

§ 1.

Jeżeli sposób wynagrodzenia nie został w umowie określony, agentowi należy się prowizja.

§ 2.

Prowizją jest wynagrodzenie, którego wysokość zależy od liczby lub wartości zawartych

umów.

§ 3.

Jeżeli wysokość prowizji nie została w umowie określona, należy się ona w wysokości

zwyczajowo przyjętej w stosunkach danego rodzaju, w miejscu działalności prowadzonej

przez agenta, a w razie niemożności ustalenia prowizji w ten sposób, agentowi należy

się prowizja w odpowiedniej wysokości, uwzględniającej wszystkie okoliczności bezpośrednio

związane z wykonaniem zleconych mu czynności.

Art. 758

Każda ze stron może żądać od drugiej pisemnego potwierdzenia treści umowy oraz postanowień

ją zmieniających lub uzupełniających. Zrzeczenie się tego uprawnienia jest nieważne.

Art. 759.

W razie wątpliwości poczytuje się, że agent jest upoważniony do przyjmowania dla dającego

zlecenie zapłaty za świadczenie, które spełnia za dającego zlecenie, oraz do przyjmowania

dla niego świadczeń, za które płaci, jak również do odbierania zawiadomień o wadach

oraz oświadczeń dotyczących wykonania umowy, którą zawarł w imieniu dającego zlecenie.

Art. 760.

Każda ze stron obowiązana jest do zachowania lojalności wobec drugiej.

Art. 760

§ 1.

Agent obowiązany jest w szczególności przekazywać wszelkie informacje mające znaczenie

dla dającego zlecenie oraz przestrzegać jego wskazówek uzasadnionych w danych okolicznościach,

a także podejmować, w zakresie prowadzonych spraw, czynności potrzebne do ochrony

praw dającego zlecenie.

§ 2.

Postanowienia umowy sprzeczne z treścią § 1 są nieważne.

Art. 760

§ 1.

Dający zlecenie obowiązany jest przekazywać agentowi dokumenty i informacje potrzebne

do prawidłowego wykonania umowy.

§ 2.

Dający zlecenie obowiązany jest w rozsądnym czasie zawiadomić agenta o przyjęciu lub

odrzuceniu propozycji zawarcia umowy oraz o niewykonaniu umowy, przy której zawarciu

agent pośredniczył lub którą zawarł w imieniu dającego zlecenie.

§ 3.

Dający zlecenie obowiązany jest zawiadomić w rozsądnym czasie agenta o tym, że liczba

umów, których zawarcie przewiduje, lub wartość ich przedmiotu będzie znacznie niższa

niż ta, której agent mógłby się normalnie spodziewać.

§ 4.

Postanowienia umowy sprzeczne z treścią § 1-3 są nieważne.

Art. 760

W razie gdy agent zawierający umowę w imieniu dającego zlecenie nie ma umocowania

albo przekroczy jego zakres, umowę uważa się za potwierdzoną, jeżeli dający zlecenie

niezwłocznie po otrzymaniu wiadomości o zawarciu umowy nie oświadczy klientowi, że

umowy nie potwierdza.

Art. 761.

§ 1.

Agent może żądać prowizji od umów zawartych w czasie trwania umowy agencyjnej, jeżeli

do ich zawarcia doszło w wyniku jego działalności lub jeżeli zostały one zawarte z

klientami pozyskanymi przez agenta poprzednio dla umów tego samego rodzaju.

§ 2.

Jeżeli agentowi zostało przyznane prawo wyłączności w odniesieniu do oznaczonej grupy

klientów lub obszaru geograficznego, a w czasie trwania umowy agencyjnej została bez

udziału agenta zawarta umowa z klientem z tej grupy lub obszaru, agent może żądać

prowizji od tej umowy. Dający zlecenie obowiązany jest w rozsądnym czasie zawiadomić

agenta o zawarciu takiej umowy.

Art. 761

§ 1.

Agent może żądać prowizji od umowy zawartej po rozwiązaniu umowy agencyjnej, jeżeli

- przy spełnieniu przesłanek z art. 761 - propozycję zawarcia umowy dający zlecenie

lub agent otrzymał od klienta przed rozwiązaniem umowy agencyjnej.

§ 2.

Agent może żądać prowizji od umowy zawartej po rozwiązaniu umowy agencyjnej także

wtedy, gdy do jej zawarcia doszło w przeważającej mierze w wyniku jego działalności

w okresie trwania umowy agencyjnej, a zarazem w rozsądnym czasie od jej rozwiązania.

Art. 761

Agent nie może żądać prowizji, o której mowa w art. 761, jeżeli prowizja ta należy

się zgodnie z art. 761

Art. 761

§ 1.

W braku odmiennego postanowienia umowy agencyjnej agent nabywa prawo do prowizji z

chwilą, w której dający zlecenie powinien był, zgodnie z umową z klientem, spełnić

świadczenie albo faktycznie je spełnił, albo też swoje świadczenie spełnił klient.

Jednakże strony nie mogą umówić się, że agent nabywa prawo do prowizji później niż

w chwili, w której klient spełnił świadczenie albo powinien był je spełnić, gdyby

dający zlecenie spełnił świadczenie.

§ 2.

Jeżeli umowa zawarta pomiędzy dającym zlecenie i klientem ma być wykonywana częściami,

agent nabywa prawo do prowizji w miarę wykonywania tej umowy.

§ 3.

Roszczenie o zapłatę prowizji staje się wymagalne z upływem ostatniego dnia miesiąca

następującego po kwartale, w którym agent nabył prawo do prowizji. Postanowienie umowy

mniej korzystne dla agenta jest nieważne.

Art. 761

Agent nie może żądać prowizji, gdy oczywiste jest, że umowa z klientem nie zostanie

wykonana na skutek okoliczności, za które dający zlecenie nie ponosi odpowiedzialności,

jeżeli zaś prowizja została już agentowi wypłacona, podlega ona zwrotowi. Postanowienie

umowy agencyjnej mniej korzystne dla agenta jest nieważne.

Art. 761

§ 1.

Dający zlecenie obowiązany jest złożyć agentowi oświadczenie zawierające dane o należnej

mu prowizji nie później niż w ostatnim dniu miesiąca następującego po kwartale, w

którym agent nabył prawo do prowizji. Oświadczenie to powinno wskazywać wszystkie

dane stanowiące podstawę do obliczenia wysokości należnej prowizji. Postanowienie

umowy agencyjnej mniej korzystne dla agenta jest nieważne.

§ 2.

Agent może domagać się udostępnienia informacji potrzebnych do ustalenia, czy wysokość

należnej mu prowizji została prawidłowo obliczona, w szczególności może domagać się

wyciągów z ksiąg handlowych dającego zlecenie albo żądać, aby wgląd i wyciąg z tych

ksiąg został zapewniony biegłemu rewidentowi wybranemu przez strony. Postanowienie

umowy agencyjnej mniej korzystne dla agenta jest nieważne.

§ 3.

W razie nieudostępnienia agentowi informacji, o których mowa w § 2, agent może domagać

się ich udostępnienia w drodze powództwa wytoczonego w okresie sześciu miesięcy od

dnia zgłoszenia żądania dającemu zlecenie.

§ 4.

W razie nieosiągnięcia przez strony porozumienia co do wyboru biegłego rewidenta,

o którym mowa w § 2, agent może domagać się, w drodze powództwa wytoczonego w okresie

sześciu miesięcy od dnia zgłoszenia żądania dającemu zlecenie, dokonania wglądu i

wyciągu z ksiąg przez biegłego wskazanego przez sąd.

Art. 761

Przepisy art. 761-761

Art. 761

§ 1.

W umowie agencyjnej zawartej w formie pisemnej można zastrzec, że agent za odrębnym

wynagrodzeniem (prowizja del credere), w uzgodnionym zakresie, odpowiada za wykonanie

zobowiązania przez klienta. Jeżeli umowa nie stanowi inaczej, agent odpowiada za to,

że klient spełni świadczenie. W razie niezachowania formy pisemnej poczytuje się umowę

agencyjną za zawartą bez tego zastrzeżenia.

§ 2.

Odpowiedzialność agenta może dotyczyć tylko oznaczonej umowy lub umów z oznaczonym

klientem, przy których zawarciu pośredniczył albo które zawarł w imieniu dającego

zlecenie.

Art. 762.

W braku odmiennego postanowienia umowy agent może domagać się zwrotu wydatków związanych

z wykonaniem zlecenia tylko o tyle, o ile były uzasadnione i o ile ich wysokość przekracza

zwykłą w danych stosunkach miarę.

Art. 763.

Dla zabezpieczenia roszczenia o wynagrodzenie oraz o zwrot wydatków i zaliczek udzielonych

dającemu zlecenie agentowi przysługuje ustawowe prawo zastawu na rzeczach i papierach

wartościowych dającego zlecenie, otrzymanych w związku z umową agencyjną, dopóki przedmioty

te znajdują się u niego lub osoby, która je dzierży w jego imieniu, albo dopóki może

nimi rozporządzać za pomocą dokumentów.

Art. 764.

Umowę zawartą na czas oznaczony, a wykonywaną przez strony po upływie terminu, na

jaki została zawarta, poczytuje się za zawartą na czas nieoznaczony.

Art. 764

§ 1.

Umowa zawarta na czas nieoznaczony może być wypowiedziana na miesiąc naprzód w pierwszym

roku, na dwa miesiące naprzód w drugim roku oraz na trzy miesiące naprzód w trzecim

i następnych latach trwania umowy. Ustawowe terminy wypowiedzenia nie mogą być skracane.

§ 2.

Ustawowe terminy wypowiedzenia mogą zostać umownie przedłużone, z tym że termin ustalony

dla dającego zlecenie nie może być krótszy niż termin ustalony dla agenta. Przedłużenie

terminu dla agenta powoduje takie samo przedłużenie dla dającego zlecenie.

§ 3.

Jeżeli umowa nie stanowi inaczej, termin wypowiedzenia upływa z końcem miesiąca kalendarzowego.

§ 4.

Przepisy § 1-3 mają zastosowanie do umowy zawartej na czas oznaczony, a przekształconej

z mocy art. 764 w umowę zawartą na czas nieoznaczony. Okres, na jaki umowa na czas

oznaczony była zawarta, uwzględnia się przy ustalaniu terminu wypowiedzenia.

Art. 764

§ 1.

Umowa agencyjna, chociażby była zawarta na czas oznaczony, może być wypowiedziana

bez zachowania terminów wypowiedzenia z powodu niewykonania obowiązków przez jedną

ze stron w całości lub znacznej części, a także w przypadku zaistnienia nadzwyczajnych

okoliczności.

§ 2.

Jeżeli wypowiedzenia dokonano na skutek okoliczności, za które ponosi odpowiedzialność

druga strona, jest ona zobowiązana do naprawienia szkody poniesionej przez wypowiadającego

w następstwie rozwiązania umowy.

Art. 764

§ 1.

Po rozwiązaniu umowy agencyjnej agent może żądać od dającego zlecenie świadczenia

wyrównawczego, jeżeli w czasie trwania umowy agencyjnej pozyskał nowych klientów lub

doprowadził do istotnego wzrostu obrotów z dotychczasowymi klientami, a dający zlecenie

czerpie nadal znaczne korzyści z umów z tymi klientami. Roszczenie to przysługuje

agentowi, jeżeli, biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności, a zwłaszcza utratę przez

agenta prowizji od umów zawartych przez dającego zlecenie z tymi klientami, przemawiają

za tym względy słuszności.

§ 2.

Świadczenie wyrównawcze nie może przekroczyć wysokości wynagrodzenia agenta za jeden

rok, obliczonego na podstawie średniego rocznego wynagrodzenia uzyskanego w okresie

ostatnich pięciu lat. Jeżeli umowa agencyjna trwała krócej niż pięć lat, wynagrodzenie

to oblicza się z uwzględnieniem średniej z całego okresu jej trwania.

§ 3.

Uzyskanie świadczenia wyrównawczego nie pozbawia agenta możności dochodzenia odszkodowania

na zasadach ogólnych.

§ 4.

W razie śmierci agenta, świadczenia wyrównawczego, o którym mowa w § 1, mogą żądać

jego spadkobiercy.

§ 5.

Możliwość dochodzenia roszczenia o świadczenie wyrównawcze zależy od zgłoszenia przez

agenta lub jego spadkobierców odpowiedniego żądania wobec dającego zlecenie przed

upływem roku od rozwiązania umowy.

Art. 764

Świadczenie wyrównawcze nie przysługuje agentowi, jeżeli

1)

dający zlecenie wypowiedział umowę na skutek okoliczności, za które odpowiedzialność

ponosi agent, usprawiedliwiających wypowiedzenie umowy bez zachowania terminów wypowiedzenia,

2)

agent wypowiedział umowę, chyba że wypowiedzenie jest uzasadnione okolicznościami,

za które odpowiada dający zlecenie, albo jest usprawiedliwione wiekiem, ułomnością

lub chorobą agenta, a względy słuszności nie pozwalają domagać się od niego dalszego

wykonywania czynności agenta,

3)

agent za zgodą dającego zlecenie przeniósł na inną osobę swoje prawa i obowiązki wynikające

z umowy.

Art. 764

Do czasu rozwiązania umowy strony nie mogą umówić się w sposób odbiegający na niekorzyść

agenta od postanowień art. 764

Art. 764

§ 1.

Strony mogą, w formie pisemnej pod rygorem nieważności, ograniczyć działalność agenta

mającą charakter konkurencyjny na okres po rozwiązaniu umowy agencyjnej (ograniczenie

działalności konkurencyjnej). Ograniczenie jest ważne, jeżeli dotyczy grupy klientów

lub obszaru geograficznego, objętych działalnością agenta, oraz rodzaju towarów lub

usług stanowiących przedmiot umowy.

§ 2.

Ograniczenie działalności konkurencyjnej nie może być zastrzeżone na okres dłuższy

niż dwa lata od rozwiązania umowy.

§ 3.

Dający zlecenie obowiązany jest do wypłacania agentowi odpowiedniej sumy pieniężnej

za ograniczenie działalności konkurencyjnej w czasie jego trwania, chyba że co innego

wynika z umowy albo że umowa agencyjna została rozwiązana na skutek okoliczności,

za które agent ponosi odpowiedzialność.

§ 4.

Jeżeli wysokość sumy, o której mowa w § 3, nie została w umowie określona, należy

się suma w wysokości odpowiedniej do korzyści osiągniętych przez dającego zlecenie

na skutek ograniczenia działalności konkurencyjnej oraz utraconych z tego powodu możliwości

zarobkowych agenta.

Art. 764

Dający zlecenie może do dnia rozwiązania umowy odwołać ograniczenie działalności konkurencyjnej

z takim skutkiem, że po upływie sześciu miesięcy od chwili odwołania jest on zwolniony

z obowiązku wypłacania sumy, o której mowa w art. 764

Art. 764

Jeżeli agent wypowiedział umowę na skutek okoliczności, za które odpowiedzialność

ponosi dający zlecenie, może on zwolnić się z obowiązku przestrzegania ograniczenia

działalności konkurencyjnej przez złożenie dającemu zlecenie oświadczenia na piśmie

przed upływem miesiąca od dnia wypowiedzenia.

Art. 764

Do umowy o treści określonej w art. 758 § 1, zawartej z agentem przez osobę nie będącą

przedsiębiorcą, stosuje się przepisy niniejszego tytułu, z wyłączeniem art. 761-761

”

Dz.U. 2000 nr 74 poz. 857 inForce

Art. 2 Ustawa z dnia 26 lipca 2000 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny. Open official source

1.

Przepisów ustawy nie stosuje się do umów leasingu zawartych przed dniem jej wejścia

w życie.

2.

Do umów agencyjnych zawartych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy

dotychczasowe, z zastrzeżeniem ust. 3.

3.

Do umów agencyjnych zawartych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy

tej ustawy po upływie roku od dnia jej wejścia w życie, jeżeli umowy te zostały zawarte

pomiędzy osobami, o których mowa w art. 758 § 1 Kodeksu cywilnego w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Dz.U. 2000 nr 74 poz. 857 inForce

Art. 3 Ustawa z dnia 26 lipca 2000 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny. Open official source

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Dz.U. 2000 nr 74 poz. 857 inForce

Art. 709 Ustawa z dnia 26 lipca 2000 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny. Open official source