Ustawa z dnia 26 lipca 2000 r. o zmianie ustawy o pracownikach urzędów państwowych.

W ustawie z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych

(Dz. U. Nr 31, poz. 214, z 1984 r. Nr 35, poz. 187, z 1988 r. Nr 19, poz. 132, z 1989 r. Nr 4, poz. 24 i Nr 34, poz. 178 i 182, z 1990 r. Nr 20, poz. 121, z 1991 r. Nr 55, poz. 234, Nr 88, poz. 400 i Nr 95, poz. 425, z 1992 r. Nr 54, poz. 254 i Nr 90, poz. 451, z 1994 r. Nr 136, poz. 704, z 1995 r. Nr 132, poz. 640, z 1996 r. Nr 89, poz. 402 i Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 98, poz. 604, Nr 133, poz. 882 i 883 i Nr 141, poz. 943, z 1998 r. Nr 131, poz. 860, Nr 155, poz. 1016 i Nr 162, poz. 1118, z 1999 r. Nr 49, poz. 483 i Nr 70, poz. 778 oraz z 2000 r. Nr 6, poz. 69) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 21 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Zasady corocznego podwyższania przeciętnego wynagrodzenia urzędników państwowych określają

przepisy o kształtowaniu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej. Do urzędników

państwowych, w tym do Prezesa i wiceprezesów jednostek, o których mowa w art. 1 ust.

2 pkt 4 i 4a, przepisów ustawy z dnia 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących

niektórymi podmiotami prawnymi (Dz. U. Nr 26, poz. 306) nie stosuje się.

”

;

2)

w art. 24 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia, utworzyć dodatkowy fundusz nagród dla

urzędników państwowych, z przeznaczeniem na nagrody za szczególne osiągnięcia w pracy

zawodowej, w wysokości 3% planowanych wynagrodzeń osobowych pozostających w dyspozycji

kierowników urzędów.

”

;

3)

w art. 26

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Urzędnikowi państwowemu przenoszonemu do pracy w innej miejscowości przysługują zwrot

kosztów przeniesienia, diety, zwrot kosztów podróży oraz inne świadczenia.

”

,

b)

dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość i warunki wypłacania świadczeń

urzędnikom państwowym przeniesionym do pracy w innej miejscowości, w szczególności

diet za czas przejazdu i za pierwszą dobę pobytu w nowym miejscu zamieszkania, zwrotu

poniesionych kosztów podróży, przewozu urządzenia domowego, zakwaterowania oraz dodatku

za rozłąkę, z uwzględnieniem okresu, na jaki urzędnik został przeniesiony, jak również

jego stanu rodzinnego, biorąc pod uwagę, że za członków rodziny uważa się małżonka,

dzieci oraz inne osoby prowadzące z nim wspólne gospodarstwo domowe, jeżeli przesiedlają

się wraz z urzędnikiem.

”

;

4)

w art. 30

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Rozkład czasu pracy w tygodniu oraz jego wymiar w poszczególnych dniach tygodnia ustala

kierownik urzędu zgodnie z zasadami określonymi, w drodze rozporządzenia, przez Prezesa

Rady Ministrów.

”

,

b)

dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Dni tygodnia nie będących dniami pracy w urzędzie nie wlicza się do urlopu wypoczynkowego.

”

;

5)

w art. 36

a)

w ust. 3 wyraz „zespołach” zastępuje się wyrazem „składach”,

b)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb

postępowania wyjaśniającego i dyscyplinarnego, zasady i tryb powoływania i odwoływania

komisji dyscyplinarnych oraz rzeczników dyscyplinarnych, uwzględniając w szczególności

przebieg postępowania wyjaśniającego i dyscyplinarnego, a także zapewnienie należytego

działania komisji i rzeczników dyscyplinarnych.

”

;

6)

dodaje się art. 36

„

Art. 36

1.

Rzecznika dyscyplinarnego urzędu, na okres kadencji komisji dyscyplinarnej, powołuje

kierownik urzędu spośród podległych mu urzędników państwowych mianowanych.

2.

Rzecznik dyscyplinarny wszczyna postępowanie wyjaśniające na polecenie kierownika

urzędu. O wszczęciu tego postępowania rzecznik dyscyplinarny zawiadamia urzędnika,

którego ono dotyczy.

3.

Decyzja o przekazaniu komisji dyscyplinarnej I instancji wniosku o wszczęcie postępowania

dyscyplinarnego należy do kierownika urzędu.

Art. 36

Do zadań rzecznika dyscyplinarnego należy w szczególności

1)

prowadzenie postępowania wyjaśniającego,

2)

składanie wniosków o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego, jeżeli wyniki postępowania

wyjaśniającego to uzasadniają,

3)

udział w rozprawach w charakterze strony,

4)

wnoszenie odwołań od orzeczeń komisji dyscyplinarnej I instancji,

5)

udział w postępowaniu odwoławczym.

Art. 36

1.

Komisja dyscyplinarna I instancji wszczyna postępowanie dyscyplinarne z dniem zgłoszenia

wniosku rzecznika dyscyplinarnego o wszczęcie postępowania.

2.

Obwiniony ma prawo korzystania z pomocy wybranego przez siebie obrońcy, z zastrzeżeniem

przepisów o ochronie tajemnicy ustawowo chronionej.

3.

W wypadku gdy rzecznik dyscyplinarny wniósł o orzeczenie kary wydalenia z pracy w

urzędzie, a obwiniony nie ma obrońcy z wyboru, przewodniczący składu orzekającego

wyznacza obrońcę spośród urzędników państwowych.

4.

Komisja dyscyplinarna I instancji wydaje orzeczenie po przeprowadzeniu rozprawy, w

toku której wysłuchuje rzecznika dyscyplinarnego i obwinionego oraz jego obrońcy,

jeżeli został ustanowiony, a także po rozpatrzeniu innych dowodów mających znaczenie

w sprawie.

5.

Nieusprawiedliwione niestawiennictwo obwinionego lub jego obrońcy na rozprawie nie

wstrzymuje rozpoznania sprawy.

6.

Rozprawa jest jawna dla urzędników państwowych mianowanych. W uzasadnionych wypadkach

skład orzekający może wyłączyć jawność rozprawy, jednakże ogłoszenie orzeczenia jest

jawne.

Art. 36

1.

Orzeczenie powinno być ogłoszone bezpośrednio po naradzie.

2.

W wyjątkowych wypadkach można odroczyć ogłoszenie orzeczenia na czas nie dłuższy niż

3 dni. O terminie ogłoszenia orzeczenia przewodniczący składu orzekającego zawiadamia

strony bezpośrednio po zakończeniu narady.

3.

Po ogłoszeniu orzeczenia przewodniczący składu orzekającego podaje ustnie zasadnicze

motywy rozstrzygnięcia.

4.

Orzeczenie wraz z uzasadnieniem doręcza się stronom z urzędu, nie później niż w ciągu

7 dni od dnia jego ogłoszenia.

Art. 36

1.

Od orzeczenia komisji dyscyplinarnej I instancji strony mają prawo wniesienia odwołania.

W odwołaniu można zaskarżyć całość orzeczenia lub jego część.

2.

Odwołanie wnosi się do komisji dyscyplinarnej II instancji za pośrednictwem komisji

dyscyplinarnej I instancji, która wydała zaskarżone orzeczenie, w terminie 14 dni

od dnia doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem.

Art. 36

1.

Przed upływem terminu do wniesienia odwołania orzeczenie nie ulega wykonaniu.

2.

Wniesienie odwołania w terminie wstrzymuje wykonanie orzeczenia.

Art. 36

1.

W postępowaniu przed komisją dyscyplinarną II instancji stosuje się odpowiednio przepisy

o postępowaniu przed komisją dyscyplinarną I instancji.

2.

Od orzeczeń komisji dyscyplinarnej II instancji stronom służy skarga do Naczelnego

Sądu Administracyjnego.

Art. 36

1.

Odpis prawomocnego orzeczenia komisji dyscyplinarnej dołącza się do akt osobowych

urzędnika państwowego mianowanego.

2.

Prawomocne orzeczenie o ukaraniu podlega niezwłocznemu wykonaniu.

”

;

7)

dodaje się art. 37

„

Art. 37

W postępowaniu przed komisjami dyscyplinarnymi I i II instancji w sprawach nieuregulowanych

w niniejszym rozdziale stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.

”

;

8)

w art. 43 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, jednostki wojskowe oraz

stanowiska, na których stosunek pracy z pracownikami określonymi w ust. 1 nawiązuje

się w drodze mianowania lub umowy o pracę, a także dostosuje organizację komisji dyscyplinarnych

do struktury organizacyjnej jednostek wojskowych.

”

Postępowanie dyscyplinarne w sprawie niezakończonej prawomocnym orzeczeniem przed

dniem wejścia w życie niniejszej ustawy toczy się według przepisów tej ustawy.

Prezes Rady Ministrów ogłosi w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej jednolity

tekst ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania

jednolitego tekstu.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Rzecznika dyscyplinarnego urzędu, na okres kadencji komisji dyscyplinarnej, powołuje

kierownik urzędu spośród podległych mu urzędników państwowych mianowanych.

2.

Rzecznik dyscyplinarny wszczyna postępowanie wyjaśniające na polecenie kierownika

urzędu. O wszczęciu tego postępowania rzecznik dyscyplinarny zawiadamia urzędnika,

którego ono dotyczy.

3.

Decyzja o przekazaniu komisji dyscyplinarnej I instancji wniosku o wszczęcie postępowania

dyscyplinarnego należy do kierownika urzędu.

Do zadań rzecznika dyscyplinarnego należy w szczególności

1)

prowadzenie postępowania wyjaśniającego,

2)

składanie wniosków o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego, jeżeli wyniki postępowania

wyjaśniającego to uzasadniają,

3)

udział w rozprawach w charakterze strony,

4)

wnoszenie odwołań od orzeczeń komisji dyscyplinarnej I instancji,

5)

udział w postępowaniu odwoławczym.

1.

Komisja dyscyplinarna I instancji wszczyna postępowanie dyscyplinarne z dniem zgłoszenia

wniosku rzecznika dyscyplinarnego o wszczęcie postępowania.

2.

Obwiniony ma prawo korzystania z pomocy wybranego przez siebie obrońcy, z zastrzeżeniem

przepisów o ochronie tajemnicy ustawowo chronionej.

3.

W wypadku gdy rzecznik dyscyplinarny wniósł o orzeczenie kary wydalenia z pracy w

urzędzie, a obwiniony nie ma obrońcy z wyboru, przewodniczący składu orzekającego

wyznacza obrońcę spośród urzędników państwowych.

4.

Komisja dyscyplinarna I instancji wydaje orzeczenie po przeprowadzeniu rozprawy, w

toku której wysłuchuje rzecznika dyscyplinarnego i obwinionego oraz jego obrońcy,

jeżeli został ustanowiony, a także po rozpatrzeniu innych dowodów mających znaczenie

w sprawie.

5.

Nieusprawiedliwione niestawiennictwo obwinionego lub jego obrońcy na rozprawie nie

wstrzymuje rozpoznania sprawy.

6.

Rozprawa jest jawna dla urzędników państwowych mianowanych. W uzasadnionych wypadkach

skład orzekający może wyłączyć jawność rozprawy, jednakże ogłoszenie orzeczenia jest

jawne.

1.

Orzeczenie powinno być ogłoszone bezpośrednio po naradzie.

2.

W wyjątkowych wypadkach można odroczyć ogłoszenie orzeczenia na czas nie dłuższy niż

3 dni. O terminie ogłoszenia orzeczenia przewodniczący składu orzekającego zawiadamia

strony bezpośrednio po zakończeniu narady.

3.

Po ogłoszeniu orzeczenia przewodniczący składu orzekającego podaje ustnie zasadnicze

motywy rozstrzygnięcia.

4.

Orzeczenie wraz z uzasadnieniem doręcza się stronom z urzędu, nie później niż w ciągu

7 dni od dnia jego ogłoszenia.

1.

Od orzeczenia komisji dyscyplinarnej I instancji strony mają prawo wniesienia odwołania.

W odwołaniu można zaskarżyć całość orzeczenia lub jego część.

2.

Odwołanie wnosi się do komisji dyscyplinarnej II instancji za pośrednictwem komisji

dyscyplinarnej I instancji, która wydała zaskarżone orzeczenie, w terminie 14 dni

od dnia doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem.

1.

Przed upływem terminu do wniesienia odwołania orzeczenie nie ulega wykonaniu.

2.

Wniesienie odwołania w terminie wstrzymuje wykonanie orzeczenia.

1.

W postępowaniu przed komisją dyscyplinarną II instancji stosuje się odpowiednio przepisy

o postępowaniu przed komisją dyscyplinarną I instancji.

2.

Od orzeczeń komisji dyscyplinarnej II instancji stronom służy skarga do Naczelnego

Sądu Administracyjnego.

1.

Odpis prawomocnego orzeczenia komisji dyscyplinarnej dołącza się do akt osobowych

urzędnika państwowego mianowanego.

2.

Prawomocne orzeczenie o ukaraniu podlega niezwłocznemu wykonaniu.

W postępowaniu przed komisjami dyscyplinarnymi I i II instancji w sprawach nieuregulowanych

w niniejszym rozdziale stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.