PL
Obwieszczenie Ministra Środowiska z dnia 27 czerwca 2000 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o lasach.
Table of Provisions (119)
Statutory Text (119 Articles)
Ustawa określa zasady zachowania, ochrony i powiększania zasobów leśnych oraz zasady
gospodarki leśnej w powiązaniu z innymi elementami środowiska i z gospodarką narodową.
Minister Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa realizuje politykę państwa
w zakresie ochrony środowiska i jego racjonalnego kształtowania, leśnictwa, zadrzewień
i łowiectwa, a także gospodarki zasobami naturalnymi, w tym zasobami wodnymi i geologicznymi.
1.
Związane z przejściem zarządu przekazanie władania
1)
lasami, o których mowa w art. 74 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1, dokonywane
jest przez dotychczasowych zarządców,
2)
lasami i gruntami przeznaczonymi do zalesienia, o których mowa w art. 74 ust. 3 ustawy,
o której mowa w art. 1, dokonywane jest przez wojewodów.
2.
Przekazanie władania może nastąpić po uprzednim wydzieleniu geodezyjnym nieruchomości
stanowiącej przedmiot przekazania.
3.
Z przekazania władania strony sporządzają protokół zdawczo-odbiorczy.
Przepisy ustawy stosuje się do lasów, bez względu na formę ich własności.
1.
Dyrektor Generalny może przekazywać gminie lub innej osobie prawnej grunty zabudowane
wraz z budynkami mieszkalnymi oraz towarzyszącymi obiektami infrastruktury technicznej
i społecznej.
2.
O zamiarze przekazania nieruchomości, o których mowa w ust. 1, Dyrektor Generalny
składa gminie oświadczenie w okresie trzech lat od daty wejścia w życie ustawy.
3.
Grunty Skarbu Państwa, o których mowa w ust. 1, z chwilą zawarcia umowy o przekazanie,
stają się z mocy prawa własnością gminy.
4.
Do przekazywania nieruchomości, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy
o zasadach przekazywania zakładowych budynków mieszkalnych przez przedsiębiorstwa
państwowe.
Lasem w rozumieniu ustawy jest grunt
1)
o zwartej powierzchni co najmniej 0,10 ha, pokryty roślinnością leśną (uprawami leśnymi)
- drzewami i krzewami oraz runem leśnym - lub przejściowo jej pozbawiony
a)
przeznaczony do produkcji leśnej lub
b)
stanowiący rezerwat przyrody lub wchodzący w skład parku narodowego albo
c)
wpisany do rejestru zabytków,
2)
związany z gospodarką leśną, zajęty pod wykorzystywane dla potrzeb gospodarki leśnej
budynki i budowle, urządzenia melioracji wodnych, linie podziału przestrzennego lasu,
drogi leśne, tereny pod liniami energetycznymi, szkółki leśne, miejsca składowania
drewna, a także wykorzystywany na parkingi leśne i urządzenia turystyczne.
1.
Lasami stanowiącymi własność Skarbu Państwa zarządza Państwowe Gospodarstwo Leśne
Lasy Państwowe, zwane dalej „Lasami Państwowymi”.
2.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do lasów
1)
będących w zarządzie parków narodowych,
2)
wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa,
3)
będących w użytkowaniu wieczystym na mocy odrębnych przepisów.
3.
W ramach sprawowanego zarządu Lasy Państwowe prowadzą gospodarkę leśną, gospodarują
gruntami i innymi nieruchomościami oraz ruchomościami związanymi z gospodarką leśną,
a także prowadzą ewidencję majątku Skarbu Państwa oraz ustalają jego wartość.
4.
Nadzór nad Lasami Państwowymi sprawuje minister właściwy do spraw środowiska
1
Nadzór nad gospodarką leśną w lasach stanowiących własność Skarbu Państwa sprawuje
minister właściwy do spraw środowiska
1
Nadzór nad gospodarką leśną sprawują
1)
minister właściwy do spraw środowiska - w lasach stanowiących własność Skarbu Państwa,
2)
starosta oraz w zakresie określonym w ustawie wojewoda - w lasach nie stanowiących
własności Skarbu Państwa.
2.
Wojewoda może powierzyć, w drodze porozumienia, prowadzenie w jego imieniu spraw z
zakresu nadzoru, o którym mowa w ust. 1, w tym wydawanie decyzji administracyjnych
w pierwszej instancji, dyrektorowi regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych.
3
Starosta może powierzyć, w drodze porozumienia, prowadzenie w jego imieniu spraw z
zakresu nadzoru, o którym mowa w ust. 1, w tym wydawanie decyzji administracyjnych
w pierwszej instancji, nadleśniczemu Lasów Państwowych, zwanemu dalej „nadleśniczym”.
4
Dyrektor regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych i nadleśniczy prowadzą powierzone
przez wojewodę lub starostę sprawy, o których mowa w ust. 2 i 3, po zapewnieniu przez
powierzającego środków finansowych na te cele.
1
Użyte w ustawie określenia oznaczają
1
gospodarka leśna - działalność leśną w zakresie urządzania, ochrony i zagospodarowania
lasu, utrzymania i powiększania zasobów i upraw leśnych, gospodarowania zwierzyną,
pozyskiwania - z wyjątkiem skupu - drewna, żywicy, choinek, karpiny, kory, igliwia,
zwierzyny oraz płodów runa leśnego, a także sprzedaż tych produktów oraz realizację
pozaprodukcyjnych funkcji lasu,
1a
trwale zrównoważona gospodarka leśna - działalność zmierzającą do ukształtowania struktury
lasów i ich wykorzystania w sposób i tempie zapewniającym trwałe zachowanie ich bogactwa
biologicznego, wysokiej produkcyjności oraz potencjału regeneracyjnego, żywotności
i zdolności do wypełniania, teraz i w przyszłości, wszystkich ważnych ochronnych,
gospodarczych i socjalnych funkcji na poziomie lokalnym, narodowym i globalnym, bez
szkody dla innych ekosystemów,
2
klasa bonitacji drzewostanu - wskaźnik możliwości produkcyjnej siedliska leśnego i
drzewostanu,
3
właściciel lasu - osobę fizyczną lub prawną będącą właścicielem albo użytkownikiem
wieczystym lasu oraz osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nie
posiadającą osobowości prawnej będącą posiadaczem samoistnym, użytkownikiem, zarządcą
lub dzierżawcą lasu,
4)
zagrożenie trwałości - stan lasu wywołany czynnikami zewnętrznymi lub nieprawidłową
gospodarką leśną, wymagający zabiegów zwalczających i ochronnych albo jego przebudowy,
5)
(skreślony),
6
plan urządzenia lasu - podstawowy dokument gospodarki leśnej opracowywany dla określonego
obiektu, zawierający opis i ocenę stanu lasu oraz cele, zadania i sposoby prowadzenia
gospodarki leśnej,
7
uproszczony plan urządzenia lasu - plan opracowywany dla lasu o obszarze co najmniej
10 ha, stanowiącego zwarty kompleks leśny, zawierający skrócony opis lasu i gruntów
przeznaczonych do zalesienia oraz podstawowe zadania dotyczące gospodarki leśnej,
8
drogi leśne - drogi położone w lasach nie będące drogami publicznymi w rozumieniu
przepisów o drogach publicznych,
9
etat cięć - ilość drewna do pozyskania określoną w planie urządzenia lasu lub uproszczonym
planie urządzenia lasu, wynikającą z potrzeb odnowienia, pielęgnowania i ochrony lasu
oraz zasady trwałości i ciągłości użytkowania,
10
rozmiar pozyskania drewna - wielkość (miąższość) drewna do pozyskania wynikającą z
planów gospodarczo-finansowych,
11
program ochrony przyrody - część planu urządzenia lasu zawierającą kompleksowy opis
stanu przyrody, zadania z zakresu jej ochrony i metody ich realizacji, obejmującą
zasięg terytorialny nadleśnictwa.
2
Przepisu ust. 1 pkt 3 nie stosuje się do rozdziału 9.
3
W lasach, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 2, będących w użytkowaniu wieczystym,
określone w ustawie prawa i obowiązki Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa wykonuje
użytkownik wieczysty.
2.
Średnią cenę sprzedaży drewna, o której mowa w przepisach ustawy o lasach, do celów
ustalenia podatku leśnego w 1997 r., obliczoną według cen sprzedaży przez nadleśnictwa
drewna tartacznego iglastego za okres pierwszych trzech kwartałów 1996 r., określi
Prezes Głównego Urzędu Statystycznego w drodze komunikatu ogłoszonego w Dzienniku
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” w terminie 20 dni po upływie
trzeciego kwartału 1996 r.
1
Trwale zrównoważoną gospodarkę leśną prowadzi się według planu urządzenia lasu lub
uproszczonego planu urządzenia lasu, z uwzględnieniem w szczególności następujących
celów
1)
zachowania lasów i korzystnego ich wpływu na klimat, powietrze, wodę, glebę, warunki
życia i zdrowia człowieka oraz na równowagę przyrodniczą,
2)
ochrony lasów, zwłaszcza lasów i ekosystemów leśnych stanowiących naturalne fragmenty
rodzimej przyrody lub lasów szczególnie cennych ze względu na
a)
zachowanie różnorodności przyrodniczej,
b)
zachowanie leśnych zasobów genetycznych,
c)
walory krajobrazowe,
d)
potrzeby nauki,
3)
ochrony gleb i terenów szczególnie narażonych na zanieczyszczenie lub uszkodzenie
oraz o specjalnym znaczeniu społecznym,
4)
ochrony wód powierzchniowych i głębinowych, retencji zlewni, w szczególności na obszarach
wododziałów i na obszarach zasilania zbiorników wód podziemnych,
5)
produkcji, na zasadzie racjonalnej gospodarki, drewna oraz surowców i produktów ubocznego
użytkowania lasu.
2.
Gospodarka leśna w lasach stanowiących rezerwaty przyrody oraz wchodzących w skład
parków narodowych uwzględnia zasady określone w przepisach o ochronie przyrody.
3.
Gospodarka leśna w lasach wpisanych do rejestru zabytków prowadzona jest w uzgodnieniu
z wojewódzkim konserwatorem zabytków, z uwzględnieniem przepisów o ochronie dóbr kultury
i muzeach.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r., z tym że art. 7 wchodzi w życie
po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Gospodarkę leśną prowadzi się według następujących zasad
1)
powszechnej ochrony lasów,
2)
trwałości utrzymania lasów,
3)
ciągłości i zrównoważonego wykorzystania wszystkich funkcji lasów,
4)
powiększania zasobów leśnych.
Do spraw wszczętych, a nie zakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje
się przepisy dotychczasowe.
1.
W celu zapewnienia powszechnej ochrony lasów właściciele lasów są obowiązani do kształtowania
równowagi w ekosystemach leśnych, podnoszenia naturalnej odporności drzewostanów,
a w szczególności do
1)
wykonywania zabiegów profilaktycznych i ochronnych zapobiegających powstawaniu i rozprzestrzenianiu
się pożarów,
2)
zapobiegania, wykrywania i zwalczania nadmiernie pojawiających i rozprzestrzeniających
się organizmów szkodliwych,
3)
ochrony gleby i wód leśnych.
2
W przypadku niewykonania obowiązków, o których mowa w ust. 1, w lasach nie stanowiących
własności Skarbu Państwa zadania właścicieli lasów określa, w drodze decyzji, starosta.
3.
Minister właściwy do spraw środowiska
Minister Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa ogłosi w Dzienniku Ustaw
Rzeczypospolitej Polskiej jednolity tekst ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach,
z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania jednolitego
tekstu.
1.
W razie wystąpienia organizmów szkodliwych w stopniu zagrażającym trwałości lasów
1)
nadleśniczy, z zastrzeżeniem pkt 2, wykonuje zabiegi zwalczające i ochronne,
2
starosta, z urzędu lub na wniosek nadleśniczego, zarządza wykonanie zabiegów zwalczających
i ochronnych w lasach zagrożonych, nie stanowiących własności Skarbu Państwa, na koszt
właściwych nadleśnictw.
2.
(skreślony).
3.
W razie konieczności wykonania zabiegów zwalczających i ochronnych na obszarze dwóch
lub więcej nadleśnictw - wykonanie zabiegów, o których mowa w ust. 1 pkt 1, zarządza
dyrektor regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1993 r., z tym że art. 10 wchodzi w życie
z dniem ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.
1 pkt 43, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.
Jednostka organizacyjna, osoba fizyczna lub prawna odpowiedzialna za powstanie szkody
w lasach jest obowiązana do jej naprawienia według zasad określonych w Kodeksie cywilnym.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z tym że
1)
art. 1 pkt 8-10 stosuje się do gospodarki finansowej Agencji Własności Rolnej Skarbu
Państwa poczynając od roku obrotowego 1999,
2)
art. 5 stosuje się poczynając od roku podatkowego 1999.
1.
W przypadku braku możliwości ustalenia sprawcy szkody w lasach, powstałej w wyniku
oddziaływania gazów i pyłów przemysłowych, oraz w przypadku pożarów lub innych klęsk
żywiołowych spowodowanych czynnikami biotycznymi albo abiotycznymi, zagrażających
trwałości lasów, koszty zagospodarowania i ochrony związane z odnowieniem lub przebudową
drzewostanu finansowane są z budżetu państwa.
2.
Decyzje w sprawie przyznania środków na pokrycie kosztów, o których mowa w ust. 1,
wydają
1)
minister właściwy do spraw środowiska
2
starosta, na wniosek właściciela lasu, po zaopiniowaniu przez nadleśniczego - w odniesieniu
do pozostałych lasów, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej.
1
Właściciele lasów są obowiązani do trwałego utrzymywania lasów i zapewnienia ciągłości
ich użytkowania, a w szczególności do
1)
zachowania w lasach roślinności leśnej (upraw leśnych) oraz naturalnych bagien i torfowisk,
2)
ponownego wprowadzania roślinności leśnej (upraw leśnych) w lasach w okresie do 2
lat od usunięcia drzewostanu, a w razie szkód wywołanych przez pożary i inne klęski
żywiołowe - w okresie do 5 lat,
3)
pielęgnowania i ochrony lasu, w tym również ochrony przeciwpożarowej,
4)
przebudowy drzewostanu, który nie zapewnia osiągnięcia celów gospodarki leśnej, zawartych
w planie urządzenia lasu, uproszczonym planie urządzenia lasu lub decyzji, o której
mowa w art. 19 ust. 3,
5)
racjonalnego użytkowania lasu w sposób trwale zapewniający optymalną realizację wszystkich
jego funkcji przez
a)
pozyskiwanie drewna w granicach nie przekraczających możliwości produkcyjnych lasu,
b)
pozyskiwanie surowców i produktów ubocznego użytkowania lasu w sposób zapewniający
możliwość ich biologicznego odtwarzania, a także ochronę runa leśnego.
2
Zmiana lasu na użytek rolny jest dopuszczalna w przypadkach szczególnie uzasadnionych
potrzeb właścicieli lasów.
3
W sprawach, o których mowa w ust. 2
1)
w stosunku do lasów stanowiących własność Skarbu Państwa decyzję wydaje dyrektor regionalnej
dyrekcji Lasów Państwowych, na wniosek nadleśniczego,
2)
w stosunku do lasów nie stanowiących własności Skarbu Państwa
a
o powierzchni do 10 ha decyzję wydaje starosta, na wniosek właściciela lasu,
b)
o powierzchni powyżej 10 ha decyzję wydaje wojewoda, na wniosek właściciela lasu.
1.
W celu realizacji trwale zrównoważonej gospodarki leśnej Lasy Państwowe obowiązane
są w szczególności do
1)
inicjowania, koordynowania i prowadzenia okresowej oceny stanu lasów i zasobów leśnych
oraz prognozowania zmian w ekosystemach leśnych,
2)
sporządzania okresowych wielkoobszarowych inwentaryzacji stanu lasów oraz aktualizacji
stanu zasobów leśnych,
3)
prowadzenia banku danych o zasobach leśnych i stanie lasów.
2.
Zadania określone w ust. 1 pkt 2 i 3 realizowane są bez względu na formę własności
lasów.
1.
W celu promocji trwale zrównoważonej gospodarki leśnej oraz ochrony zasobów przyrody
w lasach Dyrektor Generalny może, w drodze zarządzenia, ustanawiać leśne kompleksy
promocyjne.
2.
W skład leśnych kompleksów promocyjnych wchodzą lasy będące w zarządzie Lasów Państwowych.
Do leśnych kompleksów promocyjnych mogą być włączane lasy innych właścicieli, na ich
wniosek.
3.
Leśne kompleksy promocyjne są obszarami funkcjonalnymi o znaczeniu ekologicznym, edukacyjnym
i społecznym, dla których działalność określa jednolity program gospodarczo-ochronny,
opracowywany przez właściwego dyrektora regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych.
4.
Dla każdego leśnego kompleksu promocyjnego Dyrektor Generalny powołuje radę naukowo-społeczną,
do której należy inicjowanie oraz ocena realizacji działań podejmowanych w leśnym
kompleksie promocyjnym.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1992 r., z tym
że
1)
art. 1 ust. 1 pkt 5 wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia,
2)
art. 7 pkt 1 i 2 wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 1992 r.,
3)
art. 6 i 11 wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
1.
Powiększanie zasobów leśnych następuje w wyniku zalesienia gruntów oraz podwyższania
produkcyjności lasu w sposób określony w planie urządzenia lasu.
2.
Do zalesienia mogą być przeznaczone nieużytki, grunty rolne nieprzydatne do produkcji
rolnej oraz inne grunty nadające się do zalesienia, a w szczególności
1)
grunty położone przy źródliskach rzek lub potoków, na wododziałach, wzdłuż brzegów
rzek oraz na obrzeżach jezior i zbiorników wodnych,
2)
lotne piaski i wydmy piaszczyste,
3)
strome stoki, zbocza, urwiska i zapadliska,
4)
hałdy i tereny po wyeksploatowanym piasku, żwirze, torfie i glinie.
2a
Wielkość zalesień, ich rozmieszczenie oraz sposób realizacji określa krajowy program
zwiększania lesistości opracowany przez ministra właściwego do spraw środowiska
3
Grunty przeznaczone do zalesienia określa miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
lub decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
4
Obowiązek zalesiania gruntów ciąży na nadleśniczych w odniesieniu do gruntów w zarządzie
Lasów Państwowych oraz na właścicielach lub użytkownikach wieczystych pozostałych
gruntów.
5
Właściciele lub użytkownicy wieczyści gruntów mogą otrzymywać dotacje z budżetu państwa
przeznaczone na całkowite lub częściowe pokrycie kosztów zalesienia gruntów, o których
mowa w ust. 3. Decyzję w sprawie przyznania środków na pokrycie tych kosztów wydaje
starosta na wniosek właściciela lub użytkownika wieczystego, po zaopiniowaniu przez
zarząd gminy.
6.
(skreślony).
1.
Drewno pozyskane w lasach podlega ocechowaniu.
2.
Obowiązek cechowania drewna spoczywa na właścicielach lasów, z zastrzeżeniem ust.
3.
3
Drewno pozyskane w lasach nie stanowiących własności Skarbu Państwa cechuje starosta,
który wystawia właścicielowi lasu dokument stwierdzający legalność pozyskania drewna.
4.
Minister właściwy do spraw środowiska
Za lasy szczególnie chronione, zwane dalej „lasami ochronnymi”, mogą być uznane lasy,
które
1)
chronią glebę przed zmywaniem lub wyjałowieniem, powstrzymują usuwanie się ziemi,
obrywanie się skał lub lawin,
2
chronią zasoby wód powierzchniowych i podziemnych, regulują stosunki hydrologiczne
w zlewni oraz na obszarach wododziałów,
3)
ograniczają powstawanie lub rozprzestrzenianie się lotnych piasków,
4
są trwale uszkodzone na skutek działalności przemysłu,
5
stanowią drzewostany nasienne lub ostoje zwierząt i stanowiska roślin podlegających
ochronie gatunkowej,
6)
mają szczególne znaczenie przyrodniczo-naukowe lub dla obronności i bezpieczeństwa
Państwa,
7)
są położone
a)
w granicach administracyjnych miast i w odległości do 10 km od granic administracyjnych
miast liczących ponad 50 tys. mieszkańców,
b)
w strefach ochronnych wokół sanatoriów i uzdrowisk,
c)
w strefie górnej granicy lasów.
1
Minister właściwy do spraw środowiska, w drodze decyzji, uznaje las za ochronny lub
pozbawia go tego charakteru na wniosek Dyrektora Generalnego, zaopiniowany przez radę
gminy - w odniesieniu do lasów stanowiących własność Skarbu Państwa.
1a
Wojewoda, w drodze decyzji, uznaje las za ochronny lub pozbawia go tego charakteru,
na wniosek starosty, uzgodniony z właścicielem lasu i zaopiniowany przez radę gminy
- w odniesieniu do pozostałych lasów.
2.
Rada gminy powinna wyrazić opinię w ciągu dwóch miesięcy od dnia otrzymania wystąpienia
o jej wyrażenie. W razie upływu tego terminu uważa się, że rada gminy nie zgłasza
zastrzeżeń.
Minister właściwy do spraw środowiska
1.
Plan urządzenia lasu sporządza się, z zastrzeżeniem ust. 2, na 10 lat, z uwzględnieniem
1)
przyrodniczych i ekonomicznych warunków gospodarki leśnej,
2)
celów i zasad gospodarki leśnej oraz sposobów ich realizacji, określonych dla każdego
drzewostanu i urządzanego obiektu, z uwzględnieniem lasów ochronnych.
2.
W przypadkach uzasadnionych stanem lasów, a w szczególności wystąpieniem szkód lub
klęsk żywiołowych, plan urządzenia lasu może być opracowany na okresy krótsze niż
10 lat.
3.
Zmiana okresu, o którym mowa w ust. 1 i 2, wymaga zgody organu zatwierdzającego plan
urządzenia lasu.
4.
Plan urządzenia lasu powinien zawierać w szczególności
1)
opis lasów i gruntów przeznaczonych do zalesienia, w tym
a)
zestawienie powierzchni lasów, gruntów przeznaczonych do zalesienia oraz lasów ochronnych,
b
zestawienie powierzchni lasów z roślinnością leśną (uprawami leśnymi) według gatunków
drzew w drzewostanie, klas wieku, klas bonitacji drzewostanów oraz funkcji lasów,
2)
analizę gospodarki leśnej w minionym okresie,
2a
program ochrony przyrody,
3)
określenie zadań, w tym w szczególności dotyczących
a
ilości przewidzianego do pozyskania drewna, określonego etatem miąższościowym użytków
głównych (rębnych i przedrębnych),
b)
zalesień i odnowień,
c)
pielęgnowania i ochrony lasu, w tym również ochrony przeciwpożarowej,
d)
gospodarki łowieckiej,
e)
potrzeb w zakresie infrastruktury technicznej.
1.
Plany urządzenia lasu sporządza się dla lasów stanowiących własność Skarbu Państwa,
z zastrzeżeniem ust. 2.
2.
Uproszczone plany urządzenia lasu, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4, sporządza się dla lasów
nie stanowiących własności Skarbu Państwa oraz dla lasów wchodzących w skład Zasobu
Własności Rolnej Skarbu Państwa.
3
Dla lasów rozdrobnionych o powierzchni do 10 ha, nie stanowiących własności Skarbu
Państwa, zadania z zakresu gospodarki leśnej określa decyzja starosty, wykonujący
zadanie z zakresu administracji rządowej, wydana na podstawie inwentaryzacji stanu
lasów.
4.
Dla lasów rozdrobnionych o powierzchni do 10 ha, wchodzących w skład Zasobu Własności
Rolnej Skarbu Państwa, zadania z zakresu gospodarki leśnej na podstawie inwentaryzacji
stanu lasów określa nadleśniczy.
5.
Plany urządzenia lasu oraz uproszczone plany urządzenia lasu sporządzają specjalistyczne
jednostki lub inne podmioty wykonawstwa urządzeniowego.
1.
W miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego uwzględnia się ustalenia planów
urządzenia lasu dotyczące granic i powierzchni lasów, w tym lasów ochronnych.
2.
W ewidencji gruntów i budynków uwzględnia się ustalenia planów urządzenia lasu i uproszczonych
planów urządzenia lasu dotyczące granic i powierzchni lasu.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1.
Plan urządzenia lasu lub uproszczony plan urządzenia lasu sporządzany jest
1)
dla lasów będących w zarządzie Lasów Państwowych - na zlecenie i koszt Lasów Państwowych,
2
dla lasów nie stanowiących własności Skarbu Państwa, należących do osób fizycznych
i wspólnot gruntowych - na zlecenie starosty, wykonującego zadanie z zakresu administracji
rządowej,
3)
dla pozostałych lasów - na zlecenie i koszt właścicieli.
2
Inwentaryzację stanu lasu, o której mowa w art. 19 ust. 3, przeprowadza się na zlecenie
starosty, wykonującego zadanie z zakresu administracji rządowej.
3.
Inwentaryzację stanu lasu, o której mowa w art. 19 ust. 4, przeprowadza się na koszt
Agencji Własności Rolnej Skarbu państwa.
4.
Projekt uproszczonego planu urządzenia lasu wykłada się do publicznego wglądu na okres
60 dni w siedzibie urzędu gminy. O wyłożeniu projektu uproszczonego planu urządzenia
lasu zarząd gminy informuje pisemnie właścicieli lasów, z zaznaczeniem, że uproszczony
plan urządzenia lasu będzie podstawą naliczenia podatku leśnego.
5
W terminie 30 dni od daty wyłożenia projektu uproszczonego planu urządzenia lasu zainteresowani
właściciele lasów mogą składać zastrzeżenia i wnioski w sprawie planu. Starosta wydaje
decyzje w sprawie uznania lub nieuznania zastrzeżeń lub wniosków.
1
Minister właściwy do spraw środowiska zatwierdza plan urządzenia lasu dla lasów stanowiących
własność Skarbu Państwa oraz uproszczone plany urządzenia lasu dla lasów wchodzących
w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa.
2
Wojewoda, po uzyskaniu opinii właściwego terytorialnie nadleśniczego, zatwierdza uproszczony
plan urządzenia lasu.
3.
W terminie 30 dni od dnia otrzymania projektu uproszczonego planu urządzenia lasu
nadleśniczy może zgłosić zastrzeżenia. W razie upływu tego terminu uważa się, że nadleśniczy
nie zgłasza zastrzeżeń.
4
Minister właściwy w sprawach środowiska nadzoruje wykonanie planów urządzenia lasu
dla lasów stanowiących własność Skarbu Państwa oraz wykonanie uproszczonych planów
urządzenia lasu dla lasów wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa.
5
Starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, nadzoruje wykonanie
zatwierdzonych uproszczonych planów urządzenia lasów nie stanowiących własności Skarbu
Państwa.
1.
Zmiana planu urządzenia lasu lub uproszczonego planu urządzenia lasu może być dokonana
aneksem, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4 oraz zachowaniem przepisów art. 22.
2.
Zwiększenie rozmiaru pozyskania drewna w nadleśnictwie ponad wielkość określoną w
planie urządzenia lasu może nastąpić tylko w związku ze szkodą lub klęską żywiołową.
3.
W razie braku możliwości utrzymania przewidzianego w planie urządzenia lasu etatu
cięć użytków głównych z przyczyn wymienionych w ust. 2, dokonuje się zmiany planu
urządzenia lasu w trybie określonym w ust. 1.
4
Pozyskanie drewna w lasach nie stanowiących własności Skarbu Państwa, niezgodnie z
uproszczonym planem urządzenia lasu lub decyzją, o której mowa w art. 19 ust. 3, jest
możliwe wyłącznie w przypadkach losowych; decyzję w tej sprawie, na wniosek właściciela
lasu, wydaje starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej.
Jeżeli właściciel lasu nie stanowiącego własności Skarbu Państwa nie wykonuje obowiązków
określonych w art. 13 albo nie wykonuje zadań zawartych w uproszczonym planie urządzenia
lasu lub decyzji, o której mowa w art. 19 ust. 3, w szczególności w zakresie
1)
ponownego wprowadzenia roślinności leśnej (upraw leśnych),
2)
przebudowy drzewostanu,
3)
pielęgnowania i ochrony lasu, w tym
a)
usuwania drzew opanowanych przez organizmy szkodliwe, a także złomów i wywrotów,
b)
zabiegów pielęgnacyjnych roślinności leśnej (upraw leśnych) w wieku do 10 lat,
c)
zabiegów w zakresie ochrony przeciwpożarowej
- starosta nakazuje wykonanie tych obowiązków i zadań w drodze decyzji.
Minister właściwy do spraw środowiska
1)
szczegółowe zasady sporządzania planu urządzenia lasu, uproszczonego planu urządzenia
lasu oraz inwentaryzacji lasu, o której mowa w art. 19 ust. 3,
2)
warunki, jakie powinny spełniać specjalistyczne jednostki i inne podmioty wykonawstwa
urządzeniowego.
1.
Lasy stanowiące własność Skarbu Państwa, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, są udostępniane
dla ludności.
2.
Stałym zakazem wstępu objęte są lasy stanowiące
1)
uprawy leśne do 4 m wysokości,
2)
powierzchnie doświadczalne i drzewostany nasienne,
3)
ostoje zwierząt,
4)
źródliska rzek i potoków,
5)
obszary zagrożone erozją.
3.
Nadleśniczy wprowadza okresowy zakaz wstępu do lasu stanowiącego własność Skarbu Państwa,
w razie gdy
1)
wystąpiło zniszczenie albo znaczne uszkodzenie drzewostanów lub degradacja runa leśnego,
2)
występuje duże zagrożenie pożarowe,
3)
wykonywane są zabiegi gospodarcze związane z hodowlą, ochroną lasu lub pozyskaniem
drewna.
4
Lasy objęte stałym lub okresowym zakazem wstępu, z wyjątkiem przypadków określonych
w ust. 2 pkt 1, oznacza się tablicami z napisem „zakaz wstępu” oraz wskazaniem przyczyny
i terminu obowiązywania zakazu. Obowiązek ustawiania i utrzymywania znaków ciąży na
nadleśniczym w stosunku do lasów będących w zarządzie Lasów Państwowych oraz na właścicielach
pozostałych lasów.
5
Minister właściwy do spraw środowiska
1.
Lasy stanowiące własność Skarbu Państwa są udostępniane, z uwzględnieniem zakazów
zawartych w art. 26 i art. 30, do zbioru płodów runa leśnego
1
na potrzeby własne,
2
dla celów przemysłowych, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.
2
Zbiór płodów runa leśnego dla celów przemysłowych wymaga zawarcia umowy z nadleśnictwem.
3.
Nadleśniczy odmawia zawarcia umowy, w przypadku gdy zbiór runa leśnego zagraża środowisku
leśnemu.
4
Lokalizowanie pasiek w lasach stanowiących własność Skarbu Państwa jest nieodpłatne.
5
Minister właściwy do spraw środowiska
Właściciel lasu nie stanowiącego własności Skarbu Państwa może zakazać wstępu do lasu,
oznaczając ten las tablicą z odpowiednim napisem.
1
Ruch pojazdem silnikowym, zaprzęgowym i motorowerem w lesie dozwolony jest jedynie
drogami publicznymi, natomiast drogami leśnymi jest dozwolony tylko wtedy, gdy są
one oznakowane drogowskazami dopuszczającymi ruch po tych drogach. Nie dotyczy to
inwalidów poruszających się pojazdami przystosowanymi do ich potrzeb.
1a
Jazda konna w lesie dopuszczalna jest tylko drogami leśnymi wyznaczonymi przez nadleśniczego.
2.
Postój pojazdów, o których mowa w ust. 1, na drogach leśnych jest dozwolony wyłącznie
w miejscach oznakowanych.
3
Przepisy ust. 1 oraz art. 26 ust. 2 i 3, a także art. 28, nie dotyczą wykonujących
czynności służbowe lub gospodarcze
1)
pracowników nadleśnictw,
2)
osób nadzorujących gospodarkę leśną oraz kontrolujących jednostki organizacyjne Lasów
Państwowych,
3)
osób zwalczających pożary oraz ratujących życie lub zdrowie ludzkie,
4)
funkcjonariuszy Straży Granicznej chroniących granicę państwową oraz funkcjonariuszy
innych organów odpowiedzialnych za bezpieczeństwo i porządek publiczny,
5)
osób wykonujących czynności z zakresu gospodarki łowieckiej oraz właścicieli pasiek
zlokalizowanych na obszarach leśnych,
6)
właścicieli lasów we własnych lasach,
7)
osób użytkujących grunty rolne położone wśród lasów,
8)
pracowników leśnych jednostek naukowych, badawczo-rozwojowych i doświadczalnych, w
związku z wykonywaniem badań naukowych i doświadczeń z zakresu leśnictwa i ochrony
przyrody,
9)
wojewódzkich konserwatorów przyrody oraz pracowników Służb Parków Krajobrazowych,
10)
osób sporządzających plany urządzenia lasu, uproszczone plany urządzenia lasu lub
inwentaryzację stanu lasu, o której mowa w art. 19 ust. 3.
4
Imprezy sportowe oraz inne imprezy o charakterze masowym organizowane w lesie wymagają
zgody właściciela lasu.
1.
W lasach zabrania się
1)
zanieczyszczania gleby i wód,
2)
zaśmiecania,
3)
rozkopywania gruntu,
4
niszczenia grzybów oraz grzybni,
5)
niszczenia lub uszkadzania drzew, krzewów lub innych roślin,
6)
niszczenia urządzeń i obiektów gospodarczych, turystycznych i technicznych oraz znaków
i tablic,
7)
zbierania płodów runa leśnego w oznakowanych miejscach zabronionych,
8
rozgarniania i zbierania ściółki,
9)
wypasu zwierząt gospodarskich,
10)
biwakowania poza miejscami wyznaczonymi przez właściciela lasu lub nadleśniczego,
11)
wybierania jaj i piskląt, niszczenia lęgowisk i gniazd ptasich, a także niszczenia
legowisk, nor i mrowisk,
12
płoszenia, ścigania, chwytania i zabijania dziko żyjących zwierząt,
13)
puszczania psów luzem,
14)
hałasowania oraz używania sygnałów dźwiękowych, z wyjątkiem przypadków wymagających
wszczęcia alarmu.
2.
Przepisy ust. 1 pkt 3 i 5 nie dotyczą czynności związanych z gospodarką leśną, a pkt
12-14 nie dotyczą polowań.
3
W lasach oraz na terenach śródleśnych, jak również w odległości do 100 m od granicy
lasu, zabrania się działań i czynności mogących wywołać niebezpieczeństwo, a w szczególności
1)
rozniecania ognia poza miejscami wyznaczonymi do tego celu przez właściciela lasu
lub nadleśniczego,
2)
korzystania z otwartego płomienia,
3)
wypalania wierzchniej warstwy gleby i pozostałości roślinnych.
4.
Przepisy ust. 3 nie dotyczą działań i czynności związanych z gospodarką leśną, pod
warunkiem że czynności te nie stanowią zagrożenia pożarowego.
W przypadku lasu będącego w użytkowaniu wieczystym na podstawie odrębnych przepisów
lub wchodzącego w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa zadania i kompetencje
określone w art. 10 ust. 1 pkt 1, art. 13 ust. 3 pkt 1, art. 26 ust. 3 i 4 oraz art.
30 ust. 1 pkt 10 i ust. 3 pkt 1 wykonują odpowiednio użytkownik wieczysty albo Agencja
Własności Rolnej Skarbu Państwa. Ilekroć w tych przepisach jest mowa o
1)
nadleśnictwie - należy przez to rozumieć jednostkę organizacyjną użytkownika wieczystego
albo Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa powołaną do prowadzenia gospodarki leśnej,
2)
nadleśniczym - należy przez to rozumieć kierownika jednostki organizacyjnej, o której
mowa w pkt 1.
1.
Lasy Państwowe jako państwowa jednostka organizacyjna nie posiadająca osobowości prawnej
reprezentują Skarb Państwa w zakresie zarządzanego mienia.
2.
W skład Lasów Państwowych wchodzą następujące jednostki organizacyjne
1)
Dyrekcja Generalna Lasów Państwowych,
2)
regionalne dyrekcje Lasów Państwowych,
3)
nadleśnictwa,
4
inne jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej.
3
Jednostki organizacyjne
1)
o których mowa w ust. 2 pkt 2, tworzy, łączy, dzieli, likwiduje oraz określa ich zasięg
terytorialny minister właściwy do spraw środowiska
2)
o których mowa w ust. 2 pkt 3, tworzy, łączy, dzieli, likwiduje oraz określa ich zasięg
terytorialny Dyrektor Generalny, na wniosek dyrektora regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych.
4.
(skreślony).
1.
Lasami Państwowymi kieruje Dyrektor Generalny przy pomocy dyrektorów regionalnych
dyrekcji Lasów Państwowych.
2.
Dyrektora Generalnego powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw środowiska
3
Dyrektor Generalny w szczególności
1)
reprezentuje Skarb Państwa w stosunkach cywilnoprawnych, w zakresie swojego działania,
1a
inicjuje, koordynuje oraz nadzoruje działalność dyrektorów regionalnych dyrekcji Lasów
Państwowych oraz kierowników innych jednostek organizacyjnych Lasów Państwowych o
zasięgu krajowym,
1b
zarządza gruntami i innymi nieruchomościami nabytymi lub wydzielonymi z bezpośredniego
zarządu nadleśnictwa na potrzeby Dyrekcji Generalnej Lasów Państwowych lub wspólnych
przedsięwzięć jednostek organizacyjnych Lasów Państwowych,
2
tworzy, łączy, dzieli i likwiduje jednostki organizacyjne o zasięgu krajowym, o których
mowa w art. 32 ust. 2 pkt 4,
3)
inicjuje, organizuje oraz koordynuje przedsięwzięcia na rzecz ochrony lasów, racjonalnej
gospodarki leśnej i rozwoju leśnictwa,
4)
organizuje planowanie urządzeniowe w lasach i prognozowanie w leśnictwie,
5)
nadzoruje i koordynuje zadania w zakresie kształcenia kadr dla leśnictwa oraz popularyzacji
wiedzy leśnej,
6)
inicjuje, popiera i finansuje badania w zakresie leśnictwa oraz nadzoruje wykorzystanie
wyników tych badań,
7)
wyrównuje niedobory środków finansowych w nadleśnictwach i regionalnych dyrekcjach
Lasów Państwowych, wynikające ze zróżnicowanych warunków gospodarki leśnej,
8)
organizuje wspólne przedsięwzięcia jednostek organizacyjnych Lasów Państwowych,
9
powołuje i odwołuje
a)
zastępców Dyrektora Generalnego, w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska
b)
Głównego Inspektora Straży Leśnej,
c)
dyrektorów regionalnych dyrekcji Lasów Państwowych,
d)
kierowników jednostek organizacyjnych, o których mowa w pkt 2.
Dyrektor regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych w szczególności
1)
reprezentuje Skarb Państwa w stosunkach cywilnoprawnych, w zakresie swojego działania,
2
tworzy, za zgodą Dyrektora Generalnego, a także łączy, dzieli i likwiduje jednostki
organizacyjne o zasięgu regionalnym, o których mowa w art. 32 ust. 2 pkt 4,
2a
zarządza gruntami i innymi nieruchomościami nabytymi lub wydzielonymi z bezpośredniego
zarządu nadleśnictwa, na potrzeby regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych,
2b
powołuje i odwołuje
a)
zastępców dyrektora regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych, w uzgodnieniu z Dyrektorem
Generalnym,
b)
nadleśniczych,
c)
kierowników jednostek organizacyjnych, o których mowa w pkt 2,
2c
inicjuje, koordynuje oraz nadzoruje działalność nadleśniczych i kierowników jednostek
organizacyjnych o zasięgu regionalnym,
3)
organizuje wspólne przedsięwzięcia nadzorowanych jednostek organizacyjnych w zakresie
ochrony lasu i racjonalnej gospodarki leśnej,
4)
dysponuje środkami finansowymi, wydzielonymi na wyrównywanie niedoborów środków w
poszczególnych nadleśnictwach, wynikających ze zróżnicowanych warunków gospodarki
leśnej,
5)
prowadzi szkolenie i doradztwo zawodowe w zakresie leśnictwa,
6)
(skreślony),
7
prowadzi działalność usługową w zakresie leśnictwa na rzecz nadzorowanych jednostek
i innych przedsiębiorców,
8
reprezentuje Skarb Państwa w sprawach wynikających z postępowania regulacyjnego określonego
w ustawach o stosunku Państwa do kościołów i innych związków wyznaniowych w Rzeczypospolitej
Polskiej.
1.
Nadleśniczy prowadzi samodzielnie gospodarkę leśną w nadleśnictwie na podstawie planu
urządzenia lasu oraz odpowiada za stan lasu. W szczególności nadleśniczy
1)
reprezentuje Skarb Państwa w stosunkach cywilnoprawnych, w zakresie swojego działania,
2)
kieruje nadleśnictwem jako podstawową jednostką organizacyjną Lasów Państwowych,
2a
bezpośrednio zarządza lasami, gruntami i innymi nieruchomościami Skarbu Państwa, pozostającymi
w zarządzie Lasów Państwowych,
2b
powołuje i odwołuje
a)
zastępców nadleśniczego w uzgodnieniu z dyrektorem regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych,
b)
głównego księgowego nadleśnictwa,
c)
inżyniera nadzoru,
d)
leśniczego,
2c
inicjuje, koordynuje oraz nadzoruje działalność pracowników nadleśnictwa,
3)
ustala organizację nadleśnictwa, w tym podział na leśnictwa zapewniający leśniczym
prawidłowe wykonywanie zadań gospodarczych, oraz zatrudnia i zwalnia pracowników nadleśnictwa,
4
organizuje ochronę mienia i zwalczanie szkodnictwa leśnego.
2
Nadleśniczy udziela właścicielowi lasu nie stanowiącego własności Skarbu Państwa pomocy,
na jego wniosek, poprzez
1)
doradztwo w zakresie gospodarki leśnej,
2)
(skreślony),
3)
odpłatne udostępnienie sadzonek drzew i krzewów leśnych oraz specjalistycznego sprzętu
leśnego.
3
W szczególnie uzasadnionych przypadkach, na wniosek właściciela lasu nie stanowiącego
własności Skarbu Państwa, poparty opinią zarządu gminy, nadleśniczy może udostępnić
nieodpłatnie sadzonki drzew i krzewów leśnych na ponowne wprowadzenie roślinności
leśnej (upraw leśnych) - zgodnie z uproszczonym planem urządzenia lasu lub decyzją,
o której mowa w art. 19 ust. 3.
4
Nadleśniczy może, na podstawie umowy z właścicielem lasu, organizować wykonywanie
zadań gospodarczych w lesie, łącznie ze sprzedażą drewna.
1.
Pracownicy Lasów Państwowych uprawnieni są do noszenia munduru leśnika.
2.
Uprawnienie do noszenia munduru leśnika przysługuje również
1)
pracownikom Ministerstwa Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa
2
pracownikom urzędów wojewódzkich i starostw, bezpośrednio zajmującym się nadzorem
nad gospodarką leśną w lasach nie stanowiących własności Skarbu Państwa,
3)
dyrektorom, nauczycielom i uczniom średnich leśnych szkół zawodowych,
4)
pracownikom leśnych zakładów doświadczalnych szkół wyższych oraz pracownikom jednostek
badawczo-rozwojowych statutowo działających na rzecz leśnictwa.
3.
Osoby, o których mowa w ust. 1 i 2, ponoszą koszty umundurowania, z zastrzeżeniem
art. 46 ust. 1 pkt 1.
4.
Minister właściwy do spraw środowiska
1
W zarząd Lasów Państwowych (nadleśnictw) przekazuje się stanowiące własność Skarbu
Państwa grunty przeznaczone do zalesienia w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego
lub w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
2
Decyzję w sprawie określonej w ust. 1 wydaje starosta, wykonujący zadanie z zakresu
administracji rządowej.
Rada Ministrów określa w drodze rozporządzenia szczegółowe zasady i tryb gromadzenia,
przyznawania oraz wykorzystywania środków Funduszu Ochrony Gruntów Rolnych.
1.
Kierownik jednostki organizacyjnej Lasów Państwowych, z wyjątkiem kierownika jednostki
organizacyjnej, o której mowa w art. 32 ust. 2 pkt 4, za zgodą Dyrektora Generalnego,
może nabywać stanowiące własność osób fizycznych lub prawnych lasy oraz grunty przeznaczone
do zalesienia, jak również inne grunty i nieruchomości, jeżeli jest to uzasadnione
potrzebami gospodarki leśnej i nie narusza interesu Skarbu Państwa.
2.
Minister właściwy do spraw środowiska
1.
Sprzedaż lasów, gruntów i innych nieruchomości Skarbu Państwa znajdujących się w zarządzie
Lasów Państwowych, z zastrzeżeniem art. 40a, może następować w przypadkach
1)
zbywania udziałów lasów stanowiących własność Skarbu Państwa we współwłasnościach,
2)
regulacji granicy polno-leśnej,
3)
stwierdzenia przez nadleśniczego nieprzydatności gruntów, budynków i budowli na potrzeby
gospodarki leśnej,
4)
zmiany przeznaczenia na cele nieleśne i nierolnicze,
5)
podyktowanych ważnymi względami gospodarczymi lub społecznymi, o ile nie narusza to
interesu Skarbu Państwa.
2.
Sprzedaż, o której mowa w ust. 1 pkt 1-4, wymaga zgody Dyrektora Generalnego, z zastrzeżeniem
ust. 3, a sprzedaż, o której mowa w ust. 1 pkt 5, może nastąpić na wniosek Dyrektora
Generalnego za zgodą ministra właściwego do spraw środowiska
3.
Nadleśniczy może samodzielnie sprzedać grunty leśne i nieleśne o powierzchni do 1
ha, jeśli stanowią enklawę wśród gruntów innej własności.
4
Sprzedaż lasów, gruntów i innych nieruchomości znajdujących się zarządzie Lasów Państwowych
następuje w drodze przetargu, z zastrzeżeniem ust. 4a.
4a
W razie sprzedaży położonych w granicach administracyjnych miasta lasów, gruntów i
innych nieruchomości znajdujących się w zarządzie Lasów Państwowych - gminie służy
prawo pierwokupu.
5.
Minister właściwy do spraw środowiska
Przekazanie lasów, gruntów i innych nieruchomości Skarbu Państwa, znajdujących się
zarządzie Lasów Państwowych, Agencji Budowy i Eksploatacji Autostrad na pasy drogowe
autostrad następuje nieodpłatnie na podstawie umowy między Dyrektorem Generalnym a
Prezesem Agencji.
Lasy Państwowe mogą, w drodze umowy zawartej pomiędzy Dyrektorem Generalnym a Prezesem
Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa, przekazywać nieodpłatnie Agencji Własności
Rolnej Skarbu Państwa lasy i grunty, na których nie jest możliwe prowadzenie racjonalnej
gospodarki, stanowiące w szczególności enklawy i półenklawy wśród gruntów wchodzących
do Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa.
1.
W razie zmiany przeznaczenia gruntów leśnych lub rolnych znajdujących się w zarządzie
Lasów Państwowych na cele nieleśne lub nierolnicze, dokonanej w trybie przepisów o
ochronie gruntów rolnych i leśnych, w związku z potrzebami innej jednostki organizacyjnej
nie posiadającej osobowości prawnej, przekazanie tych gruntów następuje nieodpłatnie,
w drodze umowy o przeniesienie zarządu pomiędzy kierownikiem jednostki organizacyjnej
a
1)
nadleśniczym - w przypadku gruntów pochodzących z obszaru jednego nadleśnictwa,
2)
dyrektorem regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych - w przypadku gruntów pochodzących
z obszaru więcej niż jednego nadleśnictwa.
2.
Do przejmowania w zarząd Lasów Państwowych lasów, gruntów i innych nieruchomości stanowiących
własność Skarbu Państwa, będących w zarządzie innych jednostek organizacyjnych nie
posiadających osobowości prawnej, bądź przekazywania przez Lasy Państwowe w zarząd
innych jednostek organizacyjnych nie posiadających osobowości prawnej zarządzających
mieniem Skarbu Państwa takich nieruchomości, bez zmiany ich przeznaczenia, ust. 1
stosuje się odpowiednio.
Na wniosek starosty, wykonującego zadanie z zakresu administracji rządowej, grunty,
o których mowa w art. 38c ust. 1, oraz nieprzydatne dla potrzeb gospodarki leśnej
budynki i budowle, wraz z gruntem niezbędnym do korzystania z nich, mogą być przekazane
przez Lasy Państwowe w użytkowanie wieczyste osobie prawnej lub użytkowanie innej
jednostce organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej.
1.
Lasy, grunty i inne nieruchomości Skarbu Państwa pozostające w zarządzie Lasów Państwowych
mogą być przedmiotem zamiany na lasy, grunty i inne nieruchomości w przypadkach uzasadnionych
potrzebami i celami gospodarki leśnej, po ich wycenie przez osoby posiadające uprawnienia
z zakresu szacowania nieruchomości.
2.
Zamiana dokonywana przez
1)
nadleśniczego - wymaga zgody dyrektora regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych,
2)
dyrektora regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych - wymaga zgody Dyrektora Generalnego.
Lasy, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. a), pozostające w zarządzie Lasów Państwowych,
mogą być, za zgodą dyrektora regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych, wydzierżawiane
przez nadleśniczego, z zachowaniem celów i zadań gospodarki leśnej określonych w planie
urządzenia lasu.
1.
Dyrektor Generalny, na wniosek zainteresowanego ministra, wojewody, gminy lub związku
komunalnego, może przekazać w użytkowanie wskazanej przez wnioskodawcę jednostce organizacyjnej
lasy, grunty oraz inne nieruchomości, bez zmiany ich dotychczasowego przeznaczenia,
jeżeli za tym przemawiają względy
1)
obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony granicy państwowej,
2)
nauki lub dydaktyki,
3)
ochrony przyrody,
4)
ochrony ujęć wodnych,
5)
przeciwdziałania niebezpieczeństwu powodzi,
6)
ochrony wybrzeża morskiego,
7)
lecznictwa,
8)
ochrony dóbr kultury,
9)
wypoczynku ludności,
10)
gospodarki rolnej.
2.
Przekazania w użytkowanie wskazanej jednostce organizacyjnej dokonuje Dyrektor Generalny,
w drodze umowy, w której określa się termin i warunki użytkowania oraz jednostkę sprawującą
nadzór nad gospodarką leśną.
3.
W przypadku ustania potrzeb, dla których lasy, grunty oraz inne nieruchomości określone
w ust. 1 zostały oddane w użytkowanie, a także w przypadku wykorzystywania ich niezgodnie
z celami, dla których zostały oddane w użytkowanie, lub prowadzenia gospodarki leśnej
w sposób niezgodny z planem urządzenia lasu Dyrektor Generalny, na wniosek dyrektora
regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych, pozbawia jednostkę prawa użytkowania.
4.
W przypadkach uzasadnionych potrzebami obronności państwa lasy, na wniosek Ministra
Obrony Narodowej, za zgodą ministra właściwego do spraw środowiska
1.
Lasy Państwowe mogą sprzedawać nieruchomości zabudowane budynkami mieszkalnymi i samodzielne
lokale mieszkalne, zwane dalej „lokalami”, oraz grunty z budynkami mieszkalnymi w
budowie, nieprzydatne Lasom Państwowym.
2.
Sprzedaż, o której mowa w ust. 1, następuje po cenie rynkowej, jaka kształtuje się
w danej miejscowości. Wysokość ceny ustalają osoby posiadające uprawnienia z zakresu
szacowania nieruchomości.
3.
Łącznie z lokalami sprzedaje się grunty wraz z przynależnościami, niezbędne do korzystania
z lokali. Grunty pod budynkami oraz grunty z budynkami związane, będące przedmiotem
sprzedaży, uważa się za grunty wyłączone z produkcji rolnej i leśnej w rozumieniu
przepisów o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Grunty te podlegają z urzędu ujawnieniu
w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego oraz ewidencji gruntów i budynków
jako grunty zabudowane.
4.
Pracownicy i byli pracownicy Lasów Państwowych mający co najmniej trzyletni okres
zatrudnienia w Lasach Państwowych, z wyjątkiem osób, z którymi stosunek pracy rozwiązany
został bez wypowiedzenia z winy pracownika, posiadają pierwszeństwo nabycia lokali,
których są najemcami i w których mieszkają. Cena sprzedaży lokalu podlega obniżeniu
o 4% za każdy rok zatrudnienia w jednostkach organizacyjnych Lasów Państwowych, nie
więcej jednak niż o 90%, a spłata należności może zostać rozłożona najwyżej na 60
rat miesięcznych, przy oprocentowaniu nie przekraczającym 15% rocznie.
5.
Przepisy ust. 4 stosuje się również do osób bliskich, pozostałych po pracownikach
i byłych pracownikach, które w dniu ich śmierci zamieszkiwały razem z nimi i nadal
w tych lokalach zamieszkują. Przez osoby bliskie rozumie się małżonków oraz wstępnych
i zstępnych, a także osoby przysposobione. W razie zbiegu uprawnień do obniżenia należności
osób prowadzących wspólne gospodarstwo domowe, okresy zatrudnienia tych osób mogą
być sumowane, przy czym łączna obniżka nie może przekraczać 90% ceny sprzedaży lokalu.
Uprawnienie to przysługuje tylko przy nabyciu jednego lokalu.
6.
Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio do osób, które są lub były zatrudnione
w szkołach leśnych, zakładowych przychodniach i poradniach lekarskich oraz innych
jednostkach organizacyjnych leśnictwa.
7.
Najemcy lokali nie posiadający uprawnień, o których mowa w ust. 4-6, mogą nabywać
przeznaczone do sprzedaży lokale, które zajmują na podstawie umowy najmu co najmniej
od trzech lat, za cenę obniżoną za każdy rok najmu o 1%, nie więcej jednak niż o 45%.
8.
Wykazy lokali oraz gruntów z budynkami mieszkalnymi w budowie przeznaczonych do sprzedaży
sporządzają dyrektorzy regionalnych dyrekcji Lasów Państwowych. Wykazy są przedmiotem
opinii związków zawodowych. Sprzedaż może być dokonana po zatwierdzeniu wykazu przez
Dyrektora Generalnego i ogłoszeniu wykazu w Biuletynie Informacyjnym Lasów Państwowych
oraz w prasie. O przeznaczeniu do sprzedaży lokali oraz o terminie do skorzystania
z pierwszeństwa nabycia zawiadamia się najemców, o których mowa w ust. 4-7.
9.
Pracownicy i byli pracownicy Lasów Państwowych nie będący najemcami lokali przeznaczonych
do sprzedaży, pozostających w zarządzie Lasów Państwowych, korzystają z pierwszeństwa
nabycia lokali wolnych (pustostanów) lub gruntów z budynkami mieszkalnymi w budowie
na warunkach określonych w ust. 4-6.
10.
Jeżeli osoby wymienione w ust. 4-7 nie skorzystają z prawa do nabycia lokalu, w którym
mieszkają, w terminie sześciu miesięcy od daty ogłoszenia oferty sprzedaży lokalu
w sposób określony w ust. 8, lokal można przekazać nieodpłatnie gminie, łącznie z
gruntami i przynależnościami niezbędnymi do korzystania z lokalu, na zasadach określonych
w przepisach o przekazywaniu zakładowych budynków mieszkalnych przez przedsiębiorstwa
państwowe.
11.
Jeżeli ofertę kupna lokalu wolnego (pustostanu) lub gruntu z budynkiem mieszkalnym
w budowie zgłosi więcej niż jedna osoba, sprzedaż następuje w drodze przetargu ograniczonego,
w którym uczestniczyć mogą jedynie osoby uprawnione na podstawie ust. 9. Przy zapłacie
ceny ustalonej w przetargu ograniczonym ust. 4 stosuje się odpowiednio.
12.
Minister właściwy do spraw środowiska
1.
Dyrektor Generalny, dyrektor regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych oraz nadleśniczy
mogą, w imieniu Skarbu Państwa, zaciągać kredyty bankowe lub pożyczki z Narodowego
Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej oraz z wojewódzkich funduszy ochrony
środowiska i gospodarki wodnej.
2.
Suma zaciągniętych przez Dyrektora Generalnego, dyrektorów regionalnych dyrekcji Lasów
Państwowych i nadleśniczych kredytów na dany rok nie może przekraczać 30% wartości
sprzedaży Lasów Państwowych roku poprzedniego.
1.
Dyrektor Generalny może, w imieniu Skarbu Państwa, tworzyć jednoosobowe spółki Skarbu
Państwa bądź przystępować do spółek z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółek akcyjnych.
2.
Lasy stanowiące własność Skarbu Państwa znajdujące się w zarządzie Lasów Państwowych
nie mogą stanowić przedmiotu wkładu niepieniężnego do spółek, o których mowa w ust.
1.
Dyrekcja Generalna Lasów Państwowych, regionalne dyrekcje Lasów Państwowych i nadleśnictwa
używają pieczęci okrągłej z wizerunkiem orła, ustalonym dla godła Rzeczypospolitej
Polskiej, oraz nazwy „LASY PAŃSTWOWE” i nazwy jednostki organizacyjnej w otoku.
Minister właściwy do spraw środowiska
1
W Lasach Państwowych tworzy się Służbę Leśną. Do Służby Leśnej zalicza się pracowników
zajmujących się
1)
sprawami zarządu lasami będącymi w zarządzie Lasów Państwowych,
2)
prowadzeniem gospodarki leśnej i ochroną lasów,
3)
zwalczaniem przestępstw i wykroczeń w zakresie szkodnictwa leśnego oraz wykonywaniem
innych zadań w zakresie ochrony mienia,
4)
sprawami nadzoru, o którym mowa w art. 5, w razie powierzenia takiego nadzoru.
2.
Pracownikiem Służby Leśnej może być osoba, która
1)
jest obywatelem polskim,
2)
ukończyła 21 lat,
3)
ma pełnię praw cywilnych i obywatelskich,
4)
posiada odpowiednie kwalifikacje zawodowe,
5)
cieszy się nienaganną opinią,
6)
zatrudniona jest w pełnym wymiarze czasu pracy,
7)
posiada odpowiedni stan zdrowia,
8)
nie była karana sądownie za przestępstwo z chęci zysku lub z innych niskich pobudek.
1.
Pracownicy Służby Leśnej przy wykonywaniu czynności służbowych korzystają z ochrony
prawnej, przewidzianej w przepisach prawa karnego dla funkcjonariuszy publicznych,
a ponadto mają prawo do
1)
otrzymywania bezpłatnego umundurowania i oznak służbowych, z obowiązkiem ich noszenia
w czasie pełnienia obowiązków służbowych,
2)
bezpłatnego mieszkania, jeżeli stanowisko oraz charakter pracy związane są z koniecznością
zamieszkania w miejscu jej wykonywania,
3)
płatnego urlopu dla poratowania zdrowia w wymiarze nie przekraczającym jednorazowo
sześciu miesięcy, jeżeli przepracowali w Lasach Państwowych w pełnym wymiarze czasu
pracy przez okres nie krótszy niż trzy lata,
4)
(skreślony),
5)
jednorazowej odprawy, przy przejściu na emeryturę lub rentę inwalidzką, w wysokości
trzykrotnego, a powyżej 20 lat pracy w Lasach Państwowych - sześciokrotnego wynagrodzenia
otrzymywanego za ostatni miesiąc zatrudnienia.
2.
(skreślony).
1
W Lasach Państwowych tworzy się Straż Leśną. Zadania, o których mowa w art. 45 ust.
1 pkt 3, wykonywane są przez strażników leśnych zaliczanych do Służby Leśnej.
1a
Strażą Leśną kieruje Główny Inspektor Straży Leśnej podporządkowany Dyrektorowi Generalnemu.
1b
Jednostki Straży Leśnej w Lasach Państwowych stanowią
1)
posterunki w nadleśnictwach podporządkowane nadleśniczemu,
2)
grupy interwencyjne w regionalnych dyrekcjach Lasów Państwowych podporządkowane dyrektorowi
regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych.
1c
Dyrektor Generalny określa
1)
organizację i zakres działania posterunków i grup interwencyjnych, o których mowa
w ust. 1b,
2)
szczegółowe zasady szkolenia strażników leśnych.
2
Strażnicy leśni przy wykonywaniu zadań określonych w ust. 1 mają prawo do
1)
legitymowania osób podejrzanych o popełnienie przestępstwa lub wykroczenia, jak również
świadków przestępstwa lub wykroczenia, w celu ustalenia ich tożsamości,
2)
nakładania oraz pobierania grzywien, w drodze mandatu karnego, w sprawach i w zakresie
określonych odrębnymi przepisami,
3)
zatrzymywania i dokonywania kontroli środków transportu na obszarach leśnych oraz
w ich bezpośrednim sąsiedztwie, w celu sprawdzenia ładunku oraz przeglądania zawartości
bagaży, w razie zaistnienia uzasadnionego podejrzenia popełnienia czynu zabronionego
pod groźbą kary,
4)
przeszukiwania pomieszczeń i innych miejsc, w przypadkach uzasadnionego podejrzenia
o popełnienie przestępstwa, na zasadach określonych w Kodeksie postępowania karnego,
5)
ujęcia na gorącym uczynku sprawcy przestępstwa lub wykroczenia albo w pościgu podjętym
bezpośrednio po popełnieniu przestępstwa oraz jego doprowadzenia do Policji,
6)
odbierania za pokwitowaniem przedmiotów pochodzących z przestępstwa lub wykroczenia
oraz narzędzi i środków służących do ich popełnienia,
7)
prowadzenia dochodzeń oraz wnoszenia i popierania aktów oskarżenia w postępowaniu
uproszczonym, jeżeli przedmiotem przestępstwa jest drewno pochodzące z lasów stanowiących
własność Skarbu Państwa, w trybie i na zasadach określonych w Kodeksie postępowania karnego,
8)
prowadzenia postępowania w sprawach o wykroczenia oraz udziału w rozprawach przed
kolegium do spraw wykroczeń w charakterze oskarżyciela publicznego i wnoszenia środków
zaskarżania do sądów rejonowych od rozstrzygnięć kolegium w sprawach zwalczania wykroczeń
w zakresie szkodnictwa leśnego,
9)
noszenia broni palnej długiej i krótkiej lub gazowej oraz ręcznego miotacza gazowego,
10)
żądania niezbędnej pomocy od instytucji państwowych, zwracania się o taką pomoc do
jednostek gospodarczych, organizacji społecznych, jak również w nagłych przypadkach
do każdego obywatela o udzielenie doraźnej pomocy, na zasadach określonych w ustawie
o Policji.
2a
Odebrane przedmioty, narzędzia i środki, o których mowa w ust. 2 pkt 6, należy przechowywać
pod zamknięciem w sposób zabezpieczający je przed utratą lub uszkodzeniem.
2b
Strażnicy leśni są uprawnieni do dokonywania kontroli podmiotów gospodarczych zajmujących
się obrotem i przetwarzaniem drewna i innych produktów leśnych, w celu sprawdzania
legalności pochodzenia surowców drzewnych i innych produktów leśnych.
3
Strażnik leśny może, wobec osób uniemożliwiających wykonywanie przez niego czynności
określonych w ustawie, stosować środki przymusu bezpośredniego w postaci
1)
siły fizycznej, przez zastosowanie chwytów obezwładniających oraz podobnych technik
obrony lub ataku,
2)
pałki gumowej służbowej,
3)
chemicznych środków obezwładniających w postaci ręcznego miotacza gazu i broni gazowej,
4)
kajdanek,
5)
psa służbowego.
3a
Czynności, o których mowa w ust. 3, powinny być wykonywane w sposób możliwie najmniej
naruszający nietykalność osoby, wobec której zostały podjęte.
3b
Na sposób przeprowadzenia czynności, o których mowa w ust. 3, przysługuje zażalenie
do prokuratora.
4.
Zastosowanie przez strażnika leśnego środka przymusu bezpośredniego powinno odpowiadać
potrzebom wynikającym z istniejącej sytuacji i zmierzać do podporządkowania się osoby
wydanym poleceniom.
5.
Jeżeli zastosowanie środków przymusu bezpośredniego, wymienionych w ust. 3, okaże
się niewystarczające, strażnik leśny ma prawo użycia broni palnej w następujących
przypadkach
1)
w celu odparcia bezpośredniego, bezprawnego zamachu na życie własne lub innej osoby,
2)
przeciwko osobie, która wezwana do natychmiastowego porzucenia broni lub innego niebezpiecznego
narzędzia nie zastosuje się do tego wezwania, a jej zachowanie wskazuje na bezpośredni
zamiar ich użycia przeciwko niemu lub innej osobie,
3)
przeciwko osobie, która usiłuje przemocą odebrać broń.
6.
Użycie broni palnej powinno następować w sposób wyrządzający możliwie najmniejszą
szkodę osobie, przeciwko której użyto broni, i nie może zmierzać do pozbawienia jej
życia, a także narażać na niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia innych osób.
7
Do wykonywania przez strażnika leśnego czynności, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i
3, a także do użycia przez niego środków przymusu, o których mowa w ust. 4-6, stosuje
się odpowiednio przepisy ustawy o Policji.
8.
Strażnikowi leśnemu wykonującemu obowiązki służbowe na gruntach stanowiących własność
Skarbu Państwa zarządzanych przez Lasy Państwowe przysługują uprawnienia określone
odrębnymi przepisami odnoszącymi się do
1
Państwowej Straży Łowieckiej - w zakresie zwalczania kłusownictwa,
2)
Straży Ochrony Przyrody - w zakresie przestrzegania przepisów o ochronie przyrody,
3)
Państwowej Straży Rybackiej - w zakresie kontroli legalności dokonywania połowu.
Uprawnienia strażnika leśnego w zakresie zwalczania szkodnictwa leśnego, o których
mowa w art. 47 ust. 2 pkt 1-8 i 10 oraz w ust. 8, przysługują nadleśniczemu, zastępcy
nadleśniczego oraz inżynierowi nadzoru, leśniczemu i podleśniczemu.
1.
Minister właściwy do spraw środowiska
1
stanowiska i wymagania kwalifikacyjne, zasady wynagradzania i stopnie służbowe Służby
Leśnej oraz szczegółowy tryb nadawania, obniżania i pozbawiania stopni służbowych,
2)
stanowiska Służby Leśnej, na których zatrudnionym pracownikom przysługuje bezpłatne
mieszkanie, oraz szczegółowe zasady i tryb przyznawania i zwalniania tych mieszkań.
2.
(skreślony).
3
Minister właściwy do spraw środowiska
1)
współdziałania Lasów Państwowych z Policją,
2
przydziału, ewidencjonowania i przechowywania w regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych
i nadleśnictwie broni i amunicji oraz broni gazowej, ręcznych miotaczy gazu i środków
przymusu bezpośredniego w postaci kajdanek i pałki gumowej.
Lasy Państwowe prowadzą działalność na zasadzie samodzielności finansowej i pokrywają
koszty działalności z własnych przychodów.
Rokiem obrachunkowym w Lasach Państwowych jest rok kalendarzowy.
1.
Lasy Państwowe sporządzają corocznie raport o stanie lasów oraz sprawozdanie finansowo-gospodarcze
z działalności Lasów Państwowych.
2
Rada Ministrów przedkłada Sejmowi informację o stanie lasów oraz o realizacji krajowego
programu zwiększania lesistości.
1.
Koszty utrzymania Dyrekcji Generalnej Lasów Państwowych oraz dyrekcji regionalnych
Lasów Państwowych finansowane są z wpłat obciążających koszty działalności nadleśnictw.
2.
Wysokość obciążeń, o których mowa w ust. 1, określa minister właściwy do spraw środowiska
Lasy Państwowe otrzymują dotacje celowe z budżetu państwa na zadania zlecone przez
administrację rządową, a w szczególności na
1)
wykup lasów i gruntów do zalesień oraz ich rekultywację, a także wykup innych gruntów
w celu zachowania ich przyrodniczego charakteru,
2)
wykonywanie krajowego programu zwiększania lesistości, o którym mowa w art. 14 ust.
2a, oraz pielęgnację i ochronę upraw i młodników powstałych w ramach realizacji tego
programu,
3)
zagospodarowanie i ochronę lasów w przypadku zagrożenia ich trwałości, o którym mowa
w art. 12 ust. 1,
4)
sporządzanie okresowych, wielkoobszarowych inwentaryzacji stanu lasów, aktualizacji
stanu zasobów leśnych oraz prowadzenie banku danych o zasobach leśnych i stanie lasów,
o których mowa w art. 13a ust. 1 pkt 2 i 3,
5)
opracowywanie planów ochrony dla rezerwatów przyrody znajdujących się w zarządzie
Lasów Państwowych, ich realizację oraz ochronę gatunkową roślin i zwierząt,
6)
finansowanie edukacji leśnej społeczeństwa, w szczególności poprzez tworzenie i prowadzenie
leśnych kompleksów promocyjnych, zakładanie ścieżek przyrodniczo-leśnych.
Dyrektor Generalny, dyrektorzy regionalnych dyrekcji Lasów Państwowych i nadleśniczowie
są dysponentami środków budżetowych w zakresie dotacji celowych na zadania zlecone,
o których mowa w art. 54, zgodnie z przepisami prawa budżetowego.
1.
W Lasach Państwowych tworzy się fundusz leśny stanowiący formę gospodarowania środkami
na cele wskazane w ustawie.
2.
Środkami funduszu leśnego dysponuje Dyrektor Generalny.
1.
Środki funduszu leśnego stanowią
1
odpis podstawowy liczony od wartości sprzedaży drewna obciążający koszty działalności
nadleśnictw,
2)
należności, kary i opłaty związane z wyłączeniem z produkcji gruntów leśnych,
3)
należności wynikające z odszkodowań
a)
cywilnoprawnych za szkody powstałe w wyniku oddziaływania gazów i pyłów przemysłowych,
a także z innych tytułów,
b)
z tytułu przedwczesnego wyrębu drzewostanów na podstawie przepisów ustawy o ochronie
gruntów rolnych i leśnych,
c)
za szkody powstałe w wyniku pożarów, prac górniczych i geologicznych,
4
dochody z udziału w spółkach, o których mowa w art. 42,
5
dotacje budżetowe, z wyłączeniem dotacji celowych, o których mowa w art. 54.
1a
Środki, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i pkt 3 lit. b), związane z wyłączeniem z produkcji
lasów nie stanowiących własności Skarbu Państwa oraz lasów znajdujących się w zarządzie
parków narodowych, gromadzi się na odrębnym rachunku w Dyrekcji Generalnej.
2
Wielkość odpisu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ustala Lasom Państwowym corocznie minister
właściwy do spraw środowiska
1.
Fundusz leśny przeznacza się dla nadleśnictw na wyrównywanie niedoborów powstających
przy realizacji zadań gospodarki leśnej.
2.
Środki funduszu leśnego mogą także być przeznaczone na
1)
wspólne przedsięwzięcia jednostek organizacyjnych Lasów Państwowych, w szczególności
w zakresie gospodarki leśnej,
2)
badania naukowe,
3)
tworzenie infrastruktury niezbędnej do prowadzenia gospodarki leśnej,
4)
sporządzanie planów urządzenia lasu,
5)
prace związane z oceną i prognozowaniem stanu lasów i zasobów leśnych,
6)
inne zadania z zakresu gospodarki leśnej w lasach.
3
Środki funduszu leśnego, o którym mowa w art. 57 ust. 1a, przeznacza się na zalesianie
gruntów nie stanowiących własności Skarbu Państwa, oraz na cele określone w ust. 2
pkt 2 i 6 w lasach znajdujących się w zarządzie parków narodowych.
4
Nadleśnictwa zasięgają opinii właściwych starostów w zakresie rocznego planu zalesiania
gruntów nie stanowiących własności Skarbu Państwa.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady gospodarki finansowej
w Lasach Państwowych.
1
Opodatkowaniu podatkiem leśnym podlegają wszystkie lasy, z wyjątkiem
1)
nie związanych z gospodarką leśną,
2)
zajętych na ośrodki wypoczynkowe, działki budowlane i rekreacyjne,
3)
wyłączonych decyzjami administracyjnymi z gospodarki leśnej na cele inne niż leśne.
2
Jeżeli las jest współwłasnością albo jest we współposiadaniu dwóch lub więcej osób
prawnych lub jednostek organizacyjnych nie mających osobowości prawnej albo osób fizycznych,
z wyjątkiem małżonków, to las ten stanowi odrębny przedmiot opodatkowania.
1.
Obowiązek podatkowy w podatku leśnym, z zastrzeżeniem ust. 2, ciąży na osobach fizycznych,
osobach prawnych, jednostkach organizacyjnych nie mających osobowości prawnej, które
1)
są właścicielami albo samoistnymi posiadaczami lasów lub
2)
posiadają lasy stanowiące własność Skarbu Państwa lub gminy na podstawie zawartej
umowy lub innego tytułu prawnego, a także bezumownie.
2.
Obowiązek podatkowy w podatku leśnym od lasów pozostających w zarządzie Lasów Państwowych
oraz wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, nie objętych obowiązkiem
podatkowym na podstawie ust. 1 pkt 2, ciąży odpowiednio na nadleśnictwach i na jednostek
organizacyjnych Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa, faktycznie władających lasami.
3.
Jeżeli las stanowi współwłasność małżonków lub odrębną własność każdego z nich, obowiązek
podatkowy ciąży łącznie na obojgu małżonkach.
4.
Obowiązek podatkowy w podatku leśnym w przypadku, o którym mowa w art. 60 ust. 2,
ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach lub współposiadaczach.
1.
Zwalnia się od podatku leśnego lasy
1)
z drzewostanem w wieku do 40 lat,
2)
(skreślony),
3)
(skreślony),
4)
wpisane do rejestru zabytków.
2.
Rada gminy może wprowadzić inne zwolnienia niż określone w ust. 1.
(skreślony).
Ustawa wchodzi w życie po upływie 60 dni od dnia ogłoszenia.
1
Podstawę opodatkowania podatkiem leśnym, z zastrzeżeniem art. 65a, stanowi liczba
hektarów przeliczeniowych - ustalona na podstawie powierzchni głównych gatunków drzew
w drzewostanie i klas bonitacji drzewostanu dla głównych gatunków drzew - wynikających
z planu urządzenia lasu lub uproszczonego planu urządzenia lasu.
2.
Ustala się następujące przeliczniki powierzchni lasu
Główne gatunki drzew w drzewostanach
Klasy bonitacji drzewostanu dla głównych gatunków drzew
Ia
I
II
III
IV
V
-
jodła, świerk, daglezja
-
2,30
1,80
1,30
0,90
0,60
-
dąb, jesion, wiąz, klon
-
2,00
1,60
1,30
0,80
-
-
buk
-
1,80
1,50
1,10
0,70
0,40
-
sosna, modrzew
1,40
1,20
1,00
0,80
0,60
0,30
-
grab
-
1,10
0,80
0,50
0,30
0,20
-
brzoza
-
0,60
0,40
0,30
0,20
0,20
-
osika
-
0,60
0,40
0,20
0,20
0,20
-
olsza
-
0,50
0,30
0,30
0,30
0,30
-
topola
-
0,50
0,30
0,30
0,30
0,30
1.
Podatek leśny od 1 ha przeliczeniowego za rok podatkowy wynosi równowartość pieniężną
0,200 m
2.
Średnią cenę sprzedaży drewna, o której mowa w ust. 1, ustala się na podstawie komunikatu
Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego ogłaszanego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski” w terminie 20 dni po upływie trzeciego kwartału.
Dla lasów ochronnych, lasów wchodzących w skład rezerwatów przyrody i parków narodowych
oraz lasów, dla których nie ma sporządzonego planu urządzenia lasu lub uproszczonego
planu urządzenia lasu, podatek leśny za rok podatkowy wynosi równowartość pieniężną
0,3 q żyta od powierzchni 1 ha fizycznego lasów i gruntów leśnych, ustalonej na podstawie
ewidencji gruntów. Równowartość pieniężną żyta ustala się według ceny określonej w
komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego dla celów podatku rolnego.
1.
Obowiązek podatkowy powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu,
w którym zaistniały okoliczności uzasadniające powstanie tego obowiązku.
2.
Obowiązek podatkowy wygasa ostatniego dnia miesiąca, w którym przestały istnieć okoliczności
uzasadniające ten obowiązek.
3.
Jeżeli obowiązek podatkowy powstał lub wygasł w ciągu roku, podatek leśny za ten rok
ustala się proporcjonalnie do liczby miesięcy, w których istniał obowiązek.
4.
Jeżeli w ciągu roku podatkowego las został zajęty na prowadzenie innej działalności
gospodarczej niż działalność leśna lub po zaprzestaniu prowadzenia tej działalności
przywrócono działalność leśną, albo z innych powodów jego powierzchnia uległa zmniejszeniu
lub zwiększeniu - kwota należnego podatku leśnego ulega obniżeniu lub podwyższeniu,
poczynając od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła
ta zmiana.
5.
Osoby fizyczne są obowiązane złożyć właściwemu organowi gminy informacje w terminie
14 dni od dnia zaistnienia okoliczności uzasadniających powstanie albo wygaśnięcie
obowiązku w podatku leśnym lub o zaistnieniu zmian, o których mowa w ust. 4.
6.
Podatek leśny na rok podatkowy od osób fizycznych ustala, w drodze decyzji, wójt (burmistrz,
prezydent) właściwy ze względu na miejsce położenia lasu. Podatek jest płatny w ratach,
w terminach do dnia 15 marca, 15 maja, 15 września i 15 listopada roku podatkowego.
7.
Jeżeli w ciągu roku podatkowego nastąpiło wygaśnięcie obowiązku podatkowego w podatku
leśnym lub zaistniały zmiany, o których mowa w ust. 4, wójt (burmistrz, prezydent)
dokonuje zmiany decyzji, którą ustalono ten podatek.
8.
Osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej, nadleśnictwa
oraz jednostki organizacyjne Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa są obowiązane
1)
składać, w terminie do dnia 15 stycznia, organowi gminy, właściwemu ze względu na
miejsce położenia lasów, deklaracje na podatek leśny na dany rok podatkowy, sporządzone
na formularzu według ustalonego wzoru, a jeżeli obowiązek podatkowy powstał po tym
dniu - w terminie 14 dni od dnia wystąpienia okoliczności uzasadniających powstanie
tego obowiązku,
2)
odpowiednio skorygować deklaracje, w razie zaistnienia zmian, o których mowa w ust.
4, w terminie 14 dni od dnia zaistnienia tych zmian,
3)
wpłacać obliczony w deklaracji podatek leśny - bez wezwania - na rachunek budżetu
właściwej gminy za poszczególne miesiące do dnia 15 każdego miesiąca.
9.
Rada gminy może zarządzać pobór podatku leśnego od osób wymienionych w ust. 5 w drodze
inkasa oraz określać inkasentów i wysokość wynagrodzenia za inkaso.
W ustawie z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska (Dz. U.
Nr 3, poz. 6, z 1983 r. Nr 44, poz. 201, z 1987 r. Nr 33, poz. 180, z 1989 r. Nr 26,
poz. 139 i Nr 35, poz. 192, z 1990 r. Nr 34, poz. 198 i Nr 39, poz. 222 oraz z 1991 r.
Nr 77, poz. 335) wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 34 skreśla się ust. 4,
2)
w art. 48 w ust. 4 pkt 2 otrzymuje brzmienie
«
2)
zadrzewień, drzew i krzewów, w obrębie zabudowy zagrodowej i jednorodzinnej,
»
;
3)
w art. 88 w ust. 1 dodaje się pkt 5a w brzmieniu
«
5a)
wydatki związane ze zwiększeniem lesistości kraju,
»
.
(pominięty).
W ustawie z dnia 25 września 1981 r. o przedsiębiorstwach państwowych (Dz. U. z 1991 r.
Nr 18, poz. 80 i Nr 75, poz. 329) w art. 4 w ust. 2 skreśla się pkt 2.
(pominięty).
W ustawie z dnia 26 marca 1982 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. Nr
11, poz. 79, z 1984 r. Nr 35, poz. 185, z 1988 r. Nr 24, poz. 169 i z 1990 r. Nr 34,
poz. 198) wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 11
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie
«
1.
Zasady zaliczania lasów do lasów ochronnych określają przepisy ustawy o lasach.
»
,
b)
skreśla się ust. 2 i 5,
c)
dotychczasowe ust. 3 i 4 oznacza się odpowiednio jako ust. 2 i 3;
2)
w tytule rozdziału 6 skreśla się wyrazy «oraz Fundusz Leśny»;
3)
skreśla się art. 36;
4)
art. 37 otrzymuje brzmienie
«
Art. 37.
Rada Ministrów określa w drodze rozporządzenia szczegółowe zasady i tryb gromadzenia,
przyznawania oraz wykorzystywania środków Funduszu Ochrony Gruntów Rolnych.
»
(pominięty).
W ustawie z dnia 31 stycznia 1989 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U.
z 1991 r. Nr 49, poz. 216 i Nr 80, poz. 350) w art. 9 w ust. 1 dodaje się pkt 13 w
brzmieniu
«
13)
dochody z gospodarki leśnej, w rozumieniu przepisów ustawy o lasach.
»
(pominięty).
W ustawie z dnia 20 grudnia 1989 r. o utworzeniu urzędu Ministra Ochrony Środowiska,
Zasobów Naturalnych i Leśnictwa (Dz. U. Nr 73, poz. 433) wprowadza się następujące
zmiany
1)
art. 2 otrzymuje brzmienie
«
Art. 2.
Minister Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa realizuje politykę państwa
w zakresie ochrony środowiska i jego racjonalnego kształtowania, leśnictwa, zadrzewień
i łowiectwa, a także gospodarki zasobami naturalnymi, w tym zasobami wodnymi i geologicznymi.
»
;
2)
w art. 3 w ust. 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie
«
5)
leśnictwa, ochrony lasów i gruntów leśnych, zadrzewień i łowiectwa,
»
.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
(pominięty).
W ustawie z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. Nr 9,
poz. 31) wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 3 w ust. 1
a)
w pkt 3 po wyrazie «rolnym» dodaje się wyrazy «lub leśnym»,
b)
w pkt 4 po wyrazie «rolnym» dodaje się wyrazy «lub leśnym»;
2)
w art. 7 w ust. 1 skreśla się pkt 9.
(pominięty).
W ustawie z dnia 17 czerwca 1959 r. o hodowli, ochronie zwierząt łownych i prawie
łowieckim (Dz. U. z 1973 r. Nr 33, poz. 197 i z 1990 r. Nr 34, poz. 198) wprowadza
się następujące zmiany
1)
w art. 1 ust. 1 otrzymuje brzmienie
«
1.
Łowiectwo, w rozumieniu ustawy, oznacza racjonalne gospodarowanie zwierzyną, zgodnie
z potrzebami gospodarki rolnej i leśnej oraz wymaganiami ochrony przyrody.
»
,
2)
w art. 35
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie
«
2.
Minister Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa może zezwolić na odstrzał
zwierzyny dla celów naukowych z pominięciem czasów ochrony.
»
,
b)
dodaje się nowe ust. 3 i 4 w brzmieniu
«
3.
W przypadku powstania dotkliwych szkód w uprawach i w plonach rolnych lub uszkodzeń
roślinności leśnej (upraw leśnych) zagrażających trwałości lasów
1)
nadleśniczy obowiązany jest stosować odstrzał redukcyjny zwierząt łownych w lasach
oraz na gruntach zarządzanych przez Lasy Państwowe,
2)
kierownik urzędu rejonowego z urzędu lub na wniosek właściciela lasu, a także nadleśniczego,
zarządza wykonanie odstrzału redukcyjnego zwierząt łownych w lasach oraz na gruntach
nie stanowiących własności Skarbu Państwa.
4.
Odstrzał redukcyjny zwierząt łownych, o którym mowa w ust. 3, może dotyczyć: łosi,
jeleni, saren i dzików i powinien być dokonywany z uwzględnieniem następujących zasad
1)
powiadomienia zarządcy i dzierżawcy obwodu łowieckiego lub zarządcy terenu nie wchodzącego
w skład obwodu łowieckiego o zastosowaniu odstrzału redukcyjnego na ich koszt, ze
wskazaniem
a)
gatunków i ilości zwierząt łownych przewidzianych do odstrzału redukcyjnego,
b)
przewidywanej lokalizacji, sposobów przeprowadzenia oraz kosztów wykonania odstrzału
redukcyjnego,
2)
zlecenia wykonania odstrzału redukcyjnego osobom uprawnionym do wykonywania polowań,
3)
dokonania odpowiednich zmian w łowieckich planach hodowlanych.
»
,
c)
dotychczasowy ust. 3 otrzymuje oznaczenie ust. 5.
(pominięty).
Przepisy wykonawcze, wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie
upoważnień zmienianych w ustawach nowelizowanych tą ustawą, zachowują moc do dnia
30 czerwca 2000 r.
1.
Lasy państwowe stanowiące własność Skarbu Państwa, nie będące w zarządzie Lasów Państwowych
1)
pozostające pod zarządem innych ministrów i nie przekazane z państwowego gospodarstwa
leśnego w trybie art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1949 r. o państwowym gospodarstwie leśnym
(Dz. U. Nr 63, poz. 494, z 1950 r. Nr 49, poz. 448, z 1971 r. Nr 27, poz. 249, z 1974 r. Nr 24, poz. 142, z 1982 r. Nr 7, poz. 54 i z 1989 r. Nr 35, poz. 192),
2)
wyłączone z państwowego gospodarstwa leśnego w trybie art. 14 ust. 1 ustawy, o której
mowa w pkt 1, i przekazane pod zarząd innych ministrów,
w okresie jednego roku od wejścia w życie ustawy przechodzą, z zastrzeżeniem ust.
2, w zarząd Lasów Państwowych.
2.
Lasy, o których mowa w ust. 1, mogą być użytkowane przez dotychczasowe jednostki organizacyjne
sprawujące zarząd, na podstawie umowy zawartej zgodnie z zasadami określonymi w art.
40 ust. 1.
3.
Lasy i grunty przeznaczone do zalesienia, znajdujące się w zasobach Państwowego Funduszu
Ziemi, przechodzą w zarząd Lasów Państwowych.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z wyjątkiem
1)
art. 71, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1999 r.,
2)
art. 5 pkt 6 i 8, art. 8 pkt 3, art. 25 pkt 26 i art. 29 pkt 2, które wchodzą w życie
z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 2000 r.,
3)
art. 24 pkt 6-10 i art. 41 pkt 2, które wchodzą w życie z dniem 1 kwietnia 2000 r.,
4)
art. 63 ust. 2, który wchodzi w życie z dniem 1 września 2000 r.,
5)
art. 2, art. 14 pkt 2 lit. a), c)-e), pkt 3, 4 i 5 lit. a), art. 15 pkt 10 lit. d),
art. 26 pkt 1, art. 30 pkt 1, art. 39 pkt 1 lit. a), art. 40 pkt 2 lit. b), art. 46
i art. 62, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.,
6)
art. 25 pkt 20, który wchodzi w życie z dniem 1 września 2001 r.
1.
Okręgowe zarządy lasów państwowych, utworzone na podstawie art. 6 ust. 2 lit. a) ustawy z dnia 20 grudnia 1949 r. o państwowym gospodarstwie
leśnym, stają się regionalnymi dyrekcjami Lasów Państwowych, a nadleśnictwa - nadleśnictwami,
w rozumieniu ustawy.
2.
Mienie okręgowych zarządów lasów państwowych staje się odpowiednio mieniem zarządzanym
przez regionalne dyrekcje Lasów Państwowych i nadleśnictwa.
3.
Zakłady produkcyjno-usługowe okręgowych zarządów lasów państwowych stają się innymi
jednostkami organizacyjnymi Lasów Państwowych, wymienionymi w art. 32 ust. 4.
Prawa i zobowiązania, należące na podstawie dotychczasowych przepisów do organizacji
gospodarczej skupiającej przedsiębiorstwa lasów państwowych pod nazwą Lasy Państwowe,
stają się odpowiednio prawami i zobowiązaniami jednostek organizacyjnych Lasów Państwowych,
o których mowa w art. 32 ust. 2.
Lasy, zaliczone do lasów ochronnych na podstawie przepisów o ochronie gruntów rolnych
i leśnych, stają się lasami ochronnymi w rozumieniu ustawy.
Do spraw wszczętych, a nie zakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie
ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
1.
Dyrektorzy regionalnych dyrekcji Lasów Państwowych są obowiązani, w okresie 5 lat
od dnia wejścia w życie ustawy, do opracowania nowych lub uzupełnienia istniejących
planów urządzenia lasów zarządzanych przez Lasy Państwowe, zgodnie w wymogami określonymi
w ustawie.
2.
Obowiązek określony w ust. 1 ciąży również na
1)
wojewodach - w odniesieniu do lasów stanowiących własność osób fizycznych,
2)
osobach prawnych - w odniesieniu do lasów stanowiących ich własność.
3.
W lasach, dla których nie ma opracowanych planów urządzenia lasu, do czasu ich opracowania,
zadania w zakresie: wyrębu drzew, ponownego założenia upraw leśnych, przebudowy drzewostanów,
pielęgnowania i ochrony lasu, w tym również ochrony przeciwpożarowej, ustala oraz
nadzoruje ich wykonanie
1)
dyrektor regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych - w odniesieniu do lasów stanowiących
własność Skarbu Państwa,
2)
kierownik urzędu rejonowego
(skreślony).
Tracą moc
1)
dekret z dnia 5 lipca 1946 r. o Straży Leśnej
(Dz. U. Nr 41, poz. 238 i z 1949 r. Nr 18, poz. 110),
2)
ustawa z dnia 20 grudnia 1949 r. o państwowym gospodarstwie leśnym
(Dz. U. Nr 63, poz. 494, z 1950 r. Nr 49, poz. 448, z 1971 r. Nr 27, poz. 249, z 1974 r. Nr 24, poz. 142, z 1982 r. Nr 7, poz. 54 i z 1989 r. Nr 35, poz. 192),
3)
ustawa z dnia 22 listopada 1973 r. o zagospodarowaniu lasów nie stanowiących własności
Państwa
(Dz. U. Nr 48, poz. 283, z 1982 r. Nr 11, poz. 79 oraz z 1990 r. Nr 34, poz. 198 i Nr 55, poz. 321).
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1992 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., z tym że przepisy art. 12-98 wchodzą
w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 26, art. 128 pkt
2, art. 139 pkt 1 i 10, art. 145 ust. 2 i 4, art. 146 ust. 2 i 4 oraz art. 147 ust.
2 i 3, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, i art. 34 pkt 1, art. 36 pkt 23,
art. 48 pkt 1 i 3, art. 84, art. 97 pkt 1-3, 5-10 i 12-36 oraz art. 139 pkt 9 lit.
a), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.