Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 14 czerwca 2000 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Table of Provisions (132)
Statutory Text (132 Articles)
1.
Ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób prawnych, zwanych
dalej „podatnikami”.
2.
Przepisy ustawy mają również zastosowanie do jednostek organizacyjnych nie mających
osobowości prawnej, z wyjątkiem spółek nie mających osobowości prawnej.
1.
Podatnikami mogą być również grupy co najmniej dwóch spółek prawa handlowego mających
osobowość prawną, które pozostają w związkach kapitałowych, zwane dalej „podatkowymi
grupami kapitałowymi”.
2.
Podatkowa grupa kapitałowa może być podatnikiem, gdy spełnione są łącznie następujące
warunki
1)
podatkową grupę kapitałową tworzą wyłącznie
a
spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółki akcyjne mające siedzibę na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli kapitał zakładowy (akcyjny) każdej ze spółek wynosi
co najmniej 1 000 000 zł lub jeżeli suma kapitałów zakładowych (akcyjnych) wszystkich
spółek powoduje, że przeciętny kapitał zakładowy (akcyjny) przypadający na każdą z
tych spółek jest nie niższy niż 1 000 000 zł,
b
jedna ze spółek, zwana dalej „spółką dominującą”, która posiada bezpośredni udział
wynoszący 100% kapitału pozostałych spółek, zwanych dalej „spółkami zależnymi”, lub
spółka dominująca oraz spółki zależne, w których spółka dominująca posiada bezpośredni
100% udział w tej części kapitału zakładowego (akcyjnego), która na podstawie przepisów
o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych nie została nieodpłatnie lub na zasadach
preferencyjnych nabyta przez pracowników, rolników lub rybaków albo która nie stanowi
rezerwy mienia Skarbu Państwa na cele reprywatyzacji, z tym że spółki zależne nie
mogą posiadać udziałów w kapitale zakładowym (akcyjnym) spółki dominującej ani w innych
spółkach zależnych tworzących tę grupę,
2)
spółki tworzące podatkową grupę kapitałową
a)
(skreślony),
b)
nie korzystają ze zwolnień od podatku dochodowego na podstawie odrębnych ustaw lub
zwolnień od podatku od towarów i usług na podstawie art. 14 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku
akcyzowym
(Dz. U. Nr 11, poz. 50, Nr 28, poz. 127 i Nr 129, poz. 599, z 1994 r. Nr 132, poz. 670, z 1995 r. Nr 44, poz. 231 i Nr 142, poz. 702 i 703, z 1996 r. Nr 137, poz. 640, z 1997 r. Nr 111, poz. 722, Nr 123, poz. 776 i 780, Nr 137, poz. 926, Nr 141, poz. 943 i Nr 162, poz. 1104, z 1998 r. Nr 139, poz. 905 i Nr 161, poz. 1076 oraz z 1999 r. Nr 50, poz. 499, Nr 57, poz. 596 i Nr 95, poz. 1100),
c
przed utworzeniem podatkowej grupy kapitałowej nie mają zaległych zobowiązań, do których
stosuje się przepisy Ordynacji podatkowej,
d)
mają opłacony w pełnej wysokości kapitał akcyjny,
e)
mają faktycznie wniesione wkłady niepieniężne, z tym że począwszy od dnia 1 stycznia
1996 r. wkłady niepieniężne nie mogą być wniesione w postaci wierzytelności oraz wartości
niematerialnych i prawnych związanych ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej,
handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how),
3)
spółki tworzące podatkową grupę kapitałową
a
osiągną za każdy rok podatkowy udział dochodu tej grupy, obliczonego zgodnie z art.
7a ust. 1, w sumie przychodów wszystkich spółek tworzących grupę - w wysokości co
najmniej 8%,
b
nie pozostają w związkach powodujących zaistnienie okoliczności, o których mowa w
art. 11, z osobami lub przedsiębiorcami nie wchodzącymi w skład podatkowej grupy kapitałowej,
4)
spółka dominująca i spółki zależne zawarły, na okres co najmniej trzech lat podatkowych,
potwierdzoną notarialnie umowę o utworzeniu podatkowej grupy kapitałowej, zwaną dalej
„umową”,
5)
umowa zostanie zarejestrowana przez urząd skarbowy.
3.
Umowa musi zawierać co najmniej
1)
wykaz spółek tworzących podatkową grupę kapitałową oraz wysokość ich kapitału zakładowego
(akcyjnego),
2)
informację o udziałowcach (akcjonariuszach) i wysokości ich udziału w kapitale zakładowym
(akcyjnym) w spółkach zależnych tworzących podatkową grupę kapitałową,
3)
określenie czasu trwania umowy,
4)
wskazanie spółki będącej płatnikiem podatku dochodowego, należnego od podatkowej grupy
kapitałowej.
4.
Umowa podlega zgłoszeniu przez spółkę będącą płatnikiem, wskazaną zgodnie z ust. 3
pkt 4, w urzędzie skarbowym właściwym dla jej siedziby, co najmniej na trzy miesiące
przed rozpoczęciem roku podatkowego przyjętego przez podatkową grupę kapitałową.
5
Urząd skarbowy dokonuje, w formie decyzji, rejestracji umowy. W tej samej formie urząd
skarbowy odmówi zarejestrowania umowy, jeżeli nie zostaną spełnione warunki, o których
mowa w ust. 2 pkt 1, 2 i 4 oraz ust. 3.
6
Po rejestracji umowy nie może być ona rozszerzona na inne spółki.
7.
Do przedłużenia okresu funkcjonowania podatkowej grupy kapitałowej wymagane jest zawarcie
nowej umowy, podlegającej zgłoszeniu i zarejestrowaniu we właściwym urzędzie skarbowym.
8.
Spółki tworzące podatkową grupę kapitałową odpowiadają solidarnie za jej zobowiązania
z tytułu podatku dochodowego należnego za okres obowiązywania umowy.
9.
Podatek dochodowy oraz zaliczki na ten podatek są obliczane, pobierane i wpłacane
przez płatnika wskazanego w umowie.
10.
Spółka będąca płatnikiem jest obowiązana zgłosić właściwemu urzędowi skarbowemu wszelkie
zmiany umowy oraz zmiany w kapitale zakładowym (akcyjnym) spółek tworzących podatkową
grupę kapitałową, w terminie 30 dni od dnia zaistnienia tych okoliczności.
11.
W razie gdy w okresie obowiązywania umowy wystąpią zmiany w stanie faktycznym lub
w stanie prawnym, zależne od którejkolwiek ze stron umowy, które naruszają warunki
uznania podatkowej grupy kapitałowej za podatnika podatku dochodowego, dzień naruszenia
któregokolwiek z tych warunków oznacza utratę statusu podatnika oraz koniec jej roku
podatkowego.
12.
Ponowne przystąpienie do innej podatkowej grupy kapitałowej przez którąkolwiek ze
spółek wchodzących uprzednio w skład grupy, która utraciła ten status, nie jest możliwe
przed upływem roku podatkowego spółki, następującego po roku, w którym podatkowa grupa
kapitałowa utraciła prawo do uznania jej za podatnika ze względu na naruszenie warunków,
o których mowa w ust. 1, 2 i 6.
13.
Zbycie udziałów (akcji), objętych na podstawie przepisów o prywatyzacji przedsiębiorstw
państwowych lub w związku z reprywatyzacją, nie stanowi naruszenia warunków uznania
podatkowej grupy kapitałowej za podatnika podatku dochodowego.
14.
(skreślony).
15.
(skreślony).
16.
(skreślony).
17.
(skreślony).
18.
(skreślony).
19.
Informacje o zarejestrowaniu i wykreśleniu podatkowej grupy kapitałowej podlegają
ogłoszeniu w Monitorze Sądowym i Gospodarczym.
1.
W 1994 r. za koszt uzyskania przychodów w bankach, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, uważa
się przyrost rezerw w tym roku na pokrycie kredytów straconych w porównaniu ze stanem
rezerw, jaki banki miały obowiązek utworzyć na te kredyty i faktycznie je utworzyły
na dzień 31 grudnia 1993 r. w wysokości 100% tych kredytów, zgodnie ze stanem prawnym
obowiązującym w tym dniu.
2.
W bankach, które na dzień 31 grudnia 1993 r., zgodnie z przepisami wydanymi po tym
dniu, miały obowiązek utworzyć rezerwy na pokrycie kredytów straconych w wysokości
70% tych kredytów, za koszt uzyskania przychodów w 1994 r. uważa się przyrost rezerw
ponad ich stan obowiązujący w dniu 31 grudnia 1993 r.
3.
W bankach, które na dzień 31 grudnia 1993 r. utworzyły rezerwy na pokrycie straconych
kredytów w wysokości wyższej niż 70% tych kredytów, za koszt uzyskania przychodów
w 1994 r. uważa się przyrost rezerw ponad tę wysokość.
4.
W 1994 r. nie uważa się za koszt uzyskania przychodów przyrostu rezerw na pokrycie
kredytów straconych, jeżeli przyrost ten wynika z obniżenia stanu rezerw, o którym
mowa w ust. 1-3.
Przepisy wydane na podstawie art. 15 ust. 5 ustawy wymienionej w art. 1 zachowują
moc do czasu wydania przepisów na podstawie art. 15 ust. 5 w brzmieniu nadanym przez
art. 1 pkt 7 lit. a) niniejszej ustawy.
1.
Przepis art. 1 pkt 5 lit. a) - w części dotyczącej art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy wymienionej
w art. 1 - ma zastosowanie do odpisów amortyzacyjnych z tytułu zużycia samochodu o
dopuszczalnej ładowności nie przekraczającej 500 kilogramów, nabytego albo przyjętego
do odpłatnego korzystania i zaliczonego do środków trwałych podatnika - począwszy
od dnia 1 stycznia 1997 r.
2.
Przepis art. 1 pkt 5 lit. a) - w części dotyczącej art. 16 ust. 1 pkt 59 ustawy wymienionej
w art. 1 - ma zastosowanie do umów ubezpieczenia zawartych od dnia wejścia w życie
niniejszej ustawy.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia i ma zastosowanie do dochodów
uzyskanych od dnia 1 stycznia 1998 r.
1.
Przepisy art. 1 pkt 4 mają zastosowanie do strat poniesionych przez podatników w roku
podatkowym rozpoczynającym się po dniu 31 grudnia 1998 r.
2.
Przepisy art. 1 pkt 12 lit. a) tiret czwarte mają zastosowanie do odsetek od dopłat
wynikających z uchwał właściwych organów osoby prawnej, podjętych po dniu 31 grudnia
1998 r.; w przypadku podjęcia stosownych uchwał przed dniem 31 grudnia 1998 r., podatnicy,
na rzecz których uchwalono dopłatę, są obowiązani, w terminie do dnia 31 stycznia
1999 r., zawiadomić urząd skarbowy właściwy ze względu na siedzibę podatnika o podjęciu
stosownej uchwały i przesłać jej kopię. W przeciwnym przypadku przyjmuje się, że uchwała
została podjęta po dniu 31 grudnia 1998 r.
3.
Podatnicy, którzy zawarli umowy pożyczki (kredytów), o których w art. 1 pkt 12 lit.
a) tiret siedemnaste, przed dniem wejścia w życie ustawy - z wyjątkiem podatników,
którzy kopię takiej umowy przekazali uprzednio urzędowi skarbowemu i opłacili stosowną
opłatę skarbową - są obowiązani, w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie ustawy,
zawiadomić urzędy skarbowe, właściwe ze względu na siedzibę podatnika, o zawarciu
takich umów i przesłać tym urzędom ich wykazy zawierające dane określające strony
takiej umowy, wysokość odsetek, zabezpieczenie umowy oraz okres, na jaki umowa została
zawarta; w przeciwnym przypadku przyjmuje się, że umowa została zawarta po dniu wejścia
w życie ustawy.
4.
Podatnicy, którzy przed dniem 1 stycznia 1999 r. ponieśli wydatki na budowę budynku
mieszkalnego, z przeznaczeniem znajdujących się w nim lokali mieszkalnych na wynajem,
oraz wydatki na zakup działki pod budowę tego budynku i nabyli prawo do odliczeń,
na podstawie art. 18 ust. 1 pkt 4 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym
przed dniem 1 stycznia 1999 r.
1)
zachowują prawo do tych odliczeń po dniu 31 grudnia 1998 r., na zasadach określonych
w tej ustawie,
2)
w razie zaistnienia okoliczności powodujących obowiązek zwiększenia dochodu lub zmniejszenia
straty - również w przypadku zbycia działki pod budowę tego budynku - dokonują takiego
zwiększenia lub zmniejszenia po dniu 31 grudnia 1998 r., w zakresie i na zasadach
określonych w tej ustawie.
5.
Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do podatników, którzy w okresie od dnia 1 stycznia
1999 r., nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2001 r. poniosą wydatki na kontynuację
budowy tego budynku mieszkalnego, z przeznaczeniem znajdujących się w nim lokali mieszkalnych
na wynajem, oraz wydatki na zakup działki pod budowę tego budynku.
6.
Zasady, o których mowa w art. 1 pkt 15, mają zastosowanie również do podatników, którzy
korzystali z odliczeń od dochodu przed dniem 1 stycznia 1999 r., oraz do podatników,
którym przysługuje prawo do odliczeń na podstawie art. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia
1997 r. o stosowaniu szczególnych rozwiązań podatkowych w związku z likwidacją skutków
powodzi, która miała miejsce w lipcu 1997 r. (Dz. U. Nr 113, poz. 736 i z 1998 r.
Nr 94, poz. 593).
7.
Przepisy art. 1 pkt 17 mają zastosowanie do rozliczenia podatku dochodowego od dochodu
uzyskanego w roku podatkowym rozpoczynającym się po dniu 31 grudnia 1998 r.
8.
Przepis art. 21 ust. 2 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym do dnia
31 grudnia 1998 r., zachowuje moc obowiązującą w odniesieniu do przychodów wynikających
z umów zawartych przed dniem 1 stycznia 1999 r.
W ustawie z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu
osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 123, poz. 776 i Nr 160, poz. 1082, z 1998 r. Nr
99, poz. 628, Nr 106, poz. 668, Nr 137, poz. 887, Nr 156, poz. 1019 i Nr 162, poz.
1118 i 1126 oraz z 1999 r. Nr 49, poz. 486 i Nr 90, poz. 1001) wprowadza się następujące
zmiany
1)
skreśla się art. 24;
2)
w art. 31 w ust. 2 w pkt 3 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu
«
4)
podatków dochodowych.
»
1.
Przepisów ustawy nie stosuje się do
1
przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem dochodów z działów specjalnych produkcji
rolnej, chyba że ustalenie przychodów jest wymagane dla celów określenia dochodów
wolnych od podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4e,
2)
przychodów z gospodarki leśnej w rozumieniu ustawy o lasach,
3)
przychodów wynikających z czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej
umowy.
2.
Działalnością rolniczą w rozumieniu ust. 1 pkt 1 jest produkcja roślinna i zwierzęca,
w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego,
produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych,
grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt,
ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowego fermowego oraz
hodowla ryb.
3.
Działami specjalnymi produkcji rolnej są: uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach
foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermowa hodowla
i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów zwierząt futerkowych
i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie
pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym.
4.
Ilekroć w ustawie jest mowa o gospodarstwie rolnym, oznacza to gospodarstwo rolne
w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym.
5
Minister właściwy do spraw finansów publicznych
1)
okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, jakie muszą być zachowane, aby
przetrzymywanie to uznać za działalność rolniczą w rozumieniu ust. 2,
2)
które z wymienionych w ust. 3 rodzajów upraw i hodowli, ze względu na ich rozmiary,
nie stanowią działu specjalnego produkcji rolnej.
Przepis art. 1a ust. 2 pkt 3 lit. a) ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym
stosuje się do podatkowej grupy kapitałowej, jeżeli umowa o jej utworzeniu została
zarejestrowana przez urząd skarbowy przed dniem 1 stycznia 1997 r. - w całym okresie,
w którym ta grupa będzie uznawana za podatnika podatku dochodowego.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1.
Przepisy
1)
art. 16g ust. 15 stosuje się odpowiednio do korekty wartości początkowej środków trwałych
oraz wartości niematerialnych i prawnych oddanych do używania lub ulepszonych przed
dniem 1 stycznia 2000 r.; w tym przypadku dla określenia wartości początkowej tych
środków i wartości stosuje się przepisy obowiązujące w miesiącu oddania ich do używania
lub ich ulepszenia, przy uwzględnieniu przyjętych w tej dacie zasad dokonywania odpisów
amortyzacyjnych,
2)
art. 16i ust. 1-6 można stosować także do środków trwałych oddanych do używania przed
dniem 1 stycznia 2000 r.
2.
Ilekroć w ustawie jest mowa o dokonanych odpisach amortyzacyjnych, rozumie się przez
to również odpisy amortyzacyjne dokonane na podstawie przepisów wykonawczych wydanych
na podstawie upoważnień zawartych w tej ustawie.
3.
Jeżeli rok podatkowy podatnika rozpoczął się przed dniem 1 stycznia 2000 r., do końca
tego roku podatkowego obowiązuje stawka podatku obowiązująca podatnika w pierwszym
dniu tego roku podatkowego.
4.
Podatnicy, którzy przed dniem 1 stycznia 2000 r. ponieśli wydatki inwestycyjne i nabyli
prawo do odliczeń na podstawie art. 18a ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym
przed dniem 1 stycznia 2000 r., zachowują prawo do tych odliczeń po dniu 31 grudnia
1999 r., w zakresie i na zasadach w niej określonych. Przepisy te stosuje się odpowiednio
w zakresie utraty prawa do tych odliczeń.
5.
Przepisy ust. 4 stosuje się odpowiednio do podatników, którzy w okresie od dnia 1
stycznia 2000 r., nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2002 r., poniosą, zgodnie
z art. 18a ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia
2000 r., wydatki inwestycyjne na kontynuację objętej ulgą inwestycji rozpoczętej przed
dniem 1 stycznia 2000 r.
1.
Podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce
ich osiągania.
2.
Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu,
podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1994 r., z tym
że wymóg skierowania na drogę postępowania egzekucyjnego, o którym mowa w art. 1 pkt
2 lit. c) dotyczącym dodanego ust. 2a pkt 1 lit. c), wchodzi w życie po upływie 14
dni od dnia ogłoszenia.
Podatnicy, którzy do dnia 31 grudnia 1996 r. nabyli prawo do odliczeń, o których mowa
w art. 18 ust. 1 pkt 4 ustawy wymienionej w art. 1, zachowują to prawo na zasadach
określonych w art. 16 ust. 1 pkt 7 oraz art. 18 ust. 2-6 tej ustawy - do czasu całkowitego
wykorzystania kwoty przysługującego odliczenia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r. i ma zastosowanie, z zastrzeżeniem
art. 2, do dochodów uzyskanych od tego dnia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2000 r. i ma zastosowanie, z zastrzeżeniem
art. 3, do dochodów (strat) uzyskanych od tego dnia.
Za terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w rozumieniu ustawy, uważa się również znajdującą
się poza morzem terytorialnym wyłączną strefę ekonomiczną, w której Rzeczpospolita
Polska na podstawie prawa wewnętrznego i zgodnie z prawem międzynarodowym wykonuje
prawa odnoszące się do badania i eksploatacji dna morskiego i jego podglebia oraz
ich zasobów naturalnych.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1996 r., z tym że art. 1 ma zastosowanie
do opodatkowania dochodów uzyskanych od tego dnia.
W ustawie z dnia 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej (Dz. U. Nr 25, poz. 113)
w art. 32 skreśla się ust. 7.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r.
1.
Przychody z udziału w spółce nie będącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego
przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy i praw majątkowych
łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego udziału.
W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że udziały wspólników w przychodach
są równe.
2.
Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania
przychodów, wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów, zwolnień i ulg
podatkowych oraz obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania lub podatku.
2.
Do opodatkowania dochodów uzyskanych i nie wydatkowanych w 1994 r. przez podatników
wymienionych w art. 17 ust. 1 pkt 4, 4a, 4b, 4d, 4f-6 oraz pkt 7 i 8 ustawy, o której
mowa w art. 2, stosuje się przepisy obowiązujące od 1995 r.
3.
Przepisy art. 29 ustawy wymienionej w art. 1 i art. 21 ustawy wymienionej w art. 2,
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do podatników, którzy zawarli umowy
po dniu 31 grudnia 1994 r. Podatnicy, którzy zawarli umowy do końca 1994 r., są obowiązani,
w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie ustawy, zawiadomić urząd skarbowy właściwy
w sprawach opodatkowania osób zagranicznych o zawarciu tych umów i przesłać temu urzędowi
ich wykazy zawierające dane dotyczące stron umów, rodzaju i wartości transakcji oraz
okresu, na jaki została zawarta umowa.
4.
W 1995 r. nie stanowią kosztów uzyskania przychodów rezerwy utworzone zgodnie z ustawą
z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. Nr 121, poz. 591), z wyjątkiem
rezerw wymienionych w ustawach, o których mowa w art. 1 i 2.
1.
Podatnicy, którzy przed dniem 1 stycznia 1997 r. ponieśli wydatki inwestycyjne i nabyli
prawo do odliczeń zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 18 ust. 7 ustawy,
o której mowa w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, zachowują to prawo do czasu wyczerpania
- w zakresie i na zasadach określonych w tych przepisach.
2.
Do dnia 31 grudnia 1998 r. zachowują moc przepisy wydane na podstawie art. 18 ust.
7 ustawy wymienionej w art. 1, dotyczące odliczeń od dochodu wydatków inwestycyjnych
oraz obniżek podatku dochodowego przez podatników mających swą siedzibę w rejonach
administracyjnych (gminach) zagrożonych szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym
oraz województwach lub rejonach administracyjnych (gminach) określonych jako zagrożone
recesją i degradacją społeczną w odrębnych przepisach. Podatnicy, którzy nabędą prawo
do tych odliczeń lub obniżek do dnia 31 grudnia 1998 r., zachowują to prawo do czasu
wyczerpania - w zakresie i na zasadach określonych w tych przepisach.
1.
Zwalnia się od podatku
1)
Skarb Państwa,
2)
Narodowy Bank Polski,
3)
jednostki budżetowe,
4)
fundusze celowe utworzone na podstawie odrębnych ustaw, chyba że przepisy tych ustaw
stanowią inaczej,
5)
przedsiębiorstwa międzynarodowe i inne jednostki gospodarcze utworzone przez organ
administracji państwowej wspólnie z innymi państwami na podstawie porozumienia lub
umowy, chyba że porozumienia te lub umowy stanowią inaczej,
6
jednostki samorządu terytorialnego w zakresie dochodów określonych w przepisach ustawy
o dochodach jednostek samorządu terytorialnego,
7
Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa,
8
Agencję Budowy i Eksploatacji Autostrad,
9
Agencję Rynku Rolnego,
10
fundusze inwestycyjne utworzone na podstawie przepisów ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o funduszach inwestycyjnych
(Dz. U. Nr 139, poz. 933 i z 1999 r. Nr 72, poz. 801),
11
fundusze emerytalne utworzone na podstawie przepisów o organizacji i funkcjonowaniu
funduszy emerytalnych,
12
Zakład Ubezpieczeń Społecznych, o którym mowa w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
(Dz. U. Nr 137, poz. 887, Nr 162, poz. 1118 i 1126, z 1999 r. Nr 26, poz. 228, Nr 60, poz. 636, Nr 72, poz. 802, Nr 78, poz. 875 i Nr 110, poz. 1256 oraz z 2000 r. Nr 9, poz. 118),
13
Agencję Własności Rolnej Skarbu Państwa,
14
Polską Organizację Turystyczną.
2
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, nie dotyczy gospodarstw pomocniczych jednostek
budżetowych, z wyjątkiem gospodarstw pomocniczych tworzonych przy szkołach, zespołach
ekonomiczno-administracyjnych szkół, ochotniczych hufcach pracy, jednostkach: wojskowych,
Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej i Państwowej Straży Pożarnej, zakładach
dla nieletnich, internatach, zakładach opiekuńczo-wychowawczych, zakładach opieki
zdrowotnej, zakładach pomocy społecznej i parkach narodowych, jeżeli środki z tego
zwolnienia zostaną przekazane na
1)
dochody środków specjalnych funkcjonujących w tych jednostkach budżetowych, a celem
działalności tych środków specjalnych jest finansowanie poprawy warunków lub wyżywienia
w wymienionych jednostkach,
2)
zwiększenie środków obrotowych gospodarstw pomocniczych,
3)
rachunek finansowania inwestycji z przeznaczeniem na inwestycje gospodarstwa pomocniczego.
Rada gminy może zarządzać pobór podatku rolnego od innych osób i jednostek niż wymienione
w art. 6a w drodze inkasa oraz określać inkasentów i wysokość wynagrodzenia za inkaso.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1995 r., z tym że art. 1 i 2 mają zastosowanie
do dochodów uzyskanych od tego dnia.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.
Minister Finansów ogłosi w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej jednolity tekst
ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, z uwzględnieniem zmian wynikających
z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania jednolitego tekstu.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1.
Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł
przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art.
21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
2.
Dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami
ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają
sumę przychodów, różnica jest stratą.
3.
Przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się
1)
przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
dochodowym albo są wolne od podatku,
2)
przychodów wymienionych w art. 21 i 22,
3)
kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2,
4
strat przedsiębiorców przekształcanych, łączonych, przejmowanych lub dzielonych -
w razie przekształcenia formy prawnej, łączenia lub podziału przedsiębiorców, z wyjątkiem
przekształcenia dokonanego na podstawie przepisów działu XIII Kodeksu handlowego,
5
strat przedsiębiorstw państwowych przejmowanych lub nabywanych na podstawie przepisów
o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych.
4
Przy ustalaniu straty nie uwzględnia się przychodów i kosztów uzyskania przychodów,
o których mowa w ust. 3, a w razie przekształcenia formy prawnej, łączenia lub podziału
przedsiębiorców, także straty przedsiębiorców przekształcanych, łączonych, przejmowanych
lub dzielonych, z wyjątkiem przekształconych na podstawie przepisów działu XIII Kodeksu handlowego.
4a
Przy ustalaniu straty nie uwzględnia się również strat przedsiębiorstw państwowych
przejmowanych lub nabywanych na podstawie przepisów o komercjalizacji i prywatyzacji
przedsiębiorstw państwowych.
5
O wysokość straty, o której mowa w ust. 2, poniesionej w roku podatkowym można obniżyć
dochód w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, z
tym że wysokość obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% kwoty
tej straty.
1.
W podatkowych grupach kapitałowych przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym,
obliczanym zgodnie z art. 19, jest osiągnięty w roku podatkowym dochód stanowiący
nadwyżkę sumy dochodów wszystkich spółek tworzących grupę nad sumą ich strat. Jeżeli
za rok podatkowy suma strat przekracza sumę dochodów spółek, różnica stanowi stratę
podatkowej grupy kapitałowej. Dochody i straty spółek oblicza się zgodnie z art. 7
ust. 1-3.
2.
Straty, o której mowa w ust. 1, poniesionej przez podatkową grupę kapitałową nie pokrywa
się z dochodu poszczególnych spółek w razie upływu okresu obowiązywania umowy lub
po utracie statusu podatkowej grupy kapitałowej, z przyczyn określonych w art. 1a
ust. 11.
3.
Z dochodu podatkowej grupy kapitałowej nie pokrywa się strat spółek wchodzących w
skład grupy, poniesionych przez nie w okresie przed powstaniem grupy.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r. i ma zastosowanie do dochodów uzyskanych
od tego dnia.
1
Rokiem podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 2, 2a, 3 i 6, jest rok kalendarzowy, chyba
że podatnik postanowi inaczej w statucie albo w umowie spółki, albo w innym dokumencie
odpowiednio regulującym zasady ustrojowe innych podatników i zawiadomi o tym właściwy
urząd skarbowy; wówczas rokiem podatkowym jest okres kolejnych dwunastu miesięcy kalendarzowych.
2
W przypadku podjęcia po raz pierwszy działalności, pierwszy rok podatkowy trwa od
dnia rozpoczęcia działalności do końca roku kalendarzowego albo do ostatniego dnia
wybranego roku podatkowego, nie dłużej jednak niż dwanaście kolejnych miesięcy kalendarzowych.
2a
W przypadku podjęcia po raz pierwszy działalności w drugiej połowie roku kalendarzowego
i wybrania roku podatkowego pokrywającego się z rokiem kalendarzowym, pierwszy rok
podatkowy może trwać od dnia rozpoczęcia działalności do końca roku kalendarzowego
następującego po roku, w którym rozpoczęto działalność.
3
W razie zmiany roku podatkowego, za pierwszy po zmianie rok podatkowy uważa się okres
od pierwszego miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego
do końca roku podatkowego nowo przyjętego. Okres ten nie może być krótszy niż dwanaście
i dłuższy niż dwadzieścia trzy kolejne miesiące kalendarzowe.
4
Zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, należy dokonać najpóźniej w terminie 30 dni,
licząc od dnia zakończenia ostatniego roku podatkowego.
5
Osoby prawne i jednostki organizacyjne, które nie były dotychczas podatnikami w rozumieniu
ustawy, dokonują zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, w terminie 30 dni od dnia
rozpoczęcia działalności.
6
Jeżeli z odrębnych przepisów wynika obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych (sporządzenia
bilansu) przed upływem przyjętego przez podatnika roku podatkowego, za rok podatkowy
uważa się okres od pierwszego dnia miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego
roku podatkowego do dnia zamknięcia ksiąg rachunkowych. W tym przypadku za następny
rok podatkowy uważa się okres od dnia otwarcia ksiąg rachunkowych do końca przyjętego
przez podatnika roku podatkowego.
7
Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do podatkowych grup kapitałowych. Dla poszczególnych
spółek tworzących grupę
1)
dzień poprzedzający początek roku podatkowego przyjętego przez grupę jest dniem kończącym
rok podatkowy tych spółek,
2)
dzień następujący po dniu, w którym upłynął okres obowiązywania umowy lub w którym
grupa utraciła status podatkowej grupy kapitałowej, jest dniem rozpoczynającym rok
podatkowy tych spółek.
1
Podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi
przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy
opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia
w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych
do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m.
2.
Jeżeli ustalenie dochodu (straty) w sposób określony w ust. 1 nie jest możliwe, dochód
(stratę) ustala się w drodze oszacowania.
2a
W przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, obowiązanych do prowadzenia
ewidencji rachunkowej wymienionej w ust. 1, gdy określenie dochodu na ich podstawie
nie jest możliwe, dochód określa się w drodze oszacowania, z zastosowaniem wskaźnika
dochodu w stosunku do przychodu w wysokości
1)
5% - z działalności w zakresie handlu hurtowego lub detalicznego,
2)
10% - z działalności budowlanej lub montażowej albo w zakresie usług transportowych,
3)
60% - z działalności w zakresie pośrednictwa, jeżeli wynagrodzenie jest określone
w formie prowizji,
4)
80% - z działalności w zakresie usług adwokackich lub rzeczoznawstwa,
5)
20% - z pozostałych źródeł przychodów.
2b
Przez pojęcie „działalność w zakresie handlu hurtowego lub detalicznego”, o której
mowa w ust. 2a pkt 1, wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników,
o których mowa w art. 3 ust. 2, uważa się sprzedaż towarów polskim odbiorcom bez względu
na miejsce zawarcia umowy, jeżeli podatnicy ci mają na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej przedstawicielstwo działające na podstawie zezwolenia udzielonego przez ministra
właściwego do spraw gospodarki lub innego właściwego ministra.
2c
Przepisów ust. 2a i 2b nie stosuje się, jeżeli umowa w sprawie zapobieżenia podwójnemu
opodatkowaniu, której Rzeczpospolita Polska jest stroną, zawarta z krajem, na terytorium
którego podatnik ma siedzibę lub miejsce zamieszkania, stanowi inaczej.
3.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych
1
Dochodem z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód faktycznie uzyskany z tego
udziału, w tym także: dochód z umorzenia udziałów lub akcji, wartość majątku otrzymanego
w związku z likwidacją osoby prawnej, dochód przeznaczony na podwyższenie kapitału
zakładowego lub akcyjnego albo funduszu udziałowego w spółdzielniach, a także dochód
stanowiący równowartość kwot przekazanych na ten kapitał (fundusz) z innych kapitałów
(funduszy) osoby prawnej.
1a
Jeżeli osoba prawna uzyskuje przychody z działalności rolniczej oraz z innych źródeł
przychodów, łączną kwotę dochodu, o którym mowa w ust. 1, zmniejsza się o dochód z
działalności rolniczej, uzyskany za ten sam okres sprawozdawczy, z wyjątkiem dochodu
z działów specjalnych produkcji rolnej. Gdy ustalenie dochodu zmniejszającego jego
łączną kwotę nie jest możliwe, dochód ten ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają
przychody z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji
rolnej, w ogólnej kwocie przychodów.
2
Jeżeli w wyniku łączenia spółek powstanie u dotychczasowego udziałowca (akcjonariusza)
spółki przejętej dodatnia różnica pomiędzy wydatkami na nabycie (objęcie) udziałów
lub akcji w tej spółce a wartością udziałów lub akcji przydzielonych przez spółkę
przejmującą, to różnica ta, stanowiąca dochód, nie podlega opodatkowaniu w momencie
połączenia spółek; przy ustalaniu dochodu ze zbycia tych udziałów lub akcji spółki
przejmującej udziałowiec (akcjonariusz) za koszt uzyskania przychodów przyjmuje wydatki,
jakie poniósł na nabycie (objęcie) udziałów lub akcji w spółce przejętej. Przepisy
te stosuje się odpowiednio do członków spółdzielni.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1994 r., z tym że przepisy art. 1 i 2 stosuje
się do opodatkowania dochodów uzyskanych od tego dnia, z wyjątkiem przepisów art.
1 pkt 15 lit. c) oraz pkt 21 lit. d), które stosuje się również do rozliczenia podatku
dochodowego za 1993 r.
1
Jeżeli
1)
podatnik podatku dochodowego mający siedzibę (zarząd) lub miejsce zamieszkania na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwany dalej „podmiotem krajowym”, bierze udział
bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu przedsiębiorstwem położonym za granicą lub
w jego kontroli albo posiada udział w kapitale tego przedsiębiorstwa, albo
2)
osoba fizyczna lub prawna mająca miejsce zamieszkania albo siedzibę (zarząd) za granicą,
zwana dalej „podmiotem zagranicznym”, bierze udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu
podmiotem krajowym lub w jego kontroli albo posiada udział w kapitale tego podmiotu
krajowego, albo
3)
te same osoby prawne lub fizyczne równocześnie bezpośrednio lub pośrednio biorą udział
w zarządzaniu podmiotem krajowym i podmiotem zagranicznym lub w ich kontroli albo
posiadają udział w kapitale tych podmiotów
- i jeżeli w wyniku takich powiązań zostaną ustalone lub narzucone warunki różniące
się od warunków, które ustaliłyby między sobą niezależne podmioty, i w wyniku tego
podmiot nie wykazuje dochodów albo wykazuje dochody niższe od tych, jakich należałoby
oczekiwać, gdyby wymienione powiązania nie istniały - dochody danego podmiotu oraz
należny podatek określa się bez uwzględnienia warunków wynikających z tych powiązań.
2.
Dochody, o których mowa w ust. 1, określa się w drodze oszacowania, stosując następujące
metody
1)
porównywalnej ceny niekontrolowanej,
2)
ceny odprzedaży,
3)
rozsądnej marży („koszt plus”).
3.
Jeżeli nie jest możliwe zastosowanie metod wymienionych w ust. 2, stosuje się metody
zysku transakcyjnego.
4
Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio, gdy podmiot krajowy
1)
wykorzystuje swój związek z innym podmiotem krajowym, któremu przysługują ulgi w podatku
dochodowym lub który, będąc osobą fizyczną, korzysta ze zryczałtowanych form opodatkowania
podatkiem dochodowym w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, lub
2)
jest powiązany kapitałowo z innym podmiotem krajowym, lub
3)
pozostaje w związku gospodarczym z innym podmiotem krajowym
- i w związku z istnieniem takich powiązań lub związków wykonuje świadczenia na warunkach
korzystniejszych, odbiegających od warunków ogólnie stosowanych w czasie i miejscu
wykonywania świadczenia, w wyniku czego nie wykazuje dochodów albo wykazuje dochody
niższe od tych, jakich należałoby oczekiwać, gdyby warunki tych świadczeń nie odbiegały
od warunków ogólnie stosowanych w czasie i miejscu wykonywania świadczenia.
5.
Związek, o którym mowa w ust. 4 pkt 1, ma miejsce, gdy między podmiotami lub osobami
pełniącymi w nich funkcje zarządzające, nadzorcze albo kontrolne istnieją powiązania
o charakterze rodzinnym, kapitałowym, majątkowym lub wynikające ze stosunku pracy.
Związek ten ma miejsce także, gdy którakolwiek z wymienionych osób łączy funkcje zarządzające,
nadzorcze lub kontrolne w podmiotach, o których mowa w ust. 4 pkt 1.
6.
Przez pojęcie powiązań rodzinnych, o których mowa w ust. 5, rozumie się małżeństwo
oraz pokrewieństwo lub powinowactwo do drugiego stopnia.
7
Przez pojęcie powiązań kapitałowych, o których mowa w ust. 4 i 5, rozumie się sytuację,
w której jedna z osób lub jeden z kontrahentów posiada lub dysponuje, bezpośrednio
lub pośrednio, prawem głosu wynoszącym co najmniej 5% wszystkich praw głosu.
7a
Związek gospodarczy, o którym mowa w ust. 4 pkt 3, zachodzi w przypadkach, gdy podmioty
krajowe pozostające w takim związku układają swoje wzajemne stosunki na warunkach
odbiegających od warunków, jakie stosują wobec podmiotów, z którymi nie pozostają
w takim związku, bądź jakie stosują między sobą podmioty niezależne, w szczególności
gdy między tymi podmiotami krajowymi zawarta jest umowa spółki cywilnej, spółki jawnej,
spółki komandytowej, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego użytkowania rzeczy lub praw
oraz umowa kooperacyjna.
8.
Przepisy ust. 4 nie mają zastosowania w przypadku świadczeń między spółkami tworzącymi
podatkową grupę kapitałową.
9.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1995 r., z wyjątkiem przepisu art. 5 ust.
4, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z tym że
1)
art. 1 pkt 8-10 stosuje się do gospodarki finansowej Agencji Własności Rolnej Skarbu
Państwa poczynając od roku obrotowego 1999,
2)
art. 5 stosuje się poczynając od roku podatkowego 1999.
1
Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 13 i 14, są w szczególności
1)
otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe,
2
wartość otrzymanych nieodpłatnych świadczeń oraz przychodów w naturze, z wyjątkiem
świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez zakłady budżetowe,
gospodarstwa pomocnicze jednostek budżetowych, spółki użyteczności publicznej z wyłącznym
udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek
samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie,
3
wartość, z zastrzeżeniem ust. 4 pkt 8, umorzonych lub przedawnionych zobowiązań, w
tym z tytułu zaciągniętych pożyczek (kredytów), z wyjątkiem umorzonych pożyczek z
Funduszu Pracy,
4
wartość zwróconych wierzytelności, w tym pożyczek (kredytów), które, zgodnie z art.
16 ust. 1 pkt 25, zostały odpisane jako nieściągalne lub zaliczone do straconych albo
na które utworzono rezerwy zaliczone uprzednio do kosztów uzyskania przychodów,
5
u ubezpieczycieli - kwota stanowiąca równowartość zmniejszenia stanu rezerw techniczno-ubezpieczeniowych,
utworzonych zgodnie z odrębnymi przepisami,
6
w bankach - kwota stanowiąca równowartość rezerwy na ryzyko ogólne, utworzonej zgodnie
z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe
(Dz. U. Nr 140, poz. 939, z 1998 r. Nr 160, poz. 1063 i Nr 162, poz. 1118 oraz z 1999 r. Nr 11, poz. 95 i Nr 40, poz. 399) rozwiązanej lub wykorzystanej w inny sposób.
1a
W razie zwrotu części wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 4, przychód ustala
się proporcjonalnie do udziału zwróconej części wierzytelności w jej ogólnej kwocie.
2
Przychody w walutach obcych przelicza się na złote według kursów średnich z dnia uzyskania
przychodu, ogłaszanych przez Narodowy Bank Polski.
2a
Przychody z tytułu różnic kursowych od własnych środków lub wartości pieniężnych w
walutach obcych ustala się jako różnicę między wartością tych środków obliczoną przy
zastosowaniu kursu kupna walut z dnia faktycznego otrzymania przychodu oraz kursu
kupna walut z dnia ich otrzymania albo kursu sprzedaży z dnia nabycia walut, ogłaszanego
odpowiednio przez bank dewizowy, z którego usług korzystał podatnik.
3
Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji
rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie
zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych
bonifikat i skont. Jeżeli przychody wyrażone są w walutach obcych, a między dniem
ich uzyskania i dniem faktycznego otrzymania występują różne kursy walut, przychody
te odpowiednio podwyższa się lub obniża o różnice wynikające z zastosowania kursu
kupna walut z dnia faktycznego otrzymania przychodów, ustalonego przez bank dewizowy,
z którego usług korzystał uzyskujący przychód, oraz z zastosowania kursu średniego
ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia uzyskania przychodu.
4.
Do przychodów nie zalicza się
1
pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które
zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, a także otrzymanych lub zwróconych
pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów),
2)
kwot naliczonych, lecz nie otrzymanych odsetek od należności, w tym również od udzielonych
pożyczek (kredytów),
3
zwróconych udziałów lub wkładów w spółdzielni, umorzenia udziałów lub akcji w spółce,
w tym wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej - w części
stanowiącej koszt ich nabycia bądź objęcia, a także zwróconych udziałowcom (akcjonariuszom)
dopłat wniesionych do spółki zgodnie z odrębnymi przepisami - w wysokości określonej
w złotych na dzień ich faktycznego wniesienia,
4
przychodów otrzymanych na utworzenie lub powiększenie kapitału zakładowego (akcyjnego),
funduszu udziałowego albo funduszu założycielskiego albo funduszu organizacyjnego
ubezpieczyciela, a w towarzystwach funduszy powierniczych - wartości aktywów tych
funduszy,
4a
przychodów otrzymywanych przez towarzystwo funduszy inwestycyjnych z tytułu zapisów
na jednostki uczestnictwa lub certyfikaty inwestycyjne,
5
przychodów, które w rozumieniu przepisów o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych
zwiększają ten fundusz,
6
zwróconych, umorzonych lub zaniechanych podatków i opłat stanowiących dochody budżetu
państwa albo budżetów jednostek samorządu terytorialnego, nie zaliczonych do kosztów
uzyskania przychodów,
6a
zwróconych innych wydatków nie zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów,
6b
zwróconych, umorzonych lub zaniechanych wpłat dokonywanych na Państwowy Fundusz Rehabilitacji
Osób Niepełnosprawnych na podstawie odrębnych przepisów, nie zaliczonych do kosztów
uzyskania przychodów,
7
odsetek otrzymanych w związku ze zwrotem nadpłaconych zobowiązań podatkowych i innych
należności budżetowych, a także oprocentowania zwrotu różnicy podatku od towarów i
usług, w rozumieniu odrębnych przepisów,
8
kwoty stanowiącej równowartość umorzonych zobowiązań, w tym także z tytułu pożyczek
(kredytów), jeżeli umorzenie zobowiązań jest związane z bankowym postępowaniem ugodowym
w rozumieniu przepisów o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i banków lub
z postępowaniem układowym w rozumieniu przepisów prawa o postępowaniu układowym,
9
należnego podatku od towarów i usług,
10
zwróconej różnicy podatku od towarów i usług oraz zwróconego podatku akcyzowego, dokonywanych
na podstawie odrębnych przepisów,
10a
zwolnionych od wpłat należności z tytułu podatku od towarów i usług w rozumieniu przepisów
o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym,
11
dopłat wnoszonych do spółki, jeżeli ich wniesienie następuje w trybie i na zasadach
określonych w odrębnych przepisach, kwot stanowiących nadwyżkę nad kwotą nominalną
otrzymaną za akcje przy ich wydaniu i przekazaną na kapitał zapasowy oraz w spółdzielniach
i ich związkach - kwot wpisowego, przeznaczonych na fundusz zasobowy,
12
w przypadku łączenia się spółek, jeżeli spółka przejmująca wydaje udziały (akcje)
udziałowcom (akcjonariuszom) spółki przejmowanej - nadwyżki wartości otrzymanego przez
spółkę przejmującą majątku spółki przejmowanej ponad wartość udziałów (akcji) przyznanych
udziałowcom (akcjonariuszom) spółki przejmowanej, z wyjątkiem majątku przejętego w
wyniku umorzenia posiadanych przez spółkę przejmującą udziałów (akcji) spółki przejmowanej;
przepisy te stosuje się odpowiednio do członków spółdzielni.
4a
W przypadku najmu lub dzierżawy rzeczy albo praw majątkowych oraz umów o podobnym
charakterze do przychodów nie zalicza się części przychodów stanowiącej spłatę określonej
w umowie wartości przedmiotu najmu lub dzierżawy, odpowiadającej cenie nabycia lub
kosztowi wytworzenia tych rzeczy albo praw majątkowych przez wynajmującego lub wydzierżawiającego,
jeżeli rzecz tę lub prawo, zgodnie z odrębnymi przepisami, zalicza się do składników
majątku najemcy lub dzierżawcy albo używającego; gdy wysokość kwoty spłaty wartości
rzeczy albo praw przypadająca na poszczególne raty płacone przez najemcę lub dzierżawcę
albo używającego nie jest określona w umowie, ustala się ją proporcjonalnie do okresu
trwania umowy.
5.
Wartość przychodów w naturze oblicza się na podstawie przeciętnych cen stosowanych
w danej miejscowości w dniu osiągnięcia przychodu w obrocie rzeczami tego samego rodzaju
i gatunku, z uwzględnieniem ich stanu i stopnia zużycia.
6.
Wartość nieodpłatnych świadczeń ustala się
1)
jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej
dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców,
2)
jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu,
3)
jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu - w wysokości równowartości
czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu,
4
w pozostałych przypadkach - według cen rynkowych stosowanych w danej miejscowości,
w dacie otrzymania świadczenia.
7
Minister właściwy do spraw finansów publicznych
8
Minister właściwy do spraw finansów publicznych
1
Za przychód z nieruchomości udostępnionych nieodpłatnie w całości lub w części do
używania innym osobom prawnym i fizycznym oraz jednostkom organizacyjnym nie mającym
osobowości prawnej, z zastrzeżeniem ust. 3, uważa się równowartość czynszu, jaki przysługiwałby
w razie zawarcia umowy najmu lub dzierżawy nieruchomości, ustaloną na podstawie przeciętnej
wysokości czynszów stosowanych w danej miejscowości przy najmie lub dzierżawie nieruchomości
tego samego rodzaju.
2.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się przy udostępnieniu
1)
lokali mieszkalnych osobom pozostającym z podatnikiem w stosunku pracy, dla których
stanowi ono nieodpłatne świadczenie w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym
od osób fizycznych,
2
nieruchomości lub jej części do użytku na cele działalności naukowej, naukowo-technicznej,
oświatowej, oświatowo-wychowawczej, kulturalnej, w zakresie kultury fizycznej i sportu,
ochrony środowiska, dobroczynności, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji
zawodowej i społecznej inwalidów, kultu religijnego oraz związkom zawodowym.
3
Przepisy art. 12 ust. 4 pkt 7, 9 i 10 stosuje się odpowiednio.
1.
Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości, praw majątkowych oraz innych rzeczy,
z zastrzeżeniem ust. 4 i 5, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie.
Jeżeli jednak cena bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od wartości rynkowej
tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
2.
Wartość rynkową nieruchomości i praw majątkowych oraz innych rzeczy określa się na
podstawie przeciętnych cen stosowanych w danej miejscowości w obrocie rzeczami tego
samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich stanu i stopnia zużycia, oraz w obrocie
prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia zawarcia umowy.
3.
Jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie znacznie odbiega od wartości rynkowej
tych rzeczy lub praw, organ podatkowy wezwie strony umowy do zmiany tej wartości lub
wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości
rynkowej. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wartości lub niewskazania
przyczyn, które uzasadniają podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej,
organ podatkowy określi wartość z uwzględnieniem opinii biegłego lub biegłych. Jeżeli
wartość określona w ten sposób odbiega co najmniej o 33% od wartości wyrażonej w cenie,
koszty opinii biegłego lub biegłych ponosi zbywający.
4.
Przepisy art. 12 ust. 4 pkt 7, 9 i 10 stosuje się odpowiednio.
5
Przepisów ust. 1-4 nie stosuje się do zbycia na podstawie umowy przewłaszczenia w
celu zabezpieczenia wierzytelności, w tym kredytu lub pożyczki - do czasu ostatecznego
przeniesienia własności przedmiotu umowy oraz do zbycia w formie wniesienia do spółki
lub spółdzielni wkładu niepieniężnego w postaci środków obrotowych, środków trwałych
lub wartości niematerialnych i prawnych, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych
zgodnie z art. 16a-16m.
1.
Podatnicy, którzy zawarli umowy określone w art. 14 ust. 4 i art. 23 ust. 1 pkt 2
i 3 ustawy wymienionej w art. 1 oraz w art. 12 ust. 4a i art. 16 ust. 1 pkt 2 i 3
ustawy wymienionej w art. 2 przed dniem ogłoszenia ustawy, obowiązani są w terminie
14 dni od tej daty zawiadomić urzędy skarbowe, właściwe ze względu na miejsce zamieszkania
lub siedzibę podatnika, o zawarciu takich umów i przesłać tym urzędom ich wykazy,
zawierające dane dotyczące stron umów, rodzaju i wartości transakcji określonej w
umowie oraz okresu, na jaki umowa została zawarta. Przepisy stosuje się do umów zawartych,
licząc od dnia ogłoszenia ustawy. Do umów zawartych przed dniem ogłoszenia ustawy
stosuje się przepisy dotychczasowe.
2.
Przepisy art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy wymienionej w art. 1 oraz art. 16 ust. 1 pkt
4 ustawy wymienionej w art. 2 stosuje się do podatników, którzy nabyli lub przyjęli
do używania samochody, licząc od dnia ogłoszenia ustawy.
3.
Przepisy art. 39 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1 stosuje się do dochodów podatnika
uzyskanych począwszy od 1993 r.
4.
Przepis w zakresie dotyczącym skreślenia w art. 54 ust. 4 ustawy wymienionej w art.
1 oraz przepisy art. 27 ust. 1 i 2 ustawy wymienionej w art. 2 mają zastosowanie również
do opodatkowania dochodów i rozliczenia podatku za rok 1992.
5.
(skreślony).
6.
Wydatki ponoszone w roku podatkowym na nabycie lub objęcie akcji (udziałów) albo na
zakup obligacji, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 10 ustawy wymienionej w art.
1, odlicza się od dochodu pod warunkiem, że do dnia 31 grudnia 1995 r. podatnik nie
dokona ich zbycia.
7.
Wolne od podatku są dochody z tytułu udziału w spółce wydatkowane w roku podatkowym
na nabycie udziałów (akcji) lub na zakup obligacji, o których mowa w art. 17 ust.
1 pkt 9 ustawy wymienionej w art. 2, pod warunkiem że do dnia 31 grudnia 1995 r. podatnik
nie dokona ich zbycia.
8.
W okresie do dnia 5 lipca 1993 r, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, o
których mowa w art. 23 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1 oraz w art. 16 ust. 1 ustawy
wymienionej w art. 2, podatku obrotowego od nadmiernych ubytków produktów i zawinionych
ubytków produktów.
9.
W przypadku spółek przejmujących do odpłatnego korzystania mienie przedsiębiorstwa
lub jego zorganizowanych części na podstawie przepisów o prywatyzacji przedsiębiorstw
państwowych, przepis art. 47 ustawy wymienionej w art. 6 stosuje się od dnia przejęcia
tego mienia na własność spółki.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z tym że art. 3 i 6 wchodzą
w życie z dniem 1 stycznia 1995 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem następujących przepisów
ustawy wymienionej w art. 1
1)
art. 18, art. 21 ust. 3, art. 26 ust. 6, art. 54, 54a, 56, 166, 167, 167a, 168a, art.
169, 169a, 169b i 169c, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia,
2)
art. 55a, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1999 r.,
3)
art. 4a, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.
1
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów,
z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych
przelicza się na złote według kursów średnich ogłaszanych przez Narodowy Bank Polski
z dnia poniesienia kosztu. Jeżeli koszty wyrażone są w walutach obcych, a między dniem
ich zarachowania i dniem zapłaty występują różne kursy walut, koszty te odpowiednio
podwyższa się lub obniża o różnice wynikające z zastosowania kursu sprzedaży walut
z dnia zapłaty, ustalonego przez bank dewizowy, z którego usług korzystał ponoszący
koszt, oraz z zastosowania kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski
z dnia zarachowania kosztów.
1a
Koszty z tytułu różnic kursowych od własnych środków lub wartości pieniężnych w walutach
obcych ustala się jako różnicę między wartością tych środków obliczoną przy zastosowaniu
kursu sprzedaży walut z dnia faktycznej zapłaty oraz kursu kupna walut z dnia ich
otrzymania albo kursu sprzedaży z dnia nabycia walut, ogłaszanego odpowiednio przez
bank dewizowy, z którego usług korzystał podatnik.
1b
U ubezpieczycieli kosztem uzyskania przychodów za rok podatkowy są koszty ustalone
zgodnie z ust. 1, a także
1)
rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe utworzone zgodnie z odrębnymi przepisami - do wysokości
stanowiącej przyrost tych rezerw na koniec roku podatkowego w stosunku do ich stanu
na początek roku; przy ustalaniu zaliczek, o których mowa w art. 25 ust. 1, kosztem
uzyskania jest przyrost stanu rezerw techniczno-ubezpieczeniowych na koniec miesiąca,
za który składana jest deklaracja podatkowa, w stosunku do stanu tych rezerw na początek
roku podatkowego,
2)
odpisy na fundusz prewencyjny w wysokości określonej w odrębnych przepisach, jeżeli
równowartość odpisów zwiększy środki funduszu,
3)
wpłaty z tytułu, określonego w przepisach o działalności ubezpieczeniowej, nadzoru
nad działalnością zakładów ubezpieczeń.
1c
Kosztem uzyskania przychodów są obowiązkowe wpłaty na rzecz funduszu gwarancyjnego,
wnoszone przez członków funduszu na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi
(Dz. U. Nr 118, poz. 754 i Nr 141, poz. 945, z 1998 r. Nr 107, poz. 669, Nr 113, poz. 715 oraz z 2000 r. Nr 22, poz. 270).
1d
Kosztami uzyskania przychodów są również wydatki poniesione przez pracodawcę na zapewnienie
prawidłowej realizacji pracowniczego programu emerytalnego w rozumieniu przepisów
o pracowniczych programach emerytalnych.
1e
W powszechnych towarzystwach emerytalnych kosztem uzyskania przychodów w roku podatkowym
są koszty ustalone zgodnie z ust. 1, a także
1)
wydatki poniesione na pokrycie kosztów działalności otwartego funduszu emerytalnego,
2)
kwoty przekazane na rachunek rezerwowy otwartego funduszu emerytalnego,
3)
wydatki poniesione na pokrycie niedoboru w otwartym funduszu emerytalnym, jeżeli środki
zgromadzone na rachunku rezerwowym tego funduszu są niewystarczające na pokrycie tego
niedoboru,
4)
wpłaty dokonane na Fundusz Gwarancyjny, o których mowa w ustawie z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych
(Dz. U. Nr 139, poz. 934, z 1998 r. Nr 98, poz. 610, Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1118 oraz z 1999 r. Nr 110, poz. 1256) - do wysokości określonej w odrębnych przepisach,
5)
opłaty pobierane przez Urząd Nadzoru nad Funduszami Emerytalnymi, o których mowa w
ustawie wymienionej w pkt 4.
1f
W pracowniczych towarzystwach emerytalnych kosztem uzyskania przychodów w roku podatkowym
są koszty ustalone zgodnie z ust. 1, a także
1)
wydatki poniesione na pokrycie kosztów działalności pracowniczego funduszu emerytalnego,
2)
opłaty pobierane przez Urząd Nadzoru nad Funduszami Emerytalnymi, o których mowa w
ustawie wymienionej w ust. 1e pkt 4.
1g
U pracodawców będących akcjonariuszami pracowniczego towarzystwa emerytalnego kosztem
uzyskania przychodów w roku podatkowym są koszty ustalone zgodnie z ust. 1, a także
1)
wydatki poniesione na pokrycie kosztów działalności pracowniczego towarzystwa emerytalnego,
2)
opłaty pobierane przez Urząd Nadzoru nad Funduszami Emerytalnymi, o których mowa w
ustawie wymienionej w ust. 1e pkt 4.
1h
W bankach kosztem uzyskania przychodów jest także rezerwa na ryzyko ogólne tworzona
w roku podatkowym zgodnie z art. 130 ustawy, o której mowa w art. 12 ust. 1 pkt 6.
2
Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód podlega
opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest możliwe
ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te ustala
się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów.
3.
W celu ustalenia wartości zużytych do przetwórstwa rolnego i spożywczego lub w działach
specjalnych produkcji rolnej surowców i materiałów pochodzących z własnej produkcji
roślinnej i zwierzęcej oraz własnej gospodarki leśnej stosuje się odpowiednio przepis
art. 12 ust. 5.
4.
Koszty uzyskania przychodów są potrącalne tylko w tym roku podatkowym, którego dotyczą,
tj. są potrącalne także koszty uzyskania poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy,
lecz dotyczące przychodów roku podatkowego oraz określone co do rodzaju i kwoty koszty
uzyskania, które zostały zarachowane, chociaż ich jeszcze nie poniesiono, jeżeli odnoszą
się do przychodów danego roku podatkowego, chyba że ich zarachowanie nie było możliwe;
w tym przypadku są one potrącalne w roku, w którym zostały poniesione.
5
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,
tryb i terminy aktualizacji wyceny środków trwałych, o których mowa w art. 16a ust.
1 i 2 pkt 1-3, wartości początkowej składników majątku, o której mowa w art. 16d ust.
1, jednostkowej ceny nabycia części składowych i peryferyjnych, o których mowa w art.
16g ust. 13, oraz wartości początkowej środków trwałych, o której mowa w art. 16j
ust. 1 pkt 1 lit. a) i b), jeżeli wskaźnik wzrostu cen nakładów inwestycyjnych w okresie
trzech kwartałów w roku poprzedzającym rok podatkowy w stosunku do analogicznego okresu
roku ubiegłego przekroczy 10%.
5a.
(skreślony).
5b
Wskaźnik wzrostu cen nakładów inwestycyjnych ogłasza Prezes Głównego Urzędu Statystycznego
w odstępach kwartalnych.
6
Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości
niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami
art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r.
1.
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów
1
wydatków na
a)
nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste
użytkowanie gruntów,
b)
nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków
trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład
nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
c)
ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość
środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych
- wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów
amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania
przychodów, z zastrzeżeniem pkt 8a, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych
lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia,
2
wydatków ponoszonych przez najemcę lub dzierżawcę albo używającego z tytułu najmu
lub dzierżawy rzeczy albo praw majątkowych oraz realizacji umów o podobnym charakterze,
stanowiących spłatę określonej w umowie wartości przedmiotu najmu lub dzierżawy albo
używania, jeżeli rzecz tę lub prawo, zgodnie z odrębnymi przepisami, zalicza się do
składników majątku najemcy lub dzierżawcy albo używającego; gdy wysokość kwoty spłaty
wartości rzeczy albo praw przypadająca na poszczególne raty płacone przez najemcę
lub dzierżawcę albo używającego nie jest określona w umowie, ustala się ją proporcjonalnie
do okresu trwania umowy,
3
wydatków poniesionych przez wynajmującego lub wydzierżawiającego na nabycie lub wytworzenie
rzeczy albo praw majątkowych stanowiących przedmiot najmu lub dzierżawy albo umów
o podobnym charakterze, jeżeli rzecz tę albo prawo zalicza się, zgodnie z odrębnymi
przepisami, do składników majątku najemcy lub dzierżawcy albo używającego; jeżeli
rzecz lub prawo zalicza się do składników majątku wynajmującego lub wydzierżawiającego,
z zastrzeżeniem pkt 1, wydatki te stanowią koszty uzyskania przychodów,
4
odpisów z tytułu zużycia samochodu osobowego lub innego samochodu o dopuszczalnej
ładowności nie przekraczającej 500 kilogramów, dokonywanych według zasad określonych
w art. 16a-16m, w części ustalonej od wartości samochodu przewyższającej równowartość
10 000 EURO
5
strat w środkach obrotowych lub w środkach trwałych oraz wartościach niematerialnych
i prawnych w części pokrytej odpisami amortyzacyjnymi; przy ustalaniu straty nie uwzględnia
się otrzymanych odszkodowań,
6)
strat powstałych w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych, jeżeli
środki te utraciły przydatność gospodarczą na skutek zmiany rodzaju działalności lub
metody jej prowadzenia,
7)
(skreślony),
8
wydatków na objęcie lub nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów w spółce
albo akcji oraz innych papierów wartościowych, a także wydatków na nabycie jednostek
uczestnictwa w funduszach powierniczych, świadectw udziałowych narodowych funduszy
inwestycyjnych oraz certyfikatów inwestycyjnych lub jednostek uczestnictwa funduszy
inwestycyjnych; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu przy ustalaniu
dochodu ze zbycia tych udziałów, wkładów, akcji oraz innych papierów wartościowych,
w tym dochodu z tytułu wykupu przez emitenta papierów wartościowych, a także dochodu
ze zbycia świadectw udziałowych narodowych funduszy inwestycyjnych oraz zbycia certyfikatów
inwestycyjnych lub jednostek uczestnictwa funduszy inwestycyjnych, albo umorzenia
jednostek uczestnictwa w funduszach powierniczych, a także z tytułu umorzenia jednostek
uczestnictwa lub certyfikatów inwestycyjnych w przypadku likwidacji funduszu inwestycyjnego,
8a
wartości akcji lub udziałów w spółce albo wkładów w spółdzielni, objętych lub nabytych
w zamian za wkład niepieniężny; w razie zbycia tych udziałów lub akcji albo wkładów,
kosztem ich nabycia, ustalonym na dzień objęcia lub nabycia udziałów lub akcji albo
wkładów, są zaktualizowane, zgodnie z odrębnymi przepisami, wydatki na nabycie albo
wytworzenie lub ulepszenie składników majątku stanowiących wkład niepieniężny, pomniejszone
o odpisy amortyzacyjne dokonane przed wniesieniem wkładu, zaliczone do kosztów uzyskania
przychodów,
9
odpisów i wpłat na różnego rodzaju fundusze tworzone przez podatnika; kosztem uzyskania
przychodów są jednak
a)
podstawowe odpisy i wpłaty na te fundusze, jeżeli obowiązek lub możliwość ich tworzenia
w ciężar kosztów określają odrębne ustawy,
b)
odpisy i zwiększenia, które w rozumieniu przepisów o zakładowym funduszu świadczeń
socjalnych obciążają koszty działalności pracodawcy, jeżeli środki pieniężne stanowiące
równowartość tych odpisów i zwiększeń zostały wpłacone na rachunek Funduszu,
c
odpisy dokonywane na fundusze tworzone na podstawie przepisów o powszechnym ubezpieczeniu
zdrowotnym,
10)
wydatków
a
na spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek
(kredytów),
b)
na spłatę innych zobowiązań, w tym z tytułu udzielonych gwarancji i poręczeń,
c)
na umorzenie kapitałów pozostających w związku z utworzeniem (nabyciem), powiększeniem
lub ulepszeniem źródła przychodów,
d)
(skreślony),
11)
naliczonych, lecz nie zapłaconych albo umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również
od pożyczek (kredytów),
12)
odsetek, prowizji i różnic kursowych od pożyczek (kredytów) zwiększających koszty
inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji,
13)
odsetek od własnego kapitału włożonego przez podatnika w źródło przychodów,
13a
odsetek od dopłat wnoszonych do spółki w trybie i na zasadach określonych w odrębnych
przepisach, a także odsetek od dywidend i innych dochodów z udziału w zyskach osób
prawnych,
14
darowizn i ofiar wszelkiego rodzaju, z wyjątkiem dokonywanych między spółkami tworzącymi
podatkową grupę kapitałową, a także wpłat na rzecz Polskiej Organizacji Turystycznej,
15
podatku dochodowego oraz wpłat z zysku określonych w odrębnych przepisach,
16
jednorazowych odszkodowań z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych w wysokości
określonej przez właściwego ministra oraz dodatkowej składki ubezpieczeniowej w przypadku
stwierdzenia pogorszenia warunków pracy,
17)
kosztów egzekucyjnych związanych z niewykonaniem zobowiązań,
18)
grzywien i kar pieniężnych orzeczonych w postępowaniu karnym, karnym skarbowym, administracyjnym
i w sprawach o wykroczenia oraz odsetek od tych grzywien i kar,
19)
kar, opłat i odszkodowań oraz odsetek od tych zobowiązań z tytułu
a)
nieprzestrzegania przepisów w zakresie ochrony środowiska,
b)
niewykonania nakazów właściwych organów nadzoru i kontroli dotyczących uchybień w
dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy,
20)
wierzytelności odpisanych jako przedawnione,
21
odsetek za zwłokę z tytułu nieterminowych wpłat należności budżetowych i innych należności,
do których stosuje się przepisy Ordynacji podatkowej,
22)
kar umownych i odszkodowań z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i
usług oraz zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad albo zwłoki w usunięciu wad
towarów albo wykonanych robót i usług,
23)
wydatków na wykup obligacji, pomniejszonych o kwotę dyskonta,
24)
wydatków związanych z nieruchomością w przypadku określonym w art. 13 ust. 2 pkt 2,
25
wierzytelności odpisanych jako nieściągalne, z wyjątkiem
a)
wierzytelności, które uprzednio na podstawie art. 12 ust. 3 zostały zarachowane jako
przychody należne i których nieściągalność została udokumentowana w sposób określony
w ust. 2,
b
udzielonych przez jednostki organizacyjne uprawnione, na podstawie odrębnych ustaw
regulujących zasady ich funkcjonowania, do udzielania kredytów (pożyczek) - straconych
kredytów (pożyczek), pomniejszonych o kwotę nie spłaconych odsetek i równowartość
rezerw na te kredyty (pożyczki), zaliczonych uprzednio do kosztów uzyskania przychodów,
c
strat poniesionych przez bank z tytułu udzielonych po dniu 1 stycznia 1997 r. gwarancji
albo poręczeń spłaty kredytów i pożyczek, obliczonych zgodnie z pkt 25 lit. b),
26
rezerw tworzonych na pokrycie wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona,
z wyjątkiem tych rezerw utworzonych na pokrycie
a)
wierzytelności, które uprzednio na podstawie art. 12 ust. 3 zostały zarachowane jako
przychody należne,
b)
straconych kredytów (pożyczek) w jednostkach organizacyjnych, o których mowa w pkt
25 lit. b), z wyjątkiem rezerw tworzonych na pokrycie wierzytelności, których nieściągalność
została uprawdopodobniona, jeśli stanowiące ich podstawę kredyty zostały udzielone
z naruszeniem prawa, przy czym naruszenie to powinno być stwierdzone prawomocnym wyrokiem
sądu,
c
straconych należności z tytułu udzielonych przez bank po dniu 1 stycznia 1997 r. gwarancji
albo poręczeń spłaty kredytów i pożyczek, z wyjątkiem rezerw utworzonych na te stracone
należności, gdy bank udzielił gwarancji albo poręczeń z naruszeniem prawa, przy czym
naruszenie to powinno być stwierdzone prawomocnym wyrokiem sądu,
d
25% kwoty wątpliwych kredytów (pożyczek) oraz 25% kwoty wątpliwych należności z tytułu
gwarancji albo poręczeń spłaty kredytów i pożyczek - udzielonych przez bank po dniu
1 stycznia 1997 r., z wyjątkiem rezerw tworzonych na pokrycie tych kredytów (pożyczek)
lub gwarancji albo poręczeń, które zostały udzielone z naruszeniem prawa, przy czym
naruszenie to powinno być stwierdzone prawomocnym wyrokiem sądu,
27
rezerw innych niż wymienione w pkt 26, jeżeli obowiązek ich tworzenia w ciężar kosztów
nie wynika z odrębnych ustaw; nie są jednak kosztem uzyskania przychodów rezerwy utworzone
zgodnie z ustawą z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości
(Dz. U. Nr 121, poz. 591, z 1997 r. Nr 32, poz. 183, Nr 43, poz. 272, Nr 88, poz. 554, Nr 118, poz. 754, Nr 139, poz. 933 i 934, Nr 140, poz. 939 i Nr 141, poz. 945, z 1998 r. Nr 60, poz. 382, Nr 106, poz. 668, Nr 107, poz. 669 i Nr 155, poz. 1014 oraz z 1999 r. Nr 9, poz. 75 i Nr 83, poz. 931), inne niż określone w niniejszej ustawie jako taki koszt,
28)
kosztów reprezentacji i reklamy w części przekraczającej 0,25% przychodów, chyba że
reklama prowadzona jest w środkach masowego przekazu lub publicznie w inny sposób,
29)
odpisów na fundusz rekultywacji w wysokości przekraczającej kwotę określoną przez
podatnika na dany rok w planie rekultywacji terenów poeksploatacyjnych, skorygowaną
o kwotę pozostałości środków tego funduszu według stanu na początek roku podatkowego,
30
wydatków ponoszonych na rzecz pracowników z tytułu używania przez nich samochodów
na potrzeby podatnika
a)
w celu odbycia podróży służbowej (jazdy zamiejscowe) - w wysokości przekraczającej
kwotę ustaloną przy zastosowaniu stawek za jeden kilometr przebiegu pojazdu lub w
pełnej wysokości, jeżeli podróż służbowa pracownika nie jest udokumentowana delegacją
służbową,
b)
w jazdach lokalnych - w wysokości przekraczającej wysokość miesięcznego ryczałtu pieniężnego
albo w wysokości przekraczającej stawki za jeden kilometr przebiegu pojazdu,
określonych w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra,
31)
kwot, o które zgodnie z prawem górniczym została podwyższona podstawowa opłata eksploatacyjna
za wydobywanie kopalin,
32)
kwot dodatkowych, które zgodnie z przepisami o cenach podlegają wpłaceniu do budżetu
państwa,
33)
kwot dodatkowych opłat rocznych za niezabudowanie bądź niezagospodarowanie gruntów
w określonym terminie, przewidzianym w przepisach o gospodarce gruntami,
34)
(skreślony),
35)
(skreślony),
36
wpłat, o których mowa w art. 21 ust. 1 i w art. 23 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej
i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych
(Dz. U. Nr 123, poz. 776 i Nr 160, poz. 1082, z 1998 r. Nr 99, poz. 628, Nr 106, poz. 668, Nr 137, poz. 887, Nr 156, poz. 1019 i Nr 162, poz. 1118 i 1126, z 1999 r. Nr 49, poz. 486, Nr 90, poz. 1001, Nr 95, poz. 1101 i Nr 111, poz. 1280 oraz z 2000 r. Nr 48, poz. 550),
37
składek na rzecz organizacji, do których przynależność podatnika nie jest obowiązkowa,
z wyjątkiem
a
składek organizacji spółdzielczych na rzecz związków rewizyjnych i Krajowej Rady Spółdzielczej,
z tym że górną granicę składki określi minister właściwy do spraw finansów publicznych
b)
(skreślony),
38
wydatków związanych z dokonywaniem jednostronnych świadczeń na rzecz udziałowców (akcjonariuszy)
lub członków spółdzielni nie będących pracownikami w rozumieniu odrębnych przepisów,
z tym że wydatki ponoszone na rzecz członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych
i innych spółdzielni zajmujących się produkcją rolną są kosztem uzyskania przychodów
w części dotyczącej działalności objętej obowiązkiem podatkowym w zakresie podatku
dochodowego,
38a
wydatków na rzecz osób wchodzących w skład rad nadzorczych, komisji rewizyjnych lub
organów stanowiących osób prawnych, z wyjątkiem wynagrodzeń wypłacanych z tytułu pełnionych
funkcji,
39)
strat z tytułu sprzedaży wierzytelności, chyba że wierzytelność ta uprzednio, na podstawie
art. 12 ust. 3, została zarachowana jako przychód należny,
40
składek na ubezpieczenie społeczne oraz na Fundusz Pracy i na inne fundusze celowe
utworzone na podstawie odrębnych ustaw - od nagród i premii, wypłacanych w gotówce
lub w papierach wartościowych z dochodu po opodatkowaniu podatkiem dochodowym,
41)
poniesionych kosztów zaniechanych inwestycji,
42)
(skreślony),
43)
umorzonych kredytów (pożyczek) bankowych, jeżeli ich umorzenie nie jest związane z
bankowym postępowaniem ugodowym w rozumieniu przepisów o restrukturyzacji finansowej
przedsiębiorstw i banków lub postępowaniem układowym w rozumieniu przepisów prawa
o postępowaniu układowym,
44)
umorzonych wierzytelności, z wyjątkiem tych, które uprzednio na podstawie art. 12
ust. 3 zostały zarachowane jako przychody należne,
45
wydatków pracodawcy na działalność socjalną, o której mowa w przepisach o zakładowym
funduszu świadczeń socjalnych; kosztem uzyskania przychodów są jednak świadczenia
urlopowe wypłacone zgodnie z przepisami o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych,
46
podatku od towarów i usług, z tym że jest kosztem uzyskania przychodów
a)
podatek naliczony
-
jeżeli podatnik zwolniony jest od podatku od towarów i usług lub nabył towary i usługi
w celu wytworzenia albo odprzedaży towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku
od towarów i usług,
-
w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług oraz o podatku
akcyzowym podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od
towarów i usług - jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości
środka trwałego,
b
podatek należny w przypadku
-
importu usług, jeśli nie stanowi on podatku naliczonego w rozumieniu odrębnych przepisów,
-
przekazania lub zużycia przez podatnika towarów lub świadczenia usług na potrzeby
reprezentacji i reklamy, obliczony zgodnie z odrębnymi przepisami,
47
podatku akcyzowego od nadmiernych ubytków lub zawinionych niedoborów wyrobów,
48
odpisów z tytułu zużycia środków trwałych dokonywanych, według zasad określonych w
art. 16a-16m, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na
nabycie lub wytworzenie tych środków we własnym zakresie, odliczonym od podstawy opodatkowania
podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie,
49
składek na ubezpieczenie samochodu osobowego lub innego samochodu o dopuszczalnej
ładowności nie przekraczającej 500 kilogramów w wysokości przekraczającej ich część
ustaloną w takiej proporcji, w jakiej pozostaje równowartość 10 000 EURO
50)
strat powstałych w wyniku utraty lub likwidacji samochodów oraz kosztów ich remontów
powypadkowych, jeżeli samochody nie były objęte ubezpieczeniem dobrowolnym,
51
wydatków, z zastrzeżeniem pkt 30, z tytułu kosztów używania, dla potrzeb działalności
gospodarczej, samochodów osobowych lub innych samochodów o dopuszczalnej ładowności
nie przekraczającej 500 kilogramów nie stanowiących składników majątku podatnika -
w części przekraczającej kwotę wynikającą z pomnożenia liczby kilometrów faktycznego
przebiegu pojazdu dla celów podatnika oraz stawki za jeden kilometr przebiegu, określonej
w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra; podatnik jest obowiązany
prowadzić, według obowiązującego wzoru, ewidencję przebiegu pojazdu,
52
wydatków poniesionych na zakup zużywających się stopniowo rzeczowych składników majątku
podatnika, nie zaliczanych do środków trwałych - w przypadku stwierdzenia, że składniki
te nie są wykorzystywane dla celów działalności prowadzonej przez podatnika, lecz
służą osobistym celom pracowników i innych osób albo bez uzasadnienia znajdują się
poza siedzibą podatnika,
53
dopłat, o których mowa w art. 12 ust. 4 pkt 11, oraz ich zwrotu,
54
opłat sankcyjnych, które zgodnie z odrębnymi przepisami podlegają wpłacie do budżetu
państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego,
54a
dodatkowej opłaty wymierzanej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych na podstawie przepisów
o systemie ubezpieczeń społecznych,
55
kosztów utrzymania zakładowych obiektów socjalnych, w części pokrytej ze środków zakładowego
funduszu świadczeń socjalnych,
56
strat (kosztów) powstałych w wyniku utraty dokonanych przedpłat (zaliczek, zadatków)
w związku z niewykonaniem umowy,
57
nie wypłaconych osobom fizycznym, nie prowadzącym działalności gospodarczej, należności
z tytułów określonych w art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
(Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 i Nr 22, poz. 270),
58
wydatków i kosztów sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 17
ust. 1 pkt 14, 23-25 i 27,
59
składek opłaconych przez pracodawcę z tytułu zawartych lub odnowionych umów ubezpieczenia
na rzecz pracowników, z wyjątkiem umów dotyczących ryzyka grup 1, 3 i 5 działu I oraz
grup 1 i 2 działu II, wymienionych w załączniku do ustawy z dnia 28 lipca 1990 r. o działalności ubezpieczeniowej
(Dz. U. z 1996 r. Nr 11, poz. 62, z 1997 r. Nr 43, poz. 272, Nr 88, poz. 554, Nr 107, poz. 685, Nr 121, poz. 769 i 770 i Nr 139, poz. 934, z 1998 r. Nr 155, poz. 1015, z 1999 r. Nr 49, poz. 483, Nr 101, poz. 1178 i Nr 110, poz. 1255 oraz z 2000 r. Nr 43, poz. 483 i Nr 48, poz. 552), jeżeli uprawnionym do otrzymania świadczenia nie jest pracodawca i umowa ubezpieczenia
w okresie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym ją zawarto lub
odnowiono, wyklucza
a)
wypłatę kwoty stanowiącej wartość odstąpienia od umowy,
b)
możliwość zaciągania zobowiązań pod zastaw praw wynikających z umowy,
c)
wypłatę z tytułu dożycia wieku oznaczonego w umowie,
60
odsetek od pożyczek (kredytów) udzielonych spółce przez jej udziałowca (akcjonariusza)
posiadającego nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki albo udziałowców (akcjonariuszy)
posiadających łącznie nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki, jeżeli wartość
zadłużenia spółki wobec udziałowców (akcjonariuszy) tej spółki posiadających co najmniej
25% udziałów (akcji) i wobec innych podmiotów posiadających co najmniej 25% udziałów
w kapitale takiego udziałowca (akcjonariusza) osiągnie łącznie trzykrotność wartości
kapitału zakładowego (akcyjnego) spółki - w części, w jakiej pożyczka (kredyt) przekracza
tę wartość zadłużenia, określoną na dzień zapłaty odsetek; przepisy te stosuje się
odpowiednio do spółdzielni, członków spółdzielni oraz funduszu udziałowego takiej
spółdzielni,
61
odsetek od pożyczek (kredytów) udzielonych przez spółkę innej spółce, jeżeli w obu
tych podmiotach ten sam udziałowiec (akcjonariusz) posiada nie mniej niż po 25% udziałów
(akcji), a wartość zadłużenia spółki otrzymującej pożyczkę (kredyt) wobec udziałowców
(akcjonariuszy) tej spółki posiadających co najmniej 25% jej udziałów (akcji) i wobec
innych podmiotów posiadających co najmniej 25% udziałów w kapitale tych udziałowców
(akcjonariuszy) oraz wobec spółki udzielającej pożyczki (kredytu) osiągnie łącznie
trzykrotność wartości kapitału zakładowego (akcyjnego) spółki - w części, w jakiej
pożyczka (kredyt) przekracza tę wartość zadłużenia, określoną na dzień zapłaty odsetek;
przepisy te stosuje się odpowiednio do spółdzielni, członków spółdzielni oraz funduszu
udziałowego takiej spółdzielni,
62
kosztów działalności Kasy Chorych i jej oddziałów - w części sfinansowanej z funduszu
rezerwowego Kasy Chorych,
63
odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych
i prawnych
a)
nabytych nieodpłatnie, jeżeli nabycie to nie stanowi przychodu w naturze albo dochód
z tego tytułu jest zwolniony od podatku dochodowego,
b)
jeżeli przed dniem 1 stycznia 1995 r. zostały nabyte, lecz nie zaliczone do środków
trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
c)
oddanych do nieodpłatnego używania, z wyjątkiem nieruchomości - za miesiące, w których
składniki te były oddane do nieodpłatnego używania,
64
odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej wartości niematerialnych i prawnych
wniesionych do spółki w postaci wkładu niepieniężnego, stanowiących równowartość uzyskanych
informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub
organizacyjnej (know-how).
1a
Przepisu ust. 1 pkt 1 nie stosuje się do inwestycji bezpośrednio związanych z likwidacją
kopalni węgla kamiennego lub przez ten proces wywołanych.
2
Za wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 25, uważa się te wierzytelności, których
nieściągalność została udokumentowana
1)
postanowieniem o nieściągalności, uznanym przez wierzyciela jako odpowiadającym stanowi
faktycznemu, wydanym przez właściwy organ postępowania egzekucyjnego, albo
2)
postanowieniem sądu o
a)
oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości, gdy majątek masy nie wystarcza na zaspokojenie
kosztów postępowania upadłościowego, lub
b)
umorzeniu postępowania upadłościowego, gdy zachodzi okoliczność wymieniona pod lit.
a), lub
c
ukończeniu postępowania upadłościowego, albo
3
protokołem sporządzonym przez podatnika, stwierdzającym, że przewidywane koszty procesowe
i egzekucyjne związane z dochodzeniem wierzytelności byłyby równe albo wyższe od tej
kwoty.
2a
Nieściągalność wierzytelności uznaje się za uprawdopodobnioną
1)
w przypadku określonym w ust. 1 pkt 26 lit. a), w szczególności jeżeli
a
dłużnik zmarł, został wykreślony z ewidencji działalności gospodarczej, postawiony
w stan likwidacji lub została ogłoszona jego upadłość, albo
b)
na wniosek dłużnika wszczęte zostało postępowanie ugodowe w rozumieniu przepisów o
restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i banków albo postępowanie układowe w
rozumieniu przepisów o postępowaniu układowym, albo
c)
wierzytelność została potwierdzona prawomocnym orzeczeniem sądu i skierowana na drogę
postępowania egzekucyjnego, albo
d)
wierzytelność jest kwestionowana przez dłużnika na drodze powództwa sądowego,
2
w przypadku określonym w ust. 1 pkt 26 lit. b) i c), jeżeli
a)
spełniony jest warunek określony w pkt 1 lit. a) albo lit. b), lub
b)
opóźnienie w spłacie kapitału kredytu (pożyczki) lub odsetek przekracza 6 miesięcy,
a ponadto
-
spełniony jest warunek określony w pkt 1 lit. d) albo
-
wierzytelność została skierowana na drogę postępowania egzekucyjnego, albo
-
miejsce pobytu dłużnika jest nieznane i nie został ujawniony jego majątek mimo podjęcia
przez wierzyciela działań zmierzających do ustalenia tego miejsca i majątku.
2b
Rezerwy na wierzytelności, uznawane za koszt uzyskania przychodów zgodnie z ust. 1
pkt 26, nie mogą przekraczać kwoty tych wierzytelności pomniejszonej o wartość zobowiązań
dotyczących należności objętych rezerwą, wynikających z
1)
gwarancji bądź poręczeń Skarbu Państwa lub Narodowego Banku Polskiego,
2
gwarancji banków krajów należących do Organizacji Współpracy i Rozwoju Gospodarczego
(OECD) lub banków współpracujących z tą organizacją,
3)
ustanowionej blokady na rachunku bankowym, gdy rachunek ten umiejscowiony jest w banku
posiadającym należność objętą rezerwą celową,
4)
gwarancji banków krajowych,
5)
zastawu na prawach z papierów wartościowych emitowanych przez Skarb Państwa lub Narodowy
Bank Polski
a)
w odniesieniu do papierów wartościowych będących w obrocie giełdowym według ich aktualnej
wartości rynkowej,
b)
w odniesieniu do papierów wartościowych nie będących w obrocie giełdowym według ich
aktualnej wartości, określonej metodami stosowanymi dla odpowiednich rodzajów papierów
wartościowych (papiery kuponowe, dyskontowe),
6)
zastawu na prawach z papierów wartościowych, których emitentem jest rząd lub bank
centralny kraju należącego do OECD, według ich aktualnej wartości rynkowej,
7)
zastawu na prawach z bankowych papierów wartościowych, które zostały zdeponowane w
banku,
8)
ustanowienia hipoteki na nieruchomości nie zamieszkanej i nie obciążonej żadnym ograniczonym
prawem rzeczowym, w wysokości nie wyższej niż 50% wyceny dokonanej przez rzeczoznawcę,
jednak do wysokości nie wyższej niż 50% zabezpieczonej kwoty,
9)
zastawu na prawach z papierów wartościowych będących w obrocie giełdowym, z wyjątkiem
wymienionych w pkt 5 lit. a), w wysokości nie wyższej niż 30% ich aktualnej wartości
rynkowej, jednak do wysokości nie wyższej niż 50% zabezpieczonej kwoty.
3
Przepisy ust. 1 pkt 26 lit. b)-d) dotyczą rezerw utworzonych przez bank, zgodnie z
przepisami wydanymi przez Prezesa Narodowego Banku Polskiego w sprawie zasad tworzenia
rezerw na ryzyko związane z działalnością banków.
4
Ilekroć w ust. 1 jest mowa o stawce za jeden kilometr przebiegu pojazdu, rozumie się
przez to stawkę określoną dla samochodów osobowych, uwzględniającą odpowiednio pojemność
silnika.
5
Przebieg pojazdu, o którym mowa w ust. 1 pkt 30, powinien być, z wyłączeniem ryczałtu
pieniężnego, udokumentowany w ewidencji przebiegu pojazdu prowadzonej przez pracownika
według obowiązującego wzoru, potwierdzonej przez podatnika na koniec każdego miesiąca.
W razie braku tej ewidencji, wydatki ponoszone przez podatnika na rzecz pracowników
z tytułu używania przez nich samochodów na potrzeby podatnika nie stanowią kosztu
uzyskania przychodów.
6
Wskaźnik procentowy, o którym mowa w ust. 1 pkt 60 i 61, posiadanych przez udziałowców
(akcjonariuszy) udziałów (akcji) w spółce określa się na podstawie liczby praw głosu,
jakie w związku z posiadanymi udziałami (akcjami) przysługują tym udziałowcom (akcjonariuszom).
7
Wartość, o której mowa w ust. 1 pkt 60 i 61, funduszu udziałowego w spółdzielni lub
kapitału zakładowego (akcyjnego) spółki określa się bez uwzględnienia tej części tego
funduszu lub kapitału, jaka nie została na ten fundusz lub kapitał faktycznie przekazana
lub jaka została pokryta wierzytelnościami z tytułu pożyczek (kredytów) oraz z tytułu
odsetek od tych pożyczek (kredytów), przysługującymi członkom wobec tej spółdzielni
lub udziałowcom (akcjonariuszom) wobec tej spółki, a także wartościami niematerialnymi
lub prawnymi, od których nie dokonuje się odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami
wydanymi na podstawie art. 15 ust. 5.
8
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
maksymalną wysokość wpłat na rzecz Polskiej Organizacji Turystycznej, uznawaną za
koszt uzyskania przychodów.
1.
Od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych otrzymanych do odpłatnego
korzystania, zgodnie z umowami zawartymi na podstawie przepisów o komercjalizacji
i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych, jeżeli z tych umów wynika prawo zakupu
tych środków albo wartości przez korzystającego za cenę ustaloną w umowach, podatnicy
dokonują odpisów amortyzacyjnych na zasadach określonych w art. 16h ust. 1. Stawki
amortyzacyjne, z uwzględnieniem art. 16i i 16m, ustala się w proporcji do okresu wynikającego
z umowy, z wyjątkiem środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych o krótszym
okresie amortyzacji niż okres trwania umowy.
2.
W razie nabycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych otrzymanych
do odpłatnego korzystania na podstawie umów, o których mowa w ust. 1, przed upływem
okresu, na jaki została zawarta umowa, podatnicy dokonują dalszych odpisów amortyzacyjnych
od tych środków i wartości, kontynuując stosowanie zasad i stawek, określonych w ust.
1.
3.
W razie przedłużenia okresu obowiązywania umowy zawartej na podstawie przepisów, o
których mowa w ust. 1, stawki odpisów amortyzacyjnych ulegają obniżeniu proporcjonalnie
do okresu przedłużenia okresu obowiązywania umowy, z wyjątkiem środków trwałych lub
wartości niematerialnych i prawnych o okresie amortyzacji krótszym niż okres obowiązywania
umowy; zasada ta ma zastosowanie wyłącznie do stawek odpisów amortyzacyjnych, dokonywanych
od następnego miesiąca po miesiącu, w którym zmieniono umowę.
4.
Od środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, przekazanych do używania
na podstawie innych umów niż wymienione w ust. 1, odpisów amortyzacyjnych dokonują
podatnicy, którzy zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 12 ust. 7 zaliczają
te środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne do składników majątku, z tym
że wówczas odpisów amortyzacyjnych dokonują odpowiednio wynajmujący (wydzierżawiający)
albo korzystający na zasadach określonych w art. 16h-16k i 16m.
5.
Jeżeli umowa, o której mowa w ust. 4, dotyczy środków trwałych zaliczonych do grupy
3-6 Klasyfikacji i została zawarta na okres co najmniej 60 miesięcy oraz środki te
zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 12 ust. 7 są zaliczane do składników
majątku korzystającego, podatnik może stosować zasady określone w ust. 1-3.
6.
Jeżeli nastąpi zmiana, wygaśnięcie lub rozwiązanie umów, o których mowa w ust. 4 i
5, i w związku z tym nie zostanie przeniesiona na korzystającego własność środków
trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych przyjętych do odpłatnego korzystania,
właściciel przejmując te środki określa ich wartość początkową, zgodnie z art. 16g,
przed zawarciem pierwszej umowy o odpłatnym korzystaniu, pomniejszonej o kwotę odpisów
amortyzacyjnych zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów przez korzystającego,
a w przypadku gdy korzystający nie dokonywał odpisów amortyzacyjnych, ich wielkość
oblicza się przy zastosowaniu stawek określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych.
1.
Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność
podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku
w dniu przyjęcia do używania
1)
budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2)
maszyny, urządzenia i środki transportu,
3)
inne przedmioty
- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika
na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane
do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze,
zwane środkami trwałymi.
2.
Amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 16c, niezależnie od przewidywanego
okresu używania
1)
przyjęte do używania inwestycje w obcych środkach trwałych, zwane dalej „inwestycjami
w obcych środkach trwałych”,
2)
budynki i budowle wybudowane na cudzym gruncie,
3)
składniki majątku, wymienione w ust. 1, nie stanowiące własności lub współwłasności
podatnika, wykorzystywane przez niego na potrzeby związane z prowadzoną działalnością
na podstawie umowy dzierżawy, umowy najmu lub innej umowy o podobnym charakterze,
zawartej z właścicielem lub współwłaścicielami tych składników - jeżeli zgodnie z
przepisami wydanymi na podstawie art. 12 ust. 7 składniki te są zaliczane do składników
majątku podatnika (korzystającego)
- zwane także środkami trwałymi,
4)
tabor transportu morskiego w budowie, sklasyfikowany w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów
i Usług (PKWiU) w grupie „statki” o symbolu 35.11, zaliczone do branży 1051-1053 Systematycznego
Wykazu Wyrobów (SWW) Głównego Urzędu Statystycznego (Dz. U. z 1997 r. Nr 42, poz.
264 i z 1999 r. Nr 92, poz. 1045).
1.
Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte nadające się do gospodarczego
wykorzystania w dniu przyjęcia do używania
1)
spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,
2)
spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
3)
prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
4)
autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,
5)
licencje,
6)
prawa do: wynalazków, patentów, znaków towarowych, wzorów użytkowych, wzorów zdobniczych,
7)
wartość stanowiącą równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie
przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how)
- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika
na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane
przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu,
dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze, zwane wartościami niematerialnymi
i prawnymi.
2.
Amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 16c, niezależnie od przewidywanego
okresu używania
1)
w spółce akcyjnej koszty organizacji poniesione przy założeniu lub późniejszym jej
rozszerzeniu, przez które rozumie się koszty poniesione na
a)
utworzenie spółki, które nie służą nabyciu rzeczy, a w szczególności na doradztwo
oraz na opłaty notarialne, skarbowe i sądowe,
b)
wyposażenie spółki w kapitał akcyjny lub późniejsze jego podwyższenie; w szczególności
do kosztów tych zalicza się opłaty notarialne, skarbowe, sądowe, giełdowe, opłaty
ponoszone w regulowanym pozagiełdowym wtórnym obrocie publicznym papierami wartościowymi,
koszty druku dokumentów akcyjnych, koszty sporządzania, drukowania oraz dystrybucji
prospektu emisyjnego lub jego skróconej wersji, koszty oferowania papierów wartościowych,
2)
wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w wyniku nabycia przedsiębiorstwa lub jego
zorganizowanej części w drodze
a)
kupna,
b)
przyjęcia do odpłatnego korzystania, a przyjęte składniki majątku, zgodnie z przepisami
wydanymi na podstawie art. 12 ust. 7, są zaliczane do składników majątku używającego,
c)
wniesienia do spółki na podstawie przepisów o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw
państwowych,
3)
koszty prac rozwojowych zakończonych wynikiem pozytywnym, który może być wykorzystany
na potrzeby działalności gospodarczej podatnika, jeżeli
a)
produkt lub technologia wytwarzania są ściśle ustalone, a dotyczące ich koszty prac
rozwojowych wiarygodnie określone, oraz
b)
techniczna przydatność produktu lub technologii została przez podatnika odpowiednio
udokumentowana i na tej podstawie podatnik podjął decyzję o wytwarzaniu tych produktów
lub stosowaniu technologii, oraz
c)
z dokumentacji dotyczącej prac rozwojowych wynika, że koszty prac rozwojowych zostaną
pokryte spodziewanymi przychodami ze sprzedaży tych produktów lub zastosowania technologii,
4)
składniki majątku wymienione w ust. 1, używane przez podatnika na podstawie umowy
dzierżawy, umowy najmu, umowy licencyjnej (sublicencji) lub innej umowy o podobnym
charakterze, zawartej z właścicielem lub współwłaścicielami albo uprawnionymi do korzystania
z tych wartości - jeżeli zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 12 ust. 7
są zaliczane do składników majątku podatnika
- zwane także wartościami niematerialnymi i prawnymi.
Amortyzacji nie podlegają
1)
grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów,
2)
budynki, lokale, budowle i urządzenia zaliczane do spółdzielczych zasobów mieszkaniowych
lub służących działalności społeczno-wychowawczej prowadzonej przez spółdzielnie mieszkaniowe,
3)
dzieła sztuki i eksponaty muzealne,
4)
wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w inny sposób niż określony w art. 16b ust.
2 pkt 2,
5)
składniki majątku, które nie są używane na skutek zaprzestania działalności, w której
te składniki były używane; w tym przypadku składniki te nie podlegają amortyzacji
od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zaprzestano tej działalności
- zwane odpowiednio środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi.
1.
Podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, o których
mowa w art. 16a i 16b, których wartość początkowa określona zgodnie z art. 16g nie
przekracza 3 500 zł; wydatki poniesione na ich nabycie stanowią wówczas koszty uzyskania
przychodów w miesiącu oddania ich do używania.
2.
Składniki majątku, o których mowa w art. 16a-16c, wprowadza się do ewidencji środków
trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 9 ust. 1, najpóźniej
w miesiącu przekazania ich do używania.
1.
Jeżeli podatnicy nabędą lub wytworzą we własnym zakresie składniki majątku wymienione
w art. 16a ust. 1 i art. 16b ust. 1, o wartości początkowej przekraczającej 3 500
zł, i ze względu na przewidywany przez nich okres używania równy lub krótszy niż rok
nie zaliczą ich do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych, a faktyczny
okres ich używania przekroczy rok, podatnicy są obowiązani, w pierwszym miesiącu następującym
po miesiącu, w którym ten rok upłynął
1)
zaliczyć te składniki do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
przyjmując je do ewidencji w cenie nabycia albo koszcie wytworzenia,
2)
zmniejszyć koszty uzyskania przychodów o różnicę między ceną nabycia lub kosztem wytworzenia
a kwotą odpisów amortyzacyjnych, przypadającą na okres ich dotychczasowego używania,
obliczonych dla środków trwałych przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych
w Wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych, stanowiącym załącznik do ustawy, zwanym
dalej „Wykazem stawek amortyzacyjnych”, a dla wartości niematerialnych i prawnych
przy zastosowaniu zasad określonych w art. 16m,
3)
stosować stawki amortyzacji, o których mowa w pkt 2, w całym okresie dokonywania odpisów
amortyzacyjnych,
4)
wpłacić, w terminie do 20 dnia tego miesiąca, do właściwego urzędu skarbowego kwotę
odsetek naliczonych od dnia zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na
nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie składników majątku do dnia, w którym okres
ich używania przekroczył rok; odsetki obliczone od różnicy, o której mowa w pkt 2,
wynoszą 0,1% za każdy dzień.
2.
Przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku zaliczenia wydatków na nabycie
lub wytworzenie we własnym zakresie składników majątku o wartości początkowej przekraczającej
3 500 zł do kosztów uzyskania przychodów, a następnie zaliczenia tych składników do
środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych przed upływem roku od dnia
ich nabycia lub wytworzenia; w tym przypadku odsetki nalicza się do dnia zaliczenia
ich do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.
3.
Jeżeli różnica, o której mowa w ust. 1 pkt 2, jest wyższa od kosztów danego miesiąca,
nierozliczona nadwyżka kosztów pomniejsza koszty w następnych miesiącach.
1.
Podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość nie prowadzą
działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej
środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16a
ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 16b.
2.
Podatnicy będący armatorami, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość
nie prowadzą działalności gospodarczej, mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych od
zamówionego przez nich taboru transportu morskiego w budowie, o którym mowa w art.
16a ust. 2 pkt 4.
3.
Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 16h-16m, gdy wartość początkowa
środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia do używania
jest wyższa niż 3 500 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest równa lub niższa
niż 3 500 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16d ust. 1, mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych
zgodnie z art. 16h-16m albo jednorazowo w miesiącu oddania do używania tego środka
trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, albo w miesiącu następnym.
4.
Odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
które zostały przewłaszczone w celu zabezpieczenia wierzytelności, w tym pożyczki
lub kredytu, dokonuje dotychczasowy właściciel, w tym pożyczkobiorca lub kredytobiorca.
1.
Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z
uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się
1)
w razie odpłatnego nabycia cenę ich nabycia,
2)
w razie wytworzenia we własnym zakresie koszt wytworzenia,
3)
w razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób wartość rynkową
z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa
tę wartość w niższej wysokości,
4)
w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki z ograniczoną
odpowiedzialnością lub spółki akcyjnej, a także udziału w spółdzielni ustaloną przez
podatnika na dzień wniesienia wkładu lub udziału wartość poszczególnych środków trwałych
oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej,
z tym że suma wartości wszystkich składników stanowiących wkład lub udział pieniężny
i niepieniężny łącznie nie może być wyższa od nominalnej wartości objętych udziałów
lub akcji; w przypadku gdy wkład niepieniężny pochodzi z zagranicy, suma wartości
początkowej poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
stanowiących ten wkład nie może być wyższa od nominalnej wartości udziałów (akcji)
objętych za wkład niepieniężny ani od wartości rynkowej tych składników majątku z
dnia objęcia udziałów lub akcji.
2.
Wartość początkową firmy stanowi dodatnia różnica między ceną nabycia przedsiębiorstwa
lub jego zorganizowanej części, ustaloną zgodnie z ust. 3, albo nominalną wartością
wydanych akcji lub udziałów, w zamian za wkład niepieniężny, a sumą wartości rynkowej
środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wchodzących w skład nabytego,
przyjętego do odpłatnego korzystania albo wniesionego do spółki przedsiębiorstwa lub
jego zorganizowanej części, odpowiednio z dnia nabycia, przyjęcia do korzystania albo
wniesienia do spółki, powiększoną o łączną wartość składników zwiększających aktywa
nabywcy a nie będących środkami trwałymi ani wartościami niematerialnymi i prawnymi
z dnia nabycia, przyjęcia do odpłatnego korzystania albo wniesienia do spółki.
3.
Za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem
naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej
do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia
w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych,
opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji oraz pomniejszoną o podatek
od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatnikowi
nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy
podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena
nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.
4.
Za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków
trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń
za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych
środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się: kosztów ogólnych zarządu,
kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych,
w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i
prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania.
5.
Cenę nabycia, o której mowa w ust. 3, oraz koszt wytworzenia, o którym mowa w ust.
4, koryguje się o różnice kursowe, naliczone do dnia przekazania do używania środka
trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.
6.
Wartość początkową składników majątku nabytych w sposób określony w ust. 1 pkt 3 i
4, wymagających montażu, powiększa się o wydatki poniesione na ich montaż.
7.
Wartość początkową inwestycji w obcych środkach trwałych oraz budynków i budowli wybudowanych
na obcym gruncie ustala się stosując odpowiednio ust. 3-5.
8.
W razie gdy składnik majątku stanowi współwłasność podatnika, wartość początkową tego
składnika ustala się w takiej proporcji jego wartości, w jakiej pozostaje udział podatnika
we własności tego składnika majątku. Art. 5 ust. 1 stosuje się odpowiednio.
9.
W razie przekształcenia formy prawnej, a także połączenia albo podziału przedsiębiorców,
dokonywanych na podstawie odrębnych przepisów, z których wynika, że przedsiębiorca
powstały z przekształcenia, podziału albo połączenia wstępuje we wszystkie prawa i
obowiązki przedsiębiorcy: przekształconego, połączonego albo podzielonego, wartość
początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustala się w
wysokości wartości początkowej określonej w ewidencji środków trwałych oraz wartości
niematerialnych i prawnych, o której mowa w art. 9 ust. 1, przedsiębiorcy przekształconego,
połączonego albo podzielonego.
10.
W razie nabycia w drodze kupna, przyjęcia do odpłatnego korzystania lub wniesienia
w postaci wkładu niepieniężnego, przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części,
łączną wartość początkową nabytych środków trwałych oraz wartości niematerialnych
i prawnych stanowi
1)
suma ich wartości rynkowej w przypadku wystąpienia dodatniej wartości firmy, ustalonej
zgodnie z ust. 2,
2)
różnica między ceną nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, ustaloną
zgodnie z ust. 3 i 5, albo nominalną wartością wydanych akcji lub udziałów a wartością
składników mienia nie będących środkami trwałymi ani wartościami niematerialnymi i
prawnymi zwiększającymi aktywa nabywcy, w przypadku niewystąpienia dodatniej wartości
firmy.
11.
W razie nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w drodze spadku lub
darowizny, łączna wartość początkowa nabytych środków trwałych oraz wartości niematerialnych
i prawnych stanowi sumę ich wartości rynkowej, nie wyższą jednak od różnicy pomiędzy
wartością przychodów w naturze, o których mowa w art. 12 ust. 5, uwzględnionych w
podstawie opodatkowania podatkiem dochodowym w roku podatkowym, w którym nabyto to
przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część, a wartością składników zwiększających
aktywa spadkobiercy lub obdarowanego, nie będących środkami trwałymi ani wartościami
niematerialnymi i prawnymi.
12.
Przy ustalaniu wartości początkowej poszczególnych środków trwałych oraz wartości
niematerialnych i prawnych, zgodnie z ust. 1 pkt 3 i 4 oraz ust. 2, 10 i 11 stosuje
się odpowiednio art. 14.
13.
Jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji,
adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust.
1 i 3-11, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na
nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza
3 500 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, jeżeli wydatki poniesione na przebudowę,
rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację powodują wzrost ich wartości
użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej
w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych
za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.
14.
Wartość początkową praw majątkowych, w tym licencji i autorskich praw majątkowych,
stanowi cena nabycia tych praw; jeżeli wynagrodzenie (opłaty) wynikające z umowy licencyjnej
albo z umowy o przeniesienie innych praw majątkowych jest uzależnione od wysokości
przychodów z licencji lub praw uzyskanych przez licencjobiorcę albo nabywcę, przy
ustalaniu wartości początkowej praw majątkowych, w tym licencji, nie uwzględnia się
tej części wynagrodzenia.
15.
Jeżeli wartość początkowa środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych
zostanie ustalona niezgodnie z przepisami ust. 1-14, podatnik dokonuje korekty tej
wartości początkowej. Korekta wartości początkowej powoduje obowiązek odpowiedniej
zmiany wysokości dokonanych odpisów amortyzacyjnych oraz należnego podatku wraz z
należnymi odsetkami za poszczególne okresy sprawozdawcze, poczynając od miesiąca następującego
po miesiącu oddania do używania lub ulepszenia środka trwałego albo wartości niematerialnej
i prawnej.
1.
Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się
1)
od wartości początkowych wprowadzonych do ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1,
środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k,
w równych ratach co miesiąc, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu,
w którym ten środek lub wartość przyjęto do używania, do końca tego miesiąca, w którym
następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w
którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów
amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa
się za koszty uzyskania przychodów,
2)
od zamówionego przez armatora taboru transportu morskiego w budowie, o którym mowa
w art. 16a ust. 2 pkt 4, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu,
w którym armator poniósł wydatki (w tym dokonał wpłat zaliczek) na budowę taboru w
wysokości co najmniej 10% wartości kontraktowej odrębnie dla każdego obiektu tego
taboru; wartość kontraktową, o której mowa w niniejszym punkcie, ustala się na dzień
zawarcia umowy na budowę danego obiektu,
3)
od używanych sezonowo środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w
okresie ich wykorzystywania; w tym przypadku wysokość odpisu miesięcznego ustala się
przez podzielenie rocznej kwoty odpisów amortyzacyjnych przez liczbę miesięcy w sezonie
albo przez 12 miesięcy w roku,
4)
od ujawnionych środków trwałych nie objętych dotychczas ewidencją począwszy od miesiąca
następującego po miesiącu, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji.
2.
Podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16l i 16ł, dokonują wyboru jednej z metod amortyzacji
określonych w art. 16i-16k dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem
ich amortyzacji; wybraną metodę stosuje się do pełnego zamortyzowania danego środka
trwałego.
3.
Przedsiębiorcy powstali z przekształcenia, podziału albo połączenia przedsiębiorców,
o których mowa w art. 16g ust. 9, dokonują odpisów amortyzacyjnych z uwzględnieniem
dotychczasowej wysokości odpisów oraz kontynuują metodę amortyzacji przyjętą przez
przedsiębiorcę przekształconego, podzielonego albo połączonego, z uwzględnieniem art.
16i ust. 2-7.
1.
Odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 16j-16ł, dokonuje
się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych
i zasad, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1.
2.
Podatnicy mogą podane w Wykazie stawek amortyzacyjnych stawki podwyższać
1)
dla budynków i budowli używanych w warunkach
a)
pogorszonych - przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,2,
b)
złych - przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,4,
2)
dla maszyn, urządzeń i środków transportu, z wyjątkiem morskiego taboru pływającego,
używanych bardziej intensywnie w stosunku do warunków przeciętnych albo wymagających
szczególnej sprawności technicznej, przy zastosowaniu w tym okresie współczynników
nie wyższych niż 1,4,
3)
dla maszyn i urządzeń zaliczonych do grupy 4-6 i 8 Klasyfikacji rodzajowej środków
trwałych Głównego Urzędu Statystycznego, zwanej dalej „Klasyfikacją”, poddanych szybkiemu
postępowi technicznemu, przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 2,0.
3.
W razie wystąpienia bądź ustania warunków uzasadniających podwyższenie stawek, o których
mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, stawki te ulegają podwyższeniu lub obniżeniu od miesiąca
następującego po miesiącu, w którym zaistniały okoliczności uzasadniające te zmiany.
4.
Podwyższenia stawek dla środków trwałych wymienionych w ust. 2 pkt 3, bądź rezygnacji
z ich stosowania, podatnicy mogą dokonać począwszy od pierwszego miesiąca następnego
roku podatkowego.
5.
Podatnicy mogą obniżać podane w Wykazie stawek amortyzacyjnych stawki dla środków
trwałych nie więcej niż o połowę ich wysokości. Obniżenia stawki bądź przyjęcia w
poprzedniej wysokości dokonuje się począwszy od pierwszego miesiąca następnego roku
podatkowego.
6.
W przypadku podwyższenia stawek amortyzacyjnych podanych w Wykazie stawek amortyzacyjnych
przy zastosowaniu współczynników określonych w ust. 2, należy dla poszczególnych środków
trwałych stosować jeden wybrany współczynnik, przez który mnoży się stawkę amortyzacyjną
właściwą dla danego środka trwałego, przyjętą z Wykazu stawek amortyzacyjnych.
7.
Wyjaśnienia dotyczące warunków używania budynków i budowli, określenia szczególnej
sprawności technicznej maszyn, urządzeń i środków transportu oraz maszyn i urządzeń
poddanych szybkiemu postępowi technicznemu, o których mowa w ust. 2, zawarte są w
objaśnieniach do Wykazu stawek amortyzacyjnych.
1.
Podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16l, mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne
dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji,
z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż
1)
dla środków trwałych zaliczonych do grupy 3-6 i 8 Klasyfikacji
a)
24 miesiące - gdy ich wartość początkowa nie przekracza 25 000 zł,
b)
36 miesięcy - gdy ich wartość początkowa jest wyższa od 25 000 zł i nie przekracza
50 000 zł,
c)
60 miesięcy - w pozostałych przypadkach,
2)
dla środków transportu, w tym samochodów osobowych - 30 miesięcy,
3)
dla budynków i budowli - 10 lat, z wyjątkiem budynków wymienionych w poz. 03 i 62
Wykazu stawek amortyzacyjnych, dla których okres ten nie może być krótszy niż 36 miesięcy.
2.
Środki trwałe, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, uznaje się za
1)
używane, jeżeli podatnik udowodni, że przed ich nabyciem były wykorzystywane co najmniej
przez okres 6 miesięcy, lub
2)
ulepszone, jeżeli przed wprowadzeniem do ewidencji wydatki poniesione przez podatnika
na ich ulepszenie stanowiły co najmniej 20% wartości początkowej.
3.
Środki trwałe, o których mowa w ust. 1 pkt 3, uznaje się za
1)
używane, jeżeli podatnik wykaże, że przed ich nabyciem były wykorzystywane co najmniej
przez okres 60 miesięcy, lub
2)
ulepszone, jeżeli przed wprowadzeniem do ewidencji wydatki poniesione przez podatnika
na ulepszenie stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
4.
Podatnicy mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla przyjętych do używania
inwestycji w obcych środkach trwałych, z tym że dla
1)
inwestycji w obcych budynkach (lokalach) lub budowlach okres amortyzacji nie może
być krótszy niż 10 lat,
2)
inwestycji w obcych środkach trwałych innych niż wymienione w pkt 1 okres amortyzacji
ustala się według zasad określonych w ust. 1 pkt 1 i 2.
5.
Przepisów ust. 1, 2 i ust. 4 pkt 2 nie stosuje się do samochodów osobowych ulepszonych,
po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji.
1.
Odpisów amortyzacyjnych można dokonywać od wartości początkowej maszyn i urządzeń
zaliczonych do grupy 3-6 i 8 Klasyfikacji oraz środków transportu, z wyjątkiem samochodów
osobowych lub innych samochodów o dopuszczalnej ładowności nie przekraczającej 500
kilogramów, w pierwszym podatkowym roku ich używania przy zastosowaniu stawek podanych
w Wykazie stawek amortyzacyjnych podwyższonych, z zastrzeżeniem ust. 2, o współczynnik
nie wyższy niż 2,0, a w następnych latach podatkowych od ich wartości początkowej
pomniejszonej o dotychczasowe odpisy amortyzacyjne, ustalonej na początek kolejnych
lat ich używania. Począwszy od roku podatkowego, w którym tak określona roczna kwota
amortyzacji miałaby być niższa od rocznej kwoty amortyzacji obliczonej przy zastosowaniu
metody określonej w art. 16i ust. 1, podatnicy dokonują dalszych odpisów amortyzacyjnych
zgodnie z art. 16i.
2.
W przypadku używania środków trwałych, określonych w ust. 1, w zakładzie położonym
na terenie gminy o szczególnym zagrożeniu wysokim bezrobociem strukturalnym albo w
gminie zagrożonej recesją i degradacją społeczną, których wykaz na podstawie odrębnych
przepisów ustala Rada Ministrów, stawki podane w Wykazie stawek amortyzacyjnych można
podwyższyć przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 3,0.
3.
Jeżeli w trakcie roku podatkowego gmina zostanie wyłączona z wykazu, o którym mowa
w ust. 2, podatnik może stosować do końca tego roku podwyższone stawki amortyzacyjne.
1.
Odpisów amortyzacyjnych od taboru transportu morskiego w budowie, wymienionego w art.
16a ust. 2 pkt 4, dokonuje się w ratach co miesiąc przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych
określonych dla taboru pływającego w Wykazie stawek amortyzacyjnych.
2.
Podstawę obliczenia odpisów amortyzacyjnych od obiektów taboru wymienionych w ust.
1 stanowi część wartości kontraktowej, o której mowa w art. 16h ust. 1 pkt 2, powiększona
o kolejne wydatki (zaliczki), ponoszone na budowę danego obiektu; wydatki te zwiększają
sukcesywnie podstawę dokonywania odpisów amortyzacyjnych w miesiącu następującym po
miesiącu ich poniesienia.
3.
Odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w ust. 1, dokonuje się do końca miesiąca,
w którym dany obiekt taboru został przyjęty do używania; jeżeli nie dojdzie do zawarcia
umowy przenoszącej na armatora własność zamawianego taboru, armator jest obowiązany
zmniejszyć koszty uzyskania przychodów o dokonane odpisy amortyzacyjne, obliczone
zgodnie z ust. 1 i 2, w miesiącu, w którym odstąpiono od umowy.
4.
Odpisów amortyzacyjnych od przyjętego do używania taboru morskiego dokonuje się zgodnie
z art. 16i. Suma odpisów amortyzacyjnych dokonanych zgodnie z art. 16i i odpisów amortyzacyjnych,
o których mowa w ust. 2, nie może przekroczyć wartości początkowej danego obiektu
taboru transportu morskiego.
1.
Z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 16ł ust. 1-3, okres dokonywania odpisów amortyzacyjnych
od wartości niematerialnych i prawnych nie może być krótszy niż
1)
od licencji (sublicencji) na programy komputerowe oraz od praw autorskich - 24 miesiące,
2)
od licencji na wyświetlanie filmów oraz na emisję programów radiowych i telewizyjnych
- 24 miesiące,
3)
od poniesionych kosztów zakończonych prac rozwojowych - 36 miesięcy,
4)
od pozostałych wartości niematerialnych i prawnych - 60 miesięcy.
2.
Jeżeli wynikający z umowy okres używania praw majątkowych, o których mowa w ust. 1
pkt 2, jest krótszy od okresu ustalonego w tym przepisie, podatnicy mogą dokonywać
odpisów amortyzacyjnych w okresie wynikającym z umowy.
3.
Podatnicy ustalają stawki amortyzacyjne dla poszczególnych wartości niematerialnych
i prawnych na cały okres amortyzacji przed rozpoczęciem dokonywania odpisów amortyzacyjnych.
4.
Odpisów amortyzacyjnych od własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego,
spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
mieszkaniowej dokonuje się przy zastosowaniu rocznej stawki amortyzacyjnej w wysokości
2,5%.
Ustawa wchodzi w życie
1)
z dniem ogłoszenia w zakresie przepisów
-
art. 1 pkt 9 lit. e) i pkt 15 (dotyczących art. 14 ust. 4 i 5, art. 23 ust. 1 pkt
2-4 oraz pkt 46 w części dotyczącej obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu),
-
art. 2 pkt 6 lit. g) i h) oraz pkt 10 (dotyczących art. 12 ust. 4a i 7 i art. 16 ust.
1 pkt 2-4 oraz pkt 51 w części dotyczącej obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu
pojazdu),
-
art. 10,
-
art. 14, 15 i 16,
2)
z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1993 r. w zakresie przepisów
-
art. 1 pkt 1-8, pkt 9 lit. a)-c) i d) (z wyjątkiem części dotyczącej oprocentowania
zwrotu różnicy podatku od towarów i usług), pkt 10, 11, 13, 14, pkt 15 (z wyjątkiem
art. 23 ust. 1 pkt 2-4 i pkt 43-44 oraz pkt 46 w części dotyczącej obowiązku prowadzenia
ewidencji przebiegu pojazdu), pkt 16, 17 lit. a) i c), pkt 18, pkt 20-28, pkt 29 lit.
a) (z wyjątkiem art. 41 ust. 1 pkt 3 i 4), lit. b), c), d), pkt 30-36,
-
art. 2 pkt 1-5, pkt 6 lit. a)-e), f) (z wyjątkiem części dotyczącej oprocentowania
zwrotu różnicy podatku od towarów i usług oraz pkt 9 i 10), pkt 7 lit. a) i b), pkt
8 lit. a), pkt 9, pkt 10 (z wyjątkiem art. 16 ust. 1 pkt 2-4 i pkt 46-47 oraz pkt
51 w części dotyczącej obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu), pkt 11,
pkt 12 lit. a), pkt 13-17,
-
art. 5,
-
art. 11 pkt 1, 3, 4,
-
art. 12 pkt 1,
-
art. 13,
3)
z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 października 1992 r. w zakresie przepisów art.
12 pkt 2,
4)
po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w zakresie przepisów
-
art. 1 pkt 19 i pkt 29 lit. a) (dotyczącego art. 41 ust. 1 pkt 3 i 4),
-
art. 8 i 9,
-
art. 11 pkt 2,
5)
po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia w zakresie przepisów art. 3 i 4 oraz 6 i 7,
6)
z dniem 5 lipca 1993 r. w zakresie przepisów
-
art. 1 pkt 9 lit. d) (w części dotyczącej oprocentowania zwrotu różnicy podatku od
towarów i usług) i lit. e) (w części dotyczącej dodania ust. 6), pkt 12, 15, 17 lit.
b) (dotyczących art. 14 ust. 3 pkt 4 i ust. 6, art. 20a, 23 ust. 1 pkt 43 i 44 i art.
26 ust. 1a),
-
art. 2 pkt 6 lit. f) i h), 7 lit. c), 8 lit. b), 10, 12 lit. b) (dotyczących art.
12 ust. 4 pkt 7 w części dotyczącej oprocentowania zwrotu różnicy podatku od towarów
i usług oraz pkt 9 i 10 i ust. 8, a także art. 13 ust. 3, art. 14 ust. 4, art. 16
ust. 1 pkt 46 i 47 i art. 18 ust. 1a).
Ustawa wchodzi w życie po upływie 60 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów
1)
art. 82 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, który wchodzi
w życie z dniem ogłoszenia ustawy,
2)
art. 41 i 42 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, które
wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.
1.
Wolne od podatku są
1)
dochody z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa
rolnego; zwolnienie nie dotyczy dochodu uzyskanego ze sprzedaży gruntów, które w związku
z tą sprzedażą utraciły charakter rolny lub leśny,
2)
dochody z tytułu sprzedaży nieruchomości albo prawa wieczystego użytkowania na podstawie
przepisów o ochronie i kształtowaniu środowiska,
3)
dochody osiągane poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników określonych
w art. 3 ust. 1, jeżeli umowa międzynarodowa, której Rzeczpospolita Polska jest stroną,
tak stanowi,
4
dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 1c, których celem statutowym jest działalność
naukowa, naukowo-techniczna, oświatowa, w tym również polegająca na kształceniu studentów,
kulturalna, w zakresie kultury fizycznej i sportu, ochrony środowiska, wspierania
inicjatyw społecznych na rzecz budowy dróg i sieci telekomunikacyjnej na wsi oraz
zaopatrzenia wsi w wodę, dobroczynności, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji
zawodowej i społecznej inwalidów oraz kultu religijnego - w części przeznaczonej na
te cele,
4a
dochody kościelnych osób prawnych
a
z niegospodarczej działalności statutowej; w tym zakresie kościelne osoby prawne nie
mają obowiązku prowadzenia dokumentacji wymaganej przez przepisy Ordynacji podatkowej,
b)
z pozostałej działalności - w części przeznaczonej na cele: kultu religijnego, oświatowo-wychowawcze,
naukowe, kulturalne, charytatywno-opiekuńcze oraz na konserwację zabytków, prowadzenie
punktów katechetycznych, inwestycje sakralne w zakresie: budowy, rozbudowy i odbudowy
kościołów oraz kaplic, adaptację innych budynków na cele sakralne, a także innych
inwestycji przeznaczonych na punkty katechetyczne i zakłady charytatywno-opiekuńcze,
c)
(skreślony),
4b
dochody spółek, których jedynymi udziałowcami (akcjonariuszami) są kościelne osoby
prawne - w części przeznaczonej na cele wymienione w pkt 4a lit. b),
4c)
(skreślony),
4d
dochody jednostek organizacyjnych Ochotniczej Straży Pożarnej - w części przeznaczonej
na cele statutowe,
4e
dochody podatników z działalności pozarolniczej, w tym z działów specjalnych produkcji
rolnej - w części przeznaczonej na działalność rolniczą, o której mowa w art. 2 ust.
2, jeżeli w roku poprzedzającym rok podatkowy, a w razie rozpoczęcia działalności
- w pierwszym podatkowym roku tej działalności udział przychodów z działalności rolniczej,
ustalonych zgodnie z art. 12-14, powiększonych o wartość zużytych do przetwórstwa
rolnego i spożywczego surowców i materiałów pochodzących z własnej produkcji roślinnej
i zwierzęcej, stanowił co najmniej 60% przychodów osiągniętych ze wszystkich rodzajów
działalności,
4f
dochody spółdzielni mieszkaniowych uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi i
z innych źródeł przychodów - w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem
zasobów mieszkaniowych i inne cele statutowe, z wyjątkiem działalności gospodarczej,
4g
dochody związków jednostek samorządu terytorialnego - w części przeznaczonej dla tych
jednostek,
4h
dochody komunalnych zakładów gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami
mieszkaniowymi i z innych źródeł przychodów - w części przeznaczonej na cele związane
z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych,
4i
dochody Wojskowej Agencji Mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi
i z innych źródeł - w części przeznaczonej na cele związane z budownictwem i gospodarką
zasobami mieszkaniowymi oraz internatowo-hotelowymi,
4j
dochody towarzystw budownictwa społecznego uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi
i z innych źródeł przychodów – w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem
zasobów mieszkaniowych oraz na budowę mieszkań na wynajem,
4k
dochody Banku Gospodarstwa Krajowego prowadzącego Krajowy Fundusz Mieszkaniowy i Fundusz
Termomodernizacji oraz banku prowadzącego kasę mieszkaniową, stanowiące równowartość
dochodu uzyskanego przez te Fundusze lub kasę mieszkaniową z tytułów określonych w
odrębnych przepisach - w części przeznaczonej wyłącznie na realizację wymienionych
w tych przepisach celów, odpowiednio Funduszy lub kasy mieszkaniowej,
4l)
(skreślony),
4ł
dochody Agencji Mienia Wojskowego w części przeznaczonej na inwestycje Sił Zbrojnych
Rzeczypospolitej Polskiej,
4m
dochody wspólnot mieszkaniowych utworzonych zgodnie z odrębnymi przepisami - w części
przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych oraz wydatkowanej
na rzecz członków wspólnoty,
4n
dochody sportowych spółek akcyjnych - w części przeznaczonej na ich działalność sportową,
w rozumieniu przepisów o kulturze fizycznej,
4o
dochody z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, uzyskane przez osoby prawne, których
zadaniem jest administrowanie nieruchomościami w imieniu właścicieli i zarządców domów
- w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych,
4p
dochody Krajowego Związku Kas Chorych i Kas Chorych w części przeznaczonej na cele
statutowe,
4r
dochody Banku Gospodarstwa Krajowego, prowadzącego Krajowy Fundusz Poręczeń Kredytowych,
stanowiące równowartość dochodu przekazanego na ten Fundusz,
4s
dochody z tytułu wynagrodzenia prowizyjnego otrzymywanego przez Bank Gospodarstwa
Krajowego na podstawie ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb
Państwa oraz niektóre osoby prawne
(Dz. U. Nr 79, poz. 484 i Nr 80, poz. 511 oraz z 2000 r. Nr 48, poz. 550),
4t
dochody Funduszu Pożyczek i Kredytów Studenckich, prowadzonego przez Bank Gospodarstwa
Krajowego,
5
dochody spółek, których udziałowcami (akcjonariuszami) są wyłącznie organizacje działające
na podstawie ustawy - Prawo o stowarzyszeniach, a których celem statutowym jest działalność
wymieniona w pkt 4 - w części przeznaczonej na te cele oraz przekazanej na rzecz tych
organizacji,
6
dochody związków zawodowych, społeczno-zawodowych organizacji rolników, izb rolniczych,
organizacji pracodawców i partii politycznych, działających na podstawie odrębnych
ustaw - w części przeznaczonej na cele statutowe, z wyłączeniem działalności gospodarczej,
6a
dochody spółdzielczych związków rewizyjnych - w części przeznaczonej na cele statutowe,
z wyłączeniem działalności gospodarczej,
6b
dochody komitetów wyborczych działających na podstawie ustawy z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej
(Dz. U. z 2000 r. Nr 47, poz. 544) - w części przeznaczonej na cele wynikające z przepisów tej ustawy,
7
dochody z tytułu prowadzenia szkół w rozumieniu przepisów o systemie oświaty - w części
przeznaczonej na cele szkoły,
8
dochody spółek wodnych i ich związków, przeznaczone na cele statutowe,
9)
(skreślony),
10)
(skreślony),
11)
dochody z tytułu odszkodowania wypłaconego stosownie do przepisów o wywłaszczaniu
nieruchomości lub z tytułu sprzedaży nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie
oraz z tytułu sprzedaży nieruchomości w związku z realizacją przez nabywcę prawa pierwokupu,
stosownie do przepisów o gospodarce gruntami,
12)
(skreślony),
13
składki członkowskie członków organizacji politycznych, społecznych i zawodowych -
w części nie przeznaczonej na działalność gospodarczą,
14
dotacje otrzymane z budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego,
z wyjątkiem dopłat do oprocentowania kredytów bankowych w zakresie określonym w odrębnych
ustawach,
15)
dochody z działalności pozarolniczej i z działów specjalnych produkcji rolnej przeznaczone
na wynagrodzenia za pracę członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych i innych spółdzielni
zajmujących się produkcją rolną, a także ich domowników - jeżeli wynagrodzenia te
są związane z wymienioną działalnością,
16
dochody z tytułu prowadzenia loterii fantowych i gry bingo fantowe na podstawie zezwolenia
wydanego na mocy odrębnych przepisów,
17
dochody osób prawnych nie mających siedziby lub zarządu w Rzeczypospolitej Polskiej,
uzyskane z tytułu działalności prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
i finansowanej z funduszy pochodzących z międzypaństwowych instytucji finansowych
oraz ze środków przyznanych przez państwa obce na podstawie umów zawartych przez Radę
Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej lub ministra za zgodą Rady Ministrów z tymi instytucjami
i państwami,
18
na zasadach wzajemności, dochody uzyskiwane z działalności gospodarczej prowadzonej
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez ośrodki kulturalne państw obcych,
19
dochody w wysokości nominalnej wartości obligacji skarbowych lub środków pieniężnych
otrzymanych na podstawie przepisów o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i
banków dla zwiększenia funduszy własnych i rezerw,
20
dochody narodowych funduszy inwestycyjnych, utworzonych na podstawie ustawy z dnia 30 kwietnia 1993 r. o narodowych funduszach inwestycyjnych i ich prywatyzacji
(Dz. U. Nr 44, poz. 202, z 1994 r. Nr 84, poz. 385 oraz z 1997 r. Nr 30, poz. 164, Nr 47, poz. 298 i Nr 107, poz. 691), pochodzące z dywidend oraz innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych
mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak również z tytułu sprzedaży
udziałów lub akcji spółek mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
21
dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia, z zastrzeżeniem pkt 14,
otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków związanych z otrzymaniem, zakupem
albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych
i prawnych, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami wydanymi
na podstawie art. 15 ust. 5,
22
dochody z działalności Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego, Rzecznika Ubezpieczonych
oraz Polskiego Biura Ubezpieczeń Komunikacyjnych,
23
dochody pochodzące z międzypaństwowych instytucji finansowych lub ze środków przyznanych
przez rządy obcych państw na podstawie umów zawartych z tymi instytucjami lub państwami
przez Radę Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej, właściwego ministra lub agencje rządowe,
24
odsetki od dochodów lub środków, o których mowa w pkt 23, lokowanych na bankowych
rachunkach terminowych,
25
dotacje, subwencje i dopłaty otrzymane z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
przez zakłady pracy chronionej na podstawie przepisów o zatrudnianiu i rehabilitacji
osób niepełnosprawnych,
26
dochody podmiotów zarządzających portami lub przystaniami morskimi w części przeznaczonej
na budowę, rozbudowę i modernizację infrastruktury portowej oraz na realizację zadań
określonych w art. 7 ust. 1 pkt 2 i 4 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach
morskich
(Dz. U. z 1997 r. Nr 9, poz. 44 i Nr 121, poz. 770 oraz z 1999 r. Nr 62, poz. 685),
27
dochody z lokat zwiększające fundusz rezerwowy Kas Chorych, o którym mowa w przepisach
o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym,
28
część dochodów uzyskanych w roku podatkowym z działalności gospodarczej, w której
wykorzystuje się odpady wytworzone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ustalona
w takim stosunku, w jakim za poprzedni rok podatkowy pozostaje wartość wykorzystanych
odpadów w ogólnej wartości surowców i odpadów zużytych w procesie produkcji,
29
dochody przywięziennych zakładów pracy, o których mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o zatrudnianiu osób pozbawionych wolności
(Dz. U. Nr 123, poz. 777), w tej części, od której co najmniej 25% równowartości należnego od nich podatku
dochodowego zostanie przekazane na Scentralizowany Fundusz Rozwoju Centralnego Zarządu
Służby Więziennej, wymieniony w tej ustawie, a w przypadku gospodarstw pomocniczych
przy zakładach karnych będących przywięziennymi zakładami pracy - na środki specjalne
Centralnego Zarządu Służby Więziennej, w terminach określonych dla wpłat tego podatku,
30
dochody Funduszu Gwarancyjnego, o którym mowa w ustawie wymienionej w art. 15 ust.
1e pkt 4,
31
dochody funduszy przemysłowych, utworzonych na podstawie ustawy z dnia 4 września 1997 r. o funduszach przemysłowych i ich prywatyzacji w związku
z reformą systemu ubezpieczeń społecznych
(Dz. U. Nr 141, poz. 945), pochodzące z dywidend oraz innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych
mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
32
dochody funduszy, o których mowa w pkt 31, pochodzące ze sprzedaży akcji spółek wniesionych
do tych funduszy przez Skarb Państwa,
33
dochody z działalności niezarobkowej spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych
oraz Krajowej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej, prowadzonej na podstawie
odrębnych przepisów, w części przeznaczonej na cele statutowe.
1a
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 4-8, nie dotyczy
1
dochodów uzyskanych z działalności polegającej na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego,
paliwowego, tytoniowego, spirytusowego, winiarskiego, piwowarskiego, a także pozostałych
wyrobów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,5% oraz wyrobów z metali szlachetnych
albo z udziałem tych metali lub dochodów uzyskanych z handlu tymi wyrobami; zwolnieniem
objęte są jednak dochody jednostek naukowych i badawczo-rozwojowych, w rozumieniu
odrębnych przepisów, uzyskane z działalności polegającej na wytwarzaniu wyrobów przemysłu
elektronicznego,
2)
dochodów, bez względu na czas ich osiągnięcia, wydatkowanych na inne cele niż wymienione
w tych przepisach.
1b
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 4-8, ma zastosowanie, jeżeli dochód jest przeznaczony
i - bez względu na termin - wydatkowany na cele określone w tych przepisach, w tym
także na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych służących
bezpośrednio realizacji tych celów oraz na opłacenie podatków nie stanowiących kosztu
uzyskania przychodów.
1c
Przepis ust. 1 pkt 4 nie ma zastosowania w
1)
przedsiębiorstwach państwowych, spółdzielniach i spółkach,
2
przedsiębiorstwach komunalnych mających osobowość prawną, dla których funkcję organu
założycielskiego pełnią jednostki samorządu terytorialnego lub ich jednostki pomocnicze
utworzone na podstawie odrębnych przepisów,
3)
zakładach budżetowych i innych jednostkach organizacyjnych nie mających osobowości
prawnej, będących podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych - jeżeli przedmiotem
ich działalności jest zaspokajanie potrzeb publicznych pośrednio związanych z ochroną
środowiska w zakresie: wodociągów i kanalizacji, ścieków komunalnych, wysypisk i utylizacji
odpadów komunalnych oraz transportu zbiorowego.
1d
Przy ustalaniu udziału, o którym mowa w ust. 1 pkt 4e, w kwocie przychodów osiągniętych
ze wszystkich rodzajów działalności nie uwzględnia się przychodów uzyskanych
1)
w związku z regulowaniem zobowiązań wobec Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa
wierzytelnościami nabytymi od wierzycieli tej Agencji,
2)
ze sprzedaży produktów produkcji rolniczej nabytych przez spółdzielnie zajmujące się
produkcją rolną od członków tych spółdzielni - w części odpowiadającej cenie nabycia
tych produktów.
2.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych
3
Minister właściwy do spraw finansów publicznych
1
Podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem art. 21 i 22, stanowi dochód ustalony zgodnie
z art. 7 albo w art. 7a ust. 1, po odliczeniu
1
darowizn
a
na cele naukowe, naukowo-techniczne, oświatowe, oświatowo-wychowawcze, kulturalne,
kultury fizycznej i sportu, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji zawodowej
i społecznej inwalidów, a także wspierania inicjatyw społecznych w zakresie budowy
dróg i sieci telekomunikacyjnej na wsi oraz zaopatrzenia wsi w wodę - łącznie do wysokości
nie przekraczającej 15% dochodu, o którym mowa w art. 7 ust. 3 albo w art. 7a ust.
1,
b
na cele kultu religijnego i na działalność charytatywno-opiekuńczą, bezpieczeństwa
publicznego, obrony narodowej, ochrony środowiska, dobroczynne, a także na cele związane
z budownictwem mieszkaniowym dla samorządu terytorialnego i na budowę strażnic jednostek
ochrony przeciwpożarowej w rozumieniu przepisów o ochronie przeciwpożarowej oraz ich
wyposażenie i utrzymywanie - łącznie do wysokości nie przekraczającej 10% dochodu,
o którym mowa w art. 7 ust. 3 albo w art. 7a ust. 1,
2)
kwot, o które zgodnie z prawem górniczym została obniżona podstawowa opłata eksploatacyjna
za wydobywanie kopalin,
3)
(skreślony),
4)
(skreślony),
5
kwoty równej funduszowi wynagrodzeń przysługujących osobom pozbawionym wolności i
zatrudnionym u podatnika innego niż przywięzienny zakład pracy, o którym mowa w odrębnych
przepisach.
1a
Łączna kwota odliczeń z tytułów określonych w ust. 1 pkt 1 nie może przekroczyć 15%
dochodu, o którym mowa w art. 7 ust. 3 albo w art. 7a ust. 1, z tym że odliczeniom
nie podlegają darowizny na rzecz
1)
osób fizycznych,
2)
osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych nie mających osobowości prawnej, prowadzących
działalność gospodarczą polegającą na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego,
paliwowego, tytoniowego, spirytusowego, winiarskiego, piwowarskiego, a także pozostałych
wyrobów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, oraz wyrobów z metali szlachetnych
albo z udziałem tych metali, lub handlu tymi wyrobami.
1b
Jeżeli przedmiotem darowizny są towary lub usługi opodatkowane podatkiem od towarów
i usług, przez pojęcie kwoty darowizny rozumie się wartość towaru uwzględniającą należny
podatek od towarów i usług.
2.
(skreślony).
3.
(skreślony).
3a.
(skreślony).
4.
(skreślony).
5.
(skreślony).
6.
(skreślony).
6a.
(skreślony).
6b.
(skreślony).
6c.
(skreślony).
7.
(skreślony).
(skreślony).
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1
Podatek, z zastrzeżeniem art. 21 i 22, wynosi
1)
od dnia 1 stycznia do 31 grudnia 2000 r. - 30% podstawy opodatkowania,
2)
od dnia 1 stycznia do 31 grudnia 2001 r. - 28% podstawy opodatkowania,
3)
od dnia 1 stycznia do 31 grudnia 2002 r. - 28% podstawy opodatkowania,
4)
od dnia 1 stycznia do 31 grudnia 2003 r. - 24% podstawy opodatkowania,
5)
od dnia 1 stycznia 2004 r. - 22% podstawy opodatkowania.
2.
Jeżeli rok podatkowy podatnika jest inny niż rok kalendarzowy, stawkę podatku określoną
w ust. 1 dla danego roku kalendarzowego stosuje się od początku roku podatkowego,
rozpoczynającego się w danym roku kalendarzowym, do końca tego roku podatkowego.
3.
(skreślony).
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 13,
17 i 19, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, oraz art. 18 ust. 4, który wchodzi
w życie z dniem 1 stycznia 1995 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Jeżeli podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, osiągają również dochody poza terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej i dochody te podlegają w obcym państwie opodatkowaniu, a
nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 17 ust. 1 pkt 3 i umowa o zapobieżeniu
podwójnemu opodatkowaniu zawarta z tym państwem inaczej nie stanowi, dochody te łączy
się z dochodami osiąganymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym wypadku
od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi
zapłaconemu w obcym państwie. Kwota odliczenia nie może jednak przekroczyć tej części
podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na
dochód uzyskany w obcym państwie.
1.
Podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów
1)
z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych,
znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności
za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub
prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia
handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie
przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how),
2)
z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub
sportowej, wykonywanej przez osoby fizyczne lub osoby prawne mające miejsce zamieszkania
lub siedzibę za granicą, organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych
prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
- ustala się w wysokości 20% przychodów,
3)
z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w portach
polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z wyjątkiem
ładunków i pasażerów tranzytowych,
4)
uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne przedsiębiorstwa
żeglugi powietrznej
- ustala się w wysokości 10% tych przychodów.
2.
Przepisów ust. 1 nie stosuje się, jeżeli umowa w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu,
której Rzeczpospolita Polska jest stroną, zawarta z krajem, na terytorium którego
podatnik ma siedzibę, stanowi inaczej.
1.
Podatek dochodowy od dochodów z dywidend oraz innych przychodów z tytułu udziału w
zyskach osób prawnych mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
zastrzeżeniem ust. 2, ustala się w wysokości 20% uzyskanego przychodu.
2.
Podatek dochodowy od dochodów, o których mowa w ust. 1, od osób wymienionych w art.
3 ust. 2 ustala się w wysokości 20% przychodu, chyba że umowa w sprawie zapobieżenia
podwójnemu opodatkowaniu zawarta z krajem miejsca siedziby lub zarządu podatnika stanowi
inaczej.
3
Zwalnia się od podatku dochodowego, o którym mowa w ust. 1, spółki wchodzące w skład
podatkowej grupy kapitałowej, uzyskujące dochody wymienione w tym przepisie od spółek
tworzących tę grupę, chyba że nastąpiło naruszenie warunków uznania jej za podatnika.
W tym przypadku obowiązek podatkowy, o którym mowa w art. 26, powstaje z dniem utraty
prawa do uznania podatkowej grupy kapitałowej za podatnika.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1994 r.
1.
Kwotę podatku uiszczonego od otrzymanych dywidend i innych przychodów z tytułu udziałów
w zyskach osób prawnych mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
odlicza się od kwoty podatku obliczonego zgodnie z art. 19.
2.
W razie braku możliwości odliczenia, o którym mowa w ust. 1, kwotę podatku, zgodnie
z zasadami określonymi w tym przepisie, odlicza się w następnych latach podatkowych.
(skreślony).
1
Podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 2a, 3-6 oraz art. 21 i 22, są obowiązani bez wezwania
składać deklarację, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu (straty) osiągniętego
od początku roku podatkowego i wpłacać na rachunek urzędu skarbowego właściwego według
siedziby podatnika zaliczki miesięczne w wysokości różnicy między podatkiem należnym
od dochodu osiągniętego od początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za
poprzednie miesiące.
2.
Zaliczki miesięczne, o których mowa w ust. 1, za okres od pierwszego do przedostatniego
miesiąca roku podatkowego uiszcza się w terminie do dnia 20 każdego miesiąca za miesiąc
poprzedni. Zaliczka za ostatni miesiąc jest uiszczana w wysokości zaliczki za miesiąc
poprzedni do 20 dnia ostatniego miesiąca roku podatkowego; ostateczne rozliczenie
podatku za rok podatkowy następuje w terminie ustalonym do złożenia zeznania o wysokości
dochodu osiągniętego za ten rok.
2a
Podatnicy uzyskujący w roku podatkowym przychody z działalności rolniczej, określone
w art. 2 ust. 2, oraz z innych źródeł, u których w roku poprzedzającym rok podatkowy
udział przychodów z działalności rolniczej w ogólnej kwocie przychodów, ustalony zgodnie
z art. 17 ust. 1 pkt 4e, wynosił co najmniej 50%, mogą składać deklarację i wpłacać
zaliczki, o których mowa w ust. 1 i 2, począwszy od dnia 20 października każdego roku.
3
Przepis ust. 1 nie ma zastosowania do gospodarstw pomocniczych jednostek budżetowych
i do podatników, których dochody w całości są wolne od podatku, z wyjątkiem podatników,
o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4-8.
4
Jeżeli podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4-8, uprzednio zadeklarowali,
że przeznaczą dochód na cele określone w tych przepisach i dochód ten wydatkowali
na inne cele - podatek od tego dochodu, bez wezwania, wpłaca się do 20 dnia miesiąca
następującego po miesiącu, w którym dokonano wydatku; przepis ten stosuje się również
do dochodów za lata poprzedzające rok podatkowy, zadeklarowanych i nie wydatkowanych
w tych latach na cele określone w art. 17 ust. 1b. W składanych deklaracjach podatnicy
są obowiązani do wykazania sumy dochodów, w tym także z lat poprzedzających rok podatkowy,
przeznaczonych a nie wydatkowanych do końca okresu, za który składana jest deklaracja.
5
W razie okresowego zaprzestania działalności, a w przypadku podatników, o których
mowa w ust. 4, także w razie nieosiągania przychodów z działalności wymienionej w
art. 17 ust. 1a pkt 1 i niedokonywania wydatków na inne cele niż określone w art.
17 ust. 1b, urząd skarbowy może zwolnić podatnika, na jego wniosek, od obowiązków
wynikających z ust. 1. W razie zmiany stanu faktycznego uzasadniającego to zwolnienie,
podatnik, bez wezwania, jest obowiązany stosować przepisy ust. 1-4.
6
Podatnicy mogą wpłacać zaliczki miesięczne według następujących zasad
1)
za każdy z pierwszych pięciu miesięcy roku podatkowego w wysokości 1/6 podatku należnego
od podstawy opodatkowania wykazanej w deklaracji o wysokości dochodu (straty) osiągniętego
za okres pierwszych sześciu miesięcy roku bezpośrednio poprzedzającego rok podatkowy,
2)
za szósty miesiąc roku podatkowego w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym
od dochodu osiągniętego od początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych obliczonych
zgodnie z pkt 1,
3)
za każdy z kolejnych sześciu miesięcy roku podatkowego w wysokości 1/6 podatku należnego
od podstawy opodatkowania wykazanej w deklaracji, o której mowa w ust. 7 pkt 4, obejmującej
okres pierwszych sześciu miesięcy roku podatkowego.
7
Podatnicy, którzy wybrali formę wpłacania zaliczek na zasadach określonych w ust.
6, są obowiązani
1)
zawiadomić o tym właściwy urząd skarbowy w terminie wpłaty pierwszej zaliczki,
2)
stosować tę formę wpłacania zaliczek w całym roku podatkowym,
3)
wpłacać zaliczki w terminach określonych w ust. 2 i 2a, uwzględniając zasady wyrażone
w tych przepisach,
4)
bez wezwania składać deklaracje, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu (straty)
osiągniętego od początku roku podatkowego do dnia, w którym upłynął szósty miesiąc
roku podatkowego, w terminie określonym do wpłaty zaliczki za ten miesiąc,
5)
dokonać rozliczenia podatku za rok podatkowy zgodnie z art. 27.
8
Przepisy ust. 6 i 7 nie mają zastosowania do podatników, którzy
1)
po raz pierwszy podjęli działalność w roku podatkowym,
2)
w roku poprzedzającym rok podatkowy ponieśli lub odliczali stratę,
3)
dokonywali w trakcie roku podatkowego poprzedzającego rok podatkowy odliczeń, o których
mowa w art. 18 ust. 1 lub w art. 18a ust. 1
4)
w roku poprzedzającym rok podatkowy byli obowiązani do wpłaty mniejszej albo większej
liczby zaliczek niż przypadająca do wpłaty w roku podatkowym.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2000 r., z wyjątkiem przepisów rozdziału
2 i art. 24, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.
1
Osoby prawne i jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami
osoby fizyczne, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21
ust. 1 oraz w art. 22, są obowiązane, jako płatnicy, pobierać, z zastrzeżeniem ust.
2, w dniu dokonania wypłaty, zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat.
1a
Zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w ust. 1, nie pobiera się, jeżeli
podatnicy wymienieni w art. 17 ust. 1 pkt 4-8 złożą płatnikowi, najpóźniej w dniu
dokonania wypłaty należności, oświadczenie, że przeznaczą dochody z dywidend oraz
innych przychodów z tytułu udziałów w zyskach osób prawnych - na cele wymienione w
tych przepisach.
1b
Jeżeli przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3, są uzyskiwane od zleceniodawców
zagranicznych, zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej są obowiązane
przed wyjściem statku z portu polskiego przesłać urzędowi skarbowemu właściwemu według
siedziby Morskiej Agencji deklarację o wysokości przychodu za wywóz ładunków i pasażerów
przyjętych do przewozu w porcie polskim i wpłacić na rachunek tego urzędu należny
podatek. Odpis deklaracji oraz dowód wpłaty podatku zagraniczne przedsiębiorstwo morskiej
żeglugi handlowej jest obowiązane przekazać właściwej miejscowo Morskiej Agencji.
Jeżeli jednak przed wyjściem statku z portu polskiego nie jest możliwe ustalenie wysokości
przychodu za wywóz ładunków i pasażerów, zagraniczne przedsiębiorstwo morskiej żeglugi
handlowej jest obowiązane wpłacić zaliczkę na podatek od przewidywanego przychodu,
a następnie w ciągu 60 dni od dnia wyjścia z portu przekazać za pośrednictwem tej
Agencji ostateczne dane o wysokości przychodu za wywóz ładunków i pasażerów oraz wpłacić
różnicę między kwotą należnego podatku a kwotą wpłaconej zaliczki.
2
W razie przeznaczenia dochodu na podwyższenie kapitału zakładowego lub akcyjnego,
a w spółdzielniach funduszu udziałowego, płatnicy, o których mowa w ust. 1, pobierają
podatek w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się postanowienia sądu rejestrowego
o dokonaniu wpisu o podwyższeniu kapitału zakładowego lub akcyjnego, a w spółdzielniach
od dnia podjęcia przez walne zgromadzenie uchwały o podwyższeniu funduszu udziałowego.
W tym przypadku podatnikom nie przysługuje uprawnienie do złożenia oświadczenia, o
którym mowa w ust. 1a.
3.
Płatnicy, o których mowa w ust. 1, przekazują kwoty podatku w terminie do 7 dnia miesiąca
następującego po miesiącu, w którym zgodnie z ust. 1 i 2 pobrano podatek, na rachunek
urzędu skarbowego właściwego według siedziby podatnika, a w przypadku podatników wymienionych
w art. 3 ust. 2 - na rachunek urzędu skarbowego właściwego w sprawach opodatkowania
osób zagranicznych. W terminie przekazania kwoty pobranego podatku płatnicy są obowiązani
przesłać urzędowi skarbowemu deklarację, a podatnikowi - informację o pobranym podatku,
sporządzone według ustalonych wzorów.
4
Podatnicy, o których mowa w ust. 1a, są obowiązani, bez wezwania, złożyć urzędowi
skarbowemu, określonemu w ust. 3, deklarację według ustalonego wzoru i wpłacić należny
zryczałtowany podatek, jeżeli dochody z dywidend oraz innych przychodów z tytułu udziałów
w zyskach osób prawnych, od których płatnik nie pobrał podatku w związku z oświadczeniem,
o którym mowa w ust. 1a, zostały wydatkowane na inne cele niż wymienione w art. 17
ust. 1 pkt 4-8.
5
Podatek, o którym mowa w ust. 4, wpłaca się do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu,
w którym dokonano tego wydatku.
1
Podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1 i przepisów
ustawy wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8, są obowiązani składać urzędom skarbowym
zeznania, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w roku
podatkowym, wstępnie - do końca trzeciego miesiąca roku następnego i w tym terminie
wpłacić podatek należny albo różnicę między podatkiem należnym od dochodu wykazanego
w zeznaniu a sumą należnych zaliczek za okres od początku roku. Zeznanie o ostatecznej
wysokości dochodu podatnicy są zobowiązani złożyć w terminie 10 dni od daty zatwierdzenia
rocznego sprawozdania finansowego, nie później jednak niż przed upływem dziewięciu
miesięcy od zakończenia roku podatkowego. Podatek wynikający z zeznania jest podatkiem
należnym za dany rok podatkowy, chyba że urząd skarbowy wyda decyzję, w której określi
podatek w innej wysokości.
1a
Gospodarstwa pomocnicze jednostek budżetowych, korzystające ze zwolnienia od podatku
na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 3 i art. 6 ust. 2, są zobowiązane składać zeznania
o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w roku podatkowym w terminach i na zasadach
określonych w ust. 1.
1b
Obowiązek złożenia zeznania o ostatecznej wysokości dochodu (straty) nie dotyczy podatników,
u których nie wystąpiły zmiany w danych wykazanych w zeznaniu wstępnym o wysokości
osiągniętego dochodu (straty).
2
Podatnicy obowiązani do sporządzenia sprawozdania finansowego dołączają do zeznania
zatwierdzone sprawozdanie finansowe wraz z opinią i raportem podmiotu uprawnionego
do badania sprawozdań finansowych, a spółki także odpis uchwały walnego zgromadzenia
(zgromadzenia wspólników) zatwierdzającej sprawozdanie finansowe. Obowiązek złożenia
opinii i raportu nie dotyczy podatników, których sprawozdania finansowe, na podstawie
odrębnych przepisów, są zwolnione z obowiązku badania.
1
Podatnicy posiadający wyodrębnione organizacyjnie zakłady (oddziały) położone na terenie
innych gmin niż gmina, na terenie której podatnicy mają swoją siedzibę, są obowiązani
załączać do deklaracji oraz zeznania o wysokości dochodu (straty) informacje o wysokości
należnych gminom i województwom udziałów w podatku dochodowym, ustalonych zgodnie
z odrębnymi przepisami.
2.
Płatnik podatku dochodowego od podatkowej grupy kapitałowej załącza do deklaracji
oraz zeznania o wysokości dochodu (straty) informacje, o których mowa w ust. 1, dotyczące
spółek tworzących tę grupę oraz wyodrębnionych organizacyjnie zakładów (oddziałów)
tych spółek.
W ustawie z dnia 16 grudnia 1972 r. o podatku obrotowym (Dz. U. z 1983 r. Nr 43, poz.
191, z 1985 r. Nr 12, poz. 50, z 1989 r. Nr 3, poz. 12 i Nr 74, poz. 443 oraz z 1991 r.
Nr 9, poz. 30 i Nr 35, poz. 155) wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 3 w ust. 1 pkt 7 otrzymuje brzmienie
«
7)
przychody, o których mowa w art. 12, w art. 13 pkt 2-8 i art. 57 ustawy z dnia 26
lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. Nr 80, poz. 350 i Nr
100, poz. 442),
»
;
2)
w art. 11 ust. 1 otrzymuje brzmienie
«
1.
Urzędy celne są obowiązane obliczać należny podatek obrotowy od towarów sprowadzonych
lub nadesłanych z zagranicy i przekazywać pobrany podatek za okresy pięciodniowe na
rachunek urzędu skarbowego właściwego ze względu na siedzibę urzędu celnego w terminie
3 dni po upływie każdego okresu.
»
(pominięty).
W ustawie z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych (Dz. U. Nr 27, poz.
111, z 1982 r. Nr 45, poz. 289, z 1984 r. Nr 52, poz. 268, z 1985 r. Nr 12, poz. 50,
z 1988 r. Nr 41, poz. 325, z 1989 r. Nr 4, poz. 23, Nr 33, poz. 176, Nr 35, poz. 192
i Nr 74, poz. 443, z 1990 r. Nr 34, poz. 198 oraz z 1991 r. Nr 100, poz. 442 i Nr
110, poz. 475) wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 12 w pkt 2 skreśla się wyrazy «będących jednostkami gospodarki uspołecznionej»;
2)
w art. 47 po wyrazie «jawnej» dodaje się po przecinku wyrazy «komandytowej, nie będący
komandytariuszem.»
(pominięty).
W ustawie z dnia 26 lutego 1982 r. o opodatkowaniu jednostek gospodarki uspołecznionej
(Dz. U. z 1987 r. Nr 12, poz. 77, z 1989 r. Nr 3, poz. 12, Nr 35, poz. 192 i Nr 74,
poz. 443, z 1990 r. Nr 21, poz. 126 oraz z 1991 r. Nr 9, poz. 30 i Nr 80, poz. 350)
wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 24 w ust. 1 skreśla się wyrazy «z wyjątkiem ulg dla spółdzielni inwalidów»;
2)
w art. 26 skreśla się pkt 5, 8 i 9;
3)
w art. 27a ust. 1 otrzymuje brzmienie
«
1.
Urzędy celne są obowiązane obliczać należny podatek obrotowy od towarów sprowadzonych
lub nadesłanych z zagranicy i przekazywać pobrany podatek za okresy pięciodniowe na
rachunek urzędu skarbowego, właściwego ze względu na siedzibę urzędu celnego, w terminie
3 dni po upływie każdego okresu.
»
;
4)
skreśla się art. 55;
5)
w art. 57 w ust. 1 wyrazy «1991 r.» zastępuje się wyrazami «1992 r.»
(pominięty).
W ustawie z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. Nr 52, poz. 268, z
1986 r. Nr 46, poz. 225, z 1988 r. Nr 1, poz. 1, z 1989 r. Nr 7, poz. 45, Nr 10, poz.
53, Nr 35, poz. 192 i Nr 74, poz. 443, z 1990 r. Nr 34, poz. 198 oraz z 1991 r. Nr
7, poz. 24, Nr 80, poz. 350 i Nr 114, poz. 494) wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 1
a)
w ust. 1 skreśla się wyrazy «oraz dochody z niektórych rodzajów upraw i produkcji
zwierzęcej, zwanych dalej 'działami specjalnymi produkcji rolnej'»,
b)
skreśla się ust. 4 i 5;
2)
w art. 3
a)
w ust. 1 skreśla się wyrazy «od gruntów»,
b)
skreśla się ust. 2,
c)
w ust. 3 wyrazy «z tytułów określonych w ust. 1 i 2» zastępuje się wyrazami «o którym
mowa w ust. 1.»,
d)
w ust. 4 skreśla się wyrazy «lub dział specjalny produkcji rolnej»,
e)
skreśla się ust. 5,
f)
w ust. 6 po wyrazach «Skarbu Państwa» dodaje się wyrazy «lub gminy» i skreśla się
wyrazy «od gruntów»,
g)
w ust. 7 skreśla się wyrazy «lub grunty, na których jest prowadzony dział specjalny
produkcji rolnej,»;
3)
w art. 3a w pkt 2 wyrazy «rad narodowych» zastępuje się wyrazem «gmin»;
4)
tytuł rozdziału 2 otrzymuje brzmienie
«
Zasady ustalania podatku
»
;
5)
w art. 4
a)
w ust. 1 skreśla się wyrazy «od gruntów»,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie
«
3.
Przeliczeniu na hektary przeliczeniowe podlegają grunty pod zabudowaniami, w tym również
pod obiektami służącymi do prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej w gospodarstwie
rolnym.
»
,
c)
dodaje się ust. 6 w brzmieniu
«
6.
Sady przelicza się na hektary przeliczeniowe według przeliczników określonych w ust.
5 dla gruntów ornych, z tym że do sadów klasy III i IV stosuje się odpowiednio przeliczniki
dla klasy IIIa i IVa.
»
;
6)
w art. 5
a)
w ust. 2 wyrazy «Wojewódzka rada narodowa na wniosek terenowego organu administracji
państwowej o właściwości ogólnej stopnia wojewódzkiego» zastępuje się wyrazami «Wojewoda
na wniosek rady gminy»,
b)
w ust. 3 wyrazy «Rada narodowa stopnia podstawowego na wniosek terenowego organu administracji
państwowej o właściwości ogólnej stopnia podstawowego» zastępuje się wyrazami «Rada
gminy»;
7)
w art. 6
a)
w ust. 1 skreśla się wyrazy «od gruntów»,
b)
w ust. 2 wyrazy «Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej» zastępuje się wyrazami «Rzeczypospolitej
Polskiej»;
8)
w art. 6a skreśla się wyrazy «od gruntów», po wyrazie «właściwej» dodaje wyraz «gminy»
oraz skreśla wyrazy «rady narodowej stopnia podstawowego»;
9)
dodaje się art. 6b w brzmieniu
«
Art. 6b.
Rada gminy może zarządzać pobór podatku rolnego od innych osób i jednostek niż wymienione
w art. 6a w drodze inkasa oraz określać inkasentów i wysokość wynagrodzenia za inkaso.
»
;
10)
skreśla się rozdział 3;
11)
w art. 12 w ust. 1 i 3 skreśla się wyrazy «od gruntów»;
12)
w art. 13 w ust. 2 po wyrazach «Ulga inwestycyjna» dodaje się wyrazy «przyznawana
jest po zakończeniu inwestycji i»;
13)
w art. 13a w ust. 1 i w ust. 2 skreśla się wyrazy «od gruntów»;
14)
w art. 13b w ust. 1 wyrazy «IVa, IV, IVb i V» zastępuje się wyrazami «IVa, IV i IVb».
(pominięty).
W ustawie z dnia 31 stycznia 1989 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr 4, poz. 23 i Nr
74, poz. 443) wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 3 w ust. 1 w pkt 5 lit. a) otrzymuje brzmienie
«
a)
umowy sprzedaży zawierane w wykonywaniu działalności gospodarczej (wytwórczej, budowlanej,
handlowej i usługowej),
»
;
2)
w art. 4
a)
w ust. 2 w pkt 2 po wyrazie «cywilnoprawnych» kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje
wyrazy «z zastrzeżeniem ust. 3.»,
b)
dodaje się ust. 3 w brzmieniu
«
3.
Jeżeli jedną ze stron czynności cywilnoprawnej jest osoba fizyczna, osoba prawna lub
jednostka organizacyjna nie posiadająca osobowości prawnej zwolniona od opłaty skarbowej,
obowiązek uiszczenia opłaty ciąży solidarnie wyłącznie na pozostałych stronach tej
czynności.
»
;
3)
w art. 9
a)
w pkt 1 kwoty «5 000 zł» i «500 zł» zastępuje się odpowiednio kwotami «15 000 zł»
i «1 500 zł»,
b)
w pkt 2 kwotę «200 000 zł» zastępuje się kwotą «600 000 zł»,
c)
w pkt 3 kwoty «100 000 zł» i «3 000 zł» zastępuje się odpowiednio kwotami «300 000
zł» i «9 000 zł»,
d)
w pkt 4 kwoty «10 000 000 zł» i «2 000 zł» zastępuje się odpowiednio kwotami «30 000 000
zł» i «6 000 zł»,
e)
w pkt 5 kwotę «100 000 zł» zastępuje się kwotą «300 000 zł»;
4)
w art. 10 w ust. 1
a)
pkt 2 otrzymuje brzmienie
«
2)
przy umowie zamiany
a)
lokalu stanowiącego odrębną nieruchomość lub spółdzielczego własnościowego prawa do
lokalu mieszkalnego na taki lokal lub prawo do lokalu - różnica wartości rynkowej
zamienianych lokali lub praw do lokali,
b)
w pozostałych wypadkach - wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego, od którego
przypada wyższa opłata.
»
,
b)
pkt 14 otrzymuje brzmienie
«
14)
od biletu lub innego dokumentu uprawniającego do przewozu (przelotu) osób, wystawionego
przez przewoźnika mającego w Polsce siedzibę lub działającego przez swoje przedstawicielstwo
(pełnomocnika, agenta) - kwota należności za przewóz i za inne świadczenia, do których
przewoźnik się zobowiązał,
»
.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.
(pominięty).
W ustawie z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. Nr 9,
poz. 31 i Nr 101, poz. 444) wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 5 w ust. 1 w pkt 5 w lit. a) po wyrazach «działalności gospodarczej» dodaje
się wyrazy «innej niż rolnicza lub leśna»;
2)
w art. 7 w ust. 1 w pkt 6 na końcu dodaje się wyrazy «oraz grunty pod wodami płynącymi
i kanałami żeglownymi.»;
3)
w art. 10 w ust. 1
a)
w pkt 1 kwotę «40 000 zł» zastępuje się kwotą «70 000 zł»,
b)
w pkt 2 kwotę «150 000 zł» zastępuje się kwotą «500 000 zł»,
c)
w pkt 3 kwotę «500 000 zł» zastępuje się kwotą «3 000 000 zł»,
d)
w pkt 4 kwotę «900 000 zł» zastępuje się kwotą «3 500 000 zł».
(pominięty).
W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U.
Nr 80, poz. 350 i Nr 100, poz. 442) wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 2 w ust. 1 dotychczasowe pkt 2 i 3 oznacza się jako pkt 3 i 4 i dodaje się
nowy pkt 2 w brzmieniu
«
2)
przychodów z gospodarki leśnej w rozumieniu ustawy o lasach,
»
;
2)
w art. 11 w ust. 3 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu
«
Jeżeli przychody wyrażone są w walutach obcych, a między dniem ich uzyskania i dniem
faktycznego otrzymania występują różne kursy walut, przychody te odpowiednio podwyższa
się lub obniża o różnice wynikające z zastosowania kursu kupna walut z dnia faktycznego
otrzymania przychodów, ustalonego przez bank dewizowy, z którego usług korzystał uzyskujący
przychód, oraz z zastosowania kursu kupna ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z
dnia uzyskania przychodu.
»
;
3)
w art. 14 dodaje się ust. 3 w brzmieniu
«
3.
Do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zalicza się
1)
pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które
zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych,
2)
kwot naliczonych, lecz nie otrzymanych odsetek od należności.
»
;
4)
w art. 16 w ust. 2 po wyrazach «naukowo-technicznej» dodaje się wyraz «oświatowej»;
5)
w art. 21 w ust. 1
a)
w pkt 10 skreśla się przecinek na końcu i dodaje wyrazy «lub ekwiwalentu pieniężnego
za ten ubiór,»
b)
pkt 15 otrzymuje brzmienie
«
15)
świadczenia otrzymywane z tytułu odbywania niezawodowej służby wojskowej lub jej form
zastępczych i równorzędnych, z wyjątkiem służby okresowej lub nadterminowej,
»
c)
w pkt 32 w lit. a) po wyrazie «spółdzielczego» skreśla się wyraz «oraz»,
d)
w pkt 34 dodaje się wyrazy «pod warunkiem niezbywania tych udziałów, akcji i obligacji
do końca 1993 r.»,
e)
pkt 36 otrzymuje brzmienie
«
36)
dochody z tytułu prowadzenia szkół w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w części
wydatkowanej na cele szkoły w roku podatkowym lub w roku po nim następującym.
»
;
6)
w art. 22
a)
w ust. 1 dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu
«
Jeżeli koszty wyrażone są w walutach obcych, a między dniem ich zarachowania i dniem
zapłaty występują różne kursy walut, koszty te odpowiednio podwyższa się lub obniża
o różnice wynikające z zastosowania kursu sprzedaży walut z dnia zapłaty, ustalonego
przez bank dewizowy, z którego usług korzystał ponoszący koszt, oraz z zastosowania
kursu sprzedaży ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia zarachowania kosztów.
»
,
b)
w ust. 2 wyrazy «3%» oraz «rocznie» zastępuje się odpowiednio wyrazami «0,25%» oraz
«miesięcznie»,
c)
w ust. 3
-
pkt 6 otrzymuje brzmienie
«
6)
faktycznie zapłacone odsetki od zobowiązań, w tym również pożyczek (kredytów), oraz
trwałe ciężary, jeżeli pozostają w związku ze źródłem przychodów, z wyjątkiem określonych
w art. 23 pkt 10, 11 i 13, oraz odsetki, które stosownie do art. 26 ust. 10 podlegają
odliczeniu od dochodu,
»
-
w pkt 10 na końcu dodaje się wyrazy «z wyjątkiem rezerw tworzonych na pokrycie należności
z tytułu odsetek»;
7)
w art. 23
a)
w pkt 4 po wyrazie «pożyczek» dodaje się wyraz «(kredytów)»,
b)
pkt 13 otrzymuje brzmienie
«
13)
odsetek za zwłokę z tytułu nieterminowych wpłat należności budżetowych i innych należności,
do których stosuje się przepisy ustawy o zobowiązaniach podatkowych,
»
c)
w pkt 14 po wyrazie «umownych» dodaje się wyrazy «i odszkodowań»,
d)
po pkt 15 kropkę skreśla się i dodaje pkt 16-18 w brzmieniu
«
16)
kwot, o które zgodnie z prawem górniczym została podwyższona opłata eksploatacyjna
za wydobywanie kopalin,
17)
kwot dodatkowych, które zgodnie z przepisami o cenach podlegają wpłaceniu do budżetu
państwa,
18)
kwot dodatkowych opłat rocznych za niezabudowanie bądź niezagospodarowanie gruntów
w określonym terminie, przewidzianym w odrębnych przepisach o gospodarce gruntami.
»
;
8)
w art. 24 w ust. 2 w zdaniu drugim wyraz «powiększoną» zastępuje się wyrazem «powiększona»;
9)
w art. 26
a)
w ust. 1
-
pkt 1 otrzymuje brzmienie
«
1)
darowizn na cele naukowe, naukowo-techniczne, oświatowe, oświatowo-wychowawcze, kulturalne,
kultu religijnego, kultury fizycznej i sportu, ochrony środowiska, wspierania inicjatyw
społecznych w zakresie budowy dróg i sieci telekomunikacyjnej na wsi oraz zaopatrzenia
wsi w wodę, dobroczynne, ochrony zdrowia i pomocy społecznej oraz rehabilitacji zawodowej
i społecznej inwalidów, a także na cele związane z budownictwem mieszkaniowym dla
samorządu terytorialnego i na budowę strażnic w rozumieniu przepisów o Państwowej
Straży Pożarnej oraz ich wyposażenie i utrzymywanie - do wysokości nie przekraczającej
10% dochodu lub bez ograniczenia, jeżeli wynika to z odrębnych ustaw; odliczeniu nie
podlegają darowizny na rzecz osób fizycznych i prawnych oraz jednostek organizacyjnych
nie mających osobowości prawnej, które realizują wymienione cele w wykonywaniu działalności
gospodarczej oraz osób fizycznych, dla których darowizny te stanowiłyby ich osobisty
przychód,
»
-
po pkt 8 kropkę skreśla się i dodaje pkt 9 w brzmieniu
«
9)
o które, zgodnie z prawem górniczym, została obniżona opłata eksploatacyjna za wydobywanie
kopalin.
»
,
b)
w ust. 13 po wyrazie «gospodarczej» dodaje się wyrazy «oraz ochronie środowiska»;
10)
w art. 27
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie
«
2.
Jeżeli u podatników, którzy osiągają wyłącznie przychody z tytułu emerytur i rent
nie podlegających podwyższeniu stosownie do art. 55 ust. 6, po odliczeniu podatku
według skali określonej w ust. 1, pozostaje kwota przychodu niższa niż 12 000 000
zł w stosunku rocznym, podatek ustala się tylko w wysokości nadwyżki ponad tę kwotę.
»
,
b)
dodaje się ust. 2a w brzmieniu
«
2a.
Przepisy ust. 2 stosuje się, jeżeli prawo do określonych w nim świadczeń i obowiązek
podatkowy istniały w dniu 1 stycznia 1992 r. lub powstały poczynając od świadczeń
należnych od tego dnia.
»
;
11)
w art. 28 w ust. 2 kropkę na końcu skreśla się i dodaje wyrazy «na rachunek urzędu
skarbowego właściwego według miejsca zamieszkania podatnika, chyba że podatnik w tym
samym terminie złoży oświadczenie, że dochód uzyskany ze sprzedaży wyda na cele określone
w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a).»;
12)
w art. 30
a)
w ust. 1 po pkt 2 dodaje się pkt 3 w brzmieniu
«
3)
z nie ujawnionych źródeł przychodów,
»
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie
«
2.
Podatek od dochodów, o których mowa w ust. 1
1)
w pkt 1 i 2 ustala się w formie ryczałtu w wysokości 20% uzyskanego przychodu,
2)
w pkt 3 ustala się w wysokości 75% dochodu.
»
;
13)
w art. 31 w ust. 2 skreśla się wyrazy «dochody określone w art. 13 pkt 7 i 8 oraz»;
14)
w art. 32
a)
w ust. 2 po wyrazach «w art. 22 ust. 2» dodaje się zdanie
«
W przypadku gdy pracownik osiąga te przychody równocześnie w kilku zakładach pracy,
koszty uzyskania odlicza się tylko od przychodów uzyskanych od jednego zakładu pracy
wskazanego w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 3.
»
,
b)
w ust. 3 w pkt 5 po wyrazie «właściwy» dodaje się wyrazy «do odliczenia kosztów uzyskania
oraz»;
15)
w art. 33 w ust. 1 skreśla się wyrazy «innych dochodów określonych w art. 13 pkt 7
i 8 oraz»;
16)
art. 36 otrzymuje brzmienie
«
Art. 36.
W stosunku do podatników, którzy osiągają wyłącznie przychody z tytułu emerytur i
rent nie podlegających podwyższeniu stosownie do art. 55 ust. 6, przy ustalaniu zaliczki
oraz dokonywaniu obliczenia rocznego stosuje się odpowiednio przepis art. 27 ust.
2, z tym że zaliczkę ustala się w wysokości nadwyżki ponad 1/12 kwoty określonej w
tym przepisie.
»
;
17)
w art. 37 w ust. 1 wyrazy «art. 31, 33 lub 34» zastępuje się wyrazami «art. 31, 33,
34 lub 35»;
18)
w art. 38
a)
w ust. 1 po wyrazach «w art. 31 ust. 1» dodaje się wyrazy «art. 33 ust. 1, art. 34
ust. 1 oraz art. 35 ust. 1»,
b)
w ust. 3
-
po drugim zdaniu dodaje się nowe zdanie w brzmieniu: «Pobraną różnicę płatnicy wpłacają
na rachunek urzędu skarbowego łącznie z zaliczkami za te miesiące.»,
-
w ostatnim zdaniu wyrazy «zakład pracy» zastępuje się wyrazem «płatnik»;
19)
w art. 39 w ust. 4 wyrazy «ust. 1 oraz art. 36» zastępuje się wyrazami «art. 36, 37
ust. 1 i art. 38 ust. 1, 3 i 4»;
20)
w art. 41
a)
w ust. 1 po wyrazie «pobierać» dodaje się wyrazy «z zastrzeżeniem ust. 1a»,
b)
dodaje się ust. 1a w brzmieniu
«
1a.
W razie przeznaczenia dochodu na powiększenie kapitału zakładowego lub akcyjnego,
płatnik, o którym mowa w ust. 1, pobiera zryczałtowany podatek dochodowy w terminie
14 dni od dnia uprawomocnienia się postanowienia sądu rejestrowego o dokonaniu wpisu
o podwyższeniu kapitału zakładowego lub akcyjnego.
»
,
c)
w ust. 4 po wyrazie «policji» dodaje się przecinek oraz wyrazy «kontroli skarbowej»;
21)
w art. 43 w ust. 2 po wyrazie «składają» dodaje się wyraz «ponadto»;
22)
w art. 54 ust. 2 otrzymuje brzmienie
«
2.
Przepisy
1)
ustaw wymienionych w ust. 1 pkt 1 i 3-7 mają zastosowanie przy opodatkowaniu dochodów
osiągniętych do dnia 31 grudnia 1991 r.,
2)
ustawy wymienionej w ust. 1 pkt 2 mają zastosowanie przy opodatkowaniu wynagrodzeń
obciążających koszty działalności jednostek gospodarczych do dnia 31 grudnia 1991 r.
»
;
23)
w art. 55
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie
«
1.
Zakłady pracy podwyższą pracownikom wynagrodzenie należne za styczeń 1992 r., przeliczając
je w taki sposób, aby po potrąceniu podatku dochodowego od tego wynagrodzenia nie
było ono niższe niż wynagrodzenie za ten miesiąc przed przeliczeniem, z zastrzeżeniem
ust. 2-5. W wypadku gdy wynagrodzenie należne za styczeń 1992 r. zostanie wypłacone
przed dniem 1 stycznia tego roku, zakład pracy podwyższa wynagrodzenie należne za
luty 1992 r.
»
,
b)
w ust. 6 po wyrazach «po potrąceniu podatku dochodowego» dodaje się wyrazy «od tych
emerytur i rent»,
c)
skreśla się ust. 7.
(pominięty).
W stosunku do podatników, którzy osiągają wyłącznie przychody z tytułu emerytur i
rent nie podlegających podwyższeniu stosownie do art. 55 ust. 6, przy ustalaniu zaliczki
oraz dokonywaniu obliczenia rocznego stosuje się odpowiednio przepis art. 27 ust.
2, z tym że zaliczkę ustala się w wysokości nadwyżki ponad 1/12 kwoty określonej w
tym przepisie.
W ustawie z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. Nr 88, poz.
400) w art. 6 skreśla się ust. 2 oraz oznaczenie ust. 1.
(pominięty).
1
W okresie od dnia 1 stycznia 1993 r. do dnia 31 grudnia 1999 r. zwalnia się od podatku
dochodowego od osób prawnych
1
dochody podatników z tytułu nieodpłatnego otrzymania od Agencji Własności Rolnej Skarbu
Państwa, jednoosobowych spółek Skarbu Państwa, spółek, których akcje (udziały) zostały
wniesione przez Skarb Państwa do narodowych funduszy inwestycyjnych, przedsiębiorstw
państwowych, przedsiębiorstw komunalnych lub zakładów budżetowych, zakładowych domów
i lokali mieszkalnych oraz hoteli pracowniczych, a także środków trwałych służących
a
działalności socjalnej w rozumieniu przepisów o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych,
b)
działalności kulturalnej prowadzonej na podstawie przepisów o organizowaniu i prowadzeniu
działalności kulturalnej,
c)
kulturze fizycznej w rozumieniu przepisów o kulturze fizycznej,
d)
prowadzeniu przedszkoli, szkół, bufetów i stołówek oraz zakładów opieki zdrowotnej
(w tym żłobków) w rozumieniu przepisów o zakładach opieki zdrowotnej,
2
dochody podatników z tytułu nieodpłatnie otrzymanych środków trwałych zaliczanych
do infrastruktury technicznej w zakresie urządzeń, obiektów i sieci: wodnokanalizacyjnych,
gazowych i ciepłowniczych, jeżeli przedmiotem działalności tych podatników jest działalność
w zakresie świadczeń wodnokanalizacyjnych, gazowych i ciepłowniczych,
3)
dochody
a
Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa, jednoosobowych spółek Skarbu Państwa, spółek,
których akcje (udziały) zostały wniesione przez Skarb Państwa do narodowych funduszy
inwestycyjnych, przedsiębiorstw państwowych, przedsiębiorstw komunalnych i zakładów
budżetowych dokonujących nieodpłatnego przekazania środków trwałych, o których mowa
w pkt 1,
b)
podatników dokonujących nieodpłatnego przekazania środków trwałych wymienionych w
pkt 2
w części stanowiącej równowartość tych środków przekazanych nieodpłatnie, zgodnie
z odrębnymi przepisami,
4)
(skreślony).
2.
(skreślony).
3.
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1-3, dotyczy tej części dochodów, która odpowiada
wartości netto środków trwałych wynikającej z prawidłowo prowadzonych ksiąg rachunkowych.
4
W razie przeniesienia, przed upływem pięciu lat od dnia nabycia, własności lub zmiany
choćby w części przeznaczenia nabytych środków trwałych, podatnicy wymienieni w ust.
1 pkt 1 i 2 tracą prawo do zwolnienia, o którym mowa w tym przepisie, i są obowiązani
do zapłacenia różnicy podatku obliczonego proporcjonalnie do liczby pełnych miesięcy
okresu pięcioletniego, w którym środek trwały nie był wykorzystywany przez podatnika;
nie dotyczy to przeniesienia własności w wyniku przekształcenia formy prawnej oraz
łączenia lub podziału dotychczasowych podatników, dokonywanych na podstawie odrębnych
przepisów, z których wynika, że podmiot powstały z przekształcenia, podziału albo
łączenia wstępuje we wszystkie prawa i obowiązki podmiotu przekształconego, dzielonego
lub łączonego.
5.
Kwotę podatku, o której mowa w ust. 4, podatnik obowiązany jest zapłacić w terminie
do końca miesiąca następującego po miesiącu, w którym zaistniały okoliczności określone
w tym przepisie.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
(skreślony).
1.
Tracą moc
1)
ustawa z dnia 31 stycznia 1989 r. o podatku dochodowym od osób prawnych
(Dz. U. z 1991 r. Nr 49, poz. 216, Nr 80, poz. 350 i Nr 101, poz. 444),
2)
art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o zmianie niektórych ustaw regulujących
zasady opodatkowania
(Dz. U. Nr 74, poz. 443).
2.
Przepisy ustawy wymienionej w ust. 1 pkt 1 mają zastosowanie przy opodatkowaniu dochodów
osiągniętych przed dniem 1 stycznia 1992 r.
3.
Okresowe zwolnienia od podatku dochodowego, do których podatnicy nabyli uprawnienia
przed dniem 1 stycznia 1992 r., pozostają w mocy do czasu ich wygaśnięcia.
4.
Podatnicy, którzy
1)
w 1991 r. ponieśli wydatki, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy wymienionej
w ust. 1 pkt 1,
2)
korzystali do końca 1991 r. z odliczeń wydatków od dochodu na podstawie art. 12 ust.
4 ustawy wymienionej w ust. 1 pkt 2,
zachowują prawo do odliczeń poniesionych w tym okresie wydatków do czasu ich wyczerpania,
z uwzględnieniem przepisów art. 16 ust. 3 i 4 ustawy, o której mowa w ust. 1 pkt 1.
Ustawa wchodzi w życie od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
ustawa została ogłoszona.
1.
Uchyla się, z zastrzeżeniem ust. 2, przepisy ustaw szczególnych przyznające ulgi i
zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych oraz znosi się przyznane na podstawie
tych przepisów ulgi i zwolnienia.
2.
Przepis ust. 1 nie dotyczy ulg i zwolnień od podatku dochodowego przysługujących na
podstawie przepisów ustaw
1)
(skreślony),
2)
(skreślony),
3)
z dnia 20 stycznia 1990 r. o zmianach w organizacji i działalności spółdzielczości
(Dz. U. Nr 6, poz. 36, Nr 11, poz. 74, Nr 29, poz. 175 i Nr 34, poz. 198, z 1991 r.
Nr 83, poz. 373, z 1992 r. Nr 18, poz. 74 i Nr 80, poz. 406, z 1993 r. Nr 40, poz.
182, z 1994 r. Nr 68, poz. 294 i Nr 90, poz. 419),
4)
z dnia 9 maja 1991 r. o zatrudnianiu i rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych
(Dz. U. Nr 46, poz. 201, Nr 80, poz. 350 i Nr 110, poz. 472, z 1992 r. Nr 21, poz.
85, z 1993 r. Nr 11, poz. 50 i Nr 28, poz. 127, z 1995 r. Nr 1, poz. 1, Nr 5, poz.
25 i Nr 120, poz. 577 oraz z 1996 r. Nr 100, poz. 461),
5)
z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym (Dz. U. z 1997 r. Nr
26, poz. 143, z 1998 r. Nr 160, poz. 1063 i z 1999 r. Nr 49, poz. 484),
6)
(skreślony),
7)
(skreślony),
8
z dnia 6 maja 1981 r. o pracowniczych ogrodach działkowych (Dz. U. z 1996 r. Nr 85,
poz. 390, z 1997 r. Nr 141, poz. 943, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 86,
poz. 965 i z 2000 r. Nr 50, poz. 581 ).
Minister Finansów ogłosi w Dzienniku Ustaw jednolite teksty ustaw, o których mowa
w art. 30, 32 i 35, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed
dniem wydania jednolitego tekstu i z zastosowaniem ciągłej numeracji artykułów, ustępów
i punktów.
(pominięty).
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1992 r., z wyjątkiem
art. 30 i 33, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów
art. 35, 38 i 39, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 1996 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r., z wyjątkiem
1)
art. 45a, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.,
2)
art. 3-6, art. 7 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 3, art. 9-11, 13, 14 ust. 1-3 i 5, art. 15,
18, 27, 28 i 34 w zakresie dotyczącym pracowniczych programów emerytalnych w formie
pracowniczego funduszu emerytalnego, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z tym że art. 45 wchodzi
w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 42 pkt
2, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1996 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia i obowiązuje do dnia 31
grudnia 2002 r., z wyjątkiem art. 6, art. 8, art. 9, art. 11, art. 42 ust. 8, art.
54 i art. 55.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 90 dni od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów
art. 59 i 60, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 1996 r. i mają zastosowanie
do dochodów uzyskiwanych od tego dnia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r., z tym że przepisy rozdziału 4 oraz
art. 47, 48 i art. 64 pkt 3 i 10 wchodzą w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r., z tym że
1)
art. 6 ust. 7 wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 września 1997 r.,
2)
art. 21 wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.,
3)
art. 31 ust. 1 pkt 2 oraz art. 59 wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
1.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z zastrzeżeniem ust.
2.
2.
Przepisy rozdziałów 4-6 oraz art. 86-91 wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 1996 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., z tym że przepisy art. 12-98 wchodzą
w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem
1)
art. 24-31, 33, 73 ust. 2, art. 74 ust. 1 i 5, art. 75 ust. 1, ust. 2 pkt 1, 2, 9
i 10 oraz ust. 3, art. 109, 117 ust. 2-4, art. 119 i 120, które wchodzą w życie po
upływie 14 dni od dnia ogłoszenia,
2)
art. 108, który wchodzi w życie z dniem 1 grudnia 1998 r.,
3)
art. 39 ust. 1-4, który wchodzi w życie z dniem 1 października 1999 r.,
4)
art. 15 ust. 2, art. 22 ust. 1 pkt 4 i ust. 2, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia
2000 r.,
5)
art. 22 ust. 4, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie trzech miesięcy od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 167 i 168, które
wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem
1)
art. 7, który wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia,
2)
art. 26 ust. 1 pkt 5, który w stosunku do osób wpisanych przed dniem jej wejścia w
życie na listy maklerów papierów wartościowych lub doradców w zakresie publicznego
obrotu papierami wartościowymi wchodzi w życie po upływie 2 lat od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r., z wyjątkiem
1)
art. 199-214 i art. 230, które wchodzą w życie z dniem 1 maja 1998 r.,
2)
art. 1-60, art. 92-94, art. 152, art. 157-164, art. 197, art. 215-222 i art. 230a,
które wchodzą w życie z dniem 1 sierpnia 1998 r.,
3)
art. 81-85, art. 90, art. 98 i art. 189-190, które wchodzą w życie z dniem 1 marca
1999 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r., z tym że przepisy art. 22 § 6,
art. 28 § 3, art. 46 § 3, art. 48 § 3, art. 56 § 3, art. 58, art. 67 § 3, art. 79
§ 3, art. 82 § 3, art. 83, art. 84 § 2, art. 87 § 5, art. 119, art. 196 § 4, art.
283 § 3, art. 303, art. 314 pkt 2 i 3, art. 316 pkt 1 oraz art. 328 wchodzą w życie
z dniem ogłoszenia.