Ustawa z dnia 9 czerwca 2000 r. o zmianie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

W ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych

(Dz. U. Nr 24, poz. 83 i Nr 43, poz. 170 oraz z 1997 r. Nr 43, poz. 272 i Nr 88, poz. 554) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 21 otrzymuje brzmienie

„

Art. 21.

1.

Organizacjom radiowym i telewizyjnym wolno nadawać opublikowane utwory muzyczne oraz

drobne utwory słowne i słowno-muzyczne wyłącznie na podstawie umowy zawartej z właściwą

organizacją zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi.

2.

Prawo do pierwszego nadania utworów zamówionych przez nadawcę może przysługiwać mu

na podstawie umowy innej niż określona w ust. 1.

3.

Twórca może oświadczyć właściwej organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi

lub prawami pokrewnymi, z zachowaniem formy pisemnej pod rygorem nieważności, że o

nadaniu swoich opublikowanych utworów, o których mowa w ust. 1, będzie decydować osobiście.

4.

Operatorom sieci kablowych wolno reemitować w sieciach kablowych utwory nadawane w

programach organizacji radiowych i telewizyjnych wyłącznie na podstawie umowy zawartej

z właściwą organizacją zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi.

”

;

2)

w art. 25 w ust. 1

a)

w pkt 1 lit. b) i c) otrzymują brzmienie

„

b)

aktualne artykuły na tematy polityczne, gospodarcze lub religijne, chyba że zostało

wyraźnie zastrzeżone, że ich dalsze rozpowszechnianie jest zabronione,

c)

aktualne wypowiedzi i fotografie reporterskie,

”

b)

w pkt 2 wyrazy „, artykułów i wypowiedzi” zastępuje się wyrazami „i artykułów”;

3)

w art. 36

a)

w zdaniu wstępnym wyraz „pięćdziesięciu” zastępuje się wyrazem „siedemdziesięciu”,

b)

pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2)

w odniesieniu do utworu, którego twórca nie jest znany - od daty pierwszego rozpowszechnienia,

chyba że pseudonim nie pozostawia wątpliwości co do tożsamości autora lub jeżeli autor

ujawnił swoją tożsamość,

3)

w odniesieniu do utworu, do którego autorskie prawa majątkowe przysługują z mocy ustawy

innej osobie niż twórca - od daty rozpowszechnienia utworu, a gdy utwór nie został

rozpowszechniony - od daty jego ustalenia,

”

c)

dodaje się pkt 4 w brzmieniu

„

4)

w odniesieniu do utworu audiowizualnego - od śmierci najpóźniej zmarłej z wymienionych

osób: głównego reżysera, autora scenariusza, operatora obrazu, autora dialogów, kompozytora

muzyki skomponowanej do utworu audiowizualnego.

”

;

4)

art. 37 otrzymuje brzmienie

„

Art. 37.

Jeżeli bieg terminu wygaśnięcia autorskich praw majątkowych rozpoczyna się od rozpowszechnienia

utworu, a utwór rozpowszechniono w częściach, odcinkach, fragmentach lub wkładkach,

bieg terminu liczy się oddzielnie od daty rozpowszechnienia każdej z wymienionych

części.

”

;

5)

skreśla się art. 38;

6)

w art. 39 wyrazy „art. 36-38” zastępuje się wyrazami „art. 36 i art. 37”;

7)

art. 69 otrzymuje brzmienie

„

Art. 69.

Współtwórcami utworu audiowizualnego są osoby, które wniosły wkład twórczy w jego

powstanie, a w szczególności: reżyser, operator obrazu, twórca adaptacji utworu literackiego,

twórca stworzonych dla utworu audiowizualnego utworów muzycznych lub słowno-muzycznych

oraz twórca scenariusza.

”

;

8)

art. 70 otrzymuje brzmienie

„

Art. 70.

1.

Domniemywa się, że producent utworu audiowizualnego nabywa na mocy umowy o stworzenie

utworu albo umowy o wykorzystanie już istniejącego utworu wyłączne prawa majątkowe

do eksploatacji tych utworów w ramach utworu audiowizualnego jako całości.

2.

Główny reżyser, operator obrazu, twórcy scenariusza, twórcy innych utworów literackich

lub muzycznych, które stworzone zostały do utworu audiowizualnego lub w nim wykorzystane,

oraz artyści wykonawcy są uprawnieni do

1)

wynagrodzenia proporcjonalnego do wpływów z tytułu wyświetlania utworu audiowizualnego

w kinach,

2)

stosownego wynagrodzenia z tytułu najmu egzemplarzy utworów audiowizualnych i ich

publicznego odtwarzania,

3)

stosownego wynagrodzenia z tytułu nadawania utworu w telewizji lub poprzez inne środki

publicznego udostępniania utworów,

4)

stosownego wynagrodzenia z tytułu reprodukowania utworu audiowizualnego na egzemplarzu

przeznaczonym do własnego użytku osobistego.

3.

Korzystający z utworu audiowizualnego wypłaca wynagrodzenie, o którym mowa w ust.

2, za pośrednictwem właściwej organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi

lub prawami pokrewnymi.

4.

Stosowne wynagrodzenie za korzystanie z polskiego utworu audiowizualnego za granicą

lub zagranicznego utworu audiowizualnego w Rzeczypospolitej Polskiej może być ustalone

ryczałtowo.

”

;

9)

w art. 74

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia.

Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym

podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

”

,

b)

w ust. 4

-

w pkt 1 po wyrazach „czynności te” skreśla się wyraz „nie”,

-

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

rozpowszechniania, w tym najmu, programu komputerowego lub jego kopii.

”

;

10)

w art. 75

a)

w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

obserwowanie, badanie i testowanie funkcjonowania programu komputerowego w celu poznania

jego idei i zasad przez osobę posiadającą prawo korzystania z egzemplarza programu

komputerowego, jeżeli, będąc do tych czynności upoważniona, dokonuje ona tego w trakcie

wprowadzania, wyświetlania, stosowania, przekazywania lub przechowywania programu

komputerowego,

”

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 3, nie mogą być

1)

wykorzystane do innych celów niż osiągnięcie współdziałania niezależnie stworzonego

programu komputerowego,

2)

przekazane innym osobom, chyba że jest to niezbędne do osiągnięcia współdziałania

niezależnie stworzonego programu komputerowego,

3)

wykorzystane do rozwijania, wytwarzania lub wprowadzania do obrotu programu komputerowego

o istotnie podobnej formie wyrażenia lub do innych czynności naruszających prawa autorskie.

”

;

11)

po art. 77 dodaje się art. 77

„

Art. 77

Uprawniony może domagać się od użytkownika programu komputerowego zniszczenia posiadanych

przez niego środków technicznych (w tym programów komputerowych), których jedynym

przeznaczeniem jest ułatwianie niedozwolonego usuwania lub obchodzenia technicznych

zabezpieczeń programu.

”

;

12)

w art. 79 po ust. 2 dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu

„

3.

Przepis ust. 1 stosuje się w odniesieniu do usuwania lub obchodzenia zabezpieczeń

technicznych przed udostępnianiem, zwielokrotnianiem lub rozpowszechnianiem utworu,

jeżeli działania te mają na celu bezprawne korzystanie z utworu.

4.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku usuwania lub zmiany bez upoważnienia

jakichkolwiek informacji identyfikujących dzieło, autora, podmiot praw autorskich

do dzieła lub informacji o warunkach eksploatacji dzieła, o ile zostały one dołączone

do egzemplarza dzieła lub są przekazywane w związku z rozpowszechnianiem dzieła, a

także zawinionego rozpowszechniania dzieł z bezprawnie usuniętymi lub zmodyfikowanymi

takimi informacjami.

”

;

13)

art. 85 otrzymuje brzmienie

„

Art. 85.

1.

Każde artystyczne wykonanie utworu lub dzieła sztuki ludowej pozostaje pod ochroną

niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.

2.

Artystycznymi wykonaniami, w rozumieniu ust. 1, są w szczególności: działania aktorów,

recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów oraz innych

osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania.

”

;

14)

art. 89 otrzymuje brzmienie

„

Art. 89.

Prawo, o którym mowa w art. 86 ust. 1 pkt 2 i 3, wygasa z upływem pięćdziesięciu lat

następujących po roku, w którym artystyczne wykonanie ustalono. Jeżeli jednak w tym

czasie nastąpiła publikacja utrwalenia tego wykonania lub jego publiczne odtworzenie,

okres ochrony liczy się od tych zdarzeń, a gdy miały miejsce obydwa - od tego z nich,

które miało miejsce wcześniej.

”

;

15)

po oddziale 3 dodaje się oddział 3

„

Art. 99

Wydawcy, który jako pierwszy w sposób zgodny z prawem opublikował lub w inny sposób

rozpowszechnił utwór, którego czas ochrony już wygasł, a jego egzemplarze nie były

jeszcze publicznie udostępniane, przysługuje wyłączne prawo do rozporządzania tym

utworem i korzystania z niego na wszystkich polach eksploatacji przez okres dwudziestu

pięciu lat od daty publikacji.

Art. 99

Temu, kto po upływie czasu ochrony prawa autorskiego do utworu przygotował jego wydanie

krytyczne lub naukowe, nie będące utworem, przysługuje wyłączne prawo do rozporządzania

takim wydaniem i korzystania z niego w zakresie, o którym mowa w art. 50 pkt 1-3 oraz

8 i 9, przez okres trzydziestu lat od daty publikacji.

Art. 99

Przepisy art. 99

Art. 99

Przy wyznaczaniu czasu ochrony, o którym mowa w art. 99

”

;

16)

art. 100 otrzymuje brzmienie

„

Art. 100.

Wykonywanie praw do artystycznych wykonań, fonogramów, wideogramów, nadań programów,

a także pierwszych wydań oraz wydań naukowych i krytycznych, podlega odpowiednio ograniczeniom

wynikającym z przepisów art. 23-35.

”

;

17)

art. 101 otrzymuje brzmienie

„

Art. 101.

Do artystycznych wykonań, fonogramów, wideogramów, nadań programów, pierwszych wydań

oraz wydań naukowych i krytycznych stosuje się odpowiednio przepisy art. 1 ust. 3

i 4, art. 6, art. 22, art. 39, art. 51, art. 79 ust. 1 i 3 oraz art. 80.

”

;

18)

art. 103 otrzymuje brzmienie

„

Art. 103.

Spory dotyczące praw pokrewnych należą do właściwości sądów okręgowych.

”

;

19)

w art. 115

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Kto przywłaszcza sobie autorstwo albo wprowadza w błąd co do autorstwa całości lub

części cudzego utworu albo artystycznego wykonania,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w inny sposób niż określony w ust. 1 lub

2 narusza cudze prawa autorskie lub prawa pokrewne określone w art. 16, art. 17, art.

18, art. 19 ust. 1 lub 2, art. 20 ust. 1 i 2, art. 40 ust. 1 lub 2, art. 86, art.

94 ust. 2 i art. 97,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

”

;

20)

w art. 117 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Kto bez uprawnienia albo wbrew jego warunkom w celu rozpowszechnienia utrwala lub

zwielokrotnia cudzy utwór w wersji oryginalnej lub w postaci opracowania, artystyczne

wykonanie, fonogram, wideogram lub nadanie,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

”

;

21)

art. 118 otrzymuje brzmienie

„

Art. 118.

1.

Kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przedmiot będący nośnikiem utworu, artystycznego

wykonania, fonogramu, wideogramu rozpowszechnianego lub zwielokrotnionego bez uprawnienia

albo wbrew jego warunkom nabywa lub pomaga w jego zbyciu albo przedmiot ten przyjmuje

lub pomaga w jego ukryciu,

podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

2.

Jeżeli sprawca uczynił sobie z popełniania przestępstwa określonego w ust. 1 stałe

źródło dochodu albo działalność przestępną, określoną w ust. 1, organizuje lub nią

kieruje,

podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 5.

3.

Jeżeli na podstawie towarzyszących okoliczności sprawca przestępstwa określonego w

ust. 1 lub 2 powinien i może przypuszczać, że przedmiot został uzyskany za pomocą

czynu zabronionego,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

”

;

22)

po art. 118 dodaje się art. 118

„

Art. 118

1.

Kto wytwarza przedmioty przeznaczone do niedozwolonego usuwania lub obchodzenia technicznych

zabezpieczeń przed odtwarzaniem, przegrywaniem lub zwielokrotnianiem utworu bądź też

służące do nielegalnego odbioru nadawanych programów, przeznaczonych dla zamkniętego

grona odbiorców, uzyskujących do nich dostęp po zapłaceniu wynagrodzenia usługodawcy,

albo dokonuje obrotu takimi przedmiotami,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3.

2.

Kto posiada, przechowuje lub wykorzystuje przedmioty, o których mowa w ust. 1,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

”

;

23)

art. 119 otrzymuje brzmienie

„

Art. 119.

Kto uniemożliwia lub utrudnia wykonywanie prawa do kontroli korzystania z utworu,

artystycznego wykonania, fonogramu lub wideogramu albo odmawia udzielenia informacji

przewidzianych w art. 47,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

”

;

24)

skreśla się art. 120;

25)

w art. 121 w ust. 1 wyrazy „lub 118” zastępuje się wyrazami „, 118 lub 118;

26)

art. 122 otrzymuje brzmienie

„

Art. 122.

Ściganie przestępstw określonych w art. 115, art. 116 ust. 1, 2 i 4, art. 117 ust.

1, art. 118 ust. 1, art. 118

”

;

27)

po art. 122 dodaje się art. 122

„

Art. 122

W sprawach o przestępstwa określone w art. 115-119 pokrzywdzonym jest również właściwa

organizacja zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi.

”

;

28)

art. 123 otrzymuje brzmienie

„

Art. 123.

Minister Sprawiedliwości, w drodze rozporządzenia, może wyznaczyć sądy rejonowe właściwe

do rozpoznawania spraw o przestępstwa, o których mowa w art. 115-119 - na obszarze

właściwości danego sądu okręgowego.

”

;

29)

w art. 124 skreśla się ust. 3;

30)

w art. 125 w ust. 1 w pkt 2 skreśla się zdanie

„

Nie dotyczy to artystycznych wykonań ustalonych wcześniej niż dwadzieścia lat przed

dniem jej wejścia w życie.

”

;

31)

w art. 126

a)

w ust. 1 w pkt 3 skreśla się zdanie

„

Nie dotyczy to fonogramów, wideogramów oraz programów radiowych i telewizyjnych sporządzonych

lub nadanych wcześniej niż dwadzieścia lat przed dniem jej wejścia w życie.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Zasady, o której mowa w ust. 1 pkt 3, nie stosuje się do korzystania przez szkoły

w celach dydaktycznych ze sporządzonych przed dniem wejścia w życie ustawy nadań,

fonogramów i wideogramów nie będących filmami fabularnymi oraz spektaklami teatralnymi,

a także do korzystania z utrwalonych na fonogramach i wideogramach artystycznych wykonań.

”

;

32)

po art. 127 dodaje się art. 127

„

Art. 127

Prezes Rady Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa

narodowego, w drodze zarządzenia, utworzy zespół do spraw przeciwdziałania naruszeniom

prawa autorskiego i praw pokrewnych oraz określi jego skład, zadania i tryb działania.

”

1.

Przepisy ustawy stosuje się do korzystania po jej wejściu w życie z utworów, artystycznych

wykonań, fonogramów i wideogramów, które według niniejszej ustawy korzystają z ochrony.

2.

Jeżeli rozpoczęte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy korzystanie z artystycznego

wykonania, fonogramu, wideogramu lub programu radiowego albo telewizyjnego było według

przepisów dotychczasowych dozwolone, natomiast po tym dniu wymaga zezwolenia, to może

ono być dokończone, pod warunkiem że uprawniony otrzyma stosowne wynagrodzenie.

3.

Ustawa nie narusza własności egzemplarzy utworów rozpowszechnionych przed dniem jej

wejścia w życie i egzemplarzy fonogramu lub wideogramu, na których utrwalono artystyczne

wykonania przed dniem jej wejścia w życie.

4.

Dokończenie korzystania z fonogramu lub wideogramu dotyczy także zakończenia sprzedaży

ich egzemplarzy w ciągu dwunastu miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, o ile egzemplarze

te zgłoszone zostały w terminie miesiąca od dnia wejścia w życie ustawy ministrowi

właściwemu do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego. Zgłoszenie powinno wskazywać

numer katalogowy nagrania, zawarte w nim utwory, z podaniem autorów, artystów wykonawców,

czasu trwania nagrania, oraz liczbę i rodzaj egzemplarzy.

5.

Przepis ust. 1 stosuje się do utworów obywateli państw obcych stale zamieszkałych

za granicą, pod warunkiem wzajemności.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego ogłosi w Dzienniku

Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej jednolity tekst ustawy o prawie autorskim i prawach

pokrewnych, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem

wydania tekstu jednolitego.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Organizacjom radiowym i telewizyjnym wolno nadawać opublikowane utwory muzyczne oraz

drobne utwory słowne i słowno-muzyczne wyłącznie na podstawie umowy zawartej z właściwą

organizacją zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi.

2.

Prawo do pierwszego nadania utworów zamówionych przez nadawcę może przysługiwać mu

na podstawie umowy innej niż określona w ust. 1.

3.

Twórca może oświadczyć właściwej organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi

lub prawami pokrewnymi, z zachowaniem formy pisemnej pod rygorem nieważności, że o

nadaniu swoich opublikowanych utworów, o których mowa w ust. 1, będzie decydować osobiście.

4.

Operatorom sieci kablowych wolno reemitować w sieciach kablowych utwory nadawane w

programach organizacji radiowych i telewizyjnych wyłącznie na podstawie umowy zawartej

z właściwą organizacją zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi.

Jeżeli bieg terminu wygaśnięcia autorskich praw majątkowych rozpoczyna się od rozpowszechnienia

utworu, a utwór rozpowszechniono w częściach, odcinkach, fragmentach lub wkładkach,

bieg terminu liczy się oddzielnie od daty rozpowszechnienia każdej z wymienionych

części.

Współtwórcami utworu audiowizualnego są osoby, które wniosły wkład twórczy w jego

powstanie, a w szczególności: reżyser, operator obrazu, twórca adaptacji utworu literackiego,

twórca stworzonych dla utworu audiowizualnego utworów muzycznych lub słowno-muzycznych

oraz twórca scenariusza.

1.

Domniemywa się, że producent utworu audiowizualnego nabywa na mocy umowy o stworzenie

utworu albo umowy o wykorzystanie już istniejącego utworu wyłączne prawa majątkowe

do eksploatacji tych utworów w ramach utworu audiowizualnego jako całości.

2.

Główny reżyser, operator obrazu, twórcy scenariusza, twórcy innych utworów literackich

lub muzycznych, które stworzone zostały do utworu audiowizualnego lub w nim wykorzystane,

oraz artyści wykonawcy są uprawnieni do

1)

wynagrodzenia proporcjonalnego do wpływów z tytułu wyświetlania utworu audiowizualnego

w kinach,

2)

stosownego wynagrodzenia z tytułu najmu egzemplarzy utworów audiowizualnych i ich

publicznego odtwarzania,

3)

stosownego wynagrodzenia z tytułu nadawania utworu w telewizji lub poprzez inne środki

publicznego udostępniania utworów,

4)

stosownego wynagrodzenia z tytułu reprodukowania utworu audiowizualnego na egzemplarzu

przeznaczonym do własnego użytku osobistego.

3.

Korzystający z utworu audiowizualnego wypłaca wynagrodzenie, o którym mowa w ust.

2, za pośrednictwem właściwej organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi

lub prawami pokrewnymi.

4.

Stosowne wynagrodzenie za korzystanie z polskiego utworu audiowizualnego za granicą

lub zagranicznego utworu audiowizualnego w Rzeczypospolitej Polskiej może być ustalone

ryczałtowo.

Uprawniony może domagać się od użytkownika programu komputerowego zniszczenia posiadanych

przez niego środków technicznych (w tym programów komputerowych), których jedynym

przeznaczeniem jest ułatwianie niedozwolonego usuwania lub obchodzenia technicznych

zabezpieczeń programu.

1.

Każde artystyczne wykonanie utworu lub dzieła sztuki ludowej pozostaje pod ochroną

niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.

2.

Artystycznymi wykonaniami, w rozumieniu ust. 1, są w szczególności: działania aktorów,

recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów oraz innych

osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania.

Prawo, o którym mowa w art. 86 ust. 1 pkt 2 i 3, wygasa z upływem pięćdziesięciu lat

następujących po roku, w którym artystyczne wykonanie ustalono. Jeżeli jednak w tym

czasie nastąpiła publikacja utrwalenia tego wykonania lub jego publiczne odtworzenie,

okres ochrony liczy się od tych zdarzeń, a gdy miały miejsce obydwa - od tego z nich,

które miało miejsce wcześniej.

Wydawcy, który jako pierwszy w sposób zgodny z prawem opublikował lub w inny sposób

rozpowszechnił utwór, którego czas ochrony już wygasł, a jego egzemplarze nie były

jeszcze publicznie udostępniane, przysługuje wyłączne prawo do rozporządzania tym

utworem i korzystania z niego na wszystkich polach eksploatacji przez okres dwudziestu

pięciu lat od daty publikacji.

Temu, kto po upływie czasu ochrony prawa autorskiego do utworu przygotował jego wydanie

krytyczne lub naukowe, nie będące utworem, przysługuje wyłączne prawo do rozporządzania

takim wydaniem i korzystania z niego w zakresie, o którym mowa w art. 50 pkt 1-3 oraz

8 i 9, przez okres trzydziestu lat od daty publikacji.

Przepisy art. 99

Przy wyznaczaniu czasu ochrony, o którym mowa w art. 99

Wykonywanie praw do artystycznych wykonań, fonogramów, wideogramów, nadań programów,

a także pierwszych wydań oraz wydań naukowych i krytycznych, podlega odpowiednio ograniczeniom

wynikającym z przepisów art. 23-35.

Do artystycznych wykonań, fonogramów, wideogramów, nadań programów, pierwszych wydań

oraz wydań naukowych i krytycznych stosuje się odpowiednio przepisy art. 1 ust. 3

i 4, art. 6, art. 22, art. 39, art. 51, art. 79 ust. 1 i 3 oraz art. 80.

Spory dotyczące praw pokrewnych należą do właściwości sądów okręgowych.

1.

Kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przedmiot będący nośnikiem utworu, artystycznego

wykonania, fonogramu, wideogramu rozpowszechnianego lub zwielokrotnionego bez uprawnienia

albo wbrew jego warunkom nabywa lub pomaga w jego zbyciu albo przedmiot ten przyjmuje

lub pomaga w jego ukryciu,

podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

2.

Jeżeli sprawca uczynił sobie z popełniania przestępstwa określonego w ust. 1 stałe

źródło dochodu albo działalność przestępną, określoną w ust. 1, organizuje lub nią

kieruje,

podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 5.

3.

Jeżeli na podstawie towarzyszących okoliczności sprawca przestępstwa określonego w

ust. 1 lub 2 powinien i może przypuszczać, że przedmiot został uzyskany za pomocą

czynu zabronionego,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

1.

Kto wytwarza przedmioty przeznaczone do niedozwolonego usuwania lub obchodzenia technicznych

zabezpieczeń przed odtwarzaniem, przegrywaniem lub zwielokrotnianiem utworu bądź też

służące do nielegalnego odbioru nadawanych programów, przeznaczonych dla zamkniętego

grona odbiorców, uzyskujących do nich dostęp po zapłaceniu wynagrodzenia usługodawcy,

albo dokonuje obrotu takimi przedmiotami,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3.

2.

Kto posiada, przechowuje lub wykorzystuje przedmioty, o których mowa w ust. 1,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

Kto uniemożliwia lub utrudnia wykonywanie prawa do kontroli korzystania z utworu,

artystycznego wykonania, fonogramu lub wideogramu albo odmawia udzielenia informacji

przewidzianych w art. 47,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

Ściganie przestępstw określonych w art. 115, art. 116 ust. 1, 2 i 4, art. 117 ust.

1, art. 118 ust. 1, art. 118

W sprawach o przestępstwa określone w art. 115-119 pokrzywdzonym jest również właściwa

organizacja zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi.

Minister Sprawiedliwości, w drodze rozporządzenia, może wyznaczyć sądy rejonowe właściwe

do rozpoznawania spraw o przestępstwa, o których mowa w art. 115-119 - na obszarze

właściwości danego sądu okręgowego.

Prezes Rady Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa

narodowego, w drodze zarządzenia, utworzy zespół do spraw przeciwdziałania naruszeniom

prawa autorskiego i praw pokrewnych oraz określi jego skład, zadania i tryb działania.