Oświadczenie rządowe z dnia 11 kwietnia 2000 r. w sprawie przystąpienia przez Rzeczpospolitą Polską do Konwencji o przeprowadzaniu dowodów za granicą w sprawach cywilnych lub handlowych, sporządzonej w Hadze dnia 18 marca 1970 r. (DU_2000_583) | PL

Dz.U. 2000 nr 50 poz. 583 inForce

§ 1 Oświadczenie rządowe z dnia 11 kwietnia 2000 r. w sprawie przystąpienia przez Rzeczpospolitą Polską do Konwencji o przeprowadzaniu dowodów za granicą w sprawach cywilnych lub handlowych, sporządzonej w Hadze dnia 18 marca 1970 r. Open official source

§ 1. Umowa o wspólnej odpowiedzialnoÊci majàtkowej funkcjonariuszy Policji, Stra˝y Granicznej, Paƒstwowej Stra˝y Po˝arnej, S∏u˝by Wi´ziennej i Urz´du

Ochrony Paƒstwa, zwanych dalej „funkcjonariuszami”, za mienie powierzone im ∏àcznie, zwana dalej

„umowà”, mo˝e byç zawarta, je˝eli na przyj´cie wspólnej odpowiedzialnoÊci majàtkowej wyra˝à zgod´

wszyscy funkcjonariusze, którym mienie zosta∏o powierzone.

Dz.U. 2000 nr 50 poz. 583 inForce

§ 2 Oświadczenie rządowe z dnia 11 kwietnia 2000 r. w sprawie przystąpienia przez Rzeczpospolitą Polską do Konwencji o przeprowadzaniu dowodów za granicą w sprawach cywilnych lub handlowych, sporządzonej w Hadze dnia 18 marca 1970 r. Open official source

§ 2. Ka˝da zmiana w sk∏adzie funkcjonariuszy, obj´tych wspólnà odpowiedzialnoÊcià majàtkowà, wymaga zawarcia nowej umowy.

Dz.U. 2000 nr 50 poz. 583 inForce

§ 3 Oświadczenie rządowe z dnia 11 kwietnia 2000 r. w sprawie przystąpienia przez Rzeczpospolitą Polską do Konwencji o przeprowadzaniu dowodów za granicą w sprawach cywilnych lub handlowych, sporządzonej w Hadze dnia 18 marca 1970 r. Open official source

§ 3. 1. Warunkiem ustanowienia wspólnej odpowiedzialnoÊci majàtkowej jest powierzenie mienia

∏àcznie wszystkim funkcjonariuszom, którzy majà byç

obj´ci takà odpowiedzialnoÊcià, na podstawie spisu

rzeczywistego stanu sk∏adników majàtkowych w drodze inwentaryzacji, przeprowadzonej z udzia∏em tych

funkcjonariuszy lub z udzia∏em osób przez nich wskazanych; zainteresowanym funkcjonariuszom nale˝y zapewniç mo˝liwoÊç zg∏aszania uwag w zwiàzku z przebiegiem i wynikami inwentaryzacji.

2. Funkcjonariuszowi obj´temu umowà przys∏uguje prawo wglàdu w ksi´gi rachunkowe — w zakresie

dotyczàcym rozliczania powierzonego mienia, przez

porównanie spisu inwentaryzacji tego mienia z ksi´gami, a tak˝e prawo uczestniczenia w przyjmowaniu i wydawaniu mienia.

Dz.U. 2000 nr 50 poz. 583 inForce

§ 4 Oświadczenie rządowe z dnia 11 kwietnia 2000 r. w sprawie przystąpienia przez Rzeczpospolitą Polską do Konwencji o przeprowadzaniu dowodów za granicą w sprawach cywilnych lub handlowych, sporządzonej w Hadze dnia 18 marca 1970 r. Open official source

§ 4. W umowie strony ustalajà okres, w ciàgu którego nieobecnoÊç funkcjonariusza nie ma wp∏ywu na

zakres odpowiedzialnoÊci zarówno jego, jak i pozosta∏ych funkcjonariuszy ponoszàcych wspólnà odpowiedzialnoÊç majàtkowà; w razie przed∏u˝enia si´ nieobecnoÊci funkcjonariusza ponad ten okres, jest on zwiàzany umowà do czasu zakoƒczenia inwentaryzacji, o ile

zosta∏a ona rozpocz´ta nie póêniej ni˝ w ciàgu siedmiu

dni od dnia up∏ywu okresu ustalonego w umowie.

Dz.U. 2000 nr 50 poz. 583 inForce

§ 5 Oświadczenie rządowe z dnia 11 kwietnia 2000 r. w sprawie przystąpienia przez Rzeczpospolitą Polską do Konwencji o przeprowadzaniu dowodów za granicą w sprawach cywilnych lub handlowych, sporządzonej w Hadze dnia 18 marca 1970 r. Open official source

§ 5. 1. W razie wypowiedzenia przez funkcjonariusza umowy albo odstàpienia od niej przez funkcjonariusza lub kierownika jednostki organizacyjnej, w dyspozycji której znajduje si´ powierzone mienie, funkcjonariusz ponosi wspólnà odpowiedzialnoÊç majàtkowà

za szkod´ w mieniu, której powstanie stwierdzono do

dnia zakoƒczenia inwentaryzacji, je˝eli zostanie ona

rozpocz´ta w terminie, o którym mowa w § 4; w razie

bezskutecznego up∏ywu terminu rozpocz´cia inwentaryzacji, funkcjonariusz jest wolny od odpowiedzialnoÊci od dnia, w którym przesta∏a go wiàzaç umowa.

2. Przepis ust. 1 stosuje si´ odpowiednio w razie

ustania stosunku s∏u˝by lub przeniesienia funkcjonariusza obj´tego wspólnà odpowiedzialnoÊcià majàtkowà.

3. Do dnia zawarcia nowej umowy, w sytuacjach

okreÊlonych w ust. 1 i 2, funkcjonariusze obj´ci wspólnà odpowiedzialnoÊcià majàtkowà nie ponoszà odpowiedzialnoÊci za cz´Êç szkody w mieniu powsta∏à

w czasie obowiàzywania poprzednio zawartej umowy,

za którà odpowiada∏by funkcjonariusz, którego ta umowa przesta∏a wiàzaç.

Dz.U. 2000 nr 50 poz. 583 inForce

§ 6 Oświadczenie rządowe z dnia 11 kwietnia 2000 r. w sprawie przystąpienia przez Rzeczpospolitą Polską do Konwencji o przeprowadzaniu dowodów za granicą w sprawach cywilnych lub handlowych, sporządzonej w Hadze dnia 18 marca 1970 r. Open official source

§ 6. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia.

Prezes Rady Ministrów: J. Buzek

Dz.U. 2000 nr 50 poz. 583 inForce

Wstęp Oświadczenie rządowe z dnia 11 kwietnia 2000 r. w sprawie przystąpienia przez Rzeczpospolitą Polską do Konwencji o przeprowadzaniu dowodów za granicą w sprawach cywilnych lub handlowych, sporządzonej w Hadze dnia 18 marca 1970 r. Open official source

Po zaznajomieniu si´ z powy˝szà konwencjà, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oÊwiadczam, ˝e

— konwencja zosta∏a uznana za s∏usznà,

— Rzeczpospolita Polska postanawia przystàpiç do tej konwencji, zastrzegajàc, i˝ artyku∏ 23 i artyku∏ 33 konwencji nie b´dà mia∏y zastosowania w stosunku do Rzeczypospolitej Polskiej,

— z uwzgl´dnieniem wy˝ej wspomnianego zastrze˝enia konwencja b´dzie niezmiennie zachowywana.

Na dowód czego wydany zosta∏ akt niniejszy, opatrzony piecz´cià Rzeczypospolitej Polskiej.

Dano w Warszawie dnia 19 grudnia 1995 r.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: L. Wa∏´sa

L.S.

Minister Spraw Zagranicznych: W. Bartoszewski

583

OÂWIADCZENIE RZÑDOWE

z dnia 11 kwietnia 2000 r.

w sprawie przystàpienia przez Rzeczpospolità Polskà do Konwencji o przeprowadzaniu dowodów za granicà

w sprawach cywilnych lub handlowych, sporzàdzonej w Hadze dnia 18 marca 1970 r.

Podaje si´ niniejszym do wiadomoÊci, ˝e zgodnie

z artyku∏ami 37 i 39 Konwencji o przeprowadzaniu dowodów za granicà w sprawach cywilnych lub handlowych, sporzàdzonej w Hadze dnia 18 marca 1970 r.,

konwencja zosta∏a ratyfikowana dnia 19 grudnia

1995 r., a dnia 13 lutego 1996 r. Ministerstwu Spraw Zagranicznych Królestwa Niderlandów, jako depozytariuszowi, z∏o˝ony zosta∏ dokument przystàpienia przez

Rzeczpospolità Polskà do wymienionej konwencji.

common law pod nazwà „pre-trial discovery of documents”.

Zgodnie z jej artyku∏em 39 ust´p 3 konwencja wesz∏a w ˝ycie w stosunku do Rzeczypospolitej Polskiej

dnia 13 kwietnia 1996 r.

Konwencja wesz∏a w ˝ycie mi´dzy Rzeczàpospolità

Polskà a

Luksemburgiem

2 czerwca 1996 r.

Danià

22 czerwca 1996 r.

S∏owacjà

25 czerwca 1996 r.

Izraelem

30 czerwca 1996 r.

Finlandià

5 sierpnia 1996 r.

Niderlandami

16 sierpnia 1996 r.

(dla Królestwa w Europie i Aruby)

Niemcami

14 wrzeÊnia 1996 r.

Stanami Zjednoczonymi Ameryki 11 listopada 1996 r.

Norwegià

20 grudnia 1996 r.

Australià

10 stycznia 1997 r.

Zjednoczonym Królestwem

Wielkiej Brytanii

i Irlandii Pó∏nocnej

(tak˝e dla Terytoriów Zale˝nych: Anguilli,

Wysp Kajmanów, Wysp Channel,

Obszarów Suwerennej Bazy na Cyprze,

Wysp Falklandzkich, Gibraltaru,

Hong Kongu i Wyspy Man)

21 lutego 1997 r.

Cyprem

16 marca 1997 r.

W trakcie sk∏adania dokumentu przystàpienia dokonano zg∏oszenia nast´pujàcych oÊwiadczeƒ i zastrze˝eƒ

OÊwiadczenia

Artyku∏ 2 ust´p 1 — organem centralnym wyznaczonym do przyjmowania wniosków o przeprowadzanie dowodów pochodzàcych od sàdów innych Umawiajàcych si´ Paƒstw jest w Rzeczypospolitej Polskiej

Ministerstwo SprawiedliwoÊci.

Artyku∏ 8 — organem wyznaczonym do wydawania

zgody jest Ministerstwo SprawiedliwoÊci.

Artyku∏ 24 i artyku∏ 27 punkt a) — innymi organami

(poza organem centralnym), w∏aÊciwymi do przyjmowania wniosków, sà sàdy wojewódzkie.

Zastrze˝enia

Artyku∏ 23 — Rzeczpospolita Polska oÊwiadcza, ˝e

nie b´dzie wykonywa∏a wniosków, których przedmiotem b´dzie post´powanie znane w paƒstwach prawa

Artyku∏ 33 — Rzeczpospolita Polska wy∏àcza stosowanie na jej terytorium

a) postanowieƒ artyku∏u 4 ust´p 2,

b) postanowieƒ rozdzia∏u II konwencji, z wyjàtkiem

postanowieƒ artyku∏u 15.

Szwecjà

Singapurem

Hiszpanià

Meksykiem

Republikà Czeskà

Chinami

Szwajcarià

— 3033 —

13 kwietnia 1997 r.

4 maja 1997 r.

25 maja 1997 r.

26 lipca 1997 r.

13 stycznia 1998 r.

5 czerwca 1998 r.

11 lipca 1998 r.

JednoczeÊnie podaje si´ do wiadomoÊci, co nast´puje

1. Zgodnie z artyku∏em 38 wymienionej konwencji

wesz∏a ona w ˝ycie dnia 2 paêdziernika 1972 r.

2. Nast´pujàce paƒstwa ratyfikowa∏y konwencj´

w ni˝ej podanych datach

Dania

20 czerwca 1972 r.

Norwegia

3 sierpnia 1972 r.

Stany Zjednoczone Ameryki

8 sierpnia 1972 r.

Francja (dla wszystkich terytoriów

Republiki Francuskiej)

7 sierpnia 1974 r.

Portugalia

12 marca 1975 r.

Szwecja

2 maja 1975 r.

Finlandia

7 kwietnia 1976 r.

Zjednoczone Królestwo

Wielkiej Brytanii

i Irlandii Pó∏nocnej

16 lipca 1976 r.

Luksemburg

26 lipca 1976 r.

Republika Federalna Niemiec

27 kwietnia 1979 r.

Izrael

19 lipca 1979 r.

Królestwo Niderlandów

(dla Królestwa w Europie)

8 kwietnia 1981 r.

W∏ochy

22 czerwca 1982 r.

Hiszpania

22 maja 1987 r.

1)

28 stycznia 1993 r.

Republika Czeska

15 marca 1993 r.

S∏owacja2)

Szwajcaria

2 listopada 1994 r.

3. Nast´pujàce paƒstwa przystàpi∏y do konwencji

Singapur

27 paêdziernika 1978 r.

Barbados

5 marca 1981 r.

Cypr

13 stycznia 1983 r.

Monako

17 stycznia 1986 r.

Argentyna

8 maja 1987 r.

Meksyk

27 lipca 1989 r.

Australia

23 paêdziernika 1992 r.

Wenezuela

1 listopada 1993 r.

¸otwa

28 marca 1995 r.

Estonia

2 lutego 1996 r.

Republika Po∏udniowej Afryki

8 lipca 1997 r.

Chiny

8 grudnia 1997 r.

—————

1) Data z∏o˝enia dokumentu kontynuacji; Czechos∏owacja ra-

tyfikowa∏a konwencj´ dnia 12 maja 1976 r.

2) Jw.

Poz. 583

Nast´pujàce paƒstwa wyrazi∏y zgod´ na przystàpienie Singapuru

Stany Zjednoczone Ameryki

8 lutego 1979 r.

Szwecja

9 lutego 1979 r.

Zjednoczone Królestwo

Wielkiej Brytanii

i Irlandii Pó∏nocnej

14 marca 1979 r.

(zgoda obejmuje tak˝e terytoria

Gibraltaru i Hong Kongu)

Norwegia

21 marca 1979 r.

Czechos∏owacja

4 kwietnia 1979 r.

Dania

7 czerwca 1979 r.

Luksemburg

4 paêdziernika 1979 r.

Francja

28 paêdziernika 1979 r.

Finlandia

13 listopada 1979 r.

Niderlandy

21 kwietnia 1981 r.

(dla Królestwa w Europie)

(dla Aruby: 28 maja 1986 r.)

Niemcy

15 lipca 1981 r.

Izrael

21 lipca 1981 r.

W∏ochy

23 lutego 1983 r.

Portugalia

19 grudnia 1983 r.

Hiszpania

29 czerwca 1994 r.

Szwajcaria

14 listopada 1994 r.

Nast´pujàce paƒstwa wyrazi∏y zgod´ na przystàpienie Barbadosu

Niderlandy

21 kwietnia 1981 r.

(dla Królestwa w Europie)

(dla Aruby: 28 maja 1986 r.)

Stany Zjednoczone Ameryki

21 kwietnia 1981 r.

Luksemburg

5 czerwca 1981 r.

Izrael

21 lipca 1981 r.

Zjednoczone Królestwo

Wielkiej Brytanii

i Irlandii Pó∏nocnej

28 lipca 1981 r.

(zgoda obejmuje tak˝e

Wyspy Kajmany, Wyspy Falklandzkie

i Terytoria Zale˝ne, Gibraltar,

Hong Kong, Wysp´ Man

i Obszary Suwerennej Bazy Akrotiri

i Dhakelia na Cyprze)

Czechos∏owacja

7 sierpnia 1981 r.

Finlandia

10 sierpnia 1981 r.

Szwecja

30 wrzeÊnia 1981 r.

Francja

28 paêdziernika 1981 r.

Dania

10 grudnia 1981 r.

Niemcy

4 lutego 1982 r.

W∏ochy

23 lutego 1983 r.

Portugalia

19 grudnia 1983 r.

Norwegia

16 paêdziernika 1986 r.

Hiszpania

29 czerwca 1994 r.

Szwajcaria

14 listopada 1994 r.

Singapur

8 grudnia 1998 r.

Nast´pujàce paƒstwa wyrazi∏y zgod´ na przystàpienie Cypru

Niderlandy

28 lutego 1983 r.

(dla Królestwa w Europie)

(dla Aruby: 28 maja 1986 r.)

Finlandia

14 marca 1983 r.

Francja

14 marca 1983 r.

Izrael

22 marca 1983 r.

Szwecja

14 kwietnia 1983 r.

Niemcy

28 kwietnia 1983 r.

Czechos∏owacja

7 czerwca 1983 r.

Luksemburg

10 czerwca 1983 r.

W∏ochy

14 czerwca 1983 r.

Zjednoczone Królestwo

Wielkiej Brytanii

i Irlandii Pó∏nocnej

19 sierpnia 1983 r.

(zgoda obejmuje tak˝e

Wyspy Kajmany, Wyspy Falklandzkie

i Terytoria Zale˝ne, Gibraltar,

Hong Kong, Wysp´ Man

i Obszary Suwerennej Bazy Akrotiri

i Dhakelia na Cyprze)

Portugalia

19 grudnia 1983 r.

Dania

13 grudnia 1985 r.

Norwegia

16 paêdziernika 1986 r.

Stany Zjednoczone Ameryki

1 grudnia 1987 r.

Hiszpania

11 maja 1994 r.

Szwajcaria

14 listopada 1994 r.

Singapur

8 grudnia 1998 r.

Nast´pujàce paƒstwa wyrazi∏y zgod´ na przystàpienie Monako

Niderlandy

15 maja 1986 r.

(dla Królestwa w Europie)

(dla Aruby: 28 maja 1986 r.)

Niemcy

13 czerwca 1986 r.

Zjednoczone Królestwo

Wielkiej Brytanii

i Irlandii Pó∏nocnej

19 czerwca 1986 r.

(zgoda obejmuje tak˝e

Wyspy Kajmany, Falklandy,

Gibraltar, Guernsey,

Hong Kong, Wysp´ Man,

Wyspy Po∏udniowa Georgia

i Po∏udniowy Sandwich

oraz Obszary Suwerennej Bazy Akrotiri

i Dhakelia na Cyprze)

Finlandia

24 lipca 1986 r.

W∏ochy

24 lipca 1986 r.

Norwegia

16 paêdziernika 1986 r.

Czechos∏owacja

31 paêdziernika 1986 r.

Szwecja

19 listopada 1986 r.

Dania

24 listopada 1986 r.

Izrael

30 stycznia 1987 r.

Francja

4 listopada 1987 r.

Stany Zjednoczone Ameryki

Portugalia

Cypr

Hiszpania

Szwajcaria

Singapur

Poz. 583

1 grudnia 1987 r.

15 sierpnia 1991 r.

19 listopada 1992 r.

29 lipca 1994 r.

14 listopada 1994 r.

8 grudnia 1998 r.

Nast´pujàce paƒstwa wyrazi∏y zgod´ na przystàpienie Argentyny

Luksemburg

15 lipca 1987 r.

W∏ochy

11 sierpnia 1987 r.

Niderlandy

11 wrzeÊnia 1987 r.

(dla Królestwa w Europie i Aruby)

Szwecja

21 wrzeÊnia 1987 r.

Izrael

24 wrzeÊnia 1987 r.

Dania

8 paêdziernika 1987 r.

Francja

12 listopada 1987 r.

Stany Zjednoczone Ameryki

1 grudnia 1987 r.

Norwegia

28 stycznia 1988 r.

Zjednoczone Królestwo

Wielkiej Brytanii

i Irlandii Pó∏nocnej

12 lutego1988 r.

(zgoda obejmuje tak˝e

Anguill´, Wyspy Kajmany,

Falklandy, Gibraltar, Guernsey,

Hong Kong, Wysp´ Man,

Wyspy Po∏udniowa Georgia

i Po∏udniowy Sandwich

oraz Obszary Suwerennej Bazy

Akrotiri i Dhakelia na Cyprze)

— w odniesieniu do Jersey

11 lipca 1988 r.

Czechos∏owacja

12 lutego 1988 r.

Niemcy

22 kwietnia 1988 r.

Finlandia

5 lutego 1990 r.

Cypr

19 listopada 1994 r.

Hiszpania

29 czerwca 1994 r.

Szwajcaria

14 listopada 1994 r.

Singapur

8 grudnia 1998 r.

Nast´pujàce paƒstwa wyrazi∏y zgod´ na przystàpienie Meksyku

Norwegia

21 wrzeÊnia 1989 r.

Izrael

18 paêdziernika 1989 r.

Stany Zjednoczone Ameryki 25 paêdziernika 1989 r.

Argentyna

26 paêdziernika 1989 r.

Finlandia

17 listopada 1989 r.

Dania

23 listopada 1989 r.

Zjednoczone Królestwo

Wielkiej Brytanii

i Irlandii Pó∏nocnej

15 stycznia 1990 r.

(zgoda obejmuje tak˝e

Anguill´, Wyspy Kajmany,

Wyspy Falklandzkie, Gibraltar, Guernsey,

Hong Kong, Wysp´ Man, Jersey,

Wyspy Po∏udniowa Georgia

i Po∏udniowy Sandwich

oraz Obszary Suwerennej Bazy

Akrotiri i Dhakelia na Cyprze)

Niemcy

22 stycznia 1990 r.

Czechos∏owacja

1 lutego 1990 r.

Niderlandy

15 lutego 1990 r.

(dla Królestwa w Europie)

(dla Aruby: 19 marca 1991 r.)

Szwecja

16 lutego 1990 r.

Portugalia

15 sierpnia 1991 r.

Cypr

19 listopada 1992 r.

Hiszpania

29 czerwca 1994 r.

Szwajcaria

14 listopada 1994 r.

W∏ochy

26 marca 1996 r.

Francja

29 czerwca 1998 r.

Singapur

8 grudnia 1998 r.

Nast´pujàce paƒstwa wyrazi∏y zgod´ na przystàpienie Australii

Luksemburg

11 grudnia 1992 r.

Niderlandy

16 grudnia 1992 r.

(dla Królestwa w Europie)

(dla Aruby: 20 maja 1993 r.)

Francja

26 stycznia 1993 r.

Dania

11 lutego 1993 r.

Zjednoczone Królestwo

Wielkiej Brytanii

i Irlandii Pó∏nocnej

19 lutego 1993 r.

(zgoda obejmuje tak˝e

obszar administracyjny Guernsey,

obszar administracyjny Jersey, Wysp´ Man,

Anguill´, Wyspy Kajmany,

Wyspy Falklandzkie, Gibraltar,

Hong Kongu, Wyspy Po∏udniowa

Georgia i Po∏udniowy Sandwich)

Cypr

20 kwietnia 1993 r.

Niemcy

4 maja 1993 r.

Finlandia

24 maja 1993 r.

Stany Zjednoczone Ameryki

23 czerwca 1993 r.

Szwecja

31 grudnia 1993 r.

Norwegia

19 kwietnia 1994 r.

Hiszpania

29 czerwca 1994 r.

Szwajcaria

14 listopada 1994 r.

W∏ochy

17 listopada 1995 r.

S∏owacja

21 marca 1996 r.

Izrael

10 stycznia 1997 r.

Republika Czeska

1 kwietnia 1997 r.

Argentyna

22 maja 1997 r.

Singapur

26 maja 1997 r.

Meksyk

27 maja 1997 r.

Barbados

22 sierpnia 1997 r.

Poz. 583

Nast´pujàce paƒstwa wyrazi∏y zgod´ na przystàpienie Wenezueli

Luksemburg

21 stycznia 1994 r.

Cypr

28 lutego 1994 r.

Francja

18 marca 1994 r.

Norwegia

29 marca 1994 r.

Niderlandy

19 kwietnia 1994 r.

(dla Królestwa w Europie i Aruby)

Zjednoczone Królestwo

Wielkiej Brytanii

i Irlandii Pó∏nocnej

16 czerwca 1994 r.

(dla wszystkich terytoriów,

które Zjednoczone Królestwo

reprezentuje w stosunkach

mi´dzynarodowych

i na które rozszerzono

stosowanie konwencji)

Szwecja

5 lipca 1994 r.

Niemcy

22 sierpnia 1994 r.

Dania

28 wrzeÊnia 1994 r.

Hiszpania

8 grudnia 1994 r.

Finlandia

10 stycznia 1995 r.

Stany Zjednoczone Ameryki

25 sierpnia 1995 r.

W∏ochy

17 listopada 1995 r.

Australia

21 listopada 1995 r.

Izrael

19 stycznia 1996 r.

S∏owacja

21 marca 1996 r.

Meksyk

27 maja 1997 r.

Republika Czeska

14 listopada 1997 r.

Szwajcaria

12 maja 1998 r.

Singapur

8 grudnia 1998 r.

Nast´pujàce paƒstwa wyrazi∏y zgod´ na przystàpienie ¸otwy

Luksemburg

16 maja 1995 r.

Finlandia

22 czerwca 1995 r.

Zjednoczone Królestwo

Wielkiej Brytanii

i Irlandii Pó∏nocnej

14 lipca 1995 r.

W∏ochy

17 listopada 1995 r.

Australia

21 listopada 1995 r.

Norwegia

28 listopada 1995 r.

Izrael

29 grudnia 1995 r.

S∏owacja

21 marca 1996 r.

Dania

23 kwietnia 1996 r.

Niderlandy

17 czerwca 1996 r.

(dla Królestwa w Europie i Aruby)

Szwecja

14 sierpnia 1996 r.

Stany Zjednoczone Ameryki

12 wrzeÊnia 1996 r.

Cypr

15 stycznia 1997 r.

Singapur

5 marca 1997 r.

Hiszpania

26 marca 1997 r.

Meksyk

27 maja 1997 r.

Republika Czeska

14 listopada 1997 r.

Szwajcaria

Francja

— 3036 —

12 maja 1998 r.

6 stycznia 1999 r.

Nast´pujàce paƒstwa wyrazi∏y zgod´ na przystàpienie Estonii

Luksemburg

19 kwietnia 1996 r.

Dania

23 kwietnia 1996 r.

S∏owacja

26 kwietnia 1996 r.

Izrael

1 maja 1996 r.

W∏ochy

7 maja 1996 r.

Finlandia

6 czerwca 1996 r.

Niderlandy

17 czerwca 1996 r.

(dla Królestwa w Europie i Aruby)

Niemcy

2 lipca 1996 r.

Stany Zjednoczone Ameryki

12 wrzeÊnia 1996 r.

Norwegia

21 paêdziernika 1996 r.

Australia

11 listopada 1996 r.

Zjednoczone Królestwo

Wielkiej Brytanii

i Irlandii Pó∏nocnej

23 grudnia 1996 r.

(zgoda obejmuje tak˝e Terytoria

Zale˝ne: Anguill´, Wyspy Kajmany,

Wyspy Channel, Obszary

Suwerennej Bazy na Cyprze,

Wyspy Falklandzkie, Gibraltar,

Hong Kong i Wysp´ Man)

Cypr

15 stycznia 1997 r.

Szwecja

12 lutego 1997 r.

Singapur

5 marca 1997 r.

Hiszpania

26 marca 1997 r.

Meksyk

27 maja 1997 r.

Republika Czeska

14 listopada 1997 r.

Szwajcaria

12 maja 1998 r.

Nast´pujàce paƒstwa wyrazi∏y zgod´ na przystàpienie Republiki Po∏udniowej Afryki

¸otwa

20 sierpnia 1997 r.

Niderlandy

25 sierpnia 1997 r.

(dla Królestwa w Europie i Aruby)

Izrael

10 wrzeÊnia 1997 r.

Finlandia

29 wrzeÊnia 1997 r.

S∏owacja

14 paêdziernika 1997 r.

Niemcy

13 listopada 1997 r.

Republika Czeska

14 listopada 1997 r.

Australia

18 listopada 1997 r.

Szwecja

25 listopada 1997 r.

Polska

12 grudnia 1997 r.

Zjednoczone Królestwo

Wielkiej Brytanii

i Irlandii Pó∏nocnej

7 stycznia 1998 r.

(tak˝e dla Terytoriów Zale˝nych

Anguilli, Wysp Kajmanów, Wysp Channel,

Obszarów Suwerennej Bazy

na Cyprze, Wysp Falklandzkich, Gibraltaru

i Wyspy Man)

Poz. 583

Portugalia

8 maja 1998 r.

Szwajcaria

12 maja 1998 r.

Specjalny Region Administracyjny

Hong Kong

25 wrzeÊnia 1998 r.

Francja

6 stycznia 1999 r.

Dania

7 lipca 1999 r.

Nast´pujàce paƒstwa wyrazi∏y zgod´ na przystàpienie Chin

Niderlandy

6 lutego 1998 r.

(dla Królestwa w Europie i Aruby)

Luksemburg

10 lutego 1998 r.

Republika Czeska

27 lutego 1998 r.

Izrael

13 marca 1998 r.

Polska

6 kwietnia 1998 r.

Finlandia

24 kwietnia 1998 r.

Niemcy

7 maja 1998 r.

W∏ochy

17 czerwca 1998 r.

S∏owacja

6 lipca 1998 r.

Francja

6 stycznia 1999 r.

Dania

7 lipca 1999 r.

Hiszpania

20 lipca 1999 r.

W nocie z dnia 6 lutego 1973 r., otrzymanej przez

Ministerstwo Spraw Zagranicznych Królestwa Niderlandów dnia 9 lutego 1973 r., Rzàd Stanów Zjednoczonych Ameryki oÊwiadczy∏, zgodnie z artyku∏em 40

ust´p 2, ˝e stosowanie konwencji rozciàga si´ na Guam, Puerto Rico i Wyspy Dziewicze.

W liÊcie z dnia 21 czerwca 1978 r., otrzymanym

przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych Królestwa

Niderlandów dnia 23 czerwca 1978 r., Chargé d’Affaires Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej w Hadze oÊwiadczy∏ w imieniu Zjednoczonego Królestwa, zgodnie z artyku∏em 40 ust´p 2, ˝e

stosowanie konwencji rozciàga si´ na Hong Kong.

Wchodzi ona w ˝ycie w stosunku do Hong Kongu

dnia 22 sierpnia 1978 r.

W liÊcie z dnia 20 listopada 1978 r., otrzymanym

przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych Królestwa

Niderlandów w dniu 21 listopada 1978 r., Ambasador

Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii

Pó∏nocnej oÊwiadczy∏, zgodnie z artyku∏em 40 ust´p 2,

˝e stosowanie konwencji rozciàga si´ na Gibraltar.

Wchodzi ona w ˝ycie w stosunku do Gibraltaru dnia

20 stycznia 1979 r.

W liÊcie z dnia 25 lipca 1979 r., otrzymanym przez

Ministerstwo Spraw Zagranicznych Królestwa Niderlandów dnia 25 lipca 1979 r., Chargé d’Affaires Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej w Hadze oÊwiadczy∏, zgodnie z artyku∏em 40, ˝e

stosowanie konwencji rozciàga si´ na Obszary Suwerennej Bazy Akrotiri i Dhakelia na Cyprze.

Wchodzi ona w ˝ycie w stosunku do Obszarów Suwerennej Bazy Akrotiri i Dhakelia na Cyprze dnia

24 sierpnia 1979 r.

W liÊcie z dnia 23 listopada 1979 r., otrzymanym

przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych Królestwa

Niderlandów dnia 26 listopada 1979 r., Ambasador

Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii

Pó∏nocnej w Hadze oÊwiadczy∏, zgodnie z artyku∏em

40, ˝e stosowanie konwencji rozciàga si´ na Wyspy

Falklandy i Terytoria Zale˝ne.

Wchodzi ona w ˝ycie w stosunku do Wysp Falklandzkich i Terytoriów Zale˝nych dnia 25 stycznia 1980 r.

W liÊcie z dnia 16 kwietnia 1980 r., otrzymanym

przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych Królestwa Niderlandów dnia 16 kwietnia 1980 r., Ambasador Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej w Hadze oÊwiadczy∏, zgodnie z artyku∏em 40, ˝e stosowanie konwencji rozciàga si´ na Wysp´ Man.

Wchodzi ona w ˝ycie w stosunku do Wyspy Man

dnia 15 czerwca 1980 r.

W liÊcie z dnia 16 wrzeÊnia 1980 r., otrzymanym

przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych Królestwa

Niderlandów tego samego dnia, Ambasador Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej oÊwiadczy∏, zgodnie z artyku∏em 40, ˝e stosowanie

konwencji rozciàga si´ na Wyspy Kajmany.

Wchodzi ona w ˝ycie w stosunku do Wysp Kajmanów dnia 15 listopada 1980 r.

W liÊcie z dnia 13 listopada 1985 r., otrzymanym

przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych Królestwa

Niderlandów dnia 19 listopada 1985 r., Zjednoczone

Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej oÊwiadczy∏o, zgodnie z artyku∏em 40, ˝e stosowanie konwencji rozciàga si´ na Guernsey.

Wchodzi ona w ˝ycie w stosunku do Guernsey dnia

18 stycznia 1986 r.

Królestwo Niderlandów oÊwiadczy∏o dnia 28 maja

1986 r., zgodnie z artyku∏em 40, ˝e stosowanie konwencji rozciàga si´ na Arub´.

Wchodzi ona w ˝ycie w stosunku do Aruby dnia 27

lipca 1986 r.

W liÊcie z dnia 1 lipca 1986 r., otrzymanym przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych Królestwa Niderlandów dnia 3 lipca 1986 r., Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej oÊwiadczy∏o zgodnie

z artyku∏em 40, ˝e stosowanie konwencji rozciàga si´

na Anguill´.

Wchodzi ona w ˝ycie w stosunku do Anguilli dnia

1 wrzeÊnia 1996 r.

W liÊcie z dnia 29 grudnia 1986 r., otrzymanym

przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych Królestwa

Niderlandów dnia 6 stycznia 1987 r., Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej oÊwiadczy∏o, zgodnie z artyku∏em 40, ˝e stosowanie konwencji

rozciàga si´ na Jersey.

Wchodzi ona w ˝ycie w stosunku do Jersey dnia

7 marca 1987 r.

Poz. 583

Zgodnie z artyku∏em 38 ust´p 1 konwencja wesz∏a

w ˝ycie w stosunku do Danii, Norwegii i Stanów Zjednoczonych Ameryki dnia 7 paêdziernika 1972 r.

Konwencja wesz∏a w ˝ycie w stosunku do

Francji

6 paêdziernika 1974 r.

(dla wszystkich terytoriów

Republiki Francuskiej)

Portugalii

11 maja 1975 r.

Szwecji

1 lipca 1975 r.

Finlandii

6 czerwca 1976 r.

Czechos∏owacji

11 lipca 1976 r.

Zjednoczonego Królestwa

Wielkiej Brytanii

i Irlandii Pó∏nocnej

14 wrzeÊnia 1976 r.

Luksemburga

26 wrzeÊnia 1877 r.

Niemiec

26 czerwca 1979 r.

Izraela

17 wrzeÊnia 1979 r.

Niderlandów

7 czerwca 1981 r.

(dla Królestwa w Europie)

W∏och

21 sierpnia 1982 r.

Hiszpanii

21 lipca 1987 r.

Wenezueli

17 maja 1994 r.

Szwajcarii

1 stycznia 1995 r.

¸otwy

27 maja 1995 r.

Estonii

2 kwietnia 1996 r.

Polski

13 kwietnia 1996 r.

Republiki Po∏udniowej Afryki

6 wrzeÊnia 1997 r.

Zgodnie z artyku∏em 39 ust´p 3 konwencja wesz∏a

w ˝ycie w stosunku do Singapuru dnia 28 grudnia

1978 r.

WejÊcie w ˝ycie mi´dzy Singapurem a

Stanami Zjednoczonymi Ameryki 9 kwietnia 1979 r.

Szwecjà

10 kwietnia 1979 r.

Zjednoczonym Królestwem

Wielkiej Brytanii

i Irlandii Pó∏nocnej

13 maja 1979 r.

(tak˝e dla Gibraltaru i Hong Kongu)

Norwegià

20 maja 1979 r.

Czechos∏owacjà

3 czerwca 1979 r.

Danià

7 sierpnia 1979 r.

Luksemburgiem

3 grudnia 1979 r.

Francjà

27 grudnia 1979 r.

Finlandià

12 stycznia 1980 r.

Niderlandami

20 czerwca 1981 r.

(dla Królestwa w Europie)

(dla Aruby: 27 lipca 1986 r.)

Niemcami

13 wrzeÊnia 1981 r.

Izraelem

19 wrzeÊnia 1981 r.

W∏ochami

24 kwietnia 1983 r.

Portugalià

17 lutego 1984 r.

Hiszpanià

28 sierpnia 1994 r.

Szwajcarià

Estonià

¸otwà

Polskà

Australià

Barbadosem

Cyprem

Monako

Argentynà

Meksykiem

Wenezuelà

— 3038 —

13 stycznia 1995 r.

4 maja 1997 r.

25 lipca 1997 r.

6 lutego 1999 r.

Zgodnie z artyku∏em 39 ust´p 3 konwencja wesz∏a

w ˝ycie w stosunku do Barbadosu dnia 4 maja 1981 r.

WejÊcie w ˝ycie mi´dzy Barbadosem a

Niderlandami

20 czerwca 1981 r.

(dla Królestwa w Europie)

(dla Aruby: 27 lipca 1986 r.)

Stanami Zjednoczonymi Ameryki 20 czerwca 1981 r.

Luksemburgiem

4 sierpnia 1981 r.

Izraelem

19 wrzeÊnia 1981 r.

Zjednoczonym Królestwem

Wielkiej Brytanii

i Irlandii Pó∏nocnej

21 wrzeÊnia 1981 r.

(tak˝e dla Wysp Kajmanów,

Wysp Falklandzkich i Terytoriów Zale˝nych,

Gibraltaru, Hong Kongu, Wyspy Man

i Obszarów Suwerennej Bazy

Akrotiri i Dhakelia na Cyprze)

Czechos∏owacjà

6 paêdziernika 1981 r.

Finlandià

9 paêdziernika 1981 r.

Szwecjà

29 listopada 1981 r.

Francjà

27 grudnia 1981 r.

Danià

8 lutego 1982 r.

Niemcami

5 kwietnia 1982 r.

W∏ochami

24 kwietnia 1983 r.

Portugalià

17 lutego 1984 r.

Norwegià

15 grudnia 1986 r.

Hiszpanià

28 sierpnia 1994 r.

Szwajcarià

13 stycznia 1995 r.

Australià

21 paêdziernika 1997 r.

Singapurem

6 lutego 1999 r.

Zgodnie z artyku∏em 39 ust´p 3 konwencja wesz∏a

w ˝ycie w stosunku do Cypru dnia 14 marca 1983 r.

WejÊcie w ˝ycie mi´dzy Cyprem a

Niderlandami

29 kwietnia 1983 r.

(dla Królestwa w Europie)

(dla Aruby: 27 lipca 1986 r.)

Finlandià

13 maja 1983 r.

Francjà

13 maja 1983 r.

Izraelem

21 maja 1983 r.

Szwecjà

13 czerwca 1983 r.

Poz. 583

Niemcami

27 czerwca 1983 r.

Czechos∏owacjà

6 sierpnia 1983 r.

Luksemburgiem

9 sierpnia 1983 r.

W∏ochami

13 sierpnia 1983 r.

Zjednoczonym Królestwem

Wielkiej Brytanii

i Irlandii Pó∏nocnej

18 paêdziernika 1983 r.

(tak˝e dla Wysp Kajmanów,

Wysp Falklandzkich i Terytoriów Zale˝nych,

Gibraltaru, Hong Kongu, Wyspy Man

i Obszarów Suwerennej Bazy

Akrotiri i Dhakelia na Cyprze)

Portugalià

17 lutego 1984 r.

Danià

11 lutego 1986 r.

Norwegià

15 grudnia 1986 r.

Stanami Zjednoczonymi Ameryki 30 stycznia 1988 r.

Argentynà

18 stycznia 1993 r.

Meksykiem

18 stycznia 1993 r.

Monako

18 stycznia 1993 r.

Australià

19 czerwca 1993 r.

Wenezuelà

29 kwietnia 1994 r.

Hiszpanià

10 lipca 1994 r.

Szwajcarià

13 stycznia 1995 r.

Estonià

16 marca 1997 r.

¸otwà

16 marca 1997 r.

Polskà

16 marca 1997 r.

Singapurem

6 lutego 1999 r.

Zgodnie z artyku∏em 39 ust´p 3 konwencja wesz∏a

w ˝ycie w stosunku do Monako dnia 18 marca 1986 r.

WejÊcie w ˝ycie mi´dzy Monako a

Niderlandami

14 lipca 1986 r.

(dla Królestwa w Europie)

(dla Aruby: 27 lipca 1986 r.)

Niemcami

12 sierpnia 1986 r.

Zjednoczonym Królestwem

Wielkiej Brytanii

i Irlandii Pó∏nocnej

18 sierpnia 1986 r.

(tak˝e dla Wysp Kajmanów,

Falklandów, Gibraltaru, Guernsey,

Hong Kongu, Wyspy Man,

Wysp Po∏udniowa Georgia

i Po∏udniowy Sandwich

oraz Obszarów Suwerennej

Bazy Akrotiri i Dhakelia na Cyprze)

Finlandià

22 wrzeÊnia 1986 r.

W∏ochami

22 wrzeÊnia 1986 r.

Norwegià

15 grudnia 1986 r.

Czechos∏owacjà

30 grudnia 1986 r.

Szwecjà

18 stycznia 1987 r.

Danià

23 stycznia 1987 r.

Izraelem

31 marca 1987 r.

Francjà

3 stycznia 1988 r.

Stanami Zjednoczonymi Ameryki 30 stycznia 1988 r.

Portugalià

Cyprem

Hiszpanià

Szwajcarià

Singapurem

— 3039 —

14 paêdziernika 1991 r.

18 stycznia 1993 r.

28 sierpnia 1994 r.

13 stycznia 1995 r.

6 lutego 1999 r.

Zgodnie z artyku∏em 39 ust´p 3 konwencja wesz∏a

w ˝ycie w stosunku do Republiki Argentyƒskiej dnia

7 lipca 1987 r.

WejÊcie w ˝ycie mi´dzy Argentynà a

Luksemburgiem

13 wrzeÊnia 1987 r.

W∏ochami

10 paêdziernika 1987 r.

Niderlandami

10 listopada 1987 r.

(dla Królestwa w Europie i Aruby)

Szwecjà

20 listopada 1987 r.

Izraelem

23 listopada 1987 r.

Danià

7 grudnia 1987 r.

Francjà

11 stycznia 1988 r.

Stanami Zjednoczonymi Ameryki 30 stycznia 1988 r.

Norwegià

28 marca 1988 r.

Zjednoczonym Królestwem

Wielkiej Brytanii

i Irlandii Pó∏nocnej

11 kwietnia 1988 r.

(tak˝e dla Anguilli, Wysp

Kajmanów, Falklandów,

Gibraltaru, Guernsey, Hong Kongu,

Wyspy Man, Wysp Po∏udniowa Georgia

i Po∏udniowy Sandwich,

Obszarów Suwerennej Bazy

Akrotiri i Dhakelia na Cyprze)

(dla Jersey: 9 wrzeÊnia 1988 r.)

Czechos∏owacjà

11 kwietnia 1988 r.

Niemcami

21 czerwca 1988 r.

Meksykiem

25 grudnia 1989 r.

Finlandià

6 kwietnia 1990 r.

Cyprem

18 stycznia 1993 r.

Hiszpanià

28 sierpnia 1994 r.

Szwajcarià

13 stycznia 1995 r.

Australià

21 lipca 1997 r.

Singapurem

6 lutego 1999 r.

Zgodnie z artyku∏em 39 ust´p 3 konwencja wesz∏a

w ˝ycie w stosunku do Meksyku dnia 25 wrzeÊnia

1989 r.

WejÊcie w ˝ycie mi´dzy Meksykiem a

Norwegià

20 listopada 1989 r.

Izraelem

17 grudnia 1989 r.

Stanami Zjednoczonymi Ameryki 24 grudnia 1989 r.

Argentynà

25 grudnia 1989 r.

Finlandià

16 stycznia 1990 r.

Danià

22 stycznia 1990 r.

Zjednoczonym Królestwem

Wielkiej Brytanii

i Irlandii Pó∏nocnej

16 marca 1990 r.

Poz. 583

(tak˝e dla Anguilli, Wysp Kajmanów,

Wysp Falklandzkich, Gibraltaru, Guernsey,

Hong Kongu, Wyspy Man, Jersey,

Wysp Po∏udniowa Georgia

i Po∏udniowy Sandwich oraz

Obszarów Suwerennej Bazy

Akrotiri i Dhakelia na Cyprze)

Niemcami

23 marca 1990 r.

Czechos∏owacjà

2 kwietnia 1990 r.

Niderlandami

16 kwietnia 1990 r.

(dla Królestwa w Europie)

(dla Aruby: 18 maja 1991 r.)

Szwecjà

17 kwietnia 1990 r.

Portugalià

14 paêdziernika 1991 r.

Cyprem

18 stycznia 1993 r.

Hiszpanià

28 sierpnia 1994 r.

Szwajcarià

13 stycznia 1995 r.

W∏ochami

25 maja 1996 r.

Australià

26 lipca 1997 r.

Estonià

26 lipca 1997 r.

¸otwà

26 lipca 1997 r.

Polskà

26 lipca 1997 r.

Wenezuelà

26 lipca 1997 r.

Francjà

28 sierpnia 1998 r.

Singapurem

6 lutego 1999 r.

Zgodnie z artyku∏em 39 ust´p 3 konwencja wesz∏a

w ˝ycie w stosunku do Australii dnia 22 grudnia 1992 r.

WejÊcie w ˝ycie mi´dzy Australià a

Luksemburgiem

9 lutego 1993 r.

Niderlandami

14 lutego 1993 r.

(dla Królestwa w Europie)

(dla Aruby: 19 lipca 1993 r.)

Francjà

27 marca 1993 r.

Danià

12 kwietnia 1993 r.

Zjednoczonym Królestwem

Wielkiej Brytanii

i Irlandii Pó∏nocnej

20 kwietnia 1993 r.

(tak˝e dla obszaru administracyjnego Guernsey,

obszaru administracyjnego Jersey, Wyspy Man,

Anguilli, Wysp Kajmanów, Wysp Falklandzkich,

Gibraltaru, Hong Kongu

oraz Wysp Po∏udniowa Georgia

i Po∏udniowy Sandwich)

Cyprem

19 czerwca 1993 r.

Niemcami

3 lipca 1993 r.

Finlandià

23 lipca 1993 r.

Stanami Zjednoczonymi Ameryki 22 sierpnia 1993 r.

Szwecjà

1 marca 1994 r.

Norwegià

18 czerwca 1994 r.

Hiszpanià

28 sierpnia 1994 r.

Szwajcarià

13 stycznia 1995 r.

W∏ochami

16 stycznia 1996 r.

¸otwà

20 stycznia 1996 r.

Wenezuelà

20 stycznia 1996 r.

S∏owacjà

20 maja 1996 r.

Estonià

10 stycznia 1997 r.

Polskà

10 stycznia 1997 r.

Izraelem

11 marca 1997 r.

Republikà Czeskà

31 maja 1997 r.

Argentynà

21 lipca 1997 r.

Singapurem

25 lipca 1997 r.

Meksykiem

26 lipca 1997 r.

Barbadosem

21 paêdziernika 1997 r.

Republikà Po∏udniowej Afryki

17 stycznia 1998 r.

Zgodnie z artyku∏em 39 ust´p 3 konwencja wesz∏a

w ˝ycie w stosunku do Wenezueli dnia 31 grudnia

1993 r.

WejÊcie w ˝ycie mi´dzy Wenezuelà a

Luksemburgiem

22 marca 1994 r.

Cyprem

29 kwietnia 1994 r.

Francjà

17 maja 1994 r.

Norwegià

28 maja 1994 r.

Niderlandami

18 czerwca 1994 r.

(dla Królestwa w Europie i dla Aruby)

Zjednoczonym Królestwem

Wielkiej Brytanii

i Irlandii Pó∏nocnej

15 sierpnia 1994 r.

(dla wszystkich terytoriów,

za które Zjednoczone Królestwo

odpowiada w stosunkach

mi´dzynarodowych

i na które zosta∏o rozszerzone

stosowanie konwencji)

Szwecjà

3 wrzeÊnia 1994 r.

Niemcami

21 paêdziernika 1994 r.

Danià

27 listopada 1994 r.

Hiszpanià

6 lutego 1995 r.

Finlandià

11 marca 1995 r.

Stanami Zjednoczonymi

Ameryki

24 paêdziernika 1995 r.

W∏ochami

16 stycznia 1996 r.

Australià

20 stycznia 1996 r.

Izraelem

19 marca 1996 r.

S∏owacjà

20 maja 1996 r.

Meksykiem

26 lipca 1997 r.

Republikà Czeskà

13 stycznia 1998 r.

Szwajcarià

11 lipca 1998 r.

Singapurem

6 lutego 1999 r.

Zgodnie z artyku∏em 39 ust´p 3 konwencja wesz∏a

w ˝ycie w stosunku do ¸otwy dnia 27 maja 1995 r.

WejÊcie w ˝ycie mi´dzy ¸otwà a

Luksemburgiem

15 lipca 1995 r.

Finlandià

21 sierpnia 1995 r.

Poz. 583

Zjednoczonym Królestwem

Wielkiej Brytanii

i Irlandii Pó∏nocnej

12 wrzeÊnia 1995 r.

Niemcami

17 listopada 1995 r.

W∏ochami

16 stycznia 1996 r.

Australià

20 stycznia 1996 r.

Norwegià

27 stycznia 1996 r.

Izraelem

27 lutego 1996 r.

S∏owacjà

20 maja 1996 r.

Danià

22 czerwca 1996 r.

Niderlandami

16 sierpnia 1996 r.

(dla Królestwa w Europie i Aruby)

Szwecjà

13 paêdziernika 1996 r.

Stanami Zjednoczonymi

Ameryki

11 paêdziernika 1996 r.

Cyprem

16 marca 1997 r.

Singapurem

4 maja 1997 r.

Hiszpanià

25 maja 1997 r.

Meksykiem

26 lipca 1997 r.

Republikà Po∏udniowej Afryki 19 paêdziernika 1997 r.

Republikà Czeskà

13 stycznia 1998 r.

Szwajcarià

11 lipca 1998 r.

Francjà

7 marca 1999 r.

Zgodnie z artyku∏em 39 ust´p 3 konwencja wesz∏a

w ˝ycie w stosunku do Estonii dnia 2 kwietnia 1996 r.

WejÊcie w ˝ycie mi´dzy Estonià a

Luksemburgiem

18 czerwca 1996 r.

Danià

22 czerwca 1996 r.

S∏owacjà

25 czerwca 1996 r.

Izraelem

30 czerwca 1996 r.

W∏ochami

6 lipca 1996 r.

Finlandià

5 sierpnia 1996 r.

Niderlandami

16 sierpnia 1996 r.

(dla Królestwa w Europie i Aruby)

Niemcami

31 sierpnia 1996 r.

Stanami Zjednoczonymi Ameryki 11 listopada 1996 r.

Norwegià

20 grudnia 1996 r.

Australià

10 stycznia 1997 r.

Zjednoczonym Królestwem

Wielkiej Brytanii

i Irlandii Pó∏nocnej

21 lutego 1997 r.

(tak˝e dla Terytoriów Zale˝nych

Anguilli, Wysp Kajmanów,

Wysp Channel, Obszarów

Suwerennej Bazy na Cyprze,

Wysp Falklandzkich, Gibraltaru,

Hong Kongu i Wyspy Man)

Cyprem

16 marca 1997 r.

Szwecjà

13 kwietnia 1997 r.

Singapurem

4 maja 1997 r.

Hiszpanià

25 maja 1997 r.

Meksykiem

26 lipca 1997 r.

Republikà Czeskà

Szwajcarià

— 3041 —

13 stycznia 1998 r.

11 lipca 1998 r.

Zgodnie z artyku∏em 39 ust´p 3 konwencja wesz∏a

w ˝ycie w stosunku do Republiki Po∏udniowej Afryki

dnia 6 wrzeÊnia 1997 r.

Poz. 583

4. Ponadto podaje si´ do wiadomoÊci, ˝e podczas

sk∏adania dokumentów ratyfikacji, przyj´cia, zatwierdzenia lub przystàpienia do konwencji z∏o˝one zosta∏y

przez nast´pujàce paƒstwa podane ni˝ej oÊwiadczenia

i zastrze˝enia

AUSTRALIA

WejÊcie w ˝ycie mi´dzy Republikà Po∏udniowej

Afryki a

¸otwà

19 paêdziernika 1997 r.

Niderlandami

24 paêdziernika 1997 r.

(dla Królestwa w Europie i Aruby)

Izraelem

9 listopada 1997 r.

Finlandià

28 listopada 1997 r.

S∏owacjà

13 grudnia 1997 r.

Niemcami

12 stycznia 1998 r.

Australià

17 stycznia 1998 r.

Republikà Czeskà

13 stycznia 1998 r.

Szwecjà

24 stycznia 1998 r.

Polskà

10 lutego 1998 r.

Zjednoczonym Królestwem

Wielkiej Brytanii

i Irlandii Pó∏nocnej

8 marca 1998 r.

(tak˝e dla Terytoriów Zale˝nych

Anguilli, Wysp Kajmanów,

Wysp Channel, Obszarów

Suwerennej Bazy na Cyprze,

Wysp Falklandzkich, Gibraltaru

i Wyspy Man)

Portugalià

7 lipca 1998 r.

Szwajcarià

11 lipca 1998 r.

Specjalnym Regionem

Administracyjnym

Hong Kong

24 listopada 1998 r.

Francjà

7 marca 1999 r.

Danià

5 wrzeÊnia 1999 r.

Zgodnie z artyku∏em 39 ust´p 3 konwencja wesz∏a

w ˝ycie w stosunku do Chin dnia 6 lutego 1998 r.

WejÊcie w ˝ycie mi´dzy Chinami a

Niderlandami

7 kwietnia 1998 r.

(dla Królestwa w Europie i Aruby)

Luksemburgiem

11 kwietnia 1998 r.

Republikà Czeskà

28 kwietnia 1998 r.

Izraelem

12 maja 1998 r.

Polskà

5 czerwca 1998 r.

Finlandià

23 czerwca 1998 r.

Niemcami

6 lipca 1998 r.

W∏ochami

16 sierpnia 1998 r.

S∏owacjà

4 wrzeÊnia 1998 r.

Francjà

7 marca 1999 r.

Danià

5 wrzeÊnia 1999 r.

Hiszpanià

18 wrzeÊnia 1999 r.

Finlandià

18 wrzeÊnia 1999 r.

Zastrze˝enie i oÊwiadczenia

Rzàd Australii, po rozwa˝eniu postanowieƒ wymienionej konwencji, niniejszym przyst´puje do niej, dla

i w imieniu Australii, z nast´pujàcym zastrze˝eniem

Rzàd Australii oÊwiadcza niniejszym, dla i w imieniu Australii, ˝e

zgodnie z artyku∏em 33 Australia wy∏àcza stosowanie artyku∏u 4 ust´p 2;

zgodnie z artyku∏em 2 organem centralnym jest Sekretariat przy Prokuratorze Generalnym Australii (the

Secretary to the Attorney — General’s Department of

the Commonwealth of Australia);

zgodnie z artyku∏em 8 s´dziowie drugiego Umawiajàcego si´ Paƒstwa mogà byç obecni przy wykonaniu wniosku, pod warunkiem wczeÊniejszego uzyskania zgody organu sàdowego wykonujàcego wniosek;

zgodnie z artyku∏em 15 czynnoÊç dowodowa mo˝e

byç dokonana przez przedstawiciela dyplomatycznego

lub urz´dnika konsularnego tylko po uzyskaniu odpowiedniego zezwolenia, udzielonego na wniosek, przez

Sekretariat Prokuratora Generalnego Australii;

zgodnie z artyku∏em 16 Sekretariat Prokuratora Generalnego Australii jest w∏aÊciwym organem w rozumieniu tego artyku∏u i jest upowa˝niony do okreÊlania

warunków dotyczàcych wydawania zezwoleƒ zgodnie

z tym artyku∏em;

zgodnie z artyku∏em 23 Australia nie b´dzie wykonywaç ˝adnych wniosków, których przedmiotem b´dzie post´powanie znane w paƒstwach prawa common law pod nazwà „pre-trial discovery of documents” (˝àdanie ujawnienia dokumentów przed

wszcz´ciem post´powania sàdowego);

zgodnie z artyku∏em 24 Australia wyznacza Sekretarzy Sàdów Najwy˝szych Paƒstwa i Terytoriów (The

Registrars of the State and Territory Supreme Courts)

jako organy dodatkowe;

zgodnie z artyku∏em 40 konwencj´ stosuje si´ do

wszystkich terytoriów, które Australia reprezentuje

w stosunkach mi´dzynarodowych.

ARGENTYNA

Zastrze˝enie do artyku∏u 33 ust´p 1

Republika Argentyƒska ca∏kowicie wy∏àcza stosowanie artyku∏u 4 ust´p 2, jak równie˝ rozdzia∏u II.

OÊwiadczenie dotyczàce artyku∏u 23 konwencji

Republika Argentyƒska nie b´dzie wykonywa∏a

wniosków, których przedmiotem jest post´powanie

znane w paƒstwach prawa common law pod nazwà

„pre-trial discovery of documents” (˝àdanie ujawnienia dokumentów przed wszcz´ciem post´powania sàdowego).

Ponadto instrument ratyfikacyjny zawiera nast´pujàce oÊwiadczenie

Republika Argentyƒska nie uznaje rozszerzenia stosowania Konwencji o przeprowadzaniu dowodów za

granicà w sprawach cywilnych lub handlowych, sporzàdzonej w Hadze dnia 18 marca 1970 r., na Wyspy

Malwiny, Wyspy Po∏udniowa Georgia i Po∏udniowy

Sandwich, dokonanego notà Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej z dnia 23 listopada 1979 r., i potwierdza swojà suwerennoÊç nad

Wyspami Malwiny, Po∏udniowa Georgia i Po∏udniowy

Sandwich, stanowiàcymi integralnà cz´Êç jej terytorium.

Sekretarz Generalny Narodów Zjednoczonych

przyjà∏ rezolucje 2065 (XX), 3160 (XXVIII), 31/49, 37/9,

38/12, 39/6, 40/21 i 41/40, w których stwierdza istnienie

sporu o suwerennoÊç nad Wyspami Malwiny i nakazuje Republice Argentyƒskiej i Zjednoczonemu Królestwu Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej podj´cie negocjacji w celu znalezienia, jeÊli mo˝liwe, rozwiàzania

sporu w sposób pokojowy i ostateczny, przy poÊrednictwie Wysokiego Komisarza Sekretarza Generalnego

Narodów Zjednoczonych, który b´dzie informowa∏

Zgromadzenie Ogólne o osiàgni´tych post´pach.

Ponadto Republika Argentyƒska nie uznaje rozszerzenia stosowania konwencji w stosunku do Wysp

Malwiny, Po∏udniowa Georgia i Po∏udniowy Sandwich, poczynionego w dniu 19 lipca 1986 r. przez Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej w zwiàzku z przystàpieniem Ksi´stwa Monako do

wymienionej konwencji.

Odnoszàc si´ do powy˝szego oÊwiadczenia Rzàd

Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii

Pó∏nocnej dnia 18 sierpnia 1987 r. zakomunikowa∏, co

nast´puje

„Rzàd Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii

i Irlandii Pó∏nocnej nie ma wàtpliwoÊci co do suwerennoÊci Zjednoczonego Królestwa nad Wyspami Falklandzkimi i Po∏udniowà Georgià i Po∏udniowym Sandwich i jest w pe∏ni uprawniony do w∏àczenia tych terytoriów w zakres stosowania umów mi´dzynarodowych, których jest stronà. Tym samym Zjednoczone

Królestwo nie mo˝e przyjàç do wiadomoÊci oÊwiadczenia Argentyny, które zmierza do zakwestionowania

prawa Zjednoczonego Królestwa do rozszerzenia konwencji na Wyspy Falklandzkie lub Po∏udniowà Georgi´

i Po∏udniowy Sandwich, jak równie˝ nie mo˝e przyjàç,

˝e Rzàd Republiki Argentyƒskiej ma jakiekolwiek prawa w tym zakresie.

Powy˝sze stosuje si´ równie˝ do odmowy uznania

przez Rzàd Republiki Argentyƒskiej w wymienionym

oÊwiadczeniu zgody Zjednoczonego Królestwa na

przystàpienie do powy˝szej konwencji Ksi´stwa Monako w odniesieniu do Wysp Falklandzkich, Po∏udniowej

Georgii i Po∏udniowego Sandwich.”

Poz. 583

Rzàd Republiki Argentyƒskiej wyznaczy∏, jako organ w∏aÊciwy

Ministerio de Relaciones y Culto

Reconquista 1088

Buenos Aires.

W dniu 11 kwietnia 1988 r. Republika Argentyƒska z∏o˝y∏a nast´pujàce oÊwiadczenie

W zwiàzku ze zgodà Zjednoczonego Królestwa

Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej na przystàpienie

Republiki Argentyƒskiej do Konwencji haskiej o przeprowadzaniu dowodów za granicà w sprawach cywilnych lub handlowych, wyra˝onej w nocie z dnia 12 lutego 1988 r., Rzàd Republiki Argentyƒskiej odrzuca

roszczenie sobie prawa do jego zgody w oparciu o konwencj´ w odniesieniu do Wysp Malwinów, Po∏udniowej Georgii i Po∏udniowego Sandwich i potwierdza suwerennoÊç Republiki Argentyƒskiej nad wymienionymi wyspami, które stanowià integralnà cz´Êç jej terytorium.

Dnia 6 lipca 1988 r. Rzàd Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej,

odnoszàc si´ do powy˝szego oÊwiadczenia,

zakomunikowa∏, co nast´puje

„Rzàd Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii

i Irlandii Pó∏nocnej nie ma wàtpliwoÊci co do suwerennoÊci Zjednoczonego Królestwa nad Wyspami Falklandzkimi, Po∏udniowà Georgià i Po∏udniowym Sandwich oraz jest w pe∏ni uprawniony do w∏àczania tych

terytoriów w zakres stosowania umów mi´dzynarodowych, których jest stronà. Tym samym Zjednoczone

Królestwo nie mo˝e przyjàç do wiadomoÊci oÊwiadczenia Argentyny, które zmierza do zakwestionowania

prawa Zjednoczonego Królestwa do rozszerzenia konwencji na Wyspy Falklandzkie, Po∏udniowà Georgi´

i Po∏udniowy Sandwich, jak równie˝ nie mo˝e przyjàç,

˝e Rzàd Republiki Argentyƒskiej ma jakiekolwiek prawa w tym zakresie.”

BARBADOS

Zgodnie z artyku∏em 2 konwencji Barbados wyznaczy∏ jako organ centralny: Rejestratora Sàdu Najwy˝szego Barbados (the Registrar of the Supreme Court of

Barbados).

CHINY

OÊwiadczenia i zastrze˝enia

1. Zgodnie z artyku∏em 2 konwencji Ministerstwo

SprawiedliwoÊci Chiƒskiej Republiki Ludowej zosta∏o

wyznaczone jako organ centralny, który b´dzie odpowiedzialny za przyjmowanie wniosków wystosowanych przez organy sàdowe innych Umawiajàcych si´

Stron i do przekazywania ich organom w∏aÊciwym do

ich wykonania.

2. Zgodnie z artyku∏em 23 konwencji dotyczàcym

wniosków, których przedmiotem jest post´powanie

znane w paƒstwach prawa common law pod nazwà

„pre-trail discovery of documents” (˝àdanie ujawnie-

nia dokumentów przed wszcz´ciem post´powania sàdowego), wykonywane b´dà wy∏àcznie wnioski dotyczàce uzyskania dokumentów dok∏adnie wymienionych we wniosku i majàcych bezpoÊredni i bliski zwiàzek z przedmiotem post´powania.

3. W zwiàzku z artyku∏em 33 konwencji postanowienia rozdzia∏u II konwencji, z wyjàtkiem artyku∏u 15,

nie b´dà stosowane.

Adres organu centralnego wyznaczonego przez

Chiƒskà Republik´ Ludowà w zwiàzku z artyku∏em 2

jest nast´pujàcy

„Bureau of International Judicial Assistance

Ministry of Justice of People’s Republic of China

10, Chaoyangmen Nandajie, Chaoyang District

Beijing 100020

China”

CYPR

OÊwiadczenia i zastrze˝enia z dnia 15 maja 1984 r.

Republika Cypryjska sk∏ada nast´pujàce oÊwiadczenia

1. Zgodnie z artyku∏em 2 organem w∏aÊciwym zostaje wyznaczone Ministerstwo SprawiedliwoÊci.

2. Zgodnie z artyku∏em 16 organem w∏aÊciwym zostaje wyznaczone Ministerstwo SprawiedliwoÊci.

3. Zgodnie z artyku∏em 17 organem w∏aÊciwym zostaje wyznaczone Ministerstwo SprawiedliwoÊci.

4. Zgodnie z artyku∏em 18 Republika Cypryjska

oÊwiadcza, ˝e przedstawiciele dyplomatyczni, urz´dnicy konsularni i osoby wyznaczone do dokonania czynnoÊci dowodowych, zgodnie z artyku∏ami 16, 17 i 18,

mogà wystàpiç do organu w∏aÊciwego o pomoc w uzyskaniu takiego dowodu przy u˝yciu Êrodków przymusu, przewidzianych przez prawo wewn´trzne, pod warunkiem, ˝e wyst´pujàce Umawiajàce si´ Paƒstwo z∏o˝y∏o oÊwiadczenie o przyznaniu wzajemnych u∏atwieƒ,

zgodnie z artyku∏em 18. Zgodnie z artyku∏em 18 organem w∏aÊciwym zostaje wyznaczony Sàd Najwy˝szy.

5. Zgodnie z artyku∏em 23 Rzàd Republiki Cypryjskiej oÊwiadcza, ˝e Repubika Cypryjska nie b´dzie wykonywa∏a wniosków, których przedmiotem b´dzie post´powanie znane w paƒstwach prawa common law

pod nazwà „pre-trial discovery of documents” (˝àdanie ujawnienia dokumentów przed wszcz´ciem post´powania sàdowego). Rzàd Republiki Cypryjskiej

oÊwiadcza tak˝e, ˝e dla celów niniejszego oÊwiadczenia, za wnioski, których przedmiotem b´dzie post´powanie pod nazwà „pre-trial discovery of documents”,

uwa˝a takie wnioski, które wymagajà od osoby

a) wskazania, jakie dokumenty dotyczàce post´powania, do którego odnosi si´ wniosek, sà lub by∏y

w jej posiadaniu, pod jej pieczà lub w∏adzà, lub

b) okazania innych dokumentów ni˝ wyszczególnione

we wniosku jako dokumenty do okazania przed w∏a-

Poz. 583

Êciwym sàdem, które znajdujà si´ lub mogà si´ znajdowaç w jej posiadaniu, pod jej pieczà lub w∏adzà.

Republika Cypryjska sk∏ada nast´pujàce zastrze˝enia

1) Zgodnie z artyku∏em 8 Republika Cypryjska oÊwiadcza, ˝e s´dziowie wyst´pujàcego organu mogà byç

obecni przy wykonywaniu wniosku.

2) Zgodnie z postanowieniami artyku∏u 33 Republika

Cypryjska nie b´dzie przyjmowa∏a wniosków sporzàdzonych w j´zyku francuskim.

CZECHOS¸OWACJA

(Republika Czeska z∏o˝y∏a oÊwiadczenie o sukcesji

dnia 28 stycznia 1993 r., S∏owacja z∏o˝y∏a oÊwiadczenie

o sukcesji dnia 15 marca 1993 r.)

OÊwiadczenia

Czechos∏owacka Republika Socjalistyczna oÊwiadcza w sprawie artyku∏u 16 Konwencji o przeprowadzaniu dowodów za granicà w sprawach cywilnych lub

handlowych, sporzàdzonej w Hadze dnia 18 marca

1970 r., ˝e przeprowadzanie dowodów zgodnie z rozdzia∏em II mo˝e byç wykonywane bez uprzedniego zezwolenia, pod warunkiem wzajemnoÊci.

Czechos∏owacka Republika Socjalistyczna oÊwiadcza w sprawie artyku∏u 18 wymienionej konwencji, ˝e

przedstawiciele dyplomatyczni lub urz´dnicy konsularni, upowa˝nieni do dokonywania czynnoÊci dowodowych, majà mo˝liwoÊç domagania si´ wykonania aktu

sàdowego przed odpowiednim sàdem czechos∏owackim lub notariuszem paƒstwa czechos∏owackiego, którym przekazano ten akt za poÊrednictwem Ministerstwa SprawiedliwoÊci Socjalistycznej Republiki Czech

w Pradze lub Ministerstwa SprawiedliwoÊci S∏owackiej

Republiki Socjalistycznej w Bratys∏awie, pod warunkiem wzajemnoÊci.

Czechos∏owacka Republika Socjalistyczna oÊwiadcza, w zwiàzku z artyku∏em 40 konwencji dajàcym paƒstwom prawo do oÊwiadczania, ˝e konwencja obowiàzuje dla terytoriów, które reprezentujà w stosunkach

mi´dzynarodowych, ˝e jej zdaniem utrzymywanie

pewnych paƒstw w zale˝noÊci od innych jest sprzeczne z treÊcià i celami Deklaracji Organizacji Narodów

Zjednoczonych z dnia 14 grudnia 1960 r. o niepodleg∏oÊci udzielanej paƒstwom i ludom kolonialnym, g∏oszàcej koniecznoÊç szybkiej i bezwarunkowej likwidacji kolonializmu we wszystkich formach i postaciach.

Notà z dnia 24 maja 1978 r. Rzàd Czechos∏owacji

poinformowa∏ Ministerstwo Spraw Zagranicznych

Królestwa Niderlandów o wyznaczeniu, zgodnie z artyku∏em 2 i 24 konwencji, Ministerstwa SprawiedliwoÊci

Socjalistycznej Republiki Czeskiej i Ministerstwa SprawiedliwoÊci S∏owackiej Republiki Socjalistycznej, jako

organów centralnych.

Czechos∏owacja by∏a Umawiajàcà si´ Stronà do jej

podzia∏u w dniu 1 stycznia 1993 r. Republika Czeska

i S∏owacja z∏o˝y∏y oÊwiadczenia o sukcesji niniejszej

konwencji.

S∏owacja, zgodnie z artyku∏ami 2 i 8, wyznaczy∏a

nast´pujàcy organ centralny

stosuje si´ do wszystkich wniosków, które wymagajà

od osoby

„Ministerstvo spravodlivosti Slovenskej republiky

Župné námestie 13, 813 11 Bratislava

Slovak Republic

fax: (00427) 5316035”.

a) oÊwiadczenia, jakie dokumenty — inne ni˝ wyszczególnione we wniosku — odnoszàce si´ do procedur, których dotyczy wniosek, znajdujà si´ lub znajdowa∏y w jej posiadaniu, lub

DANIA

b) okazania dokumentów innych ni˝ wyszczególnione

we wniosku, które znajdujà si´ lub mog∏yby si´

znajdowaç w jej posiadaniu.

Zastrze˝enia

1. Stosujàc si´ do postanowieƒ zawartych w artykule 33, Rzàd Królestwa Danii oÊwiadcza zgodnie z artyku∏em 4, ˝e Dania nie b´dzie przyjmowaç wniosków

sporzàdzonych w j´zyku francuskim.

2. Stosujàc si´ do postanowieƒ zawartych w artykule 33, Rzàd Królestwa Danii oÊwiadcza zgodnie z artyku∏em 17, ˝e nie zezwoli na dokonywanie czynnoÊci

dowodowych przez osoby wyznaczone.

OÊwiadczenia

Artyku∏ 2. Jako organ centralny zostaje wyznaczony Minister SprawiedliwoÊci.

Artyku∏ 4. Wnioski mogà byç sporzàdzane w j´zykach norweskim i szwedzkim; Dania nie czuje si´ zobowiàzana do zwrotu wczeÊniej otrzymanych dokumentów sporzàdzonych w j´zyku innym ni˝ j´zyk duƒski.

Artyku∏ 8. Urz´dnicy organu wyst´pujàcego drugiego Umawiajàcego si´ Paƒstwa mogà byç obecni

przy wykonywaniu wniosku, jeÊli uprzednio uzyskali

zgod´ w∏aÊciwego organu duƒskiego.

Artyku∏ 15. Przedstawiciel dyplomatyczny lub konsularny mo˝e przeprowadzaç czynnoÊci dowodowe po

uzyskaniu zezwolenia Ministerstwa SprawiedliwoÊci.

Artyku∏ 16. Ministerstwo SprawiedliwoÊci wydaje

zezwolenia na przeprowadzanie czynnoÊci dowodowych.

Artyku∏ 23. Wnioski, których przedmiotem jest post´powanie znane w paƒstwach prawa common law

pod nazwà „pre-trial discovery of documents” (˝àdanie ujawnienia dokumentów przed wszcz´ciem post´powania sàdowego), nie b´dà w Danii wykonywane.

Artyku∏ 27a. Wnioski mogà byç przekazywane poprzez przedstawicieli konsularnych paƒstw obcych

w Danii, bezpoÊrednio do odpowiednich sàdów duƒskich.

Notà z dnia 22 lipca 1980 r., otrzymanà dnia 23 lipca 1980 r., Dania, odnoszàc si´ do artyku∏u 23 konwencji, z∏o˝y∏a nast´pujàce dodatkowe oÊwiadczenie

OÊwiadczenie z∏o˝one przez Królestwo Danii

w zwiàzku z artyku∏em 23 dotyczàce wniosków, których przedmiotem jest post´powanie znane w paƒstwach prawa common law pod nazwà „pre-trial discovery of documents” (˝àdanie ujawnienia dokumentów przed wszcz´ciem post´powania sàdowego)

ESTONIA

OÊwiadczenia

1) Zgodnie z artyku∏em 8 s´dziowie paƒstwa pozywajàcego majà prawo do uczestnictwa w wykonywaniu wniosku za uprzednià zgodà Ministerstwa

SprawiedliwoÊci Republiki Estoƒskiej.

2) Zgodnie z artyku∏em 11 osoba mo˝e odmówiç

uczestnictwa w przeprowadzeniu dowodów lub

dzia∏aniach procesowych, w przypadku gdy jest

uprawniona do tego lub ma taki obowiàzek, wed∏ug prawa jej paƒstwa.

3) Zgodnie z artyku∏em 23 Republika Estoƒska wykonuje wnioski, w których ˝àda si´ wydania dokumentów lub ich kopii, jeÊli spe∏nione sà nast´pujàce wymogi

a) proces zosta∏ rozpocz´ty;

b) dokumenty zosta∏y w∏aÊciwie okreÊlone co do

zawartych w nim danych, treÊci lub innych informacji;

c) zosta∏y wskazane okolicznoÊci dajàce podstawy

do sàdzenia, ˝e takie dokumenty sà jej w∏asnoÊcià lub znajdujà si´ w posiadaniu danej osoby

lub sà jej znane.

W zwiàzku z artyku∏em 16 i 17 konwencji w∏aÊciwym urz´dem wyznaczonym przez paƒstwo do wydawania zezwoleƒ jest Ministerstwo SprawiedliwoÊci Republiki Estoƒskiej.

FINLANDIA

Zastrze˝enie

Zgodnie z artyku∏em 33 Finlandia wnosi zastrze˝enie do artyku∏u 4 ust´p 2, stanowiàce, ˝e wnioski w j´zykach angielskim lub francuskim nie b´dà przyjmowane.

OÊwiadczenia

I. Zgodnie z artyku∏em 2 organem centralnym

w Finlandii jest Ministerstwo SprawiedliwoÊci.

II. J´zyk szwedzki jest drugim j´zykiem oficjalnym

w Finlandii. W zwiàzku z tym Finlandia, zgodnie z artyku∏em 4 ust´p 1, b´dzie przyjmowa∏a wnioski w j´zyku

szwedzkim. Odpowiedê b´dzie udzielana w j´zyku

szwedzkim, jeÊli w zwiàzku z wnioskiem zostanie to wyraênie za˝àdane.

III. S´dzia organu wzywajàcego mo˝e, zgodnie z artyku∏em 8, byç obecny przy wykonywaniu wniosku,

pod warunkiem uzyskania zgody Ministerstwa SprawiedliwoÊci Finlandii.

IV. CzynnoÊç dowodowa, odnoszàca si´ do artyku∏ów 16 i 17 konwencji, mo˝e byç przeprowadzana bez

uprzedniej zgody w∏adz fiƒskich.

V. OdnoÊnie do artyku∏u 23 Finlandia oÊwiadcza, ˝e

nie b´dzie wykonywaç wniosków, których przedmiotem jest post´powanie znane w paƒstwach prawa

common law pod nazwà „pre-trial discovery of documents” (˝àdanie ujawnienia dokumentów przed

wszcz´ciem post´powania sàdowego).

W nocie z dnia 11 grudnia 1980 r., otrzymanej dnia

12 grudnia 1980 r., Rzàd Finlandii zakomunikowa∏ cz´Êciowe wycofanie zastrze˝enia do artyku∏u 4 ust´p 2,

z∏o˝onego w dniu ratyfikacji. Mianowicie Rzàd Finlandii b´dzie przyjmowa∏ wnioski sporzàdzone w j´zyku

angielskim lub na ten j´zyk przet∏umaczone.

Zgodnie z artyku∏em 35 litera c) Rzàd Finlandii z∏o˝y∏ nast´pujàce oÊwiadczenie

Przyjmujàc wniosek w j´zyku angielskim, Republika Finlandii nie podejmuje si´ wykonania wniosku

w tym j´zyku, lub przekazania dowodu w j´zyku angielskim, uzyskanego w ten sposób; nie ma równie˝ obowiàzku t∏umaczenia na j´zyk angielski dokumentów

ustanawiajàcych wykonanie wniosku.

Ponadto Rzàd Finlandii zmieni∏ oÊwiadczenie, z∏o˝one w dniu ratyfikacji, dotyczàce artyku∏u 23 wy˝ej

wymienionej konwencji. Zmodyfikowane oÊwiadczenie brzmi nast´pujàco

OÊwiadczenie z∏o˝one przez Republik´ Finlandii

zgodnie z artyku∏em 23 dotyczàce „wniosków wykonywanych w celu ˝àdania ujawnienia dokumentów przed

wszcz´ciem post´powania sàdowego” stosuje si´ jedynie do wniosków, które wymagajà od osoby

a) wskazania, które dokumenty odnoszàce si´ do

sprawy, której dotyczy wniosek, znajdujà si´ lub

znajdowa∏y w jej posiadaniu, pod jej pieczà lub

w∏adzà, lub

b) wymagajà okazania innych dokumentów ni˝ wyszczególnione we wniosku, a które mogà znajdowaç si´ w jej posiadaniu, pod jej pieczà lub w∏adzà.

FRANCJA

OÊwiadczenia i zastrze˝enia

Zgodnie z postanowieniami artyku∏u 33 Rzàd francuski oÊwiadcza, co nast´puje

Poz. 583

Zgodnie z postanowieniami artyku∏u 2 jako organ

centralny zostaje wyznaczone Ministerstwo SprawiedliwoÊci, Departament Wspó∏pracy Sàdowej z Zagranicà, 13 Place Vendôme — Paris ler (Le Minist¯re de la

Justice, Service civil de l’entraide judiciare internationale), z wy∏àczeniem innych organów.

Zgodnie z artyku∏em 16 Departament Wspó∏pracy

Sàdowej z Zagranicà Ministerstwa SprawiedliwoÊci

zostaje wyznaczony jako organ w∏aÊciwy do wydawania zezwoleƒ dla przedstawicieli dyplomatycznych lub

urz´dników konsularnych Umawiajàcego si´ Paƒstwa

w celu dokonania wszelkich czynnoÊci dowodowych

bez u˝ycia Êrodków przymusu, przeciwko osobom innym ni˝ obywatele tego paƒstwa i dotyczàcych post´powania rozpocz´tego przed sàdem paƒstwa, który reprezentujà.

Takie zezwolenie, które b´dzie wydawane dla ka˝dej, poszczególnej sprawy i b´dzie zawiera∏o szczegó∏owe warunki, przyznaje si´ na nast´pujàcych warunkach ogólnych

1. Dokonywanie czynnoÊci dowodowych b´dzie

mia∏o miejsce wy∏àcznie na terenie ambasad i konsulatów.

2. Data i godzina dokonania czynnoÊci powinny zostaç zakomunikowane Departamentowi Wspó∏pracy

Sàdowej z Zagranicà na tyle wczeÊnie, aby móg∏ on

wys∏aç na miejsce swojego przedstawiciela.

3. CzynnoÊci dowodowe b´dà dokonywane w miejscach powszechnie dost´pnych.

4. Osoby, których dotyczà czynnoÊci dowodowe,

powinny zostaç wezwane w∏aÊciwym, oficjalnym dokumentem w j´zyku francuskim lub opatrzonym w t∏umaczenie na j´zyk francuski, który powinien zawieraç

nast´pujàce informacje

a) czynnoÊci dowodowe, w zwiàzku z którymi wzywa

si´ osob´, przeprowadzane sà zgodnie z postanowieniami Konwencji haskiej z dnia 18 marca 1970 r.

o przeprowadzaniu dowodów za granicà w sprawach cywilnych lub handlowych i sà zgodne z procedurà sàdowà odpowiednià dla sàdu wyznaczonego przez Umawiajàce si´ Paƒstwo;

b) stawienie si´ jest dobrowolne, a niestawienie si´

nie pociàga odpowiedzialnoÊci karnej w paƒstwie

wyst´pujàcym;

c) strony procesowe w danej sprawie wyra˝ajà zgod´,

a w razie jej braku podajà tego przyczyny;

d) osoba obj´ta czynnoÊciami dowodowymi ma prawo do pomocy adwokata;

Zgodnie z artyku∏em 4 ust´p 2 nie b´dà wykonywane wnioski w j´zyku innym ni˝ francuski lub pozbawione t∏umaczenia na ten j´zyk.

e) osoba obj´ta czynnoÊciami dowodowymi ma prawo wnioskowaç o zwolnienie lub wy∏àczenie od

sk∏adania zeznaƒ.

Zgodnie z artyku∏em 23 wnioski, których przedmiotem jest post´powanie znane w paƒstwach prawa

common law pod nazwà „pre-trial discovery of documents” (˝àdanie ujawnienia dokumentów przed

wszcz´ciem post´powania sàdowego) nie b´dà wykonywane.

Kopia wezwania b´dzie przekazywana do Ministerstwa SprawiedliwoÊci.

5. Departament Wspó∏pracy Sàdowej z Zagranicà

b´dzie informowany o wszystkich zaistnia∏ych problemach.

Zgodnie z postanowieniami artyku∏u 17 Departament Wspó∏pracy Sàdowej z Zagranicà Ministerstwa

SprawiedliwoÊci, 13, Place Vendôme — Paris 1er, zostaje wyznaczony jako organ w∏aÊciwy do wydawania zezwoleƒ dla osób prawid∏owo wyznaczonych do podejmowania, bez u˝ycia Êrodków przymusu, wszystkich

czynnoÊci dowodowych dotyczàcych post´powaƒ rozpocz´tych przed sàdem paƒstwa, które reprezentujà.

Takie zezwolenie, które b´dzie wydawane dla ka˝dej poszczególnej sprawy i b´dzie zawiera∏o szczegó∏owe warunki, przyznaje si´ na nast´pujàcych warunkach ogólnych

1. Dokonywanie czynnoÊci dowodowych b´dzie

mia∏o miejsce wy∏àcznie na terenie ambasad.

2. Data i godzina dokonania czynnoÊci powinny zostaç zakomunikowane Departamentowi Wspó∏pracy

Sàdowej z Zagranicà na tyle wczeÊnie, aby móg∏ on

wys∏aç na miejsce swojego przedstawiciela.

3. CzynnoÊci dowodowe b´dà dokonywane w miejscach powszechnie dost´pnych.

4. Osoby, których dotyczà czynnoÊci dowodowe,

powinny zostaç wezwane w∏aÊciwym, oficjalnym dokumentem w j´zyku francuskim lub opatrzonym w t∏umaczenie na j´zyk francuski, który powinien zawieraç

nast´pujàce informacje

a) czynnoÊci dowodowe, w zwiàzku z którymi wzywa

si´ osob´, przeprowadzane sà zgodnie z postanowieniami Konwencji haskiej z dnia 18 marca 1970 r.

o przeprowadzaniu dowodów za granicà w sprawach cywilnych lub handlowych i sà zgodne z procedurà sàdowà odpowiednià dla sàdu wyznaczonego przez Umawiajàce si´ Paƒstwo;

b) stawienie si´ jest dobrowolne, a niestawienie si´

nie pociàga odpowiedzialnoÊci karnej w paƒstwie

wyst´pujàcym;

c) strony procesowe w danej sprawie wyra˝ajà zgod´,

a w razie jej braku podajà tego przyczyny;

d) osoba obj´ta czynnoÊciami dowodowymi ma prawo do pomocy adwokata;

e) osoba obj´ta czynnoÊciami dowodowymi ma prawo wnioskowaç o zwolnienie lub wy∏àczenie od

sk∏adania zeznaƒ.

Kopia wezwania b´dzie przekazywana do Ministerstwa SprawiedliwoÊci.

5. Departament Wspó∏pracy Sàdowej z Zagranicà

b´dzie informowany o wszystkich zaistnia∏ych problemach.

Poz. 583

Rzàd francuski oÊwiadcza, ˝e stosujàc si´ do postanowieƒ artyku∏u 8, s´dziowie organu wyst´pujàcego

Umawiajàcego si´ Paƒstwa b´dà mogli byç obecni

przy wykonywaniu wniosku.

Zmiana z dnia 19 stycznia 1987 r. do

oÊwiadczenia dotyczàcego artyku∏u 23

OÊwiadczenie z∏o˝one przez Republik´ Francuskà

zgodnie z artyku∏em 23 dotyczàcym wniosków, których

przedmiotem jest post´powanie znane w paƒstwach

prawa common law pod nazwà „pre-trial discovery of

documents” (˝àdanie ujawnienia dokumentów przed

wszcz´ciem post´powania sàdowego), i˝ wniosku nie

stosuje si´ w przypadku, gdy dokumenty wymagane

we wniosku nie sà liczne i nie majà bezpoÊredniego

i Êcis∏ego zwiàzku z przedmiotem sporu.

GRECJA

OÊwiadczenie

Grecja oÊwiadcza, ˝e wniosek b´dzie wykonywany

tylko wówczas, gdy dokument majàcy byç wykonany

b´dzie sporzàdzony w j´zyku greckim lub na ten j´zyk

przet∏umaczony.

HISZPANIA

Zastrze˝enia i oÊwiadczenia

Zgodnie z artyku∏em 33 i w zwiàzku z artyku∏em 4

ust´p 2 Hiszpania nie b´dzie przyjmowaç wniosków,

które nie b´dà sporzàdzone w j´zyku hiszpaƒskim lub

zaopatrzone w t∏umaczenie.

a) Zgodnie z artyku∏em 2 organem centralnym w Hiszpanii b´dzie: Ministerstwo SprawiedliwoÊci —

Techniczny Sekretariat Generalny — (El Ministerio

de Justicia — Secretaria General Técnica, San Bernardo, 45-28015 Madrid), z wy∏àczeniem innych organów.

b) Zgodnie z artyku∏em 8 s´dzia paƒstwa wyst´pujàcego mo˝e uczestniczyç w wykonywaniu wniosku,

pod warunkiem wczeÊniejszego uzyskania upowa˝nienia Ministerstwa SprawiedliwoÊci Hiszpanii.

c) Zgodnie z artyku∏ami 16 i 17 czynnoÊç dowodowa

mo˝e byç dokonana, bez uprzedniego zezwolenia

hiszpaƒskiego organu, w pomieszczeniach przedstawicielstw dyplomatycznych lub konsularnych

paƒstwa wyst´pujàcego.

Wniosek o udzielenie zezwolenia, skierowany przez

organ wyst´pujàcy do Ministerstwa SprawiedliwoÊci,

powinien okreÊlaç

d) Zgodnie z artyku∏em 23 Hiszpania nie przyjmuje

wniosków wynikajàcych z post´powania znanego

w paƒstwach prawa common law pod nazwà „pre-trial discovery of documents” (˝àdanie ujawnienia

dokumentów przed wszcz´ciem post´powania sàdowego).

1. Powody, dla których, uwzgl´dniajàc wysokoÊç

kosztów sàdowych do uiszczenia, wybrano metod´ dochodzeniowà zamiast rekwizycji sàdowej;

W nocie z dnia 8 marca 1999 r. Hiszpania poinformowa∏a, ˝e odnoÊnie do artyku∏u 2 konwencji organ

centralny zosta∏ zmieniony i jest nim

2. Kryteria wyboru osoby wyznaczonej, w wypadku

gdy osoba wyznaczona nie mieszka na terytorium

Francji.

Secretaría General Técnica del Ministerio de Justicia

Calle San Bernardo No 62. 28071 Madrid.

IZRAEL

W nocie z dnia 5 lutego 1981 r. Ambasada Izraela

w Hadze przekaza∏a nast´pujàcà informacj´ i z∏o˝y∏a

oÊwiadczenie

Poz. 583

sàdem wyznaczonym przez Umawiajàce si´ Paƒstwo;

b) stawiennictwo jest dobrowolne, a niestawienie si´

nie pociàga za sobà odpowiedzialnoÊci karnej

w paƒstwie wzywajàcym;

1. Organem centralnym wyznaczonym przez Paƒstwo Izrael zgodnie z artyku∏em 2 konwencji jest Dyrektoriat Sàdów, 19 Jaffa Road, Jerusalem (The Director

of Courts). Dyrektoriat Sàdów jest jednoczeÊnie organem wyznaczonym zgodnie z artyku∏ami 16 i 17 do wydawania zezwoleƒ, o których mowa w wymienionych

artyku∏ach.

c) strony procesowe wyra˝ajà, w danym wypadku,

zgod´ na przeprowadzenie czynnoÊci dochodzeniowych bàdê si´ im sprzeciwiajà ze wskazanych

powodów;

2. Zgodnie z artyku∏em 8 Izrael oÊwiadcza, ˝e s´dziowie organu wyst´pujàcego mogà byç obecni przy

wykonywaniu wniosku bez uprzedniej zgody.

e) osoba, której dotyczà czynnoÊci dowodowe, mo˝e

wnioskowaç o zwolnienie lub wy∏àczenie od sk∏adania zeznaƒ.

LUKSEMBURG

Zgodnie z postanowieniami artyku∏u 17 Prokuratura Generalna zostaje wyznaczona jako organ w∏aÊciwy

do wydawania zezwoleƒ osobom odpowiednio wyznaczonym do przeprowadzania, bez stosowania przymusu, wszelkich czynnoÊci dowodowych dla celów post´powania wszcz´tego przed sàdem innego Umawiajàcego si´ Paƒstwa.

OÊwiadczenia i zastrze˝enia

— Zgodnie z artyku∏em 2 wyznacza si´ jako organ

centralny Prokuratur´ Generalnà (Le Parquet Général).

— Zgodnie z artyku∏em 4 ust´p 4 przyjmowane b´dà tak˝e wnioski sporzàdzone w j´zyku niemieckim.

— Zgodnie z artyku∏em 23 wnioski, których przedmiotem b´dzie post´powanie znane w paƒstwach prawa common law pod nazwà „pre-trial discovery of documents” (˝àdanie ujawnienia dokumentów przed

wszcz´ciem post´powania sàdowego), nie b´dà wykonywane.

— Zgodnie z postanowieniami artyku∏u 16 Prokuratura Generalna jest wyznaczona jako organ w∏aÊciwy

do wydawania zezwoleƒ przedstawicielom dyplomatycznym lub urz´dnikom konsularnym jednego Umawiajàcego si´ Paƒstwa w zakresie dokonywania, bez

stosowania przymusu, wszelkich czynnoÊci dowodowych dotyczàcych obywateli tego paƒstwa lub dla celów post´powania toczàcego si´ przed sàdami paƒstwa, które reprezentujà.

Takie zezwolenie, wydawane dla ka˝dej poszczególnej sprawy, pod szczególnymi warunkami, ma byç

zgodne z nast´pujàcymi warunkami ogólnymi

1. Wykonanie wniosku b´dzie mia∏o miejsce wy∏àcznie w pomieszczeniach ambasad lub konsulatów.

2. Miejsce, data i godzina wykonania wniosku b´dà

podane Prokuraturze Generalnej w czasie umo˝liwiajàcym ewentualne wyznaczenie jej przedstawiciela.

3. Osoby, których dotyczà czynnoÊci dowodowe,

powinny byç nale˝ycie wezwane w oficjalnym dokumencie sporzàdzonym w j´zyku francuskim lub niemieckim bàdê zaopatrzonym w t∏umaczenie na jeden

z wymienionych j´zyków, który powinien zawieraç informacje, ˝e

a) podj´ta czynnoÊç dowodowa jest dokonywana

zgodnie z postanowieniami Konwencji haskiej

z dnia 18 marca 1970 r. o przeprowadzaniu dowodów za granicà w sprawach cywilnych lub handlowych, i w drodze post´powania sàdowego przed

d) osobie, której dotyczà czynnoÊci dowodowe, mo˝e

towarzyszyç jej adwokat;

Takie zezwolenie, wydawane dla ka˝dej poszczególnej sprawy, pod szczególnymi warunkami, ma byç

zgodne z nast´pujàcymi warunkami ogólnymi

1. Miejsce, data i godzina wykonania wniosku b´dà

podane Prokuraturze Generalnej w czasie umo˝liwiajàcym ewentualne wyznaczenie jej przedstawiciela.

2. Osoby, których dotyczà czynnoÊci dowodowe,

powinny byç nale˝ycie wezwane w oficjalnym dokumencie sporzàdzonym w j´zyku francuskim lub niemieckim bàdê zaopatrzonym w t∏umaczenie na jeden

z wymienionych j´zyków, który powinien zawieraç informacje, ˝e

a) podj´ta czynnoÊç dowodowa jest dokonywana

zgodnie z postanowieniami Konwencji haskiej

z dnia 18 marca 1970 r. o przeprowadzaniu dowodów za granicà w sprawach cywilnych lub handlowych, i w drodze post´powania sàdowego przed

sàdem wyznaczonym przez Umawiajàce si´ Paƒstwo;

b) stawiennictwo jest dobrowolne, a niestawienie si´

nie pociàga za sobà odpowiedzialnoÊci karnej

w paƒstwie wzywajàcym;

c) strony procesowe wyra˝ajà, w danym wypadku,

zgod´ na przeprowadzenie czynnoÊci dochodzeniowych bàdê si´ im sprzeciwiajà ze wskazanych

powodów;

d) osobie, której dotyczà czynnoÊci dowodowe, mo˝e

towarzyszyç jej adwokat;

e) osoba, której dotyczà czynnoÊci dowodowe, mo˝e

wnioskowaç o zwolnienie lub wy∏àczenie od sk∏adania zeznaƒ.

Zgodnie z artyku∏em 8 s´dziowie organu wzywajàcego drugiego Umawiajàcego si´ Paƒstwa mogà byç

obecni przy wykonywaniu wniosku.

¸OTWA

W zwiàzku z artyku∏em 2 konwencji ¸otwa wyznacza jako organ centralny

Ministerstwo SprawiedliwoÊci

Brivibas Boulevard 34

LV-1536, Riga

Tel.: 282607

Fax: 285575

MEKSYK

OÊwiadczenia i zastrze˝enia

A) Przekazywanie i wykonywanie wniosków

1) Organ centralny (artyku∏ 2)

Nazwa: Secretaría de Relaciones Exteriorest

Dirección General de Asuntos Jurídicos.

Adres: Ricardo Flores Magón No. 1

Telefon: 782-34-40

Telex: 01762090

2) Wymogi j´zykowe (artyku∏ 4)

Stany Zjednoczone Meksyku sk∏adajà niniejszym specjalne zastrze˝enie dotyczàce artyku∏u

4 ust´p 2 i zgodnie z ust´pem 4 tego artyku∏u

oÊwiadczajà, ˝e wnioski przesy∏ane do organu

centralnego lub w∏adz sàdowniczych powinny

byç sporzàdzone w j´zyku hiszpaƒskim lub powinny byç zaopatrzone w t∏umaczenie na ten j´zyk.

B) Przeprowadzanie dowodów przez przedstawicieli

dyplomatycznych, urz´dników konsularnych lub

osob´ wyznaczonà (rozdzia∏ II)

3) Stany Zjednoczone Meksyku sk∏adajà specjalne

i ca∏kowite zastrze˝enie dotyczàce postanowieƒ

zawartych w artyku∏ach 17 i 18 wymienionego

rozdzia∏u w odniesieniu do „osoby wyznaczonej” i u˝ywania Êrodków przymusu przez przedstawicieli dyplomatycznych i urz´dników konsularnych.

C) Wymagania dla procedury „pre-trial discovery of

documents”

4) W odniesieniu do artyku∏u 23 konwencji Stany

Zjednoczone Meksyku oÊwiadczajà, ˝e zgodnie

z prawem meksykaƒskim b´dà uznawane tylko

te wnioski dotyczàce post´powania „pre-trial discovery of documents” (˝àdanie ujawnienia dokumentów przed wszcz´ciem post´powania sàdowego), które spe∏niajà nast´pujàce warunki

a) post´powanie sàdowe zosta∏o wszcz´te;

b) dokumenty sà wystarczajàce i dobrze okreÊlone, jeÊli chodzi o dat´, przedmiot i inne istotne informacje, oraz wniosek okreÊla te fakty

i okolicznoÊci, które prowadzà wyst´pujàcà

stron´ do s∏usznego przekonania, ˝e ˝àdane

dokumenty sà znane osobie, do której skierowane jest ˝àdanie, lub znajdujà si´ w jej posiadaniu, pod jej kontrolà lub pieczà;

c) istnieje bezpoÊredni zwiàzek mi´dzy dowodem lub poszukiwanà informacjà a toczàcym

si´ sporem.

Poz. 583

D) Inne ni˝ wymienione w artykule 2 sposoby przekazywania wniosków organom sàdowym

5) zgodnie z artyku∏em 27 litera a) konwencji Stany

Zjednoczone Meksyku niniejszym oÊwiadczajà,

˝e wnioski mogà byç przekazywane do ich organów sàdowych nie tylko poprzez organ centralny, ale tak˝e kana∏ami dyplomatycznymi lub

konsularnymi lub poprzez kana∏ sàdowy (bezpoÊrednie przes∏anie z sàdu zagranicznego do sàdu meksykaƒskiego), pod warunkiem ˝e w danej

sprawie wszystkie wymogi dotyczàce uwierzytelnienia podpisów zostanà spe∏nione.

6) Zgodnie z artyku∏em 32 konwencji Stany Zjednoczone Meksyku informujà, ˝e sà Paƒstwem-Stronà w Panamerykaƒskiej Konwencji o przeprowadzaniu dowodów za granicà, podpisanej w Panamie dnia 30 stycznia 1985 r., jak równie˝ Protoko∏u dodatkowego do niej, podpisanego w La

Paz, Boliwia, dnia 24 maja 1984 r.

MONAKO

OÊwiadczenia i zastrze˝enia

1. Zgodnie z artyku∏em 2 wyznacza si´ jako organ

centralny Dyrektoriat Wymiaru SprawiedliwoÊci (La

Direction des services judiciares), MC 98025 Monaco

CEDEX.

2. Zgodnie z artyku∏em 4 ust´p 2 b´dà przyjmowane tylko wnioski sporzàdzone w j´zyku francuskim lub

zaopatrzone w t∏umaczenie na ten j´zyk.

3. Zgodnie z artyku∏em 23 wnioski, których przedmiotem jest post´powanie znane w paƒstwach prawa

common law pod nazwà „pre-trial discovery of documents” (˝àdanie ujawnienia dokumentów przed

wszcz´ciem post´powania sàdowego), nie b´dà wykonywane.

4. Zgodnie z artyku∏ami 16 i 17 Dyrektoriat Wymiaru SprawiedliwoÊci zostaje wyznaczony jako organ

w∏aÊciwy w celu wydawania zezwoleƒ, odpowiednio

— organom konsularnym Umawiajàcego si´ Paƒstwa

do dokonania czynnoÊci dowodowej przy u˝yciu

Êrodków przymusu wobec obywateli innych ni˝ tego paƒstwa i do pomocy przy post´powaniu rozpocz´tym przez sàd paƒstwa, które reprezentujà, lub

— osobom wyznaczonym dla dokonania czynnoÊci

dowodowej dla post´powania rozpocz´tego przez

sàd Umawiajàcego si´ Paƒstwa.

Wydanie takiego zezwolenia, które b´dzie udzielane

dla ka˝dej poszczególnej sprawy i mo˝e zawieraç

okreÊlone warunki, b´dzie uzale˝nione od nast´pujàcych warunków ogólnych

a) czynnoÊç dowodowa powinna byç dokonana tylko

w pomieszczeniach konsulatów, jeÊli znajdujà si´

na terenie Ksi´stwa; w innym wypadku — na terenie Pa∏acu SprawiedliwoÊci Monako;

b) Dyrektoriat Wymiaru SprawiedliwoÊci b´dzie powiadamiany o dacie i terminie dokonania czynnoÊci dowodowej w czasie pozwalajàcym na obecnoÊç przedstawiciela Dyrektoriatu oraz, gdy b´dzie

to konieczne, na zapewnienie pomieszczeƒ sàdowych w Pa∏acu SprawiedliwoÊci Monako;

c) osoby zainteresowane dokonaniem czynnoÊci dowodowej powinny zostaç w nale˝ytym trybie zawiadomione poprzez oficjalne pismo w j´zyku

francuskim lub zaopatrzone w t∏umaczenie na ten

j´zyk; takie pismo powinno stwierdzaç, ˝e

— dokonanie danej czynnoÊci dowodowej jest

przeprowadzane zgodnie z postanowieniami

Konwencji haskiej z dnia 18 marca 1970 r. o przeprowadzaniu dowodów za granicà w sprawach

cywilnych lub handlowych oraz ˝e post´powanie stanowi cz´Êç procedury na∏o˝onej przez

specjalnie wyznaczone sàdownictwo tego Umawiajàcego si´ Paƒstwa;

— stawienie si´ nie jest obowiàzkowe, a niestawienie si´ nie pociàgnie za sobà konsekwencji

prawnych w wyst´pujàcym paƒstwie,

— osoba zainteresowana w dokonaniu czynnoÊci

dowodowej mo˝e byç reprezentowana przez

prawnika lub adwokata,

— strony w post´powaniu powinny wyraziç swojà

zgod´; w przeciwnym wypadku przyczyny odmowy powinny znaleêç si´ w dokumencie,

— osoba zainteresowana w przeprowadzeniu dowodu mo˝e wnioskowaç o zwolnienie lub wy∏àczenie od sk∏adania zeznaƒ;

Kopie wezwania powinny zostaç przes∏ane do Dyrektoriatu Wymiaru SprawiedliwoÊci, który nale˝y równie˝ informowaç o zaistnia∏ych trudnoÊciach.

NIDERLANDY

(dla Królestwa w Europie)

OÊwiadczenia

Konwencj´ w Niderlandach stosuje si´, jak nast´puje

Artyku∏ 2

Jako organ centralny wyznacza si´ Prokuratora

Królewskiego przy sàdzie rejonowym w Hadze (Le procureur de Roi pr¯s le tribunal d’arrondissement de la

Haye).

Artyku∏ 4

Dopuszczalne sà wnioski sporzàdzone w j´zykach

flamandzkim, niemieckim, angielskim lub francuskim

lub zaopatrzone w t∏umaczenie na jeden z tych j´zyków.

Niderlandy nie zobowiàzujà si´ do t∏umaczenia aktów wykonawczych do wniosków.

Artyku∏ 8

S´dziowie organu wzywajàcego innego Umawiajàcego si´ Paƒstwa mogà byç obecni przy wykonywaniu

wniosku, pod warunkiem ˝e s´dzia odpowiedzialny za

jego wykonanie wyda odpowiednià zgod´ oraz ˝e

ewentualne warunki przez niego postawione zostanà

spe∏nione.

Poz. 583

Artyku∏ 11

Wy∏àcznie s´dzia odpowiedzialny za wykonywanie

wniosków uprawniony jest do decydowania, czy osoba, do której odnosi si´ dany wniosek, mo˝e przed∏o˝yç zwolnienie bàdê wniosek o wy∏àczenie od sk∏adania zeznaƒ zgodnie z prawem paƒstwa innego ni˝ paƒstwo wzywajàce, które to prawa nieznane sà prawu niderlandzkiemu.

Artyku∏ 14

Zgodnie z artyku∏em 9 ust´p 2 konwencji wynagrodzenia wyp∏acone ekspertom i t∏umaczom oraz koszty

wynikajàce ze stosowania szczególnej metody wymaganej przez paƒstwo wzywajàce obcià˝ajà paƒstwo

wzywajàce.

Artyku∏ 16

W Niderlandach czynnoÊci dowodowe, o których

mowa w artykule 16, mogà byç dokonywane bez

uprzedniego zezwolenia.

Artyku∏ 17

Zezwolenie przewidziane w artykule 17 wydawane

jest przez przewodniczàcego sàdu rejonowego, który

jest uprawniony do przeprowadzenia czynnoÊci dowodowych. Przes∏uchanie Êwiadków bàdê ekspertów ma

miejsce w rejonie, w którym sà zameldowani bàdê zamieszkujà wszyscy lub wi´kszoÊç z nich. JeÊli przewodniczàcy uwzgl´dnia wniosek, mo˝e on ustanowiç

wszelkie warunki, które uwa˝a za potrzebne dla prawid∏owego przebiegu dochodzenia bàdê przes∏uchania.

Mo˝e on zdecydowaç, ˝e dochodzenie lub przes∏uchanie b´dà odbywa∏y si´ w sàdzie pod kontrolà wyznaczonego przez niego s´dziego. Poza tym zezwolenie

mo˝e byç udzielone, gdy spe∏nione zosta∏y nast´pujàce warunki

a) Êwiadek lub ekspert powinni zostaç wezwani w nale˝ytej formie; wezwanie powinno byç sporzàdzone w j´zyku flamandzkim bàdê zaopatrzone w t∏umaczenie na ten j´zyk.

Powinno ono zawieraç tak˝e nast´pujàce elementy

— motywy oraz streszczenie post´powania, dla

którego wymagane jest dochodzenie lub przes∏uchanie, jak równie˝ dane s´dziego wzywajàcego;

— informacj´ o tym, ˝e stawienie si´ przed sàdem

nie jest obowiàzkowe oraz ˝e niestawienie si´

w sàdzie, odmowa z∏o˝enia przysi´gi, odmowa

dania s∏owa honoru czy sk∏adania zeznaƒ nie pociàgajà za sobà jakichkolwiek konsekwencji, niezale˝nie od tego, kim jest osoba, której to dotyczy, zarówno w Niderlandach, jak i w paƒstwie,

w którym wszcz´te zosta∏o post´powanie;

— informacj´ o tym, ˝e osoba, której to dotyczy,

mo˝e skorzystaç z pomocy doradcy;

— informacj´ o tym, ˝e osoba, której to dotyczy,

mo˝e przed∏o˝yç wniosek o zwolnienie lub wy∏àczenie od sk∏adania zeznaƒ;

— informacj´ o tym, ˝e koszty zwiàzane ze stawieniem si´ w sàdzie pokrywane sà przez osob´ wyznaczonà;

b) kopia wezwania powinna zostaç wys∏ana do przewodniczàcego sàdu;

c) wniosek powinien zawieraç powody, dla których

czynnoÊci dowodowe powierzone zosta∏y osobie

wyznaczonej, oraz kompetencje tej ostatniej, chyba

˝e na stanowisko to powo∏any zosta∏ uprawniony

do tego adwokat w Niderlandach;

d) koszty wykonania czynnoÊci dochodzeniowych, takie jak koszty Êwiadków, ekspertów lub t∏umaczy

powinny zostaç ca∏kowicie zwrócone.

Artyku∏ 23

Niderlandy nie wykonujà wniosków, których przedmiotem jest post´powanie znane w paƒstwach prawa

common law pod nazwà „pre-trial discovery of documents” (˝àdanie ujawnienia dokumentów przed

wszcz´ciem post´powania sàdowego).

Przez wniosek, którego przedmiotem jest post´powanie znane w paƒstwach prawa common law pod nazwà „pre-trial discovery of documents”, który zgodnie

z artyku∏em 23 konwencji nie jest wykonywany przez

Niderlandy, Rzàd Królestwa Niderlandów rozumie ka˝dy wniosek, w ramach którego wymaga si´ od osoby

a) wskazania, jakie dokumenty majàce zwiàzek z post´powaniem, do którego odnosi si´ wniosek, znajdujà si´ lub znajdowa∏y w jej posiadaniu pod jej

pieczà lub w∏adzà, lub

b) okazania wszystkich dokumentów, innych ni˝ dokumenty wyszczególnione we wniosku, które wed∏ug

danego sàdu sà lub mogà byç w jej posiadaniu,

pod jej pieczà lub w∏adzà.

Poz. 583

NIEMCY

OÊwiadczenia

A. Rzàd Republiki Federalnej Niemiec, zgodnie z artyku∏em 33 ust´p 1 konwencji z dnia 18 marca 1970 r.,

sk∏ada nast´pujàce oÊwiadczenia

Republika Federalna Niemiec sk∏ada zastrze˝enie

dotyczàce pierwszego zdania ust´pu 1 artyku∏u 33 konwencji wy∏àczajàcego stosowanie postanowieƒ artyku∏u 4 ust´p 2 konwencji. Wnioski majàce byç wykonane zgodnie z rozdzia∏em I konwencji muszà byç, zgodnie z artyku∏em 4 ust´p 1 i 5 konwencji, sporzàdzone

w j´zyku niemieckim lub zaopatrzone w t∏umaczenie

na ten j´zyk.

Republika Federalna Niemiec oÊwiadcza, zgodnie

z mo˝liwoÊcià przewidzianà w zdaniu pierwszym ust´pu 1 artyku∏u 33 konwencji dotyczàcà z∏o˝enia zastrze˝enia wy∏àczajàcego stosowanie postanowieƒ rozdzia∏u II konwencji, ˝e przeprowadzanie dowodów przez

przedstawicieli dyplomatycznych lub urz´dników konsularnych jest niedopuszczalne na jej terytorium, jeÊli

dotyczy jej obywateli.

B. Rzàd Republiki Federalnej Niemiec sk∏ada nast´pujàce oÊwiadczenia zgodnie z artyku∏em 35 konwencji z dnia 18 marca 1970 r.

1. Organem w∏aÊciwym do wykonania wniosków

b´dzie sàd okr´gowy (Amtsgericht), w którego okr´gu

wniosek ma byç wykonany. Wnioski powinny byç adresowane do organu centralnego Landu, w którym odpowiedni wniosek ma byç wykonany. Organem centralnym, zgodnie z artyku∏em 2 i artyku∏em 24 ust´p 2

konwencji, jest dla

Baden-Württemberg

Justizministerium

Baden-Württemberg

Shillerplatz 4

70173 Stuttgart

Bavaria

Präsident des Oberlandesgerichts München

Prielmayerstrasse 5

80097 München

Berlin

Senatsverwaltung für Justiz

von Berlin

Salzburger Strasse 21-25

10825 Berlin

Brandenburg

Ministerium der Justiz des

Landes Brandenburg

Heinrich-Mann-Allee 107

14460 Potsdam

Zgodnie z artyku∏em 4 ust´py 3 i 4 na Arubie nie b´dà przyjmowane wnioski sporzàdzone w j´zyku francuskim, chyba ˝e zostanà zaopatrzone w t∏umaczenie na

j´zyk flamandzki, angielski lub hiszpaƒski.

Bremen

Der Präsident des Landgerichts

Domsheide 16

28195 Bremen

Na Arubie konwencja b´dzie stosowana z oÊwiadczeniami z∏o˝onymi przy ratyfikacji konwencji przez

Królestwo Niderlandów dla Królestwa w Europie dnia

8 kwietnia 1981 r.

Hamburg

Präsident des Amtsgerichts

Hamburg

Sievekingplatz 1

20335 Hamburg

Artyku∏ 26

Niderlandy zwrócà si´ do paƒstwa, które skorzysta∏o z postanowieƒ artyku∏u 26 ust´p 1, o zwrot kosztów

wymienionych w tym ust´pie.

Dla Aruby

Zgodnie z artyku∏em 2 Królestwo Niderlandów wyznaczy∏o jako organ centralny dla Aruby: Prokuratora

Generalnego na Arubie dla Wspólnego Sàdu SprawiedliwoÊci Antyli Niderlandzkich i Aruby (the Attorney-General at Aruba of the Joint Court of Justice of the

Netherlands Antilles and Aruba).

Hesse

Hessisches Ministerium der

Justiz

Luisenstrasse 13

65185 Wiesbaden

Lower Saxony

Niedersächisches Justizministerium

Am Waterlooplatz 1

30169 Hannover

Mecklenburg-Western

Pomerania

Ministerium für Justiz, Bundes- und Europaangelgenheiten des Landes Mecklenburg — Vorpommern

Demmlerplatz 14

19053 Schwerin

Northrhine-Westphalia Präsident des Oberlandesgerichts Düsseldorf

Cecilienallee 3

40474 Düsseldorf

Rhineland-Palatine

Saarland

Saxe

Saxe-Anhalt

Schleswig-Holstein

Thüringe

Ministerium der Justiz

Ernst-Ludwig-Strasse 3

55116 Mainz

Ministerium der Justiz des

Saarlandes

Zähringerstrasse 12

66119 Saarbrücken

Sächisches

Staatsministerium der Justiz

Archivstrasse 1

01097 Dresden

Ministerium der Justiz des

Landes Sachsen-Anhalt

Wilhelm-Höpfner-Ring 6

39116 Magdeburg

Der Justizminister des Landes

Schleswig-Holstein

Lorentzdamm 35

24103 Kiel

Thüringer Justizministerium

Alfred-Hess-Strasse 8

99094 Erfurt

2. Zgodnie z artyku∏em 8 konwencji Rzàd Republiki

Federalnej Niemiec oÊwiadcza, ˝e s´dziowie sàdu

wnioskujàcego drugiej Umawiajàcej si´ Strony mogà

byç obecni przy wykonywaniu wniosku przez sàd okr´gowy, jeÊli organ centralny Landu, w którym ma zostaç

wykonany wniosek, udzieli∏ na to wczeÊniejszej zgody.

3. Zgodnie z ust´pem 1 artyku∏u 16 konwencji dokonanie czynnoÊci dowodowej przez przedstawiciela

dyplomatycznego lub urz´dnika konsularnego, która

obejmuje obywateli paƒstwa trzeciego lub bezpaƒstwowca, b´dzie uzale˝nione od wczeÊniejszej zgody

organu centralnego Landu, na którego terytorium taka

czynnoÊç ma byç przeprowadzona. Zgodnie z ust´pem

2 artyku∏u 16 konwencji zgoda nie b´dzie wymagana,

Poz. 583

jeÊli obywatel paƒstwa trzeciego jest jednoczeÊnie

obywatelem paƒstwa, którego sàd wnioskuje.

4. Zgodnie z artyku∏em 17 konwencji s´dzia wyst´pujàcego sàdu nie mo˝e dokonaç czynnoÊci dowodowej, chyba ˝e organ centralny Landu, na którego terytorium taka czynnoÊç ma byç dokonana, wyrazi na to

zgod´. Zgoda taka mo˝e byç uzale˝niona od spe∏nienia

pewnych warunków. Sàd okr´gowy, w którego okr´gu

czynnoÊci urz´dowe mogà zostaç przeprowadzone na

mocy wniosku w tej samej sprawie, jest uprawniony

do przygotowania i faktycznego przeprowadzenia

czynnoÊci dowodowej. Zgodnie ze zdaniem drugim artyku∏u 19 konwencji przedstawiciel organu mo˝e byç

obecny przy dokonywaniu czynnoÊci dowodowej.

5. Rzàd Republiki Federalnej Niemiec, zgodnie z artyku∏em 23 konwencji, oÊwiadcza, ˝e na terytorium

Niemiec wnioski, których przedmiotem jest post´powanie znane w paƒstwach prawa common law pod nazwà „pre-trial discovery of documents” (˝àdanie ujawnienia dokumentów przed wszcz´ciem post´powania

sàdowego), nie b´dà wykonywane.

NORWEGIA

Zastrze˝enie

Zgodnie z artyku∏em 33 Norwegia sk∏ada zastrze˝enie do artyku∏u 4 ust´p 2 stanowiàce, ˝e wnioski sporzàdzone w j´zyku francuskim nie b´dà przyjmowane.

OÊwiadczenia

I. Królewskie Ministerstwo SprawiedliwoÊci i Policji zosta∏o wyznaczone jako organ centralny w odniesieniu do artyku∏u 2 i jako organ w∏aÊciwy w odniesieniu do artyku∏ów 15, 16 i 17.

II. Zgodnie z artyku∏em 4 ust´p 3 Królestwo Norwegii oÊwiadcza, ˝e mogà byç wysy∏ane do organu centralnego wnioski sporzàdzone w j´zykach szwedzkim

i duƒskim.

III. Przyjmujàc wnioski w j´zyku innym ni˝ norweski, Królestwo Norwegii nie podejmuje si´ ich wykonania czy te˝ przekazania dowodu w tym innym j´zyku,

jak równie˝ przet∏umaczenia dokumentów nakazujàcych wykonanie egzekucji.

IV. Zgodnie z artyku∏em 15 czynnoÊci dowodowe

mogà byç przeprowadzone przez przedstawiciela lub

urz´dnika konsularnego tylko wówczas, gdy przed z∏o˝eniem wniosku zosta∏o wczeÊniej uzyskane odpowiednie zezwolenie.

V. Zgodnie z artyku∏em 23 Królestwo Norwegii

oÊwiadcza, ˝e nie b´dzie wykonywa∏o wniosków, których przedmiotem b´dzie post´powanie znane w paƒstwach prawa common law pod nazwà „pre-trial discovery of documents” (˝àdanie ujawnienia dokumentów przed wszcz´ciem post´powania sàdowego).

W nocie z dnia 7 sierpnia 1980 r., otrzymanej dnia

15 sierpnia 1980 r., Norwegia, odnoszàc si´ do oÊwiadczenia dotyczàcego artyku∏u 23 konwencji, z∏o˝y∏a nast´pujàce oÊwiadczenie dodatkowe

OÊwiadczenie z∏o˝one przez Królestwo Norwegii

w zwiàzku z artyku∏em 23 dotyczàcym wniosków, których przedmiotem b´dzie post´powanie znane w paƒstwach prawa common law pod nazwà „pre-trial discovery of documents” (˝àdanie ujawnienia dokumentów przed wszcz´ciem post´powania sàdowego), b´dzie stosowane wy∏àcznie do wniosków, które wymagaç b´dà od osoby

a) stwierdzenia, jakie dokumenty dotyczàce post´powania, do którego odnosi si´ wniosek, znajdujà si´

lub znajdowa∏y w jej posiadaniu, a które nie zosta∏y uwzgl´dnione we wniosku,

b) wydania innych dokumentów ni˝ wyszczególnione

we wniosku, a które mo˝e ona posiadaç.

PORTUGALIA

OÊwiadczenia i zastrze˝enia

a) Zgodnie z artyku∏em 33 konwencji Republika Portugalska sk∏ada nast´pujàce zastrze˝enia

1. wy∏àcza si´ stosowanie artyku∏u 4 ust´p 2;

2. wy∏àcza si´ stosowanie rozdzia∏u II, z wyjàtkiem

artyku∏u 15,

b) Zgodnie z artyku∏ami 15 i 23 konwencji Republika

Portugalska sk∏ada nast´pujàce oÊwiadczenia

1. Republika Portugalska oÊwiadcza, ˝e czynnoÊci

dowodowe odnoÊnie do artyku∏u 15 nie mogà

byç dokonywane bez zezwolenia udzielonego

przez w∏aÊciwy organ wyznaczony przez to paƒstwo na wniosek przedstawiciela dyplomatycznego lub urz´dnika konsularnego;

2. Republika Portugalska oÊwiadcza, ˝e nie b´dzie

wykonywa∏a wniosków, których przedmiotem

jest post´powanie znane w paƒstwach prawa

common law pod nazwà „pre-trial discovery of

documents” (˝àdanie ujawnienia dokumentów

przed wszcz´ciem post´powania sàdowego),

c) OdnoÊnie do artyku∏ów 2 i 15 konwencji w Portugalii organem w∏aÊciwym jest: „Direc˜ao-Geral dos

Servi˜os Judiciários” Ministerstwa SprawiedliwoÊci.

REPUBLIKA PO¸UDNIOWEJ AFRYKI

Poz. 583

2 konwencji i jako organ w∏aÊciwy w odniesieniu

do artyku∏u 8 konwencji oraz

b) Izb´ Sàdu Najwy˝szego Po∏udniowej Afryki, który

ma jurysdykcj´ jako organ w∏aÊciwy w odniesieniu

do artyku∏u 17 i 18 konwencji.

3. OÊwiadczenia

Republika Po∏udniowej Afryki sk∏ada nast´pujàce

oÊwiadczenie w zwiàzku z konwencjà

a) dla celów artyku∏u 4 ust´p 4 konwencji, wniosek, jeÊli nie jest sporzàdzony w j´zyku angielskim, mo˝e

zostaç równie˝ wystosowany do organu centralnego w jednym z nast´pujàcych j´zyków: Sepedi, Sesotho, Setswana, Siswati, Tshivenda, Xitsonga,

Afrikaans, isiNdebele, isiXhosa i isiZulu,

b) s´dziowie organu wnioskujàcego innej Umawiajàcej si´ Strony, po udzieleniu upowa˝nienia przez

organ w∏aÊciwy, zgodnie z artyku∏em 8 konwencji,

mogà byç obecni przy wykonaniu wniosku, jak

ustalono w niniejszym artykule,

c) dowody nie mogà byç przeprowadzane, w rozumieniu postanowieƒ artyku∏u 17 konwencji, bez wczeÊniejszego zezwolenia organu w∏aÊciwego, jak

ustalono w niniejszym artykule,

d) komisarz upowa˝niony do przeprowadzenia dowodu w zwiàzku z artyku∏em 17 konwencji mo˝e, w rozumieniu artyku∏u 18 konwencji, z∏o˝yç wniosek do

organu w∏aÊciwego wymienionego w tym artykule

w celu przeprowadzenia dowodu przy u˝yciu Êrodków przymusu, w zale˝noÊci od tego, jakie Êrodki

przymusu sà odpowiednie i znane w prawie po∏udniowoafrykaƒskim w post´powaniu wewn´trznym,

e) wnioski, których przedmiotem jest post´powanie

znane w paƒstwach prawa common law pod nazwà „pre-trial discovery of documents” (˝àdanie

ujawnienia dokumentów przed wszcz´ciem post´powania sàdowego), nie b´dà wykonywane, jak

postanowiono w artykule 23.

SINGAPUR

OÊwiadczenia i zastrze˝enia

organów

I. Ca∏y rozdzia∏ II konwencji nie b´dzie stosowany

wobec Republiki Singapuru.

Republika Po∏udniowej Afryki, zgodnie z postanowieniami artyku∏u 33 konwencji, wy∏àcza stosowanie

II. Zgodnie z artyku∏em 4 ust´p 2 Republika Singapuru nie b´dzie przyjmowaç ˝adnych wniosków sporzàdzonych w j´zyku innym ni˝ angielski, gdy˝ jest to

j´zyk u˝ywany przez wymiar sprawiedliwoÊci w Singapurze.

Zastrze˝enia,

i oÊwiadczenia

wyznaczenie

1. Zastrze˝enia

a) artyku∏u 4 ust´p 2 konwencji, który stanowi, ˝e

przyjmowane b´dà wnioski sporzàdzone w j´zyku

francuskim, oraz

b) artyku∏ów 15 i 16 rozdzia∏u II konwencji.

2. Wyznaczenie organów

Republika Po∏udniowej Afryki wyznacza

a) Dyrektora Generalnego Departamentu SprawiedliwoÊci jako organ centralny w rozumieniu artyku∏u

Zgodnie z artyku∏em 23 Rzàd Republiki Singapuru

oÊwiadcza, ˝e Republika Singapuru nie b´dzie wykonywa∏a wniosków, których przedmiotem b´dzie post´powanie znane w paƒstwach prawa common law pod nazwà „pre-trial discovery of documents” (˝àdanie ujawnienia dokumentów przed wszcz´ciem post´powania

sàdowego).

Ponadto Rzàd Republiki Singapuru oÊwiadcza, ˝e

za wnioski, których przedmiotem jest post´powanie

„pre-trial discovery of documents”, uwa˝a wszelkie

wnioski, które wymagajà od osoby

a) stwierdzenia, jakie dokumenty odnoszàce si´ do

sprawy b´dàcej przedmiotem wniosku znajdujà si´

lub znajdowa∏y w jej posiadaniu, pod jej pieczà lub

w∏adzà; lub

b) okazania jakichkolwiek innych dokumentów ni˝

okreÊlone dokumenty wskazane we wniosku do

przedstawienia wyst´pujàcemu sàdowi, b´dàcych

lub mogàcych byç w jej posiadaniu, pod jej pieczà

lub w∏adzà.

Republika Singapuru przyjmuje, ˝e odniesienie

w konwencji do spraw cywilnych i handlowych nie zawiera opodatkowania dochodu i spraw podatkowych.

W nocie z dnia 4 sierpnia 1979 r. Singapur notyfikowa∏ Ministerstwu Spraw Zagranicznych, ˝e organem

centralnym, który przyjmowaç b´dzie wnioski, zgodnie

z artyku∏em 2 konwencji, zosta∏ wyznaczony the Registrar of the Supreme Court.

STANY ZJEDNOCZONE AMERYKI

OÊwiadczenie

Departament SprawiedliwoÊci Stanów Zjednoczonych Ameryki w Waszyngtonie, D.C. 20530, zostaje wyznaczony jako organ centralny w odniesieniu do artyku∏u 2 konwencji. Zgodnie z artyku∏em 4 ust´p 2 Stany

Zjednoczone Ameryki zgadzajà si´ na przyjmowanie

wniosków w j´zyku francuskim lub na ten j´zyk przet∏umaczonych. Stany Zjednoczone Ameryki pragnà

podkreÊliç, ˝e koniecznoÊç t∏umaczenia dokumentów

na j´zyk angielski spowoduje wyd∏u˝enie czasu wykonania wniosków sporzàdzonych w j´zyku francuskim

lub na ten j´zyk przet∏umaczonych, ni˝ w wypadku podobnych wniosków sporzàdzonych w j´zyku angielskim.

Zgodnie z artyku∏em 4 ust´p 3 Stany Zjednoczone

Ameryki oÊwiadczajà, ˝e uznajà tak˝e wnioski sporzàdzone w j´zyku hiszpaƒskim do wykonania na terytorium Puerto Rico.

Zgodnie z artyku∏em 8 Stany Zjednoczone Ameryki

oÊwiadczajà, ˝e, w zale˝noÊci od uprzednio udzielonej

przez organ w∏aÊciwy zgody, wyznaczeni przez wykonujàce wniosek paƒstwo s´dziowie drugiego Umawiajàcego si´ Paƒstwa mogà byç obecni przy wykonywaniu wniosku. Organem w∏aÊciwym dla potrzeb tego artyku∏u jest Departament SprawiedliwoÊci.

Stany Zjednoczone Ameryki oÊwiadczajà, ˝e czynnoÊç dowodowa mo˝e byç przeprowadzona na podstawie artyku∏ów 16 i 17 bez wczeÊniejszej zgody.

Zgodnie z artyku∏em 18 Stany Zjednoczone Ameryki oÊwiadczajà, ˝e przedstawiciele dyplomatyczni,

urz´dnicy konsularni lub osoby wyznaczone do przeprowadzenia czynnoÊci dowodowych na podstawie artyku∏ów 15, 16 i 17 mogà wystàpiç o odpowiednià pomoc w celu uzyskania dowodu przy u˝yciu Êrodków

przymusu. Organem w∏aÊciwym dla celów artyku∏u 18

jest sàd okr´gowy Stanów Zjednoczonych Ameryki (district court) w∏aÊciwy dla okr´gu, w którym osoba zamieszkuje lub w którym przebywa. Taki sàd mo˝e nakazaç jej z∏o˝enie zeznaƒ lub oÊwiadczenia albo przed-

Poz. 583

stawienie dowodów lub rzeczy w post´powaniu przed

sàdem zagranicznym. Nakaz mo˝e okreÊlaç, ˝e z∏o˝enie zeznaƒ lub oÊwiadczenia lub przedstawienie dokumentu lub rzeczy ma si´ odbyç przed osobà wyznaczonà przez sàd.

SZWAJCARIA

Zastrze˝enia i oÊwiadczenia

Do artyku∏u 1

1. W zwiàzku z artyku∏em 1 Szwajcaria uwa˝a, ˝e

konwencj´ stosuje si´ wy∏àcznie w stosunku do Umawiajàcych si´ Stron. Ponadto, odnoszàc si´ do wniosków Specjalnego Komitetu obradujàcego w Hadze

w kwietniu 1989 r., Szwajcaria przyjmuje, niezale˝nie

od opinii Umawiajàcych si´ Stron dotyczàcej wy∏àcznego stosowania konwencji, ˝e pierwszeƒstwo w ka˝dym przypadku powinno obejmowaç procedury ustanowione w konwencji, dotyczàce wniosków o przeprowadzeniu dowodów za granicà.

Do artyku∏ów 2 i 24

2. W zwiàzku z artyku∏em 35 ust´p 1 Szwajcaria wyznacza, w odniesieniu do artyku∏ów 2 i 24 konwencji,

organy kantonów wymienione w za∏àczniku jako organy centralne. Wnioski o przeprowadzenie dowodów

lub egzekucji albo innej czynnoÊci sàdowej mogà byç

adresowane równie˝ do Departamentu Federalnego

SprawiedliwoÊci i Policji w Bernie, który przeka˝e je dalej do w∏aÊciwego organu centralnego.

Do artyku∏u 4 ust´p 2 i 3

3. W zwiàzku z artyku∏ami 33 i 35 Szwajcaria

oÊwiadcza, ˝e zgodnie z artyku∏em 4 ust´py 2 i 3 wnioski oraz inne do∏àczone dokumenty muszà byç sporzàdzone w j´zyku organu, do którego zosta∏y przes∏ane

w celu wykonania, to znaczy w j´zyku niemieckim,

francuskim lub w∏oskim, lub z za∏àczonymi t∏umaczeniami na jeden z wy˝ej wymienionych j´zyków, zale˝nie do tego, w której cz´Êci Szwajcarii dokument ma

zostaç wykonany. Dokumenty potwierdzajàce wykonanie b´dà przedk∏adane w j´zyku urz´dowym organu,

w którym zostanà z∏o˝one (patrz za∏àcznik).

Do artyku∏u 8

4. W zwiàzku z artyku∏em 35 ust´p 2 Szwajcaria

oÊwiadcza, ˝e zgodnie z artyku∏em 8 s´dziowie organu

wnioskujàcego drugiej Umawiajàcej si´ Strony mogà

byç obecni przy wykonaniu wniosku, pod warunkiem

wczeÊniejszego uzyskania zgody organu wykonujàcego wniosek.

Do artyku∏ów 15, 16 i 17

5. W zwiàzku z artyku∏em 35 Szwajcaria oÊwiadcza,

˝e czynnoÊç dowodowa mo˝e byç przeprowadzona

zgodnie z artyku∏ami 15, 16 i 17, pod warunkiem wczeÊniejszego uzyskania zezwolenia z Departamentu

Federalnego SprawiedliwoÊci i Policji. Wniosek o wydanie zezwolenia musi byç zaadresowany do organu

centralnego w kantonie, w którym dowód ma zostaç

przeprowadzony.

Do artyku∏u 23

6. W zwiàzku z artyku∏em 23 Szwajcaria oÊwiadcza,

˝e wnioski, których przedmiotem jest post´powanie

znane w paƒstwach prawa common law pod nazwà

„pre-trial discovery of documents” (˝àdanie ujawnienia dokumentów przed wszcz´ciem post´powania sàdowego), nie b´dà uwzgl´dniane, je˝eli

a) wniosek nie ma bezpoÊredniego i koniecznego

zwiàzku z przedmiotem procedury lub

Poz. 583

b) wymaga si´ od osoby wskazania, jakie dokumenty

odnoszàce si´ do sprawy sà lub by∏y jej w∏asnoÊcià,

lub by∏y w jej posiadaniu lub w jej dyspozycji, lub

c) wymaga si´ od osoby wydania dokumentów innych ni˝ te wymienione w proÊbie o pomoc prawnà, które mogà byç jej w∏asnoÊcià lub znajdowaç

si´ w jej posiadaniu lub dyspozycji, lub

d) warte ochrony interesy zainteresowanej osoby sà

zagro˝one.

Organy centralne dla kantonów

Za∏àcznik

Kantony

J´zyki urz´dowe

(n — niemiecki)

(f — francuski)

(w — w∏oski)

Adresy

Numery

telefonów

1

2

3

4

Appenzell

Ausserrhoden

n

Kantonsgericht Appenzell

A. Rh., 9043 Trogen

071/94 24 61

Appenzell

Innerhoden

n

Kantonsgericht Appenzell I. Rh.,

9050 Appenzell

071/87 95 51

Aargau

n

Obergericht des Kantons Aargau,

5000 Aargau

064/21 19 40

Basel-Landschaft

n

Obergericht des Kantons Basel-Landschaft,

4410 Liestal

061/925 51 11

Basel-Stadt

n

Appeleationsgericht Basel-Stadt,

4054 Basel

061/267 81 81

Bern

n/f

Justizdirektion des Kantons Bern,

3011 Bern

031/633 76 76

Fribourg

f/n

Tribunal cantonal, 1700 Fribourg

037/25 39 10

Geneve

f

Parquet du Procureur général,

1211 Geneve 3

022/319 21 11

Glarus

n

Obergericht des Kantons Glarus,

8750 Glarus

058/61 15 32

Graubünden

n

Justiz-, Polizei- und

Sanitätsdepartement Graubünden,

7001 Chur

081/21 21 21

Jura

f

Département de la Justice,

2800 Delemont

066/21 51 11

Luzern

n

Obergericht des Kantons Luzern,

6002 Luzern

041/24 51 11

Neuchâtel

f

Département de Justice,

2001 Neuchâtel

038/22 31 11

Nidwalden

n

Kantonsgericht Nidwalden,

6370 Stans

041/63 79 50

Obwalden

n

Kantonsgericht des Kantons

Obwalden, 6060 Sarnen

041/66 92 22

Poz. 583

2

3

4

St. Gallen

n

Kantonsgericht St. Gallen

9001 St. Gallen

071/21 31 11

Schaffhausen

n

Obergericht des Kantons

Schaffhausen, 8201 Schaffhausen

053/82 74 22

Schwyz

n

Kantonsgericht Schwyz,

6430 Schwyz

043/24 11 24

Solothurn

n

Obergericht des Kantons

Solothurn, 4500 Solothurn

065/21 73 11

Tessin

w

Tribunale di apello, 6901 Lugano

091/21 51 11

Thurgau

n

Obergericht des Kantons

Thurgau, 8500 Frauenfeld

054/22 31 21

Uri

n

Gerichtskanzlei Uri, 6460 Altdorf

044/4 22 44

Valais

f/n

Tribunal cantonal, 1950 Sion

027/22 93 93

Vaud

f

Tribunal cantonal, 1014 Lausanne

021/313 15 11

Zug

n

Obergericht des Kantons Zug,

Rechtshilfe, 6300 Zug

042/25 33 11

Zürich

n

Obergericht des Kantons Zürich,

Rechtshilfe, 8023 Zürich

01/257 91 91

SZWECJA

OÊwiadczenia

— zgodnie z artyku∏em 4 ust´p 4 b´dà przyjmowane

wnioski w j´zykach duƒskim i szwedzkim;

— zgodnie z artyku∏em 8 s´dziowie organu wyst´pujàcego drugiego Umawiajàcego si´ Paƒstwa b´dà

mogli byç obecni przy wykonywaniu wniosku bez

wczeÊniej uzyskanej zgody;

— zgodnie z artyku∏em 15 ust´p 2 przedstawiciel dyplomatyczny lub urz´dnik konsularny nie b´dzie

móg∏ dokonaç czynnoÊci dowodowej bez zezwolenia w∏aÊciwego organu;

— zgodnie z artyku∏em 23 wnioski, których przedmiotem jest post´powanie znane w paƒstwach prawa

common law pod nazwà „pre-trial discovery of documents” (˝àdanie ujawnienia dokumentów przed

wszcz´ciem post´powania sàdowego), nie b´dà

wykonywane;

— Szwecja b´dzie przyjmowaç jedynie wnioski sporzàdzone w j´zyku szwedzkim.

Ministerstwo Spraw Zagranicznych w Sztokholmie

zosta∏o wyznaczone jako organ centralny odnoÊnie do

artyku∏u 2 i jednoczeÊnie jako organ w∏aÊciwy odnoÊnie do artyku∏ów 15—17.

W liÊcie z dnia 10 lipca 1980 r., otrzymanym w dniu

11 lipca 1980 r., Szwecja, nawiàzujàc do swojego

oÊwiadczenia dotyczàcego artyku∏u 23 konwencji,

przekaza∏a nast´pujàce dodatkowe oÊwiadczenie

Rzàd Królestwa Szwecji rozumie dla celów niniejszego oÊwiadczenia wnioski, których przedmiotem jest

post´powanie „pre-trial discovery of documents”, jako wszystkie wnioski, które wymagajà od osoby

a) stwierdzenia, jakie dokumenty odnoszàce si´ do

sprawy, której dotyczy wniosek, znajdujà si´ lub

znajdowa∏y w jej posiadaniu, pod jej w∏adzà lub

pieczà, lub

b) okazania jakichkolwiek innych dokumentów ni˝ wyszczególnione we wniosku, a które mog∏yby si´

znajdowaç w jej posiadaniu, pod jej w∏adzà lub pieczà.

WENEZUELA

W zwiàzku z artyku∏em 4 ust´p 2

Republika Wenezueli b´dzie przyjmowaç wnioski

oraz inne za∏àczone dokumenty tylko wówczas, gdy b´dà one w∏aÊciwie przet∏umaczone na j´zyk hiszpaƒski.

W zwiàzku z rozdzia∏em II

Republika Wenezueli nie b´dzie wydawaç zezwoleƒ osobom wyznaczonym, jak okreÊlono w rozdziale II

konwencji, na dokonywanie czynnoÊci dowodowych.

W zwiàzku z artyku∏em 23

Republika Wenezueli oÊwiadcza, ˝e b´dzie wykonywaç wnioski, których przedmiotem jest post´powanie

znane w paƒstwach prawa common law pod nazwà

„pre-trial discovery of documents” (˝àdanie ujawnienia dokumentów przed wszcz´ciem post´powania sàdowego), jeÊli spe∏nione zostanà nast´pujàce warunki

a) powy˝sza procedura zostanie ustanowiona,

b) dokumenty majàce zostaç okazane lub skopiowane

powinny byç okreÊlone co do danych, które majà

zawieraç, treÊci lub innych istotnych informacji,

c) powinny zostaç wymienione fakty lub okolicznoÊci

stwarzajàce przekonanie dla powoda, ˝e dokumenty, o które wnioskuje, sà znane osobie, która ma je

wydaç, a wi´c ˝e sà lub by∏y w jej posiadaniu, pod

jej kontrolà lub pod jej w∏adzà,

d) zwiàzek mi´dzy dowodem i poszukiwanà informacjà oraz toczàcym si´ sporem jest oczywisty.

Zgodnie z artyku∏em 2 konwencji Wenezuela wyznacza jako organ centralny Ministerstwo Spraw Zagranicznych.

W¸OCHY

Sk∏adajàc dokument ratyfikacyjny, Rzàd Republiki

W∏oskiej notyfikowa∏, co nast´puje

(1) Rzàd Republiki W∏oskiej oÊwiadcza, ˝e zgodnie

z artyku∏em 8 s´dziowie organu wzywajàcego innego

Umawiajàcego si´ Paƒstwa mogà byç obecni przy wykonywaniu wniosku, za uprzednià zgodà wydanà przez

organ w∏aÊciwy wyznaczony przez W∏ochy, przewidziany w artykule 4 ust´p 2.

(2) Rzàd Republiki W∏oskiej oÊwiadcza, ˝e zgodnie

z artyku∏em 18 przedstawiciel dyplomatyczny, urz´dnik

konsularny lub osoba wyznaczona, którzy przyst´pujà

do czynnoÊci dowodowych w myÊl artyku∏ów 15, 16

i 17, mogà wystàpiç z wnioskiem do organu wyznaczonego przez W∏ochy, przewidzianego w artykule 4 ust´p

2, o pomoc niezb´dnà do wykonania tych czynnoÊci

przy u˝yciu Êrodków przymusu.

(3) Rzàd Republiki W∏oskiej oÊwiadcza, ˝e zgodnie

z artyku∏em 23 nie b´dà wykonywane wnioski, których

przedmiotem jest post´powanie znane w paƒstwach

prawa common law pod nazwà „pre-trial discovery of

documents” (˝àdanie ujawnienia dokumentów przed

wszcz´ciem post´powania sàdowego).

(4) Rzàd Republiki W∏oskiej wyznacza, zgodnie z artyku∏em 35, Ministerstwo Spraw Zagranicznych jako

organ centralny, przewidziany w artykule 2, odpowiedzialny za przyjmowanie wniosków wystawionych

przez organy sàdowe innego Umawiajàce si´ Paƒstwa

oraz za przekazywanie tych wniosków organowi

uprawnionemu do ich wykonania.

Rzàd Republiki W∏oskiej, zgodnie z wy˝ej wymienionym artyku∏em, wyznacza Trybuna∏ Apelacyjny

miejsca post´powania jako organ uprawniony do

— wydawania zezwoleƒ s´dziom innych paƒstw na

uczestniczenie w wykonywaniu wniosku zgodnie

z artyku∏em 8;

— wydawania zezwoleƒ przedstawicielom dyplomatycznym, urz´dnikom konsularnym lub komisarzom innych paƒstw do przeprowadzenia wszelkich czynnoÊci dochodzeniowych, zgodnie z artyku∏ami 16 i 17;

— udzielania wymaganej pomocy sàdowej wy˝ej wymienionym w myÊl artyku∏u 18.

Poz. 583

ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII

I IRLANDII PÓ¸NOCNEJ

Zastrze˝enie

Zgodnie z postanowieniami artyku∏u 33 Zjednoczone Królestwo nie b´dzie przyjmowa∏o wniosków w j´zyku francuskim.

Wyznaczenia

1. Zgodnie z artyku∏em 2 jako organ centralny wyznacza si´ Ministerstwo Spraw Zagranicznych (the Foreign and Commonwealth Office).

2. Zgodnie z artyku∏em 16 jako organ w∏aÊciwy wyznacza si´ Ministerstwo Spraw Zagranicznych (the Foreign and Commonwealth Office).

3. Zgodnie z artyku∏em 17 jako organ w∏aÊciwy wyznacza si´ Ministerstwo Spraw Zagranicznych (the Foreign and Commonwealth Office).

4. Zgodnie z artyku∏em 18 jako organy w∏aÊciwe na

wskazanych obszarach wyznacza si´ nast´pujàce organy

The Senior Master of the Supreme

(Queen’s Bench Division) dla Anglii i Walii;

Court

The Crown Agent for Scotland, dla Szkocji;

The Registrar of the Supreme Court of Northern

Ireland, dla Irlandii Pó∏nocnej.

5. Zgodnie z artyku∏em 24 jako organy dodatkowe

dla organów centralnych wyznaczonych powy˝ej, majàce w∏aÊciwoÊç na wskazanych obszarach, wyznacza

si´

The Senior Master of the Supreme

(Queen’s Bench Division) dla Anglii i Walii;

Court

The Crown Agent for Scotland, dla Szkocji;

The Registrar of the Supreme Court of Northern

Ireland, dla Irlandii Pó∏nocnej.

OÊwiadczenia

1. Zgodnie z artyku∏em 8 Rzàd Jej Królewskiej MoÊci oÊwiadcza, ˝e s´dziowie wyst´pujàcego organu

mogà byç obecni przy wykonywaniu wniosku.

2. Zgodnie z artyku∏em 18 Rzàd Jej Królewskiej MoÊci oÊwiadcza, ˝e przedstawiciele dyplomatyczni,

urz´dnicy konsularni i osoby wyznaczone do dokonania czynnoÊci dowodowej, zgodnie z artyku∏ami 15, 16

i 17, mogà wystàpiç do odpowiednich organów wyznaczonych powy˝ej o pomoc w uzyskaniu dowodu przy

u˝yciu Êrodków przymusu, pod warunkiem ˝e Umawiajàce si´ Paƒstwo, którego przedstawiciel dyplomatyczny, urz´dnik konsularny lub osoba wyznaczona

wnioskuje o pomoc, z∏o˝y∏o oÊwiadczenie zapewniajàce wzajemne u∏atwienia.

3. Zgodnie z artyku∏em 23 Rzàd Jej Królewskiej MoÊci oÊwiadcza, ˝e Zjednoczone Królestwo nie b´dzie

wykonywa∏o wniosków, których przedmiotem b´dzie

post´powanie znane w paƒstwach prawa common law

pod nazwà „pre-trial discovery of documents” (˝àdanie ujawnienia dokumentów przed wszcz´ciem post´powania sàdowego). Rzàd Jej Królewskiej MoÊci

oÊwiadcza, ˝e dla celów niniejszego oÊwiadczenia za

wnioski, których przedmiotem jest post´powanie „pre-trial discovery of documents”, uwa˝a takie wnioski,

które wymagajà od osoby

a) stwierdzenia, jakie dokumenty dotyczàce post´powania obj´tego wnioskiem znajdujà si´ lub znajdowa∏y si´ w jej posiadaniu, pod jej pieczà lub w∏adzà; lub

b) okazania dokumentów innych ni˝ wyszczególnione

we wniosku, które mogà byç przedstawione przed

wyst´pujàcym sàdem, które znajdujà si´ lub mog∏yby si´ znajdowaç w jej posiadaniu, pod jej pieczà lub w∏adzà.

4. Zgodnie z artyku∏em 27 Rzàd Jej Królewskiej MoÊci oÊwiadcza, ˝e wed∏ug prawa i praktyki Zjednoczonego Królestwa uzyskanie zezwolenia odnoÊnie do artyku∏ów 16 i 17 nie jest wymagane w stosunku do

przedstawicieli dyplomatycznych, urz´dników konsularnych i osób wyznaczonych tych Umawiajàcych si´

Paƒstw, które nie wymagajà uzyskania takiego zezwolenia w celu dokonania czynnoÊci dowodowej zgodnie

z artyku∏ami 16 i 17.

W nocie z dnia 10 czerwca 1980 r. Rzàd Brytyjski poinformowa∏, ˝e zgodnie z artyku∏em 18, zamiast the Registrar of the Supreme Court of Northern Ireland, wyznaczonego w 1976 r., the Master (Queen’s Bench and

Appeals) zostaje wyznaczony jako w∏aÊciwy organ dla

Irlandii Pó∏nocnej i, zgodnie z artyku∏em 24, jako organ

dodatkowy dla Irlandii Pó∏nocnej.

Adres: Master (Queen’s Bench and Appeals),

Royal Courts of Justice, Belfast 1.

Dla Hong Kongu

a) Zgodnie z postanowieniami artyku∏u 4 i artyku∏u 33

konwencji Hong Kong nie b´dzie przyjmowa∏

wniosków sporzàdzonych w j´zyku francuskim.

b) Zgodnie z artyku∏em 35 i artyku∏em 24 konwencji,

Rejestrator Sàdu Najwy˝szego Hong Kongu (the

Registrar of the Supreme Court) zosta∏ wyznaczony jako dodatkowy organ w∏aÊciwy do przyjmowania wniosków do wykonania w Hong Kongu.

c) Zgodnie z artyku∏em 35 i artyku∏ami 16 i 17 konwencji G∏ówny Sekretarz (the Chief Secretary), zosta∏

wyznaczony jako organ w∏aÊciwy dla Hong Kongu.

W dniu 16 czerwca 1997 r. Minister Spraw Zagranicznych Królestwa Niderlandów otrzyma∏ nast´pujàcà not´ od Ambasadora Zjednoczonego Królestwa

Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej w Hadze z dnia 11

czerwca 1997 r.

„Wasza Ekscelencjo,

Zosta∏em upowa˝niony przez Sekretarza Stanu Jej

Królewskiej MoÊci dla Spraw Zagranicznych i Wspól-

Poz. 583

noty Narodów, aby odnieÊç si´ do Konwencji o przeprowadzaniu dowodów w sprawach cywilnych lub

handlowych za granicà, sporzàdzonej w Hadze dnia

18 marca 1970 r. (dalej okreÊlanej jako Konwencja), którà stosuje si´ do Hong Kongu.

Zosta∏em równie˝ upowa˝niony, aby stwierdziç, ˝e

w zwiàzku ze Wspólnym OÊwiadczeniem Rzàdu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej oraz Rzàdu Chiƒskiej Republiki Ludowej w sprawie Hong Kongu, podpisanym dnia 19 grudnia 1984 r.,

Rzàd Zjednoczonego Królestwa przeka˝e Hong Kong

Rzàdowi Chiƒskiej Republiki Ludowej z dniem 1 lipca

1997 r.

Rzàd Zjednoczonego Królestwa b´dzie nadal ponosi∏ odpowiedzialnoÊç mi´dzynarodowà za Hong Kong

do powy˝szej daty. Od tej daty Rzàd Zjednoczonego

Królestwa przestanie ponosiç odpowiedzialnoÊç za

mi´dzynarodowe prawa i zobowiàzania powsta∏e

w zwiàzku ze stosowaniem konwencji w Hong Kongu.

B´d´ wdzi´czny, je˝eli treÊç noty zostanie oficjalnie

zarejestrowana i przed∏o˝ona do wiadomoÊci pozosta∏ym stronom Konwencji.”

Dnia 16 czerwca 1997 r. Minister Spraw Zagranicznych Królestwa Niderlandów otrzyma∏ nast´pujàcà not´ od Ambasadora Chiƒskiej Republiki Ludowej w Hadze z dnia 10 czerwca 1997 r.

„No. he wai Fa (97) - 53

Haga, 10 czerwca 1997 r.

Wasza Ekscelencjo,

W zwiàzku ze Wspólnym OÊwiadczeniem Rzàdu

Chiƒskiej Republiki Ludowej i Rzàdu Zjednoczonego

Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej w sprawie Hong Kongu, podpisanym dnia 19 grudnia 1984 r.

(dalej okreÊlanym jako Wspólne OÊwiadczenie), Chiƒska Republika Ludowa wznowi wykonywanie prawa

suwerennoÊci nad Hong Kongiem od dnia 1 lipca

1997 r. Hong Kong, od tego dnia, b´dzie stanowi∏ Specjalny Region Administracyjny Chiƒskiej Republiki Ludowej i b´dzie si´ cieszy∏ wysokim stopniem autonomii, z wyjàtkiem spraw zagranicznych i obrony, za które b´dzie odpowiada∏ Centralny Rzàd Ludowy Chiƒskiej Republiki Ludowej.

Ustalono — zarówno w rozdziale XI aneksu I do

Wspólnej Deklaracji „Stanowisko Rzàdu Chiƒskiej Republiki Ludowej na temat jego podstawowych za∏o˝eƒ

politycznych dotyczàcych Hong Kongu” i w artykule

153 Ustawy Zasadniczej Specjalnego Regionu Administracyjnego Hong Kong Chiƒskiej Republiki Ludowej,

która zosta∏a przyj´ta dnia 4 kwietnia 1990 r. przez Ludowe Zgromadzenie Narodowe Chiƒskiej Republiki

Ludowej, ˝e porozumienia mi´dzynarodowe, których

Chiƒska Republika Ludowa nie jest stronà, lecz które

by∏y stosowane w Hong Kongu, b´dà nadal stosowane w Specjalnym Regionie Administracyjnym Hong

Kong.

W zwiàzku z powy˝szymi postanowieniami zosta∏em upowa˝niony przez Ministra Spraw Zagranicznych

Chiƒskiej Republiki Ludowej, aby z∏o˝yç nast´pujàcà

notyfikacj´

Konwencja o przeprowadzaniu dowodów za granicà w sprawach cywilnych lub handlowych, sporzàdzona w Hadze dnia 18 marca 1970 r. (dalej zwana konwencjà), której depozytariuszem jest Rzàd Królestwa Niderlandów i którà stosuje si´ obecnie w Hong Kongu, b´dzie nadal stosowana w Specjalnym Regionie Administracyjnym Hong Kong, ze skutkiem od dnia 1 lipca

1997 r.

Rzàd Chiƒskiej Republiki Ludowej sk∏ada nast´pujàce oÊwiadczenia

1. W zwiàzku z postanowieniami artyku∏u 16 konwencji nie zezwala si´ przedstawicielom dyplomatycznym i urz´dnikom konsularnym innych Umawiajàcych

si´ Stron na przeprowadzanie dowodów dotyczàcych

obywateli Chiƒskiej Republiki Ludowej lub strony trzeciej w Specjalnym Regionie Administracyjnym Hong

Kong.

2. Rzàd Chiƒskiej Republiki Ludowej oÊwiadcza

zgodnie z artyku∏em 23 konwencji, ˝e w Specjalnym

Regionie Administracyjnym Hong Kong nie b´dzie wykonywa∏ wniosków, których przedmiotem jest

post´powanie znane w paƒstwach prawa common law

pod nazwà „pre-trial discovery of documents” (˝àdanie ujawnienia dokumentów przed wszcz´ciem post´powania sàdowego). Wnioski, których przedmiotem

jest post´powanie znane w paƒstwach prawa common

law pod nazwà „pre-trial discovery of documents” dla

celów niniejszego oÊwiadczenia stanowià wnioski,

w których ˝àda si´ od osoby

1) stwierdzenia, jakie dokumenty istotne dla post´powania, do którego wniosek si´ odnosi, znajdujà si´

lub znajdowa∏y w jej posiadaniu, pod jej zarzàdem

lub w∏adzà; lub

2) okazania dokumentów innych ni˝ okreÊlone dokumenty wymienione we wniosku jako dokumenty

majàce byç okazane wyst´pujàcemu sàdowi, a które znajdujà si´ lub mogà znajdowaç si´ w jej posiadaniu, zarzàdzie lub w∏adzy.

3. Zgodnie z artyku∏em 24 konwencji Rzàd Chiƒskiej

Republiki Ludowej wyznacza Rejestratora Sàdu Najwy˝szego Specjalnego Regionu Administracyjnego

Hong Kong jako inny organ w∏aÊciwy do przyjmowania wniosków wykonywanych na obszarach Specjalnego Regionu Administracyjnego Hong Kong. W zwiàzku

z artyku∏em 17 Rzàd Chiƒskiej Republiki Ludowej wyznacza Sekretarza Administracyjnego (Administrative

Secretary) Rzàdu Specjalnego Regionu Administracyjnego Hong Kong jako organ w∏aÊciwy na obszarach Specjalnego Regionu Administracyjnego

Hong Kong.

4. Zgodnie z artyku∏ami 4 i 33 konwencji Specjalny

Region Administracyjny Hong Kong nie b´dzie przyjmowa∏ wniosków sporzàdzonych w j´zyku francuskim.

Na powy˝szym obszarze odpowiedzialnoÊç za mi´dzynarodowe prawa i zobowiàzania strony konwencji

przejmuje Rzàd Chiƒskiej Republiki Ludowej.

Korzystajàc z okazji ponawiam wyrazy najwy˝szego uznania dla Waszej Ekscelencji.”

Poz. 583

Dla Gibraltaru

Zastrze˝enie

Zgodnie z postanowieniami artyku∏u 4 i artyku∏u 33

konwencji Gibraltar nie b´dzie przyjmowa∏ wniosków

sporzàdzonych w j´zyku francuskim.

Dokonano nast´pujàcych wyznaczeƒ

a) zgodnie z artyku∏ami 16 i 17 konwencji Zast´pca

Gubernatora jest wyznaczony jako organ w∏aÊciwy

dla Gibraltaru,

b) zgodnie z artyku∏em 18 konwencji Rejestrator Sàdu

Najwy˝szego Gibraltaru jest wyznaczony jako organ w∏aÊciwy,

c) zgodnie z artyku∏em 24 konwencji Zast´pca Gubernatora jest wyznaczony jako dodatkowy organ w∏aÊciwy do przyjmowania wniosków wykonywanych

w Gibraltarze.

OÊwiadczenia

1. Zgodnie z artyku∏em 8 cz∏onkowie personelu sàdowego paƒstwa wyst´pujàcego mogà byç obecni

przy wykonaniu wniosku w Gibraltarze.

2. Zgodnie z artyku∏em 18 przedstawiciel dyplomatyczny, urz´dnik konsularny lub osoba wyznaczona,

upowa˝nieni do przeprowadzenia dowodów zgodnie

z artyku∏ami 15, 16 i 17 konwencji, mogà wystàpiç do

wyznaczonego powy˝ej organu w∏aÊciwego dla Gibraltaru o udzielenie odpowiedniej pomocy w celu uzyskania dowodu przy zastosowaniu Êrodków przymusu, pod

warunkiem ˝e Umawiajàce si´ Paƒstwo, którego przedstawiciel dyplomatyczny, urz´dnik konsularny lub osoba wyznaczona wnioskuje o pomoc, z∏o˝y∏o oÊwiadczenie zapewniajàce u∏atwienia na zasadzie wzajemnoÊci.

3. Zgodnie z artyku∏em 23 Gibraltar nie b´dzie wykonywa∏ wniosków, których przedmiotem jest post´powanie znane w paƒstwach prawa common law pod

nazwà „pre-trial discovery of documents” (˝àdanie

ujawnienia dokumentów przed wszcz´ciem post´powania sàdowego). Rzàd Gibraltaru przyjmuje dla celów

niniejszego oÊwiadczenia, ˝e wnioski, których przedmiotem jest post´powanie „pre-trial discovery of documents” sà wnioskami wymagajàcymi od osoby

a) stwierdzenia, jakie dokumenty istotne dla procedur,

do których odnosi si´ wniosek, znajdujà si´ lub

znajdowa∏y w jej posiadaniu, pod jej pieczà lub

w∏adzà;

b) okazania dokumentów innych ni˝ okreÊlone dokumenty wymienione we wniosku jako majàce byç

okazane przed sàdem wyst´pujàcym, a które sà lub

mog∏yby byç w jej posiadaniu, pod jej pieczà lub

w∏adzà.

4. Zgodnie z artyku∏em 27 prawo i praktyka Gibraltaru nie wymagajà wczeÊniejszego zezwolenia, o którym mowa w artyku∏ach 16 i 17 konwencji w odniesieniu do przedstawicieli dyplomatycznych, urz´dników

konsularnych lub osób wyznaczonych Umawiajàcego

si´ Paƒstwa, dla przeprowadzenia dowodów zgodnie

z artyku∏ami 16 i 17.

Dla Obszarów Suwerennej Bazy Akrotiri i Dhakelia

na Cyprze

OÊwiadczenie o rozszerzeniu stosowania

zawiera nast´pujàce zastrze˝enie

Zgodnie z postanowieniami artyku∏u 4 i artyku∏u 33

konwencji Obszary Suwerennej Bazy nie b´dà przyjmowa∏y wniosków sporzàdzonych w j´zyku francuskim.

Zgodnie z artyku∏em 35 konwencji dokonano nast´pujàcych wyznaczeƒ

a) zgodnie z artyku∏ami 16 i 17 konwencji Chief Officer

na Obszarach Suwerennej Bazy jest wyznaczony

jako organ w∏aÊciwy dla Obszarów Suwerennej

Bazy;

b) zgodnie z artyku∏em 18 konwencji Senior Registrar

of the Judge’s Court dla Obszarów Suwerennej

Bazy Akrotiri i Dhakelia jest wyznaczony jako organ

w∏aÊciwy;

c) zgodnie z artyku∏em 24 konwencji, Senior Registrar

of the Judge’s Court dla Obszarów Suwerennej

Bazy Akrotiri i Dhakelia jest wyznaczony jako dodatkowy organ w∏aÊciwy do otrzymywania wniosków

wykonywanych na Obszarach Suwerennej Bazy.

OÊwiadczenia

1. Zgodnie z postanowieniami artyku∏u 8 cz∏onkowie personelu sàdowego wyst´pujàcego organu mogà byç obecni przy wykonywaniu wniosku na Obszarach Suwerennej Bazy.

2. Zgodnie z artyku∏em 18 przedstawiciel dyplomatyczny, urz´dnik konsularny lub osoba wyznaczona,

upowa˝nieni do przeprowadzenia dowodów zgodnie

z artyku∏ami 15, 16 i 17 konwencji, mogà z∏o˝yç wniosek do wyznaczonego powy˝ej organu w∏aÊciwego dla

Obszarów Suwerennej Bazy o odpowiednià pomoc

w celu uzyskania dowodu przy u˝yciu Êrodków przymusu, pod warunkiem ˝e Umawiajàce si´ Paƒstwo,

którego przedstawiciel dyplomatyczny, urz´dnik konsularny lub osoba wyznaczona wnioskuje o pomoc,

z∏o˝y∏o oÊwiadczenie zapewniajàce u∏atwienia na zasadzie wzajemnoÊci.

3. Zgodnie z artyku∏em 23 Obszary Suwerennej

Bazy nie b´dà przyjmowa∏y wniosków, których przedmiotem jest post´powanie znane w paƒstwach prawa

common law pod nazwà „pre-trial discovery of documents” (˝àdanie ujawnienia dokumentów przed

wszcz´ciem post´powania sàdowego).

Administracja Obszarów Suwerennej Bazy przyjmuje dla celów niniejszego oÊwiadczenia, ˝e wnioskami, których przedmiotem jest post´powanie „pre-trial

discovery of documents”, sà wnioski, które wymagajà

od osoby

a) stwierdzenia, jakie dokumenty istotne dla procedur,

do których odnosi si´ wniosek, znajdujà si´ lub

znajdowa∏y w jej posiadaniu, pod jej pieczà lub

w∏adzà

b) okazania dokumentów innych ni˝ okreÊlone dokumenty wymienione we wniosku jako majàce byç

Poz. 583

okazane przed sàdem wyst´pujàcym, a które sà lub

mog∏yby byç w jej posiadaniu, pod jej pieczà lub

w∏adzà.

4. Zgodnie z artyku∏em 27 prawo i praktyka Obszarów Suwerennej Bazy, nie wymagajà wczeÊniejszego

zezwolenia, o którym mowa w artyku∏ach 16 i 17 konwencji w odniesieniu do przedstawicieli dyplomatycznych, urz´dników konsularnych lub osób wyznaczonych Umawiajàcego si´ Paƒstwa, na przeprowadzenie

dowodów zgodnie z artyku∏ami 16 i 17.

Dla Wysp Falklandzkich

OÊwiadczenie o rozszerzeniu stosowania

zawiera nast´pujàce zastrze˝enie

Zgodnie z postanowieniami artyku∏u 4 i artyku∏u 33

konwencji Wyspy Falklandzkie i Terytoria Zale˝ne nie

b´dà przyjmowa∏y wniosków sporzàdzonych w j´zyku

francuskim.

Zgodnie z artyku∏em 35 konwencji dokonano nast´pujàcych wyznaczeƒ

a) zgodnie z artyku∏ami 16, 17 i 18 konwencji S´dzia

Sàdu Najwy˝szego Wysp Falklandzkich jest wyznaczony jako organ w∏aÊciwy dla Wysp Falklandzkich

i Terytoriów Zale˝nych,

b) zgodnie z artyku∏em 24 konwencji Gubernator

Wysp Falklandzkich i Terytoriów Zale˝nych jest wyznaczony jako dodatkowy organ w∏aÊciwy do przyjmowania wniosków wykonywanych na Wyspach

Falklandzkich i Terytoriach Zale˝nych.

OÊwiadczenia

1. Zgodnie z artyku∏em 8 cz∏onkowie personelu sàdowego organu wnioskujàcego mogà byç obecni przy

wykonaniu wniosku na Wyspach Falklandzkich i Terytoriach Zale˝nych.

2. Zgodnie z artyku∏em 18 przedstawiciel dyplomatyczny, urz´dnik konsularny lub osoba wyznaczona,

upowa˝nieni do przeprowadzenia dowodów zgodnie

z artyku∏ami 15, 16 i 17 konwencji, mogà wystàpiç

z wnioskiem do w∏aÊciwego organu na Wyspach Falklandzkich i Terytoriach Zale˝nych o odpowiednià pomoc w celu uzyskania dowodów przy u˝yciu Êrodków

przymusu, pod warunkiem ˝e Umawiajàce si´ Paƒstwo, którego przedstawiciel dyplomatyczny, urz´dnik

konsularny lub osoba wyznaczona wnioskuje o pomoc,

z∏o˝y∏o oÊwiadczenie zapewniajàce u∏atwienia na zasadzie wzajemnoÊci.

3. Zgodnie z artyku∏em 23 Wyspy Falklandzkie i Terytoria Zale˝ne nie b´dà przyjmowa∏y wniosków, których przedmiotem jest post´powanie znane w paƒstwach prawa common law pod nazwà „pre-trial discovery of documents” (˝àdanie ujawnienia dokumentów przed wszcz´ciem post´powania sàdowego).

Rzàd Wysp Falklandzkich i Terytoriów Zale˝nych

przyjmuje dla celów niniejszego oÊwiadczenia, ˝e

wnioskami, których przedmiotem jest post´powanie

„pre-trial discovery of documents”, sà wnioski, które

wymagajà od osoby

a) stwierdzenia, jakie dokumenty istotne dla procedur,

do których odnosi si´ wniosek, znajdujà si´ lub

znajdowa∏y w jej posiadaniu, pod jej pieczà lub

w∏adzà,

Rzàd Wyspy Man przyjmuje dla celów niniejszego

oÊwiadczenia, ˝e wnioskami, których przedmiotem jest

post´powanie „pre-trial discovery of documents”, sà

wnioski, które wymagajà od osoby

b) okazania dokumentów innych ni˝ okreÊlone dokumenty wymienione we wniosku jako majàce byç

okazane przed sàdem wyst´pujàcym, a które sà lub

mog∏yby byç w jej posiadaniu, pod jej pieczà lub

w∏adzà.

a) stwierdzenia, jakie dokumenty istotne dla procedur,

do których odnosi si´ wniosek, znajdujà si´ lub

znajdowa∏y w jej posiadaniu, pod jej pieczà lub

w∏adzà,

4. Zgodnie z artyku∏em 27 prawo i praktyka Wysp

Falklandzkich i Terytoriów Zale˝nych nie wymagajà

wczeÊniejszego zezwolenia, o którym mowa w artyku∏ach 16 i 17 konwencji w odniesieniu do przedstawicieli dyplomatycznych, urz´dników konsularnych lub

osób wyznaczonych Umawiajàcego si´ Paƒstwa, dla

przeprowadzenia dowodów w zgodnie z artyku∏ami 16

i 17.

Dla Wyspy Man

OÊwiadczenie o rozszerzeniu stosowania

zawiera nast´pujàce zastrze˝enie

b) okazania dokumentów innych ni˝ okreÊlone dokumenty wymienione we wniosku jako majàce byç

okazane przed sàdem wyst´pujàcym, a które sà lub

mog∏yby byç w jej posiadaniu, pod jej pieczà lub

w∏adzà.

4. Zgodnie z artyku∏em 27 prawo i praktyka Wyspy

Man nie wymagajà wczeÊniejszego zezwolenia, o którym mowa w artyku∏ach 16 i 17 konwencji w odniesieniu do przedstawicieli dyplomatycznych, urz´dników

konsularnych lub osób wyznaczonych Umawiajàcego

si´ Paƒstwa, na przeprowadzenie dowodów w zgodnie

z artyku∏ami 16 i 17.

Dla Wysp Kajmanów

Zgodnie z postanowieniami artyku∏u 4 i artyku∏u 33

konwencji Wyspa Man nie b´dzie przyjmowaç wniosków sporzàdzonych w j´zyku francuskim.

OÊwiadczenie o rozszerzeniu stosowania

zawiera nast´pujàce zastrze˝enie

Zgodnie z artyku∏em 35 konwencji dokonano nast´pujàcych wyznaczeƒ

Zgodnie z postanowieniami artyku∏u 4 i artyku∏u 33

konwencji Wyspy Kajmany nie b´dà przyjmowa∏y

wniosków sporzàdzonych w j´zyku francuskim.

a) zgodnie z artyku∏ami 16, 17 i 18 konwencji First Deemster and Clerk of the Rolls Jej Królewskiej MoÊci

jest wyznaczony jako organ w∏aÊciwy dla Wyspy

Man,

Zgodnie z artyku∏em 35 konwencji dokonano nast´pujàcych wyznaczeƒ

b) zgodnie z artyku∏em 24 konwencji First Deemster

and Clerk of the Rolls Jej Królewskiej MoÊci jest

wyznaczony jako dodatkowy organ w∏aÊciwy do

przyjmowania wniosków wykonywanych na Wyspie Man.

b) zgodnie z artyku∏em 18 konwencji Clerk of the

Grand Court jest wyznaczony jako organ w∏aÊciwy,

OÊwiadczenia

1. Zgodnie z artyku∏em 8 cz∏onkowie personelu sàdowego organu wnioskujàcego mogà byç obecni przy

wykonaniu wniosku na Wyspie Man.

2. Zgodnie z artyku∏em 18 przedstawiciel dyplomatyczny, urz´dnik konsularny lub osoba wyznaczona,

upowa˝nieni do przeprowadzenia dowodów zgodnie

z artyku∏ami 15, 16 i 17 konwencji, mogà wystàpiç

z wnioskiem do organu w∏aÊciwego na Wyspie Man

o odpowiednià pomoc w celu uzyskania dowodów

przy u˝yciu Êrodków przymusu, pod warunkiem ˝e

Umawiajàce si´ Paƒstwo, którego przedstawiciel dyplomatyczny, urz´dnik konsularny lub osoba wyznaczona wnioskuje o pomoc, z∏o˝y∏o oÊwiadczenie zapewniajàce u∏atwienia na zasadzie wzajemnoÊci.

3. Zgodnie z artyku∏em 23 Wyspa Man nie b´dzie

przyjmowaç wniosków, których przedmiotem jest post´powanie znane w paƒstwach prawa common law

pod nazwà „pre-trial discovery of documents” (˝àdanie ujawnienia dokumentów przed wszcz´ciem post´powania sàdowego).

a) zgodnie z artyku∏ami 16 i 17 konwencji Prokurator

Generalny jest wyznaczony jako organ w∏aÊciwy

dla Wysp Kajmanów,

c) zgodnie z artyku∏em 24 konwencji Jego Ekscelencja

Gubernator jest wyznaczony jako dodatkowy organ w∏aÊciwy do przyjmowania wniosków wykonywanych na Wyspach Kajmanach.

OÊwiadczenia

1. Zgodnie z artyku∏em 8 cz∏onkowie personelu sàdowego organu wnioskujàcego mogà byç obecni przy

wykonaniu wniosku na Wyspach Kajmanach.

2. Zgodnie z artyku∏em 18 przedstawiciel dyplomatyczny, urz´dnik konsularny lub osoba wyznaczona,

upowa˝nieni do przeprowadzenia dowodów zgodnie

z artyku∏ami 15, 16 i 17 konwencji, mogà wystàpiç

z wnioskiem do organu w∏aÊciwego na Wyspach Kajmanach o odpowiednià pomoc w celu uzyskania dowodów przy u˝yciu Êrodków przymusu, pod warunkiem ˝e Umawiajàce si´ Paƒstwo, którego przedstawiciel dyplomatyczny, urz´dnik konsularny lub osoba

wyznaczona wnioskuje o pomoc, z∏o˝y∏o oÊwiadczenie

zapewniajàce u∏atwienia na zasadzie wzajemnoÊci.

3. Zgodnie z artyku∏em 23 Wyspy Kajmany nie b´dà przyjmowa∏y wniosków, których przedmiotem jest

post´powanie znane w paƒstwach prawa common law

pod nazwà „pre-trial discovery of documents” (˝àdanie ujawnienia dokumentów przed wszcz´ciem post´powania sàdowego).

Rzàd Wysp Kajmanów przyjmuje dla celów niniejszego oÊwiadczenia, ˝e wnioskami, których przedmiotem jest post´powanie „pre-trial discovery of documents”, sà wnioski, które wymagajà od osoby

a) stwierdzenia, jakie dokumenty istotne dla procedur,

do których odnosi si´ wniosek, znajdujà si´ lub

znajdowa∏y w jej posiadaniu, pod jej pieczà lub

w∏adzà,

b) okazania dokumentów innych ni˝ okreÊlone dokumenty wymienione we wniosku jako majàce byç

okazane przed sàdem wyst´pujàcym, a które sà lub

mog∏yby byç w jej posiadaniu, pod jej pieczà lub

w∏adzà.

4. Zgodnie z artyku∏em 27 prawo i praktyka Wysp

Kajmanów nie wymagajà wczeÊniejszego zezwolenia,

o którym mowa w artyku∏ach 16 i 17 konwencji w odniesieniu do przedstawicieli dyplomatycznych, urz´dników konsularnych lub osób wyznaczonych Umawiajàcego si´ Paƒstwa, na przeprowadzenie dowodów

zgodnie z artyku∏ami 16 i 17.

Dla Guernsey

OÊwiadczenie o rozszerzeniu stosowania zawiera nast´pujàce wyznaczenia i oÊwiadczenie

a) zgodnie z artyku∏ami 8 i 25 konwencji, Bailiff, Deputy Bailiff, Jurat Sàdu Królewskiego, Prezes lub Jurat Sàdu dla Alderney, i Seneschal (lub Deputy) Sàdu dla Senechal of Sark sà wyznaczeni jako organy

w∏aÊciwe dla Guernsey,

b) zgodnie z artyku∏em 23 konwencji Guernsey nie b´dzie wykonywa∏o wniosków, których przedmiotem

jest post´powanie znane w paƒstwach prawa common law pod nazwà „pre-trial discovery of documents” (˝àdanie ujawnienia dokumentów przed

wszcz´ciem post´powania sàdowego).

Dla Anguilli

OÊwiadczenie o rozszerzeniu stosowania

zawiera nast´pujàce zastrze˝enie

Zgodnie z postanowieniami artyku∏u 4 i artyku∏u 33

konwencji Anguilla nie b´dzie przyjmowaç wniosków

sporzàdzonych w j´zyku francuskim.

Zgodnie z artyku∏ami 16, 17 i 18 konwencji Rejestrator Sàdu Najwy˝szego Wschodnich Karaibów jest wyznaczony jako organ w∏aÊciwy dla Anguilli. Zgodnie

z artyku∏em 24 konwencji Gubernator Anguilli jest wyznaczony jako dodatkowy organ w∏aÊciwy do przyjmowania wniosków wykonywanych na Anguilli.

Zgodnie z artyku∏em 8 cz∏onkowie personelu sàdowego organu wnioskujàcego mogà byç obecni przy

wykonaniu wniosku na Anguilli.

Zgodnie z artyku∏em 18 przedstawiciel dyplomatyczny, urz´dnik konsularny lub osoba wyznaczona,

Poz. 583

upowa˝nieni do przeprowadzenia dowodów zgodnie

z artyku∏ami 15, 16 i 17 konwencji, mogà wystàpiç

z wnioskiem do organu w∏aÊciwego na Anguilli o odpowiednià pomoc w celu uzyskania dowodów przy

u˝yciu Êrodków przymusu, pod warunkiem ˝e Umawiajàce si´ Paƒstwo, którego przedstawiciel dyplomatyczny, urz´dnik konsularny lub osoba wyznaczona

wnioskuje o pomoc, z∏o˝y∏o oÊwiadczenie zapewniajàce u∏atwienia na zasadzie wzajemnoÊci.

Zgodnie z artyku∏em 23 Anguilla nie b´dzie przyjmowaç wniosków, których przedmiotem jest post´powanie znane w paƒstwach prawa common law pod nazwà „pre-trial discovery of documents” (˝àdanie ujawnienia dokumentów przed wszcz´ciem post´powania

sàdowego). Anguilla przyjmuje dla celów niniejszego

oÊwiadczenia, ˝e wnioskami, których przedmiotem jest

post´powanie „pre-trial discovery of documents”, sà

wnioski, które wymagajà od osoby

a) stwierdzenia, jakie dokumenty istotne dla procedur,

do których odnosi si´ wniosek, znajdujà si´ lub

znajdowa∏y w jej posiadaniu, pod jej pieczà lub

w∏adzà,

b) okazania dokumentów innych ni˝ okreÊlone dokumenty wymienione we wniosku jako majàce byç

okazane przed sàdem wyst´pujàcym, a które sà lub

mog∏yby byç w jej posiadaniu, pod jej pieczà lub

w∏adzà.

Zgodnie z artyku∏em 27 prawo i praktyka Anguilli

nie wymagajà wczeÊniejszego zezwolenia, o którym

mowa w artyku∏ach 16 i 17 konwencji w odniesieniu do

przedstawicieli dyplomatycznych, urz´dników konsularnych lub osób wyznaczonych Umawiajàcego si´

Paƒstwa, dla przeprowadzenia dowodów zgodnie z artyku∏ami 16 i 17.

Dla Jersey

OÊwiadczenie o rozszerzeniu stosowania

zawiera nast´pujàce wyznaczenia

a) zgodnie z artyku∏ami 16, 17 i 18 konwencji Sàd Królewski jest wyznaczony jako organ w∏aÊciwy dla

Jersey,

b) zgodnie z artyku∏ami 24 i 25 konwencji Sàd Królewski jest wyznaczony jako dodatkowy organ w∏aÊciwy do przyjmowania wniosków wykonywanych na

Jersey.

OÊwiadczenia

1. Zgodnie z artyku∏em 8 cz∏onkowie personelu sàdowego organu sk∏adajàcego wniosek mogà byç obecni przy wykonaniu wniosku na Jersey tylko w przypadku wczeÊniejszego uzyskania zgody Sàdu Królewskiego.

2. Zgodnie z artyku∏em 18 przedstawiciel dyplomatyczny, urz´dnik konsularny lub osoba wyznaczona,

upowa˝nieni do przeprowadzenia dowodu zgodnie

z artyku∏ami 15, 16 i 17 konwencji, mogà z∏o˝yç wniosek do organu w∏aÊciwego na Jersey o odpowiednià

pomoc w uzyskaniu dowodu przy u˝yciu Êrodków przymusu, pod warunkiem ˝e Umawiajàce si´ Paƒstwo,

którego przedstawiciel dyplomatyczny, urz´dnik konsularny lub osoba wyznaczona wnioskuje o pomoc,

z∏o˝y∏o oÊwiadczenie zapewniajàce u∏atwienia na zasadzie wzajemnoÊci.

Poz. 583 i 584

znajdowa∏y w jej posiadaniu, pod jej pieczà lub

w∏adzà;

b) okazania dokumentów innych ni˝ okreÊlone dokumenty wymienione we wniosku jako majàce byç

okazane przed sàdem wyst´pujàcym, a które sà lub

mog∏yby byç w jej posiadaniu, pod jej pieczà lub

w∏adzà.

3. Zgodnie z artyku∏em 23 Jersey nie b´dzie wykonywaç wniosków, których przedmiotem jest post´powanie znane w paƒstwach prawa common law pod nazwà „pre-trial discovery of documents” (˝àdanie ujawnienia dokumentów przed wszcz´ciem post´powania

sàdowego). Rzàd Jersey przyjmuje dla celów niniejszego oÊwiadczenia, ˝e wnioskami, których przedmiotem

jest post´powanie „pre-trial discovery of documents”,

sà wnioski, które wymagajà od osoby

5. Informacje o paƒstwach, które w terminie póêniejszym stanà si´ stronami powy˝szej konwencji,

a tak˝e o zg∏oszonych przez te paƒstwa zastrze˝eniach

i oÊwiadczeniach bàdê o wycofaniu zastrze˝eƒ

i oÊwiadczeƒ mo˝na uzyskaç w Departamencie Traktatowym Ministerstwa Spraw Zagranicznych.

a) stwierdzenia, jakie dokumenty istotne dla procedur, do których odnosi si´ wniosek, znajdujà si´ lub

Minister Spraw Zagranicznych: B. Geremek

584

ROZPORZÑDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 13 czerwca 2000 r.

w sprawie szczegó∏owych zasad i trybu zawierania umów o wspólnej odpowiedzialnoÊci majàtkowej funkcjonariuszy Policji, Stra˝y Granicznej, Paƒstwowej Stra˝y Po˝arnej, S∏u˝by Wi´ziennej i Urz´du Ochrony Paƒstwa,

∏àcznego powierzania mienia tym funkcjonariuszom oraz szczegó∏owych warunków wspólnej odpowiedzialnoÊci za szkod´ w mieniu tak powierzonym.

Na podstawie art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 7 maja

1999 r. o odpowiedzialnoÊci majàtkowej funkcjonariuszy Policji, Stra˝y Granicznej, Paƒstwowej Stra˝y Po˝arnej, S∏u˝by Wi´ziennej i Urz´du Ochrony Paƒstwa

(Dz. U. Nr 53, poz. 548) zarzàdza si´, co nast´puje

Oświadczenie rządowe z dnia 11 kwietnia 2000 r. w sprawie przystąpienia przez Rzeczpospolitą Polską do Konwencji o przeprowadzaniu dowodów za granicą w sprawach cywilnych lub handlowych, sporządzonej w Hadze dnia 18 marca 1970 r.

Table of Provisions (7)

Statutory Text (7 Articles)

Need to analyze how this provision applies to your matter?