Ustawa z dnia 16 marca 2000 r. o zmianie ustawy o radcach prawnych.

W ustawie z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych

(Dz. U. Nr 19, poz. 145, z 1989 r. Nr 33, poz. 175, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 75, poz. 471, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 1999 r. Nr 75, poz. 853 i Nr 83, poz. 931) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 12 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Minister Sprawiedliwości, w drodze rozporządzenia, określi strój urzędowy radców prawnych

biorących udział w rozprawach sądowych, uwzględniając uroczysty charakter stroju,

odpowiedni do powagi sądu i utrwalonej tradycji.

”

;

2)

po art. 22

„

Art. 22

1.

Radca prawny podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu od odpowiedzialności cywilnej za

szkody wyrządzone przy wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 4 ust. 1 i art.

6 ust. 1.

2.

Przepis ust. 1 nie narusza przepisów art. 120 Kodeksu pracy.

3.

Obowiązek ubezpieczenia, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy radców prawnych nie wykonujących

zawodu.

Art. 22

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady

Radców Prawnych i Polskiej Izby Ubezpieczeń, określi, w drodze rozporządzenia, ogólne

warunki ubezpieczenia, o którym mowa w art. 22

1)

datę powstania obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia,

2)

podstawowy zakres odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń,

3)

minimalną sumę gwarancyjną ubezpieczenia określoną kwotowo,

4)

zakres praw i obowiązków ubezpieczonego i zakładu ubezpieczeń, wynikających z umowy

ubezpieczenia.

”

;

3)

po art. 62 dodaje się art. 62

„

Art. 62

Orzeczenie z uzasadnieniem, wydane przez Wyższy Sąd Dyscyplinarny w drugiej instancji,

doręcza się stronom, Ministrowi Sprawiedliwości oraz Krajowej Radzie Radców Prawnych.

Art. 62

1.

Od orzeczenia wydanego przez Wyższy Sąd Dyscyplinarny w drugiej instancji przysługuje

stronom, Ministrowi Sprawiedliwości, Rzecznikowi Praw Obywatelskich oraz Prezesowi

Krajowej Rady Radców Prawnych kasacja do Sądu Najwyższego.

2.

Orzeczenie, od którego służy kasacja podmiotom wymienionym w ust. 1, nie podlega wykonaniu

do czasu wniesienia kasacji lub bezskutecznego upływu terminu do jej wniesienia.

Art. 62

Kasacja może być wniesiona z powodu rażącego naruszenia prawa, jak również rażącej

niewspółmierności kary dyscyplinarnej.

Art. 62

Kasację wnosi się do Sądu Najwyższego, za pośrednictwem Wyższego Sądu Dyscyplinarnego,

w terminie 30 dni od dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem.

Art. 62

1.

Od kasacji, o której mowa w art. 62

2.

Orzeczenie, od którego wniesiono kasację, nie podlega wykonaniu do czasu rozpoznania

kasacji.

3.

Sąd Najwyższy rozpoznaje kasację na rozprawie w składzie trzech sędziów.

Art. 62

Do rozpoznania kasacji, o której mowa w art. 62

”

;

4)

w art. 65 skreśla się ust. 3;

5)

art. 68 otrzymuje brzmienie

„

Art. 68.

1.

Stronami w postępowaniu dyscyplinarnym są oskarżyciel, obwiniony i pokrzywdzony.

2.

Oskarżycielem w postępowaniu przed okręgowym sądem dyscyplinarnym jest rzecznik dyscyplinarny,

a przed Wyższym Sądem Dyscyplinarnym Główny Rzecznik Dyscyplinarny.

3.

Obwinionym jest radca prawny lub aplikant radcowski, przeciwko któremu toczy się postępowanie

dyscyplinarne.

4.

Pokrzywdzonym jest osoba, której dobro prawne zostało bezpośrednio naruszone postępowaniem

radcy prawnego lub aplikanta radcowskiego określonym w art. 64.

”

;

6)

po art. 68 dodaje się art. 68

„

Art. 68

Postępowanie dyscyplinarne wszczyna się odpowiednio na wniosek rzecznika dyscyplinarnego

lub Głównego Rzecznika Dyscyplinarnego.

”

;

7)

w art. 70

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Nie można wszcząć postępowania dyscyplinarnego, jeżeli od chwili popełnienia przewinienia

upłynęły trzy lata, a w wypadkach przewidzianych w art. 11 ust. 2 - sześć miesięcy.

”

,

b)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Karalność przewinienia dyscyplinarnego ustaje, jeżeli od czasu popełnienia upłynęło

pięć lat, a w wypadkach przewidzianych w art. 11 ust. 2 - dwa lata.

”

;

8)

skreśla się art. 72.

Przepisy ustawy stosuje się do spraw niezakończonych w dniu wejścia w życie ustawy

orzeczeniami sądów dyscyplinarnych wydanymi w drugiej instancji.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt

2, który wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

1.

Radca prawny podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu od odpowiedzialności cywilnej za

szkody wyrządzone przy wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 4 ust. 1 i art.

6 ust. 1.

2.

Przepis ust. 1 nie narusza przepisów art. 120 Kodeksu pracy.

3.

Obowiązek ubezpieczenia, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy radców prawnych nie wykonujących

zawodu.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady

Radców Prawnych i Polskiej Izby Ubezpieczeń, określi, w drodze rozporządzenia, ogólne

warunki ubezpieczenia, o którym mowa w art. 22

1)

datę powstania obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia,

2)

podstawowy zakres odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń,

3)

minimalną sumę gwarancyjną ubezpieczenia określoną kwotowo,

4)

zakres praw i obowiązków ubezpieczonego i zakładu ubezpieczeń, wynikających z umowy

ubezpieczenia.

Orzeczenie z uzasadnieniem, wydane przez Wyższy Sąd Dyscyplinarny w drugiej instancji,

doręcza się stronom, Ministrowi Sprawiedliwości oraz Krajowej Radzie Radców Prawnych.

1.

Od orzeczenia wydanego przez Wyższy Sąd Dyscyplinarny w drugiej instancji przysługuje

stronom, Ministrowi Sprawiedliwości, Rzecznikowi Praw Obywatelskich oraz Prezesowi

Krajowej Rady Radców Prawnych kasacja do Sądu Najwyższego.

2.

Orzeczenie, od którego służy kasacja podmiotom wymienionym w ust. 1, nie podlega wykonaniu

do czasu wniesienia kasacji lub bezskutecznego upływu terminu do jej wniesienia.

Kasacja może być wniesiona z powodu rażącego naruszenia prawa, jak również rażącej

niewspółmierności kary dyscyplinarnej.

Kasację wnosi się do Sądu Najwyższego, za pośrednictwem Wyższego Sądu Dyscyplinarnego,

w terminie 30 dni od dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem.

1.

Od kasacji, o której mowa w art. 62

2.

Orzeczenie, od którego wniesiono kasację, nie podlega wykonaniu do czasu rozpoznania

kasacji.

3.

Sąd Najwyższy rozpoznaje kasację na rozprawie w składzie trzech sędziów.

Do rozpoznania kasacji, o której mowa w art. 62

1.

Stronami w postępowaniu dyscyplinarnym są oskarżyciel, obwiniony i pokrzywdzony.

2.

Oskarżycielem w postępowaniu przed okręgowym sądem dyscyplinarnym jest rzecznik dyscyplinarny,

a przed Wyższym Sądem Dyscyplinarnym Główny Rzecznik Dyscyplinarny.

3.

Obwinionym jest radca prawny lub aplikant radcowski, przeciwko któremu toczy się postępowanie

dyscyplinarne.

4.

Pokrzywdzonym jest osoba, której dobro prawne zostało bezpośrednio naruszone postępowaniem

radcy prawnego lub aplikanta radcowskiego określonym w art. 64.

Postępowanie dyscyplinarne wszczyna się odpowiednio na wniosek rzecznika dyscyplinarnego

lub Głównego Rzecznika Dyscyplinarnego.