Obwieszczenie Ministra Skarbu Państwa z dnia 14 marca 2000 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zrekompensowaniu okresowego niepodwyższania płac w sferze budżetowej oraz utraty niektórych wzrostów lub dodatków do emerytur i rent.

Ustawa określa sposób zrekompensowania

1)

niepodwyższania wynagrodzeń i uposażeń w sferze budżetowej z powodu niestosowania,

w okresie od dnia 1 lipca 1991 r. do dnia 28 czerwca 1992 r., przepisów w zakresie

kształtowania środków na wynagrodzenia i uposażenia w tej sferze,

2)

utraty niektórych wzrostów lub dodatków do emerytur i rent z tytułu pracy w szczególnych

warunkach lub w szczególnym charakterze.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U.

z 1993 r. Nr 90, poz. 416 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 43, poz. 163, Nr 90, poz.

419, Nr 113, poz. 547, Nr 123, poz. 602 i Nr 126, poz. 626, z 1995 r. Nr 5, poz. 25

i Nr 133, poz. 654, z 1996 r. Nr 25, poz. 113, Nr 87, poz. 395, Nr 137, poz. 638,

Nr 147, poz. 686 i Nr 156, poz. 776, z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 30, poz. 164, Nr

71, poz. 449, Nr 85, poz. 538, Nr 96, poz. 592, Nr 121, poz. 770, Nr 123, poz. 776,

Nr 137, poz. 926, Nr 139, poz. 932, 933, 934 i Nr 141, poz. 943 i 945, z 1998 r. Nr

66, poz. 430, Nr 74, poz. 471, Nr 108, poz. 685, Nr 117, poz. 756, Nr 137, poz. 887,

Nr 144, poz. 930, 931, 932, 933, 934, 935 i Nr 162, poz. 1121 oraz z 1999 r. Nr 62,

poz. 689) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 21 w ust. 1 w pkt 53 wyrazy «świadectw rekompensacyjnych otrzymanych» zastępuje

się wyrazami «rekompensaty pieniężnej otrzymanej»;

2)

w art. 52 skreśla się pkt 5.

1.

Zrekompensowanie, o którym mowa w art. 1, następuje przez wypłatę rekompensaty pieniężnej,

zwanej dalej „rekompensatą”, na zasadach i w trybie określonym w ustawie.

2.

Do rekompensat nie stosuje się przepisów dotyczących świadczeń ze stosunku pracy i

ubezpieczeń społecznych.

W ustawie z dnia 28 sierpnia 1997 r. o funduszach inwestycyjnych (Dz. U. Nr 139, poz.

933) w art. 150 wprowadza się następujące zmiany

1)

w ust. 1 skreśla się wyrazy «oraz świadectwami rekompensacyjnymi, jeżeli statuty tych

funduszy tak stanowią»;

2)

skreśla się ust. 2.

Osobami uprawnionymi do rekompensaty, zwanymi dalej „uprawnionymi”, są

1)

osoby, których dotyczy art. 24 ustawy budżetowej na rok 1992 z dnia 5 czerwca 1992 r.

(Dz. U. Nr 50, poz. 229 i Nr 88, poz. 443)

a)

pracownicy zatrudnieni w państwowych jednostkach sfery budżetowej w okresie od dnia

1 lipca 1991 r. do dnia 31 grudnia 1991 r. i w okresie od dnia 1 stycznia 1992 r.

do dnia 28 czerwca 1992 r.,

b)

żołnierze, funkcjonariusze Policji, Służby Więziennej, Urzędu Ochrony Państwa, Straży

Granicznej i Państwowej Straży Pożarnej, którzy pełnili służbę w okresie od dnia 1

lipca 1991 r. do dnia 31 grudnia 1991 r. i w okresie od dnia 1 stycznia 1992 r. do

dnia 28 czerwca 1992 r.,

c)

osoby, które w okresie od dnia 1 lipca 1991 r. do dnia 31 grudnia 1991 r. i w okresie

od dnia 1 stycznia 1992 r. do dnia 28 czerwca 1992 r. zajmowały stanowiska sędziów,

prokuratorów oraz kierownicze stanowiska państwowe,

1a

pracownicy oświaty, upowszechniania kultury oraz ochrony zdrowia zatrudnieni w samorządowych

jednostkach sfery budżetowej od dnia 1 lipca 1991 r. do dnia 31 grudnia 1991 r. i

w okresie od dnia 1 stycznia 1992 r. do dnia 28 czerwca 1992 r., przejętych przez

gminy przed 28 czerwca 1992 r. jako zadanie własne lub zlecone zgodnie z ustawą z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym

2)

osoby, będące przed dniem 15 listopada 1991 r. emerytami i rencistami uprawnionymi

do wzrostów lub dodatków z tytułu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym

charakterze na podstawie przepisów wymienionych w art. 1 ustawy z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent, o zasadach

ustalania emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw

(Dz. U. Nr 104, poz. 450, z 1992 r. Nr 21, poz. 84, z 1993 r. Nr 127, poz. 583 i Nr 129, poz. 602, z 1994 r. Nr 84, poz. 385, z 1995 r. Nr 4, poz. 17, Nr 95, poz. 473 i Nr 138, poz. 681, z 1996 r. Nr 87, poz. 395, Nr 100, poz. 461, Nr 136, poz. 636 i Nr 147, poz. 687, z 1997 r. Nr 30, poz. 164, Nr 106, poz. 676, Nr 111, poz. 725 i Nr 141, poz. 943 oraz z 1998 r. Nr 55, poz. 351), które utraciły prawo do wzrostów lub dodatków lub którym nie ustalono emerytury

lub renty na podstawie

a)

art. 6 ust. 5 ustawy z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent,

o zasadach ustalania emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw,

b)

art. 10a ustawy z dnia 1 lutego 1983 r. o zaopatrzeniu emerytalnym górników i ich

rodzin

(Dz. U. z 1995 r. Nr 30, poz. 154, z 1997 r. Nr 28, poz. 153 oraz z 1998 r. Nr 74, poz. 473) lub

c)

art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 1994 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym

górników i ich rodzin oraz o zmianie niektórych innych ustaw

(Dz. U. Nr 84, poz. 385, z 1997 r. Nr 30, poz. 164 oraz z 1998 r. Nr 162, poz. 1118).

W ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń

Społecznych (Dz. U. Nr 162, poz. 1118 oraz z 1999 r. Nr 38, poz. 360 i Nr 70, poz.

774) w art. 15 w ust. 3 w zdaniu pierwszym wyrazy «wartość świadectw rekompensacyjnych»

zastępuje się wyrazami «wartość rekompensaty pieniężnej ustaloną zgodnie z pkt 3 załącznika

do ustawy z dnia 6 marca 1997 r. o zrekompensowaniu okresowego niepodwyższania płac

w sferze budżetowej oraz utraty niektórych wzrostów lub dodatków do emerytur i rent.»

Uprawnionemu przysługuje rekompensata o łącznej wartości nominalnej równej należności

ustalonej zgodnie z załącznikiem do ustawy.

Środki finansowe, o których mowa w art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 1993 r.

o narodowych funduszach inwestycyjnych i ich prywatyzacji (Dz. U. Nr 44, poz. 202,

z 1994 r. Nr 84, poz. 385 oraz z 1997 r. Nr 30, poz. 164, Nr 47, poz. 298 i Nr 107,

poz. 691), przewidziane na pokrycie kosztów realizacji ustawy o zrekompensowaniu okresowego

niepodwyższania płac w sferze budżetowej oraz utraty niektórych wzrostów lub dodatków

do emerytur i rent, pozostawia się w dyspozycji ministra właściwego do spraw Skarbu

Państwa z dotychczasowym przeznaczeniem, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia

2001 r.

1

Przy ustalaniu podstawy wymiaru emerytury lub renty osobom, o których mowa w art.

3 pkt 1 lit. a), c) i pkt 1a, do wynagrodzenia, uposażenia lub dochodu, stanowiącego

podstawę wymiaru emerytury lub renty, uzyskanego w okresie od dnia 1 lipca 1991 r.

do dnia 28 czerwca 1992 r., dolicza się nominalną wartość rekompensaty, ustaloną zgodnie

z załącznikiem do ustawy.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się również do osób, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b),

jeżeli osoby te złożą wniosek o emeryturę lub rentę na podstawie przepisów ustawy

o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin

3

Wliczenia do podstawy wymiaru emerytury lub renty nominalnej wartości rekompensaty

dokonują organy rentowe na wniosek osób uprawnionych. Jeżeli wniosek zostanie zgłoszony

do dnia 31 marca 1998 r., emerytury i renty, podwyższone w wyniku doliczenia wartości

świadectw rekompensacyjnych

1.

Spisy uprawnionych do świadectw rekompensacyjnych, sporządzone zgodnie z ustawą o

zrekompensowaniu okresowego niepodwyższania płac w sferze budżetowej oraz utraty niektórych

wzrostów lub dodatków do emerytur i rent, są spisami uprawnionych do rekompensaty.

2.

Wykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 18 ustawy o zrekompensowaniu okresowego

niepodwyższania płac w sferze budżetowej oraz utraty niektórych wzrostów lub dodatków

do emerytur i rent, dotyczącego poinformowania uprawnionych o liczbie przysługujących

świadectw rekompensacyjnych jest tożsame z poinformowaniem o umieszczeniu w spisie

uprawnionych do rekompensaty i wartości przysługującej rekompensaty.

3.

Liczba świadectw rekompensacyjnych stanowi nominalną wartość rekompensaty wyrażoną

w złotych.

Prawo do rekompensaty jest niezbywalne.

Prawo do rekompensaty nie przysługuje osobom, których roszczenia z tytułów określonych

w art. 1 zostały zaspokojone lub rozpoczęto je zaspokajać przed dniem wejścia w życie

ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Wypłata rekompensaty stanowi zaspokojenie wszelkich roszczeń z tytułów określonych

w art. 1.

1.

Nominalna wartość rekompensaty podlega waloryzacji.

2.

Wartość zwaloryzowanej rekompensaty na kolejny kwartał ustala się, mnożąc jej wartość

nominalną przez wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem za poprzedni kwartał

w stosunku do IV kwartału 1995 r., zaokrąglając w górę do pełnych groszy.

3.

Prezes Głównego Urzędu Statystycznego, w terminie 15 dni po zakończeniu kwartału,

ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” wysokość

wskaźnika, o którym mowa w ust. 2.

Wypłata rekompensat nastąpi w latach 2000-2004.

1.

Łączną kwotę przeznaczoną na wypłatę rekompensat w danym roku ustala ustawa budżetowa.

2.

Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa zapewni, w okresie wskazanym w art. 10,

wpływy z prywatyzacji przeznaczone na finansowanie wypłat, o których mowa w ust. 1.

(skreślone).

1.

Sporządzenie spisów uprawnionych należy do

1)

kierowników państwowych jednostek sfery budżetowej,

2

kierowników samorządowych jednostek sfery budżetowej, które w okresie od dnia 1 lipca

1991 r. do dnia 31 grudnia 1991 r. oraz w okresie od dnia 1 stycznia 1992 r. do dnia

28 czerwca 1992 r. były państwowymi jednostkami budżetowymi lub jednostkami, które

przed 28 czerwca 1992 r. zostały przejęte przez gminy do prowadzenia jako zadanie

własne lub zlecone zgodnie z ustawą z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym

3)

kierowników właściwych jednostek organizacyjnych Ministerstw: Obrony Narodowej, Spraw

Wewnętrznych i Administracji oraz Sprawiedliwości - w odniesieniu do żołnierzy i funkcjonariuszy,

4)

kierowników organów właściwych w sprawach emerytur i rent,

5)

właściwych ministrów lub wojewodów - w odniesieniu do osób, które w okresie, o którym

mowa w art. 1, były pracownikami państwowych jednostek sfery budżetowej zlikwidowanych

lub przekształconych w jednostki organizacyjne inne niż określone w pkt 1 i 2,

6

właściwych wójtów, burmistrzów lub prezydentów miast - w odniesieniu do pracowników

zlikwidowanych jednostek, o których mowa w art. 3 pkt 1a

zwanych dalej „organami sporządzającymi spisy”.

2

W spisie uprawnionych określa się wartość nominalną rekompensaty, jaka przysługuje

uprawnionemu.

3

Organy sporządzające spisy sporządzają je w terminie do dnia 30 września 1997 r.

4.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego

1.

Uprawnionym, którzy są zatrudnieni lub pełnią służbę w jednostkach wymienionych w

art. 17 ust. 1 pkt 1-3, jednostki te udostępniają zawarte w spisie informacje dotyczące

uprawnionego, w sposób przyjęty w danej jednostce, przez okres 21 dni od dnia sporządzenia

spisu.

2

Uprawnionym, innym niż wymienieni w ust. 1, organ sporządzający spis doręcza zawiadomienie

o umieszczeniu w spisie wraz z informacją o nominalnej wartości rekompensaty.

3

Uprawniony może odpowiednio w terminie 14 dni od zakończenia okresu, o którym mowa

w ust. 1, lub od doręczenia zawiadomienia, o którym mowa w ust. 2, wnieść do właściwego

organu sporządzającego spis pisemne lub ustne żądanie sprostowania danych dotyczących

uprawnionego lub ustalenia nominalnej wartości rekompensaty, albo zamieszczenia uprawnionego

w spisie.

4

W przypadku niedoręczenia zawiadomienia, o którym mowa w ust. 2, uprawniony może,

w terminie 8 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, wnieść do organu sporządzającego

spis żądanie zamieszczenia uprawnionego w spisie.

5.

Organ sporządzający spis jest obowiązany rozpatrzyć żądanie, o którym mowa w ust.

3 i 4, w terminie 30 dni od dnia jego zgłoszenia. Zawiadomienie o uwzględnieniu lub

odmowie uwzględnienia żądania doręcza się niezwłocznie uprawnionemu wnoszącemu żądanie.

W razie nieuwzględnienia żądania, zawiadomienie powinno zawierać również uzasadnienie

oraz pouczenie o przysługującym uprawnionemu prawie odwołania.

6.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego

1.

W razie nieuwzględnienia żądania, o którym mowa w art. 18 ust. 3 i 4, uprawnionemu

przysługuje prawo odwołania w terminie 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o odmowie

uwzględnienia żądania. Uprawnionemu przysługuje również prawo odwołania w razie nierozpatrzenia

żądania w terminie, o którym mowa w art. 18 ust. 5.

2.

Odwołanie podlega rozstrzygnięciu na zasadach i w trybie przewidzianych w odrębnych

przepisach dotyczących rozstrzygania sporów, odpowiednio w zakresie: wynagrodzeń,

uposażeń, emerytur i rent.

1

Organy sporządzające spisy, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1-3 i 5, w terminie

9 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, przekażą spisy oraz informację o toczących

się postępowaniach w sprawach dotyczących żądań, o których mowa w art. 18 ust. 3 i

4, oraz odwołań od odmowy ich uwzględnienia, w tym o nominalnej wartości rekompensaty

będących przedmiotem postępowań

1)

właściwemu ministrowi - w przypadku państwowych jednostek sfery budżetowej finansowanych

z budżetu resortu,

2)

właściwemu wojewodzie - w przypadku państwowych jednostek sfery budżetowej finansowanych

z budżetu wojewody,

3

właściwemu wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta - w przypadku samorządowych

jednostek budżetowych przejętych do prowadzenia przez gminy przed 28 czerwca 1992 r.

jako zadanie własne lub zlecone.

1a

Organy wymienione w ust. 1 pkt 3 po dokonaniu wstępnej kontroli prawidłowości sporządzenia

otrzymanych spisów niezwłocznie przekazują je właściwemu terytorialnie wojewodzie.

2

Właściwi ministrowie i wojewodowie

1)

sprawują nadzór nad terminowością sporządzania spisów, a po otrzymaniu spisów dokonują

ich przeglądu oraz wyrywkowej kontroli prawidłowości ich sporządzenia,

2)

dokonują sprostowania błędów pisarskich i oczywistych omyłek.

3

Organy sporządzające spisy, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4, w terminie 9 miesięcy

od dnia wejścia w życie ustawy, oraz właściwi ministrowie i wojewodowie, niezwłocznie,

po dokonaniu przeglądu i kontroli, o której mowa w ust. 2, przekażą ministrowi właściwemu

do spraw administracji publicznej spisy wraz z informacją o toczących się postępowaniach

w sprawach dotyczących żądań, o których mowa w art. 18 ust. 3 i 4, oraz odwołań od

odmowy ich uwzględnienia, w tym o łącznej nominalnej wartości rekompensat będących

przedmiotem postępowań.

4

Po przekazaniu spisów ministrowi właściwemu do spraw administracji publicznej organy

sporządzające spisy niezwłocznie przekazują ministrowi właściwemu do spraw administracji

publicznej lub osobie przez niego wskazanej informacje o zmianach w spisach, wynikających

w szczególności z uwzględnienia żądań, o których mowa w art. 18 ust. 3 i 4, oraz odwołań

od odmowy ich uwzględnienia.

1.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, tryb i harmonogram wypłat rekompensat

według kryterium wieku uprawnionych oraz zadania poszczególnych podmiotów odpowiedzialnych

za realizację zobowiązań Skarbu Państwa wobec uprawnionych.

2.

Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa, w celu realizacji wypłat rekompensat, wyłoni

w drodze przetargu podmiot prowadzący działalność bankową lub konsorcjum takich podmiotów

lub inną instytucję, która spełni wymogi przetargowe.

3.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej przekaże wykazy uprawnionych,

o których mowa w art. 3, na nośniku magnetycznym do podmiotu wyłonionego w drodze

przetargu, o którym mowa w ust. 2.

Spadkobiercy uprawnionych odbierają rekompensatę w instytucji, o której mowa w art.

21 ust. 2, po uprzednim okazaniu prawomocnego postanowienia o stwierdzeniu nabycia

spadku po osobie uprawnionej.

1.

Roszczenie o wypłatę rekompensaty przedawnia się z upływem pięciu lat.

2.

Bieg przedawnienia rozpoczyna się od pierwszego dnia, w którym uprawniony lub jego

spadkobierca mógł odebrać rekompensatę.

Minister Skarbu Państwa określi, w drodze rozporządzenia, termin rozpoczęcia i zakończenia

udostępniania świadectw rekompensacyjnych osobom uprawnionym.

(pominięty).

1.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej przekaże na nośniku magnetycznym

bankowi bazę danych adresowych uprawnionych, o których mowa w art. 3.

2.

Bank, niezwłocznie po otrzymaniu bazy danych, o której mowa w ust. 1, prześle każdemu

uprawnionemu informację o możliwości i trybie odbioru rekompensaty.

1.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej aktualizuje spisy, na podstawie

zebranych od organów sporządzających spisy danych aktualizacyjnych, przekazywanych

na nośniku magnetycznym, w standardzie określonym przez ministra właściwego do spraw

administracji publicznej.

2.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej przekazuje instytucji, o której

mowa w art. 21 ust. 2, zaktualizowane spisy, o których mowa w ust. 1.

Minister Skarbu Państwa, w okresie przewidzianym w ustawie do sporządzania spisów

uprawnionych, poda do publicznej wiadomości informację o sposobie zrekompensowania

okresowego niepodwyższania płac w sferze budżetowej oraz utraty niektórych wzrostów

lub dodatków do emerytur i rent, terminach sporządzenia spisów uprawnionych, organach

sporządzających spisy oraz o terminach i sposobie wnoszenia żądań i odwołań w sprawach

spisów uprawnionych.

(pominięty).

W ustawie z dnia 22 marca 1991 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi

i funduszach powierniczych (Dz. U. z 1994 r. Nr 58, poz. 239, Nr 71, poz. 313 i Nr

121, poz. 591 oraz z 1996 r. Nr 45, poz. 199, Nr 75, poz. 357, Nr 106, poz. 496 i

Nr 149, poz. 703) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 105 dodaje się § 1a w brzmieniu

«

§ 1a.

Jednostki uczestnictwa mogą być nabywane za świadectwa rekompensacyjne, jeżeli regulamin

funduszu tak stanowi.

»

;

2)

w art. 112 w § 3 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się wyrazy «z wyjątkiem

świadectw rekompensacyjnych, które nie mogą stanowić więcej niż 50% wartości środków

funduszu.»

(pominięty).

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U.

z 1993 r. Nr 90, poz. 416 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 43, poz. 163, Nr 90, poz.

419, Nr 113, poz. 547, Nr 123, poz. 602 i Nr 126, poz. 626, z 1995 r. Nr 5, poz. 25

i Nr 133, poz. 654 oraz z 1996 r. Nr 25, poz. 113, Nr 87, poz. 395, Nr 137, poz. 638,

Nr 147, poz. 686 i Nr 156, poz. 776) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 21 w ust. 1 dodaje się pkt 53 w brzmieniu

«

53)

wartość świadectw rekompensacyjnych otrzymanych na podstawie przepisów o zrekompensowaniu

okresowego niepodwyższania płac w sferze budżetowej oraz utraty niektórych wzrostów

lub dodatków do emerytur i rent.

»

;

2)

w art. 52 dodaje się pkt 5 w brzmieniu

«

5)

dochody ze sprzedaży świadectw rekompensacyjnych.

»

(pominięty).

W ustawie z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent, o zasadach

ustalania emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 104, poz. 450,

z 1992 r. Nr 21, poz. 84, z 1993 r. Nr 127, poz. 583 i Nr 129, poz. 602, z 1994 r.

Nr 84, poz. 385, z 1995 r. Nr 4, poz. 17, Nr 95, poz. 473 i Nr 138, poz. 681 oraz

z 1996 r. Nr 87, poz. 395, Nr 100, poz. 461, Nr 136, poz. 636 i Nr 147, poz. 687)

w art. 7 w ust. 8 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się wyrazy «a także wartość

świadectw rekompensacyjnych.»

(pominięty).

W ustawie z dnia 30 kwietnia 1993 r. o narodowych funduszach inwestycyjnych i ich

prywatyzacji (Dz. U. Nr 44, poz. 202 i z 1994 r. Nr 84, poz. 385) wprowadza się następujące

zmiany

1)

skreśla się art. 8 i 30 oraz art. 33 ust. 3;

1a

w art. 39 w ust. 1 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się wyrazy «oraz na pokrycie

kosztów realizacji ustawy z dnia 6 marca 1997 r. o zrekompensowaniu okresowego niepodwyższania

płac w sferze budżetowej oraz utraty niektórych wzrostów lub dodatków do emerytur

i rent. Na cele realizacji tej ustawy przeznacza się z funduszu prywatyzacji kwotę

w wysokości 50 mln złotych.»;

2)

w art. 39 w ust. 4 wyrazy «od zakończenia wydawania powszechnych świadectw udziałowych»

zastępuje się wyrazami «od zakończenia prywatyzacji narodowych funduszy inwestycyjnych».

(pominięty).

W ustawie z dnia 30 czerwca 1994 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym górników

i ich rodzin oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 84, poz. 385) skreśla

się art. 5.

(pominięty).

Poczynając od dnia wejścia w życie ustawy, z zastrzeżeniem art. 19, nie wszczyna się

postępowań sądowych i egzekucyjnych w sprawach roszczeń osób uprawnionych z tytułów

określonych w art. 1, a wszczęte postępowania sądowe umarza się.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.