Oświadczenie rządowe z dnia 30 września 1999 r. w sprawie ratyfikacji przez Rzeczpospolitą Polską Konwencji o uznawaniu i wykonywaniu orzeczeń odnoszących się do obowiązków alimentacyjnych, sporządzonej w Hadze dnia 2 października 1973 r.

§ 1. W rozporzàdzeniu Rady Ministrów z dnia

30 czerwca 1995 r. w sprawie organizacji i trybu przeprowadzania przez urz´dy pracy kontroli oraz zasad

wspó∏dzia∏ania z innymi organami (Dz. U. Nr 81,

poz. 408) wprowadza si´ nast´pujàce zmiany

1) w § 1 wyrazy „wojewódzkie urz´dy pracy oraz, na

ich zlecenie, rejonowe urz´dy pracy” zast´puje si´

wyrazami „powiatowe urz´dy pracy, zgodnie ze

standardami okreÊlanymi przez Prezesa Krajowego Urz´du Pracy”;

2) w § 2

a) ust. 2 otrzymuje brzmienie

„2. Legitymacje s∏u˝bowe oraz upowa˝nienia do

przeprowadzania kontroli dla pracowników

wykonujàcych kontrol´ wydaje starosta.”,

b) skreÊla si´ ust. 3;

3) w § 4 w ust. 2 wyrazy „wojewódzkiego lub rejonowego” zast´puje si´ wyrazem „powiatowego”;

4) w § 9 wyrazy „dyrektor wojewódzkiego urz´du pracy” zast´puje si´ wyrazem „starosta”;

5) w § 10 wyrazy „wojewódzkie i rejonowe” zast´puje si´ wyrazem „powiatowe”.

§ 2. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem og∏oszenia.

Prezes Rady Ministrów: J. Buzek

Po zaznajomieniu si´ z powy˝szà konwencjà, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oÊwiadczam, ˝e

— zosta∏a ona uznana za s∏usznà zarówno w ca∏oÊci, jak i ka˝de z postanowieƒ w niej zawartych,

— jest przyj´ta, ratyfikowana i potwierdzona,

— b´dzie niezmiennie zachowywana, z zastrze˝eniem z∏o˝onym depozytariuszowi do art. 26 pkt 3.

Na dowód czego wydany zosta∏ akt niniejszy, opatrzony piecz´cià Rzeczypospolitej Polskiej.

Dano w Warszawie dnia 2 listopada 1994 r.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: L. Wa∏´sa

L.S.

Minister Spraw Zagranicznych: A. Olechowski

14

OÂWIADCZENIE RZÑDOWE

z dnia 30 wrzeÊnia 1999 r.

w sprawie ratyfikacji przez Rzeczpospolità Polskà Konwencji o uznawaniu i wykonywaniu orzeczeƒ odnoszàcych si´ do obowiàzków alimentacyjnych, sporzàdzonej w Hadze dnia 2 paêdziernika 1973 r.

Podaje si´ niniejszym do wiadomoÊci, ˝e zgodnie

z artyku∏em 30 Konwencji o uznawaniu i wykonywaniu

orzeczeƒ odnoszàcych si´ do obowiàzków alimentacyjnych, sporzàdzonej w Hadze dnia 2 paêdziernika 1973 r.,

zosta∏ z∏o˝ony dnia 14 lutego 1995 r. w Ministerstwie

Spraw Zagranicznych Niderlandów, jako depozytariuszowi, dokument ratyfikacji przez Rzeczpospolità Polskà

wymienionej konwencji, wraz z zastrze˝eniem do artyku∏u 26 pkt 3 Konwencji o nast´pujàcej treÊci

Norwegia

Portugalia

Republika S∏owacji

Szwajcaria

Szwecja

Turcja

Wielka Brytania

W∏ochy

„Rzeczpospolita Polska, na mocy artyku∏u 34, zastrzega sobie prawo nieuznawania i niestwierdzania

wykonalnoÊci orzeczeƒ i ugód nie przewidujàcych okresowego p∏acenia alimentów. Jednà z zasad polskiego

prawa dotyczàcà obowiàzku alimentacyjnego jest okresowe, bie˝àce dostarczanie Êrodków utrzymania”.

3. Podczas sk∏adania dokumentów ratyfikacji, przyj´cia lub przystàpienia oraz w terminach póêniejszych

z∏o˝one zosta∏y przez nast´pujàce podane ni˝ej paƒstwa zastrze˝enia i oÊwiadczenia

Zgodnie z artyku∏em 35 wymienionej konwencji

wesz∏a ona w ˝ycie w stosunku do Rzeczypospolitej

Polskiej dnia 1 lipca 1996 r.

JednoczeÊnie podaje si´ do wiadomoÊci, co nast´puje

1. Zgodnie z artyku∏em 35 wymienionej konwencji

wesz∏a ona w ˝ycie dnia 1 sierpnia 1976 r.

2. Nast´pujàce paƒstwa sta∏y si´ stronami wymienionej konwencji w okreÊlonych poni˝ej datach

Republika Czeska

1 sierpnia 1976 r.

Dania

1 stycznia 1988 r.

Estonia

1 kwietnia 1998 r.

Finlandia

1 lipca 1983 r.

Francja

1 paêdziernika 1977 r.

Hiszpania

1 wrzeÊnia 1987 r.

Luksemburg

1 czerwca 1981 r.

Niderlandy

1 marca 1981 r.

Niemcy

1 kwietnia 1987 r.

1 lipca 1978 r.

1 sierpnia 1976 r.

1 sierpnia 1976 r.

1 sierpnia 1976 r.

1 maja 1977 r.

1 listopada 1983 r.

1 marca 1980 r.

1 stycznia 1982 r.

Republika Czeska

Dnia 28 stycznia 1993 r. Republika Czeska zadeklarowa∏a zwiàzanie si´ niniejszà konwencjà — w∏àczajàc

zastrze˝enia i oÊwiadczenia z∏o˝one przez Czechos∏owacj´ — z dniem 1 stycznia 1993 r., tj. z datà rozpadu

Czechos∏owacji.

„Socjalistyczna Republika Czechos∏owacji, w odniesieniu do Konwencji o uznawaniu i wykonywaniu

orzeczeƒ odnoszàcych si´ do obowiàzków alimentacyjnych, sporzàdzonej w Hadze dnia 2 paêdziernika

1973 r., zastrzega sobie prawo, zgodnie z artyku∏em 34

Konwencji, do nieuznawania lub niewykonywania decyzji i ustaleƒ odnoszàcych si´ do obowiàzków alimentacyjnych okreÊlonych w artykule 26 punkt 2 a i b, poniewa˝ czechos∏owacki system prawny nie zna obowiàzków alimentacyjnych mi´dzy osobami wymienionymi w tym artykule.

RównoczeÊnie Socjalistyczna Republika Czechos∏owacji pragnie podkreÊliç odnoÊnie do artyku∏u 32

Konwencji, zgodnie wobec wszystkich paƒstw, ˝e Kon-

wencj´ powinno stosowaç si´ do wszystkich terytoriów, za których stosunki zagraniczne sà te paƒstwa odpowiedzialne, jednak˝e utrzymywanie niektórych terytoriów w zale˝noÊci paƒstwowej od innych jest w opinii Czechos∏owacji sprzeczne z duchem za∏o˝eƒ i celów

Deklaracji z dnia 14 grudnia 1960 r. o przyznaniu niezale˝noÊci paƒstwom kolonialnym i ich obywatelom, która deklaruje potrzeb´ przyspieszenia procesu dekolonizacji i bezwarunkowego koƒca kolonializmu we

wszystkich jego formach.”

OÊwiadczenia

Stosownie do artyku∏u 25 postanowienia Konwencji zostajà rozciàgni´te na stosunki z Paƒstwami, które

z∏o˝à takie samo oÊwiadczenie, na wszelkie dokumenty urz´dowe sporzàdzone przez organ lub przed organem w∏adzy albo przez urz´dnika lub przed urz´dnikiem publicznym, uzyskane i wykonalne w Paƒstwie

pochodzenia, o ile niniejsze postanowienia mogà byç

zastosowane do takich dokumentów.

Niemcy

Dania

Zastrze˝enia przewidziane w artykule 26 punkt 1 i 2

litera a i b.

Rozszerzenie

Dnia 7 paêdziernika 1987 r. Konwencja zosta∏a rozciàgni´ta przez Dani´ na Wyspy Faroe z mocà od dnia

1 stycznia 1988 r.

Estonia

Dokument o przystàpieniu zawiera nast´pujàce

oÊwiadczenia i zastrze˝enia

„(...) Estoƒski Riigikogu, w trakcie przyst´powania

do niniejszej Konwencji, oÊwiadczy∏, ˝e organem centralnym w Estonii jest Ministerstwo SprawiedliwoÊci

pe∏niàce funkcje organu w∏aÊciwego do przekazywania

i przejmowania spraw alimentacyjnych.”

„(...) Estoƒski Riigikogu, w trakcie przyst´powania

do niniejszej konwencji, z∏o˝y∏ zastrze˝enie zgodnie z artyku∏em 34 o nieuznawaniu i niewykonywaniu orzeczeƒ

i ugód zawartych w punktach 2 i 3 artyku∏u 26.”

Finlandia

Zastrze˝enia

„(...) w zale˝noÊci od zastrze˝eƒ, zgodnie z artyku∏em 34 Konwencji, z∏o˝onych w zwiàzku z podpisaniem

Konwencji (...)”.

Luksemburg

Zastrze˝enia

Zgodnie z artyku∏em 34 Konwencji Wielkie Ksi´stwo

Luksemburga zastrzega sobie prawo do nieuznawania

i niewykonywania

— orzeczeƒ i ugód odnoszàcych si´ do obowiàzków

alimentacyjnych

a) mi´dzy krewnymi w linii bocznej,

b) mi´dzy powinowatymi,

— orzeczeƒ i ugód, jeÊli nie dotyczà one okresowego

p∏acenia alimentów.

Niderlandy

Zastrze˝enia

Stosownie do artyku∏u 34, w zwiàzku z artyku∏em

26 Konwencji, Królestwo Niderlandów sk∏ada zastrze˝enie, ˝e Konwencja nie powinna byç stosowana do

orzeczeƒ i ugód odnoszàcych si´ do obowiàzków alimentacyjnych mi´dzy krewnymi w linii bocznej.

Poz. 14

Zastrze˝enia i oÊwiadczenia

Republika Federalna Niemiec oÊwiadcza, stosownie do punktu 2 artyku∏u 26 Konwencji, ˝e nie b´dzie

uznawaç i wykonywaç orzeczeƒ i ugód odnoszàcych

si´ do obowiàzków alimentacyjnych

a) mi´dzy krewnymi w linii bocznej oraz

b) mi´dzy powinowatymi.

Niezale˝nie od tego zastrze˝enia Republika Federalna Niemiec b´dzie, zgodnie z prawem wewn´trznym, post´powaç, jak nast´puje: b´dzie uznawaç i wykonywaç zgodnie z postanowieniami Konwencji wszelkie orzeczenia i ugody innych Paƒstw Umawiajàcych

si´, odnoszàce si´ do obowiàzków alimentacyjnych

mi´dzy krewnymi w linii bocznej i mi´dzy powinowatymi; niemniej jednak b´dzie odmawiaç uznawania

i wykonania takich orzeczeƒ na wniosek d∏u˝nika alimentacyjnego, jeÊli obowiàzek alimentacyjny nie b´dzie istnia∏ w prawie wewn´trznym paƒstwa, którego

d∏u˝nik i wierzyciel sà obywatelami, lub w przypadku

braku wspólnej narodowoÊci, zgodnie z prawem stosowanym w sta∏ym miejscu pobytu d∏u˝nika.

Republika Federalna Niemiec oÊwiadcza równie˝,

stosownie do artyku∏u 25 Konwencji, ˝e postanowienia

Konwencji b´dà rozciàgni´te, w stosunku do innych

Paƒstw sk∏adajàcych oÊwiadczenie zgodne z tym artyku∏em, na oficjalne dokumenty („acte authentique”)

sporzàdzone przez organ lub przed organem albo przez

urz´dnika lub przed urz´dnikiem publicznym i bezpoÊrednio wykonane w Paƒstwie pochodzenia, o ile niniejsze postanowienia mogà byç zastosowane do takich dokumentów.

Rzàd Republiki Federalnej Niemiec oÊwiadczy∏ ponadto, i˝ Konwencja powinna stosowaç si´ do Berlina

Zachodniego, ze skutkiem prawnym od momentu,

w którym Konwencja wchodzi w ˝ycie w Republice Federalnej Niemiec.

Norwegia

Zastrze˝enia

Zgodnie z artyku∏em 34 rzàd Norwegii zastrzega

sobie prawo przewidziane w artykule 26 punkt 2 do nieuznawania i niewykonywania orzeczeƒ i ugód odnoszàcych si´ do obowiàzków alimentacyjnych mi´dzy

krewnymi w linii bocznej i mi´dzy powinowatymi.

W nocie z dnia 2 lutego 1992 r. Norwegia poinformowa∏a Ministerstwo Spraw Zagranicznych Królestwa

Niderlandów, co nast´puje

„Wykonawczy Urzàd Alimentacyjny (The Maintenance Enforcement Office) w Oslo, wydzia∏ mi´dzynarodowy, od dnia 1 stycznia 1992 r. jest upowa˝niony do

podejmowania decyzji dotyczàcych zwrotów odszkodowaƒ alimentacyjnych dzieciom we wszystkich przypadkach, gdy jedno z rodziców mieszka za granicà; ten

sam organ od tego samego dnia powinien s∏u˝yç, jako

urzàd zarówno przekazujàcy, jak i otrzymujàcy, do rozpoznawania spraw alimentacyjnych zgodnie z konwencjami, w szczególnoÊci w odniesieniu do Konwencji haskiej z dnia 15 kwietnia 1958 r.”

W nocie z dnia 21 marca 1995 r. Norwegia poinformowa∏a Ministerstwo Spraw Zagranicznych Królestwa

Niderlandów, co nast´puje

„Z dniem 1 paêdziernika 1992 r. Krajowy Norweski

Urzàd Ubezpieczeniowy do spraw ubezpieczeƒ socjalnych z zagranicà, wydzia∏ alimentacyjny w przedmiocie zobowiàzaƒ wobec dzieci, funkcjonuje jako organ

zarówno przekazujàcy, jak i przyjmujàcy zwroty odszkodowaƒ alimentacyjnych wobec dzieci, których jedno z rodziców mieszka za granicà.

Adres wspomnianego wy˝ej urz´du

Folkertrygdkontoret for utenlandssaker

Bidragskontoret

Postboks 8138 Dep.

0032 Oslo

Norway”.

Portugalia

Zastrze˝enie

Zgodnie z artyku∏em 34 ust´p 1 Konwencji, Portugalia zastrzega sobie prawo do nieuznawania i niewykonywania orzeczeƒ i ugód wymienionych w artykule

26 punkt 1 i 2 b.

Republika S∏owacji

W dniu 15 marca 1993 r. Republika S∏owacji zadeklarowa∏a zwiàzanie si´ Konwencjà — w∏àczajàc zastrze˝enia

i oÊwiadczenia z∏o˝one przez Czechos∏owacj´, jak równie˝

sprzeciwy wyra˝one przez Czechos∏owacj´ w odniesieniu

do zastrze˝eƒ z∏o˝onych przez inne strony Konwencji —

z dniem 1 stycznia 1993 r., tj. od daty rozpadu Czechos∏owacji.

Zastrze˝enia i oÊwiadczenia z∏o˝one przez Czechos∏owacj´ (patrz wy˝ej, przy Republice Czeskiej).

Szwajcaria

Zastrze˝enia

Zgodnie z artyku∏em 34 Szwajcaria zastrzega sobie prawo, przepisami przewidzianymi w artykule 26

punkt 2 a i b, do nieuznawania i niewykonywania orzeczeƒ i ugód odnoszàcych si´ do obowiàzków alimentacyjnych mi´dzy krewnymi w linii bocznej i mi´dzy powinowatymi.

W nocie z dnia 26 marca 1993 r., otrzymanej

29 marca 1993 r., Szwajcaria poinformowa∏a o wycofaniu zastrze˝enia w odniesieniu do artyku∏u 26 punkt 2

Poz. 14

litera a i b. Zastrze˝enie wygasa ze skutkiem prawnym

1 czerwca 1993 r.

Szwecja

Zastrze˝enie

Zgodnie z artyku∏em 24 niniejszej Konwencji,

Szwecja zastrzega sobie prawo do nieuznawania i niewykonywania orzeczeƒ i ugód opisanych w artykule 26

punkt 1 i 2.

OÊwiadczenie

Przepisy Konwencji b´dà rozciàgni´te w stosunkach z innymi paƒstwami, które z∏o˝à oÊwiadczenie

zgodne z tym artyku∏em, na dokument urz´dowy („acte autentique”), sporzàdzony przez organ lub przed organem albo przez urz´dnika lub przed urz´dnikiem

paƒstwowym i wykonalny w Paƒstwie pochodzenia,

o ile niniejsze postanowienia mogà byç zastosowane

do takich dokumentów.

Turcja

Zastrze˝enia

Republika Turcji zastrzega sobie prawo, zgodnie

z artyku∏em 34 Konwencji, w odniesieniu do artyku∏u

26 punkt 2 i 3, do nieuznawania i niewykonywania

orzeczeƒ i ugód w stosunku do obowiàzków alimentacyjnych mi´dzy krewnymi w linii bocznej i mi´dzy powinowatymi oraz orzeczeƒ i ugód, jeÊli nie sà one przewidziane dla czynnoÊci okresowego p∏acenia alimentów.

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii

i Irlandii Pó∏nocnej

Zastrze˝enia

„(a) zastrzega sobie prawo, zgodnie z artyku∏em

26(2), do nieuznawania i niewykonywania orzeczeƒ

i ugód odnoszàcych si´ do obowiàzków alimentacyjnych mi´dzy krewnymi w linii bocznej oraz mi´dzy powinowatymi, chyba ˝e takie orzeczenie lub ugoda wymaga od d∏u˝nika alimentacyjnego zap∏acenia osobie,

która jest dzieckiem nale˝àcym do rodziny (stosownie

do przepisów prawnych w Anglii, Walii i Irlandii Pó∏nocnej) lub osobie, która jest dzieckiem wierzyciela alimentacyjnego, które zosta∏o zaakceptowane jako

dziecko nale˝àce do rodziny przez d∏u˝nika alimentacyjnego (stosownie do przepisów prawa szkockiego),

(b) zastrzega sobie prawo, zgodnie z artyku∏em

26(3), do nieuznawania i niewykonywania orzeczeƒ

i ugód, jeÊli nie jest to przewidziane dla czynnoÊci okresowego p∏acenia alimentów”.

OÊwiadczenie to, w odniesieniu do artyku∏u 33 niniejszej Konwencji, powinno zostaç rozciàgni´te na

wszystkie jednostki terytorialne Zjednoczonego Królestwa: Angli´ i Wali´, Irlandi´ Pó∏nocnà, Szkocj´.

Organami odpowiedzialnymi za przyjmowanie

wniosków o uznawanie i wykonywanie orzeczeƒ odnoszàcych si´ do obowiàzków alimentacyjnych sà

orzeczeƒ lub ugód odnoszàcych si´ do obowiàzków alimentacyjnych mi´dzy krewnymi w linii

bocznej i mi´dzy powinowatymi, chyba ˝e orzeczenie lub ugoda wymaga od d∏u˝nika alimentacyjnego zap∏acenia nale˝noÊci osobie, która jest dzieckiem nale˝àcym do rodziny; oraz

(ii) zastrzega sobie prawo, przewidziane punktem 3

artyku∏u 26, do nieuznawania i niewykonywania

orzeczeƒ lub ugód, jeÊli nie sà one przewidziane

dla czynnoÊci okresowego p∏acenia alimentów.

w Anglii i Walii

Home Office, C2 Division

Queen Anne’s Gate

London SW 1H 9AT

w Irlandii Pó∏nocnej

Northern Ireland Courts Service

Windsor House, 9—15 Bedford Street

Belfast BT2 7 LT

w Szkocji

Scottish Courts Administration

P.O. Box 37, 28 North Bridge

Edinburgh EH1 1RA

Wnioski o uznawanie i wykonywanie orzeczeƒ na

Wyspie Man, odnoszàcych si´ do obowiàzków alimentacyjnych, majà byç kierowane pod adresem

Rozszerzenie

Dnia 5 stycznia 1984 r. Konwencja zosta∏a rozciàgni´ta przez Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii

i Irlandii Pó∏nocnej na Wysp´ Man (wejÊcie w ˝ycie

1 kwietnia 1985 r.).

Zastrze˝enie

„Zgodnie z drugim ust´pem artyku∏u 34 Zjednoczone Królestwo, dzia∏ajàc w odniesieniu do Wyspy Man

i(i) zastrzega sobie prawo, przewidziane punktem 2

artyku∏u 26, do nieuznawania i niewykonywania

The Secretary of State

Home Office (C2 Division)

Queen Anne’s Gate

London SW1 H 9AT

4. Informacje o paƒstwach, które w terminie póêniejszym stanà si´ stronami Konwencji, a tak˝e o zg∏oszonych przez te paƒstwa zastrze˝eniach i oÊwiadczeniach bàdê o wycofaniu zastrze˝eƒ i oÊwiadczeƒ, mo˝na uzyskaç w Departamencie Traktatowym Ministerstwa Spraw Zagranicznych.

Minister Spraw Zagranicznych: B. Geremek

15

ROZPORZÑDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 4 stycznia 2000 r.

zmieniajàce rozporzàdzenie w sprawie organizacji i trybu przeprowadzania przez urz´dy pracy kontroli

oraz zasad wspó∏dzia∏ania z innymi organami.

Na podstawie art. 61 ust. 3 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdzia∏aniu bezrobociu (Dz. U. z 1997 r. Nr 25, poz. 128, Nr 28, poz. 153,

Nr 41, poz. 255, Nr 63, poz. 403, Nr 93, poz. 569, Nr 107,

poz. 692, Nr 121, poz. 770 i Nr 123, poz. 776, z 1998 r.

Nr 66, poz. 431, Nr 106, poz. 668, Nr 108, poz. 684,

Nr 137, poz. 887 i Nr 162, poz. 1112, 1118 i 1126

oraz z 1999 r. Nr 60, poz. 636) zarzàdza si´, co nast´puje