Ustawa z dnia 21 stycznia 2000 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z funkcjonowaniem administracji publicznej.

W ustawie z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych

(Dz. U. z 1972 r. Nr 47, poz. 298, z 1989 r. Nr 29, poz. 154, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, z 1991 r. Nr 64, poz. 271, z 1997 r. Nr 126, poz. 805 i Nr 141, poz. 943 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668) art. 13 otrzymuje brzmienie

„

Art. 13.

Zwłoki osób zmarłych lub zabitych w miejscach publicznych przewozi się przed ich pochowaniem,

na wniosek właściwego organu, do zakładu medycyny sądowej, a w razie jego braku na

obszarze powiatu - do najbliższego szpitala mającego prosektorium, celem ustalenia

przyczyny zgonu. Organizowanie tego przewozu należy do zadań powiatu.

”

Przepisów ustawy nie stosuje się do pracowników jednostek wymienionych w art. 1, których

status prawny określają odrębne przepisy.

W ustawie z dnia 13 listopada 1963 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych

(Dz. U. Nr 50, poz. 279, z 1971 r. Nr 12, poz. 115, z 1974 r. Nr 47, poz. 280, z 1989 r. Nr 35, poz. 192, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, z 1997 r. Nr 60, poz. 369 i z 1998 r. Nr 106, poz. 668) w art. 7 w ust. 1 i 2, w art. 8 w ust. 2 oraz w art. 17 w ust. 2 wyrazy „, portowy lub kolejowy” zastępuje się wyrazami „lub portowy”.

W ustawie z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych

(Dz. U. Nr 24, poz. 110, z 1982 r. Nr 31, poz. 215, z 1991 r. Nr 22, poz. 93, z 1994 r. Nr 79, poz. 362, z 1996 r. Nr 34, poz. 146 i Nr 43, poz. 189 oraz z 1997 r. Nr 41, poz. 255 i Nr 106, poz. 678) w art. 8 w ust. 2 wyrazy „Gmina oraz związek gmin” zastępuje się wyrazami „Gmina, związek międzygminny, powiat, związek powiatów oraz samorząd województwa”.

W ustawie z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej

Polskiej

(Dz. U. z 1992 r. Nr 4, poz. 16, Nr 40, poz. 174 i Nr 54, poz. 254, z 1994 r. Nr 43, poz. 165, z 1996 r. Nr 7, poz. 44, Nr 10, poz. 56 i Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 6, poz. 31, Nr 28, poz. 153, Nr 80, poz. 495, Nr 88, poz. 554, Nr 121, poz. 770 i Nr 141, poz. 944, z 1998 r. Nr 162, poz. 1114 i poz. 1126 oraz z 1999 r. Nr 50, poz. 500) art. 30 otrzymuje brzmienie

„

Art. 30.

1.

Zakłady opieki zdrowotnej udzielają zwolnienia od pracy, z zachowaniem prawa do wynagrodzenia,

lekarzom wchodzącym w skład powiatowych i wojewódzkich komisji lekarskich oraz pracownikom

średniego personelu medycznego wyznaczonym do powiatowych komisji lekarskich w razie

konieczności ich udziału w pracach komisji w godzinach pracy zawodowej.

2.

Osobom wchodzącym w skład komisji lekarskich, o których mowa w ust. 1, orzekających

o stopniu zdolności poborowych do czynnej służby wojskowej, oraz pracownikom średniego

personelu medycznego, o których mowa w ust. 1, przysługuje dodatkowe wynagrodzenie

za pracę związaną z określeniem zdolności poborowych do czynnej służby wojskowej,

wykonywaną poza godzinami pracy zawodowej, z zachowaniem prawa do wynagrodzenia zgodnie

z ust. 1.

3.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób ustalania dodatkowego wynagrodzenia

osób wchodzących w skład komisji lekarskich orzekających o stopniu zdolności poborowych

do czynnej służby wojskowej oraz pracowników średniego personelu medycznego wyznaczonych

do powiatowych komisji lekarskich. Wysokość wynagrodzenia za każdy dzień pracy nie

może przekraczać 10% przeciętnego wynagrodzenia ogłaszanego przez Prezesa Głównego

Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej «Monitor Polski»

na podstawie art. 20 pkt 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach

z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. Nr 162, poz. 1118, z 1999 r. Nr 38, poz.

360, Nr 70, poz. 774, Nr 72, poz. 801 i 802 i Nr 106, poz. 1215 oraz z 2000 r. Nr

2, poz. 26 i Nr 9, poz. 118) za kwartał poprzedzający wypłatę wynagrodzenia.

4.

Wojewodowie zlecają zakładom opieki zdrowotnej przeprowadzanie na potrzeby powiatowych

i wojewódzkich komisji lekarskich badań specjalistycznych, w tym psychologicznych,

oraz obserwacji szpitalnej poborowych.

5.

Koszty wynagrodzeń, o których mowa w ust. 1 i 2, oraz badań specjalistycznych i obserwacji

szpitalnej, o których mowa w ust. 4, pokrywa się z budżetu państwa, z części, którą

dysponuje wojewoda.

”

1.

Odznaki honorowe za zasługi w działalności państwowej lub społecznej, stanowiącej

istotny wkład w rozwój kraju, są ustanawiane, w drodze rozporządzenia, przez Prezydenta

Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Odznaki honorowe za zasługi w działalności państwowej lub społecznej na rzecz rozwoju

określonej dziedziny gospodarki narodowej lub administracji są ustanawiane, w drodze

rozporządzenia, przez Radę Ministrów.

3.

Odznaki honorowe za zasługi w działalności państwowej lub społecznej na rzecz rozwoju

określonego województwa są ustanawiane przez sejmiki województw.

4.

Odznaki honorowe za zasługi w działalności państwowej lub społecznej, stanowiącej

wkład w rozwój określonej organizacji gospodarczej, są ustanawiane, w drodze rozporządzenia,

przez właściwego ministra.

5.

Odznaki honorowe za zasługi stanowiące wkład w rozwijanie działalności statutowej

organizacji spółdzielczych lub organizacji społecznych są ustanawiane przez naczelne

organy tych organizacji.

1.

Minister kierujący działem administracji rządowej jest właściwy w sprawach uznawania

kwalifikacji w zawodach regulowanych należących do tego działu.

2.

Uznawanie kwalifikacji w zawodach regulowanych oznacza uznawanie tych kwalifikacji

w znaczeniu przewidzianym w Unii Europejskiej.

3.

Minister kierujący działem administracji rządowej może, w drodze rozporządzenia, upoważnić

do wykonywania zadania określonego w ust. 1 jednostkę organizacyjną podległą ministrowi,

samorząd zawodowy, organizację gospodarczą lub organ rejestrowy.

W ustawie z dnia 24 października 1974 r. - Prawo wodne

(Dz. U. Nr 38, poz. 230, z 1980 r. Nr 3, poz. 6, z 1983 r. Nr 44, poz. 201, z 1989 r. Nr 26, poz. 139 i Nr 35, poz. 192, z 1990 r. Nr 34, poz. 198 i Nr 39, poz. 222, z 1991 r. Nr 32, poz. 131 i Nr 77, poz. 335, z 1993 r. Nr 40, poz. 183, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, z 1995 r. Nr 47, poz. 243, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 47, poz. 299, Nr 88, poz. 554 i Nr 133, poz. 885 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668) wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 18 dodaje się art. 18a w brzmieniu

„

Art. 18a.

Organem wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego w stosunku

do starosty w sprawach z zakresu administracji rządowej określonych w ustawie jest

wojewoda.

”

;

2)

art. 65 otrzymuje brzmienie

„

Art. 65.

1.

Ochrona przed powodzią należy do zadań organów administracji rządowej, gminy, powiatu

oraz samorządu województwa.

2.

Utrzymanie magazynów przeciwpowodziowych, stanowiących mienie samorządu województwa,

należy do samorządu województwa, jako zadanie z zakresu administracji rządowej.

”

;

3)

w art. 66 w ust. 3 w pkt 3 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu

„

4)

nakazać usunięcie drzew i krzewów.

”

;

4)

w art. 70 po wyrazie „sprawują” dodaje się wyrazy „wojewódzkie, powiatowe, gminne i zakładowe”;

5)

w art. 75 w ust. 1 wyrazy „Sił Zbrojnych, Milicji Obywatelskiej” zastępuje się wyrazami „wojska, policji”;

6)

w art. 92 w ust. 1 i 2 wyrazy „na koszt Państwa” zastępuje się wyrazami „na koszt budżetu państwa przez samorząd województwa, jako zadanie z zakresu administracji

rządowej”;

7)

w art. 107 w ust. 3 w pkt 3 wyrazy „stanowiących własność Państwa” zastępuje się wyrazami „stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego”;

8)

w art. 111

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Spółka wodna korzysta z pomocy Państwa.

”

,

b)

dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Udzielanie spółkom wodnym pomocy, o której mowa w ust. 2, należy do samorządu województwa,

jako zadanie z zakresu administracji. rządowej.

”

;

9)

w art. 117

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Nadzór i kontrolę nad działalnością

1)

spółek wodnych, o których mowa w art. 112 ust. 4 - sprawuje wójt, burmistrz (prezydent

miasta),

2)

pozostałych spółek wodnych - sprawuje starosta,

3)

związków spółek wodnych - sprawuje marszałek województwa.

”

,

b)

w ust. 2 skreśla się użyte dwukrotnie wyrazy „lub związek spółek wodnych”,

c)

w ust. 3 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje wyrazy „a w odniesieniu do związków spółek wodnych - marszałkowi województwa.”;

10)

w art. 84, w art. 85 w ust. 1 i 3, w art. 86 w ust. 1, w art. 92 w ust. 1 i 2, w art.

93 w ust. 1 i 2, w art. 95 w ust. 3, w art. 96, w art. 97 w ust. 3 w pkt 1, w art.

99 w ust. 1 i 2 oraz w art. 100 wyrazy „na koszt Państwa” zastępuje się wyrazami „na koszt budżetu państwa”.

W ustawie z dnia 21 grudnia 1978 r. o odznakach i mundurach

(Dz. U. Nr 31, poz. 130 i z 1998 r. Nr 162, poz. 1126) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 4 otrzymuje brzmienie

„

Art. 4.

1.

Odznaki honorowe za zasługi w działalności państwowej lub społecznej, stanowiącej

istotny wkład w rozwój kraju, są ustanawiane, w drodze rozporządzenia, przez Prezydenta

Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Odznaki honorowe za zasługi w działalności państwowej lub społecznej na rzecz rozwoju

określonej dziedziny gospodarki narodowej lub administracji są ustanawiane, w drodze

rozporządzenia, przez Radę Ministrów.

3.

Odznaki honorowe za zasługi w działalności państwowej lub społecznej na rzecz rozwoju

określonego województwa są ustanawiane przez sejmiki województw.

4.

Odznaki honorowe za zasługi w działalności państwowej lub społecznej, stanowiącej

wkład w rozwój określonej organizacji gospodarczej, są ustanawiane, w drodze rozporządzenia,

przez właściwego ministra.

5.

Odznaki honorowe za zasługi stanowiące wkład w rozwijanie działalności statutowej

organizacji spółdzielczych lub organizacji społecznych są ustanawiane przez naczelne

organy tych organizacji.

”

;

2)

w art. 6 w ust. 1 wyrazy „Rady Państwa” zastępuje się wyrazami „Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej”;

3)

skreśla się art. 5, 7, 8 i 9;

4)

art. 12 otrzymuje brzmienie

„

Art. 12.

1.

Mundury ustanawiane na podstawie ustawy powinny różnić się w sposób widoczny od pozostających

pod szczególną ochroną mundurów

1)

Wojska Polskiego, będących symbolem tradycji wolnościowych i postaw patriotycznych

Narodu Polskiego,

2)

Policji, będących symbolem poszanowania prawa oraz ładu i porządku publicznego.

2.

Minister Obrony Narodowej w odniesieniu do munduru wojskowego, a minister właściwy

do spraw wewnętrznych w odniesieniu do munduru policyjnego mogą wprowadzić, w drodze

rozporządzeń, zakaz używania munduru lub jego części, chociażby nawet zostały one

pozbawione oznak określonych w przepisach o ustanowieniu munduru.

3.

Wojskowe organy porządkowe mogą kontrolować uprawnienia do używania odznak i mundurów

wojskowych.

”

;

5)

w art. 14 wyrazy „Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej” zastępuje się wyrazami „Rzeczypospolitej Polskiej”.

W ustawie z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska

(Dz. U. z 1994 r. Nr 49, poz. 196, z 1995 r. Nr 90, poz. 446, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 132, poz. 622, z 1997 r. Nr 46, poz. 296, Nr 96, poz. 592, Nr 121, poz. 770 i Nr 133, poz. 885, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 1999 r. Nr 101, poz. 1178) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 32 w ust. 1 po wyrazach „może określić” stawia się przecinek i dodaje wyrazy

„w drodze rozporządzenia,”;

2)

skreśla się art. 61;

3)

w art. 68

a)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Projekt budowlany przedstawiany przy ubieganiu się o pozwolenie na budowę lub rozbiórkę

obiektu budowlanego oraz o pozwolenie na zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego

lub jego części wymaga uzgodnienia

1)

z wojewodą - w przypadku inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia

ludzi,

2)

z powiatowym inspektorem sanitarnym - w przypadku inwestycji mogących pogorszyć stan

środowiska.

”

,

b)

dodaje się ust. 7 w brzmieniu

„

7.

Uzgodnienie, o którym mowa w ust. 5, następuje w drodze decyzji wydanej po zasięgnięciu

opinii wójta, burmistrza (prezydenta miasta). Wójt, burmistrz (prezydent miasta) przedstawia

opinię nie później niż w ciągu 14 dni od dnia doręczenia sprawy. Jeżeli opinia nie

zostanie przedstawiona w wyznaczonym terminie, warunek zasięgnięcia opinii uważa się

za spełniony.

”

;

4)

w art. 70

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Wojewoda - w stosunku do obiektów zaliczonych do inwestycji szczególnie szkodliwych

dla środowiska i zdrowia ludzi, a starosta - w stosunku do obiektów zaliczonych do

inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska mogą, w drodze decyzji, zobowiązać właściciela,

zarządcę lub posiadacza obiektu budowlanego albo zespołu obiektów do przedstawienia

sporządzonej przez biegłego z listy wojewody oceny oddziaływania obiektu budowlanego

albo zespołu obiektów na środowisko.

”

,

b)

w ust. 2 skreśla się wyraz „inwestor,”;

5)

w art. 71

a)

w ust. 1 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się wyrazy „jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej.”,

b)

w ust. 2 wyrazy „Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa” zastępuje się wyrazem „wojewody”,

c)

w ust. 3 po wyrazie „tworzy” dodaje się wyrazy „, w drodze rozporządzenia,”;

6)

w art. 86e w ust. 3 wyraz „wojewoda” zastępuje się wyrazami „odpowiednio marszałek województwa”;

7)

w art. 88e

a)

w ust. 2 wyrazy „ogólnopolskiej reprezentacji gmin” zastępuje się wyrazami „strony samorządowej Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego”,

b)

w ust. 3 wyrazy „ogólnopolską reprezentację gmin” zastępuje się wyrazami „stronę samorządową Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego”;

8)

w art. 90 w ust. 3 po wyrazie „rozwoju” dodaje się wyraz „oraz”;

9)

w art. 91 skreśla się ust. 2;

10)

użyte w ustawie w różnych przypadkach wyrazy „Minister Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa” zastępuje się użytymi w tych samych przypadkach wyrazami „minister właściwy do spraw środowiska”.

1.

Do zadań Służby Geodezyjnej i Kartograficznej należy w szczególności

1)

realizacja polityki państwa w zakresie geodezji i kartografii,

2)

organizowanie i finansowanie prac geodezyjnych i kartograficznych, w tym

a)

rejestracji stanów prawnych i faktycznych nieruchomości (kataster),

b)

pomiarów geodezyjnych i opracowań kartograficznych,

c)

fotogrametrycznych zdjęć powierzchni kraju i opracowań fotogrametrycznych,

d)

wydawania urzędowych map i atlasów terytorium Polski,

e)

prowadzenia krajowego systemu informacji o terenie,

3)

administrowanie państwowym zasobem geodezyjnym i kartograficznym i jego aktualizacja,

4)

kontrolowanie urzędów, instytucji publicznych i przedsiębiorców w zakresie przestrzegania

przepisów dotyczących geodezji i kartografii,

5)

opracowanie wytycznych dotyczących powszechnej taksacji nieruchomości i jej nadzorowanie,

6)

prowadzenie państwowego rejestru granic oraz powierzchni jednostek podziału terytorialnego

kraju,

7)

sporządzanie map topograficznych i tematycznych kraju oraz mapy zasadniczej,

8)

nadawanie, do czasu utworzenia odpowiednich samorządów zawodowych, uprawnień zawodowych

w dziedzinie geodezji i kartografii, prowadzenie rejestru osób uprawnionych oraz współpraca

z tymi samorządami zawodowymi,

9)

współpraca z wyspecjalizowanymi w dziedzinie geodezji i kartografii organizacjami

krajowymi, międzynarodowymi i regionalnymi oraz organami i urzędami innych krajów,

10)

inicjowanie prac naukowych i badawczo-rozwojowych w zakresie standardów organizacyjno-technicznych

oraz zastosowania metod informatycznych, fotogrametrycznych i satelitarnych w dziedzinie

geodezji i kartografii oraz w krajowym systemie informacji o terenie,

11)

prowadzenie spraw związanych z ochroną informacji niejawnych w działalności geodezyjnej

i kartograficznej,

12)

przygotowanie organizacyjno-techniczne i wdrożenie katastru.

2.

Minister właściwy do spraw architektury i budownictwa, w porozumieniu z Ministrem

Obrony Narodowej, określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje materiałów geodezyjnych

i kartograficznych, które ze względu na ochronę interesów państwa lub interesu społecznego

oznacza się klauzulą «poufne».

Główny Geodeta Kraju wykonuje zadania określone w ustawie, a w szczególności

1)

nadzoruje realizację polityki państwa w zakresie geodezji i kartografii,

2)

pełni funkcję organu wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego

w stosunku do wojewódzkich inspektorów nadzoru geodezyjnego i kartograficznego, a

także nadzoruje i kontroluje ich działania,

3)

prowadzi centralny zasób geodezyjny i kartograficzny oraz dysponuje środkami Centralnego

Funduszu Gospodarki Zasobem Geodezyjnym i Kartograficznym,

4)

zakłada podstawowe osnowy geodezyjne, grawimetryczne i magnetyczne,

5)

opracowuje zasady dotyczące techniczno-organizacyjnego przygotowania katastru oraz

współdziała w jego tworzeniu,

6)

prowadzi państwowy rejestr granic i powierzchni Rzeczypospolitej Polskiej oraz poszczególnych

województw,

7)

ewidencjonuje systemy informacji o terenie o znaczeniu ogólnopaństwowym oraz współpracuje

z innymi resortami w zakładaniu i prowadzeniu systemów informacji geograficznej,

8)

współpracuje z wyspecjalizowanymi w dziedzinie geodezji i kartografii organizacjami

międzynarodowymi, regionalnymi oraz organami i urzędami innych krajów,

9)

inicjuje prace naukowe i badawczo-rozwojowe w zakresie standardów organizacyjno-technicznych

oraz zastosowania metod informatycznych, fotogrametrycznych i satelitarnych w dziedzinie

geodezji i kartografii oraz w krajowym systemie informacji o terenie,

10)

nadaje uprawnienia zawodowe w dziedzinie geodezji i kartografii, prowadzi rejestr

osób uprawnionych oraz współpracuje z samorządami i organizacjami zawodowymi geodetów

i kartografów,

11)

prowadzi sprawy związane z ochroną informacji niejawnych w działalności geodezyjnej

i kartograficznej,

12)

opracowuje wytyczne dotyczące powszechnej taksacji nieruchomości i nadzoruje jej przebieg,

13)

współdziała z organami administracji geodezyjnej i kartograficznej przy wykonywaniu

a)

fotogrametrycznych zdjęć powierzchni kraju,

b)

map topograficznych,

c)

map tematycznych,

d)

opracowań fotogrametrycznych,

14)

wykorzystuje mapy topograficzne i tematyczne, o których mowa w art. 7c pkt 2, do sporządzania

map topograficznych i tematycznych kraju,

15)

prowadzi sprawy związane z nazewnictwem geograficznym, w tym państwowy rejestr nazw

geograficznych,

16)

opracowuje zasady dotyczące uzgodnień co do usytuowania projektowanych sieci uzbrojenia

terenu.

W ustawie z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela

(Dz. U. z 1997 r. Nr 56, poz. 357 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1118) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 w ust. 1

a)

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

publicznych placówkach oświatowo-wychowawczych, ośrodkach szkolno-wychowawczych i

placówkach zapewniających opiekę i wychowanie uczniom w okresie pobierania nauki poza

miejscem stałego zamieszkania,

”

b)

po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a)

publicznych placówkach opiekuńczo-wychowawczych oraz ośrodkach adopcyjno-opiekuńczych,

”

c)

w pkt 6 skreśla się wyrazy „i resocjalizacyjnych”;

2)

w art. 5 w ust. 1 w pkt 4 wyrazy „Prezesem Urzędu Kultury Fizycznej i Turystyki” zastępuje się wyrazami „ministrem właściwym do spraw kultury fizycznej i sportu”;

3)

w art. 53 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Środki na odpisy, o których mowa w ust. 2, planowane są w budżecie państwa i przekazywane

jednostkom samorządu terytorialnego w formie dotacji celowych na zadania własne.

”

Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

wewnętrznych, określi, w drodze rozporządzenia, wzór i szczegółowe zasady wydawania

przez starostę legitymacji potwierdzających uprawnienie osób, o których mowa w art.

8, do niestosowania się do niektórych znaków drogowych.

W ustawie z dnia 26 lutego 1982 r. o cenach

(Dz. U. z 1988 r. Nr 27, poz. 195, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, z 1991 r. Nr 100, poz. 442, z 1993 r. Nr 11, poz. 50, z 1994 r. Nr 111, poz. 536, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 54, poz. 348 i Nr 160, poz. 1085 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 8

a)

w ust. 2 skreśla się wyrazy „, obiektów i robót budowlanych”,

b)

w ust. 3 skreśla się pkt 2;

2)

w art. 13 skreśla się ust. 3;

3)

w art. 16 w ust. 3 wyrazy „Polskiego Komitetu Normalizacji, Miar i Jakości” zastępuje się wyrazami „Polskiego Komitetu Normalizacyjnego”.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób, tryb i zakres przeprowadzania

kontroli, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 4, przez organy służby geodezyjnej i kartograficznej,

a w szczególności podział zadań kontrolnych pomiędzy poszczególne organy służby oraz

ich obowiązki i uprawnienia podczas wykonywania kontroli.

W ustawie z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów

(Dz. U. z 1989 r. Nr 58, poz. 349, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, z 1994 r. Nr 127, poz. 627 i z 1998 r. Nr 106, poz. 668) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 3 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Postępowanie scaleniowe lub wymienne przeprowadza na koszt Skarbu Państwa, z zastrzeżeniem

art. 4 ust. 2, starosta, jako zadanie z zakresu administracji rządowej. Organem wyższego

stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego w stosunku do starosty

w sprawach z tego zakresu jest samorządowe kolegium odwoławcze.

”

;

2)

użyte w art. 3 w ust. 3, w art. 6, w art. 7 w ust. 1 i 3, w art. 9 w ust. 2 i 3, w

art. 10 w ust. 1, 3 i 4, w art. 11 w ust. 1, w art. 12 w ust. 1 i 3, w art. 13 w ust.

2 i 4, w art. 16 w ust. 2, w art. 21 w ust. 1 i 2, w art. 24 w ust. 1 i 2, w art.

27 w ust. 3, w art. 30 i art. 31 w różnych przypadkach wyrazy „zarząd gminy” zastępuje się użytym w odpowiednich przypadkach wyrazem „starosta”.

1.

Minister właściwy do spraw transportu sprawuje nadzór nad zarządzaniem ruchem na drogach

krajowych.

2.

Wojewoda sprawuje nadzór nad zarządzaniem ruchem na drogach wojewódzkich, powiatowych

i gminnych oraz na drogach publicznych położonych w miastach na prawach powiatu i

w mieście stołecznym Warszawie.

3.

Generalny Dyrektor Dróg Publicznych zarządza ruchem na drogach krajowych, z zastrzeżeniem

ust. 6.

4.

Marszałek województwa zarządza ruchem na drogach wojewódzkich, z zastrzeżeniem ust.

6.

5.

Starosta zarządza ruchem na drogach powiatowych i gminnych, z zastrzeżeniem ust. 6.

6.

Prezydent miasta zarządza ruchem na drogach publicznych położonych w miastach na prawach

powiatu i w mieście stołecznym Warszawie, z wyjątkiem autostrad i dróg ekspresowych.

7.

Zarządzanie ruchem na drogach w strefie zamieszkania, z wyjątkiem dróg publicznych,

należy do podmiotów zarządzających tymi drogami.

8.

Generalny Dyrektor Dróg Publicznych może powierzyć zadania w zakresie zarządzania

ruchem na drogach krajowych marszałkowi województwa.

9.

Drogami krajowymi, wojewódzkimi, powiatowymi i gminnymi są drogi publiczne określone

zgodnie z przepisami o drogach publicznych.

10.

Organy sprawujące nadzór nad zarządzaniem ruchem na drogach mogą nakazać zmianę organizacji

ruchu ze względu na ważny interes ogólnospołeczny lub konieczność zapewnienia ruchu

tranzytowego.

11.

Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

wewnętrznych, może w uzasadnionych przypadkach wprowadzić, w drodze rozporządzenia,

okresowe ograniczenia ruchu pojazdów na drogach lub zakaz ruchu niektórych rodzajów

pojazdów.

12.

Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

wewnętrznych oraz Ministrem Obrony Narodowej, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

warunki zarządzania ruchem na drogach.

W ustawie z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich

(Dz. U. Nr 35, poz. 228, z 1992 r. Nr 24, poz. 101, z 1995 r. Nr 89, poz. 443, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 1999 r. Nr 83, poz. 931) w art. 81 wyrazy „Minister Edukacji Narodowej” zastępuje się wyrazami „Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego”.

1.

Mundury ustanawiane na podstawie ustawy powinny różnić się w sposób widoczny od pozostających

pod szczególną ochroną mundurów

1)

Wojska Polskiego, będących symbolem tradycji wolnościowych i postaw patriotycznych

Narodu Polskiego,

2)

Policji, będących symbolem poszanowania prawa oraz ładu i porządku publicznego.

2.

Minister Obrony Narodowej w odniesieniu do munduru wojskowego, a minister właściwy

do spraw wewnętrznych w odniesieniu do munduru policyjnego mogą wprowadzić, w drodze

rozporządzeń, zakaz używania munduru lub jego części, chociażby nawet zostały one

pozbawione oznak określonych w przepisach o ustanowieniu munduru.

3.

Wojskowe organy porządkowe mogą kontrolować uprawnienia do używania odznak i mundurów

wojskowych.

W ustawie z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu

alkoholizmowi

(Dz. U. Nr 35, poz. 230, z 1984 r. Nr 34, poz. 184, z 1987 r. Nr 33, poz. 180, z 1989 r. Nr 35, poz. 192, z 1990 r. Nr 34, poz. 198 i Nr 73, poz. 431, z 1991 r. Nr 73, poz. 321 i Nr 94, poz. 419, z 1993 r. Nr 40, poz. 184, z 1996 r. Nr 127, poz. 593, z 1997 r. Nr 88, poz. 554, Nr 113, poz. 732 i Nr 121, poz. 770 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668) w art. 11 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Środki, o których mowa w ust. 1, są przeznaczone w szczególności na różne formy pomocy

dla osób uzależnionych od alkoholu i członków ich rodzin, działalność informacyjną

i wychowawczą, kształcenie specjalistów i prowadzenie badań naukowych nad problemami

alkoholowymi.

”

Zwłoki osób zmarłych lub zabitych w miejscach publicznych przewozi się przed ich pochowaniem,

na wniosek właściwego organu, do zakładu medycyny sądowej, a w razie jego braku na

obszarze powiatu - do najbliższego szpitala mającego prosektorium, celem ustalenia

przyczyny zgonu. Organizowanie tego przewozu należy do zadań powiatu.

W ustawie z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe

(Dz. U. z 1995 r. Nr 119, poz. 575, z 1997 r. Nr 23, poz. 117, Nr 96, poz. 591, Nr 101, poz. 629 i Nr 141, poz. 942 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 117, poz. 758) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3.

Koordynacja rozkładów jazdy przewoźników wykonujących zarobkowy przewóz osób pojazdami

samochodowymi w regularnym transporcie zbiorowym jest prowadzona przez

1)

zarząd gminy - dla linii komunikacyjnych przebiegających na obszarze gminy,

2)

zarząd powiatu - dla linii komunikacyjnych ponadgminnych, przebiegających wyłącznie

na obszarze jednego powiatu,

3)

zarząd województwa - dla linii komunikacyjnych przebiegających przez obszar dwóch

lub więcej powiatów,

4)

zarząd województwa, na obszarze którego rozpoczyna się linia komunikacyjna przebiegająca

przez obszar dwóch lub więcej województw - dla tej linii.

4.

Organy, o których mowa w ust. 3, są obowiązane do zorganizowania koordynacji rozkładów

jazdy na swoim obszarze oraz do uzgadniania rozkładów jazdy w przypadku, gdy dana

linia komunikacyjna przebiega poza ich obszarem.

”

;

2)

w art. 15

a)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

W odniesieniu do gminnego transportu zbiorowego oraz przewozów osób i bagażu taksówkami

przepisy porządkowe określa rada gminy, a na terenie miasta stołecznego Warszawy -

Rada miasta stołecznego Warszawy.

”

,

b)

dodaje się ust. 7 w brzmieniu

„

7.

Rada gminy (Rada miasta stołecznego Warszawy) może wprowadzić obowiązek stosowania

dodatkowych oznaczeń i dodatkowego wyposażenia technicznego w odniesieniu do taksówek.

”

;

3)

w art. 33a w ust. 4 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

w razie uzasadnionego podejrzenia, że dokument przewozu albo dokument uprawniający

do przejazdu bezpłatnego lub ulgowego jest podrobiony lub przerobiony - zatrzymać

dokument za pokwitowaniem oraz przesłać go prokuratorowi lub Policji, z powiadomieniem

wystawcy dokumentu.

”

;

4)

w art. 34 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

treść, sposób i terminy ogłaszania rozkładów jazdy, tryb ich uzgadniania i koordynacji,

z uwzględnieniem zadań w zakresie koordynacji, oraz warunki ponoszenia kosztów z tym

związanych,

”

.

Skargi na decyzje w sprawach zgromadzeń wnosi się bezpośrednio do Naczelnego Sądu

Administracyjnego w terminie 3 dni od dnia doręczenia decyzji, a sąd wyznacza rozprawę

nie później niż w terminie 7 dni od dnia wniesienia do niego skargi, chyba że zachodzą

przeszkody formalne.

1.

Przejęcie przez Agencję praw i obowiązków wynikających z wykonania prawa własności

w stosunku do mienia, o którym mowa w art. 1 i 2, nastąpi nie później niż do dnia

30 czerwca 2000 r.

2.

Nieruchomości rolne nieprzekazane do Zasobu ostatecznymi decyzjami, o których mowa

w art. 16 ust. 3, lub nieprzekazane Agencji ostatecznymi decyzjami, o których mowa

w art. 17 ust. 1, w terminie określonym w ust. 1, stają się z mocy prawa własnością

gmin, na terenie których są położone.

3.

Gminy przejmują nieruchomości wraz z zobowiązaniami wobec osób trzecich.

4.

Nabycie nieruchomości, o których mowa w ust. 2, stwierdza wojewoda w drodze decyzji.

1.

Ustanowienie strefy śródmiejskiej, o której mowa w art. 13 ust. 2 pkt 6, jest możliwe,

jeżeli

1)

strefa nie obejmuje drogi krajowej,

2)

istnieje układ dróg wojewódzkich umożliwiających ominięcie strefy,

3)

strefa obsługiwana jest przez lokalny transport zbiorowy,

4)

zapewniony jest system parkingów,

5)

sposób pobierania opłat nie utrudnia ruchu i nie powoduje zagrożeń w ruchu.

2.

Organem właściwym do ustanowienia strefy śródmiejskiej jest rada gminy.

3.

Rada gminy, ustanawiając strefę śródmiejską, określa

1)

granice strefy,

2)

wysokość opłaty,

3)

przejazdy pojazdów zwolnionych z opłaty,

4)

przejazdy pojazdów, od których pobierane są opłaty obniżone,

5)

tryb pobierania opłaty.

4.

Opłata, o której mowa w art. 13 ust. 2 pkt 6, stanowi dochód gminy.

5.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

zasady ustalania przez radę gminy strefy śródmiejskiej. W szczególności w rozporządzeniu

określa się warunki i sposób ustalania granic strefy, tryb i zakres opiniowania projektu

ustanawiania strefy śródmiejskiej przez organy zarządzające drogami i ruchem na drogach

oraz wymagania odnośnie do sposobu pobierania opłat.

W ustawie z dnia 14 marca 1985 r. o Inspekcji Sanitarnej

(Dz. U. z 1998 r. Nr 90, poz. 575, Nr 106, poz. 668 i Nr 117, poz. 756 oraz z 1999 r. Nr 70, poz. 778) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4 w pkt 2 wyrazy „środków komunikacji publicznej” zastępuje się wyrazami „osobowego i towarowego transportu kolejowego, drogowego, lotniczego i morskiego”;

2)

w art. 10

a)

w ust. 1 skreśla się pkt 5,

b)

w ust. 2 na końcu kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje wyrazy „, w tym zadania w zakresie higieny radiacyjnej.”,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Wojewódzki, powiatowy i portowy inspektor sanitarny kierują działalnością odpowiednio

wojewódzkiej, powiatowej i portowej stacji sanitarno-epidemiologicznej, będących zakładami

opieki zdrowotnej.

”

,

d)

w ust. 4 skreśla się wyrazy „i kolejowych”,

e)

w ust. 6 wyrazy „wojewódzkiego, powiatowego, portowego i kolejowego” zastępuje się wyrazami „wojewódzkiego, powiatowego i portowego”;

3)

w art. 11

a)

w ust. 1 wyrazy „Wojewódzkiego, portowego i kolejowego” zastępuje się wyrazami „Wojewódzkiego i portowego”,

b)

w ust. 5 wyrazy „wojewódzkiego, powiatowego, portowego i kolejowego” zastępuje się wyrazami „wojewódzkiego, powiatowego i portowego”;

4)

w art. 12

a)

w ust. 1 wyrazy „powiatowy, portowy lub kolejowy” zastępuje się wyrazami „powiatowy lub portowy”,

b)

w ust. 2 w pkt 1 wyrazy „powiatowego, portowego i kolejowego” zastępuje się wyrazami „powiatowego i portowego”;

5)

w art. 12a

a)

w ust. 2 wyrazy „powiatowych, portowych i kolejowych” zastępuje się wyrazami „powiatowych i portowych”,

b)

w ust. 3 w zdaniu drugim kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje wyrazy „jednak nie częściej niż raz na trzy miesiące.”;

6)

skreśla się art. 12c;

7)

po art. 31 dodaje się art. 31a w brzmieniu

„

Art. 31a.

Inspektor sanitarny wyższego stopnia może podejmować wszelkie czynności należące do

zakresu działania inspektora sanitarnego niższego stopnia, jeżeli jest to wskazane

ze względu na szczególną wagę lub zawiłość sprawy. W tych wypadkach inspektor sanitarny

wyższego stopnia staje się organem pierwszej instancji. O podjęciu czynności Główny

Inspektor Sanitarny lub wojewódzki inspektor sanitarny zawiadamia właściwego inspektora

sanitarnego.

”

W ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

(Dz. U. Nr 14, poz. 60, z 1988 r. Nr 19, poz. 132, z 1989 r. Nr 35, poz. 192, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, z 1991 r. Nr 75, poz. 332, z 1993 r. Nr 47, poz. 212, z 1994 r. Nr 127, poz. 627, z 1997 r. Nr 6, poz. 31, Nr 80, poz. 497, Nr 106, poz. 677 i Nr 123, poz. 780 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1126) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4

a)

w ust. 1 skreśla się pkt 12 i oznaczenie ust. 1,

b)

skreśla się ust. 2;

2)

w art. 5

a)

w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

drogi dojazdowe do ogólnodostępnych przejść granicznych obsługujących ruch osobowy

i towarowy bez ograniczeń ciężaru całkowitego pojazdów (zespołu pojazdów) lub wyłącznie

ruch towarowy bez ograniczeń ciężaru całkowitego pojazdów (zespołu pojazdów),

”

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Przebieg dróg krajowych ustala, w drodze rozporządzenia, minister właściwy do spraw

transportu po zasięgnięciu opinii właściwych zarządów województw, a w miastach na

prawach powiatu - właściwych zarządów miast.

”

;

3)

w art. 6 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Przebieg dróg wojewódzkich ustala sejmik województwa w planie regionalnym po zasięgnięciu

opinii zarządów powiatów, na obszarze których przebiega droga, a w miastach na prawach

powiatu - opinii zarządów miast.

”

;

4)

w art. 6a

a)

w ust. 2 wyrazy „rad gmin” zastępuje się wyrazami „zarządów gmin”, a wyrazy „rad sąsiednich powiatów” zastępuje się wyrazami „zarządów sąsiednich powiatów”,

b)

w ust. 3 wyrazy „rad gmin” zastępuje się wyrazami „zarządów gmin”;

5)

w art. 7

a)

w ust. 2 wyrazy „właściwej rady powiatu” zastępuje się wyrazami „właściwego zarządu powiatu”,

b)

w ust. 3 wyrazy „rada gminy” zastępuje się wyrazami „zarząd gminy”;

6)

w art. 10 w ust. 1 dodaje się drugie zdanie w brzmieniu

„

Pozbawienie drogi dotychczasowej kategorii i zaliczenie jej do innej kategorii następuje

do końca trzeciego kwartału, z mocą od dnia 1 stycznia następnego roku.

”

;

7)

w art. 13

a)

w ust. 2

-

po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

przejazdy po autostradach budowanych i eksploatowanych lub wyłącznie eksploatowanych

jako płatne w trybie przepisów o autostradach płatnych,

”

-

w pkt 4 kropkę zastępuje się przecinkiem oraz dodaje pkt 5 i 6 w brzmieniu

„

5)

przejazdy przez obiekty mostowe,

6)

wjazd i poruszanie się po drogach strefy śródmiejskiej.

”

,

b)

w ust. 2a po wyrazie „drogowym” dodaje się wyrazy „lub niezgodnie z warunkami podanymi w zezwoleniu”,

c)

w ust. 3

-

w zdaniu wstępnym wyrazy „w ust. 2” zastępuje się wyrazami „w ust. 2 pkt 2, 3, 5 i 6”,

-

w pkt 3 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje pkt 4 w brzmieniu

„

4)

innych wskazanych przez radę miasta w odniesieniu do dróg strefy śródmiejskiej.

”

,

d)

ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie

„

4.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady wprowadzania opłat,

o których mowa w ust. 2 pkt 2-5 i ust. 2a, oraz organ właściwy do ustalania stawek

opłat i organ właściwy do ich pobierania, z uwzględnieniem w szczególności: kategorii

pojazdów, czasu parkowania i organizacji ruchu lokalnego.

5.

Zasady ustalania i pobierania opłat za przejazdy autostradami, o których mowa w ust.

2 pkt 1a, regulują przepisy o autostradach płatnych.

”

;

8)

po art. 13a dodaje się art. 13b w brzmieniu

„

Art. 13b.

1.

Ustanowienie strefy śródmiejskiej, o której mowa w art. 13 ust. 2 pkt 6, jest możliwe,

jeżeli

1)

strefa nie obejmuje drogi krajowej,

2)

istnieje układ dróg wojewódzkich umożliwiających ominięcie strefy,

3)

strefa obsługiwana jest przez lokalny transport zbiorowy,

4)

zapewniony jest system parkingów,

5)

sposób pobierania opłat nie utrudnia ruchu i nie powoduje zagrożeń w ruchu.

2.

Organem właściwym do ustanowienia strefy śródmiejskiej jest rada gminy.

3.

Rada gminy, ustanawiając strefę śródmiejską, określa

1)

granice strefy,

2)

wysokość opłaty,

3)

przejazdy pojazdów zwolnionych z opłaty,

4)

przejazdy pojazdów, od których pobierane są opłaty obniżone,

5)

tryb pobierania opłaty.

4.

Opłata, o której mowa w art. 13 ust. 2 pkt 6, stanowi dochód gminy.

5.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

zasady ustalania przez radę gminy strefy śródmiejskiej. W szczególności w rozporządzeniu

określa się warunki i sposób ustalania granic strefy, tryb i zakres opiniowania projektu

ustanawiania strefy śródmiejskiej przez organy zarządzające drogami i ruchem na drogach

oraz wymagania odnośnie do sposobu pobierania opłat.

”

;

9)

w art. 18 w ust. 2

a)

w pkt 5 wyrazy „których trasa przekracza granice państwa” zastępuje się wyrazami „jeżeli miejsce rozpoczęcia i zakończenia przejazdu znajduje się na obszarze różnych

województw lub trasa przejazdu przekracza granice państwa”,

b)

w pkt 6 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje pkt 7 w brzmieniu

„

7)

zarządzanie ruchem na drogach krajowych.

”

;

10)

w art. 19

a)

w ust. 2 wyrazy „z zastrzeżeniem ust. 3” zastępuje się wyrazami „z zastrzeżeniem ust. 3, 5 i 6”,

b)

w ust. 3 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje wyrazy „z wyjątkiem zadań, o których mowa w art. 20 pkt 1, 8 i 17, z zastrzeżeniem ust. 3a.”,

c)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Minister właściwy do spraw transportu może udzielić zgody, na warunkach określonych

w drodze decyzji administracyjnej, na zajęcie pasa drogowego autostrady płatnej w

celu umieszczenia urządzeń infrastruktury technicznej i innych obiektów nie związanych

z tą autostradą.

”

,

d)

dodaje się ust. 6 w brzmieniu

„

6.

W granicach miasta stołecznego Warszawy zarządcą dróg publicznych

1)

krajowych, z wyjątkiem autostrad i dróg ekspresowych,

2)

wojewódzkich i powiatowych

- jest zarząd miasta stołecznego Warszawy.

”

;

11)

w art. 20 w pkt 16 skreśla się wyrazy „poza obszarami zabudowanymi”;

12)

w art. 21

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Zarządca drogi, o którym mowa w art. 19 ust. 2 pkt 2-4 oraz ust. 5 i 6, może wykonywać

swoje obowiązki przy pomocy jednostki organizacyjnej będącej zarządem drogi, utworzonej

odpowiednio przez sejmik województwa, radę powiatu, radę miasta stołecznego Warszawy

lub radę gminy. Jeżeli jednostka taka nie została utworzona, zadania zarządu drogi

wykonuje zarządca.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Zarządca drogi może upoważnić pracowników, odpowiednio: urzędu marszałkowskiego, starostwa,

urzędu miasta, urzędu miasta stołecznego Warszawy lub gminy albo pracowników jednostki

organizacyjnej będącej zarządem drogi, do załatwiania spraw w jego imieniu, w ustalonym

zakresie, a w szczególności do wydawania decyzji administracyjnych.

”

;

13)

w art. 22 w ust. 2 wyraz „podróżnych” zastępuje się wyrazami „uczestników ruchu oraz pod reklamy” oraz dodaje się zdanie drugie w brzmieniu

„

Przepisu art. 43 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

(Dz. U. Nr 115, poz. 741, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 49, poz. 484 i

Nr 86, poz. 966 oraz z 2000 r. Nr 6, poz. 70) nie stosuje się.

”

;

14)

w art. 34 wyrazy „art. 4 ust. 1 pkt 1 i 2” zastępuje się wyrazami „art. 4 pkt 1 i 2”;

15)

w art. 37 w ust. 2 po wyrazie „utrzymywać” dodaje się wyrazy „zieleń, w tym”;

16)

w art. 40

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Prowadzenie robót w pasie drogowym wymaga zezwolenia właściwego zarządcy drogi, z

zastrzeżeniem art. 22 ust. 2.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Za zajęcie pasa drogowego i za umieszczenie w nim urządzeń nie związanych z funkcjonowaniem

dróg pobiera się opłaty, a za niedotrzymanie warunków określonych w zezwoleniu lub

zajęcie pasa bez zezwolenia pobiera się kary pieniężne, z zastrzeżeniem art. 22 ust.

2.

”

;

17)

w art. 40a wyrazy „art. 13 ust. 2” zastępuje się wyrazami „art. 13 ust. 2 pkt 1-5”;

18)

w art. 41 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Minister właściwy do spraw transportu, w drodze rozporządzenia, ustala sieć dróg krajowych

oraz na wniosek właściwego zarządcy dróg wojewódzkich - sieć dróg wojewódzkich, po

których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku na pojedynczą oś do 100

kN (10 t), a na oś składową osi wielokrotnej od 57,5 kN (5,75 t) do 80 kN (8 t) w

zależności od rozstawu osi składowych.

”

W ustawie z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne

(Dz. U. Nr 30, poz. 163 i Nr 43, poz. 241, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, z 1991 r. Nr 103, poz. 446, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 156, poz. 775, z 1997 r. Nr 54, poz. 349, Nr 115, poz. 741 i Nr 121, poz. 770 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1126) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

pracach geodezyjnych - rozumie się przez to projektowanie i wykonywanie pomiarów geodezyjnych,

wykonywanie zdjęć lotniczych, dokonywanie obliczeń, sporządzanie i przetwarzanie dokumentacji

geodezyjnej, a także zakładanie i aktualizację baz danych, pomiary i opracowania fotogrametryczne,

grawimetryczne, magnetyczne i astronomiczne związane z realizacją zadań w dziedzinie

geodezji i kartografii oraz krajowego systemu informacji o terenie,

”

b)

pkt 8 otrzymuje brzmienie

„

8)

ewidencji gruntów i budynków (katastrze nieruchomości) - rozumie się przez to jednolity

dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach,

ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami,

budynkami i lokalami,

”

c)

w pkt 9 po wyrazie „zastrzeżonym” dodaje się wyrazy „ze względu na obronność i bezpieczeństwo państwa”,

d)

w pkt 12 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje pkt 13-15 w brzmieniu

„

13)

powszechnej taksacji nieruchomości - rozumie się przez to wycenę nieruchomości, realizowaną

według odrębnych przepisów,

14)

geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu - rozumie się przez to uporządkowany

zbiór danych przestrzennych i opisowych sieci uzbrojenia terenu, a także informacje

o podmiotach władających siecią,

15)

systemie informacji o terenie - rozumie się przez to bazę danych przestrzennych dotyczących

określonego obszaru oraz procedury i techniki służące systematycznemu zbieraniu, aktualizowaniu

i udostępnianiu danych.

”

;

2)

w art. 4

a)

w ust. 1 po wyrazie „aktualizuje” dodaje się wyrazy „ewidencję gruntów i budynków”,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a-2c w brzmieniu

„

2a.

Tereny zamknięte są ustalane przez właściwych ministrów i kierowników urzędów centralnych

w drodze decyzji. W decyzji tej określane są również granice terenu zamkniętego. Dokumentacja

geodezyjna określająca przebieg granic i powierzchnię terenu zamkniętego przekazywana

jest przez organy wydające decyzje o zamknięciu terenu właściwym terytorialnie starostom

w trybie art. 22.

2b.

Właściwi ministrowie i kierownicy urzędów centralnych zawiadamiają Głównego Geodetę

Kraju o ustaleniu terenu zamkniętego oraz podają klauzulę tajności informacji dotyczących

obiektów znajdujących się na tym terenie.

2c.

Jeżeli teren utracił charakter terenu zamkniętego, zarządzający nim obowiązany jest

przekazać właściwemu staroście dokumentację geodezyjną i kartograficzną oraz sporządzone

mapy w celu włączenia ich do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.

”

,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Koszty zakładania osnów geodezyjnych, sporządzania mapy zasadniczej, ewidencji gruntów

i budynków oraz map topograficznych, a także systemu informacji o terenie, pokrywa

się z budżetu państwa oraz ze środków Funduszu Gospodarki Zasobem Geodezyjnym i Kartograficznym.

W kosztach tych, celem realizacji zadań własnych, mogą uczestniczyć jednostki samorządu

terytorialnego lub inni inwestorzy.

”

;

3)

art. 7 otrzymuje brzmienie

„

Art. 7.

1.

Do zadań Służby Geodezyjnej i Kartograficznej należy w szczególności

1)

realizacja polityki państwa w zakresie geodezji i kartografii,

2)

organizowanie i finansowanie prac geodezyjnych i kartograficznych, w tym

a)

rejestracji stanów prawnych i faktycznych nieruchomości (kataster),

b)

pomiarów geodezyjnych i opracowań kartograficznych,

c)

fotogrametrycznych zdjęć powierzchni kraju i opracowań fotogrametrycznych,

d)

wydawania urzędowych map i atlasów terytorium Polski,

e)

prowadzenia krajowego systemu informacji o terenie,

3)

administrowanie państwowym zasobem geodezyjnym i kartograficznym i jego aktualizacja,

4)

kontrolowanie urzędów, instytucji publicznych i przedsiębiorców w zakresie przestrzegania

przepisów dotyczących geodezji i kartografii,

5)

opracowanie wytycznych dotyczących powszechnej taksacji nieruchomości i jej nadzorowanie,

6)

prowadzenie państwowego rejestru granic oraz powierzchni jednostek podziału terytorialnego

kraju,

7)

sporządzanie map topograficznych i tematycznych kraju oraz mapy zasadniczej,

8)

nadawanie, do czasu utworzenia odpowiednich samorządów zawodowych, uprawnień zawodowych

w dziedzinie geodezji i kartografii, prowadzenie rejestru osób uprawnionych oraz współpraca

z tymi samorządami zawodowymi,

9)

współpraca z wyspecjalizowanymi w dziedzinie geodezji i kartografii organizacjami

krajowymi, międzynarodowymi i regionalnymi oraz organami i urzędami innych krajów,

10)

inicjowanie prac naukowych i badawczo-rozwojowych w zakresie standardów organizacyjno-technicznych

oraz zastosowania metod informatycznych, fotogrametrycznych i satelitarnych w dziedzinie

geodezji i kartografii oraz w krajowym systemie informacji o terenie,

11)

prowadzenie spraw związanych z ochroną informacji niejawnych w działalności geodezyjnej

i kartograficznej,

12)

przygotowanie organizacyjno-techniczne i wdrożenie katastru.

2.

Minister właściwy do spraw architektury i budownictwa, w porozumieniu z Ministrem

Obrony Narodowej, określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje materiałów geodezyjnych

i kartograficznych, które ze względu na ochronę interesów państwa lub interesu społecznego

oznacza się klauzulą «poufne».

”

;

4)

art. 7a otrzymuje brzmienie

„

Art. 7a.

Główny Geodeta Kraju wykonuje zadania określone w ustawie, a w szczególności

1)

nadzoruje realizację polityki państwa w zakresie geodezji i kartografii,

2)

pełni funkcję organu wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego

w stosunku do wojewódzkich inspektorów nadzoru geodezyjnego i kartograficznego, a

także nadzoruje i kontroluje ich działania,

3)

prowadzi centralny zasób geodezyjny i kartograficzny oraz dysponuje środkami Centralnego

Funduszu Gospodarki Zasobem Geodezyjnym i Kartograficznym,

4)

zakłada podstawowe osnowy geodezyjne, grawimetryczne i magnetyczne,

5)

opracowuje zasady dotyczące techniczno-organizacyjnego przygotowania katastru oraz

współdziała w jego tworzeniu,

6)

prowadzi państwowy rejestr granic i powierzchni Rzeczypospolitej Polskiej oraz poszczególnych

województw,

7)

ewidencjonuje systemy informacji o terenie o znaczeniu ogólnopaństwowym oraz współpracuje

z innymi resortami w zakładaniu i prowadzeniu systemów informacji geograficznej,

8)

współpracuje z wyspecjalizowanymi w dziedzinie geodezji i kartografii organizacjami

międzynarodowymi, regionalnymi oraz organami i urzędami innych krajów,

9)

inicjuje prace naukowe i badawczo-rozwojowe w zakresie standardów organizacyjno-technicznych

oraz zastosowania metod informatycznych, fotogrametrycznych i satelitarnych w dziedzinie

geodezji i kartografii oraz w krajowym systemie informacji o terenie,

10)

nadaje uprawnienia zawodowe w dziedzinie geodezji i kartografii, prowadzi rejestr

osób uprawnionych oraz współpracuje z samorządami i organizacjami zawodowymi geodetów

i kartografów,

11)

prowadzi sprawy związane z ochroną informacji niejawnych w działalności geodezyjnej

i kartograficznej,

12)

opracowuje wytyczne dotyczące powszechnej taksacji nieruchomości i nadzoruje jej przebieg,

13)

współdziała z organami administracji geodezyjnej i kartograficznej przy wykonywaniu

a)

fotogrametrycznych zdjęć powierzchni kraju,

b)

map topograficznych,

c)

map tematycznych,

d)

opracowań fotogrametrycznych,

14)

wykorzystuje mapy topograficzne i tematyczne, o których mowa w art. 7c pkt 2, do sporządzania

map topograficznych i tematycznych kraju,

15)

prowadzi sprawy związane z nazewnictwem geograficznym, w tym państwowy rejestr nazw

geograficznych,

16)

opracowuje zasady dotyczące uzgodnień co do usytuowania projektowanych sieci uzbrojenia

terenu.

”

;

5)

w art. 7b w ust. 1

a)

w pkt 3 po wyrazach „współdziała z” dodaje się wyrazy „Głównym Geodetą Kraju oraz”,

b)

w pkt 4 wyraz „rejestruje” zastępuje się wyrazem „ewidencjonuje”,

c)

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

prowadzi rejestr granic i powierzchni jednostek zasadniczego podziału terytorialnego

państwa w zakresie dotyczącym województwa,

”

d)

dodaje się pkt 6 w brzmieniu

„

6)

na wniosek starosty wyraża opinię o przygotowaniu gminy do przejęcia zadań w trybie

art. 6a ust. 4.

”

;

6)

w art. 7c w pkt 3 kropkę zastępuje się przecinkiem oraz dodaje pkt 4 i 5 w brzmieniu

„

4)

analiza zmian w strukturze agrarnej oraz programowanie i koordynacja prac urządzeniowo-rolnych,

5)

monitorowanie zmian w sposobie użytkowania gruntów oraz ich bonitacji.

”

;

7)

w art. 8

a)

w ust. 1 w pkt 2 po wyrazie „Nazw” dodaje się wyraz „Geograficznych”,

b)

w ust. 2 wyrazy „w ust. 1” zastępuje się wyrazami „w ust. 1 i 3”,

c)

w ust. 3 po wyrazie „Nazw” dodaje się wyraz „Geograficznych”;

8)

art. 9 otrzymuje brzmienie

„

Art. 9.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób, tryb i zakres przeprowadzania

kontroli, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 4, przez organy służby geodezyjnej i kartograficznej,

a w szczególności podział zadań kontrolnych pomiędzy poszczególne organy służby oraz

ich obowiązki i uprawnienia podczas wykonywania kontroli.

”

;

9)

w art. 10

a)

w ust. 1 po wyrazach „w drodze rozporządzenia, tereny” dodaje się wyraz „zamknięte”,

b)

w ust. 1a wyrazy „niezbędnych dla obronności państwa” zastępuje się wyrazami „, o których mowa w ust. 1”,

c)

w ust. 5 wyrazy „Ministrem Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa” zastępuje się wyrazami „ministrem właściwym do spraw architektury i budownictwa”;

10)

w art. 13 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Na terenach zamkniętych prace geodezyjne mogą być wykonywane tylko przez wykonawców

działających na zlecenie organów, które wydały decyzję o zamknięciu terenu, lub za

ich zgodą.

”

;

11)

w art. 18 kropkę zastępuje się myślnikiem i dodaje wyrazy „w zakresie zasobu centralnego, marszałka województwa - w zakresie zasobu wojewódzkiego

oraz starosty - w zakresie zasobu powiatowego.”;

12)

w art. 19 w ust. 1

a)

wyrazy „administracji publicznej” zastępuje się wyrazami „architektury i budownictwa”,

b)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej, rodzaje prac geodezyjnych i kartograficznych

mających znaczenie dla obronności i bezpieczeństwa państwa oraz szczegółowe zasady

współdziałania między Służbą Geodezyjną i Kartograficzną i Służbą Topograficzną Wojska

Polskiego w zakresie wykonywania tych prac, a także wzajemnego przekazywania materiałów,

”

;

13)

art. 21 otrzymuje brzmienie

„

Art. 21.

Podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń,

oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej i gospodarki

nieruchomościami stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków.

”

;

14)

w art. 24

a)

ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Informacje o gruntach, budynkach i lokalach zawiera operat ewidencyjny, który składa

się z map, rejestrów i dokumentów uzasadniających wpisy do tych rejestrów.

2.

Informacje o gruntach, budynkach i lokalach zawarte w operacie ewidencyjnym są jawne.

Informacji tych udziela się odpłatnie.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Wyrysy i wypisy z operatu ewidencyjnego są wydawane przez organ prowadzący ewidencję

gruntów i budynków odpłatnie na żądanie właścicieli lub osób fizycznych i prawnych,

w których władaniu znajduje się grunt, budynek lub lokal, osób fizycznych i prawnych

oraz innych jednostek organizacyjnych nie posiadających osobowości prawnej, które

mają interes prawny w tym zakresie, a także na żądanie zainteresowanych organów administracji

rządowej i jednostek samorządu terytorialnego.

”

,

c)

w ust. 4 na końcu dodaje się wyrazy „bez prawa ich udostępniania osobom trzecim”;

15)

w art. 26

a)

w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

sposób i tryb przeprowadzania gleboznawczej klasyfikacji gruntów, rodzaje gruntów

wyłączonych z klasyfikacji, a także szczegółowe warunki, jakim powinny odpowiadać

podmioty wykonujące tę klasyfikację.

”

,

b)

w ust. 2 po wyrazach „rodzaje budynków” dodaje się wyrazy „i lokali”,

c)

w ust. 2a po wyrazie „Kartograficzną” skreśla się wyrazy „Rzeczypospolitej Polskiej”,

d)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób wykazywania w ewidencji gruntów

i budynków danych odnoszących się do gruntów, budynków i lokali znajdujących się na

terenach zamkniętych, a w szczególności wskaże dane przekazywane do ewidencji gruntów

i budynków, tryb przekazywania zmian oraz sprecyzuje sposób postępowania w przypadku

utraty przez teren charakteru zamkniętego.

”

;

16)

w art. 33 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Wydanie decyzji poprzedza

1)

dokonanie przez wójta, burmistrza (prezydenta miasta) oceny prawidłowości wykonania

czynności ustalenia przebiegu granic nieruchomości przez upoważnionego geodetę oraz

zgodności sporządzonych dokumentów z przepisami; w wypadku stwierdzenia wadliwego

wykonania czynności upoważnionemu geodecie zwraca się dokumentację do poprawy i uzupełnienia,

2)

włączenie dokumentacji technicznej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.

”

;

17)

w art. 41

a)

w ust. 2, 3 i 3a wyraz „Dochodami” zastępuje się wyrazem „Przychodami”,

b)

w ust. 2 i 3 wyraz „rocznych” zastępuje się wyrazami „kwartalnych, w ciągu 30 dni od zakończenia kwartału,”

c)

w ust. 4 po wyrazach „zakup urządzeń” dodaje się wyrazy „i wyposażenie lokali”;

18)

w art. 42 w ust. 2 w pkt 4 po wyrazie „czynności” dodaje się wyrazy „technicznych i administracyjnych”;

19)

w art. 45 w ust. 5 wyrazy „Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa” zastępuje się wyrazami „Minister właściwy do spraw architektury i budownictwa”;

20)

art. 46 otrzymuje brzmienie

„

Art. 46.

1.

Osobom, o których mowa w art. 42, które ze swojej winy naruszyły przepisy art. 42

ust. 3, można

1)

udzielić upomnienia,

2)

udzielić nagany z wpisem do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia zawodowe,

3)

zawiesić wykonywanie uprawnień zawodowych na okres od 6 miesięcy do jednego roku,

4)

zawiesić wykonywanie uprawnień zawodowych do czasu ponownego złożenia egzaminu z wynikiem

pozytywnym,

5)

odebrać uprawnienia zawodowe, z możliwością ubiegania się o ponowne ich uzyskanie

po upływie 3 lat od dnia ich odebrania.

2.

W sprawach wymienionych w ust. 1 orzeka, w drodze decyzji, Główny Geodeta Kraju na

wniosek wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego.

3.

W przypadku utraty zdolności do czynności prawnych przez osoby, o których mowa w art.

42, albo skazania ich za przestępstwa przeciwko mieniu, obrotowi gospodarczemu, wiarygodności

dokumentów, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, za przestępstwa skarbowe

oraz inne przestępstwa mające znaczenie ze względu na wykonywany zawód - o pozbawieniu

uprawnień zawodowych orzeka Główny Geodeta Kraju w drodze decyzji.

4.

Na decyzje, o których mowa w ust. 2 i 3, przysługuje skarga do sądu administracyjnego

w trybie określonym w odrębnych przepisach.

”

;

21)

użyte w ustawie w różnych przypadkach wyrazy „minister właściwy do spraw administracji publicznej” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami „minister właściwy do spraw architektury i budownictwa”.

W ustawie z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami

stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o zmianie niektórych ustaw

(Dz. U. z 1990 r. Nr 4, poz. 19, Nr 10, poz. 59 i Nr 51, poz. 298, z 1991 r. Nr 83, poz. 372, Nr 106, poz. 457 i Nr 113, poz. 491, z 1992 r. Nr 21, poz. 84, z 1994 r. Nr 1, poz. 1 oraz z 1996 r. Nr 24, poz. 110) w art. 3 wyrazy „organ zatrudnienia stopnia podstawowego” zastępuje się wyrazami „powiatowy urząd pracy”.

W ustawie z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych

(Dz. U. Nr 21, poz. 124 i Nr 43, poz. 253, z 1994 r. Nr 98, poz. 471, z 1997 r. Nr 9, poz. 43 i Nr 28, poz. 153 oraz z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 i poz. 1126) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje wyrazy „z zastrzeżeniem art. 1a.”;

2)

po art. 1 dodaje się art. 1a w brzmieniu

„

Art. 1a.

Przepisów ustawy nie stosuje się do pracowników jednostek wymienionych w art. 1, których

status prawny określają odrębne przepisy.

”

;

3)

w art. 21 w ust. 1 po wyrazach „art. 28 ust. 1” dodaje się wyrazy „i ust. 3”.

Organem wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego w stosunku

do starosty w sprawach z zakresu administracji rządowej określonych w ustawie jest

wojewoda.

W ustawie z dnia 5 lipca 1990 r. - Prawo o zgromadzeniach

(Dz. U. Nr 51, poz. 297 oraz z 1999 r. Nr 41, poz. 412) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 5 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Organem odwoławczym od decyzji wydanych w sprawach, o których mowa w ust. 1, jest

wojewoda.

”

;

2)

art. 13 otrzymuje brzmienie

„

Art. 13.

Skargi na decyzje w sprawach zgromadzeń wnosi się bezpośrednio do Naczelnego Sądu

Administracyjnego w terminie 3 dni od dnia doręczenia decyzji, a sąd wyznacza rozprawę

nie później niż w terminie 7 dni od dnia wniesienia do niego skargi, chyba że zachodzą

przeszkody formalne.

”

1.

Powiatowy urząd pracy, działający w dniu wejścia w życie ustawy z dnia 21 stycznia

2000 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z funkcjonowaniem administracji publicznej

(Dz. U. Nr 12, poz. 136) na obszarze przekraczającym granice jednego powiatu lub miasta

na prawach powiatu, staje się powiatowym urzędem pracy działającym pod zwierzchnictwem

prezydenta miasta na prawach powiatu lub starosty właściwego ze względu na siedzibę

powiatowego urzędu pracy.

2.

W przypadkach określonych w ust. 1 powiatowy urząd pracy wykonuje zadania na dotychczasowym

obszarze działania na rzecz organów zatrudnienia w jednostkach samorządu terytorialnego,

o których mowa w tym przepisie.

3.

Powołania i odwołania kierownika powiatowego urzędu pracy oraz jego zastępców dokonują

wspólnie, w drodze porozumienia, prezydenci miast na prawach powiatu i starostowie

określeni w ust. 1. W porozumieniu określa się w szczególności organ właściwy do dokonania

czynności w sprawach z zakresu prawa pracy oraz składniki wynagrodzenia i ich wysokość.

Przepis art. 17 ust. 6 stosuje się odpowiednio.

4.

Przepisów ust. 1 i 3 nie stosuje się w przypadku, gdy powiaty i miasta na prawach

powiatu określone w ust. 1 zawarły porozumienia, o których mowa w art. 26 ust. 2 pkt

2, lub właściwy wojewoda dokonał podziału powiatowego urzędu pracy w trybie art. 26

ust. 4.

5.

W przypadkach określonych w ust. 1 tworzy się jedną powiatową radę zatrudnienia, której

przewodniczącym jest odpowiednio prezydent miasta na prawach powiatu lub starosta

powiatu, w którym nie ma siedziby powiatowego urzędu pracy.

6.

W przypadku określonym w ust. 5 powiatowa rada zatrudnienia składa się z 16 osób powołanych

w równych częściach przez zainteresowane organy zatrudnienia. Przepis art. 10 ust.

3 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu stosuje się odpowiednio.

7.

W przypadkach określonych w ust. 1, gdy powiatowy urząd pracy działa na obszarze przekraczającym

granice dwóch powiatów, powiatowa rada zatrudnienia składa się z 24 osób powoływanych

zgodnie z zasadami określonymi w ust. 6. Funkcję przewodniczącego tej rady pełnią

kolejno starostowie obu powiatów przez dwa lata w ramach jednej kadencji, przy czym

pierwszym przewodniczącym jest starosta powiatu o mniejszej liczbie mieszkańców.

8.

W przypadkach określonych w ust. 1 organy zatrudnienia, o których mowa w tym przepisie,

mogą udzielić kierownikowi lub innemu pracownikowi pełnomocnictwa do prowadzenia spraw

w ich imieniu, w tym do wydawania decyzji administracyjnych.

1.

Właściwi kierownicy powiatowych urzędów pracy i dyrektorzy wojewódzkich urzędów pracy

stają się odpowiednio następcami prawnymi kierowników rejonowych urzędów pracy i dyrektorów

wojewódzkich urzędów pracy w umowach i porozumieniach zawartych do dnia 31 grudnia

1998 r.

2.

Właściwi starostowie i marszałkowie województw stają się odpowiednio następcami prawnymi

kierowników powiatowych urzędów pracy i dyrektorów wojewódzkich urzędów pracy w umowach

i porozumieniach zawartych do dnia 31 grudnia 1999 r.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się również do postępowania przed sądami i w postępowaniu

egzekucyjnym.

Postępowania toczące się przed organami zatrudnienia w sprawach indywidualnych wszczętych

i nie zakończonych do dnia 31 grudnia 1999 r., przechodzących do właściwości organów

powiatów i samorządów województw, przejmują starostowie i marszałkowie województw,

jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej, z tym że

1)

wszystkie czynności podjęte w postępowaniu do dnia 31 grudnia 1999 r., a także decyzje

administracyjne pozostają w mocy,

2)

odwołania od decyzji wydanych w pierwszej instancji przez dyrektorów wojewódzkich

urzędów pracy do dnia 31 grudnia 1999 r., w tym w sprawach przechodzących do właściwości

starostów, rozpatruje Prezes Krajowego Urzędu Pracy,

3)

odwołania od decyzji wydanych przez kierowników powiatowych urzędów pracy do dnia

31 grudnia 1999 r. w sprawach przechodzących do właściwości starostów rozpatruje wojewoda.

1.

Dyrektorzy dotychczasowych wojewódzkich urzędów pracy i ich zastępcy oraz kierownicy

dotychczasowych powiatowych urzędów pracy i ich zastępcy z dniem wejścia w życie ustawy,

o której mowa w art. 19a ust. 1, stają się odpowiednio dyrektorami wojewódzkich urzędów

pracy i ich zastępcami oraz kierownikami powiatowych urzędów pracy i ich zastępcami.

2.

Stosunek pracy z dyrektorami dotychczasowych wojewódzkich urzędów pracy i ich zastępcami

oraz kierownikami dotychczasowych powiatowych urzędów pracy i ich zastępcami - wygasa

z dniem 30 czerwca 2000 r. Przepisy art. 57 i 58 stosuje się odpowiednio.

1.

Znosi się komisje dyscyplinarne I i II instancji, działające na podstawie przepisów

o pracownikach urzędów państwowych, powołane do orzekania w sprawach dyscyplinarnych

dotyczących pracowników powiatowych i wojewódzkich urzędów pracy oraz kierowników

powiatowych urzędów pracy i ich zastępców, a także dyrektorów wojewódzkich urzędów

pracy i ich zastępców.

2.

Wszystkie czynności podjęte w postępowaniu dyscyplinarnym do dnia wejścia w życie

ustawy, o której mowa w art. 19a ust. 1, a także orzeczenia komisji, o których mowa

w ust. 1, pozostają w mocy.

3.

Odwołania od orzeczeń wydanych do dnia wejścia w życie ustawy, o której mowa w art.

19a ust. 1, przez komisje dyscyplinarne I instancji, działające w wojewódzkich urzędach

pracy, rozpatruje Prezes Krajowego Urzędu Pracy.

4.

Komisje dyscyplinarne działające odpowiednio przy staroście lub marszałku województwa

przejmą postępowania dyscyplinarne wszczęte przed dniem wejścia w życie ustawy, o

której mowa w art. 19a ust. 1, przez komisje, o których mowa w ust. 1.

5.

Postanowienia ust. 4 stosuje się odpowiednio do postępowań prowadzonych przez rzeczników

dyscyplinarnych.

1.

Działalność wojewódzkich urzędów pracy w 2000 r. finansowana jest z dotacji celowej

przekazanej z budżetu państwa na realizację bieżących zadań własnych samorządu województwa,

a także z innych źródeł określonych w odrębnych przepisach.

2.

Działalność powiatowych urzędów pracy w 2000 r. finansowana jest z dotacji celowej

przekazanej z budżetu państwa na realizację zadań własnych powiatu, a także z innych

źródeł określonych w odrębnych przepisach.

1.

Powiatowe i wojewódzkie urzędy pracy przejęte z dniem 1 stycznia 2000 r. przez jednostki

samorządu terytorialnego sporządzają sprawozdania Rb-30 za rok 1999 z wykonania otrzymanych

środków Funduszu Pracy zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami i przekazują

Prezesowi Krajowego Urzędu Pracy.

2.

Prezes Krajowego Urzędu Pracy sporządza sprawozdanie Rb-30 za rok 1999 z wykonania

planu finansowego Funduszu Pracy zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami.

Ilekroć w dotychczasowych przepisach jest mowa o dyrektorach wojewódzkich urzędów

pracy oraz kierownikach powiatowych urzędów pracy, należy przez to rozumieć odpowiednio

marszałków województw oraz starostów.

W ustawie z dnia 12 października 1990 r. o ochronie granicy państwowej

(Dz. U. Nr 78, poz. 461 oraz z 1997 r. Nr 6, poz. 31 i Nr 43, poz. 271) w art. 17 w ust. 1 w pkt 3 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje wyrazy „przejść granicznych przeznaczonych wyłącznie dla małego ruchu granicznego, punktów

uproszczonych przekraczania granicy państwowej, przejść turystycznych, przejść granicznych

na szlakach turystycznych przecinających granicę państwową oraz miejsc przekraczania

granicy na szlakach turystycznych.”

Podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń,

oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej i gospodarki

nieruchomościami stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków.

W ustawie z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej

(Dz. U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414, Nr 106, poz. 668, Nr 117, poz. 756, Nr 162, poz. 1118 i 1126 oraz z 1999 r. Nr 20, poz. 170, Nr 79, poz. 885 i Nr 90, poz. 1001) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2a w ust. 1

a)

dodaje się pkt 5a w brzmieniu

„

5a)

osobie bezdomnej - oznacza to osobę niezamieszkującą w lokalu mieszkalnym w rozumieniu

przepisów o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych i nigdzie nie zameldowaną

na pobyt stały w rozumieniu przepisów o ewidencji ludności i dowodach osobistych,

”

b)

w pkt 7 po wyrazie „poradnictwa” dodaje się przecinek oraz wyraz „socjalnego” zastępuje się wyrazami „w tym rodzinnego, placówki opiekuńczo-wychowawcze, ośrodki adopcyjno-opiekuńcze, mieszkania

chronione”,

c)

pkt 13 otrzymuje brzmienie

„

13)

placówce opiekuńczo-wychowawczej - oznacza to jednostkę zapewniającą dzieciom i młodzieży

pozbawionym częściowo lub całkowicie opieki rodzicielskiej oraz niedostosowanym społecznie

dzienną lub całodobową, ciągłą lub okresową opiekę i wychowanie, jak również jednostkę

wspierającą działania rodziców w wychowaniu i sprawowaniu opieki,

”

d)

w pkt 14 skreśla się wyrazy „, działającą na podstawie ustawy o systemie oświaty”;

2)

w art. 10 w ust. 2

a)

w pkt 1 wyrazy „z zastrzeżeniem art. 10a pkt 5” zastępuje się wyrazami „w tym osobom bezdomnym,”

b)

po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

organizowanie i prowadzenie gminnych ognisk wychowawczych, świetlic i klubów środowiskowych

dla dzieci, a także organizowanie mieszkań chronionych,

”

c)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

udzielanie zasiłku celowego na pokrycie wydatków na świadczenia zdrowotne osób bezdomnych

i innych osób niemających dochodu i możliwości ubezpieczenia się na podstawie przepisów

o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym,

”

d)

w pkt 5 na końcu dodaje się wyrazy „w tym osobom bezdomnym,”;

3)

w art. 10a

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

zapewnienie, organizowanie i prowadzenie usług o określonym standardzie w domu pomocy

społecznej o zasięgu ponadgminnym, organizowanie mieszkań chronionych oraz kierowanie

osób ubiegających się o przyjęcie do domu pomocy społecznej,

”

b)

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

organizowanie i prowadzenie specjalistycznego poradnictwa, w tym rodzinnego dla rodzin

naturalnych i zastępczych, a także terapii rodzinnej,

”

c)

skreśla się pkt 5,

d)

pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

zapewnienie opieki i wychowania dzieciom całkowicie lub częściowo pozbawionym opieki

rodziców oraz dzieciom niedostosowanym społecznie, w szczególności poprzez prowadzenie

i organizowanie ośrodków adopcyjno-opiekuńczych, placówek opiekuńczo-wychowawczych,

w tym ognisk wychowawczych, świetlic i klubów środowiskowych o zasięgu ponadgminnym

dla dzieci i młodzieży, a także tworzenie i wdrażanie programów pomocy dziecku i rodzinie,

”

e)

w pkt 11

-

skreśla się wyrazy „, o których mowa w art. 31c ust. 1”,

-

skreśla się wyrazy „z zastrzeżeniem art. 11a pkt 4”,

f)

dodaje się pkt 11a w brzmieniu

„

11a)

przyznawanie pomocy pieniężnej na usamodzielnienie oraz pokrywanie wydatków związanych

z kontynuowaniem nauki osobom opuszczającym niektóre typy placówek opiekuńczo-wychowawczych,

schroniska, zakłady poprawcze, domy pomocy społecznej i rodziny zastępcze,

”

g)

dodaje się pkt 11b w brzmieniu

„

11b)

organizowanie opieki w rodzinach zastępczych oraz udzielanie pomocy pieniężnej na

częściowe pokrycie kosztów utrzymania umieszczonych w nich dzieci,

”

;

4)

w art. 11

a)

w pkt 2a po wyrazach „art. 27 ust. 1” dodaje się wyrazy „i 2”,

b)

po pkt 2a dodaje się pkt 2b w brzmieniu

„

2b)

opłacanie składek na ubezpieczenie zdrowotne określonych w przepisach o powszechnym

ubezpieczeniu zdrowotnym,

”

;

5)

w art. 11a

a)

skreśla się pkt 2-5,

b)

w pkt 6 skreśla się wyrazy „na podstawie art. 33”;

6)

w art. 12

a)

w ust. 1

-

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

nadzór, niezależnie od podmiotu prowadzącego, nad jakością działań oraz przestrzeganiem

standardu usług świadczonych przez jednostki organizacyjne pomocy społecznej oraz

zgodności zatrudnienia pracowników tych jednostek z wymaganymi kwalifikacjami, a w

przypadku placówek opiekuńczo-wychowawczych - także nad przestrzeganiem standardu

wychowania i opieki,

”

-

w pkt 6 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje pkt 7 w brzmieniu

„

7)

wyznaczanie, w uzgodnieniu ze starostami powiatów prowadzących ośrodki adopcyjno-opiekuńcze,

ośrodka prowadzącego bank danych o dzieciach oczekujących na przysposobienie i kandydatach

zakwalifikowanych do pełnienia funkcji rodziny zastępczej oraz o rodzinach zgłaszających

gotowość przysposobienia dziecka.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw oświaty i wychowania oraz ministrem właściwym do spraw sprawiedliwości określi,

w drodze rozporządzenia, kwalifikacje osób, które z upoważnienia wojewody mogą wykonywać

zadania, o których mowa w ust. 1, a w szczególności kwalifikacje osób bezpośrednio

wykonujących czynności nadzoru i kontroli, określone w ust. 1 pkt 3 i 4, a także kwalifikacje,

w tym pedagogiczne, niezbędne do sprawowania nadzoru nad placówkami opiekuńczo-wychowawczymi

oraz ośrodkami adopcyjno-opiekuńczymi.

”

;

7)

w art. 19 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Osoba ubiegająca się o skierowanie do domu pomocy społecznej występuje do powiatowego

zespołu orzekającego o stopniu niepełnosprawności, określonego odrębnymi przepisami,

w celu uzyskania opinii stwierdzającej wystąpienie przesłanek wymienionych w ust.

1 oraz określającej typ domu, do którego powinna zostać skierowana.

”

;

8)

w art. 26 skreśla się wyrazy „lub powiat”;

9)

art. 37 otrzymuje brzmienie

„

Art. 37.

1.

Właściwość miejscową gminy ustala się według miejsca stałego pobytu lub ostatniego

miejsca zameldowania na pobyt stały osoby ubiegającej się o świadczenie, z zastrzeżeniem

ust. 2-6.

2.

W przypadkach szczególnie uzasadnionych sytuacją osobistą osoby ubiegającej się o

świadczenie oraz w sprawach niecierpiących zwłoki, właściwą miejscowo jest gmina miejsca

pobytu osoby ubiegającej się o świadczenie.

3.

W miejscu pobytu, w przypadkach, o których mowa w ust. 2, przyznaje się świadczenia

wymienione w art. 13, 15, 16, 23a, 26, 27, 27a, 31, 32 oraz zasiłek pieniężny dla

kobiety w ciąży i opiekującej się dzieckiem, przysługujący na podstawie przepisów

o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania

ciąży.

4.

Właściwą miejscowo gminą w przypadku ubiegania się osoby bezdomnej o świadczenia,

o których mowa w art. 27 ust. 4 i w art. 27a, jest

1)

gmina siedziby zespołu do spraw orzekania o stopniu niepełnosprawności, który wydał

orzeczenie o stopniu niepełnosprawności,

2)

gmina siedziby lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych lub lekarza rzeczoznawcy

Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, który wydał orzeczenie o całkowitej niezdolności

do pracy,

3)

gmina miejsca pobytu osoby bezdomnej, uprawnionej ze względu na wiek do zasiłku stałego

wyrównawczego,

4)

gmina siedziby szpitala psychiatrycznego lub zakładu opiekuńczo-leczniczego w stosunku

do osób bezdomnych w nich przebywających.

5.

Właściwą miejscowo gminą w przypadku ubiegania się osoby bezdomnej o świadczenie,

o którym mowa w art. 27 ust. 1, jest gmina siedziby zakładu opieki zdrowotnej, którego

lekarz wydał zaświadczenie o stanie zdrowia dziecka, uprawniającym do zasiłku pielęgnacyjnego.

6.

Właściwą miejscowo gminą w przypadku ubiegania się osoby bezdomnej o zasiłki pieniężne

dla kobiet w ciąży i opiekujących się dzieckiem, przysługujące na podstawie przepisów

o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania

ciąży, jest gmina siedziby zakładu opieki zdrowotnej lekarza prowadzącego ciążę lub

przyjmującego poród.

7.

Gmina właściwa ze względu na miejsce stałego pobytu albo na ostatnie miejsce zameldowania

osoby na pobyt stały jest obowiązana do zwrotu wydatków gminie, która przyznała świadczenia,

o których mowa w ust. 3.

”

;

10)

w art. 55d po wyrazach „w tym” dodaje się wyrazy „prowadzenie placówek opiekuńczo-wychowawczych, ośrodków adopcyjno-opiekuńczych oraz”;

11)

w art. 55e dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

W razie wystąpienia powiatu o skierowanie do domu pomocy społecznej osoby posiadającej

opinię, o której mowa w art. 19 ust. 1a, najbliższy powiat prowadzący dom odpowiedniego

typu nie może odmówić przyjęcia tej osoby. W sytuacji braku wolnych miejsc w domu

określonego typu osobę tę wpisuje się na listę osób oczekujących na miejsce.

”

W ustawie z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących

ofiarami represji wojennych i okresu powojennego

(Dz. U. z 1997 r. Nr 142, poz. 950, z 1998 r. Nr 37, poz. 204, Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1118 oraz z 1999 r. Nr 38, poz. 360 i Nr 77, poz. 862) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 7

2)

w art. 18 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Kombatanci i inne osoby uprawnione korzystają z pierwszeństwa do środowiskowej opieki

socjalnej w miejscu zamieszkania, w uzyskaniu miejsc w domach pomocy społecznej, zwłaszcza

w domach przeznaczonych dla kombatantów, oraz opieki zdrowotnej.

”

;

3)

w art. 19 w ust. 6 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje wyrazy „na warunkach innych niż określone w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 5.”;

4)

w art. 23 ust. 3a otrzymuje brzmienie

„

3a.

Środki z funduszu, przeznaczone na pomoc realizowaną przez kierownika ośrodka pomocy

społecznej, Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych przekazuje

na rachunki budżetów gmin. Pierwsza rata przekazywana jest do dnia 15 lutego każdego

roku.

”

W ustawie z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

(Dz. U. Nr 77, poz. 335, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 121, poz. 770, Nr 133, poz. 885 i Nr 141, poz. 943 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 5

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska jest powoływany przez wojewodę spośród co

najmniej trzech kandydatów wskazanych przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.

Jeżeli wojewoda nie powoła wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska w terminie

30 dni od dnia przedstawienia kandydatów, Główny Inspektor Ochrony Środowiska wskazuje

spośród nich kandydata, którego wojewoda powołuje na stanowisko wojewódzkiego inspektora

ochrony środowiska.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Wojewoda odwołuje wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska na wniosek albo za zgodą

Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.

”

,

c)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Zastępcę wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska powołuje i odwołuje wojewoda

na wniosek wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska.

”

;

2)

w art. 8a ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Rada gminy, rada powiatu i sejmik województwa przynajmniej raz w roku rozpatrują informację

wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska o stanie środowiska na obszarze województwa.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska informuje zarząd gminy, zarząd powiatu i zarząd

województwa o wynikach kontroli obiektów o podstawowym znaczeniu dla danego terenu.

”

;

3)

w art. 18 w ust. 3 wyrazy „Ministrem Finansów” zastępuje się wyrazami „ministrem właściwym do spraw finansów publicznych”;

4)

w art. 18a w ust. 1 wyrazy „wojewódzkich inspektorów ochrony środowiska” zastępuje się wyrazami „zarządy województw”;

5)

skreśla się art. 26;

6)

użyte w ustawie w różnych przypadkach wyrazy „Minister Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa” zastępuje się użytymi w tych samych przypadkach wyrazami „minister właściwy do spraw środowiska”.

W ustawie z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej

(Dz. U. Nr 91, poz. 408, z 1992 r. Nr 63, poz. 315, z 1994 r. Nr 121, poz. 591, z 1995 r. Nr 138, poz. 682, z 1996 r. Nr 24, poz. 110, z 1997 r. Nr 104, poz. 661, Nr 121, poz. 769 i Nr 158, poz. 1041, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, Nr 117, poz. 756 i Nr 162, poz. 1115, z 1999 r. Nr 28, poz. 255 i poz. 256 i Nr 84, poz. 935 oraz z 2000 r. Nr 3, poz. 28) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 42 otrzymuje brzmienie

„

Art. 42.

Publiczny zakład opieki zdrowotnej może dokonać zakupu lub przyjąć darowiznę aparatury

i sprzętu medycznego wyłącznie o przeznaczeniu i standardzie określonym przez podmiot,

który zakład utworzył, oraz na zasadach określonych przez ten podmiot.

”

;

2)

w art. 44 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Podmiot, który utworzył publiczny zakład opieki zdrowotnej, nawiązuje z kierownikiem

tego zakładu stosunek pracy na podstawie powołania lub umowy o pracę albo zawiera

z nim umowę cywilnoprawną.

”

;

3)

w art. 50 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Do żłobka prowadzonego w formie zakładu budżetowego nie stosuje się przepisu art.

19 ust. 10 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 155,

poz. 1014, z 1999 r. Nr 38, poz. 360, Nr 49, poz. 485, Nr 70, poz. 778 i Nr 110, poz.

1255 oraz z 2000 r. Nr 6, poz. 69).

”

;

4)

w art. 53 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Zbycie, wydzierżawienie lub wynajęcie majątku trwałego samodzielnego publicznego zakładu

opieki zdrowotnej może być dokonane przez zakład na zasadach określonych przez organ,

który zakład utworzył. Wniesienie majątku do spółek lub fundacji wymaga zgody organu,

który zakład utworzył.

”

;

5)

art. 66a otrzymuje brzmienie

„

Art. 66a.

1.

Minister właściwy do spraw zdrowia może powołać konsultantów krajowych spośród specjalistów

z poszczególnych dziedzin medycyny i farmacji wykonujących zadania opiniodawcze i

doradcze dla organów administracji rządowej, podmiotów tworzących zakłady opieki zdrowotnej,

zakładów opieki zdrowotnej oraz Kas Chorych.

2.

Wojewoda, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia, może powołać konsultantów

wojewódzkich spośród specjalistów w tych dziedzinach medycyny i farmacji, w których

zostali powołani konsultanci krajowi.

3.

Działalność konsultanta krajowego jest finansowana ze środków ministra właściwego

do spraw zdrowia, a działalność konsultanta wojewódzkiego - ze środków właściwego

wojewody.

4.

Minister właściwy do spraw zdrowia określa, w drodze rozporządzenia, tryb powoływania

konsultantów krajowych i wojewódzkich, ich szczegółowe zadania i uprawnienia, sposób

finansowania tych zadań oraz zakres współpracy pomiędzy konsultantami i organami,

które utworzyły zakłady opieki zdrowotnej, oraz pomiędzy konsultantem krajowym i wojewódzkim.

”

;

6)

w art. 70a

a)

w ust. 3 skreśla się wyrazy „i Centralny Zespół Lotnictwa Sanitarnego”,

b)

skreśla się ust. 5;

7)

w art. 70b skreśla się ust. 2;

8)

w art. 70c skreśla się wyrazy „i Centralny Zespół Lotnictwa Sanitarnego”;

9)

w art. 70f w ust. 1 skreśla się wyrazy „i Centralnym Zespołem Lotnictwa Sanitarnego”;

10)

w art. 70h w ust. 1 skreśla się wyrazy „i Centralnego Zespołu Lotnictwa Sanitarnego”.

W ustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty

(Dz. U. z 1996 r. Nr 67, poz. 329 i Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 28, poz. 153 i Nr 141, poz. 943 oraz z 1998 r. Nr 117, poz. 759 i Nr 162, poz. 1126) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 pkt 12 otrzymuje brzmienie

„

12)

opiekę uczniom pozostającym w trudnej sytuacji materialnej i życiowej,

”

;

2)

w art. 2

a)

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

ośrodki szkolno-wychowawcze, w tym specjalne, dla dzieci i młodzieży wymagających

stosowania specjalnej organizacji nauki, metod pracy i wychowania, a także ośrodki

umożliwiające dzieciom i młodzieży, o których mowa w art. 16 ust. 7, realizację obowiązku

szkolnego,

”

b)

pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

placówki zapewniające opiekę i wychowanie uczniom w okresie pobierania nauki poza

miejscem stałego zamieszkania,

”

c)

pkt 8 otrzymuje brzmienie

„

8)

Ochotnicze Hufce Pracy - w zakresie kształcenia i wychowania ich uczestników,

”

;

3)

w art. 3 pkt 13 otrzymuje brzmienie

„

13)

podstawie programowej - należy przez to rozumieć obowiązkowe, na danym etapie kształcenia,

zestawy celów i treści nauczania oraz umiejętności, a także zadania wychowawcze szkoły,

które są uwzględniane odpowiednio w programach wychowania przedszkolnego i programach

nauczania oraz umożliwiają ustalenie kryteriów ocen szkolnych i wymagań egzaminacyjnych,

”

;

4)

w art. 5

a)

w ust. 2 wyrazy „ust. 3a-4” zastępuje się wyrazami „ust. 3a i 3b”,

b)

skreśla się ust. 4,

c)

ust. 5b otrzymuje brzmienie

„

5b.

Przepisy ust. 5 i 5a nie ograniczają możliwości zakładania i prowadzenia przez jednostki

samorządu terytorialnego szkół i placówek, których prowadzenie nie należy do ich zadań

własnych, a także ich przekazywania, w drodze porozumienia, innym jednostkom samorządu

terytorialnego.

”

,

d)

skreśla się ust. 6b;

5)

w art. 5a ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Zapewnienie kształcenia, wychowania i opieki jest zadaniem oświatowym

1)

gmin - w przedszkolach oraz szkołach, o których mowa w art. 5 ust. 5,

2)

powiatów - w szkołach i placówkach, o których mowa w art. 5 ust. 5a,

3)

samorządów województw - w szkołach, placówkach, zakładach kształcenia i placówkach

doskonalenia nauczycieli, o których mowa w art. 5 ust. 6.

”

;

6)

w art. 7

a)

w ust. 1 w pkt 5 po wyrazach „przeprowadzania egzaminów” dodaje się wyrazy „i sprawdzianów”,

b)

w ust. 3 w pkt 2 po wyrazach „przeprowadzania egzaminów” dodaje się wyrazy „i sprawdzianów”;

7)

w art. 9 w ust. 1 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

sześcioletnią szkołę podstawową, w której w ostatnim roku nauki przeprowadza się sprawdzian,

2)

trzyletnie gimnazjum, w którym w ostatnim roku nauki przeprowadza się egzamin, dające

możliwość dalszego kształcenia w liceum profilowanym lub w szkole zawodowej.

”

;

8)

w art. 9a w ust. 2 w pkt 5 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje pkt 6 w brzmieniu

„

6)

koordynowanie działań okręgowych komisji egzaminacyjnych w celu zapewnienia jednolitości

i jakości realizowanych przez nie zadań, w tym ustalanie na podstawie pytań, zadań

i testów, o których mowa w art. 9c ust. 2 pkt 2, zestawów do przeprowadzania sprawdzianów

i egzaminów w danym roku szkolnym.

”

;

9)

w art. 9c w ust. 2

a)

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

przygotowywanie, w porozumieniu z Centralną Komisją Egzaminacyjną, pytań, zadań i

testów do przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów,

”

b)

po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a)

opracowywanie, w porozumieniu z Centralną Komisją Egzaminacyjną, i ogłaszanie informatorów

zawierających w szczególności opis zakresu sprawdzianów i egzaminów oraz kryteria

oceniania,

”

;

10)

w art. 22

a)

w ust. 2 w pkt 12 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje pkt 13 w brzmieniu

„

13)

zasady udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w szkołach i placówkach,

które powinny tworzyć warunki służące zaspokajaniu potrzeb rozwojowych i edukacyjnych

ucznia, w szczególności wspomagać rozwój ucznia i efektywność uczenia się.

”

;

b)

dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Minister właściwy do spraw sprawiedliwości, w porozumieniu z ministrem właściwym do

spraw oświaty i wychowania, określi, w drodze rozporządzenia, organizację roku szkolnego

w szkołach, zakładach poprawczych i schroniskach dla nieletnich, z uwzględnieniem

w szczególności specyfiki organizacji pracy wychowawczej i resocjalizacyjnej w tych

zakładach i schroniskach oraz zapewnienia wykonywania orzeczeń sądowych.

”

;

11)

w art. 30 w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

sejmiku województwa,

”

;

12)

w art. 31

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

sprawuje nadzór pedagogiczny nad publicznymi i niepublicznymi szkołami i placówkami

oraz placówkami doskonalenia nauczycieli, w tym nad niepublicznymi placówkami doskonalenia

nauczycieli o zasięgu ogólnokrajowym, które znajdują się na obszarze danego województwa,

”

b)

skreśla się pkt 3,

c)

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

wykonuje zadania organu wyższego stopnia w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania

administracyjnego

a)

w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego - w sprawach szkół publicznych,

zakładanych i prowadzonych przez osoby prawne i fizyczne, oraz szkół i placówek niepublicznych,

b)

w stosunku do dyrektorów szkół - w sprawach z zakresu obowiązku szkolnego i obowiązku

nauki oraz w sprawach skreślenia uczniów z listy uczniów,

”

d)

dodaje się pkt 6-13 w brzmieniu

„

6)

realizuje politykę oświatową państwa, a także współdziała z organami jednostek samorządu

terytorialnego w tworzeniu i realizowaniu odpowiednio regionalnej i lokalnej polityki

oświatowej, zgodnych z polityką oświatową państwa,

7)

organizuje olimpiady, konkursy, turnieje, przeglądy oraz inne formy współzawodnictwa

i prezentacji osiągnięć uczniów szkół na obszarze województwa,

8)

współdziała z okręgowymi komisjami egzaminacyjnymi,

9)

bada potrzeby nauczycieli w zakresie doskonalenia oraz inicjuje i koordynuje działania

związane z doskonaleniem nauczycieli, współdziałając z organami prowadzącymi szkoły

i placówki, a także może podejmować działania wspomagające materialnie i organizacyjnie

doskonalenie nauczycieli, w szczególności promować nowatorstwo dydaktyczno-wychowawcze,

10)

wspomaga działania w zakresie organizowania egzaminów i sprawdzianów w szkołach,

11)

współdziała z organami jednostek samorządu terytorialnego w zakresie kształtowania

i rozwoju bazy materialnej szkół i placówek,

12)

współdziała z właściwymi organami, organizacjami i innymi podmiotami w sprawach dotyczących

warunków rozwoju dzieci i młodzieży, w tym w przeciwdziałaniu zjawiskom patologii

społecznej, a także może wspomagać działania tych podmiotów,

13)

koordynuje, wspomaga i nadzoruje organizację wypoczynku dzieci i młodzieży na obszarze

województwa w okresie ferii letnich i zimowych.

”

;

13)

po art. 32a dodaje się art. 32b w brzmieniu

„

Art. 32b.

W przypadku publicznych i niepublicznych szkół prowadzących kształcenie w zawodach

podstawowych dla żeglugi morskiej i śródlądowej kurator oświaty sprawuje nadzór pedagogiczny

we współdziałaniu z ministrem właściwym do spraw transportu, w zakresie realizowania

w procesie kształcenia w tych szkołach postanowień Międzynarodowej konwencji o wymaganiach

w zakresie wyszkolenia marynarzy, wydawania im świadectw oraz pełnienia wacht z dnia

7 lipca 1978 r. (Dz. U. z 1984 r. Nr 39, poz. 201 i z 1999 r. Nr 30, poz. 286).

”

;

14)

w art. 33 w ust. 2 w pkt 3 po wyrazach „obowiązku szkolnego” dodaje się wyrazy „oraz obowiązku nauki”;

15)

w art. 35

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania

1)

sprawuje nadzór pedagogiczny nad szkołami oraz placówkami doskonalenia nauczycieli,

o których mowa w art. 5 ust. 3b,

2)

nadzoruje i koordynuje wykonywanie nadzoru pedagogicznego na terenie kraju, w szczególności

nadzoruje działalność kuratorów oświaty w tym zakresie.

”

,

b)

dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

W celu realizacji zadań, o których mowa w ust. 1 pkt 2 oraz w art. 21, minister właściwy

do spraw oświaty i wychowania w szczególności

1)

ustala podstawowe kierunki realizacji przez kuratorów oświaty polityki oświatowej

państwa, w szczególności zadań z zakresu nadzoru pedagogicznego,

2)

kontroluje sprawność i efektywność nadzoru pedagogicznego sprawowanego przez kuratorów

oświaty oraz przestrzeganie przepisów obowiązujących w tym zakresie,

3)

może żądać od kuratorów oświaty informacji, dokumentów i sprawozdań okresowych lub

dotyczących określonej sprawy albo rodzaju spraw,

4)

może organizować szkolenia, narady i konferencje kuratorów oświaty.

”

,

c)

w ust. 2a na końcu dodaje się wyrazy „oraz nad szkołami w tych zakładach i schroniskach, a także nad szkołami przy zakładach

karnych, z wyjątkiem nadzoru nad nauczaniem przedmiotów ogólnokształcących”;

16)

po art. 35 dodaje się art. 35a w brzmieniu

„

Art. 35a.

1.

Nadzór pedagogiczny nad publicznymi i niepublicznymi placówkami opiekuńczo-wychowawczymi

oraz ośrodkami adopcyjno-opiekuńczymi, działającymi na podstawie przepisów o pomocy

społecznej, regulują te przepisy, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Kurator oświaty sprawuje nadzór pedagogiczny nad szkołami działającymi w placówkach,

o których mowa w ust. 1.

”

;

17)

w art. 36a po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Wymogu przeprowadzania konkursu na stanowisko dyrektora nie stosuje się do szkół prowadzonych

przez osoby fizyczne lub osoby prawne nie będące jednostkami samorządu terytorialnego.

”

;

18)

w art. 58

a)

w ust. 2 dodaje się drugie zdanie w brzmieniu

„

Szkole publicznej, prowadzonej przez osobę fizyczną lub osobę prawną inną niż gmina,

nie ustala się obwodu, chyba że osoba prowadząca wystąpi z takim wnioskiem.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Założenie szkoły publicznej przez osobę prawną inną niż jednostka samorządu terytorialnego

lub osobę fizyczną wymaga zezwolenia właściwego organu jednostki samorządu terytorialnego,

której zadaniem jest prowadzenie szkół publicznych danego typu, wydanego po uzyskaniu

pozytywnej opinii kuratora oświaty, a w przypadku szkół artystycznych - ministra właściwego

do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.

”

;

19)

w art. 60 skreśla się ust. 2a;

20)

w art. 62

a)

ust. 1a otrzymuje brzmienie

„

1a.

Szkoła podstawowa i gimnazjum nie mogą być łączone w zespół.

”

,

b)

po ust. 1a dodaje się ust. 1b w brzmieniu

„

1b.

Przepis ust. 1a nie dotyczy szkół artystycznych, szkół sportowych, szkół z oddziałami

sportowymi, szkół mistrzostwa sportowego, szkół z oddziałami integracyjnymi, szkół

specjalnych, szkół z oddziałami specjalnymi, szkół dwujęzycznych oraz szkół dla mniejszości

narodowych i szkół z oddziałami dla mniejszości narodowych, a także szkół, o których

mowa w art. 5 ust. 3b. Szkoły te mogą być łączone w zespoły na zasadach określonych

przez organ prowadzący.

”

;

21)

skreśla się art. 68d;

22)

art. 71 otrzymuje brzmienie

„

Art. 71.

1.

Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania określa, w drodze rozporządzenia

1)

rodzaje i szczegółowe zasady działania placówek publicznych, o których mowa w art.

2 pkt 3, 5 i 7, warunki pobytu dzieci i młodzieży w tych placówkach oraz może określić

wysokość i zasady odpłatności wnoszonej przez rodziców za pobyt ich dzieci w tych

placówkach,

2)

szczegółowe zasady działania publicznych poradni psychologiczno-pedagogicznych oraz

innych poradni specjalistycznych,

3)

szczegółowe zasady działania publicznych bibliotek pedagogicznych.

2.

Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, powinno uwzględniać realizację przez

placówki zadań i celów edukacyjnych, wychowawczych, rekreacyjnych oraz opiekuńczych,

a także zapewnienie warunków bezpieczeństwa wychowanków.

3.

Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, powinno uwzględniać realizację przez

poradnie zadań w zakresie udzielania pomocy dzieciom i młodzieży, w tym w wyborze

kierunku dalszego kształcenia i zawodu oraz wspierania rodziny.

4.

Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, powinno uwzględniać realizację przez

biblioteki pedagogiczne zadań w zakresie wspierania procesu kształcenia i doskonalenia

nauczycieli oraz pomocy bibliotekom szkolnym.

”

;

23)

skreśla się art. 71a;

24)

w art. 71b

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Indywidualnym nauczaniem obejmuje się dzieci i młodzież, których stan zdrowia uniemożliwia

lub znacznie utrudnia uczęszczanie do szkoły.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 3-7 w brzmieniu

„

3.

Orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego lub indywidualnego nauczania wydają

zespoły orzekające działające w publicznych poradniach psychologiczno-pedagogicznych

oraz innych publicznych poradniach specjalistycznych.

4.

Od orzeczeń, o których mowa w ust. 3, rodzice dziecka mogą złożyć w terminie 14 dni

od dnia otrzymania orzeczenia odwołanie do kuratora oświaty.

5.

Starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania dziecka posiadającego orzeczenie

o potrzebie kształcenia specjalnego, za zgodą rodziców, zapewnia odpowiednią formę

kształcenia, a dyrektor szkoły, do której uczęszcza uczeń, posiadający orzeczenie

o potrzebie indywidualnego nauczania, w porozumieniu z organem prowadzącym szkołę,

organizuje indywidualne nauczanie.

6.

Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania określi, w drodze rozporządzenia,

skład zespołów orzekających, tryb ich powołania, szczegółowe zasady działania tych

zespołów, tryb postępowania odwoławczego, wzory orzeczeń oraz szczegółowe zasady kierowania

dzieci i młodzieży do kształcenia specjalnego lub indywidualnego nauczania. Rozporządzenie

powinno uwzględniać jak najpełniejszą realizację potrzeb dziecka, a także zapewnić

możliwość dostosowania form kształcenia do aktualnych możliwości psychofizycznych

dziecka.

”

;

25)

art. 72 otrzymuje brzmienie

„

Art. 72.

Dzieciom i młodzieży pozbawionym całkowicie lub częściowo opieki rodzicielskiej, a

także dzieciom i młodzieży niedostosowanym społecznie organizuje się opiekę i wychowanie

na zasadach określonych w przepisach o pomocy społecznej.

”

;

26)

w art. 79

a)

w ust. 1 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje wyrazy „z zastrzeżeniem ust. 1a.”,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu

„

1a.

Szkoła publiczna, przedszkole publiczne i placówka publiczna prowadzone przez jednostkę

samorządu terytorialnego, będące zakładem budżetowym, pokrywają koszty swojej działalności

z przychodów własnych oraz z dotacji przewidzianej w budżecie tej jednostki na zadania

oświatowe, o których mowa w art. 5a ust. 2.

1b.

Do dotacji, o których mowa w ust. 1a, nie stosuje się przepisu art. 19 ust. 10 ustawy

z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 155, poz. 1014, z 1999 r.

Nr 38, poz. 360, Nr 49, poz. 485, Nr 70, poz. 778 i Nr 110, poz. 1255 oraz z 2000 r.

Nr 6, poz. 69).

”

;

27)

art. 80 otrzymuje brzmienie

„

Art. 80.

1.

Przedszkola i szkoły publiczne nie wymienione w art. 79 prowadzą gospodarkę finansową

według zasad określonych przez organ lub podmiot prowadzący szkołę.

2.

Przedszkola, o których mowa w ust. 1, otrzymują na każdego ucznia z budżetu gminy

dotację w wysokości równej wydatkom przewidzianym na jednego ucznia w przedszkolach

publicznych prowadzonych przez gminę.

3.

Szkoły, o których mowa w ust. 1, otrzymują na każdego ucznia dotację z budżetu jednostki

samorządu terytorialnego obowiązanej do prowadzenia odpowiedniego typu i rodzaju szkół,

w wysokości równej wydatkom przewidzianym na jednego ucznia w szkołach tego samego

typu i rodzaju prowadzonych przez tę jednostkę samorządu terytorialnego.

4.

Szczegółowe zasady udzielania dotacji, o których mowa w ust. 2 i 3, określa organ

stanowiący jednostki samorządu terytorialnego.

”

;

28)

w art. 83 w ust. 1 w pkt 3 po wyrazach „w szkole podstawowej” dodaje się wyrazy „lub gimnazjum”;

29)

w art. 90

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Dotacje dla niepublicznych szkół i przedszkoli, o których mowa w ust. 1 i 2, przysługują

w wysokości nie niższej niż 50% ustalonych w budżecie odpowiednio danej gminy lub

powiatu wydatków bieżących ponoszonych w przedszkolach lub szkołach publicznych tego

samego typu i rodzaju w przeliczeniu na jednego ucznia, pod warunkiem że osoba prowadząca

niepubliczną szkołę lub przedszkole poda organowi właściwemu do udzielania dotacji

planowaną liczbę uczniów, nie później niż do dnia 30 września roku poprzedzającego

rok udzielania dotacji. W przypadku braku na terenie gminy lub powiatu odpowiednio

przedszkola publicznego lub szkoły publicznej danego typu i rodzaju, podstawą do ustalenia

wysokości dotacji są wydatki bieżące ponoszone przez najbliższą gminę lub powiat na

prowadzenie przedszkola publicznego lub szkoły publicznej danego typu lub rodzaju.

”

,

b)

ust. 3a otrzymuje brzmienie

„

3a.

Placówki niepubliczne, o których mowa w art. 2 pkt 5 i 7, oraz internaty otrzymują

dotacje z budżetu powiatu w wysokości równej średnim wydatkom bieżącym ponoszonym

na jednego wychowanka w tego samego typu placówce publicznej, a w przypadku niepublicznych

ośrodków umożliwiających realizację obowiązku szkolnego dzieciom i młodzieży, o których

mowa w art. 16 ust. 7, a także dzieciom i młodzieży upośledzonym umysłowo ze sprzężonymi

niesprawnościami, w wysokości równej średnim wydatkom bieżącym ponoszonym na jednego

wychowanka w publicznym, specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym - pod warunkiem,

że osoba prowadząca placówkę przedstawi organowi właściwemu do udzielania dotacji,

nie później niż do 30 września roku poprzedzającego rok udzielenia dotacji, planowaną

liczbę wychowanków.

”

W ustawie z dnia 28 września 1991 r. o lasach

(Dz. U. Nr 101, poz. 444, z 1992 r. Nr 21, poz. 85 i Nr 54, poz. 254, z 1994 r. Nr 1, poz. 3 i Nr 127, poz. 627, z 1995 r. Nr 147, poz. 713, z 1996 r. Nr 91, poz. 409, z 1997 r. Nr 54, poz. 349, Nr 121, poz. 770 i Nr 160, poz. 1079, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 1999 r. Nr 49, poz. 484) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 5 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Nadzór nad gospodarką leśną sprawują

1)

minister właściwy do spraw środowiska - w lasach stanowiących własność Skarbu Państwa,

2)

starosta oraz w zakresie określonym w ustawie wojewoda - w lasach nie stanowiących

własności Skarbu Państwa.

”

;

2)

w art. 9 w ust. 3 i w art. 49 w ust. 3 wyrazy „Ministrem Spraw Wewnętrznych i Administracji” zastępuje się wyrazami „ministrem właściwym do spraw wewnętrznych”;

3)

w art. 10 skreśla się ust. 2;

4)

w art. 34 w pkt 7 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje pkt 8 w brzmieniu

„

8)

reprezentuje Skarb Państwa w sprawach wynikających z postępowania regulacyjnego określonego

w ustawach o stosunku Państwa do kościołów i innych związków wyznaniowych w Rzeczypospolitej

Polskiej.

”

;

5)

w art. 38

a)

w ust. 4 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje wyrazy „z zastrzeżeniem ust. 4a.”,

b)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

W razie sprzedaży położonych w granicach administracyjnych miasta lasów, gruntów i

innych nieruchomości znajdujących się w zarządzie Lasów Państwowych - gminie służy

prawo pierwokupu.

”

;

6)

użyte w ustawie w różnych przypadkach wyrazy „Minister Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa” zastępuje się użytymi w tych samych przypadkach wyrazami „minister właściwy do spraw środowiska”.

W ustawie z dnia 10 października 1991 r. o środkach farmaceutycznych, materiałach medycznych,

aptekach, hurtowniach i Inspekcji Farmaceutycznej

(Dz. U. Nr 105, poz. 452, z 1993 r. Nr 16, poz. 68 i Nr 47, poz. 211, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 28, poz. 152, Nr 43, poz. 272, Nr 60, poz. 369, Nr 88, poz. 554 i Nr 121, poz. 770, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 1999 r. Nr 70, poz. 778) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 6 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Rejestr prowadzi minister właściwy do spraw zdrowia, a w odniesieniu do środków i

materiałów stosowanych wyłącznie u zwierząt - minister właściwy do spraw rolnictwa.

”

;

2)

w art. 9 w pkt 3, w art. 18 w ust. 1 i w art. 26 w ust. 2 użyte w różnych przypadkach

wyrazy „Główny Inspektor Farmaceutyczny” zastępuje się wyrazami „minister właściwy do spraw zdrowia”;

3)

w art. 42 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Rada powiatu, po zasięgnięciu opinii samorządu aptekarskiego, ustala rozkład godzin

pracy aptek ogólnodostępnych.

”

;

4)

skreśla się art. 51a;

5)

w art. 54 dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Organizację Głównego Inspektoratu Farmaceutycznego określa statut nadany przez ministra

właściwego do spraw zdrowia.

”

W ustawie z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu

Państwa

(Dz. U. z 1995 r. Nr 57, poz. 299 i Nr 101, poz. 504, z 1996 r. Nr 59, poz. 268, Nr 106, poz. 496 i Nr 156, poz. 775, z 1997 r. Nr 54, poz. 349 i Nr 79, poz. 484, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 49, poz. 484 oraz z 2000 r. Nr 6, poz. 70) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 13 otrzymuje brzmienie

„

Art. 13.

1.

Przejęcie przez Agencję praw i obowiązków wynikających z wykonania prawa własności

w stosunku do mienia, o którym mowa w art. 1 i 2, nastąpi nie później niż do dnia

30 czerwca 2000 r.

2.

Nieruchomości rolne nieprzekazane do Zasobu ostatecznymi decyzjami, o których mowa

w art. 16 ust. 3, lub nieprzekazane Agencji ostatecznymi decyzjami, o których mowa

w art. 17 ust. 1, w terminie określonym w ust. 1, stają się z mocy prawa własnością

gmin, na terenie których są położone.

3.

Gminy przejmują nieruchomości wraz z zobowiązaniami wobec osób trzecich.

4.

Nabycie nieruchomości, o których mowa w ust. 2, stwierdza wojewoda w drodze decyzji.

”

;

2)

w art. 24 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Agencja reprezentuje Skarb Państwa w sprawach wynikających z postępowania regulacyjnego

określonego w ustawach o stosunku Państwa do kościołów i innych związków wyznaniowych

w Rzeczypospolitej Polskiej.

”

W ustawie z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności

kulturalnej

(Dz. U. z 1997 r. Nr 110, poz. 721 i Nr 141, poz. 943, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 1999 r. Nr 101, poz. 1178) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może wspierać

finansowo, w ramach mecenatu państwa, realizację planowanych na dany rok zadań związanych

z polityką kulturalną państwa, prowadzonych przez instytucje kultury i inne podmioty

nie należące do sektora finansów publicznych.

”

;

2)

w art. 32

a)

w ust. 1 wyrazy „prowadzą gospodarkę finansową na zasadach określonych dla zakładów budżetowych” zastępuje się wyrazami „prowadzą w szczególności działalność w zakresie upowszechniania kultury”,

b)

skreśla się ust. 4 i 5.

1.

Zakłady opieki zdrowotnej udzielają zwolnienia od pracy, z zachowaniem prawa do wynagrodzenia,

lekarzom wchodzącym w skład powiatowych i wojewódzkich komisji lekarskich oraz pracownikom

średniego personelu medycznego wyznaczonym do powiatowych komisji lekarskich w razie

konieczności ich udziału w pracach komisji w godzinach pracy zawodowej.

2.

Osobom wchodzącym w skład komisji lekarskich, o których mowa w ust. 1, orzekających

o stopniu zdolności poborowych do czynnej służby wojskowej, oraz pracownikom średniego

personelu medycznego, o których mowa w ust. 1, przysługuje dodatkowe wynagrodzenie

za pracę związaną z określeniem zdolności poborowych do czynnej służby wojskowej,

wykonywaną poza godzinami pracy zawodowej, z zachowaniem prawa do wynagrodzenia zgodnie

z ust. 1.

3.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób ustalania dodatkowego wynagrodzenia

osób wchodzących w skład komisji lekarskich orzekających o stopniu zdolności poborowych

do czynnej służby wojskowej oraz pracowników średniego personelu medycznego wyznaczonych

do powiatowych komisji lekarskich. Wysokość wynagrodzenia za każdy dzień pracy nie

może przekraczać 10% przeciętnego wynagrodzenia ogłaszanego przez Prezesa Głównego

Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej «Monitor Polski»

na podstawie art. 20 pkt 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach

z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. Nr 162, poz. 1118, z 1999 r. Nr 38, poz.

360, Nr 70, poz. 774, Nr 72, poz. 801 i 802 i Nr 106, poz. 1215 oraz z 2000 r. Nr

2, poz. 26 i Nr 9, poz. 118) za kwartał poprzedzający wypłatę wynagrodzenia.

4.

Wojewodowie zlecają zakładom opieki zdrowotnej przeprowadzanie na potrzeby powiatowych

i wojewódzkich komisji lekarskich badań specjalistycznych, w tym psychologicznych,

oraz obserwacji szpitalnej poborowych.

5.

Koszty wynagrodzeń, o których mowa w ust. 1 i 2, oraz badań specjalistycznych i obserwacji

szpitalnej, o których mowa w ust. 4, pokrywa się z budżetu państwa, z części, którą

dysponuje wojewoda.

W ustawie z dnia 20 czerwca 1992 r. o uprawnieniach do bezpłatnych i ulgowych przejazdów

środkami publicznego transportu zbiorowego

(Dz. U. Nr 54, poz. 254, z 1994 r. Nr 40, poz. 150, Nr 80, poz. 368 i Nr 113, poz. 547, z 1995 r. Nr 50, poz. 261, z 1996 r. Nr 100, poz. 460 oraz z 1998 r. Nr 162, poz. 1126) w art. 8a wprowadza się następujące zmiany

1)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Finansowanie ustawowych uprawnień do bezpłatnych lub ulgowych przejazdów należy do

zadań samorządów województw, jako zadanie z zakresu administracji rządowej.

”

;

2)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Kwotę dopłaty, o której mowa w ust. 2, stanowi różnica pomiędzy wartością sprzedaży

biletów obliczoną według cen nie uwzględniających ustawowych ulg a wartością sprzedaży

tych biletów w cenach uwzględniających te ulgi. Przy określaniu wielkości dopłaty

nie uwzględnia się podatku od towarów i usług.

”

;

3)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Przewoźnicy wykonujący krajowe przewozy pasażerskie są zobowiązani do stosowania kas

rejestrujących, które umożliwiają określenie kwoty dopłat, o których mowa w ust. 2

i 2a.

”

;

4)

dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Zmiany w programach pracy kas rejestrujących, uwzględniających zasady określone w

ust. 2a i 4, wymagają uzyskania opinii ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

”

W ustawie z dnia 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych

(Dz. U. Nr 85, poz. 428, z 1994 r. Nr 76, poz. 344, z 1995 r. Nr 124, poz. 601, z 1996 r. Nr 58, poz. 262 i Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 41, poz. 255, Nr 106, poz. 679, Nr 113, poz. 734 i Nr 141, poz. 943 oraz z 1998 r. Nr 155, poz. 1014 i Nr 160, poz. 1062) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 w ust. 2 pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

samorządowych jednostek organizacyjnych, w tym samorządowych osób prawnych,

”

;

2)

w art. 7 skreśla się ust. 3;

3)

w art. 11 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Izba bada uchwały podejmowane przez organy jednostek samorządu terytorialnego w sprawach

1)

procedury uchwalania budżetu i jego zmian,

2)

budżetu i jego zmian,

3)

zaciągania zobowiązań wpływających na wysokość długu publicznego jednostki samorządu

terytorialnego oraz udzielania pożyczek,

4)

zasad i zakresu przyznawania dotacji,

5)

podatków i opłat lokalnych,

6)

absolutorium dla zarządu.

”

;

4)

w art. 15 skreśla się ust. 6.

Inspektor sanitarny wyższego stopnia może podejmować wszelkie czynności należące do

zakresu działania inspektora sanitarnego niższego stopnia, jeżeli jest to wskazane

ze względu na szczególną wagę lub zawiłość sprawy. W tych wypadkach inspektor sanitarny

wyższego stopnia staje się organem pierwszej instancji. O podjęciu czynności Główny

Inspektor Sanitarny lub wojewódzki inspektor sanitarny zawiadamia właściwego inspektora

sanitarnego.

W ustawie z dnia 10 czerwca 1994 r. o zamówieniach publicznych

(Dz. U. z 1998 r. Nr 119, poz. 773 i z 1999 r. Nr 45, poz. 437) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 6 w pkt 4 wyrazy „w prawie budżetowym” zastępuje się wyrazami „w przepisach o finansach publicznych”;

2)

w art. 22 w ust. 5 wyrazy „ustawy z dnia 22 marca 1991 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi

i funduszach powierniczych (Dz. U. z 1994 r. Nr 58, poz. 239, Nr 71, poz. 313 i Nr

121, poz. 591, z 1996 r. Nr 45, poz. 199, Nr 75, poz. 357, Nr 106, poz. 496 i Nr 149,

poz. 703 oraz z 1997 r. Nr 30, poz. 164 i Nr 88, poz. 554)” zastępuje się wyrazami „ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi

(Dz. U. Nr 118, poz. 754 i Nr 141, poz. 945 oraz z 1998 r. Nr 107, poz. 669 i Nr 113,

poz. 715)”.

W przypadku publicznych i niepublicznych szkół prowadzących kształcenie w zawodach

podstawowych dla żeglugi morskiej i śródlądowej kurator oświaty sprawuje nadzór pedagogiczny

we współdziałaniu z ministrem właściwym do spraw transportu, w zakresie realizowania

w procesie kształcenia w tych szkołach postanowień Międzynarodowej konwencji o wymaganiach

w zakresie wyszkolenia marynarzy, wydawania im świadectw oraz pełnienia wacht z dnia

7 lipca 1978 r. (Dz. U. z 1984 r. Nr 39, poz. 201 i z 1999 r. Nr 30, poz. 286).

W ustawie z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali

(Dz. U. Nr 85, poz. 388 i z 1997 r. Nr 106, poz. 682) w art. 2 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Spełnienie wymagań, o których mowa w ust. 2, stwierdza starosta w formie zaświadczenia.

”

W ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

(Dz. U. Nr 89, poz. 414, z 1996 r. Nr 100, poz. 465, Nr 106, poz. 496 i Nr 146, poz. 680, z 1997 r. Nr 88, poz. 554 i Nr 111, poz. 726, z 1998 r. Nr 22, poz. 118 i Nr 106, poz. 668 oraz z 1999 r. Nr 41, poz. 412, Nr 49, poz. 483 i Nr 62, poz. 682) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 34 w ust. 3a po wyrazie „przebudowy” skreśla się przecinek oraz wyraz „modernizacji”;

2)

w art. 37 w ust. 2 na końcu dodaje się wyrazy „lub decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót”;

3)

w art. 39 w ust. 1 skreśla się wyraz „modernizacja”;

4)

w art. 83 w ust. 1 po wyrazach „art. 70 ust. 2,” dodaje się wyrazy „art. 71 ust. 3,”;

5)

w art. 86 dodaje się ust. 3a i 3b w brzmieniu

„

3a.

W uzasadnionych przypadkach zakres działania powiatowego inspektora nadzoru budowlanego

może obejmować więcej niż jeden powiat.

3b.

Wojewoda, na wniosek właściwych starostów, może rozszerzyć zakres działania powiatowego

inspektora nadzoru budowlanego na więcej niż jeden powiat.

”

;

6)

w art. 88 w ust. 1 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje wyrazy „z zastrzeżeniem art. 80 ust. 3.”;

7)

w art. 89b wyrazy „organy nadzoru budowlanego” zastępuje się wyrazami „organy administracji architektoniczno-budowlanej”;

8)

w art. 93 w pkt 10 wyrazy „art. 89 ust. 1” zastępuje się wyrazami „art. 81c ust. 1”.

W ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym

(Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139, Nr 41, poz. 412 i Nr 111, poz. 1279) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 8 w ust. 4 wyrazy „Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast określi, w drodze zarządzenia” zastępuje się wyrazami „Minister właściwy do spraw gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej określi, w drodze

rozporządzenia”;

2)

w art. 10 w ust. 2, w art. 40 w ust. 4a i w ust. 5 w pkt 2 w lit. b) oraz w art. 41

w ust. 2a wyrazy „Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa” zastępuje się wyrazem „wojewody”;

3)

w art. 39 w ust. 2 w pkt 1 skreśla się wyraz „modernizacji,”;

4)

w art. 40 w ust. 4

a)

w pkt 1 wyrazy „działającymi w imieniu wojewody wojewódzkimi inspektorami: ochrony środowiska oraz

sanitarnym” zastępuje się wyrazem „wojewodą”,

b)

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

starostą i powiatowym inspektorem sanitarnym, w odniesieniu do inwestycji mogących

pogorszyć stan środowiska,

”

.

1.

Nadzór pedagogiczny nad publicznymi i niepublicznymi placówkami opiekuńczo-wychowawczymi

oraz ośrodkami adopcyjno-opiekuńczymi, działającymi na podstawie przepisów o pomocy

społecznej, regulują te przepisy, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Kurator oświaty sprawuje nadzór pedagogiczny nad szkołami działającymi w placówkach,

o których mowa w ust. 1.

W ustawie z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu

(Dz. U. z 1997 r. Nr 25, poz. 128, Nr 28, poz. 153, Nr 41, poz. 255, Nr 63, poz. 403, Nr 93, poz. 569, Nr 107, poz. 692, Nr 121, poz. 770 i Nr 123, poz. 776, z 1998 r. Nr 66, poz. 431, Nr 106, poz. 668, Nr 108, poz. 684, Nr 137, poz. 887, Nr 162, poz. 1112, 1118i 1126 oraz z 1999 r. Nr 60, poz. 636) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4 w ust. 4 w pkt 6 dodaje się lit. d) w brzmieniu

„

d)

nadzór systemu informatycznego w organach zatrudnienia,

”

;

2)

w art. 5 w ust. 1

a)

w pkt 3 skreśla się wyrazy „oraz rozdział środków Funduszu Pracy”,

b)

po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

inicjowanie i współfinansowanie szkoleń, prac interwencyjnych, zatrudnienia absolwentów

i programów specjalnych,

”

c)

pkt 8 otrzymuje brzmienie

„

8)

prowadzenie polityki regionalnej w zakresie przeciwdziałania bezrobociu poprzez inspirowanie

i współfinansowanie oraz koordynowanie realizacji programów wojewódzkich,

”

d)

pkt 9 otrzymuje brzmienie

„

9)

organizowanie, inicjowanie i współfinansowanie inwestycji infrastrukturalnych, wykonywanych

jako zadania własne gmin lub powiatów, w systemie robót publicznych w powiatach (gminach)

zagrożonych szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym,

”

e)

pkt 10 otrzymuje brzmienie

„

10)

organizowanie, inicjowanie i współfinansowanie lokalnych programów mających na celu

tworzenie nowych miejsc pracy i likwidację negatywnych skutków bezrobocia lub wspieranie

rządowych programów restrukturyzacyjnych.

”

;

3)

w art. 7 w ust. 2 w pkt 6 wyraz „rejonowych” zastępuje się wyrazem „powiatowych”;

4)

art. 42-45 otrzymują brzmienie

„

Art. 42.

1.

Zadania w zakresie zatrudnienia wykonują także ochotnicze hufce pracy.

2.

Ochotnicze hufce pracy są państwową jednostką organizacyjną sektora finansów publicznych,

nadzorowaną przez ministra właściwego do spraw pracy.

Art. 43.

Ochotnicze hufce pracy wykonują we współdziałaniu z jednostkami samorządu terytorialnego

zadania państwa w zakresie kształcenia, zatrudnienia i wychowania młodzieży, a w szczególności

1)

prowadzenie działalności wychowawczej, profilaktycznej i resocjalizacyjnej oraz udzielanie

pomocy młodzieży zagrożonej bezrobociem, niedostosowanej społecznie oraz wymagającej

specjalnej troski i oddziaływań,

2)

organizowanie zatrudnienia młodzieży,

3)

tworzenie warunków uzyskania oraz podwyższenia kwalifikacji zawodowych i ogólnych,

a także przekwalifikowania zawodowego młodzieży.

Art. 44.

1.

Zadania, o których mowa w art. 43, realizowane są przez Komendę Główną Ochotniczych

Hufców Pracy, wojewódzkie komendy ochotniczych hufców pracy oraz podległe im jednostki

organizacyjne.

2.

Współdziałanie ochotniczych hufców pracy z jednostkami samorządu terytorialnego odbywa

się na zasadach określonych w zawieranych umowach lub porozumieniach określających

cele i zadania do realizacji na rzecz młodzieży oraz wzajemne zobowiązania.

Art. 45.

Minister właściwy do spraw pracy określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zadania

oraz organizację i szczegółowe zasady funkcjonowania ochotniczych hufców pracy.

”

;

5)

w art. 50 w ust. 1 wyrazy „prawo pobytu” zastępuje się wyrazami „wizę pobytową z prawem do pracy lub kartę czasowego pobytu”;

6)

art. 57a otrzymuje brzmienie

„

Art. 57a.

1.

Prezes Krajowego Urzędu Pracy przekazuje samorządom województw i powiatom na wyodrębniony

rachunek środki Funduszu Pracy na finansowanie realizowanych zadań według algorytmu.

2.

Algorytm, o którym mowa w ust. 1, powinien uwzględniać niezbędne środki na wypłatę

zasiłków i innych obligatoryjnych świadczeń, a na finansowanie pozostałych zadań w

szczególności: stopę bezrobocia na obszarze poszczególnych powiatów, udział długotrwale

bezrobotnych oraz udział bezrobotnych absolwentów w ogólnej liczbie bezrobotnych.

3.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej

Rady Zatrudnienia oraz Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego algorytm,

o którym mowa w ust. 1, oraz szczegółowe zasady i terminy przekazywania środków z

Funduszu Pracy dla samorządów województw i powiatów, a także szczegółowe zasady i

terminy sporządzania przez zarządy województw i zarządy powiatów sprawozdań z wykorzystania

środków przekazanych z Funduszu Pracy.

”

;

7)

w art. 59 wyrazy „prawa budżetowego” zastępuje się wyrazami „ustawy o finansach publicznych”.

1.

Właściwość miejscową gminy ustala się według miejsca stałego pobytu lub ostatniego

miejsca zameldowania na pobyt stały osoby ubiegającej się o świadczenie, z zastrzeżeniem

ust. 2-6.

2.

W przypadkach szczególnie uzasadnionych sytuacją osobistą osoby ubiegającej się o

świadczenie oraz w sprawach niecierpiących zwłoki, właściwą miejscowo jest gmina miejsca

pobytu osoby ubiegającej się o świadczenie.

3.

W miejscu pobytu, w przypadkach, o których mowa w ust. 2, przyznaje się świadczenia

wymienione w art. 13, 15, 16, 23a, 26, 27, 27a, 31, 32 oraz zasiłek pieniężny dla

kobiety w ciąży i opiekującej się dzieckiem, przysługujący na podstawie przepisów

o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania

ciąży.

4.

Właściwą miejscowo gminą w przypadku ubiegania się osoby bezdomnej o świadczenia,

o których mowa w art. 27 ust. 4 i w art. 27a, jest

1)

gmina siedziby zespołu do spraw orzekania o stopniu niepełnosprawności, który wydał

orzeczenie o stopniu niepełnosprawności,

2)

gmina siedziby lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych lub lekarza rzeczoznawcy

Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, który wydał orzeczenie o całkowitej niezdolności

do pracy,

3)

gmina miejsca pobytu osoby bezdomnej, uprawnionej ze względu na wiek do zasiłku stałego

wyrównawczego,

4)

gmina siedziby szpitala psychiatrycznego lub zakładu opiekuńczo-leczniczego w stosunku

do osób bezdomnych w nich przebywających.

5.

Właściwą miejscowo gminą w przypadku ubiegania się osoby bezdomnej o świadczenie,

o którym mowa w art. 27 ust. 1, jest gmina siedziby zakładu opieki zdrowotnej, którego

lekarz wydał zaświadczenie o stanie zdrowia dziecka, uprawniającym do zasiłku pielęgnacyjnego.

6.

Właściwą miejscowo gminą w przypadku ubiegania się osoby bezdomnej o zasiłki pieniężne

dla kobiet w ciąży i opiekujących się dzieckiem, przysługujące na podstawie przepisów

o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania

ciąży, jest gmina siedziby zakładu opieki zdrowotnej lekarza prowadzącego ciążę lub

przyjmującego poród.

7.

Gmina właściwa ze względu na miejsce stałego pobytu albo na ostatnie miejsce zameldowania

osoby na pobyt stały jest obowiązana do zwrotu wydatków gminie, która przyznała świadczenia,

o których mowa w ust. 3.

W ustawie z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych

(Dz. U. Nr 16, poz. 78, z 1997 r. Nr 60, poz. 370, Nr 80, poz. 505 i Nr 160, poz. 1079 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 5 w ust. 1 skreśla się wyraz „organem”;

2)

w art. 12 ust. 16 otrzymuje brzmienie

„

16.

Na wniosek zarządu jednostki samorządu terytorialnego marszałek województwa - w odniesieniu

do gruntów rolnych, dyrektor regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych - w odniesieniu

do gruntów leśnych, a w odniesieniu do obszarów wchodzących w skład parków narodowych

- dyrektor parku mogą umorzyć całość lub część należności i opłat rocznych, a w odniesieniu

do gruntów leśnych również jednorazowe odszkodowanie w razie dokonania przedwczesnego

wyrębu drzewostanu w przypadku inwestycji o charakterze użyteczności publicznej z

zakresu oświaty i wychowania, kultury, kultu religijnego oraz ochrony zdrowia i opieki

społecznej, jeżeli inwestycja ta służy zaspokojeniu potrzeb lokalnej społeczności,

oraz dotyczącej powiększenia lub założenia cmentarza, jeżeli obszar gruntu podlegający

wyłączeniu nie przekracza 1 ha i nie ma możliwości zrealizowania inwestycji na gruncie

nie objętym ochroną.

”

;

3)

w art. 26 w ust. 1 wyraz „organy” zastępuje się wyrazem „podmioty”;

4)

w art. 31 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Przepisy ust. 1 nie dotyczą dochodów funduszy terenowych, w stosunku do których umarzanie

i udzielanie ulg w spłacie należności funduszu następuje według zasad i trybu określonych

przez właściwy sejmik województwa.

”

W ustawie z dnia 24 listopada 1995 r. o nasiennictwie

(Dz. U. Nr 149, poz. 724, z 1997 r. Nr 121, poz. 770 i z 1998 r. Nr 106, poz. 668) w art. 62 skreśla się pkt 2.

W ustawie z dnia 5 lipca 1996 r. o zawodach pielęgniarki i położnej

(Dz. U. Nr 91, poz. 410 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1115) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 9

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Organizacja i zapewnienie odbycia stażu podyplomowego dla osób mających stałe miejsce

zamieszkania na obszarze województwa, absolwentów szkół pielęgniarskich i szkół położnych,

zamierzających wykonywać zawód na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, jest zadaniem

marszałka województwa z zakresu administracji rządowej.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Okręgowa rada pielęgniarek i położnych, w drodze uchwały, w porozumieniu z marszałkiem

województwa, kieruje do odbycia stażu na obszarze swojego działania pielęgniarki i

położne, którym przyznała ograniczone prawo wykonywania zawodu i które wpisała na

listę członków izby.

”

,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Pielęgniarek

i Położnych, określi, w drodze rozporządzenia

1)

ramowy program stażu pielęgniarki i stażu położnej,

2)

sposób i tryb odbywania oraz zaliczania stażu podyplomowego,

3)

zakres uprawnień zawodowych pielęgniarki i położnej w okresie odbywania stażu podyplomowego,

4)

warunki, jakie powinien spełniać zakład opieki zdrowotnej, w którym odbywane są staże

podyplomowe,

5)

wysokość wynagrodzenia pielęgniarki i położnej odbywającej staż podyplomowy,

6)

zasady finansowania i organizacji stażu podyplomowego.

”

;

2)

w art. 11 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Okręgowa rada pielęgniarek i położnych przyznaje ograniczone prawo wykonywania zawodu

w celu odbycia stażu osobie, która zamierza wykonywać zawód pielęgniarki lub położnej

na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej i spełnia warunki określone w ust. 2 pkt 1,

2, 4 i 5.

”

W ustawie z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodzie lekarza

(Dz. U. z 1997 r. Nr 28, poz. 152 i Nr 88, poz. 554, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1115 oraz z 1999 r. Nr 60, poz. 636 i Nr 64, poz. 729) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 5 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Okręgowa rada lekarska przyznaje ograniczone prawo wykonywania zawodu w celu odbycia

stażu i złożenia egzaminu kończącego staż osobie, która zamierza wykonywać zawód lekarza,

lekarza stomatologa na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej i spełnia warunki określone

w ust. 1 pkt 1-3 oraz 6 i 7.

”

;

2)

w art. 15

a)

w ust. 3 na końcu zdania kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje wyrazy „który organizuje minister właściwy do spraw zdrowia.”,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Organizacja i zapewnienie odbycia stażu podyplomowego dla osób mających stałe miejsce

zamieszkania na obszarze województwa, absolwentów studiów lekarskich i lekarsko-stomatologicznych

zamierzających wykonywać zawód na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, jest zadaniem

marszałka województwa z zakresu administracji rządowej.

”

,

c)

w ust. 5 w pkt 6 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje pkt 7 w brzmieniu

„

7)

wysokość wynagrodzenia lekarza stażysty i lekarza stomatologa stażysty oraz zasady

finansowania i organizacji stażu podyplomowego.

”

,

d)

po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu

„

6a.

Okręgowa rada lekarska, w drodze uchwały, w porozumieniu z marszałkiem województwa,

kieruje do odbycia stażu na obszarze swojego działania lekarzy, lekarzy stomatologów,

którym przyznała ograniczone prawo wykonywania zawodu i których wpisała na listę członków

izby.

”

,

e)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Minister Obrony Narodowej, po zasięgnięciu opinii Wojskowej Rady Lekarskiej, ustala

listę podległych sobie zakładów opieki zdrowotnej uprawnionych do prowadzenia staży

podyplomowych lekarzy, lekarzy stomatologów powołanych do zawodowej służby wojskowej

oraz zapewnia środki finansowe niezbędne do odbycia tych staży.

”

,

f)

po ust. 7 dodaje się ust. 7a w brzmieniu

„

7a.

Lekarz, lekarz stomatolog, o którym mowa w ust. 7, odbywa staż podyplomowy na stanowisku

lekarza stażysty lub lekarza stomatologa stażysty, na które zostaje wyznaczony przez

właściwy organ wojskowy w porozumieniu z Wojskową Radą Lekarską.

”

;

3)

w art. 49 skreśla się ust. 2.

W ustawie z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym

(Dz. U. z 1997 r. Nr 28, poz. 153 i Nr 75, poz. 468, z 1998 r. Nr 117, poz. 756, Nr 137, poz. 887, Nr 144, poz. 929 i Nr 162, poz. 1116 oraz z 1999 r. Nr 45, poz. 439, Nr 49, poz. 483, Nr 63, poz. 700, Nr 70, poz. 777, Nr 72, poz. 802, Nr 109, poz. 1236 i Nr 110, poz. 1255 i 1256) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 81 dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do posłów i senatorów, a w zakresie diet także do

radnych jednostek samorządu terytorialnego.

”

;

2)

w art. 169g

a)

w ust. 1 po wyrazach „w 1999 r.” dodaje się wyrazy „i w 2000 r.”,

b)

w ust. 2 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

przychód wolny od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 33 ustawy, o

której mowa w art. 30 ust. 1 pkt 1, od którego płatnik nie oblicza zaliczki na ten

podatek, w odniesieniu do ubezpieczonych, o których mowa w art. 8 pkt 1,

”

.

Publiczny zakład opieki zdrowotnej może dokonać zakupu lub przyjąć darowiznę aparatury

i sprzętu medycznego wyłącznie o przeznaczeniu i standardzie określonym przez podmiot,

który zakład utworzył, oraz na zasadach określonych przez ten podmiot.

1.

Zadania w zakresie zatrudnienia wykonują także ochotnicze hufce pracy.

2.

Ochotnicze hufce pracy są państwową jednostką organizacyjną sektora finansów publicznych,

nadzorowaną przez ministra właściwego do spraw pracy.

W ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym

(Dz. U. Nr 98, poz. 602, Nr 123, poz. 779 i Nr 160, poz. 1086, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 133, poz. 872 oraz z 1999 r. Nr 106, poz. 1216) wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 8 dodaje się art. 8a w brzmieniu

„

Art. 8a.

Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

wewnętrznych, określi, w drodze rozporządzenia, wzór i szczegółowe zasady wydawania

przez starostę legitymacji potwierdzających uprawnienie osób, o których mowa w art.

8, do niestosowania się do niektórych znaków drogowych.

”

;

2)

art. 10 otrzymuje brzmienie

„

Art. 10.

1.

Minister właściwy do spraw transportu sprawuje nadzór nad zarządzaniem ruchem na drogach

krajowych.

2.

Wojewoda sprawuje nadzór nad zarządzaniem ruchem na drogach wojewódzkich, powiatowych

i gminnych oraz na drogach publicznych położonych w miastach na prawach powiatu i

w mieście stołecznym Warszawie.

3.

Generalny Dyrektor Dróg Publicznych zarządza ruchem na drogach krajowych, z zastrzeżeniem

ust. 6.

4.

Marszałek województwa zarządza ruchem na drogach wojewódzkich, z zastrzeżeniem ust.

6.

5.

Starosta zarządza ruchem na drogach powiatowych i gminnych, z zastrzeżeniem ust. 6.

6.

Prezydent miasta zarządza ruchem na drogach publicznych położonych w miastach na prawach

powiatu i w mieście stołecznym Warszawie, z wyjątkiem autostrad i dróg ekspresowych.

7.

Zarządzanie ruchem na drogach w strefie zamieszkania, z wyjątkiem dróg publicznych,

należy do podmiotów zarządzających tymi drogami.

8.

Generalny Dyrektor Dróg Publicznych może powierzyć zadania w zakresie zarządzania

ruchem na drogach krajowych marszałkowi województwa.

9.

Drogami krajowymi, wojewódzkimi, powiatowymi i gminnymi są drogi publiczne określone

zgodnie z przepisami o drogach publicznych.

10.

Organy sprawujące nadzór nad zarządzaniem ruchem na drogach mogą nakazać zmianę organizacji

ruchu ze względu na ważny interes ogólnospołeczny lub konieczność zapewnienia ruchu

tranzytowego.

11.

Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

wewnętrznych, może w uzasadnionych przypadkach wprowadzić, w drodze rozporządzenia,

okresowe ograniczenia ruchu pojazdów na drogach lub zakaz ruchu niektórych rodzajów

pojazdów.

12.

Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

wewnętrznych oraz Ministrem Obrony Narodowej, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

warunki zarządzania ruchem na drogach.

”

;

3)

w art. 61 ust. 12 otrzymuje brzmienie

„

12.

Zezwolenie na przejazd, o którym mowa w ust. 11, wydaje, po uzgodnieniu z właściwymi

dla trasy przejazdu zarządami dróg

1)

starosta (prezydent miasta) - jeżeli miejsce rozpoczęcia i zakończenia przejazdu znajduje

się odpowiednio na obszarze powiatu albo na obszarze miasta na prawach powiatu, a

także miasta stołecznego Warszawy,

2)

marszałek województwa - jeżeli miejsce rozpoczęcia i zakończenia przejazdu znajduje

się na obszarze różnych powiatów położonych w tym samym województwie,

3)

Generalny Dyrektor Dróg Publicznych lub upoważniona przez niego państwowa jednostka

organizacyjna - jeżeli miejsce rozpoczęcia i zakończenia przejazdu znajduje się na

obszarze różnych województw lub trasa przejazdu przekracza granice państwa.

”

;

4)

w art. 65

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje się po

1)

zasięgnięciu opinii właściwego ze względu na miejsce przeprowadzenia imprezy komendanta

wojewódzkiego Policji,

2)

uzgodnieniu warunków przeprowadzenia imprezy z organami zarządzającymi ruchem na drogach,

na których impreza się odbywa.

”

,

b)

skreśla się ust. 3;

5)

w art. 77 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Kartę pojazdu dla pojazdu sprowadzonego z zagranicy i tam zarejestrowanego wydaje

za opłatą właściwy w sprawach rejestracji starosta przy pierwszej rejestracji pojazdu

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

”

;

6)

w art. 79

a)

w ust. 1 w pkt 3 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje pkt 4 i 5 w brzmieniu

„

4)

zniszczenia (kasacji) pojazdu za granicą,

5)

udokumentowanej trwałej i zupełnej utraty pojazdu.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, warunkiem wyrejestrowania pojazdu jest

wniesienie przez właściciela pojazdu opłaty na rzecz gminy na realizację zadań, o

których mowa w art. 3 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku

w gminach (Dz. U. Nr 132, poz. 622 oraz z 1997 r. Nr 60, poz. 369 i Nr 121, poz. 770).

”

,

c)

dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze rozporządzenia,

wysokość opłaty, o której mowa w ust. 1a, uwzględniając w szczególności koszty ponoszone

przez gminy w związku z usuwaniem utraconego pojazdu.

”

;

7)

w art. 98 po ust. 3 dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Przepisy ust. 1 i 2 nie dotyczą karty rowerowej i motorowerowej. W razie utraty takiego

dokumentu lub jego zniszczenia wtórnik wydaje organ, który wydał ten dokument.

”

;

8)

w art. 109 w ust. 3 wyrazy „które do dnia 31 grudnia 1998 r. było siedzibą wojewody” zastępuje się wyrazami „w którym do dnia 31 grudnia 1998 r. funkcjonował wojewódzki ośrodek ruchu drogowego”;

9)

w art. 116

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Zarząd województwa tworzy, po uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw transportu,

wojewódzkie ośrodki ruchu drogowego na obszarze województwa.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Ośrodek jest samorządową wojewódzką osobą prawną.

”

;

10)

w art. 119 w ust. 5 wyraz „wojewody” zastępuje się wyrazami „zarządu województwa”;

11)

w art. 140 w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

niepoddania się

a)

sprawdzeniu kwalifikacji w trybie określonym w art. 114 pkt 1,

b)

badaniu lekarskiemu w trybie określonym w art. 122 ust. 1 pkt 3 lub 4,

c)

badaniu psychologicznemu w trybie określonym w art. 124 ust. 1 pkt 5.

”

;

12)

w art. 150

a)

w ust. 1 po wyrazie „wymiany” dodaje się wyrazy „dokonywanej na koszt osoby uprawnionej”,

b)

w ust. 2 na końcu dodaje się wyrazy „oraz wysokość opłat za ich wymianę”.

Ochotnicze hufce pracy wykonują we współdziałaniu z jednostkami samorządu terytorialnego

zadania państwa w zakresie kształcenia, zatrudnienia i wychowania młodzieży, a w szczególności

1)

prowadzenie działalności wychowawczej, profilaktycznej i resocjalizacyjnej oraz udzielanie

pomocy młodzieży zagrożonej bezrobociem, niedostosowanej społecznie oraz wymagającej

specjalnej troski i oddziaływań,

2)

organizowanie zatrudnienia młodzieży,

3)

tworzenie warunków uzyskania oraz podwyższenia kwalifikacji zawodowych i ogólnych,

a także przekwalifikowania zawodowego młodzieży.

W ustawie z dnia 27 czerwca 1997 r. o odpadach

(Dz. U. Nr 96, poz. 592, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 113, poz. 715 oraz z 1999 r. Nr 101, poz. 1178) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 29 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Wytwarzający odpady, który buduje lub utrzymuje obiekt zaliczany na podstawie odrębnych

przepisów do inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi, jest

obowiązany przedstawiać wojewodzie informacje, o których mowa w ust. 1.

”

;

2)

użyte w art. 21 ust. 5, art. 22 ust. 1, art. 37 ust. 1 i art. 57 ust. 2 w liczbie

pojedynczej i mnogiej wyrazy „organ właściwy w sprawach nadzoru budowlanego” zastępuje się użytymi w odpowiedniej liczbie wyrazami „właściwy organ administracji

architektoniczno-budowlanej”.

1.

Zadania, o których mowa w art. 43, realizowane są przez Komendę Główną Ochotniczych

Hufców Pracy, wojewódzkie komendy ochotniczych hufców pracy oraz podległe im jednostki

organizacyjne.

2.

Współdziałanie ochotniczych hufców pracy z jednostkami samorządu terytorialnego odbywa

się na zasadach określonych w zawieranych umowach lub porozumieniach określających

cele i zadania do realizacji na rzecz młodzieży oraz wzajemne zobowiązania.

W ustawie z dnia 20 sierpnia 1997 r. o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich

(Dz. U. Nr 123, poz. 774 i z 1998 r. Nr 106, poz. 668) w art. 23 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Starosta, po zasięgnięciu opinii właściwej izby rolniczej albo właściwego związku

hodowców prowadzącego księgę lub rejestr hodowlany, wydaje na wniosek hodowcy, na

czas określony, decyzję o dopuszczeniu reproduktora do rozrodu naturalnego.

”

Minister właściwy do spraw pracy określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zadania

oraz organizację i szczegółowe zasady funkcjonowania ochotniczych hufców pracy.

W ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt

(Dz. U. Nr 111, poz. 724 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 113, poz. 715) w art. 7 wprowadza się następujące zmiany

1)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Zwierzę traktowane w sposób określony w art. 6 ust. 2 może być czasowo odebrane właścicielowi

lub opiekunowi na podstawie decyzji wójta, burmistrza (prezydenta miasta) i przekazane

do schroniska dla zwierząt albo pod opiekę innej osoby lub instytucji. Decyzja podejmowana

jest z urzędu lub na wniosek Policji, lekarza weterynarii albo inspektora Towarzystwa

Opieki nad Zwierzętami w Polsce lub upoważnionego przedstawiciela innej organizacji

społecznej o podobnym statutowym celu działania.

”

;

2)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Od decyzji, o której mowa w ust. 1, przysługuje prawo wniesienia odwołania do samorządowego

kolegium odwoławczego w terminie 3 dni od daty doręczenia decyzji. Samorządowe kolegium

odwoławcze rozpoznaje odwołanie w terminie 7 dni.

”

;

3)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Odebrane zwierzę podlega zwrotowi, jeżeli sąd nie orzeknie w trybie art. 35 ust. 3

przepadku zwierzęcia, a także jeżeli postępowanie karne w tej sprawie zostanie umorzone.

”

1.

Osobom, o których mowa w art. 42, które ze swojej winy naruszyły przepisy art. 42

ust. 3, można

1)

udzielić upomnienia,

2)

udzielić nagany z wpisem do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia zawodowe,

3)

zawiesić wykonywanie uprawnień zawodowych na okres od 6 miesięcy do jednego roku,

4)

zawiesić wykonywanie uprawnień zawodowych do czasu ponownego złożenia egzaminu z wynikiem

pozytywnym,

5)

odebrać uprawnienia zawodowe, z możliwością ubiegania się o ponowne ich uzyskanie

po upływie 3 lat od dnia ich odebrania.

2.

W sprawach wymienionych w ust. 1 orzeka, w drodze decyzji, Główny Geodeta Kraju na

wniosek wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego.

3.

W przypadku utraty zdolności do czynności prawnych przez osoby, o których mowa w art.

42, albo skazania ich za przestępstwa przeciwko mieniu, obrotowi gospodarczemu, wiarygodności

dokumentów, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, za przestępstwa skarbowe

oraz inne przestępstwa mające znaczenie ze względu na wykonywany zawód - o pozbawieniu

uprawnień zawodowych orzeka Główny Geodeta Kraju w drodze decyzji.

4.

Na decyzje, o których mowa w ust. 2 i 3, przysługuje skarga do sądu administracyjnego

w trybie określonym w odrębnych przepisach.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o finansowaniu dróg publicznych

(Dz. U. Nr 123, poz. 780 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 150, poz. 983) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

W granicach miasta stołecznego Warszawy zadania związane z budową, modernizacją, utrzymaniem

i ochroną dróg publicznych

1)

krajowych, z wyjątkiem autostrad i dróg ekspresowych,

2)

wojewódzkich i powiatowych

- oraz zarządzaniem tymi drogami są finansowane z budżetu tego miasta.

”

;

2)

w art. 3 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Wydatki związane z budową, modernizacją, utrzymaniem i ochroną dróg publicznych, o

których mowa w art. 2 ust. 1, 3 i 3a, oraz zarządzaniem tymi drogami ustala się w

ustawie budżetowej w wysokości nie niższej niż 35% planowanych na dany rok wpływów

z podatku akcyzowego od paliw silnikowych.

”

;

3)

w art. 4

a)

w ust. 1 w pkt 2 po wyrazach „ust. 3” dodaje się wyrazy „i ust. 3a”,

b)

dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Środki na wydatki związane z budową, modernizacją, utrzymaniem i ochroną dróg publicznych,

o których mowa w art. 2 ust. 3a, oraz zarządzaniem tymi drogami przekazywane są w

formie dotacji celowej, ustalonej na zasadach i w trybie określonych w odrębnych przepisach.

”

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych

(Dz. U. Nr 133, poz. 883) w art. 43 w ust. 1 w pkt 6 po wyrazach „rad gmin,” dodaje się wyrazy „rad powiatów i sejmików województw,”.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o warunkach wykonywania krajowego drogowego przewozu

osób

(Dz. U. Nr 141, poz. 942 i Nr 158, poz. 1045, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 1999 r. Nr 86, poz. 963 i Nr 91, poz. 1043) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 8 w ust. 2

a)

w pkt 3 kropkę zastępuje się przecinkiem oraz dodaje się wyraz „lub”,

b)

dodaje się pkt 4 w brzmieniu

„

4)

pojazdu lub numeru rejestracyjnego pojazdu zgłoszonego do przewozu.

”

;

2)

w art. 12a w ust. 5 skreśla się pkt 1 i 2.

W ustawie z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej

(Dz. U. z 1999 r. Nr 82, poz. 928) wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 4 dodaje się art. 4a w brzmieniu

„

Art. 4a.

1.

Minister kierujący działem administracji rządowej jest właściwy w sprawach uznawania

kwalifikacji w zawodach regulowanych należących do tego działu.

2.

Uznawanie kwalifikacji w zawodach regulowanych oznacza uznawanie tych kwalifikacji

w znaczeniu przewidzianym w Unii Europejskiej.

3.

Minister kierujący działem administracji rządowej może, w drodze rozporządzenia, upoważnić

do wykonywania zadania określonego w ust. 1 jednostkę organizacyjną podległą ministrowi,

samorząd zawodowy, organizację gospodarczą lub organ rejestrowy.

”

;

2)

w art. 15 w ust. 2 skreśla się wyrazy „oraz związków i organizacji sportowych”;

3)

w art. 20 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania koordynuje uznawanie kwalifikacji

zawodowych w Polsce oraz podejmuje działania mające na celu udostępnianie informacji

o uznawaniu tych kwalifikacji.

”

;

4)

w art. 26 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego koordynuje uznawanie dyplomów szkół

wyższych oraz podejmuje działania mające na celu udostępnianie informacji o uznawaniu

tych dyplomów.

”

W ustawie z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa

(Dz. U. Nr 91, poz. 576, Nr 155, poz. 1014, Nr 160, poz. 1060 i Nr 162, poz. 1126) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 8 dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Porozumienia, o których mowa w ust. 2, podlegają ogłoszeniu w wojewódzkim dzienniku

urzędowym.

”

;

2)

w art. 20

a)

w ust. 1 po wyrazach „bezwzględną większością głosów,” dodaje się wyrazy „w obecności co najmniej połowy ustawowego składu sejmiku,”

b)

dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Odwołanie przewodniczącego i wiceprzewodniczącego sejmiku województwa następuje na

wniosek co najmniej 1/4 ustawowego składu sejmiku województwa, w trybie określonym

odpowiednio w ust. 1 i 2.

”

;

3)

w art. 31 w ust. 4 po wyrazie „połowy” dodaje się wyraz „ustawowego”;

4)

w art. 46 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Decyzje wydane przez zarząd województwa w sprawach z zakresu administracji publicznej

podpisuje marszałek. W decyzji wymienia się imiona i nazwiska członków zarządu, którzy

brali udział w wydaniu decyzji.

”

;

5)

w art. 57 dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Zarząd województwa może upoważnić pracowników urzędu marszałkowskiego do składania

oświadczeń woli związanych z prowadzeniem bieżącej działalności województwa.

”

;

6)

w art. 77 w ust. 1 skreśla się wyrazy „uzyskaną za pośrednictwem wojewody”;

7)

w art. 82

a)

ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

O nieważności uchwały organu samorządu województwa, w całości lub w części, orzeka

organ nadzoru w ciągu 30 dni od dnia jej doręczenia. Organ nadzoru, wszczynając postępowanie

w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały, może wstrzymać jej wykonanie.

3.

Na rozstrzygnięcie organu nadzoru organ samorządu województwa może w ciągu 30 dni

od dnia doręczenia rozstrzygnięcia nadzorczego złożyć skargę do sądu administracyjnego.

Sąd administracyjny wyznacza rozprawę nie później niż w ciągu 30 dni od dnia wniesienia

skargi do sądu.

”

,

b)

dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

”

;

8)

w art. 83 w ust. 1 wyrazy „nie uchylił jej” zastępuje się wyrazami „nie podjął rozstrzygnięcia nadzorczego”;

9)

w art. 89

a)

w ust. 2 wyrazy „Marszałek województwa” zastępuje się wyrazami „Przewodniczący sejmiku województwa”,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Akty prawa miejscowego wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, chyba

że ustawa lub akt prawa miejscowego stanowi inaczej.

”

W ustawie z dnia 5 czerwca 1998 r. o administracji rządowej w województwie

(Dz. U. Nr 91, poz. 577 i z 1999 r. Nr 70, poz. 778) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 33

a)

w ust. 1 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje wyrazy „a także kierownikom państwowych osób prawnych i innych państwowych jednostek organizacyjnych

funkcjonujących na obszarze województwa.”,

b)

w ust. 2 pierwsze zdanie otrzymuje brzmienie

„

Powierzenie następuje na podstawie porozumienia wojewody odpowiednio z zarządem gminy,

powiatu, województwa lub kierownikiem państwowej osoby prawnej albo innej państwowej

jednostki organizacyjnej, o której mowa w ust. 1.

”

;

2)

w art. 43 w ust. 2 po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu

„

4a)

porozumienia w sprawie wykonywania zadań publicznych zawarte

a)

między jednostkami samorządu terytorialnego,

b)

między jednostkami samorządu terytorialnego i organami administracji rządowej,

”

;

3)

w załączniku do ustawy

a)

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

izby skarbowe, urzędy skarbowe, inspektorzy kontroli skarbowej,

”

b)

skreśla się pkt 6.

W ustawie z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym

(Dz. U. Nr 91, poz. 578 i Nr 155, poz. 1014) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4 w ust. 1 pkt 11 otrzymuje brzmienie

„

11)

administracji architektoniczno-budowlanej,

”

;

2)

w art. 5 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Porozumienia, o których mowa w ust. 1 i 2, podlegają ogłoszeniu w wojewódzkim dzienniku

urzędowym.

”

;

3)

w art. 12 po pkt 9 dodaje się pkt 9a w brzmieniu

„

9a)

podejmowanie uchwał w sprawach współpracy ze społecznościami lokalnymi innych państw

oraz przystępowania do międzynarodowych zrzeszeń społeczności lokalnych,

”

;

4)

w art. 38 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Decyzje wydane przez zarząd powiatu z zakresu administracji publicznej podpisuje starosta.

W decyzji wymienia się imiona i nazwiska członków zarządu, którzy brali udział w wydaniu

decyzji.

”

;

5)

po art. 77 dodaje się art. 77a w brzmieniu

„

Art. 77a.

Organy nadzoru mają prawo żądania informacji i danych dotyczących organizacji i funkcjonowania

powiatu, niezbędnych do wykonywania przysługujących im uprawnień nadzorczych.

”

;

6)

w art. 91 dodaje się ust. 6 w brzmieniu

„

6.

Ilekroć w odrębnych przepisach jest mowa o staroście, rozumie się przez to również

prezydenta miasta na prawach powiatu.

”

W ustawie z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje

organów administracji publicznej - w związku z reformą ustrojową państwa

(Dz. U. Nr 106, poz. 668 oraz Nr 162, poz. 1115 i poz. 1126) w art. 149 wyrazy „Prezes Rady Ministrów lub minister ogłosi” zastępuje się wyrazami „Właściwi ministrowie, do dnia 30 czerwca 2000 r., ogłoszą”.

W ustawie z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące

administrację publiczną

(Dz. U. Nr 133, poz. 872 i Nr 162, poz. 1126 oraz z 2000 r. Nr 6, poz. 70) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 17 w ust. 5 dodaje się drugie zdanie w brzmieniu

„

W porozumieniu określa się w szczególności organ właściwy do dokonania czynności w

sprawach z zakresu prawa pracy oraz składniki wynagrodzenia i ich wysokość.

”

;

2)

w art. 19 dodaje się ust. 6 i 7 w brzmieniu

„

6.

Prezes Krajowego Urzędu Pracy rozlicza środki budżetowe za 1999 r. - na podstawie

sprawozdań własnych oraz powiatowych i wojewódzkich urzędów pracy, sporządzonych i

przekazanych przez powiatowe i wojewódzkie urzędy pracy przejęte z dniem 1 stycznia

2000 r. przez jednostki samorządu terytorialnego - według podległości obowiązującej

w roku 1999.

7.

Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia, tryb rozliczania środków budżetowych

za rok 1999 oraz szczególne zasady i tryb sporządzania i przekazywania sprawozdań

budżetowych za rok 1999, a także szczególne zasady i terminy przeprowadzania inwentaryzacji

przez dotychczasowe urzędy pracy, o których mowa w ust. 2 i 4.

”

;

3)

po art. 19 dodaje się art. 19a-19h w brzmieniu

„

Art. 19a.

1.

Powiatowy urząd pracy, działający w dniu wejścia w życie ustawy z dnia 21 stycznia

2000 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z funkcjonowaniem administracji publicznej

(Dz. U. Nr 12, poz. 136) na obszarze przekraczającym granice jednego powiatu lub miasta

na prawach powiatu, staje się powiatowym urzędem pracy działającym pod zwierzchnictwem

prezydenta miasta na prawach powiatu lub starosty właściwego ze względu na siedzibę

powiatowego urzędu pracy.

2.

W przypadkach określonych w ust. 1 powiatowy urząd pracy wykonuje zadania na dotychczasowym

obszarze działania na rzecz organów zatrudnienia w jednostkach samorządu terytorialnego,

o których mowa w tym przepisie.

3.

Powołania i odwołania kierownika powiatowego urzędu pracy oraz jego zastępców dokonują

wspólnie, w drodze porozumienia, prezydenci miast na prawach powiatu i starostowie

określeni w ust. 1. W porozumieniu określa się w szczególności organ właściwy do dokonania

czynności w sprawach z zakresu prawa pracy oraz składniki wynagrodzenia i ich wysokość.

Przepis art. 17 ust. 6 stosuje się odpowiednio.

4.

Przepisów ust. 1 i 3 nie stosuje się w przypadku, gdy powiaty i miasta na prawach

powiatu określone w ust. 1 zawarły porozumienia, o których mowa w art. 26 ust. 2 pkt

2, lub właściwy wojewoda dokonał podziału powiatowego urzędu pracy w trybie art. 26

ust. 4.

5.

W przypadkach określonych w ust. 1 tworzy się jedną powiatową radę zatrudnienia, której

przewodniczącym jest odpowiednio prezydent miasta na prawach powiatu lub starosta

powiatu, w którym nie ma siedziby powiatowego urzędu pracy.

6.

W przypadku określonym w ust. 5 powiatowa rada zatrudnienia składa się z 16 osób powołanych

w równych częściach przez zainteresowane organy zatrudnienia. Przepis art. 10 ust.

3 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu stosuje się odpowiednio.

7.

W przypadkach określonych w ust. 1, gdy powiatowy urząd pracy działa na obszarze przekraczającym

granice dwóch powiatów, powiatowa rada zatrudnienia składa się z 24 osób powoływanych

zgodnie z zasadami określonymi w ust. 6. Funkcję przewodniczącego tej rady pełnią

kolejno starostowie obu powiatów przez dwa lata w ramach jednej kadencji, przy czym

pierwszym przewodniczącym jest starosta powiatu o mniejszej liczbie mieszkańców.

8.

W przypadkach określonych w ust. 1 organy zatrudnienia, o których mowa w tym przepisie,

mogą udzielić kierownikowi lub innemu pracownikowi pełnomocnictwa do prowadzenia spraw

w ich imieniu, w tym do wydawania decyzji administracyjnych.

Art. 19b.

1.

Właściwi kierownicy powiatowych urzędów pracy i dyrektorzy wojewódzkich urzędów pracy

stają się odpowiednio następcami prawnymi kierowników rejonowych urzędów pracy i dyrektorów

wojewódzkich urzędów pracy w umowach i porozumieniach zawartych do dnia 31 grudnia

1998 r.

2.

Właściwi starostowie i marszałkowie województw stają się odpowiednio następcami prawnymi

kierowników powiatowych urzędów pracy i dyrektorów wojewódzkich urzędów pracy w umowach

i porozumieniach zawartych do dnia 31 grudnia 1999 r.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się również do postępowania przed sądami i w postępowaniu

egzekucyjnym.

Art. 19c.

Postępowania toczące się przed organami zatrudnienia w sprawach indywidualnych wszczętych

i nie zakończonych do dnia 31 grudnia 1999 r., przechodzących do właściwości organów

powiatów i samorządów województw, przejmują starostowie i marszałkowie województw,

jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej, z tym że

1)

wszystkie czynności podjęte w postępowaniu do dnia 31 grudnia 1999 r., a także decyzje

administracyjne pozostają w mocy,

2)

odwołania od decyzji wydanych w pierwszej instancji przez dyrektorów wojewódzkich

urzędów pracy do dnia 31 grudnia 1999 r., w tym w sprawach przechodzących do właściwości

starostów, rozpatruje Prezes Krajowego Urzędu Pracy,

3)

odwołania od decyzji wydanych przez kierowników powiatowych urzędów pracy do dnia

31 grudnia 1999 r. w sprawach przechodzących do właściwości starostów rozpatruje wojewoda.

Art. 19d.

1.

Dyrektorzy dotychczasowych wojewódzkich urzędów pracy i ich zastępcy oraz kierownicy

dotychczasowych powiatowych urzędów pracy i ich zastępcy z dniem wejścia w życie ustawy,

o której mowa w art. 19a ust. 1, stają się odpowiednio dyrektorami wojewódzkich urzędów

pracy i ich zastępcami oraz kierownikami powiatowych urzędów pracy i ich zastępcami.

2.

Stosunek pracy z dyrektorami dotychczasowych wojewódzkich urzędów pracy i ich zastępcami

oraz kierownikami dotychczasowych powiatowych urzędów pracy i ich zastępcami - wygasa

z dniem 30 czerwca 2000 r. Przepisy art. 57 i 58 stosuje się odpowiednio.

Art. 19e.

1.

Znosi się komisje dyscyplinarne I i II instancji, działające na podstawie przepisów

o pracownikach urzędów państwowych, powołane do orzekania w sprawach dyscyplinarnych

dotyczących pracowników powiatowych i wojewódzkich urzędów pracy oraz kierowników

powiatowych urzędów pracy i ich zastępców, a także dyrektorów wojewódzkich urzędów

pracy i ich zastępców.

2.

Wszystkie czynności podjęte w postępowaniu dyscyplinarnym do dnia wejścia w życie

ustawy, o której mowa w art. 19a ust. 1, a także orzeczenia komisji, o których mowa

w ust. 1, pozostają w mocy.

3.

Odwołania od orzeczeń wydanych do dnia wejścia w życie ustawy, o której mowa w art.

19a ust. 1, przez komisje dyscyplinarne I instancji, działające w wojewódzkich urzędach

pracy, rozpatruje Prezes Krajowego Urzędu Pracy.

4.

Komisje dyscyplinarne działające odpowiednio przy staroście lub marszałku województwa

przejmą postępowania dyscyplinarne wszczęte przed dniem wejścia w życie ustawy, o

której mowa w art. 19a ust. 1, przez komisje, o których mowa w ust. 1.

5.

Postanowienia ust. 4 stosuje się odpowiednio do postępowań prowadzonych przez rzeczników

dyscyplinarnych.

Art. 19f.

1.

Działalność wojewódzkich urzędów pracy w 2000 r. finansowana jest z dotacji celowej

przekazanej z budżetu państwa na realizację bieżących zadań własnych samorządu województwa,

a także z innych źródeł określonych w odrębnych przepisach.

2.

Działalność powiatowych urzędów pracy w 2000 r. finansowana jest z dotacji celowej

przekazanej z budżetu państwa na realizację zadań własnych powiatu, a także z innych

źródeł określonych w odrębnych przepisach.

Art. 19g.

1.

Powiatowe i wojewódzkie urzędy pracy przejęte z dniem 1 stycznia 2000 r. przez jednostki

samorządu terytorialnego sporządzają sprawozdania Rb-30 za rok 1999 z wykonania otrzymanych

środków Funduszu Pracy zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami i przekazują

Prezesowi Krajowego Urzędu Pracy.

2.

Prezes Krajowego Urzędu Pracy sporządza sprawozdanie Rb-30 za rok 1999 z wykonania

planu finansowego Funduszu Pracy zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami.

Art. 19h.

Ilekroć w dotychczasowych przepisach jest mowa o dyrektorach wojewódzkich urzędów

pracy oraz kierownikach powiatowych urzędów pracy, należy przez to rozumieć odpowiednio

marszałków województw oraz starostów.

”

;

4)

skreśla się art. 20;

5)

w art. 23 skreśla się ust. 6;

6)

w art. 47 w ust. 2 wyrazy „30 listopada 1998 r.” zastępuje się wyrazami „30 czerwca 2000 r.”;

7)

w art. 49 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Do czasu, o którym mowa w ust. 1 i 2, do zadań ministra właściwego do spraw kultury

i ochrony dziedzictwa narodowego należy

1)

zakładanie i prowadzenie publicznych szkół artystycznych, z wyjątkiem szkół artystycznych

prowadzonych przez gminę,

2)

udzielanie i cofanie zezwolenia na założenie szkoły artystycznej przez osobę prawną

lub fizyczną oraz udzielanie dotacji tym szkołom,

3)

prowadzenie ewidencji niepublicznych szkół artystycznych, nadawanie tym szkołom uprawnień

szkoły publicznej oraz udzielanie im dotacji.

”

;

8)

w art. 69 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa w terminie do dnia 30 czerwca 2000 r. przekaże

1)

samorządom województw - nieodpłatnie własność akcji i udziałów należących do Skarbu

Państwa w agencjach właściwych w sprawach rozwoju regionalnego, których siedziby znajdują

się na obszarze województwa,

2)

powiatom - nieodpłatnie własność akcji i udziałów należących do Skarbu Państwa w agencjach

rozwoju lokalnego o znaczeniu lokalnym, których udziałowcami lub akcjonariuszami są

gminy, obejmujących zasięgiem działania obszar jednego lub kilku powiatów; przekazanie

akcji i udziałów dotyczy tych powiatów, na których obszarze działają gminy, udziałowcy

lub akcjonariusze danej agencji, a parytet podziału akcji lub udziałów ustalany jest

proporcjonalnie do liczby ludności w tych powiatach, jeżeli agencja działa na terenie

więcej niż jednego powiatu.

”

;

9)

w art. 72 w ust. 1 wyrazy „31 grudnia 1999 r.” zastępuje się wyrazami „31 grudnia 2000 r.”;

10)

w art. 96 w ust. 1

a)

w zdaniu wstępnym po wyrazach „właściwości organów” dodaje się wyraz „gmin,”, a po wyrazie „przejmują” dodaje się wyraz „wójtowie,”

b)

w pkt 3 po wyrazie „właściwości” dodaje się wyrazy „gmin i”.

W ustawie z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych

(Dz. U. Nr 155, poz. 1014, z 1999 r. Nr 38, poz. 360, Nr 49, poz. 485, Nr 70, poz. 778 i Nr 110, poz. 1255 oraz z 2000 r. Nr 6, poz. 69) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 17 wyraz „ustawą” zastępuje się wyrazem „ustawami”;

2)

w art. 32 w pkt 5 po wyrazach „spraw wewnętrznych” stawia się przecinek i dodaje wyrazy

„Szefa Urzędu Ochrony Państwa”;

3)

w art. 69 w ust. 4 w pkt 1 lit. d) wyraz „oraz” zastępuje się wyrazami „, w tym”;

4)

w art. 71 w ust. 1 po wyrazie „publicznych” stawia się przecinek i dodaje wyrazy „w

tym fundacje i stowarzyszenia”;

5)

w art. 96 w ust. 2 wyrazy „w jakiejkolwiek podziałce klasyfikacji wydatków ujętej” zastępuje się wyrazami „w jakimkolwiek rozdziale klasyfikacji wydatków ujętym”;

6)

w art. 112 w ust. 2 w pkt 5 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje pkt 6 w brzmieniu

„

6)

wolnych środków jako nadwyżki środków pieniężnych na rachunku bieżącym budżetu jednostki

samorządu terytorialnego, wynikającej z rozliczeń kredytów i pożyczek z lat ubiegłych.

”

;

7)

art. 200 otrzymuje brzmienie

„

Art. 200.

Jednostki organizacyjne podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, Ministrowi

Obrony Narodowej oraz Szefowi Urzędu Ochrony Państwa dostosują w terminie do dnia

31 grudnia 2000 r. obowiązujące w nich zasady rachunkowości do postanowień art. 14.

”

W ustawie z dnia 8 stycznia 1999 r. - Przepisy wprowadzające reformę ustroju szkolnego

(Dz. U. Nr 12, poz. 96) w art. 12

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Niepubliczne przedszkola i szkoły, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, otrzymują dotacje

w wysokości i na zasadach określonych w art. 90 ust. 3 ustawy, o której mowa w art.

1 ust. 1.

”

;

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Do dnia 31 grudnia 2000 r. niepubliczne szkoły artystyczne o uprawnieniach szkół publicznych

otrzymują, a niepubliczne szkoły artystyczne nie posiadające uprawnień szkół publicznych

mogą otrzymywać dotacje od ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa

narodowego. Dotacje dla niepublicznych szkół artystycznych o uprawnieniach szkół publicznych

przysługują w wysokości nie niższej niż 50% wydatków bieżących ponoszonych w publicznych

szkołach artystycznych tego samego typu w przeliczeniu na jednego ucznia.

”

;

c)

dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określa, w drodze

rozporządzenia, szczegółowe zasady udzielania dotacji, o których mowa w ust. 3, z

uwzględnieniem zakresu danych objętych wnioskiem o udzielenie dotacji, sposobu przekazywania

dotacji oraz jej rozliczania.

”

W ustawie z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych

(Dz. U. Nr 11, poz. 95) w art. 25 po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Materiały geodezyjne i kartograficzne, zawierające informacje niejawne stanowiące

tajemnicę służbową, oznaczone klauzulą «poufne», mogą podlegać ochronie przez okres

dłuższy niż określony w ust. 3 pkt 1.

”

1.

Prezes Krajowego Urzędu Pracy przekazuje samorządom województw i powiatom na wyodrębniony

rachunek środki Funduszu Pracy na finansowanie realizowanych zadań według algorytmu.

2.

Algorytm, o którym mowa w ust. 1, powinien uwzględniać niezbędne środki na wypłatę

zasiłków i innych obligatoryjnych świadczeń, a na finansowanie pozostałych zadań w

szczególności: stopę bezrobocia na obszarze poszczególnych powiatów, udział długotrwale

bezrobotnych oraz udział bezrobotnych absolwentów w ogólnej liczbie bezrobotnych.

3.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej

Rady Zatrudnienia oraz Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego algorytm,

o którym mowa w ust. 1, oraz szczegółowe zasady i terminy przekazywania środków z

Funduszu Pracy dla samorządów województw i powiatów, a także szczegółowe zasady i

terminy sporządzania przez zarządy województw i zarządy powiatów sprawozdań z wykorzystania

środków przekazanych z Funduszu Pracy.

Postępowanie scaleniowe lub wymienne wszczęte przed dniem wejścia w życie ustawy toczy

się na podstawie dotychczasowych zasad.

Dotychczasowe tereny zamknięte, które nie spełniają warunków zastrzeżenia ze względu

na obronność i bezpieczeństwo państwa, przestają być z dniem 1 stycznia 2001 r. terenami

zamkniętymi.

1.

Prezes Rady Ministrów ustali najpóźniej do dnia 30 kwietnia 2000 r., w drodze rozporządzenia,

wykaz kolejowych stacji sanitarno-epidemiologicznych oraz właściwe dla nich powiatowe

stacje sanitarno-epidemiologiczne, a także sposób i tryb podziału kolejowych stacji

sanitarno-epidemiologicznych, jeżeli obszar działania tych stacji obejmował więcej

niż jeden powiat.

2.

Z dniem 1 stycznia 2001 r.

1)

kolejowe stacje sanitarno-epidemiologiczne wchodzą w skład właściwych powiatowych

stacji sanitarno-epidemiologicznych,

2)

wygasają akty powołania kolejowych inspektorów sanitarnych,

3)

zadania i kompetencje Inspekcji Sanitarnej wykonywane dotychczas przez kolejowych

inspektorów sanitarnych przejmują właściwi powiatowi inspektorzy sanitarni,

4)

pracownicy kolejowych stacji sanitarno-epidemiologicznych stają się pracownikami właściwych

powiatowych stacji sanitarno-epidemiologicznych,

5)

budynki, urządzenia oraz inne składniki mienia, będące we władaniu kolejowych stacji

sanitarno-epidemiologicznych, przechodzą we władanie właściwych powiatowych stacji

sanitarno-epidemiologicznych na zasadach dotychczasowych,

6)

powiatowe stacje sanitarno-epidemiologiczne przejmują zobowiązania i należności kolejowych

stacji sanitarno-epidemiologicznych.

3.

Z dniem przejęcia kolejowych stacji sanitarno-epidemiologicznych przez powiatowe stacje

sanitarno-epidemiologiczne tracą moc wpisy kolejowych stacji sanitarno-epidemiologicznych

do rejestrów zakładów opieki zdrowotnej.

4.

Powiatowe stacje sanitarno-epidemiologiczne dostosują statuty oraz dokonają zmian

we wpisach do rejestru zakładów opieki zdrowotnej w terminie do dnia 31 maja 2001 r.

Z dniem wejścia w życie ustawy tracą moc akty powołania konsultantów regionalnych

wydane na podstawie dotychczasowych przepisów ustawy o zakładach opieki zdrowotnej.

Umowy o przekazanie środków z budżetu państwa niezbędnych do odbycia staży podyplomowych,

o których mowa w art. 15 ustawy o zawodzie lekarza, zawarte przez ministra właściwego

do spraw zdrowia na podstawie dotychczasowych przepisów, pozostają w mocy do końca

okresu, na jaki zostały zawarte, z tym że stroną staje się właściwy marszałek województwa.

1.

Istniejące w dniu wejścia w życie ustawy zespoły szkół, w skład których wchodzą gimnazjum

i szkoła podstawowa, która zgodnie z decyzją organu prowadzącego ma podlegać stopniowej

likwidacji, mogą funkcjonować do czasu pełnej likwidacji szkoły podstawowej, nie dłużej

jednak niż do dnia 31 sierpnia 2005 r.

2.

W przypadku braku możliwości zorganizowania gimnazjum w budynku jednej szkoły poszczególne

oddziały gimnazjum do dnia 31 sierpnia 2002 r. mogą mieścić się w budynkach kilku

szkół, pod warunkiem że znajdują się w tej samej miejscowości.

1.

Istniejące w dniu wejścia w życie ustawy publiczne domy dziecka, rodzinne domy dziecka,

pogotowia opiekuńcze, ogniska wychowawcze, świetlice lub kluby środowiskowe, młodzieżowe

ośrodki socjoterapii oraz placówki resocjalizacyjne - młodzieżowe ośrodki wychowawcze,

a także odpowiednie niepubliczne placówki opiekuńczo-wychowawcze, z zastrzeżeniem

ust. 3, stają się placówkami opiekuńczo-wychowawczymi w rozumieniu ustawy o pomocy

społecznej.

2.

Istniejące w dniu wejścia w życie ustawy publiczne specjalne ośrodki szkolno-wychowawcze

oraz odpowiednie niepubliczne placówki opiekuńczo-wychowawcze stają się placówkami,

o których mowa w art. 2 pkt 5 ustawy o systemie oświaty, a publiczne bursy szkolne

i domy wczasów dziecięcych oraz odpowiednie niepubliczne placówki opiekuńczo-wychowawcze

stają się placówkami, o których mowa w art. 2 pkt 7 powołanej ustawy.

3.

Niepubliczne placówki opiekuńczo-wychowawcze i resocjalizacyjne, utworzone i wpisane

do ewidencji na podstawie ustawy o systemie oświaty przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, działają do dnia 31 grudnia 2004 r. zgodnie z dotychczasowymi przepisami dotyczącymi

wpisywania i wykreślania z ewidencji placówek niepublicznych. Po tym terminie powiat

może zawrzeć z osobą prowadzącą placówkę umowę, o której mowa w art. 12a ust. 1 ustawy

o pomocy społecznej. Strony mogą uzgodnić wcześniejsze zawarcie tej umowy.

4.

Placówki opiekuńczo-wychowawcze i resocjalizacyjne, o których mowa w ust. 3, zapewniające

całodobową opiekę i wychowanie, otrzymują z budżetu powiatu dotację w wysokości równej

średnim wydatkom bieżącym ponoszonym w województwie na jednego wychowanka przez tego

samego typu placówki publiczne, nie większej jednak niż w kwocie odpowiadającej rzeczywistym

wydatkom bieżącym ponoszonym na jednego wychowanka w tej placówce, pomniejszonej o

opłaty wnoszone przez rodziców.

5.

Placówki, o których mowa w ust. 3, z wyjątkiem placówek opiekuńczo-wychowawczych i

resocjalizacyjnych zapewniających całodobową opiekę i wychowanie, otrzymują dotację

z budżetu powiatu w wysokości nie niższej niż 50% kwoty odpowiadającej średnim wydatkom

bieżącym ponoszonym w województwie na jednego wychowanka przez tego samego typu placówki

publiczne.

6.

Istniejącym przed dniem wejścia w życie ustawy niepublicznym ośrodkom adopcyjno-opiekuńczym

powiat właściwy ze względu na położenie ośrodka udziela dotacji w wysokości równej

średnim wydatkom bieżącym ponoszonym przez publiczny ośrodek adopcyjno-opiekuńczy,

w przeliczeniu na jedną prowadzoną sprawę.

7.

Od dnia 1 stycznia 2001 r. powiat właściwy ze względu na położenie ośrodka, o którym

mowa w ust. 6, może zawrzeć umowę w trybie art. 12a ust. 1 ustawy o pomocy społecznej.

8.

Do dnia 31 grudnia 2000 r. zadanie, o którym mowa w art. 10a pkt 11a ustawy o pomocy

społecznej, stanowi zadanie z zakresu administracji rządowej realizowane przez powiat.

9.

Do dnia 31 grudnia 2000 r. zadanie, o którym mowa w art. 10a pkt 11b ustawy o pomocy

społecznej, stanowi zadanie z zakresu administracji rządowej realizowane przez powiat.

10.

Ilekroć w przepisach ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich używa się określenia

„zakład wychowawczy, placówka oświatowo-wychowawcza, placówka pogotowia opiekuńczego”

- rozumie się przez to placówkę opiekuńczo-wychowawczą działającą na podstawie ustawy

o pomocy społecznej lub ośrodek szkolno-wychowawczy działający na podstawie ustawy

o systemie oświaty.

1.

Ochrona przed powodzią należy do zadań organów administracji rządowej, gminy, powiatu

oraz samorządu województwa.

2.

Utrzymanie magazynów przeciwpowodziowych, stanowiących mienie samorządu województwa,

należy do samorządu województwa, jako zadanie z zakresu administracji rządowej.

1.

W postępowaniach administracyjnych i sądowych, w których stroną jest Skarb Państwa,

wynikających z działalności państwowych jednostek organizacyjnych nie mających osobowości

prawnej, które

1)

przed dniem 1 stycznia 1999 r. uzyskały osobowość prawną lub zostały zlikwidowane

albo

2)

z dniem 1 stycznia 1999 r. zostały przejęte przez jednostkę samorządu terytorialnego,

Skarb Państwa reprezentuje wojewoda właściwy ze względu na siedzibę jednostki, z zastrzeżeniem

ust. 2.

2.

W postępowaniach, o których mowa w ust. 1, wynikających z działalności jednostek organizacyjnych

wymienionych w tym ustępie, które do dnia przekształcenia, likwidacji lub przejęcia

przez jednostkę samorządu terytorialnego były jednostkami podległymi terenowym organom

administracji rządowej ogólnej lub specjalnej, Skarb Państwa reprezentują właściwe

ze względu na siedzibę jednostki organy administracji rządowej zespolonej lub niezespolonej,

utworzone w wyniku przejęcia, przekształcenia lub zniesienia organów administracji

ogólnej lub specjalnej, albo których zakres zadań obejmuje zadania przejętych, przekształconych

lub zniesionych organów administracji rządowej.

1.

W postępowaniach administracyjnych i sądowych wynikających z wykonywania przez jednostki

samorządu terytorialnego zadań z zakresu administracji rządowej, określonych przez

ustawy lub powierzonych w drodze porozumienia, Skarb Państwa reprezentują jednostki

samorządu terytorialnego wykonujące te zadania.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się również w postępowaniach wynikających z wykonywania zadań

wymienionych w tym ustępie, które do dnia 31 grudnia 1998 r. były wykonywane przez

organy administracji rządowej.

1.

Minister właściwy do spraw zdrowia może powołać konsultantów krajowych spośród specjalistów

z poszczególnych dziedzin medycyny i farmacji wykonujących zadania opiniodawcze i

doradcze dla organów administracji rządowej, podmiotów tworzących zakłady opieki zdrowotnej,

zakładów opieki zdrowotnej oraz Kas Chorych.

2.

Wojewoda, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia, może powołać konsultantów

wojewódzkich spośród specjalistów w tych dziedzinach medycyny i farmacji, w których

zostali powołani konsultanci krajowi.

3.

Działalność konsultanta krajowego jest finansowana ze środków ministra właściwego

do spraw zdrowia, a działalność konsultanta wojewódzkiego - ze środków właściwego

wojewody.

4.

Minister właściwy do spraw zdrowia określa, w drodze rozporządzenia, tryb powoływania

konsultantów krajowych i wojewódzkich, ich szczegółowe zadania i uprawnienia, sposób

finansowania tych zadań oraz zakres współpracy pomiędzy konsultantami i organami,

które utworzyły zakłady opieki zdrowotnej, oraz pomiędzy konsultantem krajowym i wojewódzkim.

1.

Organy administracji rządowej, o których mowa w art. 65, mogą powierzać, w drodze

porozumienia, jednostkom samorządu terytorialnego oraz innym samorządowym osobom prawnym

reprezentowanie Skarbu Państwa w sprawach wymienionych w tym artykule.

2.

Do porozumienia, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów art. 33 i 34 ustawy

o administracji rządowej w województwie oraz przepisów ustawy o zamówieniach publicznych.

3.

Prowadzenie przez samorządowe osoby prawne spraw, o których mowa w ust. 1, nie stanowi

działalności gospodarczej tych osób.

Organy reprezentujące Skarb Państwa, o których mowa w art. 65 i art. 66, mogą ustanawiać

pełnomocników spośród adwokatów i radców prawnych bez zachowania trybu określonego

w ustawie o zamówieniach publicznych.

Państwowe jednostki organizacyjne i samorządowe jednostki organizacyjne obowiązane

są niezwłocznie przekazywać organom, o których mowa w art. 65 i art. 66, oraz ich

pełnomocnikom, na ich żądanie, znajdujące się w posiadaniu tych jednostek dokumenty

i informacje niezbędne dla ochrony interesów Skarbu Państwa, z uwzględnieniem przepisów

o ochronie informacji niejawnych.

1.

Jednostki samorządu terytorialnego otrzymują

1)

dotacje celowe z budżetu państwa na dofinansowanie bieżących zadań własnych związanych

z prowadzeniem instytucji kultury, przejętych w dniu 1 stycznia 1999 r.,

2)

dotacje na zadania objęte mecenatem państwa w dziedzinie kultury, wykonywane przez

instytucje kultury, dla których organizatorem jest jednostka samorządu terytorialnego.

2.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia

1)

zakres zadań objętych mecenatem państwa, o których mowa w ust. 1 pkt 2,

2)

szczegółowe zasady i tryb udzielania dotacji, o których mowa w ust. 1. Ustalając kwoty

dotacji, uwzględnia się w szczególności zasady przyjęte w budżecie państwa do określenia

wydatków na podobnego rodzaju zadania oraz sytuację finansową jednostek samorządu

terytorialnego.

1.

Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania określa, w drodze rozporządzenia

1)

rodzaje i szczegółowe zasady działania placówek publicznych, o których mowa w art.

2 pkt 3, 5 i 7, warunki pobytu dzieci i młodzieży w tych placówkach oraz może określić

wysokość i zasady odpłatności wnoszonej przez rodziców za pobyt ich dzieci w tych

placówkach,

2)

szczegółowe zasady działania publicznych poradni psychologiczno-pedagogicznych oraz

innych poradni specjalistycznych,

3)

szczegółowe zasady działania publicznych bibliotek pedagogicznych.

2.

Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, powinno uwzględniać realizację przez

placówki zadań i celów edukacyjnych, wychowawczych, rekreacyjnych oraz opiekuńczych,

a także zapewnienie warunków bezpieczeństwa wychowanków.

3.

Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, powinno uwzględniać realizację przez

poradnie zadań w zakresie udzielania pomocy dzieciom i młodzieży, w tym w wyborze

kierunku dalszego kształcenia i zawodu oraz wspierania rodziny.

4.

Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, powinno uwzględniać realizację przez

biblioteki pedagogiczne zadań w zakresie wspierania procesu kształcenia i doskonalenia

nauczycieli oraz pomocy bibliotekom szkolnym.

Do dotacji przekazywanych jednostkom samorządu terytorialnego w latach 1999 i 2000

na

1)

realizację zadań wynikających z Oświęcimskiego Strategicznego Programu Rządowego,

2)

dofinansowanie inwestycji realizowanych w 1998 r. przez ministrów i wojewodów

nie stosuje się ograniczeń określonych w art. 44 ust. 3 i 4 ustawy o dochodach jednostek

samorządu terytorialnego w latach 1999 i 2000.

Dzieciom i młodzieży pozbawionym całkowicie lub częściowo opieki rodzicielskiej, a

także dzieciom i młodzieży niedostosowanym społecznie organizuje się opiekę i wychowanie

na zasadach określonych w przepisach o pomocy społecznej.

Umowy dzierżawy obwodów łowieckich zawarte do dnia 31 grudnia 1998 r. przez wojewodów

pozostają w mocy do końca okresu, na jaki zostały zawarte, z tym że wydzierżawiającym

staje się powiat.

Magazyny przeciwpowodziowe będące mieniem Skarbu Państwa stają się mieniem samorządów

województw. Przepisy rozdziału 3 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące

administrację publiczną stosuje się odpowiednio.

Przepisy wykonawcze, wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie

upoważnień zmienianych w ustawach nowelizowanych tą ustawą, zachowują moc do dnia

30 czerwca 2000 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 71, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1999 r.,

2)

art. 5 pkt 6 i 8, art. 8 pkt 3, art. 25 pkt 26 i art. 29 pkt 2, które wchodzą w życie

z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 2000 r.,

3)

art. 24 pkt 6-10 i art. 41 pkt 2, które wchodzą w życie z dniem 1 kwietnia 2000 r.,

4)

art. 63 ust. 2, który wchodzi w życie z dniem 1 września 2000 r.,

5)

art. 2, art. 14 pkt 2 lit. a), c)-e), pkt 3, 4 i 5 lit. a), art. 15 pkt 10 lit. d),

art. 26 pkt 1, art. 30 pkt 1, art. 39 pkt 1 lit. a), art. 40 pkt 2 lit. b), art. 46

i art. 62, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.,

6)

art. 25 pkt 20, który wchodzi w życie z dniem 1 września 2001 r.

Organy nadzoru mają prawo żądania informacji i danych dotyczących organizacji i funkcjonowania

powiatu, niezbędnych do wykonywania przysługujących im uprawnień nadzorczych.

1.

Przedszkola i szkoły publiczne nie wymienione w art. 79 prowadzą gospodarkę finansową

według zasad określonych przez organ lub podmiot prowadzący szkołę.

2.

Przedszkola, o których mowa w ust. 1, otrzymują na każdego ucznia z budżetu gminy

dotację w wysokości równej wydatkom przewidzianym na jednego ucznia w przedszkolach

publicznych prowadzonych przez gminę.

3.

Szkoły, o których mowa w ust. 1, otrzymują na każdego ucznia dotację z budżetu jednostki

samorządu terytorialnego obowiązanej do prowadzenia odpowiedniego typu i rodzaju szkół,

w wysokości równej wydatkom przewidzianym na jednego ucznia w szkołach tego samego

typu i rodzaju prowadzonych przez tę jednostkę samorządu terytorialnego.

4.

Szczegółowe zasady udzielania dotacji, o których mowa w ust. 2 i 3, określa organ

stanowiący jednostki samorządu terytorialnego.

Jednostki organizacyjne podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, Ministrowi

Obrony Narodowej oraz Szefowi Urzędu Ochrony Państwa dostosują w terminie do dnia

31 grudnia 2000 r. obowiązujące w nich zasady rachunkowości do postanowień art. 14.