Oświadczenie rządowe z dnia 31 grudnia 1999 r. w sprawie ratyfikacji przez Rzeczpospolitą Polską Konwencji o jurysdykcji i wykonywaniu orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych, sporządzonej w Lugano dnia 16 września 1988 r.

Po zapoznaniu si´ z powy˝szà konwencjà, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oÊwiadczam, ˝e

— zosta∏a ona uznana za s∏usznà zarówno w ca∏oÊci, jak i ka˝de z postanowieƒ w niej zawartych,

— jest przyj´ta, ratyfikowana i potwierdzona, z zastrze˝eniem z∏o˝onym na podstawie artyku∏u Ib Protoko∏u

nr 1 do powy˝szej konwencji,

— b´dzie niezmiennie zachowywana.

Na dowód czego wydany zosta∏ akt niniejszy, opatrzony piecz´cià Rzeczypospolitej Polskiej.

Dano w Warszawie dnia 26 sierpnia 1999 r.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. KwaÊniewski

L.S.

Prezes Rady Ministrów: J. Buzek

133

OÂWIADCZENIE RZÑDOWE

z dnia 31 grudnia 1999 r.

w sprawie ratyfikacji przez Rzeczpospolità Polskà Konwencji o jurysdykcji i wykonywaniu

orzeczeƒ sàdowych w sprawach cywilnych i handlowych, sporzàdzonej w Lugano dnia 16 wrzeÊnia 1988 r.

Podaje si´ niniejszym do wiadomoÊci, ˝e zgodnie

z artyku∏em 61 ust´p 2 Konwencji o jurysdykcji i wykonywaniu orzeczeƒ sàdowych w sprawach cywilnych

i handlowych, sporzàdzonej w Lugano dnia 16 wrzeÊnia 1988 r., zosta∏ z∏o˝ony dnia 1 listopada 1999 r. Radzie Zwiàzkowej Szwajcarii, jako depozytariuszowi, dokument ratyfikacji przez Rzeczpospolità Polskà wymienionej konwencji.

W trakcie sk∏adania dokumentu ratyfikacyjnego dokonano na podstawie artyku∏u Ib Protoko∏u nr 1 zg∏oszenia zastrze˝enia w nast´pujàcym brzmieniu

„Rzeczpospolita Polska zastrzega sobie prawo do

nieuznawania i niewykonywania orzeczeƒ wydanych

w innych Umawiajàcych si´ Paƒstwach, je˝eli jurysdykcja sàdu paƒstwa pochodzenia wynikajàca z artyku∏u 16 punkt 1 litera b) opiera si´ wy∏àcznie na tym, ˝e

pozwany ma miejsce zamieszkania w paƒstwie pochodzenia i nieruchomoÊç po∏o˝ona jest na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.”

RównoczeÊnie, na podstawie artyku∏u 63 konwencji, z∏o˝ono oÊwiadczenie dotyczàce ni˝ej wymienionych artyku∏ów konwencji, w nast´pujàcym brzmieniu

„1. do artyku∏u 3 konwencji — w Rzeczypospolitej Polskiej nie majà zastosowania do osób okreÊlonych

w artykule 3 ust´p 1 konwencji — artyku∏y 1103

i 1110 kodeksu post´powania cywilnego,

2. do artyku∏u 32 konwencji — w Rzeczypospolitej

Polskiej wniosek o zezwolenie na wykonanie orzeczenia sàdu zagranicznego sk∏ada si´ do sàdu

okr´gowego,

3. do artyku∏u 37 konwencji

— w Rzeczypospolitej Polskiej Êrodek zaskar˝enia

od orzeczenia sàdu pierwszej instancji wnosi

si´ do sàdu apelacyjnego,

— w Rzeczypospolitej Polskiej od orzeczenia wydanego w nast´pstwie wniesienia Êrodka zaskar˝enia dopuszczalna jest tylko kasacja,

4. do artyku∏u 40 konwencji — w Rzeczypospolitej

Polskiej, je˝eli wniosek o zezwolenie na wykonanie orzeczenia sàdu zagranicznego zosta∏ oddalony, wnioskodawca mo˝e wnieÊç Êrodek zaskar˝enia do sàdu apelacyjnego,

5. do artyku∏u 41 konwencji — w Rzeczypospolitej

Polskiej, od orzeczenia wydanego w nast´pstwie

wniesienia Êrodka zaskar˝enia okreÊlonego w artykule 40 konwencji dopuszczalna jest tylko kasacja,

6. do artyku∏u 55 konwencji — konwencja z Lugano

zast´puje nast´pujàce umowy

— Umow´ mi´dzy Polskà Rzeczàpospolità Ludowà a Republikà Austrii o wzajemnych stosunkach w sprawach z zakresu prawa cywilnego

oraz o dokumentach, podpisanà w Wiedniu

dnia 11 grudnia 1963 r.,

— Umow´ mi´dzy Polskà Rzeczàpospolità Ludowà a Republikà Francuskà o prawie w∏aÊciwym, jurysdykcji i wykonywaniu orzeczeƒ

w zakresie prawa osobowego i rodzinnego,

sporzàdzonà w Warszawie dnia 5 kwietnia

1967 r.,

— Umow´ mi´dzy Polskà Rzeczàpospolità Ludowà a Republikà Greckà o pomocy prawnej

w sprawach cywilnych i karnych, podpisanà

w Atenach dnia 24 paêdziernika 1979 r.,

— Umow´ mi´dzy Polskà Rzeczàpospolità Ludowà a Republikà W∏oskà o pomocy sàdowej oraz

o uznawaniu i wykonywaniu wyroków w sprawach cywilnych, podpisanà w Warszawie dnia

28 kwietnia 1989 r.”

Zgodnie z artyku∏em 62 ust´p 3 niniejszej konwencji wchodzi ona w ˝ycie w stosunku do Rzeczypospolitej Polskiej dnia 1 lutego 2000 r.

JednoczeÊnie podaje si´ do wiadomoÊci, co nast´puje

1. Zgodnie z artyku∏em 61 ust´p 3 wymienionej

konwencji wesz∏a ona w ˝ycie dnia 1 stycznia 1992 r.

2. Nast´pujàce paƒstwa sta∏y si´ stronami wymienionej konwencji w ni˝ej podanych datach

Austria

Belgia

Dania

Finlandia

Francja

Grecja

Hiszpania

Irlandia

Islandia

Luksemburg

Niderlandy

Niemcy

Norwegia

Portugalia

Szwajcaria

Szwecja

W∏ochy

Zjednoczone Królestwo

Wielkiej Brytanii

i Irlandii Pó∏nocnej

1 wrzeÊnia 1996 r.

1 paêdziernika 1997 r.

1 marca 1996 r.

1 lipca 1993 r.

1 stycznia 1992 r.

1 wrzeÊnia 1997 r.

1 listopada 1994 r.

1 grudnia 1993 r.

1 grudnia 1995 r.

1 lutego 1992 r.

1 stycznia 1992 r.

1 marca 1995 r.

1 maja 1993 r.

1 lipca 1992 r.

1 stycznia 1992 r.

1 stycznia 1993 r.

1 grudnia 1992 r.

1 maja 1992 r.

3. Podczas sk∏adania dokumentów ratyfikacji

i w terminach póêniejszych z∏o˝one zosta∏y przez nast´pujàce paƒstwa podane poni˝ej oÊwiadczenia i zastrze˝enia

AUSTRIA

OÊwiadczenie z∏o˝one dnia 27 czerwca

1996 r., na podstawie artyku∏u VI Protoko∏u

nr 1 do niniejszej konwencji

„Na podstawie artyku∏u 32 ust´p 1 wniosek w Austrii wnosi si´ do „Landesgericht” bàdê „Kreisgericht”.

Na podstawie artyku∏u 37 ust´p 1 i artyku∏u 40 ust´p 1

Êrodek zaskar˝enia w Austrii wnosi si´ do „Landesgericht” bàd˝ „Kreisgericht” (jako sàdu w∏aÊciwego do

z∏o˝enia wniosku).

W zwiàzku ze zmianà § 82 ustawy o post´powaniu

egzekucyjnym, wprowadzonà nowelizacjà do ustawy

o post´powaniu egzekucyjnym z 1995 r., (ustawa

zwiàzkowa z dnia 8 sierpnia 1995 r., BGBI nr 519) w∏aÊciwy do stwierdzenia wykonalnoÊci zagranicznego tytu∏u egzekucyjnego, od dnia 1 paêdziernika 1995 r., jest

tylko „Bezirksgericht”. Ârodki zaskar˝enia od orzeczeƒ

wnosi si´ do „Bezirksgericht” (jako sàdu w∏aÊciwego

do z∏o˝enia wniosku).

W∏aÊciwym urz´dem w rozumieniu artyku∏u 2

ust´p 1 Protoko∏u nr 2 do niniejszej konwencji jest

„Bundesministerium für Justiz” Postfach 63, A-1010,

Wien.

Ponadto Republika Austrii ratyfikowa∏a konwencj´

wraz z oÊwiadczeniem w brzmieniu

Poz. 133

„Republika Austrii sk∏ada oÊwiadczenie o z∏o˝eniu

sprzeciwu przewidzianego w artykule IV drugi akapit

Protoko∏u nr 1 o niektórych zagadnieniach jurysdykcji,

post´powania i wykonania”.

DANIA

OÊwiadczenia z∏o˝one dnia 20 grudnia 1995 r.

podczas sk∏adania dokumentu ratyfikacji

„Konwencji nie stosuje si´ do Wysp Owczych

i Grenlandii”

OÊwiadczenia do artyku∏ów 3, 32, 37, 40, 41

i 55, z∏o˝one na podstawie artyku∏u 63 konwencji

Do artyku∏u 3 konwencji

Ustawa o ustroju sàdów powszechnych i post´powaniach sàdowych (post´powanie cywilne i karne) artyku∏ 246 § 2 i 3.

Do artyku∏u 32 konwencji

Do sàdu w∏aÊciwego miejscowo.

Do artyku∏u 37 ust´p 1 konwencji

Do sàdu odwo∏awczego.

Do artyku∏u 37 ust´p 2 konwencji

W przypadku odwo∏ania do Sàdu Najwy˝szego, za zgodà Ministra SprawiedliwoÊci.

Do artyku∏u 40 konwencji

Do sàdu odwo∏awczego.

Do artyku∏u 41 konwencji

W przypadku odwo∏ania do Sàdu Najwy˝szego, za zgodà Ministra SprawiedliwoÊci.

Do artyku∏u 55 konwencji

Konwencja mi´dzy Danià, Finlandià, Islandià, Norwegià i Szwecjà o wzajemnym uznaniu i wykonaniu wydanych orzeczeƒ, podpisana w Kopenhadze dnia 16

marca 1932 r.; oraz

Konwencja mi´dzy Dania, Finlandià, Islandià, Norwegià i Szwecjà o uznaniu i wykonaniu orzeczeƒ sàdowych prawa prywatnego, podpisana w Kopenhadze

dnia 11 paêdziernika 1977 r.

W∏aÊciwym organem w rozumieniu artyku∏u 2 Protoko∏u nr 2 konwencji z Lugano jest w Danii Ministerstwo SprawiedliwoÊci.

FRANCJA

Zastrze˝enie z∏o˝one dnia 3 sierpnia

1990 r. podczas sk∏adania dokumentu ratyfikacji Radzie Zwiàzkowej Szwajcarii

„Ratyfikujàc konwencj´ i za∏àczone do niej protoko∏y, na podstawie artyku∏u Ib Protoko∏u nr 1, Francja

oÊwiadcza, ˝e zastrzega sobie prawo do nieuznawania

i niewykonywania orzeczeƒ sàdowych wydanych w innych Umawiajàcych si´ Paƒstwach, je˝eli jurysdykcja

sàdu paƒstwa pochodzenia wynikajàca z artyku∏u 16

punkt 1 litera b) konwencji opiera si´ wy∏àcznie na

tym, ˝e pozwany ma miejsce zamieszkania w paƒstwie

pochodzenia i nieruchomoÊç po∏o˝ona jest we Francji.”

GRECJA

Zastrze˝enie z∏o˝one dnia 11 czerwca

1997 r. podczas sk∏adania dokumentu ratyfikacji Radzie Zwiàzkowej Szwajcarii

„Grecja oÊwiadcza, ˝e stosujàc artyku∏ Ib Protoko∏u nr 1 za∏àczonego do konwencji zastrzega sobie prawo do nieuznawania i niewykonywania orzeczeƒ sàdowych wydanych w innych Umawiajàcych si´ Paƒstwach, je˝eli jurysdykcja mi´dzynarodowa sàdu paƒstwa pochodzenia wynikajàca z artyku∏u 16 punkt 1 litera b) konwencji opiera si´ wy∏àcznie na tym, ˝e pozwany ma miejsce zamieszkania w paƒstwie pochodzenia i nieruchomoÊç po∏o˝ona jest w Grecji.”

Poz. 133

zosta∏ uchylony i zmieniony artyku∏em 32 paragraf 4

nowej ustawy o post´powaniu cywilnym nr 91/1991.

OÊwiadczenie z∏o˝one dnia 22 wrzeÊnia 1997 r.

przez Republik´ Islandii Radzie Zwiàzkowej Szwajcarii,

na podstawie artyku∏u VI Protoko∏u nr 1 o niektórych

zagadnieniach jurysdykcji, post´powania i wykonania

„Rozdzia∏ III ustawy o zaj´ciu i nakazach sàdowych

(lög um kyrrsetningu og lögbann), do którego odnosi

si´ artyku∏ 54a (7) niniejszej konwencji, zosta∏ uchylony i zastàpiony rozdzia∏em IV ustawy o zaj´ciu i nakazach sàdowych (lög um kyrrsetningu og lögbann) nr 31

z dnia 23 kwietnia 1990 r., która wesz∏a w ˝ycie dnia

1 lipca 1992 r.”

Zastrze˝enie to jest integralnà cz´Êcià artyku∏u 1

ustawy, na mocy której konwencja ta zosta∏a ratyfikowana.

Niniejsza notyfikacja jest adresowana zgodnie z artyku∏em 67 konwencji do paƒstw, które by∏y reprezentowane na konferencji dyplomatycznej.

HISZPANIA

NIDERLANDY

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii

Pó∏nocnej z∏o˝y∏o dnia 31 lipca 1998 r. Radzie Zwiàzkowej Szwajcarii oÊwiadczenie o zastosowaniu na terytorium Gibraltaru Konwencji o jurysdykcji i wykonywaniu orzeczeƒ sàdowych w sprawach cywilnych i handlowych, sporzàdzonej w Lugano dnia 16 wrzeÊnia

1988 r.

Ambasador Niderlandów podczas sk∏adania dokumentu ratyfikacji w dniu 23 stycznia 1990 r. z∏o˝y∏

oÊwiadczenie o stosowaniu konwencji na terytorium

Królestwa w Europie.

Rzàd Hiszpanii sprzeciwia si´ tej próbie jednostronnego rozszerzenia zastosowania konwencji z Lugano

bez zgody innych Umawiajàcych si´ Paƒstw, co jest

sprzeczne z literà niniejszej konwencji i prawem mi´dzynarodowym.

1) Tekst niniejszej konwencji nie zawiera ˝adnego artyku∏u pozwalajàcego Zjednoczonemu Królestwu

na stosowanie konwencji na terytoriach europejskich, które reprezentowane sà w stosunkach mi´dzynarodowych przez rzàd Zjednoczonego Królestwa.

2) Takie jednostronne rozszerzenie stosowania tej

mi´dzynarodowej konwencji na terytorium Gibraltaru sugeruje ustanowienie zobowiàzaƒ sàdowych

dla innych Umawiajàcych si´ Paƒstw, co nie jest

mo˝liwe zgodnie z prawem mi´dzynarodowym

bez zgody wyra˝onej przez wszystkie strony i ka˝dà z osobna.

Dlatego te˝ rzàd Hiszpanii sprzeciwia si´ takiej jednostronnej próbie rozszerzenia stosowania konwencji

z Lugano i oÊwiadcza wyraênie, ˝e nie akceptuje zastosowania na terytorium Gibraltaru ˝adnego z wymienionych artyku∏ów zawartych w oÊwiadczeniu Zjednoczonego Królestwa.

ISLANDIA

OÊwiadczenie z∏o˝one dnia 11 wrzeÊnia

1995 r.

W zwiàzku z artyku∏em VI Protoko∏u nr 1 do niniejszej konwencji, Ministerstwo Spraw Zagranicznych informuje Zwiàzkowy Departament Spraw Zagranicznych, ˝e artyku∏ 77 ustawy o post´powaniu cywilnym

nr 85/1936, do którego odnosi si´ artyku∏ 3 konwencji,

NIEMCY

OÊwiadczenie z∏o˝one dnia 14 grudnia

1994 r. podczas sk∏adania dokumentu ratyfikacji

W zwiàzku ze z∏o˝eniem dokumentu ratyfikacji,

Ambasada, w imieniu Republiki Federalnej Niemiec,

sk∏ada oÊwiadczenie o z∏o˝eniu sprzeciwu przewidzianego w artykule IV Protoko∏u nr 1.

SZWAJCARIA

Zastrze˝enia z∏o˝one dnia 18 paêdziernika

1991 r. podczas sk∏adania dokumentu ratyfikacji

„Zgodnie z artyku∏em Ia Protoko∏u nr 1 Konfederacja Szwajcarska zastrzega sobie prawo do nieuznawania i niewykonywania w Szwajcarii orzeczenia wydanego w innym Umawiajàcym si´ Paƒstwie, je˝eli

a) jurysdykcja sàdu, który wyda∏ orzeczenie, opiera si´

wy∏àcznie na artykule 5 punkt 1 niniejszej konwencji;

b) pozwany mia∏ miejsce zamieszkania w Szwajcarii

w chwili wszcz´cia post´powania; w rozumieniu

niniejszego artyku∏u uwa˝a si´, ˝e spó∏ka lub osoba prawna ma swojà siedzib´ w Szwajcarii, je˝eli

ma ona swojà siedzib´ statutowà i faktyczne centrum dzia∏alnoÊci w Szwajcarii;

c) pozwany sprzeciwia si´ uznaniu lub wykonaniu

orzeczenia w Szwajcarii, o ile nie zrzek∏ si´ on

ochrony wynikajàcej z oÊwiadczenia w niniejszym

ust´pie.

Zgodnie z artyku∏em IV drugi akapit Protoko∏u nr 1

Konfederacja Szwajcarska zastrzega sobie prawo na∏o˝enia obowiàzku przestrzegania innych sposobów dor´czania pism, dla których Szwajcaria jest krajem wysy∏ajàcym i przyjmujàcym, mi´dzy urz´dnikami sàdowymi.

SZWECJA

OÊwiadczenie z∏o˝one dnia 9 paêdziernika

1992 r.

Szwecja oÊwiadcza, ˝e sprzeciwia si´ sposobowi dor´czenia pism opisanemu w artykule IV drugi akapit Protoko∏u nr 1, zgodnie z którym pisma mogà byç równie˝

przesy∏ane przez urz´dników sàdowych paƒstwa,

w którym zosta∏y sporzàdzone, bezpoÊrednio urz´dnikom sàdowym paƒstwa, na którego terytorium znajduje si´ osoba, dla której to pismo jest przeznaczone.

Poz. 133

Ponadto oÊwiadczam, ˝e nast´pujàce postanowienia konwencji powinny mieç zastosowanie do terytorium Gibraltaru, w nast´pujàcy sposób

artyku∏ 3 — odniesienie si´ przez Zjednoczone Królestwo w drugim ust´pie do pewnych przepisów umo˝liwiajàcych ustalenie jurysdykcji stosuje si´ mutatis

mutandis do terytorium Gibraltaru;

artyku∏ 30 — odniesienie si´ przez Zjednoczone Królestwo w drugim ust´pie stosuje si´ do terytorium Gibraltaru;

W¸OCHY

OÊwiadczenie

1998 r.

z∏o˝one

dnia

22

czerwca

W zwiàzku z artyku∏em VI protoko∏u do∏àczonego

do konwencji z Lugano z dnia 16 wrzeÊnia 1988 r., Ambasada informuje, ˝e artyku∏ 2 i artyku∏ 4 ust´p 1 i 2 Kodeksu post´powania cywilnego (wymienionego w artykule 3 konwencji z Lugano) zosta∏y uchylone artyku∏em 73 ustawy z dnia 31 maja 1995 r. nr 218 o reformie

systemu w∏oskiego prawa prywatnego mi´dzynarodowego.

W nast´pstwie czego artyku∏ 3 konwencji z Lugano

powinien wymieniaç, w miejsce artyku∏ów uchylonych, artyku∏y 3 i 4 ustawy z dnia 31 maja 1995 r. nr 218,

na które nie mo˝e si´ powo∏ywaç osoba majàca miejsce zamieszkania na terytorium Umawiajàcego si´

Paƒstwa w celu uniemo˝liwienia zastosowania niniejszej konwencji.

ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO

WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓ¸NOCNEJ

Zastrze˝enie z∏o˝one dnia 15 lutego 1992 r.

Rzàd Zjednoczonego Królestwa zastrzega sobie

prawo do rozszerzenia stosowania konwencji w póêniejszym terminie na terytoriach, które reprezentowane sà w stosunkach mi´dzynarodowych przez rzàd

Zjednoczonego Królestwa.

OÊwiadczenie z∏o˝one dnia 31 lipca 1998 r.

„Przypominajàc, ˝e w dokumencie ratyfikacyjnym

do konwencji rzàd Zjednoczonego Królestwa zastrzeg∏

sobie prawo do rozszerzenia stosowania konwencji

w póêniejszym terminie na terytoriach, które reprezentowane sà w stosunkach mi´dzynarodowych przez

rzàd Zjednoczonego Królestwa, oÊwiadczam w imieniu

rzàdu Zjednoczonego Królestwa, ˝e konwencja powinna mieç zastosowanie do terytorium Gibraltaru spe∏niajàcego ten warunek.

artyku∏ 32 — wniosek o wykonanie orzeczenia sk∏ada

si´ do Najwy˝szego Sàdu Gibraltaru, a w przypadku

wniosku o utrzymanie orzeczenia — do Magistrates’

Court przez Adwokata Generalnego Gibraltaru.

artyku∏ 37 — zgodnie z ust´pem 1 artyku∏u, Êrodek zaskar˝enia od orzeczenia zezwalajàcego na wykonanie

wnosi si´ do Najwy˝szego Sàdu Gibraltaru, a w przypadku wniosku o utrzymanie orzeczenia — do Magistrates’ Court przez Adwokata Generalnego Gibraltaru;

zgodnie z ust´pem 2 artyku∏u, od orzeczenia wydanego w nast´pstwie wniesienia Êrodka zaskar˝enia dopuszczalny jest jedyny Êrodek zaskar˝enia ograniczony

do pytaƒ prawnych wniesiony do Sàdu Odwo∏awczego Gibraltaru, a w przypadku wniosku o utrzymanie

orzeczenia — do Najwy˝szego Sàdu Gibraltaru w sposób ju˝ stwierdzony;

artyku∏ 38 — odniesienie si´ przez Zjednoczone Królestwo w drugim ust´pie stosuje si´ do terytorium Gibraltaru;

artyku∏ 40 — je˝eli wniosek o wykonanie orzeczenia zosta∏ oddalony, wnioskodawca mo˝e wnieÊç Êrodek zaskar˝enia do Najwy˝szego Sàdu Gibraltaru, a w przypadku wniosku o utrzymanie orzeczenia — do Magistrates’ Court;

artyku∏ 41 — od orzeczenia wydanego w nast´pstwie

wniesienia Êrodka zaskar˝enia okreÊlonego w artykule 40 dopuszczalny jest jedyny Êrodek zaskar˝enia

ograniczony do pytaƒ prawnych wniesiony do Sàdu

Odwo∏awczego Gibraltaru, a w przypadku wniosku

o utrzymanie orzeczenia — do Najwy˝szego Sàdu Gibraltaru w sposób ju˝ stwierdzony.”

4. Informacje o paƒstwach, które w terminie póêniejszym stanà si´ stronami powy˝szej konwencji,

mo˝na uzyskaç w Departamencie Traktatowym Ministerstwa Spraw Zagranicznych.

Minister Spraw Zagranicznych: B. Geremek

Wydawca: Kancelaria Prezesa Rady Ministrów

Redakcja: Rzàdowe Centrum Legislacji — Redakcja Dziennika Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej i Dziennika Urz´dowego Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”,

Al. Ujazdowskie 1/3, 00-583 Warszawa, tel. 694-62-30, 694-61-39

Sk∏ad, druk i kolporta˝: Wydzia∏ Wydawnictw i Poligrafii Gospodarstwa Pomocniczego Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa, tel.: 694-67-50, 694-67-52; fax: 694-64-77, 694-62-06

T∏oczono z polecenia Prezesa Rady Ministrów w Wydziale Wydawnictw i Poligrafii Gospodarstwa Pomocniczego Kancelarii Prezesa Rady Ministrów,

ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa

Zam. 55/W/C/2000

ISSN 0867-3411

Cena 6 z∏ 84 gr