Ustawa z dnia 21 grudnia 2000 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty.

W ustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty

(Dz. U. z 1996 r. Nr 67, poz. 329 i Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 28, poz. 153 i Nr 141, poz. 943, z 1998 r. Nr 117, poz. 759 i Nr 162, poz. 1126 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 19, poz. 239, Nr 48, poz. 550, Nr 104, poz. 1104 i Nr 120, poz. 1268) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 5a po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Zadaniem oświatowym gminy jest także zapewnienie dodatkowej, bezpłatnej nauki języka

polskiego, o której mowa w art. 94a ust. 4.

”

;

2)

w art. 22 w ust. 1 skreśla się pkt 2;

3)

w art. 32a w ust. 4 skreśla się wyrazy „i 2”;

4)

w art. 56 w ust. 2 kropkę zastępuje się przecinkiem oraz dodaje się wyrazy „z zastrzeżeniem art. 94a ust. 5.”;

5)

po art. 94 dodaje się art. 94a w brzmieniu

„

Art. 94a.

1.

Osoby nie będące obywatelami polskimi korzystają z nauki i opieki w publicznych przedszkolach,

a podlegające obowiązkowi szkolnemu korzystają z nauki i opieki w publicznych szkołach

podstawowych, gimnazjach, publicznych szkołach artystycznych oraz w placówkach, w

tym placówkach artystycznych, na warunkach dotyczących obywateli polskich.

2.

Na warunkach dotyczących obywateli polskich korzystają z nauki w publicznych szkołach

ponadgimnazjalnych, dotychczasowych publicznych szkołach ponadpodstawowych, publicznych

szkołach artystycznych, publicznych zakładach kształcenia nauczycieli i publicznych

placówkach

1)

pracownicy migrujący, będący obywatelami państwa członkowskiego Unii Europejskiej,

jeżeli są lub byli zatrudnieni w Polsce, a także członkowie ich rodzin, o ile zamieszkują

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

2)

osoby pochodzenia polskiego w rozumieniu przepisów o repatriacji,

3)

osoby, którym udzielono zezwolenia na osiedlenie się na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej,

4)

osoby, dla których uprawnienie takie wynika z umów międzynarodowych,

5)

osoby, którym nadano status uchodźcy.

3.

Osoby nie będące obywatelami polskimi, niewymienione w ust. 2, mogą korzystać z nauki

w publicznych szkołach, zakładach kształcenia nauczycieli i placówkach, o których

mowa w ust. 2

1)

jako stypendyści otrzymujący stypendium przyznane przez ministra właściwego do spraw

oświaty i wychowania,

2)

jako stypendyści otrzymujący stypendium przyznane przez organ prowadzący szkołę, zakład

kształcenia nauczycieli lub placówkę, dyrektora szkoły, zakładu kształcenia nauczycieli

lub placówki,

3)

na warunkach odpłatności.

4.

Osoby nie będące obywatelami polskimi, podlegające obowiązkowi szkolnemu, które nie

znają języka polskiego albo znają go na poziomie niewystarczającym do korzystania

z nauki, mają prawo do dodatkowej, bezpłatnej nauki języka polskiego. Dodatkową naukę

języka polskiego dla tych osób organizuje gmina właściwa ze względu na ich miejsce

zamieszkania.

5.

Dla osób nie będących obywatelami polskimi, podlegających obowiązkowi szkolnemu, placówka

dyplomatyczna lub konsularna kraju ich pochodzenia działająca w Polsce albo stowarzyszenie

kulturalno-oświatowe danej narodowości mogą organizować w szkole, w porozumieniu z

dyrektorem szkoły i za zgodą organu prowadzącego, naukę języka i kultury kraju pochodzenia.

Szkoła udostępnia nieodpłatnie pomieszczenia i pomoce dydaktyczne.

6.

Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, określi, w drodze rozporządzenia

1)

warunki i tryb przyjmowania osób nie będących obywatelami polskimi do publicznych

przedszkoli, szkół, w tym szkół artystycznych, zakładów kształcenia nauczycieli i

placówek, uwzględniając w szczególności rodzaje dokumentów potwierdzających poziom

wykształcenia i stan zdrowia, a także sposób kwalifikowania do odpowiedniej klasy

lub na odpowiedni semestr,

2)

wysokość odpłatności za naukę w publicznych szkołach ponadgimnazjalnych, dotychczasowych

szkołach ponadpodstawowych, szkołach artystycznych, zakładach kształcenia nauczycieli

i placówkach oraz sposób wnoszenia opłat, uwzględniając przewidywane koszty kształcenia

oraz możliwość całkowitego lub częściowego zwolnienia z tej odpłatności,

3)

sposób organizacji dodatkowej nauki języka polskiego oraz języka i kultury kraju pochodzenia,

o których mowa w ust. 4 i 5, z uwzględnieniem minimalnej liczby osób, dla których

organizuje się tę naukę, i wymiaru godzin zajęć,

4)

wysokość stypendium dla osób, o których mowa w ust. 3 pkt 1, oraz przypadki, w których

stypendium może być obniżone lub zawieszone, kierując się wysokością świadczeń pomocy

materialnej przyznawanej uczniom na warunkach i w trybie określonych na podstawie

art. 91 ust. 2.

”

Do dnia uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej osoby

nie będące obywatelami polskimi, o których mowa w art. 94a ust. 2 pkt 1 ustawy, o

której mowa w art. 1, mogą korzystać z nauki w publicznych szkołach ponadgimnazjalnych,

dotychczasowych publicznych szkołach ponadpodstawowych, publicznych szkołach artystycznych,

publicznych zakładach kształcenia nauczycieli i publicznych placówkach

1)

jako stypendyści otrzymujący stypendium przyznane przez ministra właściwego do spraw

oświaty i wychowania,

2)

jako stypendyści otrzymujący stypendium przyznane przez organ prowadzący szkołę, zakład

kształcenia nauczycieli lub placówkę, dyrektora szkoły, zakładu kształcenia nauczycieli

lub placówki,

3)

na warunkach odpłatności.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 1, 4 oraz

pkt 5 w zakresie dotyczącym art. 94a ust. 2 pkt 1, ust. 4, 5 i ust. 6 pkt 3 ustawy,

o której mowa w art. 1, które wchodzą w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą

Polską członkostwa w Unii Europejskiej.

1.

Osoby nie będące obywatelami polskimi korzystają z nauki i opieki w publicznych przedszkolach,

a podlegające obowiązkowi szkolnemu korzystają z nauki i opieki w publicznych szkołach

podstawowych, gimnazjach, publicznych szkołach artystycznych oraz w placówkach, w

tym placówkach artystycznych, na warunkach dotyczących obywateli polskich.

2.

Na warunkach dotyczących obywateli polskich korzystają z nauki w publicznych szkołach

ponadgimnazjalnych, dotychczasowych publicznych szkołach ponadpodstawowych, publicznych

szkołach artystycznych, publicznych zakładach kształcenia nauczycieli i publicznych

placówkach

1)

pracownicy migrujący, będący obywatelami państwa członkowskiego Unii Europejskiej,

jeżeli są lub byli zatrudnieni w Polsce, a także członkowie ich rodzin, o ile zamieszkują

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

2)

osoby pochodzenia polskiego w rozumieniu przepisów o repatriacji,

3)

osoby, którym udzielono zezwolenia na osiedlenie się na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej,

4)

osoby, dla których uprawnienie takie wynika z umów międzynarodowych,

5)

osoby, którym nadano status uchodźcy.

3.

Osoby nie będące obywatelami polskimi, niewymienione w ust. 2, mogą korzystać z nauki

w publicznych szkołach, zakładach kształcenia nauczycieli i placówkach, o których

mowa w ust. 2

1)

jako stypendyści otrzymujący stypendium przyznane przez ministra właściwego do spraw

oświaty i wychowania,

2)

jako stypendyści otrzymujący stypendium przyznane przez organ prowadzący szkołę, zakład

kształcenia nauczycieli lub placówkę, dyrektora szkoły, zakładu kształcenia nauczycieli

lub placówki,

3)

na warunkach odpłatności.

4.

Osoby nie będące obywatelami polskimi, podlegające obowiązkowi szkolnemu, które nie

znają języka polskiego albo znają go na poziomie niewystarczającym do korzystania

z nauki, mają prawo do dodatkowej, bezpłatnej nauki języka polskiego. Dodatkową naukę

języka polskiego dla tych osób organizuje gmina właściwa ze względu na ich miejsce

zamieszkania.

5.

Dla osób nie będących obywatelami polskimi, podlegających obowiązkowi szkolnemu, placówka

dyplomatyczna lub konsularna kraju ich pochodzenia działająca w Polsce albo stowarzyszenie

kulturalno-oświatowe danej narodowości mogą organizować w szkole, w porozumieniu z

dyrektorem szkoły i za zgodą organu prowadzącego, naukę języka i kultury kraju pochodzenia.

Szkoła udostępnia nieodpłatnie pomieszczenia i pomoce dydaktyczne.

6.

Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, określi, w drodze rozporządzenia

1)

warunki i tryb przyjmowania osób nie będących obywatelami polskimi do publicznych

przedszkoli, szkół, w tym szkół artystycznych, zakładów kształcenia nauczycieli i

placówek, uwzględniając w szczególności rodzaje dokumentów potwierdzających poziom

wykształcenia i stan zdrowia, a także sposób kwalifikowania do odpowiedniej klasy

lub na odpowiedni semestr,

2)

wysokość odpłatności za naukę w publicznych szkołach ponadgimnazjalnych, dotychczasowych

szkołach ponadpodstawowych, szkołach artystycznych, zakładach kształcenia nauczycieli

i placówkach oraz sposób wnoszenia opłat, uwzględniając przewidywane koszty kształcenia

oraz możliwość całkowitego lub częściowego zwolnienia z tej odpłatności,

3)

sposób organizacji dodatkowej nauki języka polskiego oraz języka i kultury kraju pochodzenia,

o których mowa w ust. 4 i 5, z uwzględnieniem minimalnej liczby osób, dla których

organizuje się tę naukę, i wymiaru godzin zajęć,

4)

wysokość stypendium dla osób, o których mowa w ust. 3 pkt 1, oraz przypadki, w których

stypendium może być obniżone lub zawieszone, kierując się wysokością świadczeń pomocy

materialnej przyznawanej uczniom na warunkach i w trybie określonych na podstawie

art. 91 ust. 2.