Ustawa z dnia 8 grudnia 2000 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin oraz ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin.

W ustawie z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych

oraz ich rodzin

(Dz. U. z 1994 r. Nr 10, poz. 36, z 1995 r. Nr 4, poz. 17, z 1996 r. Nr 1, poz. 1, z 1997 r. Nr 28, poz. 153 i Nr 141, poz. 944, z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 oraz z 1999 r. Nr 106, poz. 1215) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 14 otrzymuje brzmienie

„

Art. 14.

1.

Emerytowi, który po zwolnieniu ze służby był zatrudniony przed dniem 1 stycznia 1999

r. w wymiarze czasu pracy nie niższym niż połowa pełnego wymiaru czasu pracy lub po

dniu 31 grudnia 1998 r. podlegał ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym, dolicza się

na jego wniosek do wysługi emerytalnej okres tego zatrudnienia lub okres opłacania

składek na te ubezpieczenia, jeżeli

1)

jego emerytura wynosi mniej niż 75% podstawy jej wymiaru oraz

2)

ukończył 55 lat życia - mężczyzna i 50 lat życia - kobieta albo stał się inwalidą.

2.

Okresy zatrudnienia, o których mowa w ust. 1, przypadające przed dniem 1 stycznia

1999 r. dolicza się do wysługi emerytalnej po odpowiednim ich przeliczeniu na okres

zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy.

3.

Za każdy rok okresu zatrudnienia lub ubezpieczenia zaliczonego do wysługi emerytalnej

w myśl ust. 1 emeryturę zwiększa się o 1,3% podstawy jej wymiaru.

4.

Ponowne ustalenie wysokości emerytury poprzez doliczenie nieuwzględnionych dotychczas

w wymiarze świadczenia okresów zatrudnienia lub ubezpieczenia następuje z uwzględnieniem

pełnych miesięcy na wniosek zgłoszony nie wcześniej niż po zakończeniu kwartału kalendarzowego,

jeżeli emeryt pozostaje w ubezpieczeniu, chyba że w kwartale kalendarzowym ustało

ubezpieczenie.

”

;

2)

tytuł działu V otrzymuje brzmienie

„

Ustanie prawa do świadczeń oraz zmniejszanie ich wypłaty

”

;

3)

art. 40 otrzymuje brzmienie

„

Art. 40.

1.

W razie osiągania przychodu z tytułu działalności podlegającej obowiązkowi ubezpieczenia

społecznego emerytura lub renta inwalidzka ulega zmniejszeniu na zasadach określonych

w przepisach art. 104 ust. 1a-6, 8 pkt 1 i 2 oraz ust. 9 i 10 ustawy z dnia 17 grudnia

1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. Nr 162,

poz. 1118, z 1999 r. Nr 38, poz. 360, Nr 70, poz. 774, Nr 72, poz. 801 i 802 i Nr

106, poz. 1215 oraz z 2000 r. Nr 2, poz. 26, Nr 9, poz. 118, Nr 19, poz. 238, Nr 56,

poz. 678 i Nr 84, poz. 948), z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

2.

Przepisy art. 104 ust. 8 pkt 2 ustawy, o której mowa w ust. 1, stosuje się również

do renty inwalidzkiej III grupy.

3.

W razie osiągania przychodu, określonego w ust. 1, w kwocie przekraczającej 130% przeciętnego

miesięcznego wynagrodzenia za kwartał kalendarzowy, ostatnio ogłoszonego przez Prezesa

Głównego Urzędu Statystycznego, kwota emerytury lub renty inwalidzkiej ulega zmniejszeniu

o 25% jej wysokości, jednakże nie mniej niż o kwotę maksymalnego zmniejszenia, o którym

mowa w art. 104 ust. 8 pkt 1 i 2 ustawy, o której mowa w ust. 1.

4.

Przepisów ust. 1 i 3 nie stosuje się wobec osób, których emerytura stanowi 75% podstawy

jej wymiaru bez uwzględnienia podwyższenia z tytułu inwalidztwa pozostającego w związku

ze służbą oraz wobec osób pobierających rentę inwalidzką z tytułu inwalidztwa powstałego

wskutek wypadku pozostającego w związku ze służbą lub wskutek choroby powstałej w

związku ze szczególnymi właściwościami bądź warunkami służby, z tytułu których przysługują

świadczenia odszkodowawcze.

”

;

4)

w art. 47

a)

w ust. 1 użyte dwukrotnie wyrazy „wynagrodzenia lub dochodu” zastępuje się wyrazem „przychodu”,

b)

w ust. 2 wyrazy „zakładzie pracy” zastępuje się wyrazami „pracodawcy i zleceniodawcy”,

c)

w ust. 3 wyraz „dochodu” zastępuje się wyrazem „przychodu”.

W ustawie z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji,

Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej

oraz ich rodzin

(Dz. U. Nr 53, poz. 214, z 1995 r. Nr 4, poz. 17, z 1997 r. Nr 28, poz. 153, z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 i z 1999 r. Nr 106, poz. 1215) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 14 otrzymuje brzmienie

„

Art. 14.

1.

Emerytowi, który po zwolnieniu ze służby był zatrudniony przed dniem 1 stycznia 1999

r. w wymiarze czasu pracy nie niższym niż połowa pełnego wymiaru czasu pracy lub po

dniu 31 grudnia 1998 r. podlegał ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym, dolicza się

na jego wniosek do wysługi emerytalnej okres tego zatrudnienia lub okres opłacania

składek na te ubezpieczenia, jeżeli

1)

jego emerytura wynosi mniej niż 75% podstawy jej wymiaru oraz

2)

ukończył 55 lat życia - mężczyzna i 50 lat życia - kobieta albo stał się inwalidą.

2.

Okresy zatrudnienia, o których mowa w ust. 1, przypadające przed dniem 1 stycznia

1999 r. dolicza się do wysługi emerytalnej po odpowiednim ich przeliczeniu na okres

zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy.

3.

Za każdy rok okresu zatrudnienia lub ubezpieczenia zaliczonego do wysługi emerytalnej

w myśl ust. 1 emeryturę zwiększa się o 1,3% podstawy jej wymiaru.

4.

Ponowne ustalenie wysokości emerytury poprzez doliczenie nieuwzględnionych dotychczas

w wymiarze świadczenia okresów zatrudnienia lub ubezpieczenia następuje z uwzględnieniem

pełnych miesięcy na wniosek zgłoszony nie wcześniej niż po zakończeniu kwartału kalendarzowego,

jeżeli emeryt pozostaje w ubezpieczeniu, chyba że w kwartale kalendarzowym ustało

ubezpieczenie.

”

;

2)

tytuł działu V otrzymuje brzmienie

„

Ustanie prawa do świadczeń oraz zmniejszanie ich wypłaty

”

;

3)

art. 41 otrzymuje brzmienie

„

Art. 41.

1.

W razie osiągania przychodu z tytułu działalności podlegającej obowiązkowi ubezpieczenia

społecznego emerytura lub renta inwalidzka ulega zmniejszeniu na zasadach określonych

w przepisach art. 104 ust. 1a-6, 8 pkt 1 i 2 oraz ust. 9 i 10 ustawy z dnia 17 grudnia

1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. Nr 162,

poz. 1118, z 1999 r. Nr 38, poz. 360, Nr 70, poz. 774, Nr 72, poz. 801 i 802 i Nr

106, poz. 1215 oraz z 2000 r. Nr 2, poz. 26, Nr 9, poz. 118, Nr 19, poz. 238, Nr 56,

poz. 678 i Nr 84, poz. 948), z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

2.

Przepisy art. 104 ust. 8 pkt 2 ustawy, o której mowa w ust. 1, stosuje się również

do renty inwalidzkiej III grupy.

3.

W razie osiągania przychodu, określonego w ust. 1, w kwocie przekraczającej 130% przeciętnego

miesięcznego wynagrodzenia za kwartał kalendarzowy, ostatnio ogłoszonego przez Prezesa

Głównego Urzędu Statystycznego, kwota emerytury lub renty inwalidzkiej ulega zmniejszeniu

o 25% jej wysokości, jednakże nie mniej niż o kwotę maksymalnego zmniejszenia, o którym

mowa w art. 104 ust. 8 pkt 1 i 2 ustawy, o której mowa w ust. 1.

4.

Przepisów ust. 1 i 3 nie stosuje się wobec osób, których emerytura stanowi 75% podstawy

jej wymiaru bez uwzględnienia podwyższenia z tytułu inwalidztwa pozostającego w związku

ze służbą oraz wobec osób pobierających rentę inwalidzką z tytułu inwalidztwa powstałego

wskutek wypadku pozostającego w związku ze służbą lub wskutek choroby powstałej w

związku ze szczególnymi właściwościami bądź warunkami służby, z tytułu których przysługują

świadczenia odszkodowawcze.

”

;

4)

w art. 48

a)

w ust. 1 użyte dwukrotnie wyrazy „wynagrodzenia lub dochodu” zastępuje się wyrazem „przychodu”,

b)

w ust. 2 wyrazy „zakładzie pracy” zastępuje się wyrazami „pracodawcy i zleceniodawcy”,

c)

w ust. 3 wyraz „dochodu” zastępuje się wyrazem „przychodu”.

1.

Do emerytur i rent podlegających ograniczeniu w związku z osiąganiem przychodów w

2000 r. stosuje się odpowiednio przepisy art. 40 ustawy, o której mowa w art. 1, oraz

art. 41 ustawy, o której mowa w art. 2, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy.

2.

Za przychód, o którym mowa w ust. 1, uważa się przychód w rozumieniu ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

(Dz. U. Nr 162, poz. 1118, z 1999 r. Nr 38, poz. 360, Nr 70, poz. 774, Nr 72, poz. 801 i 802 i Nr 106, poz. 1215 oraz z 2000 r. Nr 2, poz. 26, Nr 9, poz. 118, Nr 19, poz. 238, Nr 56, poz. 678 i Nr 84, poz. 948), pomniejszony o płacone przez ubezpieczonego składki na ubezpieczenia emerytalne

i rentowe.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.

1.

Emerytowi, który po zwolnieniu ze służby był zatrudniony przed dniem 1 stycznia 1999

r. w wymiarze czasu pracy nie niższym niż połowa pełnego wymiaru czasu pracy lub po

dniu 31 grudnia 1998 r. podlegał ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym, dolicza się

na jego wniosek do wysługi emerytalnej okres tego zatrudnienia lub okres opłacania

składek na te ubezpieczenia, jeżeli

1)

jego emerytura wynosi mniej niż 75% podstawy jej wymiaru oraz

2)

ukończył 55 lat życia - mężczyzna i 50 lat życia - kobieta albo stał się inwalidą.

2.

Okresy zatrudnienia, o których mowa w ust. 1, przypadające przed dniem 1 stycznia

1999 r. dolicza się do wysługi emerytalnej po odpowiednim ich przeliczeniu na okres

zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy.

3.

Za każdy rok okresu zatrudnienia lub ubezpieczenia zaliczonego do wysługi emerytalnej

w myśl ust. 1 emeryturę zwiększa się o 1,3% podstawy jej wymiaru.

4.

Ponowne ustalenie wysokości emerytury poprzez doliczenie nieuwzględnionych dotychczas

w wymiarze świadczenia okresów zatrudnienia lub ubezpieczenia następuje z uwzględnieniem

pełnych miesięcy na wniosek zgłoszony nie wcześniej niż po zakończeniu kwartału kalendarzowego,

jeżeli emeryt pozostaje w ubezpieczeniu, chyba że w kwartale kalendarzowym ustało

ubezpieczenie.

1.

Emerytowi, który po zwolnieniu ze służby był zatrudniony przed dniem 1 stycznia 1999

r. w wymiarze czasu pracy nie niższym niż połowa pełnego wymiaru czasu pracy lub po

dniu 31 grudnia 1998 r. podlegał ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym, dolicza się

na jego wniosek do wysługi emerytalnej okres tego zatrudnienia lub okres opłacania

składek na te ubezpieczenia, jeżeli

1)

jego emerytura wynosi mniej niż 75% podstawy jej wymiaru oraz

2)

ukończył 55 lat życia - mężczyzna i 50 lat życia - kobieta albo stał się inwalidą.

2.

Okresy zatrudnienia, o których mowa w ust. 1, przypadające przed dniem 1 stycznia

1999 r. dolicza się do wysługi emerytalnej po odpowiednim ich przeliczeniu na okres

zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy.

3.

Za każdy rok okresu zatrudnienia lub ubezpieczenia zaliczonego do wysługi emerytalnej

w myśl ust. 1 emeryturę zwiększa się o 1,3% podstawy jej wymiaru.

4.

Ponowne ustalenie wysokości emerytury poprzez doliczenie nieuwzględnionych dotychczas

w wymiarze świadczenia okresów zatrudnienia lub ubezpieczenia następuje z uwzględnieniem

pełnych miesięcy na wniosek zgłoszony nie wcześniej niż po zakończeniu kwartału kalendarzowego,

jeżeli emeryt pozostaje w ubezpieczeniu, chyba że w kwartale kalendarzowym ustało

ubezpieczenie.

1.

W razie osiągania przychodu z tytułu działalności podlegającej obowiązkowi ubezpieczenia

społecznego emerytura lub renta inwalidzka ulega zmniejszeniu na zasadach określonych

w przepisach art. 104 ust. 1a-6, 8 pkt 1 i 2 oraz ust. 9 i 10 ustawy z dnia 17 grudnia

1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. Nr 162,

poz. 1118, z 1999 r. Nr 38, poz. 360, Nr 70, poz. 774, Nr 72, poz. 801 i 802 i Nr

106, poz. 1215 oraz z 2000 r. Nr 2, poz. 26, Nr 9, poz. 118, Nr 19, poz. 238, Nr 56,

poz. 678 i Nr 84, poz. 948), z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

2.

Przepisy art. 104 ust. 8 pkt 2 ustawy, o której mowa w ust. 1, stosuje się również

do renty inwalidzkiej III grupy.

3.

W razie osiągania przychodu, określonego w ust. 1, w kwocie przekraczającej 130% przeciętnego

miesięcznego wynagrodzenia za kwartał kalendarzowy, ostatnio ogłoszonego przez Prezesa

Głównego Urzędu Statystycznego, kwota emerytury lub renty inwalidzkiej ulega zmniejszeniu

o 25% jej wysokości, jednakże nie mniej niż o kwotę maksymalnego zmniejszenia, o którym

mowa w art. 104 ust. 8 pkt 1 i 2 ustawy, o której mowa w ust. 1.

4.

Przepisów ust. 1 i 3 nie stosuje się wobec osób, których emerytura stanowi 75% podstawy

jej wymiaru bez uwzględnienia podwyższenia z tytułu inwalidztwa pozostającego w związku

ze służbą oraz wobec osób pobierających rentę inwalidzką z tytułu inwalidztwa powstałego

wskutek wypadku pozostającego w związku ze służbą lub wskutek choroby powstałej w

związku ze szczególnymi właściwościami bądź warunkami służby, z tytułu których przysługują

świadczenia odszkodowawcze.

1.

W razie osiągania przychodu z tytułu działalności podlegającej obowiązkowi ubezpieczenia

społecznego emerytura lub renta inwalidzka ulega zmniejszeniu na zasadach określonych

w przepisach art. 104 ust. 1a-6, 8 pkt 1 i 2 oraz ust. 9 i 10 ustawy z dnia 17 grudnia

1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. Nr 162,

poz. 1118, z 1999 r. Nr 38, poz. 360, Nr 70, poz. 774, Nr 72, poz. 801 i 802 i Nr

106, poz. 1215 oraz z 2000 r. Nr 2, poz. 26, Nr 9, poz. 118, Nr 19, poz. 238, Nr 56,

poz. 678 i Nr 84, poz. 948), z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

2.

Przepisy art. 104 ust. 8 pkt 2 ustawy, o której mowa w ust. 1, stosuje się również

do renty inwalidzkiej III grupy.

3.

W razie osiągania przychodu, określonego w ust. 1, w kwocie przekraczającej 130% przeciętnego

miesięcznego wynagrodzenia za kwartał kalendarzowy, ostatnio ogłoszonego przez Prezesa

Głównego Urzędu Statystycznego, kwota emerytury lub renty inwalidzkiej ulega zmniejszeniu

o 25% jej wysokości, jednakże nie mniej niż o kwotę maksymalnego zmniejszenia, o którym

mowa w art. 104 ust. 8 pkt 1 i 2 ustawy, o której mowa w ust. 1.

4.

Przepisów ust. 1 i 3 nie stosuje się wobec osób, których emerytura stanowi 75% podstawy

jej wymiaru bez uwzględnienia podwyższenia z tytułu inwalidztwa pozostającego w związku

ze służbą oraz wobec osób pobierających rentę inwalidzką z tytułu inwalidztwa powstałego

wskutek wypadku pozostającego w związku ze służbą lub wskutek choroby powstałej w

związku ze szczególnymi właściwościami bądź warunkami służby, z tytułu których przysługują

świadczenia odszkodowawcze.