Ustawa z dnia 16 listopada 2000 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych oraz o zmianie niektórych ustaw.

W ustawie z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych

(Dz. U. Nr 123, poz. 600, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 121, poz. 770 i z 1998 r. Nr 106, poz. 668) wprowadza się następujące zmiany

1)

tytuł rozdziału 2 otrzymuje brzmienie

„

Ustanawianie, łączenie, znoszenie stref oraz zmiana ich obszaru

”

;

2)

w art. 4

a)

w ust. 1 wyrazy „Ministra Przemysłu i Handlu” zastępuje się wyrazami „ministra właściwego do spraw gospodarki uzgodniony z ministrem właściwym do spraw

rozwoju regionalnego”,

b)

w ust. 2 i 3 wyrazy „Minister Przemysłu i Handlu” zastępuje się wyrazami „Minister właściwy do spraw gospodarki”,

c)

w ust. 4

-

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

przedmioty działalności gospodarczej, na które nie będzie wydawane zezwolenie, o którym

mowa w art. 16 ust. 1,

”

-

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

wielkość pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom prowadzącym działalność gospodarczą

na terenie strefy na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1,

”

-

dodaje się pkt 6 w brzmieniu

„

6)

szczegółowe warunki uznawania wydatków za wydatki poniesione na inwestycję na terenie

strefy, a także ich minimalną wysokość.

”

,

d)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Rada Ministrów, określając dopuszczalną wielkość pomocy publicznej w poszczególnych

strefach, uwzględnia następujące kryteria

1)

poziom bezrobocia w regionie oddziaływania strefy,

2)

poziom produktu krajowego brutto na jednego mieszkańca regionu, w którym usytuowana

jest strefa,

3)

skalę problemów regionu, związanych z koniecznością restrukturyzacji dawnych okręgów

przemysłowych, strukturalną recesją oraz degradacją społeczną w rozumieniu ustawy

z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 1997

r. Nr 25, poz. 128, Nr 28, poz. 153, Nr 41, poz. 255, Nr 63, poz. 403, Nr 93, poz.

569, Nr 107, poz. 692, Nr 121, poz. 770 i Nr 123, poz. 776, z 1998 r. Nr 66, poz.

431, Nr 106, poz. 668, Nr 108, poz. 684, Nr 137, poz. 887 i Nr 162, poz. 1112, 1118

i 1126, z 1999 r. Nr 60, poz. 636 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 31, poz. 384,

Nr 48, poz. 550, Nr 70, poz. 820 i Nr 106, poz. 1118).

”

;

3)

po art. 5 dodaje się art. 5a w brzmieniu

„

Art. 5a.

1.

Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki uzgodniony z ministrem

właściwym do spraw rozwoju regionalnego, w drodze rozporządzenia, może znieść strefę

przed upływem okresu, na jaki została ona ustanowiona, zmienić jej obszar lub połączyć

strefy, z tym że łączny obszar wszystkich stref nie może przekroczyć dotychczas ustalonego

łącznego obszaru stref.

2.

Zniesienie strefy nie może nastąpić w okresie, w którym pozostaje w mocy choćby jedno

zezwolenie wydane na podstawie art. 16 ust. 1.

3.

Zakazu, o którym mowa w ust. 2, nie stosuje się, gdy obszar, na którym przedsiębiorca

prowadzi działalność gospodarczą na podstawie zezwolenia, zostanie włączony do obszaru

innej strefy z zachowaniem prawa przedsiębiorcy do zwolnień podatkowych na dotychczasowych

warunkach.

4.

Zmniejszenie obszaru strefy nie może dotyczyć nieruchomości, na których prowadzona

jest działalność na podstawie zezwolenia wydanego zgodnie z art. 16 ust. 1, chyba

że przedsiębiorca prowadzący tam działalność na podstawie zezwolenia wyrazi na to

zgodę.

”

;

4)

tytuł rozdziału 3 otrzymuje brzmienie

„

Zarządzanie strefą i zwolnienia podatkowe

”

;

5)

art. 6 otrzymuje brzmienie

„

Art. 6.

Zarządzającym może być wyłącznie spółka akcyjna lub spółka z ograniczoną odpowiedzialnością,

w stosunku do której Skarb Państwa albo samorząd województwa posiada większość głosów,

które mogą być oddane na walnym zgromadzeniu lub zgromadzeniu wspólników, oraz jest

uprawniony do powoływania i odwoływania większości członków jej zarządu.

”

;

6)

w art. 7

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Do składu rady nadzorczej spółki będącej zarządzającym, w stosunku do której Skarb

Państwa posiada większość głosów, które mogą być oddane na walnym zgromadzeniu lub

zgromadzeniu wspólników, powołuje się najwyżej 7 osób, w tym

1)

po jednym przedstawicielu: ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa, ministra właściwego

do spraw gospodarki, Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów oraz wojewody

- jako przedstawicieli Skarbu Państwa,

2)

najwyżej trzech przedstawicieli jednostek samorządu terytorialnego, które mają udziały

lub akcje w tej spółce.

”

,

b)

dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Do składu rady nadzorczej spółki będącej zarządzającym, w stosunku do której samorząd

województwa posiada większość głosów, które mogą być oddane na walnym zgromadzeniu

lub zgromadzeniu wspólników, powołuje się najwyżej 7 osób, w tym

1)

czterech przedstawicieli samorządu województwa,

2)

przedstawiciela ministra właściwego do spraw gospodarki,

3)

najwyżej dwóch przedstawicieli jednostek samorządu terytorialnego, z wyłączeniem samorządu

województwa, które mają udziały lub akcje w tej spółce.

”

,

c)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Do składu rady nadzorczej, o której mowa w ust. 1 i 1a, nie może być powołana osoba,

która jest członkiem władz lub pracownikiem przedsiębiorcy prowadzącego działalność

gospodarczą na terenie strefy lub pozostaje z takim przedsiębiorcą w związku, o którym

mowa w art. 11 ust. 4-8 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób

prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, Nr 60, poz. 700 i 703, Nr 86, poz. 958

i Nr 103, poz. 1100).

”

;

7)

w art. 8 dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Organ właściwy na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce

nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543) może powierzyć zarządzającemu

organizację i przeprowadzenie przetargu na zbycie nieruchomości położonych na terenie

strefy.

”

;

8)

w art. 9 w ust. 1 wyrazy „Minister Przemysłu i Handlu” zastępuje się wyrazami „Minister właściwy do spraw gospodarki w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw

rozwoju regionalnego”;

9)

w art. 10 w ust. 2 i w art. 18 użyte w różnych przypadkach wyrazy „Minister Przemysłu i Handlu” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami „minister właściwy do spraw gospodarki”;

10)

art. 12 i art. 13 otrzymują brzmienie

„

Art. 12.

Dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach

zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, przez osoby prawne lub osoby fizyczne

prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku dochodowego, odpowiednio

na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych lub w przepisach

o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wielkość zwolnień podatkowych określają rozporządzenia

Rady Ministrów ustanawiające strefy z zachowaniem zasad określonych w ustawie z dnia

30 czerwca 2000 r. o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla

przedsiębiorców (Dz. U. Nr 60, poz. 704).

Art. 13.

W okresie, na jaki ustanowiono strefę, zasady i wielkość pomocy publicznej udzielanej

przedsiębiorcom na podstawie ustawy nie mogą ulec zmianie na niekorzyść przedsiębiorców

posiadających ważne zezwolenie, o którym mowa w art. 16 ust. 1, z zastrzeżeniem art.

19.

”

;

11)

skreśla się art. 14;

12)

tytuł rozdziału 4 otrzymuje brzmienie

„

Zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie strefy uprawniające

do korzystania z pomocy publicznej

”

;

13)

art. 16 otrzymuje brzmienie

„

Art. 16.

1.

Podstawą do korzystania z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą, jest zezwolenie

na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy, uprawniające do

korzystania z pomocy publicznej, zwane dalej «zezwoleniem».

2.

Zezwolenie określa przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki dotyczące w szczególności

1)

zatrudnienia przez przedsiębiorcę przy prowadzeniu działalności gospodarczej na terenie

strefy przez określony czas określonej liczby pracowników,

2)

dokonania przez przedsiębiorcę inwestycji na terenie strefy o wartości przewyższającej

określoną kwotę.

3.

Zezwolenie może być udzielone, jeżeli

1)

na terenie strefy istnieją warunki do prowadzenia działalności, którą zamierza podjąć

przedsiębiorca ubiegający się o zezwolenie, w szczególności zakres zamierzonej działalności

jest zgodny z planem rozwoju strefy, o którym mowa w art. 9, a zarządzający strefą

dysponuje wolnymi terenami, obiektami lub pomieszczeniami, które są niezbędne do prowadzenia

takiej działalności,

2)

podjęcie działalności na terenie strefy jest uzasadnione stopniem przyczynienia się

zamierzonej działalności do osiągnięcia celów określonych w planie rozwoju strefy,

o którym mowa w art. 9.

4.

Minister właściwy do spraw gospodarki udziela, cofa i zmienia zezwolenie. Cofnięcie

i zmiana zezwolenia następuje na warunkach określonych w art. 19 ust. 2-4.

5.

Minister właściwy do spraw gospodarki zasięga opinii zarządzającego strefą przed wydaniem

decyzji w sprawie udzielenia, cofnięcia lub zmiany zezwolenia.

6.

Do postępowania w sprawie udzielania, cofania i zmiany zezwolenia stosuje się odpowiednio

przepisy ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej (Dz.

U. Nr 101, poz. 1178 oraz z 2000 r. Nr 86, poz. 958 i Nr 114, poz. 1193).

”

;

14)

w art. 17

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Ustalenie przedsiębiorców, którzy uzyskują zezwolenie, następuje w drodze przetargu

lub rokowań podjętych na podstawie publicznego zaproszenia.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, sposób przeprowadzenia,

zasady i warunki przetargu lub rokowań, a także kryteria oceny zamierzeń co do przedsięwzięć

gospodarczych, które mają być podjęte przez przedsiębiorców na terenie strefy, odrębnie

w odniesieniu do każdej strefy, uwzględniając w szczególności stopień, w jakim wielkość,

przedmiot i charakter ekonomiczny planowanych przez przedsiębiorcę przedsięwzięć gospodarczych

na terenie strefy i warunków ich realizacji przyczynią się do osiągnięcia celów ustanowienia

strefy określonych w planie rozwoju strefy.

”

,

c)

w ust. 2

-

wyrazy „Minister Przemysłu i Handlu” zastępuje się wyrazami „minister właściwy do spraw gospodarki”,

-

wyrazy „przepisu art. 20 ust. 1 w części dotyczącej powierzenia zarządzającemu udzielania

zezwoleń” zastępuje się wyrazami „przepisu art. 20 ust. 1 pkt 1”,

d)

skreśla się ust. 3;

15)

art. 19 otrzymuje brzmienie

„

Art. 19.

1.

Zezwolenie wygasa z upływem okresu, na jaki ustanowiona została strefa, z zastrzeżeniem

ust. 2.

2.

Zezwolenie wygasa w dniu wyczerpania przysługującego przedsiębiorcy zwolnienia, o

którym mowa w art. 12, i spełnienia warunków określonych w zezwoleniu.

3.

Zezwolenie może być cofnięte albo zakres lub przedmiot działalności określony w zezwoleniu

może zostać ograniczony, jeżeli przedsiębiorca

1)

zaprzestał na terenie strefy prowadzenia działalności gospodarczej, na którą posiadał

zezwolenie, lub

2)

rażąco uchybił warunkom określonym w zezwoleniu, lub

3)

nie usunął uchybień stwierdzonych w toku kontroli, o której mowa w art. 18, w terminie

do ich usunięcia wyznaczonym w wezwaniu ministra właściwego do spraw gospodarki.

4.

Minister właściwy do spraw gospodarki może, na wniosek przedsiębiorcy, po zasięgnięciu

opinii zarządzającego strefą, zmienić zezwolenie, z tym że ustalenie dla przedsiębiorcy

korzystniejszych niż dotychczasowe warunków prowadzenia działalności gospodarczej

może nastąpić, jeżeli niemożność ich dotrzymania jest spowodowana wykazanymi przez

przedsiębiorcę okolicznościami od niego niezależnymi, rozszerzenie zaś przedmiotu

działalności określonej w zezwoleniu może nastąpić tylko z zachowaniem warunków określonych

w art. 16 ust. 3. Zmiana warunków zezwolenia nie może dotyczyć obniżenia określonego

w zezwoleniu poziomu zatrudnienia, o którym mowa w art. 16 ust. 2 pkt 1.

5.

Na wniosek przedsiębiorcy minister właściwy do spraw gospodarki stwierdza, w drodze

decyzji, wygaśnięcie zezwolenia.

”

;

16)

w art. 20

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Minister właściwy do spraw gospodarki może, w drodze rozporządzenia, powierzyć zarządzającemu

1)

udzielanie, w jego imieniu, zezwoleń, o których mowa w art. 16 ust. 1, uwzględniając

potrzebę zapewnienia bezpośredniego kontaktu inwestorów z zarządzającym strefą oraz

współpracę z jednostkami samorządu terytorialnego,

2)

wykonywanie, w jego imieniu, bieżącej kontroli działalności przedsiębiorców, uwzględniając

w szczególności przedmiot działalności oraz termin rozpoczęcia działalności w terminie

określonym w zezwoleniu, limity zatrudnienia, a także nakłady inwestycyjne.

”

,

b)

w ust. 2

-

wyrazy „o której mowa w ust. 1” zastępuje się wyrazami „o której mowa w ust. 1 pkt 2”,

-

wyraz „zarządzeniu” zastępuje się wyrazem „rozporządzeniu”,

c)

w ust. 3

-

wyrazy „Ministra Przemysłu i Handlu” zastępuje się wyrazami „ministra właściwego do spraw gospodarki”,

-

wyrazy „o których mowa w art. 19 ust. 2” zastępuje się wyrazami „o których mowa w art. 19 ust. 3”;

17)

w art. 24

a)

w ust. 1 i w ust. 3 wyrazy „Minister Skarbu Państwa” zastępuje się wyrazami „minister właściwy do spraw Skarbu Państwa”,

b)

w ust. 1 wyrazy „Ministra Gospodarki” zastępuje się wyrazami „ministra właściwego do spraw gospodarki”.

W ustawie z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń

(Dz. U. Nr 12, poz. 114, z 1981 r. Nr 24, poz. 124, z 1982 r. Nr 16, poz. 125, z 1983 r. Nr 6, poz. 35 i Nr 44, poz. 203, z 1984 r. Nr 54, poz. 275, z 1985 r. Nr 14, poz. 60 i Nr 23, poz. 100, z 1986 r. Nr 39, poz. 193, z 1988 r. Nr 20, poz. 135 i Nr 41, poz. 324, z 1989 r. Nr 34, poz. 180, z 1990 r. Nr 51, poz. 297, Nr 72, poz. 422 i Nr 86, poz. 504, z 1991 r. Nr 75, poz. 332 i Nr 91, poz. 408, z 1992 r. Nr 24, poz. 101, z 1994 r. Nr 123, poz. 600, z 1995 r. Nr 6, poz. 29, Nr 60, poz. 310 i Nr 95, poz. 475, z 1997 r. Nr 54, poz. 349, Nr 60, poz. 369, Nr 85, poz. 539, Nr 98, poz. 602, Nr 104, poz. 661, Nr 106, poz. 677, Nr 111, poz. 724, Nr 123, poz. 779, Nr 133, poz. 884 i Nr 141, poz. 942, z 1998 r. Nr 113, poz. 717, z 1999 r. Nr 83, poz. 931 i Nr 101, poz. 1178 oraz z 2000 r. Nr 22, poz. 271, Nr 73, poz. 852 i Nr 74, poz. 855) skreśla się art. 60

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, Nr 22, poz. 270, Nr 60, poz. 703, Nr 70, poz. 816 i Nr 104, poz. 1104) w art. 21

1)

w ust. 1 dodaje się pkt 63a w brzmieniu

„

63a)

dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 5a-5c, uzyskane z działalności gospodarczej

prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym

mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach

ekonomicznych (Dz. U. Nr 123, poz. 600, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 121,

poz. 770, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 2000 r. Nr 117, poz. 1228), przy czym

wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie niniejszego zwolnienia nie może przekroczyć

wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących

się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z zasadami zawartymi w ustawie

z dnia 30 czerwca 2000 r. o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej

dla przedsiębiorców (Dz. U. Nr 60, poz. 704), w tym z zasadami kumulacji oraz udzielania

pomocy publicznej w określonych sektorach.

”

;

2)

po ust. 5 dodaje się ust. 5a-5c w brzmieniu

„

5a.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 63a, przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu

dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy.

5b.

W razie cofnięcia zezwolenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 63a, podatnik traci prawo

do zwolnienia i jest obowiązany do zapłaty podatku za cały okres korzystania ze zwolnienia

podatkowego.

5c.

W razie wystąpienia okoliczności, o których mowa w ust. 5b, podatnik jest obowiązany

do zwiększenia podstawy opodatkowania o kwotę dochodu, w odniesieniu do którego utracił

prawo do zwolnienia, a w razie poniesienia straty do jej zmniejszenia o tę kwotę -

w rozliczeniu zaliczki za miesiąc, w którym utracił to prawo, a gdy utrata prawa nastąpiła

w ostatnim miesiącu roku podatkowego - w rocznym rozliczeniu podatku.

”

W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, Nr 60, poz. 700 i 703, Nr 86, poz. 958 i Nr 103, poz. 1100) w art. 17

1)

w ust. 1 dodaje się pkt 34 w brzmieniu

„

34)

dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej

na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w

art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych

(Dz. U. Nr 123, poz. 600, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 121, poz. 770,

z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 2000 r. Nr 117, poz. 1228), przy czym wielkość pomocy

publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy

publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania

pomocy w największej wysokości, zgodnie z zasadami zawartymi w ustawie z dnia 30 czerwca

2000 r. o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla przedsiębiorców

(Dz. U. Nr 60, poz. 704), w tym z zasadami kumulacji oraz udzielania pomocy publicznej

w określonych sektorach.

”

;

2)

dodaje się ust. 4-6 w brzmieniu

„

4.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 34, przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu

dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy.

5.

W razie cofnięcia zezwolenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 34, podatnik traci prawo

do zwolnienia i jest obowiązany do zapłaty podatku za cały okres korzystania ze zwolnienia

podatkowego.

6.

W razie wystąpienia okoliczności, o których mowa w ust. 5, podatnik jest obowiązany

do zwiększenia podstawy opodatkowania o kwotę dochodu, w odniesieniu do którego utracił

prawo do zwolnienia, a w razie poniesienia straty do jej zmniejszenia o tę kwotę -

w rozliczeniu zaliczki za miesiąc, w którym utracił to prawo, a gdy utrata prawa nastąpi

w ostatnim miesiącu roku podatkowego - we wstępnym rocznym rozliczeniu podatku.

”

1.

Przedsiębiorcy, którzy przed dniem wejścia w życie ustawy uzyskali zezwolenia na podstawie

art. 16 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1, zachowują przez okres ważności zezwolenia

prawo do zwolnień i preferencji podatkowych określonych w art. 12 ustawy, o której

mowa w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

W zakresie zwolnień i preferencji podatkowych przysługujących przedsiębiorcom, o których

mowa w ust. 1, stosuje się przepisy art. 12-14 i 19 ustawy wymienionej w art. 1 w

brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki uzgodniony z ministrem

właściwym do spraw rozwoju regionalnego, w drodze rozporządzenia, może znieść strefę

przed upływem okresu, na jaki została ona ustanowiona, zmienić jej obszar lub połączyć

strefy, z tym że łączny obszar wszystkich stref nie może przekroczyć dotychczas ustalonego

łącznego obszaru stref.

2.

Zniesienie strefy nie może nastąpić w okresie, w którym pozostaje w mocy choćby jedno

zezwolenie wydane na podstawie art. 16 ust. 1.

3.

Zakazu, o którym mowa w ust. 2, nie stosuje się, gdy obszar, na którym przedsiębiorca

prowadzi działalność gospodarczą na podstawie zezwolenia, zostanie włączony do obszaru

innej strefy z zachowaniem prawa przedsiębiorcy do zwolnień podatkowych na dotychczasowych

warunkach.

4.

Zmniejszenie obszaru strefy nie może dotyczyć nieruchomości, na których prowadzona

jest działalność na podstawie zezwolenia wydanego zgodnie z art. 16 ust. 1, chyba

że przedsiębiorca prowadzący tam działalność na podstawie zezwolenia wyrazi na to

zgodę.

Zarządzającym może być wyłącznie spółka akcyjna lub spółka z ograniczoną odpowiedzialnością,

w stosunku do której Skarb Państwa albo samorząd województwa posiada większość głosów,

które mogą być oddane na walnym zgromadzeniu lub zgromadzeniu wspólników, oraz jest

uprawniony do powoływania i odwoływania większości członków jej zarządu.

1.

Rada Ministrów dostosuje przepisy rozporządzeń wydanych na podstawie art. 4 ust. 1

ustawy, o której mowa w art. 1, do zmian wynikających z przepisów niniejszej ustawy.

2.

Rozporządzenia, o których mowa w ust. 1, wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 1 i pkt

3, art. 2 i art. 6, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.

Dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach

zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, przez osoby prawne lub osoby fizyczne

prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku dochodowego, odpowiednio

na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych lub w przepisach

o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wielkość zwolnień podatkowych określają rozporządzenia

Rady Ministrów ustanawiające strefy z zachowaniem zasad określonych w ustawie z dnia

30 czerwca 2000 r. o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla

przedsiębiorców (Dz. U. Nr 60, poz. 704).

W okresie, na jaki ustanowiono strefę, zasady i wielkość pomocy publicznej udzielanej

przedsiębiorcom na podstawie ustawy nie mogą ulec zmianie na niekorzyść przedsiębiorców

posiadających ważne zezwolenie, o którym mowa w art. 16 ust. 1, z zastrzeżeniem art.

19.

1.

Podstawą do korzystania z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą, jest zezwolenie

na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy, uprawniające do

korzystania z pomocy publicznej, zwane dalej «zezwoleniem».

2.

Zezwolenie określa przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki dotyczące w szczególności

1)

zatrudnienia przez przedsiębiorcę przy prowadzeniu działalności gospodarczej na terenie

strefy przez określony czas określonej liczby pracowników,

2)

dokonania przez przedsiębiorcę inwestycji na terenie strefy o wartości przewyższającej

określoną kwotę.

3.

Zezwolenie może być udzielone, jeżeli

1)

na terenie strefy istnieją warunki do prowadzenia działalności, którą zamierza podjąć

przedsiębiorca ubiegający się o zezwolenie, w szczególności zakres zamierzonej działalności

jest zgodny z planem rozwoju strefy, o którym mowa w art. 9, a zarządzający strefą

dysponuje wolnymi terenami, obiektami lub pomieszczeniami, które są niezbędne do prowadzenia

takiej działalności,

2)

podjęcie działalności na terenie strefy jest uzasadnione stopniem przyczynienia się

zamierzonej działalności do osiągnięcia celów określonych w planie rozwoju strefy,

o którym mowa w art. 9.

4.

Minister właściwy do spraw gospodarki udziela, cofa i zmienia zezwolenie. Cofnięcie

i zmiana zezwolenia następuje na warunkach określonych w art. 19 ust. 2-4.

5.

Minister właściwy do spraw gospodarki zasięga opinii zarządzającego strefą przed wydaniem

decyzji w sprawie udzielenia, cofnięcia lub zmiany zezwolenia.

6.

Do postępowania w sprawie udzielania, cofania i zmiany zezwolenia stosuje się odpowiednio

przepisy ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej (Dz.

U. Nr 101, poz. 1178 oraz z 2000 r. Nr 86, poz. 958 i Nr 114, poz. 1193).

1.

Zezwolenie wygasa z upływem okresu, na jaki ustanowiona została strefa, z zastrzeżeniem

ust. 2.

2.

Zezwolenie wygasa w dniu wyczerpania przysługującego przedsiębiorcy zwolnienia, o

którym mowa w art. 12, i spełnienia warunków określonych w zezwoleniu.

3.

Zezwolenie może być cofnięte albo zakres lub przedmiot działalności określony w zezwoleniu

może zostać ograniczony, jeżeli przedsiębiorca

1)

zaprzestał na terenie strefy prowadzenia działalności gospodarczej, na którą posiadał

zezwolenie, lub

2)

rażąco uchybił warunkom określonym w zezwoleniu, lub

3)

nie usunął uchybień stwierdzonych w toku kontroli, o której mowa w art. 18, w terminie

do ich usunięcia wyznaczonym w wezwaniu ministra właściwego do spraw gospodarki.

4.

Minister właściwy do spraw gospodarki może, na wniosek przedsiębiorcy, po zasięgnięciu

opinii zarządzającego strefą, zmienić zezwolenie, z tym że ustalenie dla przedsiębiorcy

korzystniejszych niż dotychczasowe warunków prowadzenia działalności gospodarczej

może nastąpić, jeżeli niemożność ich dotrzymania jest spowodowana wykazanymi przez

przedsiębiorcę okolicznościami od niego niezależnymi, rozszerzenie zaś przedmiotu

działalności określonej w zezwoleniu może nastąpić tylko z zachowaniem warunków określonych

w art. 16 ust. 3. Zmiana warunków zezwolenia nie może dotyczyć obniżenia określonego

w zezwoleniu poziomu zatrudnienia, o którym mowa w art. 16 ust. 2 pkt 1.

5.

Na wniosek przedsiębiorcy minister właściwy do spraw gospodarki stwierdza, w drodze

decyzji, wygaśnięcie zezwolenia.