Obwieszczenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 10 listopada 2000 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo budowlane.

Ustawa - Prawo budowlane, zwana dalej „ustawą”, normuje działalność obejmującą sprawy

projektowania, budowy, utrzymania i rozbiórki obiektów budowlanych oraz określa zasady

działania organów administracji publicznej w tych dziedzinach.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Ustawy nie stosuje się do wyrobisk górniczych.

2.

Przepisy ustawy nie naruszają przepisów odrębnych, a w szczególności

1)

prawa geologicznego i górniczego - w odniesieniu do obiektów budowlanych zakładów

górniczych,

2)

prawa wodnego - w odniesieniu do budowli hydrotechnicznych,

3)

o ochronie dóbr kultury i o muzeach - w odniesieniu do obiektów zabytkowych i obszarów

objętych ochroną konserwatorską.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć

a)

budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi,

b)

budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami,

c)

obiekt małej architektury,

2)

budynku - należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany

z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty

i dach,

3)

budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany nie będący budynkiem lub

obiektem małej architektury, jak: lotniska, drogi, linie kolejowe, mosty, estakady,

tunele, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane

z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne,

hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne,

oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe,

nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe,

cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców

przemysłowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne

pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową,

4)

obiekcie małej architektury - należy przez to rozumieć niewielkie obiekty, a w szczególności

a)

kultu religijnego, jak: kapliczki, krzyże przydrożne, figury,

b)

posągi, wodotryski i inne obiekty architektury ogrodowej,

c)

użytkowe służące rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku, jak: piaskownice, huśtawki,

drabinki, śmietniki,

5)

tymczasowym obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć obiekt budowlany przeznaczony

do czasowego użytkowania w okresie krótszym od jego trwałości technicznej, przewidziany

do przeniesienia w inne miejsce lub rozbiórki, a także obiekt budowlany nie połączony

trwale z gruntem, jak: strzelnice, kioski uliczne, pawilony sprzedaży ulicznej i wystawowe,

przekrycia namiotowe i powłoki pneumatyczne, urządzenia rozrywkowe, barakowozy, obiekty

kontenerowe,

6

budowie - należy przez to rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu,

a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę oraz przebudowę obiektu budowlanego,

7

robotach budowlanych - należy przez to rozumieć budowę, a także prace polegające na

montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego,

8

remoncie - należy przez to rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym

robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a nie stanowiących

bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych

niż użyto w stanie pierwotnym,

9)

urządzeniach budowlanych związanych z obiektem budowlanym - należy przez to rozumieć

urządzenia techniczne zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem,

jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym oczyszczania lub gromadzenia ścieków,

przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki,

10)

terenie budowy - należy przez to rozumieć przestrzeń, w której prowadzone są roboty

budowlane wraz z przestrzenią zajmowaną przez urządzenia zaplecza budowy,

11)

prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane - należy przez to rozumieć

tytuł prawny wynikający z prawa własności, użytkowania wieczystego, zarządu, ograniczonego

prawa rzeczowego albo stosunku zobowiązaniowego, przewidującego uprawnienia do wykonywania

robót budowlanych,

12)

pozwoleniu na budowę - należy przez to rozumieć decyzję administracyjną zezwalającą

na rozpoczęcie i prowadzenie budowy lub wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa

obiektu budowlanego,

13)

dokumentacji budowy - należy przez to rozumieć pozwolenie na budowę wraz z załączonym

projektem budowlanym, dziennik budowy, protokoły odbiorów częściowych i końcowych,

w miarę potrzeby, rysunki i opisy służące realizacji obiektu, operaty geodezyjne i

książkę obmiarów, a w przypadku realizacji obiektów metodą montażu - także dziennik

montażu,

14)

dokumentacji powykonawczej - należy przez to rozumieć dokumentację budowy z naniesionymi

zmianami dokonanymi w toku wykonywania robót oraz geodezyjnymi pomiarami powykonawczymi,

15

terenie zamkniętym - należy przez to rozumieć teren, a w szczególnych przypadkach

obiekt budowlany lub jego część, dostępny wyłącznie dla osób uprawnionych oraz wyznaczony

w sposób określony w przepisach Prawa geodezyjnego i kartograficznego, niezbędny na

cele

a)

obronności lub bezpieczeństwa państwa, będący w dyspozycji jednostek organizacyjnych

podległych ministrom właściwym do: spraw obrony narodowej, spraw wewnętrznych, spraw

zagranicznych oraz Szefowi Urzędu Ochrony Państwa,

b)

bezpośredniego wydobywania kopaliny ze złoża, będący w dyspozycji zakładu górniczego,

16)

aprobacie technicznej - należy przez to rozumieć pozytywną ocenę techniczną wyrobu,

stwierdzającą jego przydatność do stosowania w budownictwie,

17

właściwym organie - należy przez to rozumieć organy administracji architektoniczno-budowlanej

i nadzoru budowlanego, stosownie do ich właściwości, określonej w rozdziale 8,

18

wyrobie budowlanym - należy przez to rozumieć wyrób, w rozumieniu przepisów o badaniach

i certyfikacji, wytworzony w celu wbudowania, wmontowania, zainstalowania lub zastosowania

w sposób trwały w obiekcie budowlanym.

18

wyrobie budowlanym - należy przez to rozumieć wyrób w rozumieniu przepisów o ocenie

zgodności, wytworzony w celu wbudowania, wmontowania, zainstalowania lub zastosowania

w sposób trwały w obiekcie budowlanym.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Obiekt budowlany i związane z nim urządzenia należy projektować w sposób zapewniający

formę architektoniczną dostosowaną do krajobrazu i otaczającej zabudowy.

1.

Decyzje o dopuszczeniu do powszechnego stosowania w budownictwie nowych materiałów

budowlanych, wydane przed dniem 1 stycznia 1995 r., do czasu wygaśnięcia ich ważności,

uznaje się jako aprobaty techniczne.

2.

Do czasu wygaśnięcia ważności normy branżowej za dopuszczone do obrotu i powszechnego

stosowania w budownictwie uznaje się wyroby budowlane, na które wydano certyfikat

lub deklarację zgodności z normą branżową.

1

Obiekt budowlany należy projektować, budować, użytkować i utrzymywać zgodnie z przepisami,

w tym techniczno-budowlanymi, obowiązującymi Polskimi Normami oraz zasadami wiedzy

technicznej, w sposób zapewniający

1)

spełnienie wymagań podstawowych dotyczących

a)

bezpieczeństwa konstrukcji,

b)

bezpieczeństwa pożarowego,

c)

bezpieczeństwa użytkowania,

d)

odpowiednich warunków higienicznych i zdrowotnych oraz ochrony środowiska,

e)

ochrony przed hałasem i drganiami,

f)

oszczędności energii i odpowiedniej izolacyjności cieplnej przegród,

2)

warunki użytkowe zgodne z przeznaczeniem obiektu, a w szczególności w zakresie oświetlenia,

zaopatrzenia w wodę, usuwania ścieków i odpadów, ogrzewania, wentylacji oraz łączności,

3)

niezbędne warunki do korzystania z obiektów użyteczności publicznej i mieszkaniowego

budownictwa wielorodzinnego przez osoby niepełnosprawne, w szczególności poruszające

się na wózkach inwalidzkich,

4)

ochronę ludności zgodnie z wymaganiami obrony cywilnej, określonymi w odrębnych przepisach,

5)

ochronę dóbr kultury,

6)

ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich.

2

Ochrona uzasadnionych interesów osób trzecich, o której mowa w ust. 1 pkt 6, obejmuje

w szczególności

1)

zapewnienie dostępu do drogi publicznej,

2)

ochronę przed pozbawieniem

a)

możliwości korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej i cieplnej oraz ze

środków łączności,

b)

dopływu światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi,

3)

ochronę przed uciążliwościami powodowanymi przez hałas, wibracje, zakłócenia elektryczne,

promieniowanie,

4)

ochronę przed zanieczyszczeniem powietrza, wody lub gleby.

Do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy tej ustawy.

Dla działek budowlanych lub terenów, na których jest przewidziana budowa obiektów

budowlanych lub funkcjonalnie powiązanych zespołów obiektów budowlanych, należy zaprojektować

odpowiednie zagospodarowanie, zgodnie z wymaganiami art. 4 i 5, zrealizować je przed

oddaniem tych obiektów (zespołów) do użytkowania oraz zapewnić utrzymanie tego zagospodarowania

we właściwym stanie techniczno-użytkowym przez okres istnienia obiektów (zespołów)

budowlanych.

2.

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia

w życie ustawy, ogłosi w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej jednolity tekst

ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, z uwzględnieniem zmian wynikających

z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania jednolitego tekstu.

1.

Do przepisów techniczno-budowlanych zalicza się

1)

warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane i ich usytuowanie,

2)

warunki techniczne użytkowania obiektów budowlanych.

2.

Warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, określą, w drodze rozporządzenia

1)

minister właściwy do spraw architektury i budownictwa

2)

właściwi ministrowie, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw architektury i

budownictwa

3.

Warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą określić, w drodze rozporządzenia

1)

minister właściwy do spraw architektury i budownictwa

2)

właściwi ministrowie, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw architektury i

budownictwa

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, dodatkowe warunki techniczne,

jakim powinny odpowiadać budynki służące bezpieczeństwu lub obronności państwa, albo

których przepisów, wydanych na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 1, nie stosuje się do tych

budynków.

1

W przypadkach szczególnie uzasadnionych dopuszcza się odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych,

o których mowa w art. 7. Odstępstwo nie może powodować zagrożenia życia ludzi lub

bezpieczeństwa mienia, a w stosunku do obiektów, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt

3 - ograniczenia dostępności dla osób niepełnosprawnych oraz nie powinno powodować

pogorszenia warunków zdrowotno-sanitarnych i użytkowych, a także stanu środowiska,

po spełnieniu określonych warunków zamiennych.

2.

Właściwy organ, po uzyskaniu upoważnienia ministra, który ustanowił przepisy techniczno-budowlane,

w drodze postanowienia, udziela bądź odmawia zgody na odstępstwo.

3.

Wniosek do ministra, o którym mowa w ust. 2, w sprawie upoważnienia do udzielenia

zgody na odstępstwo, właściwy organ składa przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na

budowę lub o zmianie sposobu użytkowania obiektu budowlanego. Wniosek powinien zawierać

1)

charakterystykę obiektu oraz, w miarę potrzeby, projekt zagospodarowania działki lub

terenu, a jeżeli odstępstwo mogłoby mieć wpływ na środowisko lub nieruchomości sąsiednie

- również projekty zagospodarowania tych nieruchomości, z uwzględnieniem istniejącej

i projektowanej zabudowy,

2)

szczegółowe uzasadnienie konieczności wprowadzenia odstępstwa,

3)

propozycje rozwiązań zamiennych,

4)

pozytywną opinię wojewódzkiego konserwatora zabytków w odniesieniu do obiektów budowlanych

wpisanych do rejestru zabytków oraz innych obiektów budowlanych usytuowanych na obszarach

objętych ochroną konserwatorską,

5)

w zależności od potrzeb - pozytywną opinię innych zainteresowanych organów.

4.

Minister, o którym mowa w ust. 2, może uzależnić upoważnienie do wyrażenia zgody na

odstępstwo od spełnienia dodatkowych warunków.

1.

Przy wykonywaniu robót budowlanych należy stosować wyroby budowlane o właściwościach

użytkowych umożliwiających prawidłowo zaprojektowanym i wykonanym obiektom budowlanym

spełnienie wymagań podstawowych, określonych w art. 5 ust. 1 pkt 1 - dopuszczone do

obrotu i powszechnego lub jednostkowego stosowania w budownictwie.

2.

Dopuszczone do obrotu i powszechnego stosowania w budownictwie są

1)

wyroby budowlane, właściwie oznaczone, dla których zgodnie z odrębnymi przepisami

a)

wydano certyfikat na znak bezpieczeństwa, wykazujący, że zapewniono zgodność z kryteriami

technicznymi określonymi na podstawie Polskich Norm, aprobat technicznych oraz właściwych

przepisów i dokumentów technicznych - w odniesieniu do wyrobów podlegających tej certyfikacji,

b)

dokonano oceny zgodności i wydano certyfikat zgodności lub deklarację zgodności z

Polską Normą lub z aprobatą techniczną - w odniesieniu do wyrobów nie objętych certyfikacją

określoną w lit. a), mających istotny wpływ na spełnienie co najmniej jednego z wymagań

podstawowych,

2)

wyroby budowlane umieszczone w wykazie wyrobów nie mających istotnego wpływu na spełnianie

wymagań podstawowych oraz wyrobów wytwarzanych i stosowanych według tradycyjnie uznanych

zasad sztuki budowlanej.

3.

Dopuszczone do jednostkowego stosowania w obiekcie budowlanym są wyroby wykonane według

indywidualnej dokumentacji technicznej sporządzonej przez projektanta obiektu lub

z nim uzgodnionej, dla których dostawca wydał oświadczenie wskazujące, że zapewniono

zgodność wyrobu z tą dokumentacją oraz z przepisami i obowiązującymi normami.

4.

Minister właściwy do spraw architektury i budownictwa

1)

szczegółowe zasady i tryb dopuszczania wyrobów budowlanych do jednostkowego stosowania

w obiekcie, szczegółowe zasady i tryb udzielania, uchylania lub zmiany aprobat technicznych,

zasady odpłatności z tego tytułu oraz jednostki organizacyjne upoważnione do ich wydawania,

a także zakres oraz szczegółowe zasady i tryb opracowywania i zatwierdzania kryteriów

technicznych,

2)

systemy oceny zgodności, o której mowa w ust. 2 pkt 1 lit. b), dla poszczególnych

rodzajów wyrobów budowlanych, wzory deklaracji zgodności oraz sposób znakowania wyrobów

budowlanych, dopuszczonych do obrotu i powszechnego stosowania w budownictwie.

5.

Minister właściwy do spraw architektury i budownictwa

1.

Minister właściwy do spraw zdrowia

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa

1.

Za samodzielną funkcję techniczną w budownictwie uważa się działalność związaną z

koniecznością fachowej oceny zjawisk technicznych lub samodzielnego rozwiązania zagadnień

architektonicznych i technicznych oraz techniczno-organizacyjnych, a w szczególności

działalność obejmującą

1)

projektowanie, sprawdzanie projektów architektoniczno-budowlanych i sprawowanie nadzoru

autorskiego,

2)

kierowanie budową lub innymi robotami budowlanymi,

3)

kierowanie wytwarzaniem konstrukcyjnych elementów budowlanych oraz nadzór i kontrolę

techniczną wytwarzania tych elementów,

4)

wykonywanie nadzoru inwestorskiego,

5)

sprawowanie kontroli technicznej utrzymania obiektów budowlanych,

6

wykonywanie nadzoru budowlanego,

7)

rzeczoznawstwo budowlane.

2.

Samodzielne funkcje techniczne w budownictwie, określone w ust. 1 pkt 1-6, mogą wykonywać

wyłącznie osoby posiadające odpowiednie wykształcenie techniczne i praktykę zawodową,

dostosowane do rodzaju, stopnia skomplikowania działalności i innych wymagań związanych

z wykonywaną funkcją, stwierdzone przez wojewodę, decyzją, zwaną dalej „uprawnieniami

budowlanymi”.

3.

Warunkiem uzyskania uprawnień budowlanych jest złożenie egzaminu ze znajomości przepisów

prawnych dotyczących procesu budowlanego oraz umiejętności praktycznego zastosowania

wiedzy technicznej.

4

Egzamin składa się przed komisją powoływaną przez wojewodę, w skład której wchodzą

między innymi: przedstawiciele organów nadzoru budowlanego, właściwych stowarzyszeń

twórczych, naukowo-technicznych lub naukowo-zawodowych. Uzyskanie uprawnień budowlanych

podlega wpisowi do centralnego rejestru.

5.

Koszty postępowania kwalifikacyjnego ponosi osoba ubiegająca się o nadanie uprawnień

budowlanych.

6.

Osoby wykonujące samodzielne funkcje techniczne w budownictwie są odpowiedzialne za

wykonywanie tych funkcji zgodnie z przepisami, obowiązującymi Polskimi Normami i zasadami

wiedzy technicznej oraz za należytą staranność w wykonywaniu pracy, jej właściwą organizację,

bezpieczeństwo i jakość.

7.

Samodzielne funkcje techniczne w budownictwie, oprócz osób, o których mowa w ust.

2, mogą wykonywać również inne osoby, jeżeli wynika to z umów międzynarodowych na

zasadzie wzajemności.

1.

Uprawnienia budowlane mogą być udzielane do

1)

projektowania,

2)

kierowania robotami budowlanymi.

2.

W uprawnieniach budowlanych należy określić specjalność i ewentualną specjalizację

techniczno-budowlaną oraz zakres prac projektowych lub robót budowlanych objętych

danym uprawnieniem.

3

Uprawnienia do kierowania robotami budowlanymi stanowią również podstawę do wykonywania

samodzielnych funkcji technicznych, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 3 i 4.

4

Uprawnienia do projektowania lub kierowania robotami budowlanymi stanowią również

podstawę do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych, o których mowa w art.

12 ust. 1 pkt 5 i 6.

1.

Uprawnienia budowlane są udzielane w specjalnościach

1)

architektonicznej,

2)

konstrukcyjno-budowlanej,

3)

(skreślony),

4)

instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń: wodociągowych i kanalizacyjnych,

cieplnych, wentylacyjnych i gazowych,

5)

instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń elektrycznych i elektroenergetycznych,

6)

innych, ustalonych stosownie do art. 16 ust. 2.

2.

W ramach specjalności wymienionych w ust. 1 mogą być wyodrębniane specjalizacje techniczno-budowlane.

3.

Uzyskanie uprawnień budowlanych w specjalnościach, o których mowa w ust. 1, wymaga

1)

do projektowania bez ograniczeń i sprawdzania projektów architektoniczno-budowlanych

a)

posiadania wyższego wykształcenia odpowiedniego dla danej specjalności,

b)

odbycia dwuletniej praktyki przy sporządzaniu projektów,

c)

odbycia rocznej praktyki na budowie,

2)

do projektowania w ograniczonym zakresie

a)

posiadania średniego wykształcenia odpowiedniego dla danej specjalności lub pokrewnego

wyższego wykształcenia,

b)

odbycia pięcioletniej praktyki przy sporządzaniu projektów,

c)

odbycia rocznej praktyki na budowie,

3)

do kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń

a)

posiadania wyższego wykształcenia odpowiedniego dla danej specjalności,

b)

odbycia dwuletniej praktyki na budowie,

4)

do kierowania robotami budowlanymi w ograniczonym zakresie

a)

posiadania średniego wykształcenia odpowiedniego dla danej specjalności lub pokrewnego

wyższego wykształcenia,

b)

odbycia pięcioletniej praktyki na budowie,

5)

do wykonywania pracy na budowie na stanowisku majstra budowlanego i kierowania w powierzonym

zakresie robotami budowlanymi - posiadania co najmniej wykształcenia zasadniczego

i dyplomu mistrza w odpowiednim zawodzie budowlanym.

4.

Warunkiem zaliczenia praktyki zawodowej jest praca polegająca na bezpośrednim uczestnictwie

w pracach projektowych albo na pełnieniu funkcji technicznej na budowie pod kierownictwem

osoby posiadającej odpowiednie uprawnienia budowlane, a w przypadku odbywania praktyki

za granicą pod kierunkiem osoby posiadającej uprawnienia odpowiednie w danym kraju.

1.

Rzeczoznawcą budowlanym może być osoba, która

1)

korzysta w pełni z praw publicznych,

2)

posiada

a)

dyplom ukończenia wyższej uczelni technicznej,

b)

uprawnienia budowlane oraz co najmniej 5 lat praktyki odbytej po ich uzyskaniu,

c)

opinię dwóch rzeczoznawców budowlanych odpowiedniej specjalności,

d)

opinię właściwego stowarzyszenia.

2.

Wojewoda, na wniosek zainteresowanego, orzeka, w drodze decyzji, o nadaniu tytułu

rzeczoznawcy budowlanego, określając, na podstawie opinii, o których mowa w ust. 1

pkt 2 lit. c) i d), oraz odbytej praktyki, zakres, w którym funkcja rzeczoznawcy budowlanego

może być wykonywana. Zakres ten nie może wykraczać poza specjalność techniczno-budowlaną

objętą posiadanymi uprawnieniami.

3.

Podstawę do podjęcia czynności rzeczoznawcy budowlanego stanowi dokonanie wpisu do

centralnego rejestru rzeczoznawców budowlanych.

4.

Skreślenie z centralnego rejestru rzeczoznawców budowlanych następuje

1)

na własną prośbę,

2)

w razie

a)

pozbawienia praw publicznych,

b)

utraty uprawnień budowlanych,

c)

śmierci rzeczoznawcy.

1.

Minister właściwy do spraw architektury i budownictwa

2.

Ministrowie właściwi w zakresie uprawnień budowlanych w specjalnościach nie objętych

art. 14 ust. 1 pkt 1-5, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw architektury

i budownictwa

Uczestnikami procesu budowlanego, w rozumieniu ustawy, są

1)

inwestor,

2)

inspektor nadzoru inwestorskiego,

3)

projektant,

4)

kierownik budowy lub kierownik robót.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 1998 r.

1.

Do obowiązków inwestora należy zorganizowanie procesu budowy przez zapewnienie opracowania

projektów oraz wykonania i odbiorów robót budowlanych przez osoby o odpowiednich kwalifikacjach

zawodowych.

2.

Inwestor może ustanowić inspektora nadzoru inwestorskiego na budowie.

3.

Inwestor może zobowiązać projektanta do sprawowania nadzoru autorskiego.

1.

Właściwy organ może w decyzji o pozwoleniu na budowę nałożyć na inwestora obowiązek

ustanowienia inspektora nadzoru inwestorskiego, a także obowiązek zapewnienia nadzoru

autorskiego, w przypadkach uzasadnionych wysokim stopniem skomplikowania obiektu lub

robót budowlanych bądź przewidywanym wpływem na środowisko.

2

Minister właściwy do spraw architektury i budownictwa

1.

Do podstawowych obowiązków projektanta należy

1)

opracowanie projektu obiektu budowlanego w sposób zgodny z ustaleniami określonymi

w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, wymaganiami ustawy, przepisami

i obowiązującymi Polskimi Normami oraz zasadami wiedzy technicznej,

1a

zapewnienie, w razie potrzeby, udziału w opracowaniu projektu osób posiadających uprawnienia

budowlane do projektowania w odpowiedniej specjalności oraz wzajemne skoordynowanie

techniczne wykonanych przez te osoby opracowań projektowych,

2)

uzyskanie wymaganych opinii, uzgodnień i sprawdzeń rozwiązań projektowych w zakresie

wynikającym z przepisów,

3)

wyjaśnianie wątpliwości dotyczących projektu i zawartych w nim rozwiązań,

3a

uzgadnianie dokumentów technicznych, o których mowa w art. 10 ust. 3,

4)

sprawowanie nadzoru autorskiego na żądanie inwestora lub właściwego organu w zakresie

a)

stwierdzania w toku wykonywania robót budowlanych zgodności realizacji z projektem,

b)

uzgadniania możliwości wprowadzenia rozwiązań zamiennych w stosunku do przewidzianych

w projekcie, zgłoszonych przez kierownika budowy lub inspektora nadzoru inwestorskiego.

2.

Projektant ma obowiązek zapewnić sprawdzenie projektu architektoniczno-budowlanego

pod względem zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi i obowiązującymi

Polskimi Normami, przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania bez

ograniczeń w odpowiedniej specjalności lub rzeczoznawcę budowlanego.

3.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 2, nie dotyczy

1)

zakresu objętego sprawdzaniem i opiniowaniem na podstawie przepisów szczególnych,

2)

projektów obiektów o prostej konstrukcji, nie stwarzających zagrożenia dla użytkowników

i otoczenia, takich jak: budynki mieszkalne jednorodzinne i małe domy mieszkalne,

niewielkie obiekty gospodarcze, inwentarskie, składowe, handlowe i usługowe.

Projektant, w trakcie realizacji budowy, ma prawo

1)

wstępu na teren budowy i dokonywania zapisów w dzienniku budowy dotyczących jej realizacji,

2)

żądania wpisem do dziennika budowy wstrzymania robót budowlanych w razie

a)

stwierdzenia możliwości powstania zagrożenia,

b)

wykonywania ich niezgodnie z projektem.

Do podstawowych obowiązków kierownika budowy należy

1)

protokolarne przejęcie od inwestora i odpowiednie zabezpieczenie terenu budowy wraz

ze znajdującymi się na nim obiektami budowlanymi, urządzeniami technicznymi i stałymi

punktami osnowy geodezyjnej oraz podlegającymi ochronie elementami środowiska przyrodniczego

i kulturowego,

2)

prowadzenie dokumentacji budowy,

3)

zapewnienie geodezyjnego wytyczenia obiektu oraz zorganizowanie i kierowanie budową

obiektu budowlanego w sposób zgodny z projektem i pozwoleniem na budowę, przepisami

i obowiązującymi Polskimi Normami oraz przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy,

4)

wstrzymanie robót budowlanych w przypadku stwierdzenia możliwości powstania zagrożenia

oraz bezzwłoczne zawiadomienie o tym właściwego organu,

5)

zawiadomienie inwestora o wpisie do dziennika budowy dotyczącym wstrzymania robót

budowlanych z powodu wykonywania ich niezgodnie z projektem,

6)

realizacja zaleceń wpisanych do dziennika budowy,

7)

zgłaszanie inwestorowi do sprawdzenia lub odbioru wykonanych robót ulegających zakryciu

bądź zanikających oraz zapewnienie dokonania wymaganych przepisami lub ustalonych

w umowie prób i sprawdzeń instalacji, urządzeń technicznych i przewodów kominowych

przed zgłoszeniem obiektu budowlanego do odbioru,

8)

przygotowanie dokumentacji powykonawczej obiektu budowlanego,

9)

zgłoszenie obiektu budowlanego do odbioru odpowiednim wpisem do dziennika budowy oraz

uczestniczenie w czynnościach odbioru i zapewnienie usunięcia stwierdzonych wad, a

także przekazanie inwestorowi oświadczenia, o którym mowa w art. 57 ust. 1 pkt 2.

Kierownik budowy ma prawo

1)

występowania do inwestora o zmiany w rozwiązaniach projektowych, jeżeli są one uzasadnione

koniecznością zwiększenia bezpieczeństwa realizacji robót budowlanych lub usprawnienia

procesu budowy,

2)

ustosunkowania się w dzienniku budowy do zaleceń w nim zawartych.

1.

Łączenie funkcji kierownika budowy i inspektora nadzoru inwestorskiego nie jest dopuszczalne.

2.

Przepisy ust. 1 oraz art. 22 i art. 23 stosuje się odpowiednio do kierownika robót.

Do podstawowych obowiązków inspektora nadzoru inwestorskiego należy

1)

reprezentowanie inwestora na budowie przez sprawowanie kontroli zgodności jej realizacji

z projektem i pozwoleniem na budowę, przepisami i obowiązującymi Polskimi Normami

oraz zasadami wiedzy technicznej,

2

sprawdzanie jakości wykonywanych robót, wbudowanych wyrobów budowlanych, a w szczególności

zapobieganie zastosowaniu wyrobów budowlanych wadliwych i nie dopuszczonych do obrotu

i stosowania w budownictwie,

3)

sprawdzanie i odbiór robót budowlanych ulegających zakryciu lub zanikających, uczestniczenie

w próbach i odbiorach technicznych instalacji, urządzeń technicznych i przewodów kominowych

oraz przygotowanie i udział w czynnościach odbioru gotowych obiektów budowlanych i

przekazywanie ich do użytkowania,

4)

potwierdzanie faktycznie wykonanych robót oraz usunięcia wad, a także, na żądanie

inwestora, kontrolowanie rozliczeń budowy.

Inspektor nadzoru inwestorskiego ma prawo

1

wydawać kierownikowi budowy lub kierownikowi robót polecenia potwierdzone wpisem do

dziennika budowy dotyczące: usunięcia nieprawidłowości lub zagrożeń, wykonania prób

lub badań, także wymagających odkrycia robót lub elementów zakrytych oraz przedstawienia

ekspertyz dotyczących prowadzonych robót budowlanych, dowodów dopuszczenia do obrotu

i stosowania w budownictwie wyrobów budowlanych oraz urządzeń technicznych,

2)

żądać od kierownika budowy lub kierownika robót dokonania poprawek bądź ponownego

wykonania wadliwie wykonanych robót, a także wstrzymania dalszych robót budowlanych

w przypadku, gdyby ich kontynuacja mogła wywołać zagrożenie bądź spowodować niedopuszczalną

niezgodność z projektem lub pozwoleniem na budowę.

Przy budowie obiektu budowlanego, wymagającego ustanowienia inspektorów nadzoru inwestorskiego

w zakresie różnych specjalności, inwestor wyznacza jednego z nich jako koordynatora

ich czynności na budowie.

Roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu

na budowę, z zastrzeżeniem art. 29 i art. 30.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Pozwolenia na budowę nie wymaga budowa

1

obiektów gospodarczych związanych z produkcją rolną i uzupełniających zabudowę zagrodową

w ramach istniejącej działki siedliskowej

a)

parterowych budynków gospodarczych o powierzchni zabudowy do 35 m

b)

płyt do składowania obornika,

c)

szczelnych zbiorników na gnojówkę lub gnojowicę o pojemności do 25 m

d)

obiektów do neutralizacji ścieków o wydajności do 5 m

e)

naziemnych silosów na materiały sypkie o pojemności do 30 m

2)

obiektów budowlanych piętrzących wodę i upustowych o wysokości piętrzenia poniżej

1 m poza rzekami żeglownymi oraz poza obszarem parków narodowych, rezerwatów przyrody

i parków krajobrazowych oraz ich otulin,

3)

obiektów przeznaczonych do czasowego użytkowania w trakcie realizacji robót budowlanych,

położonych na terenie budowy oraz ustawianie barakowozów używanych przy wykonywaniu

robót budowlanych, badaniach geologicznych i pomiarach geodezyjnych,

4)

obiektów małej architektury,

5)

tymczasowych obiektów budowlanych stanowiących wyłącznie eksponaty wystawowe, bez

pełnienia jakichkolwiek funkcji użytkowych, usytuowanych na terenach przeznaczonych

na ten cel,

5a

tymczasowych obiektów budowlanych, nie połączonych trwale z gruntem i przewidzianych

do rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce w terminie określonym w zgłoszeniu,

o którym mowa w art. 30 ust. 1, ale nie później niż w okresie 120 dni od dnia rozpoczęcia

budowy określonego w zgłoszeniu; zwolnienie to nie dotyczy obiektów szczególnie szkodliwych

dla środowiska i zdrowia ludzi oraz mogących pogorszyć stan środowiska,

6)

altan i obiektów gospodarczych na działkach w pracowniczych ogrodach działkowych o

powierzchni zabudowy do 25 m

7

ogrodzeń,

8)

znaków geodezyjnych, a także obiektów triangulacyjnych, poza obszarem parków narodowych

i rezerwatów przyrody,

9)

obiektów gospodarczych przeznaczonych wyłącznie na cele gospodarki leśnej, położonych

na gruntach leśnych Skarbu Państwa,

10

opasek brzegowych oraz innych sztucznych, powierzchniowych lub liniowych umocnień

brzegu morskiego, względnie brzegu morskich wód wewnętrznych, nie stanowiących konstrukcji

oporowych.

2.

Pozwolenia na budowę nie wymaga wykonanie robót budowlanych, polegających na

1)

remoncie istniejących obiektów budowlanych, z wyjątkiem obiektów zabytkowych, jeżeli

nie obejmuje on zmiany lub wymiany elementów konstrukcyjnych obiektu i instalacji

gazowych albo zabezpieczenia przed wpływami eksploatacji górniczej lub powodzią, a

także nie wpływa na zmianę wyglądu w odniesieniu do otaczającej zabudowy na terenie

miast,

2

instalowaniu i remoncie tablic i urządzeń reklamowych, z wyjątkiem reklam świetlnych

i podświetlanych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu

drogowym,

3)

remoncie obiektów regulacji rzek,

4)

wykonaniu i remoncie urządzeń melioracji szczegółowych, poza obszarami parków narodowych,

rezerwatów przyrody i parków krajobrazowych oraz ich otulin,

5)

wykonaniu i remoncie ujęć wód śródlądowych powierzchniowych o wydajności poniżej 50

m

6

remoncie sieci telekomunikacyjnych oraz napowietrznych sieci elektroenergetycznych,

prowadzonych po dotychczasowych trasach,

7)

remoncie dróg, torów i urządzeń kolejowych,

8

instalowaniu krat na obiektach budowlanych,

9

instalowaniu urządzeń na obiektach budowlanych,

10

wykonywaniu podczyszczeniowych robót czerpalnych polegających na usunięciu spłyceń

dna, powstałych w czasie użytkowania basenów i kanałów portowych oraz torów wodnych,

w stosunku do głębokości technicznych (eksploatacyjnych) i nachyleń skarp podwodnych

akwenu, objętych uprzednio uzyskanym pozwoleniem wodnoprawnym i pozwoleniem na wykonywanie

robót czerpalnych.

1

Zgłoszenia właściwemu organowi wymaga

1)

budowa, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1, 2, 4, 5a, 9 i 10, oraz wykonywanie robót

budowlanych wymienionych w art. 29 w ust. 2 pkt 1-7 i 10,

2)

budowa ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów i innych miejsc publicznych oraz o wysokości

powyżej 2,20 m i wykonanie robót budowlanych polegających na instalowaniu

a)

krat na budynkach mieszkalnych wielorodzinnych, użyteczności publicznej i zamieszkania

zbiorowego oraz obiektach zabytkowych,

b

urządzeń na obiektach budowlanych, o wysokości powyżej 3 m.

1a

W zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót oraz termin

ich rozpoczęcia. Do zgłoszenia należy dołączyć dowód stwierdzający prawo do dysponowania

nieruchomością na cele budowlane oraz, w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice

lub rysunki, a także pozwolenia wymagane odrębnymi przepisami. W razie konieczności

uzupełnienia zgłoszenia, właściwy organ nakłada, w drodze postanowienia, na zgłaszającego

obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku

ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw, w drodze decyzji.

2.

Zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, należy dokonać przed zamierzonym terminem rozpoczęcia

robót budowlanych. Do wykonania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli w terminie

30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie sprzeciwu.

3

Właściwy organ może nałożyć, w drodze decyzji, obowiązek uzyskania pozwolenia na wykonanie

określonego obiektu lub robót budowlanych, objętych obowiązkiem zgłoszenia, o którym

mowa w ust. 1, jeżeli ich realizacja może naruszać ustalenia miejscowego planu zagospodarowania

przestrzennego lub spowodować

1)

zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia,

2)

pogorszenie stanu środowiska lub dóbr kultury,

3)

pogorszenie warunków zdrowotno-sanitarnych,

4)

wprowadzenie, utrwalenie bądź zwiększenie ograniczeń lub uciążliwości dla terenów

sąsiednich.

1.

Pozwolenia nie wymaga rozbiórka

1)

budynków i budowli - nie będących obiektami zabytkowymi - o wysokości poniżej 8 m,

jeżeli ich odległość od granicy działki jest nie mniejsza niż połowa wysokości,

2)

obiektów i urządzeń budowlanych, na których budowę nie jest wymagane pozwolenie na

budowę - jeżeli nie podlegają ochronie jako dobra kultury.

2.

Rozbiórka obiektów budowlanych, o których mowa w ust. 1 pkt 1, wymaga uprzedniego

zgłoszenia właściwemu organowi, w którym należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania

tych robót. Przepis art. 30 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

3.

Właściwy organ może nałożyć obowiązek uzyskania pozwolenia na rozbiórkę obiektów,

o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli rozbiórka tych obiektów

1)

może wpłynąć na pogorszenie stosunków wodnych, warunków sanitarnych oraz stanu środowiska

lub

2)

wymaga zachowania warunków, od których spełnienia może być uzależnione prowadzenie

robót związanych z rozbiórką.

4.

Właściwy organ może żądać, ze względu na bezpieczeństwo ludzi lub mienia, przedstawienia

danych o obiekcie budowlanym lub dotyczących prowadzenia robót rozbiórkowych.

5.

Roboty zabezpieczające i rozbiórkowe można rozpocząć przed uzyskaniem pozwolenia na

rozbiórkę lub przed ich zgłoszeniem, jeżeli mają one na celu usunięcie bezpośredniego

zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia. Rozpoczęcie takich robót nie zwalnia od

obowiązku bezzwłocznego uzyskania pozwolenia na rozbiórkę lub zgłoszenia o zamierzonej

rozbiórce obiektu budowlanego.

1.

Pozwolenie na budowę lub rozbiórkę obiektu budowlanego może być wydane po uprzednim

uzyskaniu przez inwestora, wymaganych przepisami szczególnymi, uzgodnień, pozwoleń

lub opinii innych organów.

2.

Uzgodnienie, wyrażenie zgody lub opinii, o których mowa w ust. 1, powinny nastąpić

w terminie 14 dni od dnia przedstawienia proponowanych rozwiązań. Niezajęcie przez

organ stanowiska w tym terminie uznaje się jako brak zastrzeżeń do przedstawionych

rozwiązań.

3.

Przepis ust. 2 nie dotyczy przypadków, w których stanowisko powinno być wyrażone w

drodze decyzji.

4.

Pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto

1

złożył wniosek w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania

terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym,

2)

wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

5

Minister właściwy do spraw architektury i budownictwa

1

Pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego. W przypadku zamierzenia

budowlanego obejmującego więcej niż jeden obiekt, pozwolenie na budowę może, na wniosek

inwestora, dotyczyć wybranych obiektów lub zespołu obiektów, mogących samodzielnie

funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. Jeżeli pozwolenie na budowę dotyczy wybranych

obiektów lub zespołu obiektów, inwestor jest obowiązany przedstawić projekt zagospodarowania

działki lub terenu, o którym mowa w art. 34 ust. 3 pkt 1, dla całego zamierzenia budowlanego.

2.

Do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć

1)

projekt budowlany wraz z opiniami, uzgodnieniami i pozwoleniami, wymaganymi przepisami

szczególnymi,

2)

dowód stwierdzający prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane,

3

decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie

z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym,

4

w przypadku obiektów usytuowanych na terenach zamkniętych i terenach, o których mowa

w art. 82 ust. 3 pkt 1, postanowienie o uzgodnieniu z organem administracji architektoniczno-budowlanej,

o którym mowa w art. 82 ust. 2, projektowanych rozwiązań w zakresie

a)

linii zabudowy oraz elewacji obiektów budowlanych projektowanych od strony dróg, ulic,

placów i innych miejsc publicznych,

b)

przebiegu i charakterystyki technicznej dróg, linii komunikacyjnych oraz sieci uzbrojenia

terenu, wyprowadzonych poza granice terenu zamkniętego, portów morskich i przystani

morskich, a także podłączeń tych obiektów do sieci użytku publicznego.

2a

Na postanowienie, o którym mowa w ust. 2 pkt 4, nie przysługuje zażalenie.

3.

Do wniosku o pozwolenie na budowę obiektów budowlanych

1)

których wykonanie lub użytkowanie może stwarzać poważne zagrożenie dla użytkowników

i środowiska, takich jak: obiekty energetyki jądrowej, rafinerie, zakłady chemiczne,

zapory wodne lub

2)

których projekty budowlane zawierają nowe, nie sprawdzone w krajowej praktyce, rozwiązania

techniczne, nie znajdujące podstaw w przepisach i Polskich Normach,

należy dołączyć specjalistyczną opinię wydaną przez osobę fizyczną lub jednostkę organizacyjną

wskazaną przez właściwego ministra.

4.

Do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę należy dołączyć

1)

zgodę właściciela obiektu,

2)

szkic usytuowania obiektu budowlanego,

3)

opis zakresu i sposobu prowadzenia robót rozbiórkowych,

4)

opis sposobu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia,

5)

pozwolenia, uzgodnienia lub opinie innych organów, wymagane przepisami szczególnymi,

6)

w zależności od potrzeb, projekt rozbiórki obiektu.

5

Projekt budowlany i inne dokumenty, o których mowa w ust. 2-4, zawierające informacje

niejawne mogą być za zgodą właściwego organu przechowywane przez inwestora.

1

Projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy

i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu

przestrzennym.

2.

Zakres i treść projektu budowlanego powinny być dostosowane do specyfiki i charakteru

obiektu oraz stopnia skomplikowania robót budowlanych.

3

Projekt budowlany powinien zawierać

1)

projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący

określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych

obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania

ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów,

wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i

projektowanej zabudowy terenów sąsiednich,

2

projekt architektoniczno-budowlany, określający funkcję, formę i konstrukcję obiektu

budowlanego, jego charakterystykę energetyczną i ekologiczną oraz proponowane niezbędne

rozwiązania techniczne, a także materiałowe, ukazujące zasady nawiązania do otoczenia,

a w stosunku do obiektów budowlanych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 3 - również

opis dostępności dla osób niepełnosprawnych,

3)

stosownie do potrzeb, oświadczenia właściwych jednostek organizacyjnych o zapewnieniu

dostaw energii, wody, ciepła i gazu, odbioru ścieków oraz o warunkach przyłączenia

obiektu do sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych, elektroenergetycznych,

telekomunikacyjnych oraz dróg lądowych,

4)

w zależności od potrzeb, wyniki badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechniczne

warunki posadowienia obiektów budowlanych.

3a

Przepisu ust. 3 pkt 1 nie stosuje się do projektu budowlanego przebudowy lub montażu

obiektu budowlanego, jeżeli, zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym,

nie jest wymagane ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.

4.

Projekt budowlany podlega zatwierdzeniu w decyzji o pozwoleniu na budowę.

5.

Inwestor, spełniający warunki do uzyskania pozwolenia na budowę, może żądać wydania

odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego, poprzedzającej wydanie decyzji

o pozwoleniu na budowę. Decyzja jest ważna przez czas w niej oznaczony, jednak nie

dłużej niż rok.

6

Minister właściwy do spraw architektury i budownictwa

1)

szczegółowy zakres i formę projektu budowlanego,

2)

szczegółowe zasady ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych.

1.

Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu

projektu budowlanego właściwy organ sprawdza

1)

zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z

a)

miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska,

b)

wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu,

c)

przepisami, w tym techniczno-budowlanymi,

2)

kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń

i sprawdzeń,

3)

wykonanie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane.

2.

Właściwy organ może badać zgodność projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami,

w tym techniczno-budowlanymi i obowiązującymi Polskimi Normami, w zakresie określonym

w art. 5.

3

W razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1 i 2, właściwy organ

nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając

termin, a po jego bezskutecznym upływie, wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu

i udzielenia pozwolenia na budowę.

4.

W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 i 2 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy

organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

5

Właściwy organ wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia

pozwolenia na budowę, jeżeli na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania

działki lub terenu, znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego orzeczono

nakaz rozbiórki.

1.

W decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ, w razie potrzeby

1)

określa szczególne warunki zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych,

2)

określa czas użytkowania tymczasowych obiektów budowlanych,

3)

określa terminy rozbiórki

a)

istniejących obiektów budowlanych nie przewidzianych do dalszego użytkowania,

b)

tymczasowych obiektów budowlanych,

4)

określa szczegółowe wymagania dotyczące nadzoru na budowie,

5)

nakłada obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie, jeżeli jest to uzasadnione

względami bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź ochrony środowiska.

2.

Właściwy organ w decyzji o pozwoleniu na budowę obiektu budowlanego, będącego zakładem

pracy, nakłada obowiązek uzyskania pozwolenia na jego użytkowanie.

1.

Istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia

na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę.

2.

W przypadku naruszenia przepisu ust. 1, właściwy organ uchyla decyzję o pozwoleniu

na budowę.

1.

Decyzja o pozwoleniu na budowę wygasa, jeżeli budowa nie została rozpoczęta przed

upływem 2 lat od dnia, w którym decyzja ta stała się ostateczna lub budowa została

przerwana na czas dłuższy niż 2 lata.

2

Rozpoczęcie lub wznowienie budowy, w przypadkach określonych w ust. 1 i art. 36a ust.

2, może nastąpić po wydaniu nowej decyzji o pozwoleniu na budowę lub decyzji o pozwoleniu

na wznowienie robót.

1.

Decyzję o pozwoleniu na budowę właściwy organ przesyła niezwłocznie organowi, który

wydał decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

2

Właściwy organ prowadzi rejestr decyzji o pozwoleniu na budowę oraz przechowuje zatwierdzone

projekty budowlane, a także inne dokumenty objęte pozwoleniem na budowę, co najmniej

przez okres istnienia obiektu budowlanego, z zastrzeżeniem ust. 3.

3

Właściwy organ w decyzji o pozwoleniu na budowę obiektu budowlanego na terenie zamkniętym

niezbędnym na cele obronności lub bezpieczeństwa państwa może wyrazić zgodę, aby zatwierdzony

projekt budowlany, a także inne dokumenty objęte pozwoleniem na budowę zawierające

informacje niejawne przechowywane były przez użytkownika obiektu budowlanego.

1

Odbudowa, przebudowa, rozbudowa, remont lub rozbiórka obiektu budowlanego wpisanego

do rejestru zabytków wymaga, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, uzyskania

zezwolenia właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków.

2.

W stosunku do obiektów objętych ochroną konserwatorską na podstawie miejscowego planu

zagospodarowania przestrzennego pozwolenie na budowę może być wydane przez właściwy

organ, po wyrażeniu opinii przez wojewódzkiego konserwatora zabytków.

Budowa obiektu budowlanego, tymczasowego obiektu budowlanego i urządzenia budowlanego

na obszarze Pomnika Zagłady lub jego strefy ochronnej w rozumieniu ustawy z dnia 7 maja 1999 r. o ochronie terenów byłych hitlerowskich obozów zagłady

(Dz. U. Nr 41, poz. 412) wymaga, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, uzyskania zgody właściwego

wojewody.

Organ, który wydał decyzję, określoną w art. 28, jest obowiązany, za zgodą strony,

na rzecz której decyzja została wydana, do przeniesienia tej decyzji na rzecz innej

osoby, jeżeli przyjmuje ona wszystkie warunki zawarte w tej decyzji oraz wykaże się

prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

1.

Rozpoczęcie budowy następuje z chwilą podjęcia prac przygotowawczych na terenie budowy.

2.

Pracami przygotowawczymi są

1)

wytyczenie geodezyjne obiektów w terenie,

2)

wykonanie niwelacji terenu,

3)

zagospodarowanie terenu budowy wraz z budową tymczasowych obiektów,

4)

wykonanie przyłączy do sieci infrastruktury technicznej na potrzeby budowy.

3.

Prace przygotowawcze mogą być wykonywane tylko na terenie objętym pozwoleniem na budowę

lub zgłoszeniem.

4.

O zamierzonym terminie rozpoczęcia robót budowlanych, na które jest wymagane pozwolenie,

inwestor jest obowiązany zawiadomić właściwy organ oraz projektanta sprawującego nadzór

autorski, co najmniej na 7 dni przed rozpoczęciem robót, dołączając na piśmie oświadczenia

1)

kierownika budowy (robót), stwierdzające przyjęcie obowiązku kierowania daną budową

(robotami budowlanymi),

2)

inspektora (inspektorów) nadzoru inwestorskiego, stwierdzające przyjęcie obowiązku

pełnienia nadzoru inwestorskiego nad danymi robotami budowlanymi, w przypadku ustanowienia

nadzoru inwestorskiego.

5

Rozpoczęcie dostaw energii, wody, ciepła lub gazu na potrzeby budowy może nastąpić

jedynie po okazaniu wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia.

1.

Inwestor jest obowiązany zapewnić: objęcie kierownictwa budowy (rozbiórki) lub określonych

robót budowlanych oraz nadzór nad robotami przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane

w odpowiedniej specjalności.

2.

Kierownik budowy (robót) jest obowiązany

1)

prowadzić dziennik budowy lub rozbiórki,

2)

umieścić na budowie lub rozbiórce, w widocznym miejscu, tablicę informacyjną; nie

dotyczy to budowy obiektów służących obronności i bezpieczeństwu państwa oraz obiektów

liniowych,

3)

odpowiednio zabezpieczyć teren budowy (rozbiórki).

3.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do budowy lub rozbiórki obiektów, dla których

nie jest wymagane pozwolenie na budowę. Właściwy organ może wyłączyć, w drodze decyzji,

stosowanie tych przepisów również w stosunku do innych obiektów.

4.

Przy prowadzeniu robót budowlanych, do kierowania którymi jest wymagane przygotowanie

zawodowe w specjalności techniczno-budowlanej innej niż posiada kierownik budowy,

inwestor jest obowiązany zapewnić ustanowienie kierownika robót w danej specjalności.

1.

Obiekty budowlane wymagające pozwolenia na budowę podlegają geodezyjnemu wyznaczeniu

w terenie, a po ich wybudowaniu - geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej, obejmującej

położenie ich na gruncie.

2.

Właściwy organ może nałożyć obowiązek stosowania przepisu ust. 1 również w stosunku

do obiektów budowlanych wymagających zgłoszenia.

3.

Obiekty lub elementy obiektów budowlanych, ulegające zakryciu, wymagające inwentaryzacji,

o której mowa w ust. 1, podlegają inwentaryzacji przed ich zakryciem.

4

Minister właściwy do spraw architektury i budownictwa

1.

Inwestor jest obowiązany bezzwłocznie zawiadomić właściwy organ o zmianie

1)

kierownika budowy lub robót,

2)

inspektora nadzoru inwestorskiego,

3)

projektanta sprawującego nadzór autorski,

podając, od kiedy nastąpiła zmiana.

2.

Do zawiadomienia należy dołączyć oświadczenia osób, wymienionych w ust. 1, o przejęciu

obowiązków.

1.

Dziennik budowy stanowi urzędowy dokument przebiegu robót budowlanych oraz zdarzeń

i okoliczności zachodzących w toku wykonywania robót i jest wydawany odpłatnie przez

właściwy organ.

2.

Przed rozpoczęciem robót budowlanych należy dokonać w dzienniku budowy wpisu osób,

którym zostało powierzone kierownictwo, nadzór i kontrola techniczna robót budowlanych.

Osoby te są obowiązane potwierdzić podpisem przyjęcie powierzonych im funkcji.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do prowadzenia dzienników: montażu i rozbiórki.

4

Minister właściwy do spraw architektury i budownictwa

Kierownik budowy (rozbiórki), a jeżeli jego ustanowienie nie jest wymagane - inwestor,

jest obowiązany przez okres wykonywania robót budowlanych przechowywać dokumenty stanowiące

podstawę ich wykonywania a także certyfikaty, deklaracje zgodności i oświadczenia,

o których mowa w art. 10, oraz udostępniać te dokumenty przedstawicielom uprawnionych

organów.

1.

Jeżeli do wykonania prac przygotowawczych lub robót budowlanych jest niezbędne wejście

do sąsiedniego budynku, lokalu lub na teren sąsiedniej nieruchomości, inwestor jest

obowiązany przed rozpoczęciem robót uzyskać zgodę właściciela sąsiedniej nieruchomości,

budynku lub lokalu (najemcy) na wejście oraz uzgodnić z nim przewidywany sposób, zakres

i terminy korzystania z tych obiektów, a także ewentualną rekompensatę z tego tytułu.

2.

W razie nieuzgodnienia warunków, o których mowa w ust. 1, właściwy organ - na wniosek

inwestora - w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, rozstrzyga, w drodze decyzji,

o niezbędności wejścia do sąsiedniego budynku, lokalu lub na teren sąsiedniej nieruchomości.

W przypadku uznania zasadności wniosku inwestora, właściwy organ określa jednocześnie

granice niezbędnej potrzeby oraz warunki korzystania z sąsiedniego budynku, lokalu

lub nieruchomości.

3.

Inwestor, po zakończeniu robót, o których mowa w ust. 1, jest obowiązany naprawić

szkody powstałe w wyniku korzystania z sąsiedniej nieruchomości, budynku lub lokalu

- na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym.

4.

Zajęcie, na potrzeby budowy, pasa drogowego lub jego części może nastąpić po spełnieniu

wymagań określonych w odrębnych przepisach.

Właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego

części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo

zgłoszenia, bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ.

1

Nie można nakazać rozbiórki, o której mowa w art. 48, jeżeli upłynęło 5 lat od dnia

zakończenia budowy obiektu budowlanego lub jego części, a jego istnienie nie narusza

przepisów o zagospodarowaniu przestrzennym, w szczególności ustaleń miejscowego planu

zagospodarowania przestrzennego. Na właścicielu spoczywa wówczas obowiązek uzyskania

pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego.

2.

Jeżeli właściciel obiektu budowlanego nie uzyska pozwolenia na użytkowanie, o którym

mowa w ust. 1, przepis art. 48 stosuje się odpowiednio.

1.

W przypadkach innych niż określone w art. 48 właściwy organ wstrzymuje postanowieniem

prowadzenie robót budowlanych wykonywanych

1)

bez wymaganego pozwolenia albo zgłoszenia lub

2)

w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie

środowiska lub

3)

w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu bądź

w przepisach.

2.

W postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych należy

1)

podać przyczynę wstrzymania robót,

2)

ustalić wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń.

3.

Postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych podlega wykonaniu w trybie przepisów

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

4

Postanowienie o wstrzymaniu robót traci ważność po upływie 2 miesięcy od dnia doręczenia,

jeżeli w tym terminie nie zostanie wydana decyzja, o której mowa w art. 51 ust. 1.

5.

Na postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych służy zażalenie.

1.

Przed upływem terminu, o którym mowa w art. 50 ust. 4, właściwy organ wydaje decyzję

1)

nakazującą zaniechanie dalszych robót bądź rozbiórkę obiektu lub jego części albo

2

nakładającą obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonywanych

robót do stanu zgodnego z prawem i uzyskania pozwolenia na ich wznowienie oraz określającą

termin wykonania tych czynności.

1a

Po wykonaniu obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, właściwy organ wydaje decyzję

o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych.

2.

W razie niewykonania obowiązków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, właściwy organ nakazuje,

w drodze decyzji, zaniechanie dalszych robót bądź rozbiórkę obiektu lub jego części.

3.

W przypadku wykonywania robót budowlanych, polegających na rozbiórce obiektu lub jego

części, właściwy organ w decyzji, o której mowa w ust. 2, może nakazać doprowadzenie

obiektu do stanu poprzedniego.

4

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach

innych niż określone w art. 48, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50

ust. 1.

Inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany, na swój koszt,

dokonać czynności nakazanych w decyzji, o której mowa w art. 48 i art. 51.

Przepis art. 52 stosuje się również do obiektów budowlanych, podlegających rozbiórce

w terminach, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 3.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., z wyjątkiem

1)

art. 3-8 i art. 48 ust. 2, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia,

2)

art. 47 i 53, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.

1

Do użytkowania obiektu budowlanego, na którego wzniesienie jest wymagane pozwolenie

na budowę, można przystąpić, z zastrzeżeniem przepisów art. 55 i art. 57, po zawiadomieniu

właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten, w terminie 14 dni od dnia

doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu, w drodze decyzji.

2.

Zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, dokonuje się co najmniej 14 dni przed zamierzonym

terminem przystąpienia do użytkowania.

1.

Uzyskanie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego jest wymagane, jeżeli właściwy

organ

1)

nałożył taki obowiązek w wydanym pozwoleniu na budowę lub

2)

stwierdził, że zgłoszony przez inwestora obiekt budowlany został wykonany z naruszeniem

warunków, określonych w pozwoleniu na budowę lub

3)

wydał, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 lub art. 71 ust. 3, decyzję nakazującą dokonanie

określonych czynności, zmian lub przeróbek.

2.

Uzyskanie pozwolenia, o którym mowa w ust. 1, jest wymagane także, jeżeli

1)

zachodzą okoliczności wymienione w art. 49 ust. 1,

2)

przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego ma nastąpić przed wykonaniem wszystkich

robót budowlanych.

1.

Inwestor, w stosunku do którego nałożono obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie

obiektu budowlanego, jest obowiązany zawiadomić, zgodnie z właściwością wynikającą

z przepisów szczególnych, organy

1

Inspekcji Ochrony Środowiska,

2

Inspekcji Sanitarnej,

3)

Państwowej Inspekcji Pracy,

4)

Państwowej Straży Pożarnej,

o zakończeniu budowy obiektu budowlanego i zamiarze przystąpienia do jego użytkowania.

2.

Niezajęcie stanowiska przez organy, wymienione w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia

otrzymania zawiadomienia, traktuje się jak niezgłoszenie sprzeciwu lub uwag.

1.

Do zawiadomienia o zakończeniu budowy obiektu budowlanego lub wniosku o udzielenie

pozwolenia na użytkowanie inwestor jest obowiązany dołączyć

1)

oryginał dziennika budowy,

2)

oświadczenie kierownika budowy

a)

o zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia

na budowę, przepisami i obowiązującymi Polskimi Normami,

b)

o doprowadzeniu do należytego stanu i porządku terenu budowy, a także - w razie korzystania

- ulicy, sąsiedniej nieruchomości, budynku lub lokalu,

3)

oświadczenie o właściwym zagospodarowaniu terenów przyległych, jeżeli eksploatacja

wybudowanego obiektu jest uzależniona od ich odpowiedniego zagospodarowania,

4)

protokoły badań i sprawdzeń,

5)

inwentaryzację geodezyjną powykonawczą.

2

W razie zmian nie odstępujących w sposób istotny od zatwierdzonego projektu lub warunków

pozwolenia na budowę, dokonanych podczas wykonywania robót, do zawiadomienia, o którym

mowa w ust. 1, należy dołączyć kopie rysunków wchodzących w skład zatwierdzonego projektu

budowlanego, z naniesionymi zmianami, a w razie potrzeby także uzupełniający opis.

W takim przypadku oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a), powinno być

potwierdzone przez projektanta i inspektora nadzoru inwestorskiego, jeżeli został

ustanowiony.

3

Inwestor jest obowiązany dołączyć do wniosku, o którym mowa w ust. 1, oświadczenia

o braku sprzeciwu lub uwag ze strony organów wymienionych w art. 56.

4.

Inwestor jest obowiązany uzupełnić dokumenty wymienione w ust. 1-3, jeżeli, w wyniku

ich sprawdzenia przez właściwy organ, okaże się, że są one niekompletne lub posiadają

braki i nieścisłości.

5

Inwestor jest obowiązany zawiadomić właściwy organ o zakończeniu robót budowlanych

objętych obowiązkiem zgłoszenia, w terminie 14 dni od dnia ich zakończenia.

Właściciel - w odniesieniu do obiektów, o których mowa w art. 49 ust. 1 - jest obowiązany

dołączyć do wniosku o pozwolenie na użytkowanie inwentaryzację powykonawczą i ekspertyzę

techniczną potwierdzającą przydatność obiektu do użytkowania oraz oświadczenia, o

których mowa w art. 57 ust. 3.

1.

Właściwy organ wydaje pozwolenie na użytkowanie obiektu budowlanego po protokolarnym

stwierdzeniu na miejscu budowy

1)

zgodności wykonania obiektu z warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu oraz warunkami

pozwolenia na budowę,

2)

uporządkowania terenu budowy.

2.

Właściwy organ może w pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego określić warunki

użytkowania tego obiektu albo uzależnić jego użytkowanie od wykonania, w oznaczonym

terminie, określonych robót budowlanych.

3.

Jeżeli właściwy organ stwierdzi, że obiekt budowlany spełnia warunki, określone w

ust. 1, pomimo niewykonania części robót wykończeniowych lub innych robót budowlanych

związanych z obiektem, w wydanym pozwoleniu na użytkowanie może określić termin wykonania

tych robót.

4.

Przepisu ust. 3 nie stosuje się do instalacji i urządzeń służących ochronie środowiska.

4a

Inwestor jest obowiązany zawiadomić właściwy organ o zakończeniu robót budowlanych

prowadzonych, po przystąpieniu do użytkowania obiektu budowlanego, na podstawie pozwolenia

na użytkowanie.

5

Właściwy organ, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, odmawia wydania pozwolenia na użytkowanie

obiektu budowlanego w przypadku niespełnienia wymagań określonych w ust. 1, w art.

57 ust. 1-4 lub w art. 58. Przepisy art. 51 stosuje się odpowiednio.

6.

Decyzję o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego właściwy organ przesyła niezwłocznie

organowi, który wydał decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Inwestor, oddając do użytkowania obiekt budowlany, przekazuje właścicielowi lub zarządcy

obiektu dokumentację budowy i dokumentację powykonawczą. Przekazaniu podlegają również

inne dokumenty i decyzje dotyczące obiektu, a także, w razie potrzeby, instrukcje

obsługi i eksploatacji: obiektu, instalacji i urządzeń związanych z tym obiektem.

Właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany użytkować obiekt zgodnie

z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać go w należytym

stanie technicznym i estetycznym.

1.

Obiekty budowlane powinny być w czasie ich użytkowania poddawane przez właściciela

lub zarządcę

1)

okresowej kontroli, co najmniej raz w roku, polegającej na sprawdzeniu stanu technicznej

sprawności

a)

elementów budynku, budowli i instalacji narażonych na szkodliwe wpływy atmosferyczne

i niszczące działania czynników występujących podczas użytkowania obiektu,

b)

instalacji urządzeń służących ochronie środowiska,

c)

instalacji gazowych oraz przewodów kominowych (dymowych, spalinowych i wentylacyjnych),

2)

okresowej kontroli, co najmniej raz na 5 lat, polegającej na sprawdzeniu stanu sprawności

technicznej i wartości użytkowej całego obiektu budowlanego, estetyki obiektu oraz

jego otoczenia; kontrolą tą powinno być objęte również badanie instalacji elektrycznej

i piorunochronnej w zakresie stanu sprawności połączeń, osprzętu, zabezpieczeń i środków

ochrony od porażeń, oporności izolacji przewodów oraz uziemień instalacji i aparatów.

2.

Obowiązek kontroli, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a), nie obejmuje właścicieli

i zarządców budynków indywidualnego budownictwa jednorodzinnego, zagrodowego i letniskowego

oraz obiektów budowlanych wymienionych w art. 29 ust. 1.

3.

Właściwy organ może - w razie stwierdzenia nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu

budowlanego lub jego części, mogącego spowodować zagrożenie: życia lub zdrowia ludzi,

bezpieczeństwa mienia, środowiska - nakazać przeprowadzenie, w każdym terminie, kontroli,

o których mowa w ust. 1, a także zażądać przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego

obiektu lub jego części.

4.

Kontrole, o których mowa w ust. 1, powinny być dokonywane, z zastrzeżeniem ust. 5

i 6, przez osoby posiadające uprawnienia budowlane w odpowiedniej specjalności.

5.

Kontrolę stanu technicznego instalacji elektrycznych i piorunochronnych oraz gazowych,

o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. c) oraz pkt 2, powinny przeprowadzać osoby posiadające

kwalifikacje wymagane przy wykonywaniu dozoru lub usług w zakresie naprawy lub konserwacji

odpowiednich urządzeń energetycznych lub gazowych, określone w przepisach szczególnych.

6

Kontrolę stanu technicznego przewodów kominowych, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit.

c), powinny przeprowadzać

1)

osoby posiadające kwalifikacje mistrza w rzemiośle kominiarskim - w odniesieniu do

przewodów dymowych oraz grawitacyjnych przewodów spalinowych i wentylacyjnych,

2)

osoby posiadające uprawnienia budowlane odpowiedniej specjalności - w odniesieniu

do przewodów kominowych, o których mowa w pkt 1, oraz do kominów przemysłowych, kominów

wolno stojących oraz kominów lub przewodów kominowych, w których ciąg kominowy jest

wymuszony pracą urządzeń mechanicznych.

7

Szczegółowy zakres kontroli niektórych budowli oraz obowiązek przeprowadzania ich

częściej, niż zostało to ustalone w ust. 1, może być określony w rozporządzeniu, o

którym mowa w art. 7 ust. 3 pkt 2.

Właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany przechowywać przez okres

istnienia obiektu dokumenty, o których mowa w art. 60, oraz opracowania projektowe

i dokumenty techniczne robót budowlanych wykonywanych w obiekcie w toku jego użytkowania.

1

Właściciel lub zarządca jest obowiązany prowadzić dla każdego budynku oraz obiektu

budowlanego nie będącego budynkiem, którego projekt jest objęty obowiązkiem sprawdzenia,

o którym mowa w art. 20 ust. 2, książkę obiektu budowlanego, stanowiącą dokument przeznaczony

do zapisów dotyczących przeprowadzanych badań i kontroli stanu technicznego, remontów

i przebudowy, w okresie użytkowania obiektu budowlanego.

2.

Obowiązek prowadzenia książki obiektu budowlanego, o którym mowa w ust. 1, nie obejmuje

właścicieli lub zarządców budynków indywidualnego budownictwa jednorodzinnego, zagrodowego,

letniskowego oraz obiektów budowlanych wymienionych w art. 29 ust. 1.

3.

Protokoły z kontroli obiektu budowlanego, oceny i ekspertyzy dotyczące jego stanu

technicznego oraz dokumenty, o których mowa w art. 63, powinny być dołączone do książki

obiektu budowlanego.

4

Minister właściwy do spraw architektury i budownictwa

Właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany udostępniać dokumenty,

o których mowa w art. 64 ust. 3, przedstawicielom właściwego organu oraz innych jednostek

organizacyjnych i organów upoważnionych do kontroli utrzymania obiektów budowlanych

we właściwym stanie technicznym oraz do kontroli przestrzegania przepisów obowiązujących

w budownictwie.

W przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany

1)

jest w nieodpowiednim stanie technicznym albo

2)

powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia albo

3)

jest użytkowany niezgodnie z przeznaczeniem bądź w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu

ludzi, środowisku lub bezpieczeństwu mienia,

właściwy organ wydaje decyzję nakazującą usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości.

1

Jeżeli nie użytkowany lub nie wykończony obiekt budowlany nie nadaje się do remontu,

odbudowy lub wykończenia, właściwy organ wydaje decyzję nakazującą właścicielowi lub

zarządcy rozbiórkę tego obiektu i uporządkowanie terenu oraz określającą terminy przystąpienia

do tych robót i ich ukończenia.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do obiektów budowlanych objętych przepisami o ochronie

zabytków.

W razie stwierdzenia potrzeby opróżnienia w całości lub w części budynku przeznaczonego

na pobyt ludzi, bezpośrednio grożącego zawaleniem, właściwy organ jest obowiązany

1)

nakazać, w drodze decyzji, na podstawie protokołu oględzin, właścicielowi lub zarządcy

obiektu budowlanego opróżnienie bądź wyłączenie w określonym terminie całości lub

części budynku z użytkowania,

2

przesłać decyzję, o której mowa w pkt 1, obowiązanemu do zapewnienia lokali zamiennych

na podstawie odrębnych przepisów,

3)

zarządzić

a)

umieszczenie na budynku zawiadomienia o stanie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub

mienia oraz o zakazie jego użytkowania,

b)

wykonanie doraźnych zabezpieczeń i usunięcie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia,

z określeniem, technicznie uzasadnionych, terminów ich wykonania.

1.

W razie konieczności niezwłocznego podjęcia działań mających na celu usunięcie niebezpieczeństwa

dla ludzi lub mienia, właściwy organ zapewni, na koszt właściciela lub zarządcy obiektu

budowlanego, zastosowanie niezbędnych środków zabezpieczających.

2.

Do zastosowania, na koszt właściciela lub zarządcy, środków przewidzianych w ust.

1 są upoważnione również organy Policji i Państwowej Straży Pożarnej. O podjętych

działaniach organy te powinny niezwłocznie zawiadomić właściwy organ.

1

Właściciel, zarządca lub użytkownik obiektu budowlanego, na którym spoczywają obowiązki

w zakresie napraw, określone w przepisach odrębnych lub umowach, są obowiązani w czasie

lub bezpośrednio po przeprowadzonej kontroli stanu technicznego obiektu budowlanego

lub jego części, usunąć stwierdzone uszkodzenia oraz uzupełnić braki, które mogłyby

spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia lub środowiska,

a w szczególności katastrofę budowlaną, pożar, wybuch, porażenie prądem elektrycznym

albo zatrucie gazem.

2

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, powinien być potwierdzony w protokole z kontroli

obiektu budowlanego. Osoba dokonująca kontroli jest obowiązana bezzwłocznie przesłać

kopię tego protokołu do właściwego organu.

1.

Zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga pozwolenia właściwego

organu. Przepisy art. 32 stosuje się odpowiednio.

2.

Przez zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części rozumie się w

szczególności

1)

przeróbkę pomieszczenia z przeznaczeniem na pobyt ludzi albo przeznaczenie do użytku

publicznego lokalu lub pomieszczenia, które uprzednio miało inne przeznaczenie bądź

było budowane w innym celu, w tym także przeznaczenie pomieszczeń mieszkalnych na

cele niemieszkalne,

2)

podjęcie albo zaniechanie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej

warunki bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego lub pracy, warunki zdrowotne, higieniczno-sanitarne

lub ochrony środowiska, bądź wielkość lub układ obciążeń.

3

W razie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części bez pozwolenia,

o którym mowa w ust. 1, przepisy art. 50 i art. 51 stosuje się odpowiednio. W decyzji,

o której mowa w art. 51 ust. 1, właściwy organ może nakazać właścicielowi albo zarządcy

przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części.

1

Minister właściwy do spraw architektury i budownictwa

2

Minister właściwy do spraw architektury i budownictwa

1.

Katastrofą budowlaną jest nie zamierzone, gwałtowne zniszczenie obiektu budowlanego

lub jego części, a także konstrukcyjnych elementów rusztowań, elementów urządzeń formujących,

ścianek szczelnych i obudowy wykopów.

2.

Nie jest katastrofą budowlaną

1)

uszkodzenie elementu wbudowanego w obiekt budowlany, nadającego się do naprawy lub

wymiany,

2)

uszkodzenie lub zniszczenie urządzeń budowlanych związanych z budynkami,

3)

awaria instalacji.

Postępowanie wyjaśniające w sprawie przyczyn katastrofy budowlanej prowadzi właściwy

organ nadzoru budowlanego.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 71, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1999 r.,

2)

art. 5 pkt 6 i 8, art. 8 pkt 3, art. 25 pkt 26 i art. 29 pkt 2, które wchodzą w życie

z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 2000 r.,

3)

art. 24 pkt 6-10 i art. 41 pkt 2, które wchodzą w życie z dniem 1 kwietnia 2000 r.,

4)

art. 63 ust. 2, który wchodzi w życie z dniem 1 września 2000 r.,

5)

art. 2, art. 14 pkt 2 lit. a), c)-e), pkt 3, 4 i 5 lit. a), art. 15 pkt 10 lit. d),

art. 26 pkt 1, art. 30 pkt 1, art. 39 pkt 1 lit. a), art. 40 pkt 2 lit. b), art. 46

i art. 62, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.,

6)

art. 25 pkt 20, który wchodzi w życie z dniem 1 września 2001 r.

1.

W razie katastrofy budowlanej w budowanym, rozbieranym lub użytkowanym obiekcie budowlanym,

kierownik budowy (robót), właściciel, zarządca lub użytkownik jest obowiązany

1)

zorganizować doraźną pomoc poszkodowanym i przeciwdziałać rozszerzaniu się skutków

katastrofy,

2)

zabezpieczyć miejsce katastrofy przed zmianami uniemożliwiającymi prowadzenie postępowania,

o którym mowa w art. 74,

3)

niezwłocznie zawiadomić o katastrofie

a)

właściwy organ,

b)

właściwego miejscowo prokuratora i Policję,

c)

inwestora, inspektora nadzoru inwestorskiego i projektanta obiektu budowlanego, jeżeli

katastrofa nastąpiła w trakcie budowy,

d)

inne organy lub jednostki organizacyjne zainteresowane przyczynami lub skutkami katastrofy

z mocy szczególnych przepisów.

2.

Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do czynności mających na celu ratowanie życia

lub zabezpieczenie przed rozszerzaniem się skutków katastrofy. W tych przypadkach

należy szczegółowo opisać stan po katastrofie oraz zmiany w nim wprowadzone, z oznaczeniem

miejsc ich wprowadzenia na szkicach i, w miarę możliwości, na fotografiach.

1.

Organ, o którym mowa w art. 74, po otrzymaniu zawiadomienia o katastrofie budowlanej

jest obowiązany

1)

niezwłocznie powołać komisję w celu ustalenia przyczyn i okoliczności katastrofy oraz

zakresu czynności niezbędnych do likwidacji zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia,

2

niezwłocznie zawiadomić o katastrofie budowlanej właściwy organ nadzoru budowlanego

wyższego stopnia oraz Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

2.

W skład komisji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, wchodzą: przedstawiciel właściwego

organu jako przewodniczący, przedstawiciele innych zainteresowanych lub właściwych

rzeczowo organów administracji rządowej, przedstawiciele samorządu terytorialnego,

a także, w miarę potrzeby, rzeczoznawcy lub inne osoby posiadające wymagane kwalifikacje

zawodowe.

3.

Do udziału w czynnościach komisji mogą być wezwani

1)

inwestor, właściciel lub zarządca oraz użytkownik obiektu budowlanego,

2)

projektant, przedstawiciel wykonawcy i producenta wyrobów budowlanych,

3)

osoby odpowiedzialne za nadzór nad wykonywanymi robotami budowlanymi.

Organy, o których mowa w art. 76 ust. 1 pkt 2, mogą przejąć prowadzenie postępowania

wyjaśniającego przyczyny i okoliczności powstania katastrofy budowlanej.

1.

Po zakończeniu prac komisji właściwy organ niezwłocznie wydaje decyzję określającą

zakres i termin wykonania niezbędnych robót w celu uporządkowania terenu katastrofy

i zabezpieczenia obiektu budowlanego do czasu wykonania robót doprowadzających obiekt

do stanu właściwego.

2.

Organ, o którym mowa w ust. 1, może zlecić na koszt inwestora, właściciela lub zarządcy

obiektu budowlanego sporządzenie ekspertyzy, jeżeli jest to niezbędne do wydania decyzji

lub do ustalenia przyczyn katastrofy.

Inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego po zakończeniu postępowania,

o którym mowa w art. 78, jest obowiązany podjąć niezwłocznie działania niezbędne do

usunięcia skutków katastrofy budowlanej.

1.

Zadania administracji architektoniczno-budowlanej wykonują, z zastrzeżeniem ust. 3

i 4, następujące organy

1)

starosta,

2)

wojewoda,

3)

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego.

2.

Zadania nadzoru budowlanego wykonują, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4, następujące organy

1)

powiatowy inspektor nadzoru budowlanego,

2)

wojewoda przy pomocy wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego jako kierownika

wojewódzkiego nadzoru budowlanego, wchodzącego w skład zespolonej administracji wojewódzkiej,

3)

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego.

3.

Administrację architektoniczno-budowlaną i nadzór budowlany w dziedzinie transportu

kolejowego sprawują okręgowi inspektorzy kolejnictwa oraz Główny Inspektor Kolejnictwa,

jako centralny organ administracji rządowej w dziedzinie transportu kolejowego.

4.

Administrację architektoniczno-budowlaną i nadzór budowlany w dziedzinie górnictwa

sprawują organy określone w odrębnych przepisach.

1.

Do podstawowych obowiązków organów administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru

budowlanego należy

1)

nadzór i kontrola nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego, a w szczególności

a)

zgodności zagospodarowania terenu z miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego

oraz wymaganiami ochrony środowiska,

b)

warunków bezpieczeństwa ludzi i mienia w rozwiązaniach przyjętych w projektach budowlanych,

przy wykonywaniu robót budowlanych oraz utrzymywaniu obiektów budowlanych,

c)

zgodności rozwiązań architektoniczno-budowlanych z przepisami techniczno-budowlanymi,

obowiązującymi Polskimi Normami oraz zasadami wiedzy technicznej,

d)

właściwego wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie,

e)

wprowadzania do obrotu i stosowania wyrobów budowlanych dopuszczonych do obrotu i

stosowania w budownictwie,

2)

wydawanie decyzji administracyjnych w sprawach określonych ustawą,

3)

prowadzenie ujednoliconej ewidencji rozpoczynanych i oddawanych do użytkowania obiektów

budowlanych.

2.

Przepisu ust. 1 pkt 1 lit. b), c) i e) nie stosuje się do budownictwa doświadczalnego,

wykonywanego na zamkniętych terenach badawczych.

3.

Organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego kontrolują

posiadanie przez osoby wykonujące samodzielne funkcje techniczne w budownictwie uprawnień

do pełnienia tych funkcji.

4.

Organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego przy wykonywaniu

obowiązków określonych przepisami prawa budowlanego mogą dokonywać czynności kontrolnych.

Protokolarne ustalenia dokonane w toku tych czynności stanowią podstawę do wydania

decyzji oraz podejmowania innych środków przewidzianych w przepisach prawa budowlanego.

1.

Organy nadzoru budowlanego lub osoby działające z ich upoważnienia mają prawo wstępu

1)

do obiektu budowlanego,

2)

na teren

a)

budowy,

b)

zakładu pracy,

c)

na którym jest prowadzona działalność gospodarcza polegająca na obrocie wyrobami budowlanymi.

2.

Czynności kontrolne związane z wykonywaniem uprawnień organów nadzoru budowlanego

przeprowadza się w obecności kierownika budowy lub robót, kierownika zakładu pracy

lub wyznaczonego pracownika, dostawcy wyrobów budowlanych, w rozumieniu przepisów

o badaniach i certyfikacji, bądź osób przez nich upoważnionych albo w obecności właściciela

lub zarządcy obiektu, a w lokalu mieszkalnym - w obecności pełnoletniego domownika

i przedstawiciela administracji lub zarządcy budynku.

3.

W razie nieobecności osób, o których mowa w ust. 2, w uzasadnionych przypadkach, czynności

kontrolne mogą być dokonywane w obecności przywołanego pełnoletniego świadka.

4.

Czynności kontrolne dotyczące obiektów budowlanych, które są w zarządzie państw obcych

albo są użytkowane przez przedstawicieli dyplomatycznych i konsularnych tych państw

lub przez inne osoby zrównane z nimi na podstawie ustaw, umów lub powszechnie ustalonych

zwyczajów międzynarodowych, mogą być wykonywane za zgodą tych przedstawicieli lub

osób.

Organy administracji architektoniczno-budowlanej lub osoby działające z ich upoważnienia,

w celu wykonania czynności, o których mowa w art. 59 ust. 1, mają prawo wstępu na

teren budowy. Przepis art. 81a ust. 4 stosuje się odpowiednio.

1.

Organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego przy wykonywaniu

zadań określonych przepisami prawa budowlanego mogą żądać od uczestników procesu budowlanego,

właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego, a także dostawcy wyrobów budowlanych,

w rozumieniu przepisów o badaniach i certyfikacji, informacji i udostępnienia dokumentów

1)

związanych z prowadzeniem robót, przekazywaniem obiektu budowlanego do użytkowania,

utrzymaniem i użytkowaniem obiektu budowlanego,

2)

świadczących o dopuszczeniu wyrobu budowlanego do obrotu i stosowania w budownictwie.

2.

Organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania

uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych,

a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia,

na osoby, o których mowa w ust. 1, obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich

ocen technicznych lub ekspertyz. Koszty ocen i ekspertyz ponosi osoba zobowiązana

do ich dostarczenia.

3.

Na postanowienie, o którym mowa w ust. 2, przysługuje zażalenie.

4.

W razie niedostarczenia w wyznaczonym terminie żądanych ocen lub ekspertyz albo w

razie dostarczenia ocen lub ekspertyz, które niedostatecznie wyjaśniają sprawę będącą

ich przedmiotem, organ administracji architektoniczno-budowlanej lub nadzoru budowlanego

może zlecić wykonanie tych ocen lub ekspertyz albo wykonanie dodatkowych ocen lub

ekspertyz na koszt osoby zobowiązanej do ich dostarczenia.

1.

Do właściwości organów administracji architektoniczno-budowlanej należą sprawy określone

w ustawie i nie zastrzeżone do właściwości innych organów.

2.

Organem administracji architektoniczno-budowlanej pierwszej instancji, z zastrzeżeniem

ust. 3 i 4, jest starosta.

3.

Wojewoda jest organem administracji architektoniczno-budowlanej wyższego stopnia w

stosunku do starosty oraz organem pierwszej instancji w sprawach obiektów i robót

budowlanych

1)

usytuowanych na terenie pasa technicznego, portów i przystani morskich, morskich wód

wewnętrznych i morza terytorialnego, a także innych terenach przeznaczonych do utrzymania

ruchu i transportu morskiego,

2)

hydrotechnicznych piętrzących, upustowych, regulacyjnych, melioracji podstawowych

oraz kanałów i innych obiektów służących kształtowaniu zasobów wodnych i korzystaniu

z nich, wraz z obiektami towarzyszącymi,

3)

dróg publicznych krajowych i wojewódzkich, wraz z obiektami i urządzeniami służącymi

do utrzymania tych dróg i transportu drogowego, a w odniesieniu do dróg ekspresowych

i autostrad - wraz z obiektami i urządzeniami obsługi podróżnych, pojazdów i przesyłek,

4)

lotnisk cywilnych wraz z obiektami i urządzeniami towarzyszącymi,

5)

służących celom wojskowym i innym dotyczącym obronności, na terenach zamkniętych,

6

służących celom bezpieczeństwa państwa, na terenach zamkniętych.

4.

Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, także inne niż wymienione w

ust. 3 obiekty i roboty budowlane, w sprawach których organem pierwszej instancji

jest wojewoda.

Starosta może powierzyć gminom, w drodze porozumienia, prowadzenie spraw z zakresu

swojej właściwości jako organu administracji architektoniczno-budowlanej, w tym wydawanie

w jego imieniu decyzji administracyjnych, z wyjątkiem spraw, w których inwestorem

jest gmina, komunalna osoba prawna lub inna komunalna jednostka organizacyjna.

1.

Organy administracji architektoniczno-budowlanej przekazują bezzwłocznie organom nadzoru

budowlanego kopie decyzji, postanowień i zgłoszeń wynikających z przepisów prawa budowlanego

oraz zawiadamiają te organy o stwierdzonych nieprawidłowościach przy wykonywaniu robót

budowlanych lub utrzymaniu obiektów budowlanych.

2.

Organy administracji architektoniczno-budowlanej uczestniczą, na wezwanie organów

nadzoru budowlanego, w czynnościach inspekcyjnych i kontrolnych oraz udostępniają

wszelkie dokumenty i informacje związane z tymi czynnościami.

1

Do właściwości powiatowego inspektora nadzoru budowlanego jako organu pierwszej instancji

należą zadania i kompetencje, o których mowa w art. 48, art. 50, art. 51, art. 62

ust. 3, art. 65, art. 66, art. 67 ust. 1, art. 68, art. 69, art. 70 ust. 2, art. 71

ust. 3, art. 74, art. 75 ust. 1 pkt 3 lit. a), art. 76, art. 78 oraz art. 97 ust.

1.

2.

Organem wyższego stopnia w stosunku do powiatowego inspektora nadzoru budowlanego

jest wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego.

3.

Do właściwości wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego jako organu pierwszej

instancji należą zadania i kompetencje określone w ust. 1, w sprawach, o których mowa

w art. 82 ust. 3 i 4.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r., z wyjątkiem art. 3, art. 7, art.

9, art. 10, art. 20, art. 24, art. 32, art. 34, art. 37, art. 45-47, art. 50, art.

66, art. 73 ust. 1, 2 i 4, art. 74, art. 76, art. 79, art. 80 i art. 82, które wchodzą

w życie z dniem 1 października 1996 r., oraz art. 41, który wchodzi w życie z dniem

wejścia w życie ustawy konstytucyjnej z dnia 21 czerwca 1996 r. o zmianie ustawy konstytucyjnej

z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą

i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym (Dz. U. Nr

106, poz. 488).

1.

Do zadań organów nadzoru budowlanego należy

1)

kontrola przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego,

2)

kontrola działania organów administracji architektoniczno-budowlanej,

3)

badanie przyczyn powstawania katastrof budowlanych,

4)

współdziałanie z organami kontroli państwowej.

2.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego określi zadania i tryb działania organów nadzoru

budowlanego w przypadku wystąpienia stanu klęski żywiołowej.

3

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wymagane kwalifikacje i zasady

wynagradzania członków korpusu służby cywilnej zatrudnionych w Głównym Urzędzie Nadzoru

Budowlanego oraz wojewódzkich i powiatowych inspektoratach nadzoru budowlanego.

4

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wymagane kwalifikacje i zasady wynagradzania

pozostałych pracowników Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego oraz wojewódzkich i powiatowych

inspektoratów nadzoru budowlanego.

1.

Kontrola przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego obejmuje

1)

kontrolę zgodności wykonywania robót budowlanych z przepisami prawa budowlanego, projektem

budowlanym i warunkami określonymi w decyzji o pozwoleniu na budowę,

2)

sprawdzanie posiadania przez osoby pełniące samodzielne funkcje techniczne w budownictwie

właściwych uprawnień do pełnienia tych funkcji,

3)

sprawdzanie dopuszczenia do obrotu i stosowania w budownictwie wyrobów budowlanych.

2.

Organy nadzoru budowlanego, kontrolując stosowanie przepisów prawa budowlanego

1)

badają prawidłowość postępowania administracyjnego przed organami administracji architektoniczno-budowlanej

oraz wydawanych w jego toku decyzji i postanowień,

2)

sprawdzają wykonywanie obowiązków wynikających z decyzji i postanowień wydanych na

podstawie przepisów prawa budowlanego.

1.

Kontrolę działania organów administracji architektoniczno-budowlanej wykonują

1)

wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego w stosunku do starosty,

2)

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w stosunku do wojewody.

2.

Organy nadzoru budowlanego, w wyniku kontroli działania organów administracji architektoniczno-budowlanej,

mogą kierować do właściwych organów zalecenia pokontrolne, z wyznaczeniem terminu

ich wykonania. O wykonaniu zaleceń oraz o innych działaniach podjętych w związku z

ujawnionymi nieprawidłowościami organy te zawiadamiają niezwłocznie właściwe organy

nadzoru budowlanego.

3.

W przypadku ustalenia przez organy nadzoru budowlanego, że zachodzą okoliczności uzasadniające

wznowienie postępowania albo stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez organ

administracji architektoniczno-budowlanej, właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej

wznawia lub wszczyna z urzędu postępowanie.

4.

Minister właściwy do spraw architektury i budownictwa

Współdziałanie organów nadzoru budowlanego z organami administracji architektoniczno-budowlanej

i organami kontroli państwowej obejmuje w szczególności

1)

uzgadnianie w miarę potrzeb planów kontroli i prowadzenie wspólnych działań kontrolnych,

2)

przekazywanie i wymianę informacji o wynikach kontroli.

1.

Powiatowy inspektor nadzoru budowlanego jest powoływany przez starostę spośród co

najmniej trzech kandydatów wskazanych przez wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego.

Jeżeli starosta nie powoła powiatowego inspektora nadzoru budowlanego w terminie 30

dni od dnia przedstawienia kandydatów, wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego wskazuje

spośród nich kandydata, którego starosta powołuje na stanowisko powiatowego inspektora

nadzoru budowlanego.

2.

Starosta odwołuje powiatowego inspektora nadzoru budowlanego

1)

w uzgodnieniu z wojewódzkim inspektorem nadzoru budowlanego albo

2)

na wniosek wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego.

3.

Powiatowy inspektor nadzoru budowlanego wykonuje swoje zadania przy pomocy powiatowego

inspektoratu nadzoru budowlanego.

3a

W uzasadnionych przypadkach zakres działania powiatowego inspektora nadzoru budowlanego

może obejmować więcej niż jeden powiat.

3b

Wojewoda, na wniosek właściwych starostów, może rozszerzyć zakres działania powiatowego

inspektora nadzoru budowlanego na więcej niż jeden powiat.

4.

Organizację wewnętrzną i szczegółowy zakres zadań powiatowego inspektoratu nadzoru

budowlanego określa powiatowy inspektor nadzoru budowlanego w regulaminie organizacyjnym.

1.

Wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego jest powoływany przez wojewodę spośród co

najmniej trzech kandydatów wskazanych przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

Jeżeli wojewoda nie powoła wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego w terminie

30 dni od dnia przedstawienia kandydatów, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazuje

spośród nich kandydata, którego wojewoda powołuje na stanowisko wojewódzkiego inspektora

nadzoru budowlanego.

2.

Wojewoda odwołuje wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego

1)

w uzgodnieniu z Głównym Inspektorem Nadzoru Budowlanego albo

2)

na wniosek Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

3.

Wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego wykonuje swoje zadania przy pomocy wojewódzkiego

inspektoratu nadzoru budowlanego.

4.

Organizację wojewódzkiego inspektoratu nadzoru budowlanego określa regulamin ustalony

przez wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego i zatwierdzony przez wojewodę.

1

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego jest centralnym organem administracji rządowej

w sprawach administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, z zastrzeżeniem

art. 80 ust. 3.

2.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego jest organem właściwym w sprawach indywidualnych,

rozstrzyganych w drodze postępowania administracyjnego, w zakresie wynikającym z przepisów

prawa budowlanego.

3

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego jest powoływany i odwoływany przez Prezesa Rady

Ministrów na wniosek ministra właściwego do spraw architektury i budownictwa.

4.

Kadencja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego trwa 6 lat.

5.

Po upływie kadencji Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego pełni obowiązki do czasu

objęcia stanowiska przez nowego Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

6.

Ta sama osoba może być Głównym Inspektorem Nadzoru Budowlanego nie dłużej niż przez

dwie kolejne kadencje.

7.

Kadencja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wygasa w razie jego odwołania lub

śmierci.

8.

Prezes Rady Ministrów odwołuje Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, jeżeli Główny

Inspektor Nadzoru Budowlanego

1)

zrzekł się stanowiska,

2)

stał się trwale niezdolny do pełnienia obowiązków na skutek choroby,

3)

nie wykonuje lub wykonuje w sposób nienależyty obowiązki określone w ustawie,

4)

został skazany prawomocnym wyrokiem sądu za popełnienie przestępstwa.

9

Zastępcy Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego są powoływani i odwoływani przez

ministra właściwego do spraw architektury i budownictwa na wniosek Głównego Inspektora

Nadzoru Budowlanego.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wykonuje zadania określone przepisami prawa budowlanego,

a w szczególności

1)

pełni funkcję organu wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego w stosunku do wojewodów i wojewódzkich inspektorów nadzoru budowlanego oraz sprawuje

nadzór nad ich działalnością,

2)

kontroluje działanie organów administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego

stopnia wojewódzkiego,

3)

prowadzi centralne rejestry

a)

osób posiadających uprawnienia budowlane,

b)

rzeczoznawców budowlanych,

c)

ukaranych z tytułu odpowiedzialności zawodowej.

1.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wykonuje swoje zadania przy pomocy Głównego Urzędu

Nadzoru Budowlanego.

2.

Organizację Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego określa statut nadany, w drodze rozporządzenia,

przez Prezesa Rady Ministrów.

3.

Organizację wewnętrzną i szczegółowy zakres zadań Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego

określa Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w regulaminie organizacyjnym.

1.

Do właściwości organów administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego

w dziedzinie transportu kolejowego należą sprawy i związane z nimi środki działania

określone w ustawie, z wyjątkiem wydawania uprawnień budowlanych określonych w art.

14 ust. 1 pkt 1-5.

2.

Okręgowy inspektor kolejnictwa jest organem pierwszej instancji w dziedzinie transportu

kolejowego, w sprawach obiektów i robót budowlanych usytuowanych na obszarze kolejowym,

określonym w przepisach o transporcie kolejowym, w zakresie budowy i eksploatacji

dróg szynowych wraz z przeznaczonymi do prowadzenia ruchu kolejowego budynkami, budowlami

i urządzeniami.

3.

Główny Inspektor Kolejnictwa jest organem wyższego stopnia w stosunku do okręgowego

inspektora kolejnictwa w sprawach, o których mowa w ust. 2.

4.

Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

architektury i budownictwa

Do właściwości organów administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego

w dziedzinie górnictwa należą sprawy i związane z nimi środki działania określone

w ustawie, dotyczące obiektów i robót budowlanych usytuowanych na terenach zamkniętych,

będących w dyspozycji zakładów górniczych.

Wojewoda w sprawach, o których mowa w art. 82 ust. 3 pkt 1, 5 i 6, oraz właściwe organy

administracji architektoniczno-budowlanej w dziedzinach transportu kolejowego i górnictwa,

przy wydawaniu pozwolenia na budowę, są obowiązani do sprawdzenia posiadania przez

inwestora postanowienia o uzgodnieniu, o którym mowa w art. 33 ust. 2 pkt 4.

1.

W przypadkach bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia ludzi związanych z budową,

utrzymaniem lub rozbiórką obiektów budowlanych starosta, wójt, burmistrz i prezydent

miasta mogą wydać właściwemu powiatowemu inspektorowi nadzoru budowlanego polecenie

podjęcia działań zmierzających do usunięcia tego zagrożenia.

2.

Starosta, wójt, burmistrz i prezydent miasta ponoszą wyłączną odpowiedzialność za

treść polecenia, o którym mowa w ust. 1.

3.

Polecenie przekazane ustnie wymaga potwierdzenia na piśmie.

4.

Polecenie podlega niezwłocznemu wykonaniu. Powiatowy inspektor nadzoru budowlanego

natychmiast przedkłada sprawę wojewódzkiemu inspektorowi nadzoru budowlanego, jeżeli

nie jest w stanie wykonać polecenia albo jeżeli polecenie narusza prawo.

5.

Polecenie naruszające prawo jest nieważne. O nieważności polecenia rozstrzyga wojewoda.

Kto, w przypadkach określonych w art. 48, art. 50 ust. 1 pkt 1 lub art. 50 ust. 1

pkt 2, wykonuje roboty budowlane,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

Kto

1)

udaremnia określone ustawą czynności właściwych organów,

2)

wykonuje samodzielną funkcję techniczną w budownictwie, nie posiadając odpowiednich

uprawnień budowlanych,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

1.

Kto

1)

w razie katastrofy budowlanej nie dopełnia obowiązków określonych w art. 75 lub art.

79,

2

nie spełnia, określonego w art. 70 ust. 1, obowiązku usunięcia stwierdzonych uszkodzeń

lub uzupełnienia braków, mogących spowodować niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia

bądź zagrożenie środowiska,

3)

utrudnia, określone ustawą, czynności właściwych organów,

podlega karze aresztu albo karze ograniczenia wolności, albo karze grzywny.

2.

Tej samej karze podlega kto, pomimo zastosowania środków egzekucji administracyjnej

1)

nie stosuje się do wydanych, na podstawie ustawy, decyzji właściwych organów,

2)

nie spełnia, określonego w art. 61, obowiązku utrzymania obiektu budowlanego w należytym

stanie technicznym lub użytkuje obiekt w sposób niezgodny z przepisami.

Kto

1)

przy projektowaniu lub wykonywaniu robót budowlanych w sposób rażący nie przestrzega

przepisów art. 5,

2

wprowadza do obrotu lub przy wykonywaniu robót budowlanych stosuje wyroby budowlane

nie dopuszczone do obrotu i stosowania w budownictwie, naruszając przepisy art. 10,

3

dokonuje rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części, naruszając przepisy art. 28

lub art. 31 ust. 2,

4)

przystępuje do budowy lub prowadzi roboty budowlane bez dopełnienia wymagań określonych

w art. 41 ust. 4, art. 42, art. 44, art. 45 lub bez pozwolenia właściwego organu zmienia

przeznaczenie użytkowanego obiektu budowlanego, naruszając przepisy art. 71,

5)

dostarcza lub umożliwia dostarczenie energii, wody, ciepła lub gazu, naruszając przepis

art. 41 ust. 5,

6)

wykonuje roboty budowlane w sposób odbiegający od ustaleń i warunków określonych w

przepisach, pozwoleniu na budowę lub rozbiórkę bądź w zgłoszeniu budowy lub rozbiórki,

bądź istotnie odbiegający od zatwierdzonego projektu,

7)

użytkuje obiekt budowlany bez zawiadomienia o zakończeniu budowy lub bez wymaganego

pozwolenia na użytkowanie,

8

nie spełnia obowiązku, o którym mowa w art. 62 ust. 1,

9

nie spełnia, określonych w art. 63 lub art. 64 ust. 1 i 3, obowiązków przechowywania

dokumentów, związanych z obiektem budowlanym lub prowadzenia książki obiektu budowlanego,

9a

nie spełnia obowiązku przesłania protokołu, o którym mowa w art. 70 ust. 2,

10

nie dopełnia, określonego w art. 81c ust. 1, obowiązku udzielenia informacji lub udostępnienia

dokumentów, związanych z prowadzeniem robót, produkcją wyrobów budowlanych, przekazaniem

obiektu budowlanego do użytkowania lub jego utrzymaniem, żądanych przez właściwy organ,

podlega karze grzywny.

Orzekanie w sprawach o czyny, określone w art. 92 i art. 93, następuje na podstawie

przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

Odpowiedzialności zawodowej w budownictwie podlegają osoby wykonujące samodzielne

funkcje techniczne w budownictwie, które

1)

dopuściły się występków lub wykroczeń, określonych ustawą,

2)

zostały ukarane w związku z wykonywaniem samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie,

3)

wskutek rażących błędów lub zaniedbań, spowodowały zagrożenie życia lub zdrowia ludzi,

bezpieczeństwa mienia lub środowiska albo znaczne szkody materialne,

4)

nie spełniają lub spełniają niedbale swoje obowiązki,

5)

uchylają się od podjęcia nadzoru autorskiego lub wykonują niedbale obowiązki wynikające

z pełnienia tego nadzoru.

1.

Popełnienie czynów powodujących odpowiedzialność zawodową w budownictwie jest zagrożone

następującymi karami

1)

upomnieniem,

2)

upomnieniem z jednoczesnym nałożeniem obowiązku złożenia, w wyznaczonym terminie,

egzaminu, o którym mowa w art. 12 ust. 3,

3)

zakazem wykonywania samodzielnej funkcji technicznej w budownictwie, na okres od roku

do 5 lat, połączonym z obowiązkiem złożenia, w wyznaczonym terminie, egzaminu, o którym

mowa w art. 12 ust. 3.

2.

Przy nakładaniu kary należy uwzględnić dotychczasową karalność z tytułu odpowiedzialności

zawodowej w budownictwie.

3.

O zakazie wykonywania samodzielnej funkcji technicznej w budownictwie orzeka się w

przypadku znacznego społecznego niebezpieczeństwa czynu.

4.

Zakaz wykonywania samodzielnej funkcji technicznej w budownictwie może być orzeczony

również w stosunku do osoby, która

1)

pomimo dwukrotnego upomnienia ponownie dopuściła się czynu, powodującego odpowiedzialność

zawodową,

2)

uchyla się od złożenia nakazanego egzaminu.

5.

Zakaz wykonywania samodzielnej funkcji technicznej w budownictwie określa się w latach

i miesiącach. Kara biegnie od dnia, w którym decyzja o ukaraniu stała się ostateczna.

6.

Osobie ukaranej z jednoczesnym nałożeniem obowiązku złożenia egzaminu, która w wyznaczonym

terminie egzaminu nie zdała, wyznacza się termin dodatkowy, nie krótszy niż 3 miesiące

i nie dłuższy niż 6 miesięcy. W przypadku nieuzyskania oceny pozytywnej w terminie

dodatkowym, stwierdza się utratę uprawnień do pełnienia samodzielnej funkcji technicznej

w budownictwie.

1

Postępowanie w sprawie odpowiedzialności zawodowej w budownictwie wszczyna się na

wniosek organu nadzoru budowlanego, właściwego dla miejsca popełnienia czynu lub stwierdzającego

popełnienie czynu, złożony po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać określenie zarzucanego czynu, uzasadnienie

faktyczne i prawne oraz wskazanie dowodów.

1.

W sprawach odpowiedzialności zawodowej w budownictwie orzeka wojewoda, jako organ

pierwszej instancji.

2.

W postępowaniu przed wojewodą przeprowadza się rozprawę administracyjną z udziałem

przedstawiciela stowarzyszenia, właściwego ze względu na rodzaj uprawnień do pełnienia

samodzielnej funkcji technicznej w budownictwie posiadanych przez obwinionego.

3.

Organem odwoławczym od decyzji wojewody jest Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego.

1.

Ostateczną decyzję o ukaraniu, w trybie odpowiedzialności zawodowej w budownictwie,

przesyła się do wiadomości

1)

jednostce organizacyjnej zatrudniającej osobę ukaraną,

2)

właściwemu stowarzyszeniu,

3)

organowi, który wydał ukaranemu uprawnienia do pełnienia samodzielnej funkcji technicznej

w budownictwie,

4

Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego oraz właściwemu ministrowi, o którym mowa

w art. 80 ust. 2 pkt 3 i ust. 3.

2.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega wpisowi do centralnego rejestru ukaranych.

Nie można wszcząć postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej w budownictwie

po upływie 6 miesięcy od dnia powzięcia przez organy nadzoru budowlanego wiadomości

o popełnieniu czynu, powodującego tę odpowiedzialność i nie później niż po upływie

3 lat od dnia zakończenia robót budowlanych albo zawiadomienia o zakończeniu budowy

lub wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego.

1.

Wojewoda, na wniosek ukaranego, orzeka o zatarciu kary, jeżeli ukarany

1)

wykonywał samodzielną funkcję techniczną w budownictwie przez okres

a)

2 lat - w przypadku kary określonej w art. 96 ust. 1 pkt 1,

b)

3 lat - od złożenia egzaminu - w przypadku kary określonej w art. 96 ust. 1 pkt 2,

c)

5 lat - po przywróceniu prawa wykonywania samodzielnej funkcji technicznej w budownictwie

- w przypadku kary określonej w art. 96 ust. 1 pkt 3,

2)

w okresach, o których mowa w pkt 1, nie był ponownie ukarany jedną z kar określonych

w art. 96 ust. 1.

2.

Informację o zatarciu kary wojewoda przesyła do wiadomości zainteresowanemu oraz jednostkom

organizacyjnym, stowarzyszeniom i organom, o których mowa w art. 99 ust. 1.

3.

Zatarcie kary podlega odnotowaniu w centralnym rejestrze ukaranych.

(skreślony).

1.

Do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy, a nie zakończonych decyzją

ostateczną, stosuje się przepisy ustawy, z zastrzeżeniem ust. 2.

2

Przepisu art. 48 nie stosuje się do obiektów, których budowa została zakończona przed

dniem wejścia w życie ustawy lub w stosunku do których przed tym dniem zostało wszczęte

postępowanie administracyjne. Do takich obiektów stosuje się przepisy dotychczasowe.

3.

Właściwość organów do załatwiania spraw, o których mowa w ust. 1, określa się na podstawie

przepisów ustawy.

Osoby, które, przed dniem wejścia w życie ustawy, uzyskały uprawnienia budowlane lub

stwierdzenie posiadania przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnych funkcji

technicznych w budownictwie, zachowują uprawnienia do pełnienia tych funkcji w dotychczasowym

zakresie.

2.

Do dnia 30 czerwca 1996 r. za dopuszczone do obrotu i stosowania w budownictwie uznaje

się, oprócz wyrobów, na które wydano certyfikat zgodności, zgodnie z art. 10 ust.

2 pkt 2 lit. a), także wyroby, na które wydano certyfikat zgodności lub deklarację

zgodności z normą branżową.

1.

Decyzje o dopuszczeniu do powszechnego stosowania w budownictwie nowych materiałów

budowlanych, wydane przed dniem wejścia w życie ustawy, pozostają w mocy w dotychczasowym

zakresie.

2.

(pominięty).

W ustawie z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. Nr 81, poz.

351 i z 1994 r. Nr 27, poz. 96) w art. 6 w ust. 2 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu

«Minister Spraw Wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, zakres, tryb i zasady

uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej.

(pominięty).

1.

Traci moc ustawa z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane

(Dz. U. Nr 38, poz. 229, z 1981 r. Nr 12, poz. 57, z 1983 r. Nr 44, poz. 200 i 201, z 1984 r. Nr 35, poz. 185 i 186, z 1987 r. Nr 21, poz. 124, z 1988 r. Nr 41, poz. 324 oraz z 1990 r. Nr 34, poz. 198), z zastrzeżeniem art. 103 ust. 2.

2.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych, przewidzianych w ustawie, nie dłużej jednak

niż przez okres 3 miesięcy od dnia jej wejścia w życie, zachowują moc przepisy dotychczasowe,

jeżeli nie są z nią sprzeczne.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1995 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 26, art. 128 pkt

2, art. 139 pkt 1 i 10, art. 145 ust. 2 i 4, art. 146 ust. 2 i 4 oraz art. 147 ust.

2 i 3, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, i art. 34 pkt 1, art. 36 pkt 23,

art. 48 pkt 1 i 3, art. 84, art. 97 pkt 1-3, 5-10 i 12-36 oraz art. 139 pkt 9 lit.

a), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 1 miesiąca od dnia ogłoszenia.