Orzeczenie Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 listopada 2000 r. sygn. akt K. 16/2000.

Wyrok Trybunału Konstytucyjnegoz dnia 7 listopada 2000 r.

Spis treści

Treść wyroku

Treść wyroku

Trybunał Konstytucyjny w składzie

Wiesław Johann - przewodniczący,

Jerzy Ciemniewski,

Teresa Dębowska-Romanowska,

Stefan J. Jaworski - sprawozdawca,

Marian Zdyb,

protokolant: Joanna Szymczak,

po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2000 r. na rozprawie sprawy z wniosku Naczelnej

Rady Aptekarskiej, z udziałem umocowanych przedstawicieli uczestników postępowania

wnioskodawcy, Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, Ministra Zdrowia i Prokuratora Generalnego,

o wydanie orzeczenia stwierdzającego, że

1)

art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 10 października 1991 r. o środkach farmaceutycznych,

materiałach medycznych, aptekach, hurtowniach i Inspekcji Farmaceutycznej

(Dz. U. Nr 105, poz. 452, z późn. zm.) jest niezgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przez to, że zawarte w nim upoważnienie do wydania rozporządzenia wykracza poza zakres

upoważnienia udzielonego Ministrowi Zdrowia i Opieki Społecznej;

2)

§ 9, § 10, § 11, § 12, § 15 ust. 2, § 18 ust. 3, § 19 i § 20 rozporządzenia Ministra

Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 27 marca 1995 r. w sprawie zasad i warunków sprowadzania

z zagranicy środków farmaceutycznych i materiałów medycznych dla użytkowników indywidualnych

(Dz. U. Nr 42, poz. 220, z 1996 r. Nr 95, poz. 442 i z 1999 r. Nr 13, poz. 123) naruszają przepisy art. 32 ust. 1, art. 33 ust. 1, art. 35 i art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 10 października

1991 r. o środkach farmaceutycznych, materiałach medycznych, aptekach, hurtowniach

i Inspekcji Farmaceutycznej

(Dz. U. Nr 105, poz. 452, z późn. zm.);

3)

§ 9 i § 15 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 27 marca

1995 r. w sprawie zasad i warunków sprowadzania z zagranicy środków farmaceutycznych

i materiałów medycznych dla użytkowników indywidualnych

(Dz. U. Nr 42, poz. 220, z 1996 r. Nr 95, poz. 442 i z 1999 r. Nr 13, poz. 123) naruszają także art. 22 Konstytucji RP oraz art. 1 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności

gospodarczej

(Dz. U. Nr 41, poz. 324, ze zm.);

4)

rozporządzenie Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 27 marca 1995 r. w sprawie

zasad i warunków sprowadzania z zagranicy środków farmaceutycznych i materiałów medycznych

dla użytkowników indywidualnych

(Dz. U. Nr 42, poz. 220, z późn. zm.) jest niezgodne z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 10 października 1991 r. o środkach farmaceutycznych,

materiałach medycznych, aptekach, hurtowniach i Inspekcji Farmaceutycznej

(Dz. U. Nr 105, poz. 452, ze zm.),

orzeka

I

1.

Art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 10 października 1991 r. o środkach farmaceutycznych,

materiałach medycznych, aptekach, hurtowniach i Inspekcji Farmaceutycznej

(Dz. U. Nr 105, poz. 452, z 1993 r. Nr 16, poz. 68 i Nr 47, poz. 211, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 28, poz. 152, Nr 43, poz. 272, Nr 60, poz. 369, Nr 88, poz. 554 i Nr 121, poz. 770, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 70, poz. 778 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136 i Nr 50, poz. 599) jest niezgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przez to, że upoważnia do uregulowania rozporządzeniem materii ustawowej, a ponadto

nie określa wytycznych dotyczących treści aktu wykonawczego.

2.

Rozporządzenie Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 27 marca 1995 r. w sprawie

zasad i warunków sprowadzania z zagranicy środków farmaceutycznych i materiałów medycznych

dla użytkowników indywidualnych

(Dz. U. Nr 42, poz. 220, z 1996 r. Nr 95, poz. 442 i z 1999 r. Nr 13, poz. 123) jest niezgodne z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przez to, że upoważnienie ustawowe, na podstawie którego zostało wydane to rozporządzenie,

nie odpowiada wymaganiom określonym dla upoważnienia do wydania aktu wykonawczego.

II

Na podstawie art. 190 ust. 3 Konstytucji RP ustala, że utrata mocy obowiązującej przepisów

wymienionych w cz. I pkt 1 i 2 wyroku nastąpi z dniem 31 grudnia 2000 r.

III

Ponadto na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym

postanawia

umorzyć postępowanie w stosunku do zarzutów sformułowanych w pkt 2 i 3 wniosku, dotyczących

wskazanych przepisów rozporządzenia, o którym mowa w cz. I pkt 2 wyroku, wobec zbędności

orzekania w tym zakresie.

Pokaż całość