Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2000 r. w sprawie ważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, dokonanego dnia 8 października 2000 r.

Nr 96

Warszawa, dnia 10 listopada 2000 r.

TREÂå

Poz.

UCHWA¸A SÑDU NAJWY˚SZEGO

1052 — z dnia 6 listopada 2000 r. w sprawie wa˝noÊci wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej, dokonanego dnia 8 paêdziernika 2000 r. . . . . . . . . . . . . 5477

ROZPORZÑDZENIA

1053 — Ministra Gospodarki z dnia 12 paêdziernika 2000 r. w sprawie szczegó∏owych zasad

kszta∏towania i kalkulacji taryf oraz zasad rozliczeƒ w obrocie ciep∏em . . . . . . 5479

1054 — Ministra Pracy i Polityki Spo∏ecznej z dnia 17 paêdziernika 2000 r. w sprawie okreÊlenia

wzorów miesi´cznych i rocznych informacji o zatrudnieniu osób niepe∏nosprawnych,

o zatrudnieniu i kszta∏ceniu osób niepe∏nosprawnych lub o dzia∏alnoÊci na rzecz osób

niepe∏nosprawnych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

5496

1055 — Ministra Pracy i Polityki Spo∏ecznej z dnia 26 paêdziernika 2000 r. w sprawie przeznaczenia Êrodków Funduszu Pracy na sfinansowanie rozpocz´tych inwestycji realizowanych

na potrzeby powiatowych urz´dów pracy . . . . . . . . . . . . . . 5506

WYROK TRYBUNA¸U KONSTYTUCYJNEGO

1056 — z dnia 7 listopada 2000 r. sygn. akt K. 16/2000 .

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

. 5507

1052

Sygn. akt III SW 87/00

UCHWA¸A SÑDU NAJWY˚SZEGO

z dnia 6 listopada 2000 r.

w sprawie wa˝noÊci wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, dokonanego dnia 8 paêdziernika 2000 r.

Sàd Najwy˝szy w sk∏adzie ca∏ej Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeƒ Spo∏ecznych

przewodniczàcy: Prezes Sàdu Najwy˝szego — Jan Wasilewski,

s´dziowie Sàdu Najwy˝szego: Krystyna Bednarczyk,

Teresa Flemming-Kulesza, Katarzyna Gonera, Beata Gudowska, Józef Iwulski, Kazimierz JaÊkowski (sprawozdawca), Roman Kuczyƒski, Jerzy

Kuêniar, Jerzy KwaÊniewski, Zbigniew Myszka,

Teresa Romer, Walerian Sanetra, Jadwiga Skibiƒska-Adamowicz, Stefania Szymaƒska, Maria Tyszel, Barbara Wagner, Andrzej Wasilewski, Andrzej Wróbel,

protokolanci

Eliza Maniewska, Izabela Twardowska,

z udzia∏em zast´pcy Prokuratora Generalnego Stefana Ânie˝ki i Przewodniczàcego Paƒstwowej Komisji

Wyborczej Ferdynanda Rymarza,

po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu jawnym

w dniu 6 listopada 2000 r., mia∏ na uwadze, co nast´puje

1. Zgodnie z ustawà z dnia 27 wrzeÊnia 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U.

z 2000 r. Nr 47, poz. 544) Sàd Najwy˝szy rozstrzyga

o wa˝noÊci wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie sprawozdania z wyborów przedstawionego przez Paƒstwowà Komisj´ Wyborczà oraz

opinii wydanych przez ten Sàd po rozpoznaniu protestów (art. 75 ust. 1 i art. 76 ust. 1).

2. Sprawozdanie Paƒstwowej Komisji Wyborczej

z dnia 23 paêdziernika 2000 r. informuje o prawid∏owym przeprowadzeniu wyborów w 68 okr´gowych komisjach wyborczych i 24 681 obwodowych komisjach

wyborczych oraz o nielicznych przypadkach naruszenia prawa wyborczego. Ze sprawozdania wynika, ˝e

nieprawid∏owoÊci dotyczy∏y spisów wyborców,

zw∏aszcza w szpitalach (w jednym z nich pomini´to kilkudziesi´ciu wyborców, czego nast´pstwem by∏a koniecznoÊç sporzàdzenia dodatkowego wykazu osób

uprawnionych do g∏osowania w tym obwodzie zamkni´tym). Paƒstwowa Komisja Wyborcza stwierdzi∏a

kilkakrotne naruszenie art. 77 ust. 1 ustawy, wprowadzajàcego zakaz agitacji w dniu g∏osowania i na 24 godziny przed tym dniem. Poda∏a tak˝e, i˝ grupy anarchistyczne zak∏óci∏y g∏osowanie w trzech obwodach. Wynik∏e stàd przeszkody w g∏osowaniu zosta∏y niezw∏ocznie usuni´te przez si∏y porzàdkowe. O incydentalnym

charakterze tych dwóch naruszeƒ prawa Êwiadczy okolicznoÊç, i˝ z tego powodu nie wp∏ynà∏ do Sàdu Najwy˝szego ˝aden protest wyborczy.

W konkluzji Paƒstwowa Komisja Wyborcza nie

stwierdzi∏a takich naruszeƒ prawa wyborczego, które

mog∏y wywrzeç wp∏yw na wyniki g∏osowania i wynik

wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

3. Do Sàdu Najwy˝szego wp∏yn´∏o 96 protestów.

Rozpatrujàc je Sàd Najwy˝szy w trzech sprawach wyda∏ opinie uznajàce zasadnoÊç zarzutów. W dwóch opiniach stwierdzi∏ naruszenie art. 2 ustawy. Naruszenie

to polega∏o w jednej sprawie na bezpodstawnym skreÊleniu wyborcy ze spisu wyborców, a w drugiej na

uniemo˝liwieniu

g∏osowania

niepe∏nosprawnym

uczestnikom pielgrzymki w Rzymie. W obu sprawach

zasadnie przyj´to, ˝e z uwagi na liczb´ osób pozbawionych mo˝liwoÊci g∏osowania naruszenia art. 2 ustawy

nie mia∏y wp∏ywu na wynik wyborów. W trzeciej opinii

ustalono naruszenie art. 65 ust. 1 ustawy, polegajàce

na przes∏aniu przez 10 obwodowych komisji wyborczych protoko∏ów g∏osowania w zaklejonych, lecz nie

opatrzonych piecz´cià kopertach. Nie mia∏o to wp∏ywu

na wynik wyborów, gdy˝ podstawà ustalenia wyników

g∏osowania jest prawid∏owo sporzàdzony protokó∏

g∏osowania.

W jedenastu sprawach Sàd Najwy˝szy wyda∏ opinie o bezzasadnoÊci protestu (art. 75 ust. 1 i 1a).

W sprawach tych postawiono zarzuty przekroczenia

granic dozwolonej pomocy w g∏osowaniu osobom

niepe∏nosprawnym (art. 54), niezapewnienia tajnoÊci

g∏osowania (art. 6), b∏´dnego liczenia g∏osów wyborców (art. 61), naruszenia przepisów o kampanii wyborczej, w tym art. 77 ust. 1 i art. 79 ust. 1 ustawy, g∏osowania poza lokalem wyborczym (art. 49). Zarzuty te

nie zosta∏y udowodnione lub wynika∏y z b∏´dnego rozumienia przez wnoszàcego protest przepisów ustawy.

W 71 sprawach Sàd Najwy˝szy pozostawi∏ protesty bez dalszego biegu na podstawie art. 74 ust. 1 i 2

ustawy, w 10 sprawach zaÊ uzna∏, ˝e pismo wyborcy

nie jest protestem w rozumieniu art. 72 ust. 1 ustawy.

Podstawami do wydania tych orzeczeƒ by∏o: wniesienie protestu przed terminem (3 sprawy) lub po terminie (21 spraw) okreÊlonym w art. 73 ust. 1 i 2 ustawy;

wniesienie protestu przez podmiot nieuprawniony do

Poz. 1052

tego na mocy art. 72 ust. 2 i 3 ustawy (3 sprawy); niezawiadomienie o ustanowieniu pe∏nomocnika zamieszka∏ego w kraju przez wyborc´ wnoszàcego protest z zagranicy — art. 73 ust. 2 ustawy (3 sprawy); niewskazanie dowodów, na których oparte by∏y zarzuty

protestu, co stanowi naruszenie art. 73 ust. 3 ustawy

(14 spraw); postawienie zarzutów wykraczajàcych poza przewidziane w art. 72 ust. 1 ustawy podstawy protestu (24 sprawy); wniesienie protestu w sprawie,

w której by∏a mo˝liwoÊç wniesienia skargi lub odwo∏ania do sàdu lub Paƒstwowej Komisji Wyborczej

przed dniem g∏osowania — art. 74 ust. 2 ustawy (10

spraw), oraz wniesienie protestu dotyczàcego osoby,

która nie zosta∏a wybrana na Prezydenta RP — art. 72

ust. 1 ustawy (3 sprawy).

W jednej sprawie post´powanie zosta∏o umorzone

wobec cofni´cia protestu.

4. Prokurator Generalny wniós∏ o podj´cie uchwa∏y stwierdzajàcej wa˝noÊç wyboru.

Przewodniczàcy Paƒstwowej Komisji Wyborczej

wniós∏ o podj´cie uchwa∏y stwierdzajàcej wa˝noÊç wyboru.

Sàd Najwy˝szy

po rozwa˝eniu sprawozdania Paƒstwowej Komisji

Wyborczej oraz opinii w sprawach protestów wyborczych stwierdzi∏ nieliczne naruszenia ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, które — przy

uwzgl´dnieniu obwieszczenia Paƒstwowej Komisji

Wyborczej z dnia 9 paêdziernika 2000 r. o wynikach g∏osowania i wyniku wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, zarzàdzonych na dzieƒ 8 paêdziernika

2000 r. (Dz. U. Nr 85, poz. 952) — nie mia∏y wp∏ywu na

wynik wyboru, a tak˝e bioràc pod uwag´ wnioski Przewodniczàcego Paƒstwowej Komisji Wyborczej i Prokuratora Generalnego, na podstawie art. 129 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 76 ust. 1 i 2

ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, podjà∏ nast´pujàcà uchwa∏´

wybór Aleksandra KwaÊniewskiego na

Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, dokonany dnia 8 paêdziernika 2000 r.,

jest wa˝ny.

Przewodniczàcy: Jan Wasilewski

Prezes Sàdu Najwy˝szego

S´dziowie Sàdu Najwy˝szego: Krystyna Bednarczyk,

Teresa Flemming-Kulesza, Katarzyna Gonera,

Beata Gudowska, Józef Iwulski, Kazimierz JaÊkowski, Roman Kuczyƒski, Jerzy Kuêniar, Jerzy

KwaÊniewski, Zbigniew Myszka, Teresa Romer,

Walerian Sanetra, Jadwiga Skibiƒska-Adamowicz, Stefania Szymaƒska, Maria Tyszel, Barbara

Wagner, Andrzej Wasilewski, Andrzej Wróbel