Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 października 1999 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu postępowania leczniczego, rehabilitacyjnego i readaptacyjnego w stosunku do osób uzależnionych umieszczonych w zakładach poprawczych.

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości

z dnia 15 listopada 1996 r. w sprawie wysokości opłat

kancelaryjnych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 139,

poz. 650) w § 1 wprowadza się następujące zmiany

1) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

14 dni od dnia ogłoszenia.

Minister Sprawiedliwoś!i: H. Suchocka

991

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI

z dnia 18 października 1999 r.

w sprawie szczegółowych warunków i trybu postępowania leczniczego, rehabilitacyjnego i readaptacyjnego

w stosunku do osób uzależnionych umieszczonych w zakładach poprawczych.

Na podstawie art. 16 pkt 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 75,

poz. 468 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 113,

poz. 715) zarządza się, co następuje

ni uzależnieni według zasad i trybu ogólnego kierowania nieletnich do zakładów poprawczych w oparciu

o diagnozę sporządzoną przez lekarza i psychologa

§ 1. 1. Leczenie, rehabilitacja i readaptacja nieletnich uzaleźnionych od środków odurzających, substancji psychotropowych i środków zastępczych, zwanych dalej "nieletnimi uzależnionymi", odbywa się

w oddzielnych zakładach poprawczych resocjalizacyjno-terapeutycznych, zwanych dalej "zakładami resocjalizacyjno-terapeutycznymi".

2. Przeniesienie nieletniego uzależnionego z zakła­

du poprawczego do zakładu resocjalizacyjno-terapeutycznego następuje w oparciu o diagnozę, o której mowa w ust. 1. Zgoda sędziego rodzinnego, sprawujące­

go nadzór nad zakładem poprawczym, na zmianę zakładu wymagana jest, gdy sąd rodzinny, kierując do

wykonania orzeczenie o umieszczeniu nieletniego

w zakładzie poprawczym, określił rodzaj tego zakładu.

W wypadku tym sędzia rodzinny orzeka w drodze postanowienia.

2. Leczenie, o którym mowa w ust. 1, nie obejmuje

detoksykacji, leczenia substytucyjnego oraz postępo­

wania wymagającego leczenia w stacjonarnym zakła­

dzie opieki zdrowotnej.

3. Leczenie i rehabilitację nieletnich uzależnionych

prowadzi lekarz specjalista, o którym mowa w art. 14

ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 75, poz. 468 oraz z 1998 r.

Nr 106, poz. 668 i Nr 113, poz. 715) przy pomocy zespołu, w skład którego wchodzą psycholog, pedagog, terapeuta uzależnień, pielęgniarka.

4. Leczenie, rehabilitację i readaptację w zakładach

prowadzi się metodami i środkami ogólnie stosowanymi w tego rodzaju postępowaniu.

§ 2. 1. Do zakładów resocjalizacyjno-terapeutycznych dla nieletnich uzależnionych kierowani są nielet-

stwierdzającą uzależnienie.

3. W razie stwierdzenia przez lekarza, że nieletni

resocjalizacyjno-terapeutycznym wymaga leczenia w stacjonarnym

zakładzie opieki zdrowotnej, dyrektor zakładu postępu­

je zgodnie z art. 90 ustawy z dnia 26 października

1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich (Dz. U.

Nr 35, poz. 228, z 1992 r. Nr 24, poz. 101, z 1995 r. Nr 89,

poz. 443, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i z 1999 r. Nr 83,

poz. 931).

uzależniony przebywający w zakładzie

§ 3. 1. Zakłady resocjalizacyjno-terapeutyczne zapewniają nieletnim uzależnionym stosowną do indywidualnych potrzeb pomoc i opiekę, organizują naukę

szkolną, a przede wszystkim prowadzą leczenie, rehabilitację i readaptację zmierzającą do eliminacji przy-

-

4712 -

czyn i skutków uzależnienia, uzyskania trwałej abstynencji oraz zmiany postaw i zachowania nieletnich

w kierunku społecznie pożądanym.

2. Leczenie, rehabilitacja i readaptacja nieletniego

uzależnionego powinna uwzględniać współpracę z rodziną lub innymi osobami prawnie odpowiedzialnymi

za nieletniego.

§ 4. W zakładach poprawczych innego rodzaju prowadzi się profilaktykę uzależnień od środków odurzają­

cych i psychotropowych, działania zmierzające do

zmotywowania nieletnich uzależnionych do podjęcia

leczenia, a wobec nieletnich uzależnionych, którzy pomyślnie zakończyli proces leczenia, organizuje się formy pomocy podtrzymujące postawę abstynencką.

§ 5. 1. Zakład resocjalizacyjno-terapeutyczny zwraca się do zakładu opieki zdrowotnej, który poprzednio

prowadził leczenie nieletniego uzależnionego, o udzielenie szczegółowych informacji dotyczących przebiegu

tego leczenia oraz rehabilitacji i readaptacji. Informacje

te powinny być nadesłane niezwłocznie.

2. O przebiegu leczenia, rehabilitacji i readaptacji

w zakładzie resocjalizacyjno-terapeutycznym oraz

o terminie zwolnienia nieletniego uzależnionego z tego

zakładu i potrzebie objęcia go dalszym leczeniem,

a także rehabilitacją i readaptacją, zakład zawiadamia

zakład opieki zdrowotnej, o którym mowa w ust. 1.

Poz. 991 i 992

§ 6. W zakresie leczenia, rehabilitacji i readaptacji

nieletnich uzależnionych zakłady współdziałają z organami i instytucjami państwowymi, samorządowymi,

zakładami opieki zdrowotnej, stowarzyszeniami, organizacjami społecznymi, fundacjami, medycznymi samorządami zawodowymi, kościołami i innymi związka­

mi wyznaniowymi, rodzinami osób uzależnionych,

grupami samopomocy osób uzależnionych i ich rodzin.

§ 7. Szkolenie i doskonalenie zawodowe personelu

zakładu w zakresie postępowania z nieletnimi uzależ­

nionymi i profilaktyki uzależnień organizuje dyrektor

zakładu przy współpracy z instytucjami i organizacjami

zajmującymi się przeciwdziałaniem narkomanii.

§ 8. W sprawach nie uregulowanych niniejszym

rozporządzeniem do organizacji i zasad pobytu nieletnich uzależnionych w zakładach stosuje się odpowiednio przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości

z dnia 19 maja 1997 r. w sprawie rodzajów i organizacji zakładów poprawczych oraz zasad pobytu w nich

nieletnich (Dz. U. Nr 58, poz. 361).

§ 9. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

30 dni od dnia ogłoszenia.

Minister Sprawiedliwości: w z. J. Niemcewicz

992

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA TRANSPORTU I GOSPODARKI MORSKIEJ

z dnia 20 sierpnia 1999 r.

w sprawie zakresu, warunków, terminów i sposobu przeprowadzania badań technicznych tramwajów

i trolejbusów oraz jednostek wykonujących te badania.

Na podstawie art. 85 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 98,

poz. 602, Nr 123, poz. 779 i Nr 160, poz. 1086 oraz

z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 133, poz. 872) zarządza

się, co następuje

Rozdział 1

Przepisy ogólne

§ 1. 1. Badania techniczne tramwajów i trolejbusów

polegają na sprawdzeniu, czy pojazdy te odpowiadają

warunkom określonym w przepisach o warunkach

technicznych tramwajów i trolejbusów oraz zakresie

ich niezbędnego wyposażenia.

2. Badanie techniczne tramwajów i trolejbusów

dzieli się na

1) badania okresowe,

polegające

na sprawdzeniu

prawidłowości działania poszczególnych zespołów

i mechanizmów, zwłaszcza pod względem bezpieczeństwa ludzi i wymagań ochrony środowi­

ska,

2) badania dodatkowe, przeprowadzane między badaniami okresowymi w razie doraźnej potrzeby

sprawdzenia stanu technicznego lub innych wymagających tego okoliczności.

3. Badania techniczne przeprowadza Instytut Gospodarki Przestrzennej i Komunalnej w Warszawie,

zwany dalej Instytutem, przy współpracy z Instytutem

Transportu Samochodowego w Warszawie - w zakresie badań trolejbusów, Instytutem Elektrotechniki

w Warszawie - w zakresie badań obwodów elektrycznych oraz Ośrodkiem Badawczo-Rozwojowym Taboru

Szynowego TABOR w Poznaniu - w zakresie badań

konstrukcji pudła pojazdu.

Rozdział 2

Tramwaje

§ 2. Instytut przeprowadza okresowe badanie techniczne co dwa lata, przy czym pierwsze okresowe badania techniczne tramwaju przeprowadza się przed

upływem 5 lat od dnia pierwszej rejestracji, a następ­

nie przed upływem 3 lat od dnia pierwszego badania

i następnie co dwa lata.

-

4711 -

Poz. 990 i 991

990

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI

z dnia 30 września 1999 r.

zmieniające rozporządzenie w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych w sprawach cywilnych.

Na podstawie art. 40 ustawy z dnia 13 czerwca

1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych

(Dz. U. Nr 24, poz. 110, z 1982 r. Nr 31, poz. 215, z 1991 r.

Nr 22, poz. 93, z 1994 r. Nr 79, poz. 362, z 1996 r. Nr 34,

poz. 146 i Nr 43, poz. 189 oraz z 1997 r. Nr 41, poz. 255

i Nr 106, poz. 678) zarządza się, co następuje

,,1a. Za kserokopie dokumentów z akt sprawy, wydawane na wniosek na podstawie odrębnych

przepisów, pobiera się opłatę kancelaryjną

w kwocie 1 zł za każdą stronicę wydanej kserokopiL" ;

2) w ust. 3 na końcu zdania kropkę zastępuje się śred­

nikiem i dodaje wyrazy: lInie dotyczy to wydawanych kserokopii dokumentów z akt sprawy, o których mowa w ust. 1a."