Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 5 października 1999 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o organizacji i trybie pracy Rady Ministrów oraz o zakresie działania ministrów.

Rada Ministrów (Rząd) działa kolegialnie.

1.

Rada Ministrów, wykonując ustanowione dla niej w konstytucji i ustawach zadania i

kompetencje, rozpatruje sprawy i podejmuje rozstrzygnięcia na posiedzeniach.

2.

Rada Ministrów może również rozstrzygać poszczególne sprawy w drodze korespondencyjnego

uzgodnienia stanowisk (drogą obiegową).

Przepisy ustawy dotyczące ministrów stosuje się również do osób, o których mowa w

art. 147 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

1.

Pracami Rady Ministrów kieruje Prezes Rady Ministrów.

2.

Prezes Rady Ministrów reprezentuje Radę Ministrów.

3.

Prezes Rady Ministrów

1)

koordynuje i kontroluje pracę ministrów,

2)

wykonuje zadania określone w odrębnych przepisach.

W celu wykonania zadań, o których mowa w art. 4, Prezes Rady Ministrów może w szczególności

1)

wyznaczyć ministrowi zakres spraw, w których minister ten działa z upoważnienia Prezesa

Rady Ministrów,

2)

żądać informacji, dokumentów i sprawozdań okresowych lub dotyczących poszczególnej

sprawy albo rodzaju spraw od ministra, kierownika urzędu centralnego lub wojewody

oraz od pracowników urzędów organów administracji rządowej po zawiadomieniu właściwego

ministra, kierownika urzędu centralnego lub wojewody,

3)

zarządzić przeprowadzenie korespondencyjnego uzgodnienia stanowisk członków Rady Ministrów,

4)

przewodniczyć w każdym z komitetów Rady Ministrów, bez względu na to, czy został powołany

do składu komitetu, w trybie określonym w art. 11,

5)

zwoływać posiedzenia, z udziałem właściwych ministrów, kierowników urzędów centralnych

lub wojewodów i im przewodniczyć oraz brać udział w posiedzeniach komisji i komitetów

sprawujących funkcje organów administracji rządowej i przedstawiać wnioski,

6)

przekazać, z urzędu lub na wniosek właściwego organu albo na wniosek strony, sprawę

należącą do właściwości więcej niż jednego ministra lub kierownika centralnego urzędu

do załatwienia wskazanemu przez siebie ministrowi, zawiadamiając o tym wszystkie inne

właściwe organy oraz strony,

7)

rozstrzygać o zakresie działania ministrów w razie sporu kompetencyjnego między ministrami.

1.

W razie nieobecności Prezesa Rady Ministrów lub w innym wypadku czasowej niemożności

wykonywania przez niego obowiązków w Radzie Ministrów, pracami Rady Ministrów kieruje

wiceprezes Rady Ministrów wyznaczony przez Prezesa Rady Ministrów lub jeden z ministrów,

jeżeli wiceprezes Rady Ministrów nie został powołany.

2.

Wiceprezes Rady Ministrów wykonuje, w imieniu Prezesa Rady Ministrów, zadania i kompetencje

w zakresie powierzonym przez Prezesa Rady Ministrów.

3.

Prezes Rady Ministrów i wiceprezes Rady Ministrów mogą łączyć swoje stanowisko ze

stanowiskiem ministra.

1.

Członek Rady Ministrów uczestniczy, na zasadach określonych w konstytucji, w ustalaniu

polityki państwa, ponosząc za treść i za realizację działań Rządu odpowiedzialność

w trybie i na zasadach określonych w odrębnych przepisach.

2.

Członek Rady Ministrów jest obowiązany do inicjowania i opracowywania, w zakresie

swojego działania, polityki Rządu, przedkładania inicjatyw i odpowiednich projektów

aktów normatywnych na posiedzenia Rady Ministrów.

3.

Członek Rady Ministrów realizuje politykę ustaloną przez Radę Ministrów.

4.

Członek Rady Ministrów, realizując politykę ustaloną przez Radę Ministrów, w szczególności

1)

współdziała z innymi członkami Rady Ministrów,

2)

nadzoruje działalność terenowych organów administracji rządowej,

3)

współdziała z samorządem terytorialnym, organizacjami społecznymi i przedstawicielstwami

środowisk zawodowych i twórczych,

4)

występuje do Prezesa Rady Ministrów o powołanie zespołów międzyresortowych do wykonywania

zadań wykraczających poza zakres jego działania,

5)

po zawiadomieniu Prezesa Rady Ministrów powołuje rady i zespoły, jako organy pomocnicze

w sprawach należących do zakresu jego działania.

Członek Rady Ministrów reprezentuje w swoich wystąpieniach stanowisko zgodne z ustaleniami

przyjętymi przez Radę Ministrów.

1.

Członek Rady Ministrów, upoważniony przez Radę Ministrów, reprezentuje Rząd przed

Sejmem Rzeczypospolitej Polskiej w sprawach rozpatrywanych z inicjatywy Rady Ministrów.

W takim wypadku minister składa, po porozumieniu się z Prezesem Rady Ministrów, wszelkie

oświadczenia w imieniu Rządu.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do reprezentowania Rządu w innych sprawach

rozpatrywanych przez Sejm. W takim wypadku upoważnienia do reprezentowania Rządu może,

w uzasadnionych wypadkach, udzielić ministrowi Prezes Rady Ministrów.

3.

Prezes Rady Ministrów może, na wniosek ministra

1)

udzielić upoważnienia do reprezentowania Rządu przed Sejmem sekretarzowi stanu lub

podsekretarzowi stanu w danym ministerstwie, pełnomocnikowi Rządu lub kierownikowi

urzędu centralnego,

2)

udzielić upoważnienia do reprezentowania Rządu w Sejmie, poza posiedzeniem plenarnym,

innej osobie czynnej w danym dziale administracji rządowej.

4.

Zasady określone w ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do wszystkich innych sytuacji

wymagających upoważnienia do reprezentowania Rządu przed innymi organami państwowymi,

w szczególności przed Senatem Rzeczypospolitej Polskiej i Trybunałem Konstytucyjnym.

5.

Zasady i tryb udzielania odpowiedzi na interpelacje i zapytania poselskie regulują

odrębne przepisy.

1.

Rada Ministrów może ustanowić pełnomocnika Rządu do określonych spraw o charakterze

czasowym, których przekazanie członkom Rady Ministrów nie jest celowe.

2.

Pełnomocnikiem Rządu może być sekretarz stanu lub podsekretarz stanu, a w szczególnie

uzasadnionych wypadkach, w zakresie zadań o zasięgu regionalnym - wojewoda.

3.

Pełnomocnika Rządu powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów.

4.

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, zakres udzielonych pełnomocnikowi

upoważnień, sposób sprawowania nadzoru nad jego działalnością oraz sposób zapewnienia

pełnomocnikowi obsługi merytorycznej, organizacyjno-prawnej, technicznej i kancelaryjno-biurowej,

wraz ze wskazaniem sposobu finansowania jego działalności.

1.

Rada Ministrów w celu uzgadniania stanowiska jej członków, inicjowania i przygotowywania

rozstrzygnięć w określonych dziedzinach polityki Rządu może tworzyć, w drodze rozporządzenia,

stałe komitety Rady Ministrów jako organy pomocnicze i opiniodawcze.

2.

Rada Ministrów może postanowić, że rozpatrywanie określonych spraw będzie możliwe

wyłącznie po zapoznaniu się ze stanowiskiem stałego komitetu.

3.

Prezes Rady Ministrów może, z inicjatywy Rady Ministrów lub własnej, tworzyć komitety

do rozpatrywania określonej sprawy.

4.

W skład komitetów, o których mowa w ust. 1 i 3, wchodzą członkowie Rady Ministrów.

5.

Do komitetów, o których mowa w ust. 1 i 3, stosuje się odpowiednio przepisy art. 17

i art. 20-22, z tym że określone w tych przepisach uprawnienia Prezesa Rady Ministrów

przysługują przewodniczącemu komitetu, a sekretarza Rady Ministrów - sekretarzowi

właściwego komitetu.

1.

Ministerstwa utworzone po raz pierwszy rozporządzeniem Rady Ministrów, wydanym na

podstawie art. 39 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 8, stają się odpowiednio, z mocy

prawa, stroną w stosunkach pracy z pracownikami dotychczasowych ministerstw w zakresie

zadań przejętych od tych ministerstw.

2.

O przejściu praw i obowiązków wynikających ze stosunków pracy, o których mowa w ust.

1, dyrektorzy generalni ministerstw obowiązani są niezwłocznie zawiadomić pracownika

na piśmie.

3.

Pracownicy, o których mowa w ust. 1, zachowują dotychczasowe warunki zatrudnienia

wynikające z aktów, na podstawie których powstał ich stosunek pracy. Warunki te mogą

być zmienione lub stosunek pracy może być rozwiązany zgodnie z przepisami ustaw, na

podstawie których został nawiązany stosunek pracy.

Prezes Rady Ministrów, z inicjatywy Rady Ministrów lub własnej, może tworzyć rady

i zespoły, jako organy pomocnicze lub opiniodawczo-doradcze w sprawach zagadnień należących

do zakresu działania Rady Ministrów lub Prezesa Rady Ministrów.

Rozporządzenia, o których mowa w art. 33 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 8, Prezes

Rady Ministrów wyda do dnia 31 grudnia 1999 r.

1.

Rada Ministrów w uzgodnieniu z zainteresowaną instytucją lub środowiskiem społecznym

może powoływać, w drodze rozporządzenia, komisje wspólne, składające się z przedstawicieli

Rządu oraz tej instytucji lub środowiska.

2.

Celem komisji, o których mowa w ust. 1, jest wypracowanie wspólnego stanowiska w sprawach

ważnych dla polityki Rządu oraz interesów reprezentowanej w komisji instytucji lub

środowiska.

Prezes Rady Ministrów, działając na podstawie art. 12 ustawy zmienianej w art. 8,

powoła do dnia 31 grudnia 1999 r. organ opiniodawczo-doradczy, który dokona oceny

możliwości

1)

przekazania wojewodzie lub jednostkom samorządu terytorialnego zadań administracji

rządowej objętych zakresem działania danego działu,

2)

uchylenia przepisów określających zadania administracji rządowej nie wymagających

ustawowej regulacji.

1.

Przy Prezesie Rady Ministrów działa Rada Legislacyjna.

2.

Prezes Rady Ministrów powołuje członków Rady Legislacyjnej.

3.

Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, zadania oraz szczegółowe zasady

i tryb funkcjonowania Rady Legislacyjnej.

4.

Prezes Rady Ministrów po zasięgnięciu opinii Rady Legislacyjnej ustala, w drodze rozporządzenia

1)

zasady techniki prawodawczej,

2)

zasady rejestrowania normatywnych aktów prawnych wydawanych przez organy administracji

rządowej oraz zasady ogłaszania tych aktów, chyba że zostały one uregulowane w przepisach

odrębnych.

Przy Prezesie Rady Ministrów działa Rządowe Centrum Legislacji jako państwowa jednostka

organizacyjna podległa Prezesowi Rady Ministrów.

Rządowe Centrum Legislacji, zwane dalej „Centrum”, zapewnia koordynację działalności

legislacyjnej Rady Ministrów, Prezesa Rady Ministrów i innych organów administracji

rządowej.

1.

Centrum zapewnia obsługę prawną Rady Ministrów, a w szczególności

1)

opracowuje stanowiska prawno-legislacyjne do rządowych projektów aktów prawnych,

2)

koordynuje przebieg uzgodnień rządowych projektów aktów prawnych,

3)

opracowuje pod względem legislacyjnym rządowe projekty aktów prawnych skierowane do

rozpatrzenia przez Radę Ministrów,

4)

opracowuje rządowe projekty aktów prawnych w zakresie ustalonym przez Prezesa Rady

Ministrów,

5)

redaguje Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej oraz Dziennik Urzędowy Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski”,

6)

współdziała z Komitetem Integracji Europejskiej w sprawie harmonizacji prawa polskiego

z wymogami prawa Wspólnot Europejskich,

7)

współdziała z Radą Legislacyjną w zakresie opiniowania rządowych projektów aktów normatywnych

pod względem ich zgodności z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej oraz spójności z systemem prawa,

8)

kontroluje wydawanie przez organy administracji rządowej przepisów wykonawczych do

ustaw,

9)

wykonuje inne zadania określone w odrębnych przepisach lub wskazane przez Prezesa

Rady Ministrów.

2.

Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, tryb opracowywania projektów

aktów prawnych przez Centrum.

Centrum współdziała z Polską Akademią Nauk, szkołami wyższymi oraz innymi instytucjami

naukowymi.

1.

Centrum kieruje Prezes Centrum przy pomocy wiceprezesów Centrum oraz dyrektorów komórek

organizacyjnych Centrum.

2.

Prezesa Centrum powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów.

3.

Prezes Centrum wykonuje czynności ze stosunku pracy wobec osób zatrudnionych w Centrum

oraz inne czynności przewidziane w obowiązujących ustawach dla kierownika urzędu.

4.

Wiceprezesów Centrum powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów, na wniosek Prezesa

Centrum.

1.

Do Prezesa, wiceprezesów, dyrektorów i wicedyrektorów komórek organizacyjnych Centrum

oraz zatrudnionych w nim legislatorów i pozostałych pracowników Centrum, zwanych dalej

„pracownikami Centrum”, ma zastosowanie przepis art. 23 ust. 4 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące

funkcjonowanie gospodarki i administracji publicznej

(Dz. U. Nr 106, poz. 497 i Nr 156, poz. 775).

2.

Do pracowników Centrum nie stosuje się przepisów o kształtowaniu środków na wynagrodzenia

w państwowej sferze budżetowej.

1.

Wymagania kwalifikacyjne dotyczące legislatorów określają odrębne przepisy.

2.

Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, zasady wynagradzania oraz

wymagania kwalifikacyjne pracowników Centrum, z uwzględnieniem ust. 1.

1.

Centrum prowadzi gospodarkę finansową na zasadach określonych w przepisach o finansach

publicznych dla jednostek budżetowych.

2.

Prezes Centrum dysponuje środkami budżetu państwa przeznaczonymi na finansowanie Centrum.

Prezes Rady Ministrów, w drodze rozporządzenia, nadaje Centrum statut, w którym określa

jego wewnętrzną organizację.

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, sposób finansowania i obsługi organów

pomocniczych, opiniodawczo-doradczych i komisji wspólnych, o których mowa w art. 11-14.

Rada Ministrów ustanawia regulamin swojej pracy, w którym określa w szczególności

1)

tryb działania organów pomocniczych, opiniodawczo-doradczych i komisji wspólnych,

o których mowa w art. 11-13, oraz tryb przygotowywania dokumentów przedstawianych

tym organom i komisjom,

2)

tryb zwoływania i odbywania posiedzeń komitetów, rad i zespołów określonych w art.

11 i 12.

Prezes Rady Ministrów zwołuje posiedzenia Rady Ministrów, ustala ich porządek i im

przewodniczy.

Posiedzenie Rady Ministrów przygotowuje i obsługuje sekretarz Rady Ministrów, do którego

należą również sprawy związane z

1)

przyjmowaniem od wnioskodawców oraz przekazywaniem członkom Rady Ministrów projektów

dokumentów rządowych,

2)

opracowywaniem protokołu ustaleń przyjętych przez Radę Ministrów,

3)

przygotowywaniem dokumentów rozpatrywanych przez Radę Ministrów oraz przedkładanych

do podpisu Prezesowi Rady Ministrów,

4)

koordynowaniem działalności legislacyjnej Rady Ministrów i Prezesa Rady Ministrów.

(skreślony).

1.

Udział członków Rady Ministrów w rozpatrywaniu spraw i podejmowaniu rozstrzygnięć

na posiedzeniu Rady Ministrów jest obowiązkowy.

2.

W wypadku usprawiedliwionej nieobecności ministra na posiedzeniu, za zgodą Prezesa

Rady Ministrów, w rozpatrywaniu spraw przez Radę Ministrów bierze udział wskazany

przez ministra sekretarz lub podsekretarz stanu, a przy podejmowaniu rozstrzygnięć,

nieobecnego ministra może zastąpić inny minister wskazany przez Prezesa Rady Ministrów.

3.

Sekretarz Rady Ministrów uczestniczy w rozpatrywaniu spraw przez Radę Ministrów.

4.

Prezes Rady Ministrów, z inicjatywy własnej lub na wniosek ministra, może zezwolić

zaproszonym osobom na przysłuchiwanie się całemu lub części posiedzenia oraz na udzielanie

wyjaśnień.

1.

Posiedzenia Rady Ministrów odbywają się przy obecności większości członków Rady Ministrów.

2.

Rozstrzygnięcia Rady Ministrów zapadają w drodze uzgodnienia.

3.

W wypadkach gdy osiągnięcie uzgodnienia nie jest możliwe, projekt rozstrzygnięcia

może być, z inicjatywy przewodniczącego posiedzenia, poddany głosowaniu. Rozstrzygnięcia,

w drodze głosowania, zapadają zwykłą większością głosów obecnych członków Rady Ministrów,

a w razie równej liczby głosów, rozstrzyga głos przewodniczącego posiedzenia.

4.

Członek Rady Ministrów może zgłosić do protokołu odrębne stanowisko w stosunku do

rozstrzygnięcia podjętego na tym posiedzeniu Rady Ministrów.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1997 r., z wyjątkiem

art. 14 pkt 2 i art. 17 pkt 2-13, które wchodzą w życie z dniem 8 kwietnia 1997 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 11 w zakresie dotyczącym Prezesa Urzędu Kultury Fizycznej i Sportu, art.

2, art. 3, art. 5 oraz art. 8 pkt 2, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.,

2)

art. 1 pkt 4 lit. b) w zakresie dotyczącym GłównegoUrzędu Administracji Publicznej,

który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2000 r.

1.

Posiedzenia Rady Ministrów mają charakter poufny. Prezes Rady Ministrów zarządza tajność

całości lub części posiedzenia ze względu na ochronę wiadomości stanowiących tajemnicę

państwową lub służbową.

2.

Rada Ministrów jest obowiązana informować opinię publiczną o przedmiocie posiedzenia

oraz o podjętych rozstrzygnięciach. Nie dotyczy to spraw, w stosunku do których Prezes

Rady Ministrów zarządził tajność obrad.

1.

Z posiedzenia Rady Ministrów sporządza się pełny zapis jego przebiegu oraz protokół

ustaleń.

2.

Protokół ustaleń podpisuje Prezes Rady Ministrów i sekretarz Rady Ministrów, a w wypadku

określonym w art. 6 ust. 1 - wiceprezes Rady Ministrów lub inny członek Rady Ministrów

i sekretarz Rady Ministrów.

3.

Protokół ustaleń doręcza się członkom Rady Ministrów, wojewodom, Prezesowi Najwyższej

Izby Kontroli oraz innym osobom wskazanym przez Prezesa Rady Ministrów.

1.

Rada Ministrów może powierzyć Prezesowi Rady Ministrów ostateczną redakcję tekstów

przyjętych rozstrzygnięć.

2.

Rozstrzygnięcia Rady Ministrów podpisuje Prezes Rady Ministrów po ich przedstawieniu

i podpisaniu przez sekretarza Rady Ministrów.

Regulamin, o którym mowa w art. 16, określa

1)

tryb zwoływania i odbywania posiedzeń,

2)

tryb przygotowywania dokumentów i projektów rozstrzygnięć Rady Ministrów oraz organy

właściwe do ich wnoszenia na posiedzenie,

3)

tryb przygotowywania projektów aktów normatywnych Rady Ministrów,

4)

tryb rozpatrywania i podejmowania rozstrzygnięć przez Radę Ministrów,

5)

szczegółowe obowiązki sekretarza Rady Ministrów.

1.

Kancelaria Prezesa Rady Ministrów, zwana dalej „Kancelarią”, zapewnia obsługę

1)

Rady Ministrów i Prezesa Rady Ministrów,

2)

wiceprezesów Rady Ministrów,

3)

stałych komitetów Rady Ministrów,

4)

Kolegium do Spraw Służb Specjalnych.

2.

Kancelaria może również obsługiwać pełnomocnika Rządu oraz wskazane przez Prezesa

Rady Ministrów, inne niż określone w ust. 1 pkt 3, organy pomocnicze i opiniodawczo-doradcze

Rady Ministrów i Prezesa Rady Ministrów oraz komisje wspólne.

Kancelarią kieruje Szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, powoływany i odwoływany

przez Prezesa Rady Ministrów.

Prezes Rady Ministrów powołuje i odwołuje sekretarzy i podsekretarzy stanu w Kancelarii.

Do zadań, które z upoważnienia Prezesa Rady Ministrów realizuje Kancelaria, należy

w szczególności

1)

kontrola realizacji zadań wskazanych przez Radę Ministrów i Prezesa Rady Ministrów

oraz przedstawianie wniosków z przeprowadzonych kontroli i przedkładanie propozycji

doskonalenia metod kontroli,

2)

wydawanie Dziennika Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej i Dziennika Urzędowego Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski”,

3)

koordynacja realizacji polityki kadrowej w administracji rządowej, w zakresie określonym

w odrębnych przepisach,

4)

obsługa spraw kadrowych osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe w administracji

rządowej,

5)

koordynacja współdziałania Rady Ministrów i Prezesa Rady Ministrów z Sejmem Rzeczypospolitej

Polskiej, Senatem Rzeczypospolitej Polskiej, Prezydentem Rzeczypospolitej Polskiej

i innymi organami państwowymi,

6)

obsługa informacyjna oraz prasowa Rady Ministrów, Prezesa Rady Ministrów oraz wewnętrznych

organów pomocniczych i opiniodawczo-doradczych Rady Ministrów,

7)

koordynacja działalności kontrolnej Prezesa Rady Ministrów wobec organów administracji

rządowej,

8)

wykonywanie zadań z zakresu obronności i bezpieczeństwa państwa określonych w odrębnych

przepisach,

9)

wykonywanie innych zadań określonych w odrębnych przepisach lub zleconych przez Prezesa

Rady Ministrów.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb przeprowadzania

kontroli, o której mowa w art. 29 pkt 1.

Prezes Rady Ministrów, w drodze rozporządzenia, nadaje Kancelarii statut, w którym

określa szczegółowy zakres zadań i organizację Kancelarii oraz jednostki organizacyjne

nadzorowane przez Szefa Kancelarii, z uwzględnieniem zasad określonych w art. 39 ust.

2-4.

(skreślony).

1.

Prezes Rady Ministrów ustala, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowy zakres działania ministra, niezwłocznie po powołaniu Rady Ministrów, a

jeżeli minister został powołany w innym czasie - niezwłocznie po jego powołaniu,

2)

ministerstwo lub inny urząd administracji rządowej, który ma obsługiwać ministra,

a w wypadku ministra kierującego określonym działem administracji rządowej - również

organy i jednostki organizacyjne jemu podległe lub przez niego nadzorowane, z zastrzeżeniem

art. 34 ust. 2.

1a

Prezes Rady Ministrów określając szczegółowy zakres działania ministra, w wypadku

ministra kierującego określonym działem administracji rządowej

1)

wskazuje, z uwzględnieniem przepisów o działach administracji rządowej, dział lub

działy, którymi kieruje minister,

2)

(skreślony),

3)

określa, z zastrzeżeniem przepisów odrębnych, zakres uprawnień ministra jako dysponenta

wyodrębnionej lub wyodrębnionych części budżetu państwa.

1b

Prezes Rady Ministrów, realizując uprawnienia wynikające z art. 3 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej

(Dz. U. z 1999 r. Nr 82, poz. 928), dokonuje, w drodze rozporządzenia, przeniesień planowanych dochodów i wydatków budżetowych

między częściami, z zachowaniem przeznaczenia środków publicznych wynikającego z ustawy

budżetowej.

1c

W przypadkach, o których mowa w ust. 1b, nie stosuje się przepisów art. 96 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach

publicznych

(Dz. U. Nr 155, poz. 1014 oraz z 1999 r. Nr 38, poz. 360, Nr 49, poz. 485 i Nr 70, poz. 778).

2.

Przepisy, o których mowa w ust. 1, tracą moc

1)

z dniem powołania nowej Rady Ministrów,

2)

z dniem powołania dla danego działu administracji rządowej nowego ministra.

3.

W wypadku uchylenia przepisów określonych w ust. 1, do dnia wejścia w życie nowych

przepisów Prezes Rady Ministrów wykonuje zadania ministra, którego uchylony przepis

dotyczy.

1.

Minister kieruje, nadzoruje i kontroluje działalność podporządkowanych organów, urzędów

i jednostek. W szczególności w tym zakresie

1)

tworzy i likwiduje jednostki organizacyjne, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej,

2)

powołuje i odwołuje kierowników jednostek organizacyjnych, chyba że przepisy odrębne

stanowią inaczej,

3)

organizuje kontrolę sprawności działania, efektywności gospodarowania oraz przestrzegania

prawa przez jednostki organizacyjne.

2.

Minister nadzoruje i kontroluje działalność organów i jednostek, w stosunku do których

uzyskał uprawnienia nadzorcze na podstawie przepisów ustawowych - na zasadach określonych

w tych przepisach. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

3.

Rada Ministrów może powołać przy ministrze komitet doradczy i określić zakres jego

zadań.

1.

Minister, w celu dostosowania do polityki ustalonej przez Radę Ministrów zasad i kierunków

działania podległych lub nadzorowanych centralnych organów administracji rządowej,

innych urzędów lub jednostek organizacyjnych nie mających osobowości prawnej, może

wydawać kierownikom urzędów centralnych oraz kierownikom innych urzędów i jednostek

organizacyjnych wiążące ich wytyczne i polecenia.

2.

Wytyczne i polecenia, o których mowa w ust. 1, nie mogą dotyczyć rozstrzygnięć co

do istoty sprawy załatwianej w drodze decyzji administracyjnej.

3.

Wytyczne i polecenia, o których mowa w ust. 1, wydane ustnie, wymagają potwierdzenia

na piśmie.

4.

Przepisów ust. 1-3 nie stosuje się do organów, urzędów i jednostek organizacyjnych

wchodzących w skład zespolonej administracji rządowej, chyba że przepisy szczególne

stanowią inaczej.

1.

Minister, do którego zakresu działania należy sprawowanie nadzoru nad określonym urzędem

centralnym, przedstawia sprawy dotyczące tego urzędu na posiedzeniu Rady Ministrów.

2.

Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, minister, o którym mowa w ust. 1

1)

składa Prezesowi Rady Ministrów wniosek o nadanie urzędowi centralnemu statutu,

2)

składa Prezesowi Rady Ministrów wnioski o powołanie i odwołanie kierownika urzędu

centralnego,

3)

powołuje zastępców kierownika urzędu centralnego,

4)

wykonuje w stosunku do urzędu centralnego uprawnienia określone w art. 34 ust. 1 pkt

3.

3

Minister zapewnia współdziałanie podległych urzędów centralnych.

4

Minister przedstawia Radzie Ministrów lub Prezesowi Rady Ministrów projekty dokumentów

rządowych w sprawach dotyczących działania podległych mu urzędów centralnych.

W razie nieobsadzenia stanowiska ministra lub jego czasowej niezdolności do wykonywania

obowiązków, ministra zastępuje Prezes Rady Ministrów lub inny wskazany przez Prezesa

Rady Ministrów członek Rady Ministrów.

1

Minister wykonuje swoje zadania przy pomocy sekretarza i podsekretarzy stanu oraz

gabinetu politycznego ministra.

2.

Zakres czynności sekretarza i podsekretarza stanu ustala właściwy minister, zawiadamiając

o tym Prezesa Rady Ministrów.

3.

Sekretarza stanu i podsekretarza stanu powołuje Prezes Rady Ministrów na wniosek właściwego

ministra.

4.

Sekretarza i podsekretarza stanu odwołuje Prezes Rady Ministrów.

5.

Ministra zastępuje sekretarz stanu w zakresie przez niego ustalonym lub podsekretarz

stanu, jeżeli sekretarz stanu nie został powołany.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.

W razie przyjęcia dymisji Rządu przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, dymisję

składają sekretarze i podsekretarze stanu oraz wojewodowie i wicewojewodowie. O przyjęciu

dymisji Prezes Rady Ministrów rozstrzyga w ciągu trzech miesięcy od dnia powołania

Rady Ministrów.

1.

Ministerstwo tworzy, znosi lub przekształca Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia.

1a

W razie zniesienia lub przekształcenia ministerstwa, Prezes Rady Ministrów określa,

w drodze zarządzenia, przeznaczenie składników majątkowych, będących w posiadaniu

tego ministerstwa, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej, oraz ustala podmiot

i sposób przekazania spraw wszczętych i nie zakończonych przed dniem jego zniesienia

lub przekształcenia.

2.

W skład ministerstwa wchodzą komórki organizacyjne

1)

departamenty - do realizacji merytorycznych zadań ministerstwa,

2)

biura - do realizacji zadań w zakresie obsługi ministerstwa,

3)

sekretariaty - do obsługi ministra oraz komitetów, rad i zespołów,

4)

wydziały - jako komórki organizacyjne wewnątrz komórek wymienionych w pkt 1 i 2.

3.

W każdym ministerstwie tworzy się w szczególności

1)

gabinet polityczny ministra,

2)

komórki organizacyjne, biura, wydziały lub wyodrębnione stanowiska do spraw

a)

prawnych,

b)

informacji,

c)

budżetu i finansów,

d)

kadr, szkolenia i organizacji,

e)

integracji europejskiej i współpracy z zagranicą,

f)

informatyki,

g)

zamówień publicznych,

h)

administracyjno-gospodarczych,

i)

obronnych,

j)

kontroli, skarg i wniosków,

k

ochrony informacji niejawnych.

4

Bezpośredni nadzór nad komórkami organizacyjnymi wymienionymi w ust. 2 pkt 1-3 oraz

ust. 3 pkt 2 sprawuje dyrektor generalny, który zapewnia prawidłowe wykonywanie zadań

określonych przez ministra, sekretarza stanu i podsekretarza stanu. Prawa i obowiązki

dyrektora generalnego urzędu określają odrębne przepisy.

5.

Prezes Rady Ministrów, w drodze rozporządzenia, nadaje ministerstwu statut, w którym

określa jego szczegółową strukturę organizacyjną.

6

Minister ustala, w drodze zarządzenia, regulamin organizacyjny ministerstwa określający

zakres zadań i tryb pracy komórek organizacyjnych ministerstwa oraz jednostek organizacyjnych

podległych i nadzorowanych przez ministra.

7

Dyrektor Generalny zatwierdza wewnętrzne regulaminy organizacyjne komórek organizacyjnych

ministerstwa oraz jednostek organizacyjnych podległych ministrowi.

8

Przepisy ust. 6 i 7 stosuje się odpowiednio do kierowników urzędów centralnych oraz

utworzonych na podstawie ustawy państwowych jednostek organizacyjnych podległych kierownikom

urzędów centralnych.

Ustawa wchodzi w życie w terminie i na zasadach określonych w ustawie - Przepisy wprowadzające

ustawy reformujące funkcjonowanie gospodarki i administracji publicznej.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r.