Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 20 stycznia 1999 r. w sprawie szczegółowych warunków weterynaryjnych wymaganych przy przetwórstwie mięsa i składowaniu przetworów mięsnych.

§ 43. 1. W rzeźni drobiu o małej zdolności produk-

cyjnej powinno być co najmniej

§ 45. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 7

dni od dnia ogłoszenia, z tym że

1) pomieszczenie oszałamiania i wykrwawiania,

2) pomieszczenie oparzania i skubania,

3) pomieszczenie patroszenia i badania poubojowe-

go,

4) pomieszczenie chłodzone, dostosowane powierzchnią do liczby ubijanych ptaków, posiadają­

ce wydzieloną, zamykaną z oddzielną kratką ście­

kową strefę, przeznaczoną dla tuszek tymczasowo

zajętych.

2. Powierzchnia ścian w pomieszczeniach określo­

nych w ust. 1 do , wysokości co najmniej 2 metrów powinna być gładka, nienasiąkliwa i nieprzepuszczalna,

łatwa do mycia i odkażania.

§ 44. 1. Drób dostarczony do rzeźni powinien być

natychmiast poddawany ubojowi po oszołomieniu.

1) przepisy § 2 ust. 1 pkt 3,10-12,15,17-19, § 3 ust.

1 pkt 9, § 4 ust. 2 oraz § 5 i 17 w stosunku do rzeź­

ni, w których w dniu wejścia w życie rozporządze­

nia prowadzono działalność produkcyjną, wchodzą

w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.,

2) przepisy § 39 w stosunku do rzeźni drobiu, w któ-

rych w dniu wejścia w życie rozporządzenia stosowane są urządzenia do zanurzeniowego schładza­

nia tuszek w wodzie z lodem, wchodzą w życie

z dniem 1 stycznia 2001 r.

Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej

J. Janiszewski

91

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I GOSPODARKI ŻVWNOŚCIOWEJ

z dnia 20 stycznia 1999 r.

w sprawie szczegółowych warunków weterynaryjnych wymaganych przy przetwórstwie mięsa

i składowaniu przetworów mięsnych.

Na podstawie art. 32 pkt 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. Nr 60, poz. 369 i z 1998 r. Nr 106,

poz. 668) zarządza się, co następuje

3) topionego tłuszczu zwierzęcego uzyskanego przez

topienie mięsa lub tłuszczu z kośćmi lub bez, przeznaczonego do konsumpcji,

4) skwarek zawierających białko produktów powstałych w wyniku topienia mięsa lub tłuszczu, o któ-

rym mowa w pkt 3,

Rozdział 1

Przepisy ogólne

5) przeznaczonej

do konsumpcji

mączki

mięsnej,

mączki ze skórek, solonej i suszonej krwi oraz solo-

nej lub suszonej plazmy krwi,

6) żołądków, pęcherzy i jelit, oczyszczonych, solonych

§ 1. Rozporządzenie dotyczy produkcji i składowa­

nia następujących przetworów mięsnych

lub suszonych, poddanych lub nie poddanych obróbce termicznej,

1) produktów wytworzonych z mięsa lub z udziałem

7) mięsa mielonego uzyskanego poprzez zmielenie na

mięsa świeżego po dokonaniu zabiegów powodu-

kawałki lub poprzez przepuszczenie przez maszyn-

jących utratę przez to mięso cech mięsa świeżego

kę do mielenia mięsa,

i zapewniających trwałość wytworzonemu produktowi,

2) ekstraktów mięsnych,

8) mięsa mechanicznie odkostnionego uzyskanego

poprzez mechaniczne odseparowanie mięsa od kości.

-

373-

§ 2. 1. Przetwory mięsne nie mogą być wytwarza-

ne z

1) mięsa i narządów wewnętrznych uznanych za niezdatne do spożycia,

2) narządów rozrodczych,

3) narządów układu moczowego, z wyjątkiem nerek

i pęcherzy,

4) chrząstek krtani; tchawicy i oskrzeli,

i zapewnić utrzymanie całkowitego rozdziału stref surowca, półproduktu i produktu gotowego.

4. Do zakładu powinna być doprowadzona bieżąca

woda zdatna do picia w ilości wystarczającej do celów

produkcyjnych i sanitarnych.

5. W pomieszczeniach, w których przygotowuje

się, przetwarza i składuje przetwory mięsne, powinny

znajdować się

5) gałek ocznych, migdałków, mózgu, rdzenia przedłu­

żonego i rdzenia kręgowego pozyskanych od bydła, owiec i kóz w wieku powyżej 12 miesięcy,

6) przewodu słuchowego zewnętrznego,

7) tkanek zrogowaciałych,

8) śledziony owiec i kóz,

9) głowy, wola, przełyku, jelit i narządów rozrodczych

drobiu.

2. Mięso mechanicznie odkostnione może być uży­

wane w stanie surowym do wytwarzania przetworów

mięsnych w zakłą,dzie przetwórczym, w którym zostało

pozyskane, a po obróbce cieplnej może być używane

w innym zakładzie.

3. Temperatura przy obróbce cieplnej, o której mowa w ust. 2,.nie może być niższa niż 72°C wewnątrz masy mięsnej.

§ 3. W zakładzie przetwórstwa mięsa lub składowa­

nia przetworów mięsnych, zwanym dalej "zakładem",

powinien być, sporządzony w uzgodnieniu z powiatowym lekarzem weterynarii, plan technologiczny, obejmujący

1) układ pomieszczeń produkcyjnych,

wych, socjalnych i sanitarnych,

Poz. 91

magClzyno-

2) plan dystrybucji wody z zaznaczeniem przewodów

wody zdatnej do picia i do celów technicznych, śle­

pych zakończeń i miejsc poboru wody,

3) zaznaczenie dróg przewozu i przenoszenia produktów pochodzenia zwierzęcego używanych do wytwarzania przetworów mięsnych,

4) miejsc wyłożenia środków prze.ciw gryzoniom na

obrzeżach zakładu i w pomieszczeniach technicznych.

' .

Rozdział 2

Warunki lokalizacyjne i techniczne zakładu

§ 4. 1. Zakład powinien być ogrodzony, usytuowany w terenie wolnym od szkodliwych i uciążliwych zapachów, sadzy, dymów i innych zanieczyszczeń przekraczających dopuszczalne poziomy.

2. Nawierzchnia dróg wewnętrznych powinna być

gładka, utwardzona i skanalizowana.

3. Rozmieszczenie pomieszczeń w zakładzie powinno wykluczać możliwość zanieczyszczenia produktu

1) trwałe, nienasiąkliwe i nieprzepuszczalne posadzki,

łatwe do mycia i odkażania, z odpowiednim spadkiem w kierunku urządzeń ściekowych, przy czym

kratki lub kanały ściekowe powinny być zaopatrzone w urządzenia zapobiegające wydostawaniu się

zapachów i cofaniu się ścieków,

2) ściany z materiałów nienasiąkliwych i nieprzepuszczalnych, nietoksycznych, łatwych do mycia i odkażania, w kolorach jasnych, szczególnie z wyłącze­

niem koloru czerwonego i zielonego, gładkich do

wysokości co najmniej 2 m lub do wysokości skła­

dowania; styki między ścianami oraz ścianami i posadzkami, z wyjątkiem pomieszczeń chłodni, zamrażalni i tuneli zamrażalniczych, powinny być zaokrąglone, przy czym promień zaokrąglenia powinien być nie mniejszy niż 6 cm,

3) drzwi w pomieszczeniach produkcyjnych z urządze­

niami samozamykającymi, z wyjątkiem drzwi

w chłodniach, zamrażalniach i tunelach zamrażal­

niczych, wykonane z materiału nie ulegającego korozji, łatwo zmywalnego, nieprzepuszczalnego

i nienasiąkliwego, odpornego na uszkodzenia; jeżeli drzwi wykonane są z drewna, powinny być

obudowane,

4) sufity o zmywalnej powierzchni i konstrukcji uniemożliwiającej lub utrudniającej gromadzenie się

brudu lub pleśni, .

5) urządzenia wentylacyjne i urządzenia wyciągowe

do pary, wykluczające osadzanie się skroplin na suficie lub na konstrukcjach,

6) naturalne lub elektryczne oświetlenie nie zniekształcające kolorów, o natężeniu światła nie

mniejszym niż

a) 540 Ix we wszystkich miejscach badania weterynaryjnego - mierzonym na powierzchniach badanych,

b) 300 Ix w pomieszczeniach produkcyjnych mierzonym na posadzce,

c) 120 Ix w pozostałych pomieszczeniach lub miejscach

- przy czym punkty świetlne powinny być zabezpieczone osłonami,

7) instalacje doprowadzające wodę zdatną do picia,

8) odpowiednia w stosunku do liczby pracowników

liczba umywalek z doprowadzoną bieżącą wodą

o temperaturze 35-40°C, zaopatrzonych w środki

do mycia i odkażania rąk, r~czniki jednorazowego

użytku oraz pojemniki na zu'żyte ręczniki, przy czym

-

374-

krany nie mogą być uruchamiane za pomocą dłoni

lub przedramienia,

9) urządzenia do mycia sprzętu i urządzeń,

10) urządzenia do wyładunku i załadunku przetworów

mięsnych,

11) chłodnie lub zamrażalnie przeznaczone dla surowców i wyrobów gotowych.

6. Zakład powinien być zabezpieczony przed dostę­

pem owadów i gryzoni, z tym że urządzenia do łapania

owadów nie mogą być umieszczane w pomieszczeniach, w których znajdują się nie opakowane surowce,

półprodukty i wyroby gotowe.

§ 5. 1. Punkty czerpalne wody zdatnej do picia powinny być zaopatrzone w zawory przeciwdziałające

możliwości wstecznego zassania.

2. Do wytwarzania pary wodnej dla urządzeń chłod­

niczych i celów przeciwpożarowych dopus?czalne jest

używanie wody niezdatnej do picia, zwanej dalej "wodą do celów technicznych".

3. Przewody z wodą do celów technicznych powinny być wyraźnie oznaczone i nie mogą przebiegać

przez pomieszczenia produkcyjne lub magazynowe.

4. Przewody wody należy oznakować opaskami

o szerokości 10 cm na końcówkach w następujący sposób

1) przewód z wodą do celów technicznych - kolorem

niebieskim,

2) przewód z gorącą wodą zdatną do picia czerwonym,

kolorem

3) przewód z zimną wodą zdatną do picia zielonym.

kolorem

5. Urządzenia, w których używana jest woda do celów produkcyjnych, higienicznych, sanitarnych lub

chłodniczych, powinny być bezpośrednio połączone

z kanalizacją.

Rozdział 3

5. Warunki zdrowotne osób, o których mowa

w ust. 1, określają odrębne przepisy.

§ 7. 1. Pomieszczenia oraz urządzenia i sprzęt mają­

ce kontakt z surowcem lub półproduktem powinny być

utrzymywane w stanie higienicznym i technicznym,

wykluczającym zanieczyszczenie surowca lub półpro­

duktu.

2. W pomieszczeniach produkcyjnych nie wolno

używać środków transportu o napędzie spalinowym.

3. Na teren zakładu nie wolno wprowadzać zwierząt.

§ 8. 1. Detergenty i środki odkażające powinny być

przetrzymywane w wydzielonym, zamykanym pomieszczeniu, a ich stosowanie nie może stwarzać zagrożenia zanieczyszczenia surowca lub produktu.

2. Pomieszczenia, urządzenia i sprzęt nie mogą być

używane do celów niezgodnych z ich przeznaczeniem.

3. Surowce, komponenty i produkty lub pojemniki

je zawierające nie mogą stykać się z posadzkami lub

ścianami i powinny być od nich oddalone co najmniej

30 cm.

§ 9. 1. W zakładzie powinna obowiązywać zasada

ścisłego rozdzielenia stref surowca i produktu gotowe-

go.

2. Drewno może być stosowane wyłącznie w pomieszczeniach wędzarni jako kije wędzarnicze oraz

w magazynach opakowanego surowca, produktu lub

opakowań .

§ 10. 1. W pomieszczeniach rozbioru mięsa, peklowania i plasterkowania temperatura nie może być wyż­

sza niż 12°C.

2. Krajalnice, pojemniki, taśmy pojemników, piły

i noże, mające bezpośredni kontakt z mięsem lub przetworami mięsnymi, powinny być wykonane z materiałów nie ulegających korozji, łatwych do mycia i odkażania.

Szczegółowe warunki sanitarne

§ 6. 1. Każda osoba, której rodzaj pracy wymaga

3. Do odkażania narzędzi należy stosować urządze­

nia z wodą o temperaturze minimum 82°C.

stykania się z mięsem, półproduktami, wyrobami gotowymi, dozwolonymi substancjami dodatkowymi, przyprawami i opakowaniami bezpośrednimi, powinna

używać czystej, w jasnym kolorze, odzieży roboczej,

obuwia roboczego, fartucha ochronnego

nakrycia

4. Przy wejściu do pomieszczeń produkcyjnych powinny być zamontowane myjki do obuwia, a jeśli czynności mycia odbywają się ręcznie, w pobliżu myjek powinny być umywalki.

głowy całkowicie zasłaniającego włosy.

2. Odzież robocza powinna być co najmniej codziennie zmieniana.

3. Osoby, o których mowa w ust. 1, w czasie pracy

nie mogą używać biżuterii oraz zegarków.

4. Palenie tytoniu, żucie tytoniu lub gumy, jedzenie

i picie dozwolone jest tylko w miejscach wyznaczonych.

Rozdział 4

Szczegółowe warunki weterynaryjne przy pakowa-

niu przetworów mięsnych

§ 11. 1. Materiały opakowaniowe powinny odpowiadać wymaganiom

ści

higienicznym, a w szczególno-

-

375-

1) nie mogą powodować zmian organoleptycznych

mięsa lub przetworów mięsnych,

2) nie mogą powodować przenikania do mięsa lub

przetworów mięsnych substancji szkodliwych dla

zdrowia ludzkiego,

3) powinny być wytrzymałe w celu właściwego zabezpieczenia mięsa przed zanieczyszczeniem.

2. Materiały opakowaniowe nie mogą być używane

powtórnie, jeżeli nie są wykonane z materiału odpornego na korozję, łatwego do mycia i odkażania.

3. Jeżeli mięso lub narządy wewnętrzne zamykane

są w pojemnikach będących w bezpośrednim kontakcie z tym mięsem lub narządami (opakowania bezpośrednie), opakowania te powinny być przezroczyste

i bezbarwne oraz odpowiadać wymaganiom określo­

nym w ust. 1 pkt 1 i 2.

4. W przypadku stosowania opakowań bezpośred­

nich jako opakowań transportowych, powinny one odpowiadać warunkom określonym w ust. 1 pkt 3;

w przypadku tym nie wymaga się, aby były one przezroczyste i bezbarwne.

5. Materiały opakowaniowe powinny być przetrzymywane w specjalnie do tego celu przeznaczonych pomieszczeniach, na podestach o wysokości co najmniej

30 cm, a używane do pakowania mogą być jedynie te

materiały opakowaniowe, które znajdują się w nie naruszonych i nie uszkodzonych opakowaniach.

te stanowią jeden cykl produkcyjny i wykluczona

jest możliwość krzyżowania się dróg technologicznych surowca i produktu gotowego,

3) pomieszczenie do przetrzymywania substancji dodatkowych dozwolonych, przypraw, soli i osłonek

sztucznych,

4) magazyn osłonek naturalnych i soli przeznaczonej

do ich solenia,

5) pomieszczenie do pakowania przetworów

snych w opakowania pośrednie,

mię­

6) pomieszczenie magazynowe na materiały opakowaniowe,

7) pomieszczenie do mycia i odkażania sprzętu ruchomego,

8) szatnie przepustowe dla personelu z nienasiąkliwy­

mi, nieprzepuszczalnymi i łatwymi do mycia posadzkami oraz ścianami, umywalkami i ubikacjami,

przy czym ubikacje nie mogą być połączone bezpośrednio z pomieszczeniami produkcyjnymi, a umywalki i spłuczki w tych pomieszczeniach nie mogą

być uruchamiane za pomocą dłoni lub przedramienia,

9) myjnia

środków

transportowych

o konstrukcji

umożliwiającej mycie w temperaturze poniżej O°C,

10) pomieszczenie dla lekarza weterynarii.

2. Przetwory mięsne powinny być składowane

w warunkach zapewniających wentylację i temperaturę, określonych odrębnymi przepisami . .

6. Opakowane przetwory mięsne należy bezzwłocz­

nie umieścić w magazynie, z tym że z opakowaniami

pośrednimi nie mogą mieć styczności pracownicy mający kontakt z mięsem lub przetworami mięsnymi

przed ich umieszczeniem w opakowaniu bezpośred­

nim.

3. W zależności od rodzaju produkcji w zakładzie

powinny być

7. Opakowane mięso I Jego przetwory nie mogą

przetrzymywane w jednym pomieszczeniu z nie

opakowanymi. Dla przetworów mięsnych, które powinny być przetrzymywane w różnych temperaturach,

wymagane są oddzielne pomieszczenia.

3) pomieszczenie do rozbioru mięsa,

być

1) pomieszczenie do rozpakowywania dostarczonego

surowca,

2) pomieszczenie do rozmrażania surowca,

4) pomieszczenie do peklowania mięsa,

5) pomieszczenie do obróbki mechanicznej mięsa,

6) pomieszczenie do wędzarni i obróbki termicznej,

Rozdział 5

7) pomieszczenie do przygotowania osłonek naturalnych,

Szczegółowe warunki technologiczne i organizacyjne

8) pomieszczenie do plasterkowania i pakowania

w opakowania bezpośrednie,

§ 12. 1. W zakładzie powinny być

1) oddzielne pomieszczenie do

a) przetrzymywania mięsa niczych,

w warunkach chłod­

9) chłodnie.

§ 13. 1. Przetwory mięsne oprócz oznakowania

określonego

b) składowania przetworów mięsnych - w zależ­

ności od ich rodzaju w temperaturze otoczenia

lub w warunkach chłodniczych,

w odrębnych przepisach należy zaopaw owalny znak weterynaryjny umieszczony na

produkcie, jego opakowaniu jednostkowym lub na etykiecie umieszczonej na tym opakowaniu, którego

otwarcie powoduje zniszczenie znaku.

2) jedno lub więcej pomieszczeń do wytwarzania

i umieszczania przetworów mięsnych wopakowaniach bezpośrednich, pod warunkiem że czynności

2. Jeżeli produkty mięsne są umieszczane w opakowaniach pośrednich, opakowania te powinny być również oznaczone znakiem weterynaryjnym.

trzyć

(

-

~76-

3. Oznakowanie powinno być wykonane w zakła­

dzie w czasie lub bezpośrednio po wytworzeniu przetworu mięsnego, w sposób czytelny i trwały.

4. Znak weterynaryjny powinien zawierać

1) w górnej części -

2) w środku -

inicjały PL,

numer weterynaryjny zakładu,

3) w dolnej części -

inicjały IW.

5. Znak weterynaryjny, o którym mowa w ust. 1, powinien mieć szerokość 3 cm i wysokość 2 cm, przy

czym wysokość cyfr i liter powinna wynosić 0,2 cm.

6. Znak weterynaryjny, o którym mowa w ust. 2, powinien mieć szerokość 6,5 cm i wysokość 4,5 cm, przy

czym wysokość cyfr powinna wynosić 1,0 cm, a liter

0,8 cm.

Rozdział 6

Szczegółowe warunki weterynaryjne wymagane przy

Poz. 91

przy czym 1 cm tej podziałki nie może wskazywać

więcej niż 4°C,

3) urządzenie

do automatycznej rejestracji czasu

i temperatury procesów pasteryzacji lub sterylizacji konserw, legalizowane nie rzadziej niż co 12

miesięcy.

l

3. Proces sterylizacji lub pasteryzacji powinien być

potwierdzony wskażnikiem obróbki termicznej i uznaje

się go za prawidłowy, jeżeli na wykresie temperatury

amplituda nie przekracza 1°C.

4. Różnica między wskazaniem termometru rtęcio­

wego a zapisem urządzenia do automatycznej rejestracji, o której mowa w ust. 2 pkt 3, nie może być większa

niż 1°C.

§ 15. 1. W zakładzie, o którym mowa w § 14 ust. 1,

powinny być przeprowadzane badania dla potwierdzenia, że

1) zastosowany czas i temperatura obróbki termicznej

produkcji konserw mięsnych pasteryzowanych lub

sterylizowanych, wytapianiu surowców tłuszczowych

oraz przetwórstwie żołądków, pęcherzy i jelit

konserw przeznaczonych do składowania w temperaturze otoczenia są wystarczające dla destrukcji

lub inaktywacji chorobotwórczych mikroorganizmów lub ich przetrwalników,

§ 14. 1. W zakładach produkujących konserwy mię­

sne pasteryzowane i sterylizowane powinny znajdo-

2) urządzenia zamykające puszki lub słoiki zapewnia-

wać się

1) urządzenia zapewniające transport pustych puszek

lub słoików do pomieszczeń produkcyjnych w warunkach higienicznych,

2) urządzenia do mechanicznego mycia i sterylizacji

puszek lub słoików bezpośrednio przed ich napeł­

nieniem, przy czym stosowana może być do tego

celu wyłącznie bieżąca woda zdatna do picia,

3) urządzenia do mechanicznego mycia w gorącej wodzie zdatnej do picia puszek i słoików po ich napeł­

nieniu, przy czym detergenty lub substancje zapobiegające korozji nie mogą być stosowane,

4) pomieszczenie wraz z urządzeniami do obróbki termicznej konserw,

5) urządzenia do chłodzenia konserw po obróbce termicznej,

6) pomieszczenie z wydajną wentylacją lub wydzielone miejsce do suszenia konserw po procesie chło­

dzenia,

7) odpowiednie do wielkości produkcji poruieszczenie

termostatu zaopatrzone w termometr rtęciowy, termograf oraz wentylator,

8) pomieszczenie wyposażone w sprzęt do badania

podwójnej 'zakładki( puszek.

2. Do sterylizacji lub pasteryzacji konserw mogą

być stosowane wyłącznie urządzenia wyposażone w

1) manometr legalizowany nie rzadziej niż co 12 miesięcy,

2) termometr rtęciowy legalizowany nie rzadziej niż

co 6 miesięcy z podziałką o dokładności do 0,5°C,

ją ich szczelność; w tym celu powinny być wykona-

ne

a) wizualne badania puszek i słoików po ich napeł­

nieniu, zamknięciu i obróbce termicznej; konserwy uszkodzone nie mogą być etykietowane,

b) badania parametrów podwójnej zakładki,

c) regularne i systematyczne kontrolowanie produktów przed i po procesach obróbki termicznej,

d) testy termostatowe konserw sterylizowanych

w temperaturze nie niższej niż 3rC przez 7 dni

lub minimum 35°C przez 10 dni,

e) badania mikrobiologiczne.

2. Parametry obróbki termicznej, o których mowa

w ust. 1 pkt 1, powinny być umieszczone na tablicy

w sposób trwały i widoczny w strefie tej obróbki.

W strefie obróbki termicznej powinien być ponadto

umieszczony zegar. '

3. Woda stosowana do chłodzenia konserw powinna zawierać wolny chlor w ilościach nie mniejszych niż

0,5 ppm, przy czym kontakt tej wody z konserwą nie

może być krótszy niż 20 minut.

4. Woda, o której mowa w ust. 3, powinna być badana chemicznie po każdym cyklu chłodniczym, a urządzenie do chlorowania powinno być zaopatrzone w wizualny lub akustyczny system sygnalizujący zaburzenia w dostawie chloru.

§ 16. 1. W zakładzie wytapiania surowców tłuszczo­

wych powinny znajdować się

<

-

37;7

1) pomieszczenie lub wydzielone miejsce do wyła­

dunku surowca z urządzeniami

jego organoleptyczną ocenę,

umożliwiającymi

2) pomieszczenie chłodnicze,

3) urządzenia ciśnieniowe do wytapiania surowców,

4) pojemniki lub zbiorniki do przetrzymywania tłusz­

czu w stanie płynnym,

5) urządzenia

do uplastyczniania lub krystalizacji

tłuszczu, jeśli czynności te wykonywane są w zakła­

dzie.

2. Surowce do wytapiania tłuszczów mogą pochodzić wyłącznie z rzeźni lub innych zakładów, przy czym

powinny być transportowane i składowane w temperaturze nie przekraczającej rc.

§

17. 1. Żołądki, pęcherze i jelita, przetworzone

w zakładzie, powinny być składowane w temperaturze

nie wyższej niż 3°C, jeżeli nie były solone.

2. Żołądki, pęcherze i jelita, przetworzone w zakła­

dzie, powinny być transportowane z rzeźni w temperaturze nie wyższej niż 3°C.

Rozdział 7

Szczegółowe warunki weterynaryjne

dla mięsa mielonego

§ 18.1. Mięso mielone może być wytworzone wyłącznie ze świeżego

uznanego za zdatne do spożycia

mięsa bydła, świń, owiec, kóz lub drobiu.

2. Świeże mięso, z którego wytwarzane jest mięso

mielone, powinno spełniać następujące warunki

1) pochodzić z zamrożonego świeżego mięsa oddzie-

lonego od kości i przechowywanego nie dłużej niż

a) 18 miesięcy w przypadku wołowiny i cielęciny,

b) 12 miesię'cy w przypadku mięsa baraniego lub

koziego,

c) 6 miesięcy w przypadku mięsa drobiowego,

d) 6 miesięcy w przypadku mięsa wieprzowego,

lub

2) pochodzić z mięsa schłodzonego, przechowywane-

Poz. 91

4.

Mięso

mielone nie może zawierać surowców

oraz substancji dodatkowych i przy-

uzupełniających

praw.

5. Mięso mielone powinno zawierać nie więcej niż

1% soli kuchennej.

6. Skład mięsa mielonego powinien odpowiadać

wymaganiom określonym w załączniku do rozporzą­

dzenia.

§ 20. 1. Pomieszczenie, w którym odbywa się mielenie i pakowanie mięsa, powinno być oddzielone od

pomieszczenia, w którym odbywa się rozbiór mięsa,

i być wyposażone w urządzenie rejestrujące temperaturę·

2. Za zgodą powiatowego lekarza weterynarii mielenie mięsa może odbywać się w pomieszczeniu,

w którym odbywa się rozbiór mięsa, w specjalnie do

tego celu wyodrębnionym miejscu.

§21. Jeżeli proces mielenia mięsa od momentu jego dostarczenia do pomieszczenia, w którym jest mielone, aż do momentu, kiedy gotowy produkt jest schło­

dzony lub zamrożony, nie trwa dłużej niż jedną godzinę, wewnętrzna temperatura mięsa nie może być wyż­

sza niż rc, a temperatura w pomieszczeniach produkcyjnych nie może przekraczać 12°C.

§ 22. 1. Mięso mielone może zostać zamrożone tyl-

ko jeden raz.

2. Mięso mielone nie może zostać poddane działa­

niu promieniowania jonizującego lub ultrafioletowego.

§

23. 1. Po zakończeniu procesu produkcyjnego

mięso mielone należy umieścić w opakowaniu bezpo-

średnim lub pośrednim i niezwłocżnie schłodzić do

temperatury poniżej 2°C lub zamrozić do temperatury

poniżej minus 18°C.

2. W magazynach chłodniczych mięso mielone może być składowane razem z innymi środkami spożyw­

czymi, jeżeli opakowanie mięsa mielonego zabezpiecza je przed negatywnym wpływem na to mięso.

go nie dłużej niż

a) 6 dni po uboju lub

b) 15 dni po uboju w przypadku wołowiny i cielęci­

ny oddzielonych od kości i pakowanych próżnio­

wo.

§ 24. Mięso mielone powinno odpowiadać warunkom mikrobiologicznym określonym w załączniku do

§ 19. 1. Przed zmieleniem mięso powinno być zba-

Przepis końcowy

dane, a wszystkie zanieczyszczenia lub pieczęcie należy usunąć.

rozporządzenia.

Rozdział 8

§ 25. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 7

dni od dnia ogłoszenia.

2. Do wytwarzania mięsa mielonego nie można

używać mięsa mechanicznie odkostnionego oraz mię­

śni przepony z częścią ścięgnistą.

3. Surowiec do wytwarzania mięsa mielonego nie

może zawierać elementów kostnych.

Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej

J. Janiszewski

150000 ptaków rocznie, zwanych dalej "rzeźniami drobiu o małej zdolności produkcyjnej", stosuje się przepisy niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem wymagań określonych w § 2 ust. 1 pkt 1, 3, 5-7, 10, 15,

17-19, § 3 ust. 1 pkt 9, § 4 ust. 1 i 2, § 5, 14, 16, 17,

§ 19-22 oraz rozdziałów 4-7.

2. Po uboju pomieszczenia rzeZnI, urządzenia

i sprzęt podlegają dokładnemu oczyszczeniu i odkaże­

niu.

Rozdział 10

Przepisy końcowe