Ustawa z dnia 10 września 1999 r. o niektórych umowach kompensacyjnych zawieranych w związku z umowami dostaw na potrzeby obronności i bezpieczeństwa państwa.

Ustawa określa zasady zawierania oraz prawa i obowiązki stron umowy kompensacyjnej,

zwanej „umową offsetową”, w związku z zawarciem umowy dostawy na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej uzbrojenia lub sprzętu wojskowego na potrzeby obronności i bezpieczeństwa

państwa, wyprodukowanego lub wytworzonego poza jej terytorium.

1.

Ustawy nie stosuje się w przypadku zawierania umów dostawy uzbrojenia lub sprzętu

wojskowego, których wartość nie przekracza równowartości w walucie polskiej 5 000 000

EURO.

2.

Ustawy nie stosuje się do umów dotyczących remontów i dostaw części zamiennych do

zakupionego przed wejściem w życie niniejszej ustawy uzbrojenia lub sprzętu wojskowego.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

umowie offsetowej - rozumie się przez to umowę zawartą pomiędzy Skarbem Państwa a

zagranicznym dostawcą, określającą zakres i wartość zobowiązania offsetowego, które

zagraniczny dostawca ma wykonać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub na terytorium

państw obcych, wspólnie z polskim przedsiębiorcą,

2)

zobowiązaniu offsetowym - rozumie się przez to zobowiązanie bezpośrednie lub pośrednie

zagranicznego dostawcy uzbrojenia lub sprzętu wojskowego do wniesienia wkładów do

spółki z ograniczoną odpowiedzialnością bądź spółki akcyjnej lub do zawarcia umowy

poddostawy z polskim przedsiębiorcą,

3)

zagranicznym dostawcy - rozumie się przez to przedsiębiorcę zagranicznego lub zależną

od niego osobę prawną wykonującą - na podstawie umowy - dostawy uzbrojenia lub sprzętu

wojskowego na rzecz Skarbu Państwa lub polskiego przedsiębiorcy, na potrzeby obronności

i bezpieczeństwa państwa,

4)

polskim przedsiębiorcy - rozumie się przez to osobę fizyczną, osobę prawną oraz nie

mającą osobowości prawnej spółkę handlową, które zawodowo, we własnym imieniu, podejmują

i wykonują działalność gospodarczą, posiadają miejsce zamieszkania bądź siedzibę na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i nie są osobami prawnymi zależnymi od przedsiębiorcy

zagranicznego,

5)

uzbrojeniu lub sprzęcie wojskowym - rozumie się przez to broń, amunicję, materiały

wybuchowe oraz wyroby i ich części, usługi, a także technologie o przeznaczeniu wojskowym

lub policyjnym, określone na podstawie art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 2 grudnia 1993 r. o zasadach szczególnej kontroli obrotu

z zagranicą towarami i technologiami w związku z porozumieniami i zobowiązaniami międzynarodowymi

(Dz. U. Nr 129, poz. 598, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 88, poz. 554 i Nr 157, poz. 1026 oraz z 1999 r. Nr 70, poz. 775),

6)

umowie dostawy uzbrojenia lub sprzętu wojskowego - rozumie się przez to umowę sprzedaży,

dostawy, licencji, know-how i inne umowy o przeniesienie prawa lub świadczenie usług,

których przedmiotem jest uzbrojenie lub sprzęt wojskowy,

7)

zobowiązaniu offsetowym bezpośrednim - rozumie się przez to wiążące się z umową dostawy

uzbrojenia lub sprzętu wojskowego zobowiązanie offsetowe na rzecz przemysłowego potencjału

obronnego,

8)

zobowiązaniu offsetowym pośrednim - rozumie się przez to inne zobowiązanie offsetowe

niż wymienione w pkt 7,

9)

umowie poddostawy - rozumie się przez to umowę sprzedaży, dostawy, licencji, know-how

i inne umowy o przeniesienie prawa lub świadczenie usług, zawarte pomiędzy zagranicznym

dostawcą a polskim przedsiębiorcą, których przedmiot pozostaje w związku z przedmiotem

umowy dostawy uzbrojenia lub sprzętu wojskowego,

10)

wartości umowy offsetowej - rozumie się przez to łączną wartość zobowiązań offsetowych

zagranicznego dostawcy, określoną w umowie offsetowej,

11)

mnożniku offsetowym - rozumie się przez to określony liczbą współczynnik zaliczania

zobowiązań offsetowych zagranicznego dostawcy na poczet wartości umowy offsetowej,

12)

ofercie offsetowej - rozumie się przez to skierowaną przez zagranicznego dostawcę

propozycję zawarcia umowy offsetowej, stanowiącą ofertę w rozumieniu art. 66 § 1 Kodeksu cywilnego,

13)

przemysłowym potencjale obronnym - rozumie się przez to zasoby materialne i niematerialne

istniejące w przemyśle Rzeczypospolitej Polskiej, zabezpieczające potrzeby obronne

państwa, w tym potrzeby Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej w uzbrojenie lub sprzęt

wojskowy.

1.

Zagraniczny dostawca ma obowiązek zawarcia umowy offsetowej na zasadach określonych

w ustawie.

2.

Umowa dostawy uzbrojenia lub sprzętu wojskowego, którą zawarł zagraniczny dostawca,

staje się ważna z dniem zawarcia przez niego umowy offsetowej.

3.

Żadna ze stron nie może odstąpić od umowy offsetowej ani jej wypowiedzieć.

Umowa offsetowa zapewnia udział zagranicznych dostawców w restrukturyzacji i rozwoju

gospodarki Rzeczypospolitej Polskiej, a w szczególności

1)

rozwój polskiego przemysłowego potencjału obronnego, a także przemysłu lotniczego,

elektronicznego oraz wdrażania zaawansowanych technologii,

2)

otwarcie nowych rynków eksportowych dla polskiego przemysłu, o którym mowa w pkt 1,

lub zwiększenie jego dotychczasowych możliwości eksportowych,

3)

przekazanie nowych technologii oraz usprawnień organizacyjnych do Rzeczypospolitej

Polskiej,

4)

rozwój prac naukowo-badawczych, rozwój polskich uczelni i jednostek badawczo-rozwojowych,

5)

tworzenie nowych miejsc pracy w Rzeczypospolitej Polskiej, w szczególności w regionach

zagrożonych bezrobociem, w których znajdują się spółki przemysłowego potencjału obronnego.

1.

Wartość umowy offsetowej zawartej z zagranicznym dostawcą nie może być mniejsza od

równowartości dostawy uzbrojenia lub sprzętu wojskowego, określonej w umowie tej dostawy.

2.

Wartość zobowiązania offsetowego bezpośredniego, wykonywanego na rzecz przemysłowego

potencjału obronnego, nie może być mniejsza od połowy wartości umowy offsetowej.

1.

Umowę offsetową zawiera się po przeprowadzeniu rokowań na podstawie oferty offsetowej

zagranicznego dostawcy.

2.

Rokowania prowadzi minister właściwy do spraw gospodarki.

3.

Umowę offsetową zawiera w imieniu Skarbu Państwa, z zastrzeżeniem przepisu art. 23,

minister właściwy do spraw gospodarki.

1.

Zagraniczny dostawca składa ofertę offsetową ministrowi właściwemu do spraw gospodarki,

nie później niż w terminie złożenia oferty w postępowaniu w sprawie udzielenia zamówienia

publicznego na zasadach określonych w odrębnych przepisach. W szczególnie uzasadnionych

przypadkach minister właściwy do spraw gospodarki może, na wniosek oferenta, przedłużyć

termin do złożenia oferty.

2.

Oferta, o której mowa w ust. 1, powinna zawierać w szczególności

1)

podstawowe informacje dotyczące statusu prawnego, majątku oraz sposobu reprezentacji

zagranicznego dostawcy,

2)

informacje dotyczące doświadczeń zagranicznych dostawcy w wykonywaniu umów offsetowych,

3)

proponowaną wartość umowy offsetowej,

4)

proponowany przedmiot zobowiązań offsetowych,

5)

proponowane terminy wykonywania zobowiązań offsetowych.

3.

Ofertę offsetową sporządza się w języku polskim z zachowaniem formy pisemnej pod rygorem

nieważności.

1.

Komitet do Spraw Umów Offsetowych, zwany dalej „Komitetem”, analizuje i opiniuje złożone

oferty offsetowe zagranicznych dostawców, kierując się względami bezpieczeństwa i

obronności państwa, z uwzględnieniem interesu gospodarczego.

2.

Komitet sporządza pisemną opinię, odrębnie dla każdej złożonej oferty, w terminie

trzydziestu dni od dnia upływu terminu, o którym mowa w art. 8 ust. 1.

3.

W opinii, o której mowa w ust. 2, zawiera się ocenę danych wymienionych w art. 8 ust.

2 oraz przedstawia się sposób zaliczania zobowiązań offsetowych na poczet proponowanej

przez zagranicznego dostawcę wartości umowy offsetowej, w tym przyjęte mnożniki offsetowe.

4.

Opinię, o której mowa w ust. 2, Komitet przesyła niezwłocznie ministrowi właściwemu

do spraw gospodarki.

1.

Zaliczanie zobowiązań offsetowych zagranicznego dostawcy na poczet wartości umowy

offsetowej następuje z uwzględnieniem

1)

mnożników offsetowych określonych w przedziale od 0,5 do 2,0,

2)

korzystniejszego dla zagranicznego dostawcy zaliczenia zobowiązania offsetowego bezpośredniego

niż pośredniego,

3)

możliwości zaliczenia wartości zobowiązań z umów innych niż umowy dostawy uzbrojenia

lub sprzętu wojskowego, zawartych przez zagranicznego dostawcę w terminie 12 miesięcy

poprzedzających zawarcie umowy offsetowej, przy założeniu, że stosowany w tym przypadku

mnożnik offsetowy jest niższy od mnożnika stosowanego przy zaliczaniu zobowiązań offsetowych.

2.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady zaliczania zobowiązań

offsetowych zagranicznego dostawcy na poczet wartości umowy offsetowej, a w tym

1)

wielkość mnożników offsetowych i sposób ich stosowania,

2)

sposoby zaliczania zobowiązań offsetowych,

3)

sposoby zaliczania wartości zobowiązań z umów, o których mowa w ust. 1 pkt 3.

1.

Rokowania w celu zawarcia umowy offsetowej są prowadzone z zagranicznym dostawcą,

równolegle do postępowania o udzielenie zamówienia publicznego na zasadach określonych

w odrębnych przepisach.

2.

Przedmiotem rokowań z zagranicznym dostawcą są w szczególności

1)

wartość umowy offsetowej,

2)

przedmiot zobowiązań offsetowych,

3)

zastosowanie mnożnika offsetowego,

4)

terminy wykonywania zobowiązań offsetowych.

3.

Rokowania, o których mowa w ust. 1, powinny się zakończyć nie później niż w dniu zakończenia

postępowania, o którym mowa w ust. 1.

1.

Umowa offsetowa nie może być zawarta na okres dłuższy niż dziesięć lat.

2.

Umowę offsetową zawiera się w formie pisemnej pod rygorem nieważności.

Umowa offsetowa powinna zawierać w szczególności

1)

określenie stron oraz daty i miejsca jej zawarcia,

2)

oznaczenie czasu jej obowiązywania,

3)

oznaczenie wartości zobowiązania offsetowego,

4)

oznaczenie przedmiotu zobowiązania offsetowego,

5)

harmonogram wykonania zobowiązań offsetowych,

6)

określenie zasad odpowiedzialności za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązań

offsetowych, w tym kary umowne.

1.

Zagraniczny dostawca, który zawarł umowę offsetową, ma obowiązek przedkładać ministrowi

właściwemu do spraw gospodarki kwartalne i roczne sprawozdania z wykonania zobowiązań

offsetowych. Sprawozdanie kwartalne przedkłada się nie później niż w terminie 30 dni

od zakończenia danego kwartału, zaś sprawozdanie roczne nie później niż w terminie

90 dni od zakończenia roku sprawozdawczego.

2.

Minister właściwy do spraw gospodarki ma prawo żądać w każdym czasie od zagranicznego

dostawcy, o którym mowa w ust. 1, informacji o stopniu wykonania zobowiązań offsetowych.

1.

Minister właściwy do spraw gospodarki, po zasięgnięciu opinii Komitetu, zalicza wykonane

przez zagranicznego dostawcę zobowiązania offsetowe na poczet wartości umowy offsetowej,

niezwłocznie po ich wykonaniu. Stwierdzenie wykonania zobowiązania offsetowego następuje

w formie protokołu podpisanego przez ministra właściwego do spraw gospodarki oraz

zagranicznego dostawcę.

2.

Minister właściwy do spraw gospodarki, na wniosek zagranicznego dostawcy, może zaliczyć

na poczet wartości umowy offsetowej wartość zobowiązań z umów zawartych przez zagranicznego

dostawcę w terminie 12 miesięcy poprzedzających zawarcie umowy offsetowej i wykonywanych

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o ile mogą one stanowić przedmiot zobowiązania

offsetowego.

Minister właściwy do spraw gospodarki, najpóźniej w dniu zawarcia umowy offsetowej,

może żądać w imieniu Skarbu Państwa od zagranicznego dostawcy gwarancji bankowej należytego

wykonania zobowiązania offsetowego.

W razie istotnej zmiany okoliczności w czasie wykonywania zobowiązania offsetowego

może nastąpić zmiana przedmiotu, wartości oraz terminu wykonania tego zobowiązania.

Przepisy art. 4 ust. 3, art. 6-10, art. 11 ust. 2 i art. 12 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Prawem właściwym dla umowy offsetowej jest prawo polskie.

Umowa offsetowa wygasa, z zastrzeżeniem art. 23, z dniem stwierdzenia przez ministra

właściwego do spraw gospodarki wykonania zobowiązania offsetowego przez zagranicznego

dostawcę albo w dniu zapłaty na rzecz Skarbu Państwa odszkodowania z tytułu niewykonania

lub nienależytego wykonania tego zobowiązania. Wysokość odszkodowania stanowi nie

mniej niż równowartość niewykonanej lub nienależycie wykonanej umowy offsetowej.

1.

Komitet działa przy ministrze właściwym do spraw gospodarki.

2.

W skład Komitetu wchodzą, po jednej osobie, przedstawiciele: Prezesa Rady Ministrów

oraz ministrów właściwych do spraw gospodarki, finansów publicznych, Skarbu Państwa,

spraw zagranicznych, spraw wewnętrznych, spraw pracy, Ministra Obrony Narodowej, Szefa

Urzędu Ochrony Państwa, a także Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych oraz Przewodniczącego

Komitetu Badań Naukowych.

3.

W pracach Komitetu może uczestniczyć przedstawiciel Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

4.

Przewodniczący Komitetu może zapraszać do udziału w pracach Komitetu, bez prawa głosu,

inne osoby niż wymienione w ust. 2 i 3, a w szczególności przedstawicieli innych ministrów

oraz ekspertów.

5.

Przewodniczącym Komitetu jest przedstawiciel ministra właściwego do spraw gospodarki.

Zastępcę Przewodniczącego Komitetu wybiera ze swego grona Komitet.

6.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, regulamin organizacyjny Komitetu.

1.

Do zadań Komitetu należy w szczególności

1)

opracowanie założeń do wykonania umów offsetowych dla poszczególnych zamówień publicznych

na dostawę uzbrojenia lub sprzętu wojskowego,

2)

analizowanie i opiniowanie ofert offsetowych pod kątem zapewnienia największych korzyści

dla interesów gospodarczych Rzeczypospolitej Polskiej oraz bezpieczeństwa i obronności

państwa,

3)

przedkładanie ministrowi właściwemu do spraw gospodarki oraz udzielającemu zamówienia

publicznego na dostawę uzbrojenia lub sprzętu wojskowego opinii dotyczących poszczególnych

ofert offsetowych,

4)

analizowanie sprawozdań zagranicznych dostawców z wykonania zobowiązań offsetowych,

5)

przedkładanie ministrowi właściwemu do spraw gospodarki raportów z wykonywania zobowiązań

offsetowych przez zagranicznych dostawców.

2.

Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres zadań Komitetu.

Nadzór nad wykonywaniem umów offsetowych sprawuje minister właściwy do spraw gospodarki.

Zawarcie umowy offsetowej z zagranicznym dostawcą oraz stwierdzenie jej wykonania

wymaga zatwierdzenia przez Radę Ministrów.

Minister właściwy do spraw gospodarki przedkłada Radzie Ministrów roczne sprawozdania

z wykonania zobowiązań offsetowych przez zagranicznych dostawców, w terminie do końca

drugiego kwartału po zakończeniu roku sprawozdawczego.

Do umów offsetowych zawieranych w związku z umową dostawy na potrzeby obronności i bezpieczeństwa państwa nie stosuje się przepisów

ustawy z dnia 24 lutego 1990 r. o przeciwdziałaniu praktykom monopolistycznym i ochronie

interesów konsumentów

(Dz. U. z 1999 r. Nr 52, poz. 547).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.