Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 20 stycznia 1999 r. w sprawie szczegółowych warunków weterynaryjnych wymaganych przy prowadzeniu skupu i przetwórstwa mięsa zwierząt łownych oraz jego składowaniu.

§ 2. Świadczenie pieniężne, o którym mowa w § 1,

wypłaca żołnierzowi

zawodowemu organ finansowy

jednostki wojskowej, w której pozostaje na zaopatrzeniu.

§ 1. 1. Kobiecie pełniącej zawodową służbę wojskową

i nie zatrudnionej żonie żołnierza zawodowego,

w razie urodzenia dziecka, przysługuje na każde urodzone dziecko jednorazowe świadczenie pieniężne

w wysokości zasiłku porodowego, określonej w przepisach o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa.

§ 3. Traci moc zarządzenie nr 30/MON Ministra

Obrony Narodowej z dnia 11 lipca 1997 r. w sprawie

jednorazowego świadczenia pieniężnego z tytułu urodzenia dziecka (Dz. Rozk. MON, poz. 82).

§ 4. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

14 dni od dnia ogłoszenia.

2. Jednorazowe świadczenie pieniężne w razie urodzenia dziecka przysługuje osobom, o których mowa

w ust. 1, również w przypadku przyjęcia na wychowa-

Minister Obrony Narodowej: J. Onyszkiewicz

89

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I GOSPODARKI ŻVWNOŚCIOWEJ

z dnia 20 stycznia 1999 r.

w sprawie szczegółowych warunków weterynaryjnych wymaganych przy prowadzeniu skupu

i przetwórstwa mięsa zwierząt łownych oraz jego składowaniu.

Na podstawie art. 32 pkt 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. Nr 60, poz. 369 i z 1998 r. Nr 106, poz.

668) zarządza się, co następuje

§ 1. Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają

1) zwierzyna gruba -

dzikie zwierzęta kopytne,

2) zwierzyna drobna - dzikie ptactwo łowne i inne

zwierzęta łowne niekopytne przeznaczone do spożycia,

3) punkt skupu - zakład służący do czasowego skła ­

dowania tusz zwierząt łownych, bezpośrednio po

odstrzeleniu, przed przekazaniem ich do zakładu

przetwórczego,

4) zakład przetwórczy -

zakład zajmujący się obróbką mięsa zwierząt łownych, rozbiorem mięsa na

elementy i przetwórstwem.

§ 2. 1. Zakład przetwórczy powinien być ogrodzony

oraz usytuowany na terenie wolnym od szkodliwych

i uc i ążliwych zapachów, sadzy, dymów i innych zanieczyszczeń przekraczających dopuszczalne poziomy.

2. Nawierzchnia dróg wewnętrznych powinna być

utwardzona, gładka i skanalizowana.

3. Rozmieszczenie pomieszczeń produkcyjnych powinno wykluczać możliwość zanieczyszczenia mięsa

i zapewniać utrzymanie całkowitego rozdziału prac niebezpiecznych sanitarnie (strefy brudne) i bezpiecznych

sanitarnie (strefy czyste).

§ 3. W zakładzie przetwórczym powinny znajdować

się

1) pomieszczenie do przetrzymywania tusz zwierząt

łownych , wyposażone w urządzenia chłodnicze,

2) pomieszczenie do skórowania lub skubania, z wydzielonym oznakowanym miejscem do badania tusz,

3) pomieszczenie lub wydzielone miejsce do czasowego przetrzymywania mięsa tymczasowo zajętego,

pozostającego do wyłącznej dyspozycji powiatowego lekarza weterynarii,

4) przedrozbiorowy magazyn chłodzony, w przypadku

prowadzenia w zakładzie rozbioru mięsa na elementy,

-

5) pomieszczenie rozbioru mięsa ze skuteczną wentylacją i systemem chłodniczym,

6) pomieszczenie do pakowania mięsa, o temperatu-

rze nie wyższej niż 10°C,

7) pomieszczenie chłodnicze lub zamrażalnicze do

składowania mięsa,

8) pomieszczenie dla lekarza weterynarii,

9) pomieszczenie do przeprowadzania badania w kie-

runku włośni,

10) szczelne, zamykane pomieszczenie do przechowywania mięsa i narządów uznanych za niezdatne do

spożycia, przy czym, jeżeli nie jest ono opróżnianie

codziennie, powinno być chłodzone do temperatury 12°C,

11) pomieszczenie do przetrzymywania opakowań pośrednich i bezpośrednich,

12) system chłodniczy zapewniający utrzymanie mięsa

zwierząt łownych w temperaturach określonych

w niniejszym rozporządzeniu, przy czym skropliny

z tac pod parownikami powinny być odprowadzane wprost do instalacji kanalizacji technologicznej,

13) pomieszczenia do przetrzymywania środków myją­

cych i odkażających,

14) szatnia przepustowa dla personelu z nienasiąkliwy­

mi, nieprzepuszczalnymi i łatwymi do mycia posadzkami oraz ścianami, umywalkami i ubikacjami,

przy czym ubikacje nie mogą być połączone bezpośrednio z pomieszczeniami produkcyjnymi, a umywalki i spłuczki w tych pomieszczeniach nie mogą

być uruchamiane za pomocą dłoni lub przedramienia,

15) myjnia sprzętu ruchomego podzielona na strefę

czystą i brudną,

16) myjnia środków transportu umożliwiająca mycie

w temperaturze poniżej O°C,

17) rozdzielczy system kanalizacji sanitarnej i technologicznej,

18) pomieszczenie do przechowywania oraz załadunku

i wyładunku surowca,

19) pomieszczenie do badania weterynaryjnego,

20) pomieszczenie do ekspedycji towaru.

§ 4. 1. W pomieszczeniach zakładu przetwórczego,

w których dokonywany jest rozbiór mięsa zwierząt

łownych oraz w których mięso zwierząt łownych jest

poddawane obróbce lub magazynowane, a także w korytarzach, poprzez które to mięso jest transportowane,

powinny znajdować się

1) trwałe nienasiąkliwe i nieprzepuszczalne posadzki,

łatwe do mycia i odkażania, umożliwiające swobodny odpływ wody do instalacji ściekowych,

z wyjątkiem pomieszczeń do przechowywania lub

mrożenia mięsa,

2) ściany z nienasiąkliwych, nieprzepuszczalnych materiałów do wysokości co najmniej 2 m, a w pomieszczeniach

zamrażalniczych,

chłodniczych

i magazynowych, co najmniej do wysokości zawieszenia lub składowania, o jasnej zmywalnej powło-

Poz. 89

ce, łatwej do odkażania, przy czym styki między

ścianami oraz ścian z posadzkami powinny być zaokrąglone, z wyjątkiem pomieszczeń chłodni, zamrażalni i tuneli zamrażalniczych, a promień zaokrąglenia powinien być nie mniejszy niż 6 cm,

3) urządzenia wentylacyjne i urządzenia wyciągowe

do pary, zapobiegające osadzaniu się skroplin na

suficie lub konstrukcjach, umożliwiające przepływ

powietrza jedynie ze stref czystych do brudnych zakładu przetwórczego,

4) naturalne lub sztuczne oświetlenie nie zniekształca­

jące kolorów, o natężeniu światła co najmniej

a) 540 Ix we wszystkich punktach badania weterynaryjnego - mierzonym na powierzchni badanego mięsa lub narządów wewnętrznych,

b) 300 Ix w pomieszczeniach produkcyjnych mierzonym na posadzce,

c) 120 Ix w innych pomieszczeniach lub miejscach

- przy czym punkty świetlne powinny być zabezpieczone osłonami,

5) jasne sufity o powierzchni łatwo zmywalnej i nienasiąkliwej, skonstruowane w sposób uniemożliwia ­

jący gromadzenie się brudu lub pleśni,

6) zlokalizowane jak najbliżej stanowisk pracy urządze­

nia do mycia i dezynfekcji rąk z doprowadzoną bieżącą wodą o temperaturze 35-40°C, zaopatrzone

w środki myjące i dezynfekcyjne oraz ręczniki jednorazowego użytku, przy czym krany nie mogą być

uruchamiane za pomocą dłoni lub przedramienia,

7) urządzenia do odkażania narzędzi w wodzie o temperaturze minimum 82°C, przy czym dopływ wody

nie może być regulowany indywidualnie, a przelew

wody nie powinien odbywać się do umywalek.

2. Instalacja kanalizacyjna odprowadzająca ścieki

z pomieszczeń, o których mowa w ust. 1, nie może

przebiegać przez pomieszczenia produkcyjne lub pomieszczenia, w których znajduje się mięso, przy czym

kratki lub kanały ściekowe powinny być zaopatrzone

w urządzenia zapobiegające wydostawaniu się zapachów i cofaniu się ścieków.

3. Drzwi z urządzeniami samozamykającymi w pomieszczeniach produkcyjnych, zamrażalniach i tunelach zamrażalniczych powinny być wykonane z materiału nie ulegającego korozji, łatwo zmywalnego, nienasiąkliwego i nieprzepuszczalnego oraz odpornego

na uszkodzenia. Jeżeli drzwi są z drewna, powinny być

obudowane. Stosowanie drewna dopuszcza się jedynie w magazynie mięsa opakowanego i magazynie

opakowań.

4. Materiały izolacyjne stosowane w pomieszczeniach, o których mowa w ust. 1, powinny być gładkie

i bezwonne.

5. W wejściach do oddziałów produkcyjnych powinny być zamontowane myjki do butów, a w przypadku ręcznego mycia butów - przy myjkach powinny

być zainstalowane umywalki.

§ 5. W zakładzie przetwórczym należy zainstalować

skuteczne zabezpieczenie przed dostępem owadów

-

362-

i gryzoni, z tym że w pomieszczeniach produkcyjnych

zabronione jest stosowanie urządzeń przeciw owadom.

§ 6. 1. Krajalnice, pojemniki, taśmy przenośników,

piły mechaniczne, noże, stalki

i inny sprzęt powinny

być wykonane z materiałów odpornych na korozję, ła­

twych do mycia i odkażania. Powierzchnie, z którymi

styka się mięso, łącznie z połączeniami i spawami, powinny być gładkie, nie malowane, odporne na działa­

nie środków chemicznych.

2. Pojemniki używane w zakładzie przetwórczym

należy oznaczyć pasem o szerokości 10 cm

1) pasem czarnym -

pojemnik na śmieci,

2) pasem żółtym - pojemnik do produktów niejadalnych (odpady poubojowe),

Poz. 89

2. Odzież robocza powinna być co najmniej codziennie zmieniana.

3. Ręce osób, o których mowa w ust. 1, w czasie

pracy powinny być wolne od biżuterii oraz zegarków.

4. Każda osoba mająca kontakt z mięsem powinna

utrzymywać ręce w czystości i dokładnie je odkażać.

Osoby, które miały kontakt z zanieczyszczonym mię­

sem, powinny bezzwłocznie umyć i odkazić ręce.

5. Palenie tytoniu, żucie gumy, jedzenie i picie dozwolone jest tylko w miejscach wyznaczonych.

6. Warunki zdrowotne osób, o których mowa

w ust. 1, określają odrębne przepisy.

3) pasem czerwonym - pojemnik na mięso niezdatne do spożycia (konfiskaty).

§ 10. 1. Środki myjące i dezynfekcyjne powinny być

przetrzymywane w wydzielonym, zamykanym pomieszczeniu, a ich stosowanie nie może stwarzać zagrożenia dla surowca lub produktu.

3. Pojemniki dla czasowego przetrzymywania mię­

sa niezdatnego do spożycia powinny być szczelnie zamykane i wykonane z materiału nierdzewnego.

2. Urządzenia i sprzęt myte z użyciem środków myjących i dezynfekcyjnych powinny być natychmiast dokładnie spłukane wodą zdatną do picia.

§ 7. W pomieszczeniach z kontrolowaną temperatu-

3. W pomieszczeniach produkcyjnych nie należy

używać środków transportu o napędzie spalinowym.

rą wymagane są termometry oraz urządzenia do cią­

głej rejestracji temperatury i wilgotności. Podziałka ter-

mometru powinna być o dokładności O,5°C, przy czym

1 cm jej długości nie może obejmować więcej niż 4°C.

§ 8. 1. Punkty czerpalne wody zdatnej do picia po-

winny' być zaopatrzone w zawory przeciwdziałające

możliwości wstecznego zassania.

2. Do wytworzenia pary wodnej dla urządzeń

i celów przeciwpożarowych dopuszczalne jest używanie wody niezdatnej do picia, zwanej dalej "wodą do celów technicznych".

chłodniczych

3. Przewody z wodą do celów technicznych powinny być wyraźnie oznaczone i nie mogą przebiegać

przez pomieszczenia produkcyjne lub pomieszczenia,

w których znajduje się mięso.

§ 11. Przepisy § 2, § 3 pkt 2, 3, 10 i 12, § 4, 5 , 7 i 10

stosuje się odpowiednio do punktów skupu.

§ 12. 1. Pomieszczenia, urządzenia i sprzęt mogą

być używane wyłącznie zgodnie z ich przeznaczeniem.

2. Pomieszczenia, urządzenia i sprzęt, mające kontakt z mięsem, powinny być utrzymywane w stanie higienicznym i technicznym wykluczającym możliwość

zanieczyszczenia mięsa.

3. Mięso zwierząt łownych lub pojemniki z tym mię­

sem nie mogą stykać się z posadzkami lub ścianami,

a ich odległość od posadzek lub ścian nie może być

mniejsza niż 30 cm.

§ 13. Osoby, które ze względu na stan zdrowia mogą spowodować

4. Przewody wody należy oznaczyć opaskami o szerokości 10 cm na końcówkach, w sposób następujący

1) przewód z wodą do celów technicznych - kolorem

niebieskim,

2) przewód z wodą gorącą zdatną do picia - kolorem

czerwonym,

3) przewód z wodą zimną zdatną do picia zielonym.

kolorem

5. Urządzenia, w których używana jest woda do celów produkcyjnych, sanitarnych, higienicznych lub

chłodniczych, powinny być bezpośrednio połączone

z kanalizacją.

zanieczyszczenie mikrobiologiczne

mięsa, powinny być natychmiast odsunięte od pracy.

§ 14. W pomieszczeniach rozbioru i pakowania mię­

sa temperatura nie może być wyższa niż 10°C.

§ 15. 1. Do punktu skupu lub zakładu przetwórczego powinny być przyjmowane, z zastrzeżeniem ust. 2,

tusze zwierzyny łownej wytrzewionej w miejscu odstrzelenia.

2. Dopuszcza się przyjmowanie do zakładu przetwórczego nie wytrzewionych tusz drobnej zwierzyny.

§ 16. 1. Tusze zwierząt łownych powinny być dostarczone do zakładu przetwórczego lub do punktu

skupu niezwłocznie, w miarę możliwości w ciągu 12

godzin od odstrzelenia zwierząt.

§ 9. 1. Każda osoba, której rodzaj pracy wymaga

stykania się z mięsem lub pracująca w pomieszczeniach, w których znajduje się mięso, powinna używać

czystej, w jasnym kolorze, odzieży roboczej i obuwia

roboczego, fartucha ochronnego oraz nakrycia głowy

2. Przewóz mięsa zwierząt łownych z punktu skupu

do zakładu przetwórczego powinien odbywać się

w sposób zapewniający identyfikację tusz i narządów

całkowicie zasłaniającego włosy.

wewnętrznych.

-

363-

§ 17. 1. Wytrzewianie tusz powinno być dokonywane natychmiast po dostarczeniu do zakładu przetwórczego, jeżeli nie było przeprowadzone na łowisku. Płu­

ca, serce, wątroba, nerki i śledziona mogą być odłączo­

ne od tuszy pod warunkiem ich oznakowania umożli­

wiającego identyfikację z tuszą albo powinny pozostawać w naturalnym połączeniu z tuszą.

2. Zezwala się na oddzielenie głowy lub dolnych

odcinków kończyn na łowisku pod warunkiem zabezpieczenia mięsa przed zanieczyszczeniem.

3. Zabrania się skórowania tusz na łowisku oraz

usuwania jakichkolwiek części z tuszy, z wyjątkiem wypadków określonych w ust. 1 i 2.

4. Do czasu ukończenia badania tusze i narządy nie

badane nie mogą stykać się ze zbadanymi, a wycinanie

jakichkolwiek części tuszy lub narządów wewnętrznych

jest zabronione.

§ 18. 1. Rozbiór tusz lub półtusz grubej zwierzyny

łownej

powinien odbywać się w zakładzie przetwór-

czym.

2. Mięso zwierząt łownych wprowadzone do pomieszczenia rozbioru mięsa podlega badaniu i w razie

potrzeby wykrawaniu.

3. W czasie rozbioru, odkostniania i pakowania

temperatura wewnętrzna mięsa w przypadku grubej

zwierzyny nie może być wyższa niż rc oraz 4°C w przypadku zwierzyny drobnej.

4. Temperatura narządów wewnętrznych i głów nie

może być wyższa niż 3°C.

Poz. 89

2) plan dystrybucji wody z zaznaczeniem przewodów

wody zdatnej do picia i do celów technicznych, śle­

pych zakończeń i miejsc poboru wody,

3) zaznaczenie dróg surowca, półproduktów i produktów gotowych,

4) miejsca wyłożenia środków przeciw gryzoniom na

obrzeżach zakładu i w pomieszczeniach technicznych.

§ 23. 1. Materiały opakowaniowe powinny odpowiadać wymaganiom higienicznym, a w szczególności

1) nie mogą powodować zmian organoleptycznych

mięsa,

2) nie mogą powodować przenikania do mięsa substancji szkodliwych dla zdrowia ludzkiego,

3) powinny być wytrzymałe w celu właściwego zabezpieczenia mięsa przed zanieczyszczeniem.

2. Materiały opakowaniowe mogą być używane powtórnie, jeżeli są wykonane z materiału odpornego na

korozję, łatwego do mycia i odkażania.

3. Jeżeli mięso lub narządy wewnętrzne pakowane

są w materiały będące w bezpośrednim kontakcie

z mięsem lub narządami (opakowania bezpośrednie),

materiały te powinny być przezroczyste i bezbarwne

oraz odpowiadać wymaganiom określonym w ust. 1

pkt 1 i 2.

4. W przypadku stosowania opakowań bezpośred­

nich jako opakowań transportowych, powinny one odpowiadać wymaganiom określonym w ust. 1 pkt 3;

w przypadku tym nie wymaga się, aby były one przezroczyste i bezbarwne.

§ 19. 1. Rozbiór mięsa powinien być przeprowadzany w sposób wykluczający jego zanieczyszczenie, przy

czym odłamki kości, skrzepy krwi i widoczne węzły

chłonne powinny być usunięte.

§ 24.1. Opakowania powinny być przetrzymywane

w pomieszczeniu wydzielonym, zabezpieczonym przed

gryzoniami i owadami, w warunkach zabezpieczają­

cych je przed zanieczyszczeniem.

2. Niezwłocznie po rozbiorze i pakowaniu mięso

powinno być przekazane do pomieszczenia chłodni­

czego lub zamrażalniczego.

2. Opakowania nie powinny być przetrzymywane

bezpośrednio na posadzkach, lecz na podkładach o wysokości co najmniej 30 cm.

3. Czyszczenie mięsa zwierząt łownych może odbywać się wyłącznie poprzez wycinanie miejsc zmienio-

3. Materiały opakowaniowe dostarczane do pomieszczenia pakowania powinny być bezzwłocznie

nych chorobowo lub zanieczyszczonych.

używane.

§ 20. W pomieszczeniach, w których dokonywany

jest rozbiór mięsa zwierząt łownych, wymagane jest

stałe odkażanie narzędzi, a jego częstotliwość powinna

być określona w zakładowych programach mycia i odkażania.

§ 21. Pozyskane w wyniku rozbioru mięso zwierząt

łownych

niezdatne do spożycia powinno być gromadzone w szczelnie zamykanych pojemnikach lub w pomieszczeniu, o którym mowa w § 3 pkt 10.

§ 22. W zakładzie przetwórczym powinien być sporządzony, w uzgodnieniu z powiatowym lekarzem we-

terynarii, plan technologiczny zakładu, obejmujący

1) układ pomieszczeń produkcyjnych,

wych, socjalnych i sanitarnych,

magazyno-

4. Osoby mające bezpośredni kontakt z mięsem nie

mogą pracować przy składowaniu i przenoszeniu opa-

kowań.

§ 25. 1. Rozbiór, wykrawanie i zamykanie mięsa

w opakowania bezpośrednie może odbywać się w jednym pomieszczeniu.

2. Pakowanie mięsa w opakowania pośrednie powinno odbywać się w oddzielnym pomieszczeniu, które może łączyć się z pomieszczeniem wymienionym

w ust. 1 jedynie otworem ściennym.

3. Temperatura pomieszczenia wymienionego

w ust. 2 nie może być wyższa niż 10°C, a czynności pakowania powinny odbywać się w jak naj krótszym czasie.

-

364-

§ 26. 1. Bezpośrednio po opakowaniu mięso powinno być przekazane do magazynu chłodniczego lub zamrażalni.

2. W opakowaniu pośrednim może znajdować się

mięso pochodzące wyłącznie od tego samego gatunku

zwierząt.

§ 27. 1. Mięso może być zamrażane w tuszach, pół­

tuszach, ćwierćtuszach, elementach i kawałkach nie

mniejszych niż 100 g.

2. Mięso z rozbioru, przeznaczone do zamrażania,

powinno być poddane temu zabiegowi bezzwłocznie,

jeżeli nie jest wymagany okres dojrzewania mięsa.

W takich przypadkach zamrażanie przeprowadza się

bezpośrednio po okresie dojrzewania.

3. Mrożone mięso zwierząt łownych powinno osią­

gnąć temperaturę minus 12°C lub niższą, a następnie

nie może być przetrzymywane w temperaturze wyższej

niż minus 12°C. Mięso mrożone powinno być oznakowane w sposób określający miesiąc i rok jego zamrożenia.

§ 28. 1. Opakowane mięso zwierząt łownych nie

może być składowane w jednym pomieszczeniu z mię­

sem nie opakowanym.

2. W pomieszczeniach, w których przetrzymywane

jest mięso zwierząt łownych, nie wolno przetrzymywać

innych towarów, szczególnie takich, które mogą powodować zmianę cech organoleptycznych mięsa lub jego

zanieczyszczenie.

3. Temperatura składowania mięsa zwierząt łow­

nych podlega ciągłej rejestracji. Wykresy lub wydruki

tych temperatur powinny być przechowywane przez

okres nie krótszy niż 3 lata.

§ 29. Dalsze przetwarzanie mięsa zwierząt łownych

może odbywać się wyłącznie w zakładach przetwarzających mięso, z tym że rozbiór i przetwarzanie mięsa

zwierząt łownych w zakładach przeznaczonych do roz-

bioru lub przetwarzania mięsa wołowego, wieprzowego, baraniego lub koziego może odbywać się pod warunkiem, że czynności te przeprowadzane będą w oddzielnych cyklach produkcyjnych.

§ 30. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

7 dni od dnia ogłoszenia.

Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej

J. Janiszewski

90

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I GOSPODARKI ŻVWNOŚCIOWEJ

z dnia 20 stycznia 1999 r.

w sprawie szczegółowych warunków weterynaryjnych wymaganych przy uboju zwierząt rzeźnych oraz rozbiorze i składowaniu mięsa.

Na podstawie art. 32 pkt 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. Nr 60, poz. 369 i z 1998 r. Nr 106,

poz. 668) zarządza się, co następuje

§ 2. 1. W obiektach rzeźni powinny znajdować się

w szczególności

Rozdział 1

2) stanowisko do badania przedubojowego, z oświe­

tleniem o natężeniu 540 Ix - mierzonym na poziomie 1 m od posadzki, wyposażone w umywalkę

oraz urządzenie do unieruchamiania zwierząt

w czasie badania,

Warunki lokalizacyjne i techniczne rzeźni

§ 1. 1. Rzeźnia powinna być ogrodzona, zabezpieczona przed owadami i gryzoniami oraz usytuowana

na terenie wolnym od szkodliwych i uciążliwych zapachów, sadzy, dymów i innych zanieczyszczeń przekraczających dopuszczalne poziomy.

2. Nawierzchnia dróg wewnętrznych powinna być

gładka, utwardzona i skanalizowana.

3. Rozmieszczenie pomieszczeń w obiektach rzeźni

powinno wykluczać możliwość zanieczyszczenia produktu i zapewniać utrzymanie całkowitego rozdziału

prac niebezpiecznych sanitarnie (strefy brudne) i bezpiecznych sanitarnie (strefy czyste).

1) magazyn żywca, wyposażony w urządzenia do pojenia i karmienia zwierząt, przy czym ściany i posadzki powinny być trwałe, nienasiąkliwe i nieprzepuszczalne, łatwe do mycia i odkażania,

3) kojce dla zwierząt chorych lub podejrzanych o chorobę, z oddzielnym systemem kanalizacyjnym, usytuowane możliwie blisko stanowiska oszołamiania,

4) pomieszczenie ubojowe, zapewniające właściwe

i higieniczne wykonywanie pracy,

5) jeliciarnia, z wydzielonym pomieszczeniem do obróbki żołądków, która może się łączyć z pomieszczeniem ubojowym jedynie poprzez otwór w ścia­

nie,

6) pomieszczenie do rozdziału narządów wewnętrz­

nych,

-

360-

Poz. 88 i 89

88

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ

z dnia 25 stycznia 1999 r.

w sprawie jednorazowego świadczenia pieniężnego z tytułu urodzenia dziecka.

Na podstawie art. 62 ust. 5 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych

(Dz. U. z 1997 r. Nr 10, poz. 55, Nr 106, poz. 678, Nr 107,

poz. 688, Nr 117, poz. 753, Nr 121, poz. 770 i Nr 141,

poz. 944, z 1998 r. Nr 162, poz. 1117 oraz z 1999 r. Nr 1,

poz. 7) zarządza się, co następuje

nie lub przysposobienia dziecka w wieku do jednego

roku.