DU_1999_855

Oświadczenie rządowe z dnia 5 lipca 1999 r. w sprawie ratyfikacji przez Rzeczpospolitą Polską Europejskiej konwencji o pomocy prawnej w sprawach karnych, sporządzonej w Strasburgu dnia 20 kwietnia 1959 r., oraz Protokołu dodatkowego do tej konwencji, sporządzonego w Strasburgu dnia 17 marca 1978 r.

1 Articles / Provisions · Poland

Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Statutory Text (1 Articles)

Dz.U. 1999 nr 76 poz. 855 inForce

Treść Oświadczenie rządowe z dnia 5 lipca 1999 r. w sprawie ratyfikacji przez Rzeczpospolitą Polską Europejskiej konwencji o pomocy prawnej w sprawach karnych, sporządzonej w Strasburgu dnia 20 kwietnia 1959 r., oraz Protokołu dodatkowego do tej konwencji, sporządzonego w Strasburgu dnia 17 marca 1978 r. Open official source

Na dowód powyższego nlzeJ

podpisani, będąc do tego należycie

upoważnieni, podpisali niniejszy

4074-

protokół.

witness

whereof

the

undersigned,

being

duly

authorised thereto, have signed

this Protocol.

Sporządzono

w Strasburgu

dnia 17 marca 1978 r. w językach

angielskim i francuskim, przy czym

oba teksty są jednakowo autentyczne, w jednym egzemplarzu,

który zostanie złożony w archiwach

Rady Europy. Sekretarz Generalny

Rady Europy prześle uwierzytelnione odpisy wszystkim państwom,

które podpisały protokół i do niego

Done at Strasbourg, this 17th

day of March 1978, in English and

in French, both texts being equally

authoritative, in a single copy

which shall remain deposited in

the archives of the Council of

Europe. The Secretary General of

the Council of Europe shall

transmit certified copies to each of

the signatory and acceding States.

Poz. 854 i 855

En foi de quoi, les soussignes,

dOment autorises ił cet effet, ont

signe le present Protocole.

Fait ił Strasbourg, le 17 mars

1978, en francais et en anglais, les

deux textes faisant egalement foi,

en un seul exemplaire qui sera

depose dans les archives du

Conseil de l'Europe. Le Secretaire

General du Conseil de l'Europe en

communiquera

copie certifiee

conforme ił chacun des Etats

signataires et adMrents.

przystąpiły.

Po zaznajomieniu się z powyższą konwencją i protokołem, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oświadczam,

że

konwencja powyższa i protokół zostały uznane za słuszne,

zostały przyjęte, ratyfikowane i potwierdzone,

będą one niezmiennie zachowywane, z uwzględnieniem zastrzeżenia do artykułu 5 ustęp 1 litery (a), (b) i

(c) konwencji oraz oświadczeń dotyczących artykułu 7 ustęp 3 konwencji, artykułu 13 konwencji, artykułu 15 ustępy 2 i 6 konwencji, artykułu 16 ustęp 2 konwencji i artykułu 24 konwencji.

Na dowód czego wydany został akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej Polskiej.

Dano w Warszawie dnia 9 stycznia 1996 r.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. Kwaśniewski

Minister Spraw Zagranicznych: D. Rosati

855

OŚWIADCZENIE RZĄDOWE

z dnia 5 lipca 1999 r.

w sprawie ratyfikacji przez Rzeczpospolitą Polską Europejskiej konwencji o pomocy prawnej w sprawach

karnych, sporządzonej w Strasburgu dnia 20 kwietnia 1959 r., oraz Protokołu dodatkowego do tej konwencji,

sporządzonego w Strasburgu dnia 17 marca 1978 r.

Podaje się niniejszym do wiadomości, że zgodnie

z artykułem 27 ustęp 1 Europejskiej konwencji o pomocy prawnej w sprawach karnych, sporządzonej

w Strasburgu dnia 20 kwietnia 1959 r., oraz zgodnie

z artykułem 5 Protokołu dodatkowego do tej konwencji, sporządzonego w Strasburgu dnia 17 marca 1978 r.,

został złożony dnia 19 marca 1996 r. Sekretarzowi Generalnemu Rady Europy, jako depozytariuszowi, dokument ratyfikacji przez Rzeczpospolitą Polską wymienionych powyżej Konwencji i Protokołu dodatkowego.

W trakcie składania dokumentu ratyfikacyjnego dokonano, zgodnie z artykułem 5 ustęp 1 Konwencji,

zgłoszenia zastrzeżenia do artykułu 5 ustęp 1 litera (a),

(b) i (c) Konwencji w następującym brzmieniu

"Rzeczpospolita Polska zastrzega możliwość wykonania wniosków rekwizycyjnych dotyczących przeszukania lub zajęcia przedmiotów od spełnienia warunków wymienionych w artykule 5 ustęp 1 litera (a),

(b) i (c) Konwencji".

4075-

Równocześnie przekazano Sekretarzowi Generalnemu Rady Europy oświadczenia dotyczące niżej wymienionych artykułów Konwencji w następującym

brzmieniu

Estonia

dnia 27 lipca 1997 r.

Finlandia

dnia 29 kwietnia 1981 r.

Francja

dnia 21 sierpnia 1967 r.

Grecja

dnia 12 czerwca 1962 r.

Hiszpania

dnia 16 listopada 1982 r.

Doręczenia wezwania można odmówić, jeżeli do

daty stawiennictwa pozostaje mniej niż 30 dni.

Irlandia

dnia 26 lutego 1997 r.

Islandia

dnia 18 września 1984 r.

Do artykułu 13 Konwencji

Izrael

dnia 26 grudnia 1967 r.

Liechtenstei n

dnia 26 stycznia 1970 r.

Litwa

dnia 16 lipca 1997 r.

,,00 artykułu 7 ustęp 3 Konwencji

Przekazywane będą jedynie informacje podlegają

ce ujawnieniu w Centralnym Rejestrze Skazanych.

Luksemburg

dnia 16 lutego 1977 r.

Do artykułu 15 ustęp 2 i 6 Konwencji

Łotwa

dnia 31 sierpnia 1997 r.

W każdym przypadku bezpośredniego przekazywania wniosków do organów sądowych kopię wniosku

kieruje się do Ministerstwa Sprawiedliwości.

Malta

dnia 1 czerwca 1994 r.

Do artykułu 16 ustęp 2 Konwencji

Do wniosków i innych przekazywanych dokumentów należy załączyć ich tłumaczenie na język polski lub

jeden z języków urzędowych Rady Europy; tłumacze

nia dokumentów podlegających doręczeniu nie są wymagane, jeżeli doręczenie ma nastąpić przez zwykłe

oddanie, w innym przypadku powinny być one tłuma

czone na język polski, jeżeli adresat jest obywatelem

polskim lub ma w Polsce stałe miejsce zamieszkania.

Do artykułu 24 Konwencji

Dla celów niniejszej Konwencji za organy sądowe

uważa się także organy prokuratury."

Zgodnie z artykułem 27 ustęp 3 Konwencji i artykułem 5 ustęp 3 Protokołu dodatkowego weszły one w ży

cie w stosunku do Rzeczypospolitej Polskiej dnia 17

czerwca 1996 r.

Jednocześnie podaje się do wiadomości, co nastę

puje

1. Europejska konwencja o pomocy prawnej

w sprawach karnych, sporządzona w Strasburgu dnia

20 kwietnia 1959 r., weszła w życie, zgodnie z jej artykułem 27 ustęp 2, dnia 12 czerwca 1962 r., zaś Protokół

dodatkowy do tej Konwencji, sporządzony w Strasburgu dnia 17 marca 1978 r., wszedł w życie, zgodnie z jego artykułem 5 ustęp 2, dnia 12 kwietnia 1982 r.

Mołdowa

dnia 5 maja 1998 r.

Niderlandy

dnia 15 maja 1969 r.

Niemcy

dnia 1 stycznia 1977 r.

Norwegia

dnia 12 czerwca 1962 r.

Portugalia

dnia 26 grudnia 1994 r.

Rumunia

dnia 15 czerwca 1999 r.

Słowacja

dnia 1 stycznia 1993 r.

Szwajcaria

dnia 20 marca 1967 r.

Szwecja

dnia 1 maja 1968 r.

Turcja

dnia 22 września 1969 r.

Ukraina

dnia 9 czerwca 1998 r.

Węgry

dnia 11 października 1993 r.

Włochy

dnia 12 czerwca 1962 r.

Zjednoczone Królestwo

Wielkiej Brytanii

i Irlandii Północnej

dnia 27 listopada 1991 r.

W odniesieniu do Protokołu dodatkowego

Austria

dnia 31 lipca 1983 r.

Bułgaria

dnia 15 września 1994 r.

Czechy

dnia 17 lutego 1997 r.

Dania

dnia 5 czerwca 1983 r.

Estonia

dnia 27 lipca 1997 r.

Finlandia

dnia 30 kwietnia 1985 r.

Francja

dnia 2 maja 1991 r.

Grecja

dnia 12 kwietnia 1981 r.

2. Następujące państwa stały się stronami Konwencji i Protokołu dodatkowego w niżej podanych datach

Hiszpania

dnia 11 września 1991 r.

Islandia

dnia 18 września 1984 r.

Irlandia

dnia 26 lutego 1997 r.

W odniesieniu do Konwencji

Litwa

dnia 16 lipca 1997 r.

Austria

dnia 31 grudnia 1968 r.

Łotwa

dnia 31 sierpnia 1997 r.

Belgia

dnia 11 listopada 1975 r.

Niderlandy

dnia 12 kwietnia 1982 r.

Bułgaria

dnia 15 września 1994 r.

Niemcy

dnia 6 czerwca 1991 r.

Czechy

dnia 1 stycznia 1993 r.

Norwegia

dnia 11 marca 1987 r.

Dania

dnia 12 grudnia 1962 r.

Portugalia

dnia 27 kwietnia 1995 r.

Rumunia

Słowacja

- dnia 22 grudnia 1996 r.

Szwecja

Turcja

- dnia 27 czerwca 1990 r.

Ukraina

Węgry

- dnia 11 października 1993 r.

Włochy

Zjednoczone Królestwo

Wielkiej Brytanii

i Irlandii Północnej

Poz. 855

4076-

dnia 15 czerwca 1999 r.

dnia 12 kwietnia 1982 r.

dnia 9 czerwca 1998 r.

dnia 24 lutego 1986 r.

dnia 27 listopada 1991 r.

3. Równocześnie podaje się do wiadomości, że

podczas składania dokumentów ratyfikacji lub przystą

pienia zostały złożone przez następujące państwa podane niżej oświadczenia i zastrzeżenia

W ODNIESIENIU DO KONWENCJI

AUSTRIA

Zastrzeżenia

i oświadczenia zawarte w dokumencie ratyfikacji złożonym dnia 2 paździer

n i ka 1968 r. (oryginał w języku angielskim).

gi wynikłych lub grożących konsekwencji, przypadków, gdy przestępczy charakter czynu bierze górę

nad jego charakterem politycznym.

Sekcja 15. Ekstradycja nie będzie dopuszczalna w przypadku przestępstw, które w myśl ustawodawstwa austriackiego

1) mają charakter wyłącznie wojskowy lub

2) polegają wyłącznie na łamaniu uregulowań w kwestii opłat, monopoli, ceł lub wymiany dewizowej albo reguł określających racjonowanie towarów lub

handel zagraniczny."

Artykuł 2 litera (b)

Do pojęcia "inne podstawowe interesy swego pań

stwa" Austria włącza ochronę obowiązku zachowania

tajemnicy, przewidzianą w ustawodawstwie austriackim.

Artykuł 11

W przypadkach, o jakich mowa w artykule 11 ustęp

1 litera (a), (b) i (c), przekazanie osoby zatrzymanej

w. charakterze świadka lub w celu konfrontacji nie bę

dzie zezwolone.

Zastrzeżenia

Oświadczenia

Artykuł 1 ustęp 1

Austria udzielać będzie pomocy prawnej jedynie

w przypadkach dotyczących przestępstw podlegają

cych karze także w myśl ustawodawstwa austriackiego

i których ściganie leżałoby, w chwili wystąpienia o takową pomoc, w gestii organów sądowych.

Artykuł 2 litera (a)

W przypadkach, do których nie będzie się stosowała część I Protokołu dodatkowego do Europejskiej kon-

wencji o pomocy prawnej w sprawach karnych, Republika Austrii stosować będzie artykuł 2 litera (a) Europejskiej konwencji o pomocy prawnej w sprawach karnych zgodnie z odpowiednim ustawodawstwem krajowym (Ustawa federalna z dnia 4 grudnia 1979 r. o ekstradycji i pomocy prawnej w sprawach karnych, BGB1

Nr 529/1979). W myśl sekcji 51 paragraf 1 wyżej wymienionej ustawy, udzielenie pomocy prawnej zostanie

odmówione we wszystkich przypadkach, w których

ekstradycja byłaby niemożliwa zgodnie z sekcjami 14

i 15 ustawy. Postanowienia te mają następujące

brzmienie

"Sekcja 14. Ekstradycja nie będzie dopuszczalna

Artykuł 5 ustęp 1

Austria uzależniać będzie wykonywanie wniosków

rekwizycyjnych, dotyczących przeszukania lub zajęcia

przedmiotów, od warunków wymienionych w literze (c).

Artykuł 7 ustęp 3

Austria nadawać będzie bieg wezwaniu do stawiennictwa kierowanego do osoby ściganej, przebywającej na terytorium austriackim, jedynie w przypadku, jeśli wezwanie to przekazane zostanie kompetentnym austriackim organom sądowym co najmniej na 30

dni przed terminem stawiennictwa.

Artykuł 16 ustęp 2

Z zastrzeżeniem uregulowań przewidzianych w artykule 16 ustęp 3, wnioski i dołączone do nich dokumenty, jeśli nie zostały sporządzone w języku niemieckim, francuskim lub angielskim, powinny być uzupeł

nione ich tłumaczeniem na jeden z wyżej wymienionych języków. Tłumaczenie wniosków, o których mowa w artykule 21 ustęp 1, nie będzie wymagane.

1) w przypadku przestępstw politycznych;

Artykuł 24

2) w przypadku innych przestępstw mających powody lub cele polityczne, chyba że po uwzględnieniu

wszystkich okoliczności sprawy, a mianowicie sposobu, w jaki przestępstwo zostało popełnione,

środków, jakich użyto lub grożono użyciem, powa-

Dla celów niniejszej Konwencji Austria uznawać

będzie za austriackie organy sądowe: Criminal Courts

(sądy karne), Department of Public Prosecution (urząd

prokuratorski) i Federal Ministry of Justice (Federalne

Ministerstwo Sprawiedliwości).

4077-

BELGIA

Zastrzeżenia

i oświadczenia złożone przy

składaniu dokumentu ratyfikacyjnego w dniu

13 sierpnia 1975 r. (oryginał w języku francuskim).

Oświadczenie złożone przez Rząd belgijski przy

podpisywaniu Konwencji zostaje zastąpione następu

jącymi zastrzeżeniami i oświadczeniami

Zastrzeżenia

(zgodnie z artykułem 23)

Artykuł 2

Rząd Królestwa Belgii zastrzega sobie możliwość

nieuwzględnienia wniosku o pomoc prawną

a) jeśli istnieją poważne powody, aby sądzić, że odnosi się on do dochodzenia wszczętego w celu ściga

nia, karania lub dotknięcia w jakiś sposób podejrzanego ze względu na jego przekonania polityczne

lub religijne, narodowość, rasę lub grupę ludnościową, do jakiej należy;

b) w zakresie, w jakim wniosek odnosi się do ścigania

lub postępowania, niezgodnych z zasadą non bis in

idem;

c) w zakresie, w jakim wniosek odnosi się do dochodzenia w sprawie czynów, z powodu których podejrzany jest ścigany w Belgii.

Artykuł 11

tów w Belgii nie będą wykonywane, z wyjątkiem przypadków, gdy odnosić się będą do czynów, które w myśl

Europejskiej konwencji o ekstradycji mogą prowadzić

do ekstradycji, oraz pod warunkiem, że belgijski sędzia

zezwoli na ich wykonanie zgodnie z jego prawem krajowym.

Dopóki Europejska konwencja o ekstradycji nie bę

dzie ratyfikowana przez Belgię, dopóty wnioski rekwizycyjne będą wykonywane jedynie, jeśli odnosić się

będą do czynów mogących prowadzić do ekstradycji

w rozumieniu ustawodawstwa belgijskiego.

Artykuł 24

Rząd Królestwa Belgii oświadcza, że jeśli idzie

o Belgię, należy uważać za organy sądowe dla celów

Konwencji: les membres du pouvoir judiciaire charge

de dire le droit (członków władzy sądowej, upoważnio

nych do stosowania prawa), les juges d'instruction (sę

dziów śledczych) i les membres du Ministere public

(prokuratorów).

BUŁGARIA

Zastrzeżenia

i oświadczenia złożone przy

podpisaniu w dniu 30 września 1993 r. i potwierdzone przy składaniu dokumentu ratyfikacyjnego w dniu 17 czerwca 1994 r. (oryginał

w języku francuskim).

Zastrzeżenia do artykułu 2

Republika Bułgarii oświadcza, że odmawiać będzie

pomocy prawnej w przypadkach, gdy

Rząd Królestwa Belgii nie będzie zezwalał na czasowe przekazywanie, o jakim mowa w artykule 11, z wyjątkiem przypadku, gdy chodzić będzie o osobę odbywającą karę na jego terytorium i jeśli względy specjalne nie staną temu na przeszkodzie.

Artykuł 22

popełniony czyn nie stanowi przestępstwa w myśl

bułgarskiego prawa karnego;

sprawca przestępstwa nie ponosi odpowiedzialności karnej na skutek amnestii;

nie można powoływać się na odpowiedzialność

karną ze względu na przedawnienie przewidziane

Rząd Królestwa Belgii będzie powiadamiał o póź

niejszych środkach, o jakich mowa w artykule 22, jedynie w zakresie, w jakim organizacja jego rejestru skazanych na to pozwoli.

- po dokonaniu przestępstwa sprawca popadł w stan

Artykuł 26

Ze względu na specjalne uregulowania istniejące

między krajami Beneluksu, Rząd Królestwa Belgii nie

przystępuje do artykułu 26 ustęp 1 i 3 w zakresie jego

stosunków z Niderlandami i Luksemburgiem.

Królestwa Belgii zastrzega sobie możliwość

niestosowania tych postanowień w zakresie jego stosunków z innymi państwami członkowskimi Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej.

w ustawie;

trwałych zaburzeń umysłowych, wykluczających

odpowiedzialność karną;

przeciw tej samej osobie za to samo przewinienie

toczy się postępowanie karne albo istnieje wyrok

wykonawczy, decyzja prokuratorska lub decyzja

wykonawcza sądu zamykająca postępowanie.

Oświadczenie odnoszące się do artykułu 5 ustęp 1

Rząd

Oświadczenia

Republika Bułgarii oświadcza, iż zastrzega sobie

prawo wykonywania wniosków rekwizycyjnych, dotyczących przeszukania lub zajęcia przedmiotów jedynie

w przypadkach wymienionych w artykule 5 ustęp 1 litery (a) i (c).

Artykuł 5

Oświadczenie odnoszące się do artykułu 7 ustęp 3

Rząd Królestwa Belgii oświadcza, że wnioski rekwizycyjne dotyczące przeszukania lub zajęcia przedmio-

Republika Bułgarii oświadcza, że wezwanie do stawiennictwa kierowane do osoby ściganej, przebywają-

4078-

cej na jej terytorium, powinno być przekazane kompetentnym organom najpóźniej na 50 dni przed ustaloną

datą stawienia się danej osoby.

Zastrzeżenie do artykufu 13 ustęp 1

Wymóg uzyskania wyciągów z rejestru skazanych

dotyczy jedynie informacji odnoszących się do spraw

karnych bieżących w zakresie, w jakim dane te nie stanowią tajemnicy państwowej w myśl ustawodawstwa

bułgarskiego.

Oświadczenie odnoszące się do artykufu 15 ustęp 6

Republika Bułgarii oświadcza, że wnioski o udzielenie pomocy prawnej oraz wnioski rekwizycyjne powinny być kierowane do Ministerstwa Sprawiedliwości.

Oświadczenie odnoszące się do artykufu 16 ustęp 2

Republika Bułgarii oświadcza, iż wymagać będzie,

by wnioskom o udzielenie pomocy prawnej oraz dokumentom załączonym towarzyszyło tłumaczenie na jeden z oficjalnych języków Rady Europy.

Oświadczenie odnoszące się do artykufu 24

Poz. 855

W myśl artykułu 15 ustęp 6 Europejskiej konwencji

o pomocy prawnej w sprawach karnych, wnioski rekwizycyjne dotyczące sprawy karnej powinny być kierowane do General Attorney Office of the Czech Republic (Urzędu Prokuratora Generalnego Republiki Czeskiej) - przed skierowaniem sprawy do sądu oraz do

Ministry of Justice ofthe Czech Republic (Ministerstwa

Sprawiedliwości Republiki Czeskiej) - po skierowaniu

sprawy do sądu.

Zgodnie z Europejską konwencją o pomocy prawnej w sprawach karnych, wezwanie do stawiennictwa,

skierowane do osoby oskarżonej przebywającej na terytorium Republiki Czeskiej, powinno być przekazane

odnośnym organom Republiki Czeskiej co najmniej na

30 dni przed datą ustaloną dla stawiennictwa.

Organami sądowymi, odpowiedzialnymi za wprowadzenie w życie Europejskiej konwencji o pomocy

prawnej w sprawach karnych, są General Attorney Office of the Czech Republic (Urząd Prokuratora Generalnego Republiki Czeskiej) oraz Ministry of Justice of the

Czech Republic (Ministerstwo Sprawiedliwości Republiki Czeskiej).

Oświadczenie złożone w nocie werbalnej Stałego Przedstawiciela Republiki Czeskiej prze-

Republika Bułgarii oświadcza, iż dla celów Konwencji za organy sądowe uważa: les tribunaux (sądy),

le Parquet (prokuraturę) i Ministere de la Justice (Ministerstwo Sprawiedliwości).

kazanej Sekretarzowi Generalnemu przy skła

daniu dokumentu ratyfikacyjnego Protokołu

dodatkowego do Konwencji w dniu 19 listopada 1996 r. (oryginał w języku angielskim).

REPUBLIKA CZESKA

Stosownie do artykułu 24 Europejskiej konwencji

o pomocy prawnej w sprawach karnych i artykułu 8

Protokołu dodatkowego, oświadczam, że dla celów

Konwencji i Protokołu dodatkowego następujące organy będą uważane za organy sądowe: Office of the Supreme Prosecutor of the Czech Republic (Urząd Prokuratora Generalnego Republiki Czeskiej), the District

and Regional Offices ofthe Prosecutors (urzędy prokurato rów okręgowych i regionalnych), Town Prosecutor's Office in Prague (Prokuratura Miejska w Pradze),

Ministry of Justice ofthe Czech Republic (Ministerstwo

Sprawiedliwości Republiki Czeskiej), District and Regional Courts and Town Court in Prague (sądy okręgo

we i rejonowe oraz Sąd Miejski w Pradze).

Zastrzeżenie złożone w nocie werbalnej Stałego Przedstawiciela Federacyjnej Republiki

Czech i Słowacji z dnia 13 lutego 1992 r.,

przekazanej Sekretarzowi Generalnemu przy

podpisaniu w dniu 13 lutego 1992 r., potwierdzone w dokumencie ratyfikacyjnym złożo

nym w dniu 15 kwietnia 1992 r. i nocie werbalnej Stałego Przedstawiciela Federacyjnej

Republiki Czech i Słowacji z dnia 15 kwietnia

1992 r., przekazanej Sekretarzowi Generalnemu przy składaniu dokumentu ratyfikacyjnego, i potwierdzone w liście Ministra Spraw

Zagranicznych Republiki Czeskiej z dnia 1

stycznia 1993 r., zarejestrowanym w Sekretariacie Generalnym dnia 2 stycznia 1993 r.

W myśl artykułu 5 ustęp 1 litera (a) oraz artykułu 5

ustęp 1 litera (c) wykonanie wniosków rekwizycyjnych,

dotyczących przeszukania lub zajęcia przedmiotów,

uwarunkowane będzie wymogiem, by przestępstwo

leżące u podstaw wniosku rekwizycyjnego podlegało

karze zarówno w myśl prawa Strony wzywającej, jak

i w myśl prawa Federacyjnej Republiki Czech i Słowacji

oraz by wykonanie wniosku rekwizycyjnego było zgodne z prawem Federacyjnej Republiki Czech i Słowacji.

Oświadczenie złożone

Stałego Przedstawiciela

w nocie werbalnej

Republiki Czeskiej

z dnia 15 marca 1994 r., zarejestrowanej

w Sekretariacie Generalnym dnia 16 marca

1994 r. (oryginał w języku angielskim).

DANIA

Zastrzeżenia

i oświadczenia złożone w liście

Ministra Spraw Zagranicznych z dnia 30

sierpnia 1962 r., przekazanym Sekretarzowi

Generalnemu przy składaniu dokumentu ratyfikacyjnego w dniu 13 września 1962 r. (oryginał w języku francuskim).

Artykuf 2

Pomoc prawna będzie mogła być odmówiona, jeśli

organy sądowe Danii lub państwa trzeciego wszczęły

postępowanie sądowe przeciw oskarżonemu za przestępstwo, które było motywem ścigania w państwie

wzywającym, lub jeśli oskarżony został skazany albo

uniewinniony prawomocnym wyrokiem organów są

dowych Danii lub państwa trzeciego w sprawie o prze-

4079-

stępstwo, które było powodem ścigania w państwie

wzywającym, lub jeśli wyżej wymienione organy zadecydowały o niewszczynaniu ścigania albo o zakończe

niu ścigania w sprawie tego samego przestępstwa.

Artykuł 3 ustęp 2

Wniosek o przesłuchanie świadka lub biegłego pod

przysięgą będzie mógł być odrzucony, jeśli kompetentny sąd duński nie uzna składania przysięgi za konieczne.

która w myśl Kodeksu organizacji sądownictwa i postępowania sądowego obejmuje: Ministere de la Justice (Ministerstwo Sprawiedliwości), le Procureur

General (Prokuratora Generalnego), les Procureurs

(prokuratorów), le Prefet de la Police a Copenhague

(Prefekta policji w Kopenhadze) oraz Commissaires de

Police (komisarzy policji).

Artykuł 26

Protokół o pomocy prawnej zawarty 26 czerwca

1957 r. między Danią, Norwegią i Szwecją pozostaje

w mocy.

Artykuł 7 ustęp 1

Wniosek o doręczenie inne niż przez zwykłe oddanie pisma adresatowi może być odrzucony.

ESTONIA

Zastrzeżenia

Artykuł 11 ustęp 2

Rząd duński zgłasza zastrzeżenia do całej tej klau-

zuli.

Artykuł 13 ustęp 1

Wymóg przekazania wyciągów z rejestru skazanych na mocy tego postanowienia odnosi się jedynie

do akt karnych osób oskarżonych lub ściganych.

Artykuł 13 ustęp 2

Rząd duński zgłasza zastrzeżenia do całej tej klau-

zuli.

Oświadczenia

Artykuł 5 ustęp 1

Wniosek o przeszukanie lub zajęcie przedmiotów

będzie mógł być odrzucony, jeśli warunki, o jakich mo- .

wa w literach (a) oraz (c) ustępu 1 artykułu 5 nie zostaną spełnione.

Artykuł 7 ustęp 3

i oświadczenia zawarte w dokumencie ratyfikacyjnym, złożonym w dniu

28 kwietnia 1997 r. (oryginał w języku angielskim).

1. Stosownie do artykułu 23 ustęp 1 i artykułu 2 Konwencji, Republika Estonii zastrzega sobie prawo

odmowy udzielenia swej pomocy w przypadku,

gdy wniosek dotyczy czynu, który nie jest uważany

za przestępstwo zgodnie z estońskim prawem.

2. Stosownie do artykułu 5 ustęp 1 Konwencji, Republika Estonii oświadcza, że nie będzie wykonywała

rekwizycji dotyczących przeszukania lub zajęcia

własności na warunkach przewidzianych wartykule 5 ustęp 1 litery (a) i (e).

3. Stosownie do artykułu 7 ustęp 3 Konwencji, Republika Estonii oświadcza, że wniosek o przesłucha

nie osoby oskarżonej, znajdującej się na estońskim

terytorium, musi być przekazany nie póżniej niż 40

dni przed datą procesu.

4. Stosownie do artykułu 15 ustęp 6 Konwencji, Republika Estonii oświadcza, że odpis rekwizycji skierowanej bezpośrednio do jej organów sądowych powinien być przesłany do Ministerstwa Sprawiedliwości.

Wezwanie do stawiennictwa, mające być przekazane osobie ściganej, przebywającej na terytorium duń

skim, powinno być przesłane kompetentnym organom

duńskim co najmniej na 30 dni przed datą ustaloną dla

stawienia się danej osoby.

5. Stosownie do artykułu 16 ustęp 2 Konwencji, Republika Estonii oświadcza, że wnioski i dołączone do

nich dokumenty, skierowane do organów estoń

skich, powinny być zaopatrzone w przekłady na ję

zyk angielski.

Artykuł 16 ustęp 2

6. Stosownie do artykułu 23 ustęp 1 Konwencji, Republika Estonii będzie udzielać informacji, o których

mowa wart. 22, jedynie na konkretne żądanie.

Wnioskom i załączonym do nich dokumentom, pochodzącym z krajów innych niż Austria, Francja, Republika Federalna Niemiec, Irlandia, Norwegia, Szwecja

lub Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii

Północnej, powinny towarzyszyć tłumaczenia na język

duński lub na jeden z oficjalnych języków Rady Europy.

Co się tyczy ważniejszych dokumentów, zastrzega się

prawo wymagania w specyficznych przypadkach ich

tłumaczenia na język duński lub dokonania tłumacze

nia na język duński na koszt państwa wzywającego.

FINLANDIA

Zastrzeżenia i oświadczenia złożone w liście

Stałego Przedstawiciela Finlandii z dnia 9

Artykuł 24

Określenie "organy sądowe" oznacza w

7. Stosownie do artykułu 24 Konwencji, Republika Estonii oświadcza, że dla celów tej Konwencji organami sądowymi w Estonii będą sądy, Urząd Prokuratora Państwa, Ministerstwo Sprawiedliwości i Ministerstwo Spraw Zagranicznych.

Danii les

tribunaux (sądy) i le Ministere Public (prokuraturę),

marca 1994 r., zarejestrowane w Sekretariacie Generalnym w dniu 10 marca 1994 r. (oryginał w języku angielskim).

4080-

Zastrzeże n ia

Artykuf 2

Finlandia oświadcza, że pomoc prawna będzie mogła być odmówiona

a) jeśli przestępstwo jest przedmiotem dochodzenia

wszczętego w Finlandii lub w państwie trzecim;

b) jeśli osobie oskarżonej w państwie wzywającym

wytoczono w Finlandii lub państwie trzecim proces

sądowy lub jeśli została wyrokiem prawomocnym

skazana lub uniewinniona;

c) jeśli kompetentne organy w Finlandii lub państwie

trzecim zdecydowały o odstąpieniu od śledztwa

lub postępowania sądowego albo o ich niewszczynaniu za dane przestępstwo;

Artykuf 24

Finlandia oświadcza, iż dla celów Konwencji za organy sądowe w Finlandii uważane są

Ministry of Justice (Ministerstwo Sprawiedliwości),

sądy pierwszej instancji (karajaoikeus/tingsratt),

sądy apelacyjne (hovioikeus/hovratt) oraz Sąd Najwyższy (korkein oikeus/hogsta domstolen),

- the public prosecutors (prokuratorzy),

władze policyjne, władze celne, a także członkowie

policji granicznej w ich zakresie kompetencyjnym

organów właściwych do prowadzenia karnego postępowania przygotowawczego, zgodnie z ustawą

o karnym dochodzeniu przygotowawczym z dnia

30 kwietnia 1987 r. (449/87).

d) jeśli ściganie lub wykonanie wyroku przedawniło

się na mocy prawa fińskiego.

FRANCJA

Artykuf 11

Zastrzeżenia

Finlandia oświadcza, że pomoc, o której mowa

w artykule 11, nie będzie mogła być udzielona w Finlandii.

Oświadczen ia

Artykuf 5

Finlandia oświadcza, że uzależniać będzie wykonanie wniosków rekwizycyjnych, dotyczących przeszukania lub zajęcia przedmiotów, o których mowa wartykule 5, od warunków wymienionych w literach (a) oraz (c)

tego artykułu.

Artykuf 7 ustęp 3

Finlandia oświadcza, że przekazanie wezwania do

stawiennictwa osobie przebywającej na jej terytorium

będzie mogło być odmówione, jeśli wezwanie to nie

zostało przesłane kompetentnym organom fińskim co

najmniej na 30 dni przed datą ustaloną dla stawienia

się·

i oświadczenia złożone przy

podpisaniu w dniu 28 kwietnia 1961 r. (oryginał

w języku francuskim).

Rząd francuski oświadcza, że ze względu na wewnętrzną organizację i funkcjonowanie rejestru skazanych we Francji organy będące za niego odpowiedzialne nie są w stanie automatycznie informować Umawiające się Strony niniejszej Konwencji, w myśl artykułu 22, o środkach późniejszych zaistniałych po skazaniu

ich obywateli, takich jak ułaskawienie, rehabilitacja lub

amnestia, a będących przedmiotem wpisu do rejestru

skazanych.

Niemniej Rząd francuski zapewnia, że organy te,

gdy tylko zostaną o to poproszone w poszczególnych

przypadkach, w miarę możliwości wyjaśnią Umawiają

cym się Stronom sytuację ich obywateli z punktu widzenia prawa karnego.

Rząd francuski oświadcza, że za francuskie organy

sądowe dla celów niniejszej Konwencji powinny być

uważane następujące organy

les Premiers Presidents, Presidents, Conseillers et

Juges des juridictions repressives (pierwsi przewodniczący, przewodniczący, radcowie i sędziowie

sądów karnych);

les Juges d'instruction (sędziowie śledczy) wyżej

wymienionego sądownictwa;

Artykuf 16 ustęp 1

Finlandia oświadcza, że wnioski i dołączone do

nich dokumenty powinny być zredagowane w języku

fińskim, szwedzkim, duńskim lub norweskim albo też

angielskim, francuskim lub niemieckim, w przeciwnym

przypadku powinny im towarzyszyć tłumaczenia na jeden z wyżej wymienionych języków.

Artykuf 22

Finlandia oświadcza, że informować będzie inne

Umawiające się Strony o orzeczeniach skazujących,

o których mowa w artykule 22 Konwencji, jedynie w zakresie, w jakim dane te będą mogły być pobierane z rejestru skazanych w wykonaniu ustawy o rejestrze skazanych z dnia 20 sierpnia 1993 r. (770/93). Finlandia nie

będzie notyfikować późniejszych środków podjętych

po skazaniu.

les membres du Ministere public (członkowie zeprokuratorskich) przy tym sądownictwie,

mianowicie

społów

• les Procureurs Generaux (prokuratorzy generalni),

• les Avocats Generaux (adwokaci oskarżenia),

• les Substituts des Procureurs Generaux (zastęp

cy prokuratorów generalnych),

• les Procureurs de la Republique et leurs Substituts (prokuratorzy Republiki i ich zastępcy),

• les

Representants

Ministere

public

aupres des tribunaux de police (prokuratorzy

przy trybunałach policji),

• les Commissaires du Gouvernement pres les tribunaux des forces armees (komisarze rządowi

przy trybunałach wojskowych).

Oświadczenie

złożone

przy

podpisaniu

w dniu 28 kwietnia 1961 r. (oryginał w języku

francuskim).

Co się tyczy terytorialnego zakresu działania Konwencji, określenie "Algieria" wzmiankowane w artykule 25 ustęp 2 powinno być rozumiane jako obejmujące

departamenty algierskie i saharyjskie, a zatem odnoszące się do departamentów Oasis i Saoura.

Oświadczenie zawarte w dokumencie ratyfikacyjnym, złożonym w dniu 23 maja 1967 r.

(oryginał w języku francuskim).

Składając niniejszy dokument ratyfikacyjny, Rząd

Republiki Francuskiej oświadcza

1) iż potwierdza swoje zastrzeżenie i swoje oświad

czenie złożone przy podpisaniu niniejszej Konwencji w dniu 28 kwietnia 1961 r., dotyczące, po pierwsze, wymiany wyciągów z rejestru skazanych (artykuł 22), a po drugie, organów sądowych, uważa

nych za takowe dla celów Konwencji (artykuł 24);

2) iż korzysta z

a) możliwości przewidzianej w artykule 7 ustęp 3

i w konsekwencji tego uściśla, że wezwania do

stawiennictwa, kierowane do osób ściganych

przebywających na terytorium francuskim, powinny być przesłane organom francuskim co

najmniej na 30 dni przed datą ustaloną dla stawienia się tych osób;

b) możliwości przewidzianej w artykule 15 ustęp 6

w celu wykonania artykułu 15 ustęp 2 oraz 4

w taki sposób, by postanowienia obu ustępów

miały zastosowanie jak następuje

Artykuł 15 ustęp 2: w przypadku nagłej konieczności, gdy wnioski rekwizycyjne, o których mowa

w artykułach 3, 4 i 5, będą kierowane bezpośrednio

przez organy sądowe Strony wzywającej do organów sądowych Strony wezwanej, kopia tych wniosków powinna być przesłana równocześnie do Ministerstwa Sprawiedliwości Strony wezwanej.

Artykuł 15 ustęp 4: wnioski o pomoc prawną, inne

niż przewidziane w artykule 15 ustęp 1 oraz 3,

a mianowicie wnioski o wszczęte dochodzenia

przygotowawczego przed ściganiem, powinny być

kierowane przez Ministerstwo Sprawiedliwości

Strony wzywającej do Ministerstwa Sprawiedliwości Strony wzywanej i odsyłane tym samym kanałem;

3) iż Europejska konwencja o pomocy prawnej

w sprawach karnych nie będzie miała zastosowania do Algierii, mimo postanowień zamieszczonych w artykule 25 ustęp 2, gdyż kraj ten uzyskał

niepodległość po podpisaniu tej Konwencji przez

Rząd francuski.

Poz. 855

GRECJA

Zastrzeżenie złożone

przy podpisaniu w dniu

20 kwietnia 1959 r. (oryginał w języku francuskim).

Artykuf 4 i 11

Rząd grecki zgłasza formalne zastrzeżenia do artykułów 4 i 11 Konwencji, gdyż ich zaakceptowanie było

by sprzeczne z artykułami 97 i 459 greckiego kodeksu

postępowania karnego.

HISZPANIA

Zastrzeżenia

i oświadczenia zawarte w dokumencie ratyfikacyjnym złożonym w dniu 18

sierpnia 1982 r. (oryginał w języku francuskim).

Artykuf 5 ustęp 1

Hiszpania zastrzega sobie możliwość wykonania

wniosków rekwizycyjnych, dotyczących przeszukania

lub zajęcia przedmiotów, uzależniając je od następują

cych warunków

a) przestępstwo, będące motywem wniosku rekwizycyjnego, musi podlegać karze według prawa hiszpańskiego;

b) przestępstwo, będące motywem wniosku rekwizycyjnego, musi zakładać możliwość ekstradycji

w myśl prawa hiszpańskiego;

c) wykonanie wniosku rekwizycyjnego musi być zgodne z prawem hiszpańskim.

Artykuf 7 ustęp 3

Hiszpania oświadcza, że dla celów przewidzianych

w artykule 7 ustęp 3 konwencji termin wspomniany

w tych postanowieniach powinien wynosić co najmniej 30 dni.

Artykuf 15 ustęp 6

Hiszpania oświadcza, że jeśli z uwagi na pilność

wniosek rekwizycyjny organu sądowego Strony wzywającej jest kierowany bezpośrednio do organu sądo

wego, kopia wniosku rekwizycyjnego musi być również przesłana do Ministerstwa Sprawiedliwości Hiszpanii.

Artykuf 16 ustęp 2

Hiszpania zastrzega sobie możliwość wymagania,

by wnioskom o udzielenie pomocy prawnej oraz załą

czonym do nich dokumentom, jakie będą do niej kierowane, towarzyszyło ich tłumaczenie na język hiszpań

ski, należycie uwierzytelnione.

Artykuf 22

Hiszpania zastrzega sobie prawo nieinformowania

innych zainteresowanych Stron o poprzednich zatartych karach w przypadku obywateli hiszpańskich.

4082-

Artykuł 24

Artykuł 22

Hiszpania oświadcza, że dla celów Konwencji powinny być uważane za organy sądowe

skazujących lub późniejszych środkach, o jakich mowa

a) les juges et tribunaux de droit commun (sędziowie

i sądy powszechne);

Rząd

Irlandii będzie powiadamiał o orzeczeniach

w artykule 22, jedynie w zakresie, w jakim organizacja

jego rejestru skazanych na to pozwoli.

b) les membres du Ministere public (prokuratura);

c) les autorites judiciaires militaires (wojskowe organy sądowe).

Oświadczenie złożone w liście Stałego

Przedstawiciela Hiszpanii z dnia 5 czerwca 1987 r.

(oryginał w języku francuskim).

W nawiązaniu do postanowień artykułu 15 ustęp 6

Europejskiej konwencji o pomocy prawnej w sprawach

karnych, mam zaszczyt poinformować Pana, że w tym

względzie hiszpańskim naczelnym organem będzie odtąd: Secretario General Tecnico - Ministerio de Justicia - San Bernardo 47 - 28015 MADRID, Espagne.

IRLANDIA

Zastrzeżenia

i oświadczenia zawarte w dokumencie ratyfikacyjnym, złożonym w dniu 28

listopada 1996 r. (oryginał w języku angielskim).

Zastrzeżenia

Artykuł 2

Rząd Irlandii zastrzega sobie prawo nieuwzględnie

nia wniosku o pomoc prawną, jeśli postępowanie są

dowe zostało wszczęte lub zakończone w Irlandii lub

w państwie trzecim przeciwko osobie, której dotyczy

wniosek o pomoc prawną w sprawie o to samo przestępstwo, które było powodem ścigania w państwie

wzywającym tej osoby.

Oświadczenia

Artykuł 5 ustęp 1

Rząd Irlandii zastrzega sobie prawo wykonania

wniosku rekwizycyjnego, dotyczącego przeszukania

lub zajęcia przedmiotów, jeśli zostaną spełnione nastę

pujące warunki

a) przestępstwo, będące powodem wniosku rekwizycyjnego, podlega karze zarówno zgodnie z prawem

państwa wzywającego, jak i prawa Irlandii, oraz

b) wykonanie wniosku rekwizycyjnego jest zgodne

z prawem Irlandii.

Artykuł 15 ustęp 1

W odniesieniu do Rządu Irlandii odesłania do "Ministerstwa Sprawiedliwości" dla celów artykułu 11

ustęp 2, artykułu 15 ustęp 1, 3 i 6, artykułu 21 ustęp 1

oraz artykułu 22 odnoszą się do the Department of Justice (Departamentu Sprawiedliwości).

Artykuł 15 ustęp 6

Zgodnie z artykułem 15 ustęp 6 Rząd Irlandii

oświadcza, że wnioski o udzielenie pomocy prawnej

powinny być kierowane do the Department of Justice

(Departamentu Sprawiedliwości).

Artykuł 16 ustęp 2

Rząd Irlandii zastrzega sobie prawo do przekazywania informacji lub środków dowodowych w odpowiedzi na wniosek o udzielenie pomocy, pod warunkiem

że przekazane informacje lub środki dowodowe nie bę

dą, bez jego zgody, wykorzystane dla celu nie wyszczególnionego we wniosku.

Zgodnie z artykułem 16 ustęp 2 Rząd Irlandii zastrzega sobie prawo wymagania, aby wnioski rekwizycyjne i załączone do nich dokumenty były uzupełnione

tłumaczeniem na język irlandzki lub angielski.

Artykuł 3

Zgodnie z artykułem 24 Rząd Irlandii oświadcza, że

dla celów Konwencji następujące organy będą uważa

ne za organy sądowe

Rząd Irlandii zastrzega sobie prawo odmowy prze-

słuchiwania świadka lub przekazania akt lub innych do-

kumentów, w przypadkach gdy prawo Irlandii uznaje

w tej mierze zwolnienie z przekazywania zeznań ze

względu na przywilej, nieobligatoryjność lub inny wyjątek.

Artykuł 11 ustęp 2

Rząd Irlandii nie może wyrażać zgody na wnioski

o pomoc prawną na podstawie artykułu 11 ustęp 2, dotyczące tranzytu osoby pozbawionej wolności przez terytorium Irlandii.

Artykuł 21

Rząd Irlandii zastrzega sobie prawo niestosowania

artykułu 21.

Artykuł 24

- the District Court (sąd rejonowy),

- the Circuit Court (sąd okręgowy),

- the High Court (sąd wyższy),

- a Special Criminal Court (specjalny sąd karny),

- the Court of Criminal Appeal (Apelacyjny Sąd Karny),

- the Supreme Court (Sąd Najwyższy),

the Attorney General of Ireland (Prokurator Generalny Irlandii),

- the Director of Public Prosecutions (Dyrektor urzę

du oskarżyciela publicznego),

- the Chief State Solicitor (Szef Prokuratorii).

4083-

ISLANDIA

Zastrzeżenia zawarte w dokumencie ratyfikacyjnym, złożonym w dniu 20 czerwca 1984 r.

(oryginał w języku angielskim).

Artykuf 1 ustęp 1

Islandia udzielać będzie pomocy prawnej jedynie

w postępowaniach dotyczących przestępstw podlegających karze również na mocy prawa islandzkiego. Pomoc prawna może być odmówiona

gielski, norweski lub szwedzki powinno towarzyszyć

tłumaczenie na język islandzki lub angielski.

Artykuf 24

Dla celów Konwencji określenie "organy sądowe"

oznacza w Islandii: Ministry of Justice (Ministerstwo

Sprawiedliwości), courts (sądy), the State Prosecutor

(Prokuraturę Państwa) i Chiefs of Police (szefów policji).

IZRAEL

a) jeśli organy sądowe Islandii lub państwa trzeciego

wszczęły postępowanie sądowe przeciwko osobie

oskarżonej o przestępstwo będące przyczyną ści

gania w państwie wzywającym lub

w dokudniu 27

wrześn ia 1967 r. (oryginał w języku angielskim).

b) jeśli osoba oskarżona została skazana lub uniewinniona prawomocnym wyrokiem organów sądo

wych Islandii lub państwa trzeciego w sprawie

o przestępstwo, które było przyczyną ścigania

w państwie wzywającym, lub

Artykuf 7 ustęp 3

c) jeśli organy sądowe Islandii albo państwa trzeciego

zadecydowały o zakończeniu ścigania lub o niewszczynaniu takowego w odniesieniu do przestęp

stwa, które było przyczyną ścigania w państwie

wzywającym.

Artykuf 13 ustęp 1

Wymóg przekazywania wyciągów z rejestru skazanych i wszelkich informacji z nim związanych, w myśl

tego postanowienia, dotyczy jedynie akt sprawy karnej

osoby ściganej za przestępstwo w państwie wzywają

cym.

Oświadczenia

zawarte w liście Stałego Przedstawiciela Islandii, przekazanym przy składa

niu dokumentu ratyfikacyjnego (oryginał w języ

ku angielskim).

Artykuf 5 ustęp 1

Wniosek o przeszukanie lub zajęcie przedmiotów

będzie mógł być odrzucony, jeśli warunki wymienione

w artykule 5 ustęp 1 litery (a), (b) oraz (c) nie będą speł

nione.

Artykuf 7 ustęp 3

Wezwanie do stawiennictwa, dotyczące osoby ści

ganej, przebywającej na terytorium Islandii, powinno

być przekazane kompetentnym organom islandzkim

co najmniej na 50 dni przed datą ustaloną dla stawienia się.

Artykuf 15 ustęp 6

Oświadczenia i zastrzeżenia zawarte

mencie przystąpienia, złożonym w

Wezwanie do stawiennictwa, dotyczące osoby ści

ganej, przebywającej na terytorium Izraela, powinno

być przekazane jego organom nie później niż 40 dni

przed datą ustaloną dla stawiennictwa.

Oświadczenie złożone

w nocie werbalnej Ministra Spraw Zagranicznych Izraela z dnia

27 stycznia 1999 r., zarejestrowanej w Sekretariacie Generalnym w dniu 8 lutego 1999 r.

(oryginał w języku angielskim).

Artykuf 15 ustęp 6

Wszelkie wnioski i inne informacje, o jakich mowa

w Konwencji, powinny być przekazywane do Izraela na

następujący adres

Ministry of Justice, Directorate of Courts, Department of Legal Assistance to Foreign Countries, P.O.Box

34/42-91340 Jerusalem.

Artykuf 24

Dla celów Konwencji następujące organy będą

uważane w Państwie Izrael za organy sądowe

any competent court or tribunal (każdy właściwy

sąd lub trybunał),

the Attorney General of the State of Israel (Prokurator Generalny Państwa Izrael),

the State Attorney of the State of Israel (Adwokat

Państwa Izrael),

- the Director of the Department of International Affairs of the Ministry of Justice (Dyrektor Departamentu Spraw Międzynarodowych Ministerstwa

Sprawied liwości).

Wszystkie wnioski o udzielenie pomocy prawnej,

Zastrzeżenia

sporządzone w oparciu o Konwencję, adresowane do

Islandii, powinny być kierowane do jej Ministerstwa

Sprawiedliwości.

Artykuf 16

Artykuf 16 ustęp 2

Izrael będzie wymagał, by wnioskom i załączonym

dokumentom skierowanym do niego towarzyszyło

ich tłumaczenie na język hebrajski, angielski lub francuski.

Wnioskom i załączonym do nich dokumentom spoinnym języku niż islandzki, duński, an-

rządzonym w

4084-

W odniesieniu do artykufu 15 ustęp 6 Konwencji

Artykuf 22

Izrael nie przyjmuje zobowiązania automatycznego

powiadamiania o "późniejszych środkach", o jakich

mowa w art. 22, lecz nie będzie szczędził wysiłków

w tym kierunku.

LIECHTENSTEIN

Oświadczenia zawarte w dokumencie przystą

pienia złożonym w dniu 28 października

1969 r. (oryginał w języku francuskim).

Artykuf 5 ustęp 1

Rząd Księstwa Liechtenstein oświadcza, że Księ

stwo Liechtenstein uzależniać będzie wykonanie wniosku rekwizycyjnego, dotyczącego zastosowania jakiegokolwiek środka przymusu, od warunku wymienionego w artykule 5 ustęp 1 litera (a) Konwencji.

Republika Litwy zastrzega sobie prawo domagania

się, aby wnioski i dołączone do nich dokumenty były

skierowane do niej w języku litewskim lub aby im tona jeden z oficjalnych języków

Rady Europy; w przypadku ich braku Republika Litwy

będzie domagała się zwrotu wydatków poniesionych

na sporządzenie tłumaczeń.

warzyszyły przekłady

W odniesieniu do artykufu 24 Konwencji

Republika Litwy oświadcza, że dla celów Konwencji następujące organy będą uważane za organy sądo

we: Ministerstwo Sprawiedliwości Republiki Litwy,

Urząd Prokuratora Generalnego Republiki Litwy, sądy

Litwy, z wyjątkiem Sądu Konstytucyjnego.

LUKSEMBURG

Zastrzeżenia i oświadczenia zawarte w liście

Stałego Przedstawiciela przy Radzie Europy

Artykuf 16 ustęp 2

Księstwo Liechtenstein wymaga, by wnioski rekwizycyjne i załączone do nich dokumenty, kierowane do

organów Liechtensteinu, sporządzone w języku innym

niż niemiecki, z wyjątkiem wniosków o stawienie się

przed sądem, były uzupełnione tłumaczeniem na ten

język.

LITWA

Zastrzeżenia

i oświadczenia zawarte w dokumencie ratyfikacyjnym, złożonym w dniu

17 kwietnia 1997 r ~ (oryginał w języku angielskim).

z dnia 16 listopada 1976 r., przekazanym Sekretarzowi Generalnemu przy składaniu dokumentu ratyfikacyjnego w dniu 18 listopada

1976 r. (oryginał w języku francuskim).

Artykuł 2

Rząd Wielkiego Księstwa Luksemburga zastrzega

sobie możliwość nienadawania biegu wnioskowi o pomoc prawną

Republika Litwy zastrzega sobie prawo odmowy

wykonania wniosku, o ile on dotyczy

a) jeśli istnieją poważne powody, by sądzić, że odnosi się on do śledztwa wszczętego w celu ścigania,

karania lub dotknięcia w inny sposób osoby oskarżonej z powodu jej przekonań politycznych lub religijnych, narodowości, rasy lub przynależności do

grupy ludnościowej;

a) przestępstwa, które nie jest kwalifikowane jako

"crime" i które jako takie nie jest karalne zgodnie

z litewskim prawem;

b) w zakresie, w jakim wniosek odnosi się do ścigania

lub do postępowania, niezgodnych z zasadą non

bis in idem;

b) przestępstwa, w stosunku do którego wszczęto postępowanie karne w Republice Litwy lub w pań

stwie trzecim;

c) w zakresie, w jakim wniosek odnosi się do śledztwa

w sprawie czynów, z których powodu osoba oskarżona jest ścigana w Wielkim Księstwie Luksemburga.

W odniesieniu do artykufu 2 Konwencji

c) przestępstwa, w odniesieniu do którego organy są

dowe Republiki Litwy bądź zrezygnowały ze ściga

nia, bądź zaprzestały postępowania karnego.

W odniesieniu do artykufu 5 ustęp 1 Konwencji

Republika Litwy zastrzega sobie prawo wykonania

rekwizycji, dotyczącej przeszukania lub zajęcia własno

ści, w zależności od warunków wymienionych pod literami (a), (b) i (c) tego postanowienia.

W odniesieniu do artykufu 13 Konwencji

Republika Litwy oświadcza, że wyciągi i informacje

z rejestru skazanych będą przekazywane jedynie

w przypadku, gdy zapis dotyczy osoby, przeciwko której wdrożono postępowanie karne.

Artykuł 11

Rząd Wielkiego Księstwa Luksemburga nie udzieli

zgody na czasowe przekazanie, o jakim mowa w artykule 11, z wyjątkiem przypadku, gdy odnośna osoba

odbywa karę na jego terytorium, oraz jeśli względy

specjalne nie staną temu na przeszkodzie.

Artykuf 16

Rząd Wielkiego Księstwa Luksemburga będzie wymagał,

by wnioskom o udzielenie pomocy prawnej

oraz załączonym do nich dokumentom, które będą do

niego kierowane, towarzyszyło ich tłumaczenie na ję

zyk francuski , niemiecki bądź angielski.

4085-

Artykuł 22

Rząd Wielkiego Księstwa Luksemburga będzie informował o późniejszych środkach, o jakich mowa

w artykule 22, jedynie w zakresie, w jakim pozwoli na

to organizacja jego rejestru skazanych.

Artykuł 26

O. Kalpaka blvd 6,

Riga, LV-1801, Latvia;

Fax: 371.7.212231, Tel.: 371.7.320085;

- The Ministry of Justice (Ministerstwo Sprawiedliwości) - podczas procesu;

Brivibas blvd 36,

Riga, LV-1536, Latvia;

Fax: 371.7.285575, Tel.: 371.7.280437,

371.7.282607.

jące

Ze względu na specjalne uregulowania, obowiązu

w stosunkach między krajami Beneluksu, Rząd

Wielkiego Księstwa Luksemburga nie akceptuje artykułu 26 ustępy 1 i 3 w zakresie jego stosunków z Niderlandami i Belgią.

Stosownie do artykułu 16 ustęp 2 Konwencji, Republika Łotwy wymaga, aby wnioski i dołączone do nich

dokumenty przesłane były wraz z przekładem na język

angielski.

Rząd Wielkiego Księstwa Luksemburga zastrzega

sobie możliwość niestosowania się do tych postanowień w zakresie jego stosunków z innymi państwami

członkowskimi Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej.

Stosownie do artykułu 24 Konwencji, Republika Ło

twy określa, że dla celów Konwencji sądy, Urząd Prokuratora Generalnego oraz policja uważane będą za organy sądowe .

Oświadczenia

MALTA

Zastrzeżen i a

Artykuł 5

Rząd Wielkiego Księstwa Luksemburga oświadcza,

że wnioski rekwizycyjne dotyczące przeszukania lub zajęcia przedmiotów w Wielkim Księstwie Luksemburga

nie będą wykonywane, z wyjątkiem przypadków, gdy

odnosić się będą do zdarzeń, które, na mocy Europejskiej konwencji o ekstradycji, mogą prowadzić do ekstradycji, oraz pod warunkiem, że luksemburski sędzia

zezwoli na ich wykonanie zgodnie z prawem krajowym.

Artykuł 24

Rząd Wielkiego Księstwa Luksemburga oświadcza,

że w odniesieniu do Wielkiego Księstwa Luksemburga

przez pojęcie "organy sądowe" dla celów Konwencji

rozumieć należy: les membres du pouvoir judiciaire

charges de dire le droit (członków władz sądowych

upoważnionych do stosowania prawa), les juges d'instruction (sędziów śledczych) i les membres du Ministere public (prokuratorów).

ŁOTWA

Oświadczenia

zawarte w trzech notach werbalnych Ministra Spraw Zagranicznych z 2

czerwca 1997 r.

Stosownie do artykułu 15 ustęp 6 Konwencji, Republika Łotwy oświadcza, że wnioski o pomoc należy wysyłać poprzez

the Ministry of Interior (Ministerstwo Spraw Wewnętrznych) podczas poprzedzającego proces

śledztwa, do czasu sformułowania oskarżenia;

Raina blvd 6,

Riga, LV-1533, Latvia;

Fax: 371.2.223853, Tel.: 371.2.219263;

General Prosecutors Office (Urząd Prokuratora

Generalnego) - podczas poprzedzającego proces

śledztwa do czasu przedłożenia sprawy sądowi;

i oświ adczen ia, złożone przy

podpisywaniu w dniu 6 września 1993 r. i potwierdzone przy składaniu dokumentu ratyfikacyjnego w dniu 13 marca 1994 r. (oryginał

w języku angielskim).

Artykuł 2

Rząd Malty zastrzega sobie prawo odmowy udzielenia pomocy prawnej, jeśli osoba będąca przedmiotem wniosku o pomoc została skazana lub uniewinniona na Malcie za przestępstwo, wynikające z tego samego zdarzenia, które spowodowało wszczęcie postępo

wania przeciw tej osobie w Państwie wzywającym.

Artykuł 3

Rząd Malty zastrzega sobie prawo odmowy przesłuchiwania świadków lub niewystępowania o przeka-

zanie akt albo innych dokumentów w przypadkach,

gdy prawo Malty uznaje w tej mierze zwolnienie z przekazywania zeznań ze względu na przywilej, nieobligatoryjność lub inny wyjątek.

Artykuł 5 ustęp 1

Rząd Malty zastrzega sobie prawo niewykonywania wniosku rekwizycyjnego, dotyczącego przeszukania lub zajęcia przedmiotów, jeśli: a) przestępstwo bę

dące powodem wniosku rekwizycyjnego nie podlega

karze zarówno według prawa Strony wzywającej, jak

i prawa Malty lub b) jeśli wykonanie wniosku rekwizycyjnego nie jest zgodne z prawem Malty.

Artykuł 7 ustęp 3

Dla celów artykułu 7 ustęp 3 Rząd Malty wymaga,

aby wezwanie do stawiennictwa dotyczące osoby ści

ganej przebywającej na terytorium Malty było przekazane jego organom co najmniej na 50 dni przed datą

ustaloną dla stawienia się.

Artykuł 11

Rząd Malty nie może zapewnić wykonania wniosków dokonanych zgodnie z artykułem 11.

4086-

Artykuf 12

Poz. 855

sprawca przestępstwa nie ponosi odpowiedzialności karnej na skutek amnestii;

Rząd Malty rozważać będzie możliwość przyznania

immunitetu w myśl artykułu 12 jedynie w przypadku,

gdy specjalnie wystąpi o to osoba, która by z niego skorzystała, lub kompetentne organy państwa wzywające

go. Wniosek o immunitet nie zostanie uwzględniony,

jeśli Rząd Malty uzna, iż nie byłoby to w interesie publicznym.

Artykuf 15 ustęp 6

Rząd Malty oświadcza, że wszystkie wnioski do niego adresowane o udzielenie pomocy prawnej powinny

być kierowane do Attorney General (Prokuratora Generalnego).

Artykuf 16 ustęp 2

nie można powoływać się na odpowiedzialność

karną ze względu na przedawnienie przewidzia-

ne w ustawie;

po dokonaniu przestępstwa sprawca popadł

w stan trwałych zaburzeń umysłowych, wykluczających odpowiedzialność karną,

przeciw tej samej osobie za to samo przewinienie toczy się postępowanie karne;

istnieje wyrok wykonawczy albo decyzja wykonawcza sądu, zamykająca postępowanie przeciw tej samej osobie za to samo przewinienie.

2. Zgodnie z artykułem 5 ustęp 1 Konwencji Republi-

Rząd Malty oświadcza, że wnioskom i załączonym

dokumentom, adresowanym do niego, powinno towarzyszyć ich tłumaczenie na język angielski.

Artykuf 21

Rząd Malty zastrzega sobie prawo niestosowania

artykułu 21.

Artykuf 24

Zgodnie z artykułem 24, dla celów Konwencji Rząd

Malty uznaje za "organy sądowe"

Magistrates Courts (sądy pierwszej instancji),

the Juvenile Court (Sąd dla nieletnich),

the Criminal Court (Sąd karny),

the Court of Criminal Appeal (Sąd Karny Apelacyjny),

the Attorney General (Prokurator Generalny),

Deputy Attorney General (Zastępca Prokuratora

Generalnego),

Assistant to the Attorney General (Asystent Prokuratora Generalnego),

Senior Counsel for the Reublic (Rada Główna Republiki),

Magistrates (sędziowie).

ka Mołdowa oświadcza, iż zastrzega sobie prawo

wykonywania wniosków rekwizycyjnych,dotyczą

cych przeszukania lub zajęcia przedmiotów, jedynie w przypadkach wymienionych w artykule 5

ustęp 1 litery (a), (b) i (c) Konwencji.

3. Republika Mołdowa zastrzega sobie prawo do niewykonywania wniosków o udzielenie pomocy

prawnej przewidzianych w artykule 13 ustęp 2 Konwencji.

4. Zgodnie z artykułem 15 ustęp 6 Konwencji, Republika Mołdowa oświadcza, że wnioski o udzielenie

pomocy prawnej powinny być kierowane do Ministerstwa Sprawiedliwości lub do Urzędu Prokuratora Generalnego.

5. Zgodnie z artykułem 16 ustęp 2 Konwencji, Republika Mołdowa oświadcza, iż wymagać będzie, by

wnioski o udzielenie pomocy prawnej oraz załączo

ne dokumenty sporządzone były w języku mołdaw

skim lub jednym z oficjalnych języków Rady Europy albo by towarzyszyło im tłumaczenie na jeden

z tych języków.

6. Zgodnie z artykułem 24 Konwencji, Republika Moł

dowa oświadcza, że dla celów Europejskiej konwencji o pomocy prawnej w sprawach karnych za

organy sądowe Republiki Mołdowa uważa się

sąd pierwszej instancji (judecatoriile),

sądy (tribunalele),

MOtDOWA

Sąd Apelacyjny (Curtea de Apel),

i oświadczenia zawarte w dokumencie ratyfikacyjnym złożonym w dniu 4 lutego 1998 r. (oryginał w języku mołdawskim i francuskim).

Sąd Najwyższy (Curtea Suprema de Justitie),

Ministerstwo Sprawiedliwości (Ministerul Justitie),

1. Zgodnie z artykułem 2 Konwencji Republika Mołdo

Urząd Prokuratora Generalnego (Procuratura

Generale),

Zastrzeżenia

wa oświadcza, że będzie odmawiać pomocy prawnej w przypadkach, gdy

popełniony czyn nie stanowi przestępstwa

w myśl prawa Republiki Mołdowa;

- organy Prokuratora Generalnego Republiki Moł

dowa (organele procuraturii Republicii Moldova).

4087 -

NIDERLANDY

Oświadczenie

złożone

przy

podpisaniu

w dniu 21 stycznia 1965 r. (oryginałwjęzykufran

cuskim).

Poz. 855

stwa Niderlandów zastrzega sobie możliwość niestosowania się do tych postanowień w zakresie jego stosunków z innymi państwami członkowskimi Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej.

Oświadczenie

Zważywszy na równouprawnienie istniejące na

płaszczyźnie prawa publicznego między Niderlandami,

Surinamem i Antylami Niderlandzkimi, określenie "terytoria metropolii", użyte w artykule 25 ustęp 1 niniejszej Konwencji, traci swoje pierwotne znaczenie, jeśli

idzie o Królestwo Niderlandów, i będzie wobec tego,

w zakresie dotyczącym Królestwa, uważane za oznaczające "terytorium w Europie". Co się tyczy artykułu

25 ustęp 4 niniejszej Konwencji, należy wskazać, że począwszyod 1 października 1962 r. Rząd Królestwa Niderlandów już nie odpowiada za międzynarodowe sto-

sunki Gwinei Zachodniej.

zawarte w dokumencie ratyfikacyjnym, złożonym w dniu 14 lutego 1969 r.

(oryginał w języku francuskim).

Królestwo Niderlandów przyjmuje niniejszą

wencję jako obowiązującą Królestwo w Europie.

Kon-

Oświadczenia zawarte w liście Stałego Przedstawiciela Niderlandów z dnia 13 lutego

1969 r. przekazanym Sekretarzowi Generalnemu przy składaniu dokumentu ratyfikacyjnego w dniu 14 lutego 1969 r. (oryginał w języku

francuskim).

Zastrzeżenia, zawarte w dokumencie ratyfikacyjnym złożonym w dniu 14 lutego 1969 r.

A rtyku I 5

(oryginał w języku francuskim).

Rząd Królestwa Niderlandów oświadcza, że wnioski rekwizycyjne, dotyczące przeszukania lub zajęcia

przedmiotów w Niderlandach, nie będą wykonywane,

z wyjątkiem przypadków, gdy odnosić się będą do zdarzeń, które na mocy Europejskiej konwencji o ekstradycji mogą prowadzić do ekstradycji, oraz pod warunkiem, że niderlandzki sędzia zezwoli na ich wykonanie

zgodnie z prawem krajowym.

Artykul2

Rząd Królestwa Niderlandów zastrzega sobie moż

liwość nienadawania biegu wnioskowi o udzielenie po-

mocy prawnej

a) jeśli istnieją poważne powody, by sądzić, że odnosi się on do śledztwa wszczętego w celu ścigania,

karania lub dotknięcia w inny sposób osoby oskarżonej z powodu jej przekonań religijnych lub politycznych, narodowości, rasy lub przynależności do

grupy ludnościowej;

b) w zakresie, w jakim odnosi się on do ścigania lub

do postępowania niezgodnych z zasadą non bis in

idem;

c) w zakresie, w jakim odnosi się on do śledztwa

w sprawie czynów, z powodu których osoba oskarżona jest ścigana w Niderlandach.

Artykuł 11

Rząd Królestwa Niderlandów nie udzieli zgody na

czasowe przekazanie, o jakim mowa w artykule 11,

z wyjątkiem przypadku, gdy odnośna osoba odbywa

karę na jego terytorium oraz jeśli względy specjalne nie

staną temu na przeszkodzie.

Artykul22

Rząd Królestwa Niderlandów będzie informował

o późniejszych środkach, o jakich mowa w artykule 22,

jedynie w zakresie, w jakim pozwoli na to organizacja

jego rejestru skazanych.

Artykul26

Ze względu na specjalne uregulowania, obowiązu

w stosunkach między krajami Beneluksu, Rząd

Królestwa Niderlandów nie akceptuje artykułu 26

ustęp 1 oraz 3 w zakresie jego stosunków z Królestwem

Belgii i Wielkim Księstwem Luksemburga. Rząd Króle-

jące

Artykul24

Rząd Królestwa Niderlandów oświadcza, że w odniesieniu do Niderlandów przez pojęcie organy sądo

we dla celów Konwencji rozumieć należy les membres

du pouvoir judiciaire charges de dire le droit (członków

władz sądowych upoważnionych do stosowania prawa), les juges d'instruction (sędziów śledczych) i les

membres du Ministere public (prokuratorów).

Artykul25 ustęp 4

W razie gdyby Rząd Królestwa Niderlandów wydał

oświadczenie, w myśl którego stosowanie Konwencji

zostałoby rozszerzone na Surinam i/lub na Antyle Niderlandzkie, może on uzupełnić to oświadczenie uwarunkowaniami uwzględniającymi lokalne potrzeby,

a mianowicie może oświadczyć, że Konwencja może

ulec wypowiedzeniu oddzielnie dla każdego z tych krajów.

Oświadczenie zawarte w liście Stałego Przedstawiciela Niderlandów z dnia 20 lutego

1986 r., zarejestrowanym w Sekretariacie Generalnym w dniu 21 lutego 1986 r. (oryginał

w języku angielskim).

W nawiązaniu do pisma Stałego Przedstawiciela

Niderlandów nr 1799 z dnia 24 grudnia 1985 r. mam zaszczyt poinformować Pana, jako depozytariusza traktatów wymienionych w załączeniu, że traktaty wymienione w załączeniu, których Królestwo Niderlandów jest

stroną (w imieniu Królestwa w Europie), będą miały zastosowanie także do Aruby począwszy od dnia 1 stycznia 1986 r.

4088-

Wykaz traktatów

30. Europejska konwencja o pomocy prawnej

w sprawach karnych (1959 r.)

Biorąc pod uwagę, że zmiany zachodzące od dnia

1 stycznia 1986 r. dotyczą jedynie modyfikacji wewnętrznych stosunków konstytucyjnych w łonie Królestwa Niderlandów, oraz zważywszy, że Królestwo, jako

takie, pozostaje podmiotem prawa międzynarodowe

go, z którym zawierane są traktaty, wspomniane zmiany nie będą miały wpływu w zakresie prawa międzyna

rodowego dla umów zawartych przez Królestwo, a które mają zastosowanie do tej pory do Antyli Niderlandzkich, z Arubą włącznie. Umowy te pozostaną w mocy

dla Aruby w jej nowym charakterze kraju wewnątrz

Królestwa. Dlatego, co się tyczy Królestwa Niderlandów, umowy będą miały zastosowanie, począwszy od

dnia 1 stycznia 1986 r., do Antyli Niderlandzkich (bez

Aruby) oraz do Aruby.

Oświadczenie zawarte w

nocie werbalnej StaPrzedstawiciela Niderlandów z dnia

21 lipca 1993 r. i zarejestrowanej w Sekretariacie Generalnym tego samego dnia (oryginał

w języku angielskim).

łego

Stałe

Przedstawicielstwo Królestwa Niderlandów

jego kraju, w myśl artykułu 25

ustęp 4 Europejskiej konwencji o pomocy prawnej

w sprawach karnych z dnia 20 kwietnia 1959 r., rozcią

ga stosowanie Konwencji na Antyle Niderlandzkie oraz

że oświadczenia i zastrzeżenia dokonane przez Królestwo Niderlandów zachowują swoją ważność także dla

Antyli Niderlandzkich, przy czym Rząd Królestwa Niderlandów

Artykuf 7

Wszelkie prośby o przekazanie wezwania do stawiennictwa dotyczące osoby ściganej, przebywającej

na terytorium Republiki Federalnej Niemiec, będą

w zasadzie wykonywane w przypadku, gdy dotrą do organów niemieckich najpóźniej na miesiąc przed datą

ustaloną dla stawienia się tej osoby.

Artykuf 11

Przekazanie świadka spotka się z odmową we

wszystkich przypadkach wymienionych w ustępie 1

akapit drugi.

Artykuf 16

Jeśli wniosek o pomoc prawną oraz załączone doń

dokumenty nie są sporządzone w języku niemieckim,

powinny mieć dołączone tłumaczenie wniosku i załącz

ników na język niemiecki lub na jeden z oficjalnych ję

zyków Rady Europy.

Artykuf 24

Dla celów niniejszej Konwencji organami sądowy

misą

oświadcza, że Rząd

oświadcza, iż w odniesieniu do artykułu 16 bę

dzie wymagał, aby wnioskom o udzielenie pomocy prawnej dotyczącym Antyli Niderlandzkich i Aruby towarzyszyło tłumaczenie na język

angielski;

może

do artykułu 25 ustęp 4, Konwencja

podlegać oddzielnemu wypowiedzeniu

w stosunku do Antyli Niderlandzkich i Aruby.

NIEMCY

Oświadczenia

i zastrzeżenia, złożone przez

Przedstawiciela Republiki Federalnej

Niemiec przy składaniu dokumentu ratyfikacyjnego w dniu 2 października 1976 r. (oryginał

w języku angielskim).

der Bundesgerichtshof (Federalny Trybunał Spra-

der Generalbundesanwalt bei dem Bundesgerichtshof (Federalny Prokurator Generalny przy

Trybunale Sprawiedliwości), Karlsruhe;

das Justizministerium Baden-WOrttemberg (Ministerstwo Sprawiedliwości Badenii-Wirtembergii),

Stuttgart;

das Bayerische Staatsministerium der Justiz (Bawarskie Ministerstwo Sprawiedliwości), MOnchen;

der Senator fUr Justiz (Senator ds. Sprawiedliwości), Berlin;

- der Senator fUr Rechtspflege und Strafvollzug (Senator ds. Sprawiedliwości i Więziennictwa), Bremen

- die Justizbehorde der Freien und Hansestadt Hamburg (Wydział Sprawiedliwości wolnego miasta

hanzeatyckiego Hamburg), Hamburg;

der Hessische Minister der Justiz (Minister Sprawiedliwości Hesji), Wiesbaden;

Stałego

- der Niedersachsische Minister der Justiz (Minister

Sprawiedliwości Dolnej Saksonii), Hannover;

der Justizminister des Landes Nordrhein-Westfalen (Minister Sprawiedliwości Północnej Nadrenii-Westfalii), DOsseldorf;

das Ministerium der Justiz des Landes Rheinland-Pfalz (Ministerstwo Sprawiedliwości Nadrenii-Palatynatu), Mainz;

der Minister fOr Rechtspflege des Saarlandes (Minister Sprawiedliwości Saary), SaarbrOcken;

Artykuf 5

Zgoda na przeszukanie i zajęcie przedmiotów bę

dzie udzielona jedynie w przypadku, gdy warunki wymienione w artykule 5 ustęp 1 litery (a) oraz (c) Europejskiej konwencji o pomocy prawnej w sprawach karnych będą spełnione.

der Bundesminister der Justiz (Federalny Minister

Sprawiedliwości), Bonn-Bad Godesberg;

wiedliwości), Karlsruhe;

oświadcza, iż zgodnie ze swoim stanowiskiem

odnośnie

4089-

der Justizminister des Landes Schleswig-Holstein

(Minister Sprawiedliwości Szlezwika-Holsztynu)

Kiel;

das Bayerische Oberste Landesgericht (Bawarski

Sąd Najwyższy), Munchen;

- die Oberlandesgerichte (wyższe sądy regionalne);

- die Landesgerichte (sądy regionalne);

die Amtsgerichte (sądy lokalne);

die Staatsanwaltschaft bei dem Bayerischen Obersten Landesgericht (Dyrekcja Ścigania przy Bawarskim Sądzie Najwyższym), Munchen;

die Staatsanwaltschaften bei den Oberlandesgerichten (Dyrekcje Ścigania przy wyższych sądach

regionalnych);

die Zentrale Stelle der Landesjustizverwaltungen

zur Aufklarung nationalsozialistischer Verbrechen

(Centralne Biuro krajowych władz sprawiedliwości

dla ścigania zbrodni narodowo-socjalistycznych),

Ludwigsburg.

Poz. 855

Artykuf 2

Udzielenie pomocy prawnej będzie mogło być odmówione

a) jeśli osoba oskarżona jest przedmiotem ścigania,

wszczętego przez prokuratora Norwegii lub przez

organy sądowe państwa trzeciego, za przestęp

stwo lub przestępstwa karne, które były powodem

ścigania w państwie wzywającym;

albo

b) jeśli osoba oskarżona została skazana lub uniewinniona wyrokiem prawomocnym sądu norweskiego

lub organów sądowych państwa trzeciego za przestępstwo lub przestępstwa karne, będące powodem ścigania w państwie wzywającym, albo jeśli

norweski prokurator lub organy sądowe państwa

trzeciego zadecydowały o niewszczynaniu ścigania

lub o zakończeniu ścigania wyżej wymienionego

lub wymienionych przestępstw.

Artykuf 25

Artykuf 7 ustęp 1

Europejska konwencja o pomocy prawnej w sprawach karnych z 20 kwietnia 1959 r. będzie miała zastosowanie także do Land Berlin ze skutkiem począwszy

od daty, w której wejdzie ona w życie dla Republiki Federalnej Niemiec.

Można zawsze odmówić wykonania wniosku o doręczenie dokumentów procesowych i tym podobnych

w formie innej niż zwykłe doręczenie adresatowi dane-

go dokumentu.

Artykuf 11 ustęp 2

Oświadczenie zawarte w liście Stałego Przedstawiciela Niemiec z dnia 2 grudnia 1993 r.,

zarejestrowanym w Sekretariacie Generalnym w dniu 3 grudnia 1993 r. (oryginał w języku

angielskim).

wienia.

Po oświadczeniu odnoszącym się do artykułu 24

należy dodać następujące organy sądowe dla celów

Rząd norweski oświadcza ponadto, co następuje

Konwencji

- das Ministerium der Justiz des Landes Brandenburg (Ministerstwo Sprawiedliwości Brandenburgii), Postdam;

- der Minister fUr Justiz, Bundes- und Europaangelegenheiten des Landes Mecklenburg-Vorpommern

(Minister Sprawiedliwości, Spraw Federalnych

i Europejskich Meklemburgii i Pomorza Zachodniego), Schwerin;

- das Sachsische Staatsministerum der Justiz (Ministerstwo Sprawiedliwości Saksonii), Dresden;

- das Ministerium der Justiz des Landes Sachsen-Anhalt (Ministerstwo Sprawiedliwości Sachsen-Anhalt), Magdeburg;

- das Thuringer Ministerium fUr Justiz, Bundes- und

Europaangelegenheiten (Ministerstwo Sprawiedliwości, Spraw Federalnych i Europejskich Turyngii),

Erfurt.

Artykuf 5 ustęp 1

NORWEGIA

Zastrzeżenia

i oświadczenia, złożone przy

podpisaniu Konwencji w dniu 21 kwietnia

1961 r., potwierdzone przy składaniu doku mentu ratyfikacyjnego w dniu 14 marca

1962 r. (oryginał w języku angielskim).

Zgłasza się zastrzeżenie do tego całego postano-

Oświadczenia

Wniosek o przeszukanie lub zajęcie przedmiotów

może podlegać odmowie, jeśli warunki wymienione

w artykule 5 ustęp 1 litery (a), (b) oraz (c) nie będą speł

nione.

Artykuf 7 ustęp 3

Wezwanie do stawiennictwa, dotyczące osoby ści

ganej przebywającej w Norwegii, powinno być przekazane kompetentnym organom norweskim co najmniej

30 dni przed datą ustaloną dla stawienia się tej osoby

przed sądem.

Artykuf 16 ustęp 2

Wnioskom i załączonym dokumentom nie sporzą

dzonym w języku norweskim, duńskim, angielskim lub

szwedzkim powinno towarzyszyć ich tłumaczenie na

język norweski. W przeciwnym razie zastrzega się prawo dokonania ich tłumaczenia na język norweski na

koszt państwa wzywającego.

Artykuf 24

Dla celów niniejszej Konwencji określenie "organy

Norwegii: the courts (sądy) i the

sądowe" oznacza w

4090-

Office of the Public Prosecutor, including Chiefs of Police (Urząd Prokuratora, włączając Szefów Policji).

czego te zastrzeżenia i oświadczenia nie zostały zamieszczone w odpowiednim wykazie zastrzeżeń

i oświadczeń.

Artykut 26

Protokół o wzajemnej

pomocy prawnej z dnia 26

czerwca 1957 r., zawarty między

i Szwecją, pozostaje w mocy.

Norwegią,

Danią

PORTUGALIA

Oświadczenia złożone w załączonym liście

Stałego Przedstawiciela Portugalii z dnia 3

kwietnia 1997 r., zarejestrowanym w Sekretariacie Generalnym w dniu 4 kwietnia 1997 r.

(oryginał w języku francuskim)

a) Portugalia oświadcza, że uzależnia wykonywanie

wniosków rekwizycyjnych dotyczących przeszukania lub zajęcia przedmiotów od spełnienia warunków wymienionych w artykule 5 ustęp 1litery (a) i (c);

b) Portugalia oświadcza, iż wymagać będzie, by wnioskom o udzielenie pomocy prawnej oraz dokumentom załączonym towarzyszyło tłumaczenie na ję

zyk portugalski lub francuski;

c) zgodnie z artykułem 7 ustęp 3 Portugalia oświad

cza, że wezwanie do stawiennictwa, mające być

przekazane osobie ściganej przebywającej na terytorium Portugalii, powinno być przesłane kompetentnym organom co najmniej 50 dni przed datą

ustaloną dla stawienia się danej osoby;

d) zgodnie z artykułem 24 Portugalia oświadcza, że

dla celów niniejszej Konwencji za organ sądowy

będzie uważany "Ie Ministere Public" (prokurator

publiczny).

Treść listu

W odniesieniu do Konwencji mam zaszczyt poinformować, co następuje

1. W dniu 14 lipca 1994 r. w Dzienniku Ustaw Republiki Portugalii zostały ogłoszone Rezolucja Zgromadzenia nr 39 oraz Dekret Prezydenta Republiki nr

56, które zatwierdziły i zarządziły ratyfikację niniejszej Konwencji (kopie tych aktów przesyłam w załączeniu).

2. W dniu 27 września 1994 r. dokument ratyfikacyjny,

którego kopię przesyłam w załączeniu, został złożo

ny Sekretarzowi Generalnemu Rady Europy. Konwencja weszła w życie w stosunku do Portugalii

w dniu 26 grudnia 1994 r.

3. Jak wynika z opublikowanych Dekretu Prezydenta

Republiki i Rezolucji Zgromadzenia, zobowiązują

one do złożenia zastrzeżeń i oświadczeń w odniesieniu do artykułu 5 ustęp 1 litery (a) i (c), artykułu

7 ustęp 3 oraz artykułu 24 niniejszej Konwencji.

Jednakże przez przeoczenie dokument ratyfikacyjny pominął te zastrzeżenia i oświadczenia, co wyjaśnia, dlaczego powyższa notyfikacja nie została

przekazana Stronom Konwencji i, oczywiście, dla-

W związku z powyższym Portugalia prosi o pilne

powiadomienie Stron Konwencji o wyżej wymienionych zastrzeżeniach i oświadczeniach.

Niniejsze oznacza, że przyszłe wnioski o pomoc

prawną i współpracę kierowane do właściwych portugalskich organów sądowych muszą uwzględniać wyżej

wymienione zastrzeżenia i oświadczenia.

SŁOWACJA

Zastrzeżenie zawarte w nocie werbalnej Stałego Przedstawiciela Federacyjnej Republiki

Czech i Słowacji z dnia 13 lutego 1992 r.,

przekazanej Sekretarzowi Generalnemu przy

podpisywaniu w dniu 13 lutego 1992 r., potwierdzone w dokumencie ratyfikacyjnym,

złożonym w dniu 15 kwietnia 1992 r., oraz

w nocie werbalnej Stałego Przedstawiciela

Federacyjnej Republiki Czech i Słowacji

z dnia 15 kwietnia 1992 r., złożonej Sekretarzowi Generalnemu przy składaniu dokumentu ratyfikacyjnego, i potwierdzone w liście

Ministra Spraw Zagranicznych Republiki Sło

wackiej z dnia 28 kwietnia 1994 r. (oryginałwję

zyku angielskim).

W myśl artykułu 5 ustęp 1 litera (a) oraz artykułu 5

ustęp 1 litera (c) wykonanie wniosków rekwizycyjnych,

dotyczących przeszukania lub zajęcia przedmiotów,

podlegać będzie warunkowi, aby przestępstwo leżące

u podstaw wniosku rekwizycyjnego podlegało karze

zarówno w myśl prawa Strony wzywającej, jak i prawa

Federacyjnej Republiki Czech i Słowacji oraz aby wykonanie wniosku rekwizycyjnego było zgodne z prawem

Federacyjnej Republiki Czech i Słowacji.

Oświadczenie zawarte w nocie werbalnej Stałego Przedstawiciela Federacyjnej Republiki

Czech i Słowacji z dnia 13 lutego 1992 r.,

przekazanej Sekretarzowi Generalnemu przy

podpisywaniu w dniu 13 lutego 1992 r., potwierdzone w nocie werbalnej Stałego Przedstawiciela

Federacyjnej

Republiki

Czech

i Słowacji z dnia 15 kwietnia 1992 r., złożonej

Sekretarzowi Generalnemu przy składaniu

dokumentu ratyfikacyjnego w dniu 15 kwietnia 1992 r., oraz potwierdzone w liście Ministra Spraw Zagranicznych Republiki Słowac

kiej z dnia 6 kwietnia 1992 r., zarejestrowanym w Sekretariacie Generalnym w dniu 28

kwietnia 1992 r. (oryginał w języku angielskim).

W myśl artykułu 15 ustęp 6 Europejskiej Konwencji

o pomocy prawnej w sprawach karnych wnioski rekwizycyjne, odnoszące się do sprawy karnej, powinny być

kierowane do Prokuratury Generalnej Federacyjnej Republiki Czech i Słowacji, przed skierowaniem sprawy

do sądu, oraz do Ministerstwa Sprawiedliwości Republiki Czeskiej lub do Ministerstwa Sprawiedliwości Republiki Słowackiej, po skierowaniu sprawy do sądu.

Zgodnie z Europejską konwencją o pomocy prawnej w sprawach karnych wezwanie do stawiennictwa,

skierowane do osoby oskarżonej, przebywającej na terytorium Federacyjnej Republiki Czech i Słowacji, powinno być przekazane odnośnym organom Federacyjnej Republiki Czech i Słowacji co najmniej na 30 dni

przed datą ustaloną dla stawienia się.

Organami sądowymi odpowiedzialnymi za wprowadzenie w życie Europejskiej konwencji o pomocy

prawnej w sprawach karnych są: the General Prosecution of the Czech and Slovak Federal Republic (Prokuratura Generalna Federacyjnej Republiki Czech i Sło

wacji), the Ministry of Justice of the Czech Republic

(Ministerstwo Sprawiedliwości Republiki Czeskiej)

i the Ministry of Justice of the Slovak Republic (Ministerstwo Sprawiedliwości Republiki Słowackiej).

SZWAJCARIA

Oświadczenia

i zastrzeżenia, zawarte w dokumencie ratyfikacyjnym, złożonym w dniu

20 g ru d n i a 1966 r. (oryginał w języku francuskim).

Artykuł 1

Szwajcarska Rada Federalna oświadcza, że nastę

pujące organy powinny być uważane za szwajcarskie

organy sądowe dla celów Konwencji

les tribunaux, leurs cours, chambres ou sections

(sądy, ich zespoły orzekające, izby lub wydziały);

le Ministere public de la Confederation (Prokuratura Konfederacji);

la division de police du departement federal de justice et police (wydział policji w federalnym departamencie sprawiedliwości i policji);

organy, upoważnione prawem kantonalnym do

wszczynania dochodzeń w sprawach karnych lub

do wydawania nakazów represyjnych albo do podejmowania decyzji w postępowaniu związanym

ze sprawą karną. W związku z różnicami, występu

jącymi odnośnie do funkcji sprawowanych przez te

organy w poszczególnych kantonach w zakresie

ich właściwości zgodnie z artykułem 15 Konwencji,

kompetentny organ potwierdzi wyraźnie każdora

zowo, gdy zajdzie taka potrzeba, przy przekazywaniu wniosku o pomoc prawną, że jest organem są

dowym w rozumieniu Konwencji.

Artykuł 2

a) Szwajcaria zastrzega sobie również prawo odmawiania pomocy prawnej, jeśli czyn będący powodem wniosku jest w Szwajcarii przedmiotem postępowania karnego wobec tej samej osoby oskarżonej lub jeśli zapadł w Szwajcarii wyrok, co do

meritum, w odniesieniu do czynu i winy zainteresowanego;

b) Szwajcaria zastrzega sobie prawo nieudzielania

pomocy prawnej na podstawie Konwencji, chyba

że pod bezwzględnym warunkiem, iż wyniki do-

Poz. 855

chodzeń prowadzonych w Szwajcarii oraz informacje zawarte w przekazanych dokumentach lub aktach będą wykorzystane wyłącznie do postępowa

nia śledczego i sądowego, dotyczącego przestępstw, z powodu których pomoc prawna jest

udzielana;

c) Państwo wzywające może wykorzystać wyniki dochodzeń prowadzonych w Szwajcarii oraz informacje zawarte w przekazanych dokumentach lub aktach, niezależnie od warunków wymienionych

w literze (b), wówczas gdy z ustaleń wynika, że dokonane zostało inne przestępstwo, które może stanowić podstawę do udzielenia przez Szwajcarię

pomocy prawnej lub gdy postępowanie karne

w państwie wzywającym dotyczy innej osoby, która uczestniczyła w dokonaniu przestępstwa.

Artykuł 5 ustęp 1

Szwajcarska Rada Federalna oświadcza, że Szwajcaria uzależniać będzie wykonanie każdego wniosku

rekwizycyjnego, wymagającego zastosowania jakiegokolwiek środka przymusu, od warunku przewidzianego

w artykule 5 ustęp 1 litera (a) Konwencji.

Artykuł 7 ustęp 3

Szwajcaria wymaga, by wszelki wniosek o przekazanie wezwania do stawiennictwa osobie oskarżonej

przebywającej w Szwajcarii został dostarczony kompetentnym organom szwajcarskim w myśl artykułu 15

ustęp 4 nie później niż 30 dni przed datą ustaloną dla

stawiennictwa.

Artykuł 11 ustęp 3

Artykuf 13 ustęp 1

Artykuf 15 ustępy 1 i 3

Szwajcarska Rada Federalna oświadcza, że w rozumieniu tych postanowień kompetentnymi organami

w Szwajcarii są

1. la division de police du departement federal de justice et police a Berne (wydział policji federalnego

departamentu sprawiedliwości i policji w Bernie)

a) dla wydania nakazu aresztowania osób zatrzymanych, które zostały przekazane władzom

szwajcarskim na mocy artykułu 11 ustępy 1 i 2

Konwencji;

b) dla przyjęcia lub przekazania wszelkich wniosków o pomoc prawną, pochodzących z zagran:cy lub ze Szwajcarii, których przekazanie Konwencja przewiduje w artykule 15 poprzez Ministerstwo Sprawiedliwości strony wzywającej do

Ministerstwa Sprawiedliwości strony wezwanej;

2. le bureau central suisse de police Berne (centralne szwajcarskie biuro policji w Bernie) dla przekazania i przyjęcia wniosków w sprawie udostępnie

nia wyciągów z rejestru skazanych, w myśl artykułu 15 ustęp 3 zdanie pierwsze.

4092-

Poz. 855

(zastrzeżenie brzmiało

Artykuf 12 ustęp 3

"Szwecja nie udziela pomocy

prawnej przewidzianej w tym artykule").

Szwajcarska Rada Federalna oświadcza, że zdaniem władz szwajcarskich warunek określony w artykule 12 ustęp 3 Konwencji dla wygaśnięcia immunitetu jest spełniany - odmiennie niż w artykule 14 Europejskiej konwencji o ekstradycji - jedynie w przypadku, gdy świadkowi, biegłemu lub oskarż,onemu będą

cemu na wolności nie staną na przeszkodzie żadne

utrudnienia natury prawnej lub praktycznej dla swobodnego opuszczenia terytorium państwa wzywające

go.

Artykuf 13 ustęp 2

Zakładając, że każdy może otrzymać wyciągi z wła

snego zapisu w rejestrze skazanych, Szwajcaria zastrzega sobie prawo uwzględniania wniosków, przedstawionych w myśl artykułu 13 ustęp 2, jedynie wówczas, gdy konieczność uzyskania takiego wyciągu drogą oficjalną zostanie należycie uzasadniona.

Artykuf 16 ustęp 2

Szwajcaria wymaga, by wszelkim wnioskom o pomoc prawną wraz z załączonymi dokumentami kierowanym do jej organów, z wyjątkiem wniosków o przekazanie wezwania do stawiennictwa, towarzyszyło ich

tłumaczenie na język francuski, niemiecki lub włoski,

o ile nie zostały sporządzone w jednym z tych języ

ków.

Artykuf 5

Szwecja wycofuje swoje generalne zastrzeżenie do ar5 Europejskiej konwencji o pomocy prawnej

w sprawach karnych i jest gotowa, w zakresie wskazanym

poniżej, udzielać pomocy przewidzianej w tym artykule.

tykułu

W przypadku gdy jakaś osoba jest podejrzana,

oskarżona lub skazana na skutek przestępstwa popeł

nionego w jednym z Umawiających się Państw i podlega karze na mocy prawa karnego tego państwa,

wszelkie przedmioty, akta i dokumenty, znajdujące się

w Szwecji, mogą podlegać zajęciu i przekazaniu do tego państwa, gdy istnieją rozsądne powody, by sądzić,

że przedmioty te, akta lub dokumenty mogą mieć znaczenie dla śledztwa związanego z przestępstwem albo

że ktokolwiek mógłby zostać ich pozbawiony na skutek

tegoż przestępstwa w celu poszukiwania przedmiotów,

w stosunku do których decyzja o zajęciu została podję

ta i można dokonać rewizji mieszkania.

Przy wykonywaniu wniosków rekwizycyjnych, doprzedmiotów lub rewizji, Szwecja

tyczących zajęcia

wymagać będzie

a) by przestępstwo, będące powodem wniosku rekwizycyjnego, dawało podstawy do ekstradycji w myśl

prawa szwedzkiego;

b) by wykonanie wniosku rekwizycyjnego było zgodne z prawem szwedzkim.

SZWECJA

Należy wspomnieć w tym kontekście o zastrzeże

niach, jakie Szwecja zgłosiła do art. 2 Konwencji.

i oświadczenia, zawarte w dokumencie ratyfikacyjnym, złożonym w dniu 1 lutego 1968 r. (oryginał w języku francuskim).

zawierać nazwisko, obywatelstwo i miejsce zamieszka-

Zastrzeżenia

Artykuf 2

Pomoc prawna będzie mogła być odmówiona

a) jeśli przestępstwo, będące powodem wniosku, nie

podlega karze według prawa szwedzkiego;

b) jeśli przestępstwo takie jest przedmiotem śledztwa

wszczętego w Szwecji lub w państwie trzecim;

c) jeśli osobie oskarżonej w państwie wzywającym został bądź w Szwecji, bądź w państwie trzecim wytoczony proces sądowy lub jeśli została ona ostatecznie skazana lub uniewinniona;

d) jeśli kompetentne organy w Szwecji lub w państwie

trzecim zadecydowały o zaniechaniu śledztwa lub

ścigania albo o niewszczynaniu dochodzenia lub

ścigania w sprawie danego przestępstwa;

e) jeśli nastąpiło przedawnienie ścigania lub wykonania kary na mocy prawa szwedzkiego.

Wniosek o udzielenie pomocy prawnej powinien

nia zainteresowanego, poszukiwane przedmioty, charakter przestępstwa, czas i miejsce jego popełnienia,

a także odnośne przepisy prawne obowiązujące w pań

stwie wzywającym. Tekst tychże przepisów powinien

być załączony do wniosku.

Jeśli wyrok został wydany w państwie wzywającym,

kopia tego wyroku powinna być załączona do wniosku.

W przeciwnym razie należy dostarczyć szczegółowych

informacji na temat okoliczności mogących wesprzeć

podejrzenie lub oskarżenie, a także, w określonych przypadkach, przekazać pozew w sprawie cywilnej.

Organy szwedzkie będą mogły, w razie konieczności, zażądać uzupełnienia informacji od państwa wzywającego.

Artykuf 7 ustęp 3

Wezwanie do stawiennictwa dotyczące osoby ści

ganej przebywającej w Szwecji powinno być przekazane organom szwedzkim co najmniej 30 dni przed datą

ustaloną dla stawiennictwa.

Artykuf 10 ustęp 3

Oświadczenie,

złożone

w liście Ministra

Spraw Zagranicznych Szwecji z dnia 16 stycznia 1976 r.

Postanowienie to nie będzie miało zastosowania

do świadka lub biegłego, wezwanego do stawiennictwa jedynie przez osobę, której dotyczy postępowanie.

4093-

Artykuf 13 ustęp 1

Wyciągi z rejestru skazanych lub dane znajdujące

się w nim będą mogły być przekazane jedynie odnośnie do osoby oskarżonej lub postawionej przed są

dem.

Artykuf 13 ustęp 2

Pomoc prawna przewidziana w tym artykule nie bę

dzie mogła być udzielona w Szwecji.

Artykuf 15 ustęp 6

Wnioski o pomoc prawną na mocy niniejszej Konwencji, kierowane do Szwecji, powinny być składane

drogą dyplomatyczną. W przypadkach nagłych wnioski takie mogą być kierowane bezpośrednio do Departamentu Spraw Prawnych Królewskiego Ministerstwa

Spraw Zagranicznych. Wnioski wychodzące ze Szwecji

będą przekazywane przez szwedzkie placówki dyplomatyczne lub urzędy konsularne.

Artykuf 15 ustęp 7

Protokół z dnia 26 czerwca 1957 r. dotyczący pomocy prawnej między Szwecją, Danią i Norwegią pozostaje w mocy.

Artykuf 16

Nadanie biegu składanym wnioskom nie będzie

mogło dojść do skutku, jeśli przesłane dokumenty nie

będą przetłumaczone na język szwedzki.

Artykuf 16 ustęp 2

Wnioskom i załączonym do nich dokumentom,

o których mowa wart. 3 i 21, powinny towarzyszyć tłu

maczenia na język szwedzki, duński lub norweski.

Artykuf 20

Stosuje się w tym przypadku zastrzeżenie zgłoszo

ne do artykułu 15 ustęp 7.

Poz. 855

dziowie śledczy) i les agents du Ministare public

pras les tribunaux (urzędnicy prokuratorscy przy są

dach).

Oświadczenie, złożone w liście Ministerstwa

Spraw Zagranicznych z dnia 28 kwietnia

1992 r., zarejestrowanym w Sekretariacie Generalnym w dniu 11 maja 1992 r. (oryginałwję

zyku angielskim).

Szwecja wycofuje swoje generalne zastrzeżenie

dotyczące artykułu 11 Europejskiej konwencji o pomocy prawnej w sprawach karnych. Jeśli wnioski zgłasza

ne będą na podstawie artykułu 11, Szwecja wymagać

będzie, zgodnie z jej zastrzeżeniem zgłoszonym wobec

artykułu 2, by przestępstwo, będące powodem wniosku, stanowiło przestępstwo w myśl prawa szwedzkiego. Pozostałe zastrzeżenia zgłoszone przez Szwecję odnośnie do artykułu 2 nie będą stosowane, jeśli wnioski

będą składane zgodnie z artykułem 11. Tak więc Szwecja jest gotowa udzielać pomocy prawnej, o której mowa w artykule 11, w zakresie niżej wskazanym.

Jeśli wniosek został złożony przez obce państwo,

osoba zatrzymana w Szwecji może być przekazana

państwu wzywającemu dla przesłuchania lub konfrontacji związanych z dochodzeniem przygotowawczym

lub procesem, o ile przesłuchanie lub konfrontacja dotyczą spraw innych, aniżeli przestępstwa popełnio

nego przez osobę zatrzymaną. Wniosek taki rozpatrywany jest przez Rząd.

Wniosek o przekazanie będzie oddalony, jeśli osoba zatrzymana nie wyrazi na nie zgody. Wniosek może

także być odrzucony, jeśli

1) przekazanie może oznaczać przedłużenie okresu

pozbawienia wolności zatrzymanego,

2) obecność osoby zatrzymanej jest konieczna dla toczącego się w Szwecji postępowania karnego,

3) czyn podany we wniosku nie stanowi przestępstwa

według prawa szwedzkiego lub jeśli przestępstwo

jest przestępstwem politycznym lub wojskowym,

Artykuf 21 ustęp 1

4) inne ważne względy przemawiają przeciwko przekazaniu osoby zatrzymanej.

Wn ioski o wszczęcie ścigania powinny być przekazywane drogą dyplomatyczną.

nośnie do

Artykuf 22

Szwecja nie będzie informowała o środkach podejmowanych po skazaniu. Inne informacje szwedzkie bę

dą w gestii Ministerstwa Spraw Zagranicznych, do którego powinny być również kierowane takie informacje

pochodzące z zagranicy.

Wniosek powinien zawierać szczegółowe dane od1) nazwiska osoby zatrzymanej i miejsca jej zatrzymania,

2) przestępstwa karnego, a także czasu i miejsca jego

popełnienia,

3) przedmiotu przesłuchania lub konfrontacji oraz

Artykuf 24

4) okresu niezbędnego dla przebywania osoby zatrzymanej na terytorium państwa obcego.

Za organy sądowe, w celu stosowania artykułów 3,

4 i 6, uważane są: les tribunaux (sądy), les juges d'instruction (sędziowie śledczy) oraz w innych przypadkach: les tribunaux (sądy), les juges d'instruction (sę-

Minister Sprawiedliwości może zezwolić na tranzyt

przez Szwecję osoby zatrzymanej w państwie obcym,

przekazywanej do innego państwa dla przesłuchania

lub konfrontacji.

4094-

Jeśli idzie o drogę, w jakiej wniosek o przekazanie

lub tranzyt osoby zatrzymanej powinien być składany,

odsyła się do oświadczenia Szwecji odnoszącego się

do artykułu 15 ustęp 6 Konwencji.

TURCJA

Oświadczenia,

złożone

przy

podpisaniu

w dniu 23 października 1959 r. i potwierdzone

przy składaniu dokumentu ratyfikacyjnego

w dniu 24 czerwca 1969 r. (oryginałwjęzykufran

cuskim).

Artykuf 5

Poz. 855

40 dni przed ustaloną datą stawienia się danej osoby

przed sądem.

Artykuf 16 ustęp 2

Wnioski o udzielenie pomocy prawnej oraz załączo

ne dokumenty powinny być przekazywane Ukrainie

wraz z tłumaczeniem na język ukraiński lub jeden z oficjalnych języków Rady Europy, chyba że są sporządzo

ne w tych językach.

Artykuf 24

Dla celów Konwencji organami sądowymi Ukrainy

jurysdykcji ogólnej, prokuratorzy publiczni

wszystkich szczebli oraz organy śledcze.

są: sądy

Wykonanie wniosków rekwizycyjnych, dotyczą

cych przeszukania lub zajęcia przedmiotów, będzie

uzależnione od spełnienia warunków przewidzianych

w artykule 5 ustęp 1 litery (a), (b) i (c).

WĘGRY

Zastrzeżenia

i oświadczenia, zawarte w liście

Stałego Przedstawiciela Węgier, przekazanym

Sekretarzowi Generalnemu przy składaniu

Artykuf 7 ustęp 3

Wezwania do stawiennictwa, dotyczące osób ści

ganych przebywających na terytorium Republiki Tureckiej, powinny być przekazywane do właściwych organów tureckich co najmniej na 40 dni przed datą ustaloną dla stawiennictwa.

dokumentu ratyfikacyjnego w dniu 13 lipca

1993 r.

Zastrzeżenia

Artykuf 2

UKRAINA

Zastrzeżenia

i oświadczenia, zawarte w dokumencie ratyfikacyjnym, złożonym w dniu 11

marca 1998 r. (oryginał w języku angielskim i ukra-

Węgry zastrzegają sobie prawo udzielenia pomocy

jedynie w przypadkach wszczętego postępowania

w sprawie przestępstw, które również na mocy prawa

węgierskiego podlegają karze.

ińskim).

Artykuf 13 ustęp 1

Artykuf 2

Ukraina zastrzega sobie możliwość nienadania biegu wnioskowi o pomoc prawną

Wyciągi i informacje z rejestru skazanych będą

przekazywane jedynie w odniesieniu do osób oskarżo

nych lub postawionych przed sądem.

a) jeśli istnieją poważne powody, by sądzić, że odnosi się on do śledztwa w celu ścigania lub karania

osoby z powodu jej rasy, koloru skóry, przekonań

politycznych, religijnych, etnicznych, płci, pochodzenia społecznego, statusu społecznego, miejsca

zamieszkania, języka lub innych;

Artykuf 13 ustęp 2

b) jeśli wykonanie wniosku byłoby niezgodne z zasadą non bis in idem (nie można karać dwukrotnie za

to samo przestępstwo);

Artykuf 5 ustęp 1

c) wniosek dotyczy przestępstwa, które jest przedmiotem śledztwa i postępowania sądowego na Ukrainie.

Artykuf 5 ustęp 1

Pomoc, o której mowa w tym ustępie, nie może być

udzielona przez Węgry.

Oświadczenia

Przeszukania i zajęcie przedmiotów na Węgrzech

stosowane, jeśli spełnione zostaną warunki

przewidziane w literze (c).

będzie

Artykuf 7 ustęp 3

Wezwania do stawiennictwa osób przebywających

na Węgrzech będą doręczane jedynie, jeśli zostały

przekazane kompetentnym organom węgierskim co

najmniej na 40 dni przed datą ustaloną dla stawienia

Ukraina będzie wykonywać decyzje sądowe, dotyczące przeszukania i zajęcia przedmiotów, na warunkach przewidzianych w artykule 5 ustęp 1 litera (c).

się·

Artykuf 7 ustęp 3

Artykuf 15 ustęp 6

Wezwanie do stawiennictwa, kierowane do oskarterytorium Ukrainy, bę

organom najpóźniej na

żonego, przebywającego na

dzie przekazane właściwym

Węgry oświadczają, że wnioski o pomoc adresowane do węgierskich organów sądowych powinny być

kierowane do Ministerstwa Sprawiedliwości.

4095Oświadczenie,

Artykuf 16

Tłumaczenie wniosku o pomoc oraz załączonych

doń dokumentów na język węgierski lub na jeden z ofi-

cjalnych języków Rady Europy będzie wymagane, jeśli

nie zostały sporządzone w jednym z tych języków.

Artykuf 22

Węgry oświadczają, że nie będą automatycznie in-

formować Umawiających się Stron o orzeczeniach

skazujących i późniejszych środkach, o których mowa

w tym artykule.

Artykuf 24

Dla celów niniejszej Konwencji za organy sądowe

na Węgrzech będą uznawane: courts (sądy), public

prosecutor's offices (urzędy prokuratorskie), Ministry

of Justice (Ministerstwo Sprawiedliwości) i Chief Prosecutor's Office (Urząd Prokuratora Generalnego).

WŁOCHY

Oświadczenie

złożone przy składaniu dokumentu ratyfikacyjnego w dniu 23 sierpnia

1961 r. (oryginał w języku francuskim).

Rząd włoski oświadcza, że

W myśl artykułu 24 i dla celów Konwencji za wło

skie organy sądowe należy uważać następujące organy

les procureurs generaux de la Republique (prokuratorów generalnych Republiki),

-Ies procureurs de la Republique (prokuratorów Republiki),

les cours et les tribunaux ordinaires (sądy i trybunały zwykłe),

les tribunaux militaires (trybunały wojskowe),

les bureaux des Ministeres publics aupres des tribunaux militaires (biura organów ścigania przytrybunałach wojskowych),

les juges d'instruction (sędziów śledczych),

-Ies conseillers d'instruction (radców śledczych),

Poz. 855

les preteurs (pretorów).

Biorąc pod uwagę postanowienia artykułów 16 i 21

ustęp 3, Włochy wymagać będą na zasadzie wzajem-

ności, by wnioskom o pomoc prawną i załączonym do

nich dokumentom oraz wnioskom o wszczęcie ściga

nia przed sądem, o jakich mowa w artykule 21 Konwencji, towarzyszyło tłumaczenie na język francuski

lub angielski. Rząd włoski wymaga, by biorąc pod

uwagę postanowienia artykułu 15 ustęp 6 Konwencji,

w przypadku wniosku o pomoc prawną skierowaną

bezpośrednio do włoskich organów sądowych, kopia

odnośnych wniosków rekwizycyjnych była przesłana

do Ministerstwa Sprawiedliwości.

zawarte w

liście

Stałego

Przedstawiciela Włoch z dnia 25 sierpnia

1977 r., zarejestrowane w Sekretariacie Generalnym w dniu 29 sierpnia 1977 r. (oryginałwję

zyku włoskim).

Rząd włoski, w nawiązaniu do oświadczenia złożo

nego 23 sierpnia 1961 r. przy składaniu dokumentu ratyfikacyjnego Europejskiej konwencji o pomocy prawnej w sprawach karnych, wyłożonej do podpisu przez

państwa członkowskie Rady Europy w dniu 20 kwietnia

1959 r., i w oparciu o artykuł 24 Konwencji oraz podtrzymując w pełni poprzednie oświadczenie, oświad

cza, że za "włoskie organy sądowe" powinny być uważane dodatkowo, w uzupełnieniu już zgłoszonych w cytowanym oświadczeniu, następujące organy

la Cour Constitutionelle (Trybunał Konstytucyjny),

la Commission Parlementaire d'enquete (Parlamentarna Komisja Śledcza).

Rząd włoski wyjaśnia w związku z tym, że obie wyżej wymienione instytucje uzyskały pełne kompetencje

sądowe w terminie późniejszym od daty złożenia przez

Włochy dokumentu ratyfikacyjnego Konwencji.

Trybunał Konstytucyjny ustalił mianowicie dodatkowe normy sprawowania swoich kompetencji w dziedzinie ścigania, w myśl artykułu 134 Konstytucji,

w drodze regulaminu z dnia 27 listopada 1962 r., opublikowanego w "Gazzetta Ufficiale" (Dzienniku Ustaw

Republiki Włoskiej) Nr 320 z dnia 15 grudnia 1962 r.

Z kolei kompetencje sądowe Parlamentarnej Komisji Śledczej zostały określone przez ustawę nr 20 z dnia

25 stycznia 1962 r. dotyczącą "przepisów regulujących

prowadzenie procesów i śledztw".

ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO

WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ

Zastrzeżenia

i oświadczenia, przekazane przy

dokumentu ratyfikacyjnego w dniu

29 sierpn ia 1991 r. (oryginał w języku angielskim).

składaniu

Artykuf 2

Odnośnie do artykułu 2 Rząd Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej zastrzega

sobie prawo odmówienia pomocy prawnej, jeśli osoba, o którą chodzi we wniosku o pomoc, została skazana lub uniewinniona w Zjednoczonym Królestwie lub

w państwie trzecim za przestępstwo wynikające z tego

samego czynu, jaki spowodował wszczęcie postępo

wania względem tejże osoby w państwie wzywającym.

Artykuf 3

Odnośnie do artykułu 3 Rząd Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej zastrzega

sobie prawo nieodbierania zeznań od świadków lub

niedomagania się okazania akt albo innych dokumentów w przypadkach, w których jego prawo zwalnia od

obowiązku przekazywania dowodów ze względu na

przywilej, nieobligatoryjność lub inną okoliczność.

4096-

Artykuf 5 ustęp 1

Zgodnie z artykułem 5 ustęp 1 Rząd Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii PÓłnocnej zastrzega sobie prawo uzależnienia wykonania wniosków rekwizycyjnych dotyczących przeszukania lub zajęcia przedmiotów od następujących warunków

a) przestępstwo, będące powodem wniosku rekwizycyjnego, jest karalne zarówno według prawa Strony wzywającej, jak i Zjednoczonego Królestwa;

-the Director and any designated member ofthe Serious Fraud Office (Szef i każdy wyznaczony czło

nek Urzędu Groźnych Oszustw),

Rząd

Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii

i Irlandii Północnej będzie rozpatrywał sprawę przyznania immunitetu, o jakim mowa w artykule 12, jedynie

gdy wyraźnie o to zabiega osoba, której by on przysłu

giwał, lub kompetentne organy strony wzywającej.

Wniosek o immunitet nie zostanie uwzględniony, jeśli

organy sądownicze Zjednoczonego Królestwa uważa

ją, iż przyznanie immunitetu nie leżałoby w interesie

publicznym.

Artykuf 15 ustęp 1

Co się tyczy Rządu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, odesłania do "Ministerstwa Sprawiedliwości" dla celów artykułu 11

ustęp 2, artykułu 15 ustęp 1, 3 i 6 oraz artykułu 21

ustęp 1, a także artykułu 22, odnoszą się do the Home

Office (Ministerstwa Spraw Wewnętrznych).

the Secretary of State for Trade and Industry (Sekretarz Stanu do spraw Handlu i Przemysłu w odniesieniu do jego funkcji ścigania i karania przestępstw),

Artykuf 11 ustęp 2

Artykuf 12

the Attorney General for England and Wales (Prokurator Generalny dla Anglii i Walii),

- the Director of Public Prosecutions and any Crown

Prosecutor (Szef Prokuratury i każdy królewski prokurator),

b) wykonanie wniosku rekwizycyjnego jest zgodne

z prawem Zjednoczonego Królestwa.

Rząd Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii

i Irlandii Północnej nie może uwzględniać wniosków,

dokonywanych w myśl artykułu 11 ustęp 2, w wyniku

których osoby zatrzymane przejeżdżałyby przez jego

terytorium.

Poz. 855

każdy Assistant Secretary (Legal) in charge of Prosecution Division of HM Customs and Excise

(Prawny Asystent Sekretarza, odpowiedzialny za

Królewski Wydział Ścigania, Ceł i Akcyzy),

- District Courts, Sheriff Courts and the High Court of

Justiciary (sądy rejonowe, sądy szeryfa, Sąd Najwyższy Sądownictwa),

- the Lord Advocate (swoisty urzędnik brytyjski

o charakterze oskarżycielskim),

każdy Prosecutor Fiscal (Prokurator Fiskalny),

the Attorney General for Northern Ireland (prokurator Generalny dla Irlandii Północnej),

- the Director of Public Prosecutions in Northern Ireland (Szef oskarżenia publicznego w Irlandii Pół

nocnej).

W ODNIESIENIU DO

WEGO

Artykuf 21

Rząd

Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii

i Irlandii Północnej zastrzega sobie prawo niestosowania artykułu 21.

Artykuf 24

W myśl artykułu 24 dla celów Konwencji Rząd Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Pół

nocnej uważa za organy sądowe

Magistrates'courts, the Crown Court and the High

Court (sądy, Sąd Królewski i Sąd Najwyższy),

DODATKO-

Informacja Sekretariatu Generalnego Rady Europy

Zgodnie z artykułem 8 ustęp 1 Protokołu, w przypadku niezłożenia przez stronę odpowiedniego

oświadczenia, zastrzeżenia złożone do Konwencji oraz

oświadczenia dotyczące artykułu 24 Konwencji odnoszą się również do Protokołu.

BUŁGARIA

Artykuf 16 ustęp 2

Zgodnie z artykułem 16 ustęp 2 Rząd Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej zastrzega sobie prawo wymagania, by wnioskom i dokumentom załączonym, jakie będą doń skierowane, towarzyszyło tłumaczenie na język angielski.

PROTOKOłU

Oświadczenie

złożone

przy

podpisaniu

w dniu 30 września 1993 r. i potwierdzone

przy składaniu dokumentu ratyfikacyjnego

w dniu 17 czerwca 1994 r. (oryginałwjęzykufran

cuskim).

Artykuf 8 ustęp 2

Republika Bułgarii oświadcza, że zgadza się na stosowanie części I tylko w odniesieniu do czynów, które

stanowią przestępstwo według bułgarskiego prawa

karnego.

REPUBLIKA CZESKA

Oświadczenie zawarte w liście Ministra Sprawiedliwości

Republiki Czeskiej z dnia 15

grudnia 1995 r., przekazanym Sekretarzowi

Generalnemu przy podpisaniu w dniu 18

grudnia 1995 r. (oryginał w języku angielskim).

4097-

Zgodnie z artykułem 24 Europejskiej konwencji

o pomocy prawnej w sprawach karnych oraz artykułem 8 Protokołu dodatkowego oświadczam, że dla celów Konwencji i Protokołu dodatkowego następujące

organy będą uważane za organy sądowe: the District

and Regional Offices ofthe Prosecutors (urzędy prokuratur okręgowych i rejonowych), the Town Prosecutor 's Office in Prague (Prokuratura Miejska w Pradze),

the District and Regional Courts and the Town Court in

Prague (sądy okręgowe i rejonowe oraz Sąd Miejski

w Pradze).

Zgodnie z artykułem 8 ustęp 2 Rząd Irlandii zastrzega sobie prawo niestosowania części II i III.

LUKSEMBURG

Zastrzeżenia

i oświadczenia, zawarte w liście

Przedstawiciela Luksemburga z dnia

9 grudnia 1994 r., przekazanym Sekretarzowi

Generalnemu przy podpisaniu w dniu 9 grudn ia 1994 r. (oryginał w języku francuskim).

Stałego

Zastrzeże n ia

Oświadczenie,

zawarte w nocie werbalnej

Przedstawiciela Republiki Czeskiej,

przekazanej Sekretarzowi Generalnemu przy

składaniu dokumentu ratyfikacyjnego w dniu

19 listopada 1996 r. (oryginał w języku angielskim.)

Stałego

Zgodnie z artykułem 24 Europejskiej konwencji

o pomocy prawnej w sprawach karnych oraz artykułem 8 Protokołu dodatkowego oświadczam, że dla celów Konwencji i Protokołu dodatkowego następujące

organy będą uważane za organy sądowe: the Office of

the Supreme Prosecutor of the Czech Republic (urząd

Prokuratora Generalnego Republiki Czeskiej), the Regional and District Offices of the Prosecutors (urzędy

prokuratur okręgowych i rejonowych), the Town Prosecutor ' s Office in Prague (Prokuratura Miejska w Pradze), the Ministry of Justice of the Czech Republic (Ministerstwo Sprawiedliwości Republiki Czeskiej), the

Regional and District Courts and the Town Court in Prague (sądy okręgowe i rejonowe oraz Sąd Miejski w Pradze).

1. Zgodnie z postanowieniami artykułu 8 ustęp 2 litera (a) Rząd Wielkiego Księstwa Luksemburga zastrzega sobie prawo stosowania części I niniejszego Protokołu tylko wtedy, gdy przestępstwo skarbowe dotyczy oszustwa podatkowego w rozumieniu paragrafu 396 punkt 5 ustawy podatkowej lub

paragrafu 29 punkt 1 ustawy z dnia 28 stycznia

1948 r. w celu zapewnienia prawidłowego i wła

ściwego pobierania podatków od zapisów i spadków.

2. Ponadto Rząd Wielkiego Księstwa Luksemburga

zastrzega sobie prawo stosowania części I tylko

pod kategorycznym warunkiem, iż wyniki dochodzenia w Luksemburgu i informacje zawarte

w przekazanych dokumentach lub aktach będą wyłącznie wykorzystane w celu poinstruowania i osą

dzenia przestępstwa, którego dotyczy udzielona

pomoc.

Oświadczenia

FRANCJA

Oświadczenie

złożone

przy

podpisaniu

w dniu 28 marca 1990 r. i zawarte w dokumencie zatwierdzenia złożonym w dniu 1 lutego

1991 r. (oryginał w języku francuskim).

Rząd Republiki Francuskiej oświadcza, że Protokół

dodatkowy do Europejskiej konwencji o pomocy prawnej w sprawach karnych ma zastosowanie do europejskich i zamorskich departamentów Republiki Francuskiej.

HISZPANIA

Zastrzeżenie zawarte w dokumencie ratyfikacyjnym, złożonym w dniu 13 czerwca 1991 r.

(oryginał w języku hiszpańskim).

Rząd Hiszpanii, zgodnie z artykułem 8 ustęp 2,

oświadcza, że zastrzega sobie prawo nieuwzględnienia

wniosków rekwizycyjnych, dotyczących przeszukania

lub zajęcia przedmiotów w związku z przestępstwami

Poz. 855

1. Odnośnie do artykułu 9, Rząd Wielkiego Księstwa

Luksemburga uważa, iż w zakresie, w jakim Konwencja została rozszerzona przez niniejszy Protokół,

nie pociąga to za sobą obowiązku wyrażania zgody

na udzielenie pomocy prawnej, jeżeli jest to do przewidzenia, że zamierzone do zastosowania środki nie

są odpowiednie do osiągnięcia celu, powodującego

wniosek o udzielenie pomocy, lub jeśli ich zastosowanie przekracza to, co jest niezbędne dla wykonania wniosku, lub jeśli wykonanie wniosku nie leży

w ważnym interesie Luksemburga.

2. Rząd Wielkiego Księstwa Luksemburga oświadcza,

że wnioski rekwizycyjne, dotyczące przeszukania

lub zajęcia, zgodnie z niniejszym Protokołem oraz

wyżej wymienionym zastrzeżeniem w punkcie 1,

nie podlegają warunkom określonym w artykule 5

Europejskiej konwencji o ekstradycji z dnia 13

grudnia 1957 r.

NIDERLANDY

skarbowymi.

Oświadczenie zawarte w

IRLANDIA

Oświadczenie zawarte w dokumencie ratyfikacyjnym, złożonym w dniu 28 listopada

1996 r. (oryginał w języku angielskim).

dokumencie przystą

pienia, złożonym w dniu 12 stycznia 1982 r.

(oryginał w języku angielskim).

Rząd

Królestwa Niderlandów przyjmuje niniejszy

Protokół jako obowiązujący Królestwo w Europie.

4098-

Oświadczenie zawarte w liście Stałego Przedstawiciela Niderlandów z dnia 20 lutego

1986 r., zarejestrowanym w Sekretariacie Generalnym w dniu 21 lutego 1986 r. (oryginał

w języku angielskim).

W nawiązaniu do pisma Stałego Przedstawiciela

jest stroną (w imieniu Królestwa w Europie), stosować

się będą także do Aruby, począwszy od dnia 1 stycznia

1986 r.

a. wykonanie wniosków rekwizycyjnych, dotyczących

jakiegokolwiek postępowania w sprawie naruszenia przepisów regulujących transfer kapitału i płat

ności, oraz

b. wykonanie wniosków rekwizycyjnych, dotyczących

przeszukania lub zajęcia majątku (przedmiotów)

w związku z innymi przestępstwami skarbowymi,

zostanie spełnione pod warunkiem, że przestępstwo

będące powodem wniosku rekwizycyjnego podlega

karze zgodnie z prawem niemieckim lub podlegałoby

karze po odpowiednim (analogicznym) przekształce

niu faktów.

Wykaz traktatów

99. Protokół dodatkowy do Europejskiej konwencji

o pomocy prawnej w sprawach karnych (1978 r.)

Biorąc pod uwagę, że zmiany zachodzące od dnia

1 stycznia 1986 r. dotyczą jedynie modyfikacji wewnętrznych stosunków konstytucyjnych w łonie Królestwa Niderlandów, oraz zważywszy, że Królestwo, jako

takie, pozostaje podmiotem prawa międzynarodowe

go, z którym zawierane są traktaty, wspomniane zmiany nie będą miały wpływu w zakresie prawa międzyna

rodowego dla umów zawartych przez Królestwo, a które mają zastosowanie do tej pory do Antyli Niderlandzkich, z Arubą włącznie.Umowy te pozostaną w mocy

dla Aruby w jej nowym charakterze kraju wewnątrz

Królestwa. Dlatego, co się tyczy Królestwa Niderlandów, umowy te będą miały zastosowanie, począwszy

od dnia 1 stycznia 1986 r., do Antyli Niderlandzkich (bez

Aruby) oraz do Aruby.

Oświadczenie zawarte w nocie werbalnej Stałego Przedstawiciela Niderlandów z dnia 22

grudnia 1993 r., zarejestrowanej w Sekretariacie Generalnym w dniu 6 stycznia 1994 r.

(oryginał w języku angielskim).

Zgodnie z artykułem 7 ustęp 2 Rząd Królestwa Niderlandów rozciąga stosowanie Protokołu dodatkowego na Antyle Niderlandzkie.

W myśl artykułu 8 ustęp 2 litera (a) Protokołu dodatkowego

przyjmuje

jako

obowiązujący

część I Protokołu dodatkowego w odniesieniu do Antyli Niderlandzkich tylko w stosunkach z państwami,

z którymi Królestwo Niderlandów w odniesieniu do

Antyli Niderlandzkich posiada obowiązujące umowy

o unikaniu podwójnego opodatkowania.

NIEMCY

Zastrzeżenia i oświadczenia,

Stałego

Przedstawiciela z

zawarte w liście

dnia 8 . marca

1991 r., przekazanym Sekretarzowi Generalnemu przy składaniu dokumentu ratyfikacyjnego w dniu 8 marca 1991 r. (oryginał w języku

angielskim, francuskim, niemieckim).

Zastrzeże n ie

Zgodnie z artykułem 8 ustęp 2 części IV Republika

Federalna Niemiec zgłasza następujące zastrzeże

nia

Oświadczenie

Ponadto odnośnie do artykułu 8 Protokołu dodatkowego Republika Federalna Niemiec rozumie, iż nawet w związku z rozszerzonym zakresem stosowania

Konwencji, wynikającym z Protokołu dodatkowego,

nie istnieje obowiązek udzielenia pomocy w przypadku, gdy przewidywane działania i wydatki związane

z wykonaniem wniosku rekwizycyjnego są nieproporcjonalne do istoty sprawy i wykonanie wniosku szkodziłoby ważnemu interesowi strony niemieckiej.

SZWAJCARIA

Zastrzeżenie złożone

17 listopada 1981 r.

skim).

przy podpisaniu w dniu

(oryginał w języku francu-

W związku z postanowieniami artykułu 8 ustęp 2 litera (a) Szwajcaria zastrzega sobie prawo stosowania

części I Protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji o pomocy prawnej w sprawach karnych tylko

w takim zakresie, w jakim przestępstwa skarbowe dotyczą oszustwa podatkowego.

ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO

WIELKIEJ BRYTANII

I IRLANDII PÓŁNOCNEJ

Oświadczenie

przekazane przy składaniu dokumentu ratyfikacji w dniu 29 sierpnia 1991 r.

(oryginał w języku angielskim).

Artykuf 8 ustęp 2

Zgodnie z artykułem 8 ustęp 2 Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej zastrzega sobie prawo niestosowania części II i III.

4. Informacje o państwach, które w terminie póź

niejszym staną się stronami Konwencji i Protokołu dodatkowego, a także o zgłoszonych przez te państwa zastrzeżeniach i oświadczeniach bądź o wycofaniu zastrzeżeń i oświadczeń, można uzyskać w Departamencie Traktatowym Ministerstwa Spraw Zagranicznych.

Minister Spraw Zagranicznych: B. Geremek

Statutory Text (1 Articles)

Need to analyze how this provision applies to your matter?