Rozporządzenie Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 16 sierpnia 1999 r. w sprawie szczegółowych zasad zabezpieczenia przeciwpożarowego lasów.

załącznik nr 1 do rozporządzenia.

§ 3. 1. Środek dyscyplinarny wykonuje, z zastrzeże­

niem ust. 2, przełożony dyscyplinarny, który orzekał

w pierwszej instancji.

2. Środek dyscyplinarny wykonuje także dowódca

jednostki wojskowej, w której ukarany pełni czynną

służbę wojskową, jeżeli został wskazany w orzeczeniu

o zastosowaniu środka dyscyplinarnego.

3. Do wykonywania środka dyscyplinarnego zastosowanego przez sąd wojskowy są uprawnione organy

określone w zarządzeniu jego wykonania, wydanym

przez wojskowy sąd garnizonowy.

§ 4. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

14 dni od dnia ogłoszenia.

Minister Obrony Narodowej: w z. R. Szeremietiew

823

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ

z dnia 27 sierpnia 1999 r.

w sprawie wysokości opłaty od kasacji w sprawach karnych.

Na podstawie art. 527 § 5 Kodeksu postępowania

karnego w związku z art. 5 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca

1997 r. - Przepisy wprowadzające Kodeks postępowa­

nia karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 556 i Nr 160,

poz. 1083) zarządza się, co następuje

§ 1. Opłatę od kasacji ustala się na kwotę

1) 450 zł w sprawie, w której wyrok wydał wojskowy

2) 750 zł w sprawie, w której w pierwszej instancji wyrok wydał wojskowy sąd okręgowy.

§ 2. Jeżeli obowiązek uiszczenia opłaty powstał

przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządze­

nia, opłatę tę pobiera się w dotychczasowej wysokości.

§ 3. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

14 dni od dnia ogłoszenia.

Minister Obrony Narodowej: J. Onyszkiewicz

sąd garnizonowy,

824

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA OCHRONY ŚRODOWISKA, ZASOBÓW NATURALNYCH I LEŚNICTWA

z dnia 16 sierpnia 1999 r.

w sprawie szczegółowych zasad zabezpieczenia przeciwpożarowego lasów.

Na podstawie art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 28 września

1991 r. o lasach (Dz. U. Nr 101, poz. 444, z 1992 r. Nr 21,

poz. 85 i Nr 54, poz. 254, z 1994 r. Nr 1, poz. 3 i Nr 127,

poz. 627, z 1995 r. Nr 147, poz. 713, z 1996 r. Nr 91,

poz. 409, z 1997 r. Nr 54, poz. 349, Nr 121, poz. 770

i Nr 160, poz. 1079, z 1998 r. Nr 106, poz. 668

oraz z 1999 r. Nr 49, poz. 484) zarządza się, co następu­

je

-

3949-

§ 1. Zabezpieczenie przeciwpożarowe lasów dostosowuje się do kategorii i stopnia zagrożenia pożarowe­

go lasów.

§ 2. 1. Ustala się jedną z trzech kategorii zagrożenia

4. Nie jest wymagana obserwacja z punktów obserwacji

1) lasów zaliczonych do I kategorii zagrożenia o powierzchni do 1000 ha,

pożarowego lasu, zwaną dalej "kategorią zagrożenia"

2) lasów zaliczonych do II kategorii zagrożenia o po-

1) kategoria zagrożenia I we,

duże zagrożenie pożaro­

wierzchni do 2000 ha,

jeżeli zapewniono inne sposoby obserwacji.

2) kategoria zagrożenia II -

średnie zagrożenie poża­

rowe,

§ 6. Naziemne patrole przeciwpożarowe organizuje

się w razie braku innych form obserwacji.

3) kategoria zagrożenia 111- małe zagrożenie pożaro­

we.

§ 7. Obserwacja lasów zaliczonych do III kategorii

zagrożenia jest prowadzona w

2. Sposób ustalania kategorii zagrożenia określa

uzgodnieniu z komendantem powiatowym Państwowej Straży Pożarnej.

§ 8. 1. Drogi leśne, wykorzystywane jako dojazdy

§ 3.1. Dla lasów I i II kategorii zagrożenia ustala się,

za pomocą stopnia zagrożenia pożarowego lasu, zwanego dalej "stopniem zagrożenia", bieżące zagrożenie

pożarowe, powinny być utrzymane w sposób zapewniający ich przejezdność oraz oznakowane i ponumero-

wane.

pożarowe.

2. Metodę ustalenia stopnia zagrożenia określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

§ 4. 1. W okresach występowania l, II lub III stopnia

zagrożenia pożarowego jest wymagane prowadzenie

obserwacji lasów o powierzchni powyżej 100 ha, mają­

ce na celu wczesne wykrycie pożaru, zawiadomienie

o jego powstaniu, a także podjęcie innych działań

zmierzających do ugaszenia pożaru.

2. Obserwacja lasu, o której mowa w ust. 1, może

. 2. Drogi, o których mowa w ust. 1, budowane lub

przebudowane po wejściu w życie rozporządzenia powinny posiadać

1) nawierzchnię gruntową lub utwardzoną o nośności

co najmniej 100 kN i nacisku na oś 50 kN,

2) promienie zewnętrzne łuków o długości co najmniej 11 m,

3) odstępy pomiędzy koronami drzew do wysokości

4 m liczonej od nawierzchni jezdni co najmniej 6 m,

być prowadzona w formach

4) szerokość jezdni co najmniej 3 m,

1) stałych punktów obserwacji naziemnej, zwanych

dalej "punktami obserwacji", lub

2) przez naziemne patrole przeciwpożarowe albo patrole lotnicze.

§ 5. 1. Punktami obserwacji są wieże obserwacyjne

lub stanowiska obserwacyjne usytuowane na obiektach lub wzniesieniach, pozwalające na obserwację

w promieniu co najmniej 10 km.

2. Punkt obserwacji wyposaża się w

urządzenia

5) plac manewrowy o wymiarach co najmniej

20 x 20 m, w przypadku drogi nieprzelotowej,

6) mijanki o szerokości co najmniej 3 m i długości

23 m położone od siebie w odległości nie większej

niż 300 m z zapewnieniem z nich wzajemnej widoczności, w przypadku dróg jednopasmowych.

§ 9. 1. Odległość dowolnego punktu położonego

w lesie do najbliższej drogi, o której mowa w § 8 ust. 1,

nie powinna przekraczać

umożliwiające wykrycie pożaru, przez określenie miejsca i czasu jego wystąpienia, oraz w środki łączności,

książkę meldunków i instrukcję postępowania dla osoby prowadzącej obserwację.

2) 1500 m - dla lasów II kategorii zagrożenia.

3. Położenie punktów obserwacji lasu zaliczonego

do I kategorii zagrożenia powinno zapewniać możli­

wość obserwacji lasu co najmniej z dwóch punktów

obserwacji.

2. W lasach zaliczonych do III kategorii zagrożenia

drogi, o których mowa w § 8 ust. 1, powinny umożli­

wiać dojazd jednostek ratowniczych do miejsca poża­

ru, punktów czerpania wody oraz dróg publicznych.

1) 750 m -

dla lasów I kategorii zagrożenia,

-

§ 10. 1. Zabezpieczeniu przeciwpożarowemu lasów

służą pasy przeciwpożarowe w lasach położonych przy

obiektach mogących stanowić zagrożenie pożarowe

lasu.

2. Wyróżnia się następujące rodzaje pasów przeciwpożarowych, o których mowa w ust. l, oraz sposoby ich wykonania

1) pas przeciwpożarowy oddzielający las od drogi dojazdowej, nie będącej drogą publiczną, do zakładu

przemysłowego, obiektu magazynowego stanowi

drzewostan o szerokości 50 m, licząc od skraju lasu, pozbawiony martwych drzew, gałęzi, chrustu,

nieokrzesanych ściętych drzew oraz pozostałości

po wycince drzew,

2) pas przeciwpożarowy oddzielający las od drogi publicznej, zakładu przemysłowego, obiektu magazynowego, obiektu użyteczności publicznej oraz poligonu wykonuje się w sposób określony w pkt l,

z tym że w odległości 2 do 5 m od granicy lasu wykonuje się bruzdę o szerokości 2 m oczyszczoną do

warstwy mineralnej.

3. W razie zagrożenia pożarowego można urządiać

także inne rodzaje pasów przeciwpożarowych, według

zasad gospodarki leśnej.

4. Sposób wykonywania pasów przeciwpożaro­

wych, o których mowa w ust. 3, zależy od kategorii zagrożenia pożarowego, wieku drzewostanów oraz miejsca zakładania pasów przeciwpożarowych.

5. Obowiązek urządzania i utrzymywania pasów

przeciwpożarowych określają odrębne przepisy.

§ 11. 1. Na 10 tys. ha lasu lub dla nadleśnictwa albo parku narodowego organizuje się co najmniej jedną bazę sprzętu przeciwpożarowego.

Poz. 824

3950-

2. Wyposażenie bazy sprzętu przeciwpożarowego

stanowi w szczególności

1) dla lasów I kategorii zagrożenia - 10 gaśnic uniwersalnych, 50 łopat, 2 pługi do wyorywania pasów przeciwpożarowych, samochód gaśniczy

średni lub lekki albo przyczepa ze zbiornikiem na

wodę o pojemności minimum 400 l, z możliwością

podawania środka gaśniczego,

2) dla lasów II kategorii zagrożenia - 10 gaśnic uniwersalnych, 30 łopat, pług do wyorywania pasów

przeciwpożarowych, samochód gaśniczy lekki lub

samochód dostosowany do przewozu co najmniej

200 I wody oraz palet z gaśnicami uniwersalnymi,

3) dla lasów III kategorii zagrożenia - 10 gaśnic uniwersalnych, 30 łopat, pług do wyorywania pasów

przeciwpożarowych.

§ 12. Zakaz wstępu do lasu wprowadza się przy

III stopniu zagrożenia pożarowego, jeżeli przez kolejnych 5 dni wilgotność ściółki mierzona o godzinie 900

będzie niższa od 10 %.

§ 13. 1. W razie wystąpienia pożaru lasu, po zakoń­

czeniu akcji gaśniczej powierzchnia pożarzyska powinna być zabezpieczona.

2. Dozorowanie pożarzysk trwa do czasu wygaśnię­

cia ognia.

§ 14. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

6 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Minister Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych

i Leśnictwa: J. Szyszko

-

3948-

8) karę wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe

odpowiednio, przełożony dyscyplinarny, który

wymierzył karę w pierwszej instancji, oraz przeło­

żony dyscyplinarny uprawniony na podstawie odrębnych przepisów,

-

9) karę ostrzeżenia o niepełnej przydatności do nad-

terminowej zasadniczej służby wojskowej lub do

czynnej służby wojskowej pełnionej w charakterze

kandydata na żołnierza zawodowego albo do

zawodowej służby wojskowej - przełożony dyscyplinarny, który wymierzył karę w pierwszej instancji,

10) karę usunięcia z nadterminowej zasadniczej służby

wojskowej lub z czynnej służby wojskowej pełnio­

nej w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego albo z zawodowej służby wojskowej - dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz pełni

nadterminową zasadniczą służbę wojskową, lub

organ uprawniony, na podstawie odrębnych przepisów, do wydalenia ze służby kandydackiej albo

zwolnienia z zawodowej służby wojskowej.

2. Do wykonywania kary dyscyplinarnej, o której

mowa wart. 59 ust. 5 ustawy, są uprawnione organy

określone w zarządzeniu wykonania tej kary, wydanym

przez wojskowy sąd garnizonowy.

Załączniki do rozporządzenia Ministra

Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 16 sierpnia

1999 r. (poz. 824)

Załącznik nr 1

SPOSÓB USTALANIA KATEGORII ZAGROŻENIA POŻAROWEGO LASU

Zaliczenie lasów do kategorii zagrożenia następuje na podstawie charakterystyki udziału siedliskowych typów lasu i klas wieku drzewostanów, średniej liczby pożarów w roku w nadleśnictwie, obliczanej co najmniej

z okresu 10 lat, zanieczyszczeń przemysłowych, intensywności ruchu turystycznego oraz uśrednionej wartości

współczynnika hydrotermicznego Sielaninowa, zwanego dalej "k", biorąc jego wartości z najbliższej stacji meteorologicznej co najmniej za okres 5 lat.

Zaliczenie obszaru leśnego do danej kategorii zagrożenia ustala się następująco

1. Z danych tabeli 1 bierze się wartość (w punktach) zagrożenia pożarowego wynikającegq z udziału siedliskowych typów lasu i klas wieku.