Ustawa z dnia 23 lipca 1999 r. o zmianie ustawy o zrekompensowaniu okresowego niepodwyższania płac w sferze budżetowej oraz utraty niektórych wzrostów lub dodatków do emerytur i rent.

W ustawie z dnia 6 marca 1997 r. o zrekompensowaniu okresowego niepodwyższania płac

w sferze budżetowej oraz utraty niektórych wzrostów lub dodatków do emerytur i rent

(Dz. U. Nr 30, poz. 164 i Nr 107, poz. 691) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 2 otrzymuje brzmienie

„

Art. 2.

1.

Zrekompensowanie, o którym mowa w art. 1, następuje przez wypłatę rekompensaty pieniężnej,

zwanej dalej „rekompensatą”, na zasadach i w trybie określonym w ustawie.

2.

Do rekompensat nie stosuje się przepisów dotyczących świadczeń ze stosunku pracy i

ubezpieczeń społecznych.

”

;

2)

w art. 3 w zdaniu wstępnym wyrazy „nieodpłatnego nabycia świadectw rekompensacyjnych” zastępuje się wyrazem „rekompensaty”;

3)

w art. 4 wyrazy „przysługują świadectwa rekompensacyjne” zastępuje się wyrazami „przysługuje rekompensata”;

4)

w art. 5

a)

w ust. 1 wyrazy „wartość należnych świadectw rekompensacyjnych” zastępuje się wyrazami „nominalną wartość rekompensaty”,

b)

w ust. 3 w zdaniu pierwszym wyrazy „wartości świadectw rekompensacyjnych” zastępuje się wyrazami „nominalnej wartości rekompensaty”;

5)

art. 6 otrzymuje brzmienie

„

Art. 6.

Prawo do rekompensaty jest niezbywalne.

”

;

6)

w art. 7 wyrazy „Prawo nieodpłatnego nabycia świadectw rekompensacyjnych” zastępuje się wyrazami „Prawo do rekompensaty”;

7)

art. 8 otrzymuje brzmienie

„

Art. 8.

Wypłata rekompensaty stanowi zaspokojenie wszelkich roszczeń z tytułów określonych

w art. 1.

”

;

8)

tytuł rozdziału 2 otrzymuje brzmienie

„

Zasady i tryb wypłaty rekompensat

”

;

9)

art. 9-11 otrzymują brzmienie

„

Art. 9.

1.

Nominalna wartość rekompensaty podlega waloryzacji.

2.

Wartość zwaloryzowanej rekompensaty na kolejny kwartał ustala się, mnożąc jej wartość

nominalną przez wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem za poprzedni kwartał

w stosunku do IV kwartału 1995 r., zaokrąglając w górę do pełnych groszy.

3.

Prezes Głównego Urzędu Statystycznego, w terminie 15 dni po zakończeniu kwartału,

ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” wysokość

wskaźnika, o którym mowa w ust. 2.

Art. 10.

Wypłata rekompensat nastąpi w latach 2000-2004.

Art. 11.

1.

Łączną kwotę przeznaczoną na wypłatę rekompensat w danym roku ustala ustawa budżetowa.

2.

Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa zapewni, w okresie wskazanym w art. 10,

wpływy z prywatyzacji przeznaczone na finansowanie wypłat, o których mowa w ust. 1.

”

;

10)

skreśla się art. 12-16;

11)

skreśla się wyrazy „Rozdział 3 Dystrybucja świadectw rekompensacyjnych”;

12)

w art. 17 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W spisie uprawnionych określa się wartość nominalną rekompensaty, jaka przysługuje

uprawnionemu.

”

;

13)

w art. 18

a)

w ust. 2 wyrazy „o przysługującej liczbie świadectw rekompensacyjnych” zastępuje się wyrazami „o nominalnej wartości rekompensaty”,

b)

w ust. 3 wyrazy „właściwej liczby przysługujących mu świadectw rekompensacyjnych” zastępuje się wyrazami „nominalnej wartości rekompensaty”;

14)

w art. 20

a)

w ust. 1 wyrazy „o łącznej liczbie świadectw rekompensacyjnych” zastępuje się wyrazami „o nominalnej wartości rekompensaty”,

b)

w ust. 3 wyrazy „emitentowi świadectw” zastępuje się wyrazami „ministrowi właściwemu do spraw administracji publicznej”, a wyrazy „liczbie świadectw rekompensacyjnych” zastępuje się wyrazami „nominalnej wartości rekompensat”,

c)

w ust. 4 wyrazy „emitentowi” zastępuje się wyrazami „ministrowi właściwemu do spraw administracji publicznej”;

15)

art. 21 otrzymuje brzmienie

„

Art. 21.

1.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, tryb i harmonogram wypłat rekompensat

według kryterium wieku uprawnionych oraz zadania poszczególnych podmiotów odpowiedzialnych

za realizację zobowiązań Skarbu Państwa wobec uprawnionych.

2.

Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa, w celu realizacji wypłat rekompensat, wyłoni

w drodze przetargu podmiot prowadzący działalność bankową lub konsorcjum takich podmiotów

lub inną instytucję, która spełni wymogi przetargowe.

3.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej przekaże wykazy uprawnionych,

o których mowa w art. 3, na nośniku magnetycznym do podmiotu wyłonionego w drodze

przetargu, o którym mowa w ust. 2.

”

;

16)

po art. 21 dodaje się art. 21a w brzmieniu

„

Art. 21a.

Spadkobiercy uprawnionych odbierają rekompensatę w instytucji, o której mowa w art.

21 ust. 2, po uprzednim okazaniu prawomocnego postanowienia o stwierdzeniu nabycia

spadku po osobie uprawnionej.

”

;

17)

art. 22 otrzymuje brzmienie

„

Art. 22.

1.

Roszczenie o wypłatę rekompensaty przedawnia się z upływem pięciu lat.

2.

Bieg przedawnienia rozpoczyna się od pierwszego dnia, w którym uprawniony lub jego

spadkobierca mógł odebrać rekompensatę.

”

;

18)

art. 23 i 24 otrzymują brzmienie

„

Art. 23.

1.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej przekaże na nośniku magnetycznym

bankowi bazę danych adresowych uprawnionych, o których mowa w art. 3.

2.

Bank, niezwłocznie po otrzymaniu bazy danych, o której mowa w ust. 1, prześle każdemu

uprawnionemu informację o możliwości i trybie odbioru rekompensaty.

Art. 24.

1.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej aktualizuje spisy, na podstawie

zebranych od organów sporządzających spisy danych aktualizacyjnych, przekazywanych

na nośniku magnetycznym, w standardzie określonym przez ministra właściwego do spraw

administracji publicznej.

2.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej przekazuje instytucji, o której

mowa w art. 21 ust. 2, zaktualizowane spisy, o których mowa w ust. 1.

”

1.

Zrekompensowanie, o którym mowa w art. 1, następuje przez wypłatę rekompensaty pieniężnej,

zwanej dalej „rekompensatą”, na zasadach i w trybie określonym w ustawie.

2.

Do rekompensat nie stosuje się przepisów dotyczących świadczeń ze stosunku pracy i

ubezpieczeń społecznych.

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 1993 r. Nr 90, poz. 416 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 43, poz. 163, Nr 90, poz. 419, Nr 113, poz. 547, Nr 123, poz. 602 i Nr 126, poz. 626, z 1995 r. Nr 5, poz. 25 i Nr 133, poz. 654, z 1996 r. Nr 25, poz. 113, Nr 87, poz. 395, Nr 137, poz. 638, Nr 147, poz. 686 i Nr 156, poz. 776, z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 30, poz. 164, Nr 71, poz. 449, Nr 85, poz. 538, Nr 96, poz. 592, Nr 121, poz. 770, Nr 123, poz. 776, Nr 137, poz. 926, Nr 139, poz. 932-934 i Nr 141, poz. 943 i 945, z 1998 r. Nr 66, poz. 430, Nr 74, poz. 471, Nr 108, poz. 685, Nr 117, poz. 756, Nr 137, poz. 887, Nr 144, poz. 930-935 i Nr 162, poz. 1121 oraz z 1999 r. Nr 62, poz. 689) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 21 w ust. 1 w pkt 53 wyrazy „świadectw rekompensacyjnych otrzymanych” zastępuje się wyrazami „rekompensaty pieniężnej otrzymanej”;

2)

w art. 52 skreśla się pkt 5.

W ustawie z dnia 28 sierpnia 1997 r. o funduszach inwestycyjnych

(Dz. U. Nr 139, poz. 933) w art. 150 wprowadza się następujące zmiany

1)

w ust. 1 skreśla się wyrazy „oraz świadectwami rekompensacyjnymi, jeżeli statuty tych funduszy tak stanowią”;

2)

skreśla się ust. 2.

W ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

(Dz. U. Nr 162, poz. 1118 oraz z 1999 r. Nr 38, poz. 360 i Nr 70, poz. 774) w art. 15 w ust. 3 w zdaniu pierwszym wyrazy „wartość świadectw rekompensacyjnych” zastępuje się wyrazami „wartość rekompensaty pieniężnej ustaloną zgodnie z pkt 3 załącznika do ustawy z dnia

6 marca 1997 r. o zrekompensowaniu okresowego niepodwyższania płac w sferze budżetowej

oraz utraty niektórych wzrostów lub dodatków do emerytur i rent.”

Środki finansowe, o których mowa w art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 1993 r. o narodowych funduszach inwestycyjnych

i ich prywatyzacji

(Dz. U. Nr 44, poz. 202, z 1994 r. Nr 84, poz. 385 oraz z 1997 r. Nr 30, poz. 164, Nr 47, poz. 298 i Nr 107, poz. 691), przewidziane na pokrycie kosztów realizacji ustawy o zrekompensowaniu okresowego

niepodwyższania płac w sferze budżetowej oraz utraty niektórych wzrostów lub dodatków

do emerytur i rent, pozostawia się w dyspozycji ministra właściwego do spraw Skarbu

Państwa z dotychczasowym przeznaczeniem, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia

2001 r.

Prawo do rekompensaty jest niezbywalne.

1.

Spisy uprawnionych do świadectw rekompensacyjnych, sporządzone zgodnie z ustawą o

zrekompensowaniu okresowego niepodwyższania płac w sferze budżetowej oraz utraty niektórych

wzrostów lub dodatków do emerytur i rent, są spisami uprawnionych do rekompensaty.

2.

Wykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 18 ustawy o zrekompensowaniu okresowego

niepodwyższania płac w sferze budżetowej oraz utraty niektórych wzrostów lub dodatków

do emerytur i rent, dotyczącego poinformowania uprawnionych o liczbie przysługujących

świadectw rekompensacyjnych jest tożsame z poinformowaniem o umieszczeniu w spisie

uprawnionych do rekompensaty i wartości przysługującej rekompensaty.

3.

Liczba świadectw rekompensacyjnych stanowi nominalną wartość rekompensaty wyrażoną

w złotych.

Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa ogłosi tekst jednolity ustawy z dnia 6 marca 1997 r. o zrekompensowaniu okresowego niepodwyższania płac w

sferze budżetowej oraz utraty niektórych wzrostów lub dodatków do emerytur i rent, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania

tekstu jednolitego.

Wypłata rekompensaty stanowi zaspokojenie wszelkich roszczeń z tytułów określonych

w art. 1.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Nominalna wartość rekompensaty podlega waloryzacji.

2.

Wartość zwaloryzowanej rekompensaty na kolejny kwartał ustala się, mnożąc jej wartość

nominalną przez wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem za poprzedni kwartał

w stosunku do IV kwartału 1995 r., zaokrąglając w górę do pełnych groszy.

3.

Prezes Głównego Urzędu Statystycznego, w terminie 15 dni po zakończeniu kwartału,

ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” wysokość

wskaźnika, o którym mowa w ust. 2.

Wypłata rekompensat nastąpi w latach 2000-2004.

1.

Łączną kwotę przeznaczoną na wypłatę rekompensat w danym roku ustala ustawa budżetowa.

2.

Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa zapewni, w okresie wskazanym w art. 10,

wpływy z prywatyzacji przeznaczone na finansowanie wypłat, o których mowa w ust. 1.

1.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, tryb i harmonogram wypłat rekompensat

według kryterium wieku uprawnionych oraz zadania poszczególnych podmiotów odpowiedzialnych

za realizację zobowiązań Skarbu Państwa wobec uprawnionych.

2.

Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa, w celu realizacji wypłat rekompensat, wyłoni

w drodze przetargu podmiot prowadzący działalność bankową lub konsorcjum takich podmiotów

lub inną instytucję, która spełni wymogi przetargowe.

3.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej przekaże wykazy uprawnionych,

o których mowa w art. 3, na nośniku magnetycznym do podmiotu wyłonionego w drodze

przetargu, o którym mowa w ust. 2.

Spadkobiercy uprawnionych odbierają rekompensatę w instytucji, o której mowa w art.

21 ust. 2, po uprzednim okazaniu prawomocnego postanowienia o stwierdzeniu nabycia

spadku po osobie uprawnionej.

1.

Roszczenie o wypłatę rekompensaty przedawnia się z upływem pięciu lat.

2.

Bieg przedawnienia rozpoczyna się od pierwszego dnia, w którym uprawniony lub jego

spadkobierca mógł odebrać rekompensatę.

1.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej przekaże na nośniku magnetycznym

bankowi bazę danych adresowych uprawnionych, o których mowa w art. 3.

2.

Bank, niezwłocznie po otrzymaniu bazy danych, o której mowa w ust. 1, prześle każdemu

uprawnionemu informację o możliwości i trybie odbioru rekompensaty.

1.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej aktualizuje spisy, na podstawie

zebranych od organów sporządzających spisy danych aktualizacyjnych, przekazywanych

na nośniku magnetycznym, w standardzie określonym przez ministra właściwego do spraw

administracji publicznej.

2.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej przekazuje instytucji, o której

mowa w art. 21 ust. 2, zaktualizowane spisy, o których mowa w ust. 1.