Obwieszczenie Ministra Spraw Zagranicznych z dnia 29 lipca 1999 r. o wykonaniu Konkordatu między Stolicą Apostolską i Rzecząpospolitą Polską.

1.

U mowę stosuje się do szkół wyższych, w tym uniwersytetów, odrębnych wydziałów i wyższych

seminariów duchownych, zakładanych i prowadzonych przez Kościół Katolicki, zwanych

dalej „kościelnymi szkołami wyższymi”.

2.

Diecezjalne i zakonne szkoły wyższe kształcące osoby świeckie w zakresie nauk kościelnych,

jeśli spełniają wymogi ustawowe dotyczące kadry i programów studiów, mają status kościelnych

szkół wyższych.

1.

Kościelne szkoły wyższe, w tym istniejące w dniu wejścia w życie niniejszej umowy

uczelnie

1)

Katolicki Uniwersytet Lubelski,

2)

Papieska Akademia Teologiczna w Krakowie,

3)

Papieski Wydział Teologiczny we Wrocławiu,

4)

Papieski Wydział Teologiczny w Warszawie,

5)

Wyższa Szkoła Filozoficzno-Pedagogiczna „Ignatianum” w Krakowie, dawniej Wydział Filozoficzny

Towarzystwa Jezusowego w Krakowie,

posiadają osobowość prawną oraz uprawnienia określone w umowie.

2.

Papieski Wydział Teologiczny w Warszawie dzieli się na dwie sekcje

1)

Sekcję św. Jana Chrzciciela,

2)

Sekcję św. Andrzeja Boboli „Bobolanum”.

Każda z tych sekcji posiada osobowość prawną.

W stosunku do Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego mają odpowiednie zastosowanie

przepisy ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 65, poz.

385 z późniejszymi zmianami) i ustawy z dnia 12 września 1990 r. o tytule naukowym

i stopniach naukowych (Dz. U. Nr 65, poz. 386 z późniejszymi zmianami).

Do odbywania studiów w kościelnych szkołach wyższych mogą być dopuszczone osoby spełniające

warunki określone w art. 140 ust. 1 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie

wyższym (Dz. U. Nr 65, poz. 385 z późniejszymi zmianami). Statut kościelnej szkoły

wyższej może określić dodatkowe warunki, które powinny być spełnione przez kandydatów

do tych szkół.

Studentom kościelnych szkół wyższych przysługują prawa studentów uczelni utworzonych

na podstawie ustawy, o której mowa w § 4, oraz na podstawie ustawy z dnia 26 czerwca

1997 r. o wyższych szkołach zawodowych (Dz. U. Nr 96, poz. 590 z późniejszymi zmianami).

1.

Państwo uznaje tytuły zawodowe nadawane absolwentom przez kościelne szkoły wyższe,

spełniające warunki prowadzenia kierunku studiów, określone w obowiązujących przepisach

dotyczących szkolnictwa wyższego.

2.

Władze kościelnych szkół wyższych przesyłają ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa

wyższego statut szkoły oraz jego zmiany, plany studiów i ich zmiany, informacje o

zmianach na stanowiskach organów jednoosobowych szkoły oraz corocznie wykazy kadry

nauczycieli akademickich dla poszczególnych kierunków studiów prowadzonych w szkołach.

3.

Spełnienie przez kościelną szkołę wyższą warunków, o których mowa w ust. 1, stwierdza

w drodze decyzji administracyjnej minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego.

1.

Kościelne szkoły wyższe nie mające prawa nadawania tytułu zawodowego magistra mogą

zawierać umowy o współpracy w zakresie kształcenia na poziomie magisterskim z kościelnymi

szkołami wyższymi posiadającymi takie prawa.

2.

Alumni wyższych seminariów duchownych, prowadzących sześcioletnie studia zgodnie z

wymaganiami prawa kościelnego, mogą uzyskiwać tytuł zawodowy magistra kierunku „teologia”

na podstawie umów o współpracy zawartych w oparciu o Konstytucję Apostolską „Sapientia

Christiana” z kościelnymi szkołami wyższymi oraz z uczelniami państwowymi, w których

strukturze znajdują się wydziały teologii, posiadającymi prawo prowadzenia studiów

magisterskich na tym kierunku.

Państwo uznaje kościelne stopnie naukowe doktora i doktora habilitowanego, nadane

przez kościelne szkoły wyższe, jeżeli

1)

spełniają one warunki określone w art. 3 i 4 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o tytule

naukowym i stopniach naukowych, zwanej dalej „ustawą”, oraz

2)

przeprowadzają przewody doktorskie i habilitacyjne oraz nadają te stopnie zgodnie

z postanowieniami ustawy.

1.

Państwo uznaje kościelny tytuł naukowy profesora nadany przez władzę kościelną, określoną

w statucie kościelnej szkoły wyższej, jeżeli postępowanie o nadanie tytułu naukowego

oraz postępowanie w przedmiocie przedstawienia kandydata do tego tytułu zostało przeprowadzone

zgodnie z przepisami ustawy.

2.

Władza kościelnej szkoły wyższej zawiadamia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o

nadaniu tytułu naukowego.

Osoba ubiegająca się o nadanie stopnia lub tytułu naukowego może wnosić od uchwał,

o których mowa w art. 12 ust. 2, art. 16 ust. 2 i art. 26 ust. 3 ustawy, odwołanie

do Centralnej Komisji do Spraw Tytułu Naukowego i Stopni Naukowych na zasadach i w

trybie określonych w ustawie.

Uczelnie wymienione w § 2 niniejszej umowy, uprawnione do nadawania stopni naukowych

na podstawie dotychczasowych przepisów, zachowują to uprawnienie, jeżeli spełniają

wymogi określone w ustawie.

Tytuły naukowe nadane na podstawie dotychczasowych przepisów odpowiadają tytułowi

naukowemu profesora określonemu w ustawie.

Wszczęte przed dniem wejścia w życie umowy przewody doktorskie i habilitacyjne oraz

postępowania o nadanie tytułu naukowego prowadzone są w dalszym ciągu na podstawie

przepisów niniejszej umowy.

Traci moc umowa z dnia 30 czerwca 1989 r. między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej

Ludowej a Konferencją Episkopatu Polski w sprawie uregulowania statusu wyższych uczelni

papieskich oraz trybu i zakresu uznawania przez Państwo stopni i tytułów naukowych

nadawanych przez te uczelnie (Monitor Polski Nr 22, poz. 174).

Umowa zostanie ogłoszona w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej w terminie 30

dni od jej podpisania.

Umowa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.