Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 29 czerwca 1999 r. w sprawie zasad i trybu postępowania właściwych organów w wypadku, gdy liczba osadzonych w zakładach karnych lub aresztach śledczych przekroczy w skali kraju ogólną pojemność tych zakładów.

§ 2. 1. Równoważnik pieniężny za ubranie przysłu ­

guje poborowemu odbywającemu służbę zastępczą

w wysokości 20% równoważnika pieniężnego, o którym mowa w § 1 ust. 1.

2. Pracodawca wypłaca poborowemu równoważ­

nik pieniężny określony w ust. 1 w okresach miesięcz­

nych, w terminie wypłaty wynagrodzeń u pracodawcy.

§ 3. Poborowemu odbywającemu służbę zastępczą

przysługuje

świadczenie

pieniężne

w

wysokości

84,00 zł miesięcznie.

Poz. 668 i 669

§ 5. Traci moc rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 20 marca 1992 r. w sprawie wysokości równoważników pieniężnych za wyżywienie

i ubranie o raz świadczenia pieniężnego wypłacanego

poborowym odbywającym służbę zastępczą (Dz. U. Nr

31, poz. 133, Nr 52, poz. 241, Nr 62, poz. 308, Nr 78, poz.

399 i Nr 100, poz. 504, z 1993 r. Nr 59, poz. 277, Nr 83,

poz. 391 i Nr 99, poz. 453, z 1994 r. Nr 12, poz. 45, Nr 33,

poz. 124, Nr 88, poz. 411 , Nr 99, poz. 481 , Nr 138, poz.

738 i Nr 140, poz. 795, z 1995 r. Nr 19, poz. 96, Nr- 47,

poz. 247, Nr 85, poz. 431 i Nr 136, poz. 675, z 1996 r. Nr

24, poz. 111, Nr 56, poz. 255 i Nr 105, poz. 487, z 1997 r.

Nr 12, poz. 69, Nr 34, poz. 211, Nr 52, poz. 333 i Nr 120,

poz. 761 oraz z 1998 r. Nr 29, poz. 158 i Nr 118, poz. 765).

równoważników pieniężnych za wyżywienie i ubranie

§ 6. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogło­

szenia.

oraz świadczenia pieniężnego wypłacanego poborowym odbywającym służbę zastępczą, należnych od

dnia 1 stycznia 1999 r.

Minister Pracy i Pol ityki Socjalnej: L. Komofowski

§ 4. Przepisy rozporządzenia mają zastosowanie do

669

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI

z dnia 29 czerwca 1999 r.

w sprawie zasad i trybu postępowania właściwych organów w wypadku, gdy liczba osadzonych w zakładach

karnych lub aresztach śledczych przekroczy w skali kraju ogólną pojemność tych zakładów.

Na podstawie art. 248 § 2 Kodeksu karnego wykonawczego zarządza się, co następuje

§ 1. 1. Dyrektor Generalny Służby Więziennej, w ter-

minie 7 dni, przedstawia Ministrowi Sprawiedliwości,

prezesom sądów apelacyjnych i wojskowych sądów

okręgowych, prokuratorom apelacyjnym i wojskowym

prokuratorom okręgowym oraz dyrektorom jednostek

organizacyjnych Służby Więziennej informację o tym,

że liczba osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych przekracza w skali kraju ogólną pojemność tych zakładów, zwaną dalej "informacją".

2. Minister Sprawiedliwości przekazuje informację

ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych oraz

Ministrowi Obrony Narodowej.

§ 2. 1. Prezes sądu apelacyjnego przekazuje niezwłocznie informację

prezesom sądów okręgowych

i rejonowych z obszaru działania sądu apelacyjnego,

a prezes wojskowego sądu okręgowego - odpowiednio prezesom wojskowych sądów garnizonowych.

§ 3. Po otrzymaniu informacji prezes sądu niezwłocznie zarządza

1) zbadanie spraw, w których skazani na karę pozbawienia wolności nie rozpoczęli jeszcze jej odbywania, celem ustalenia dopuszczalności odroczenia

wykonania tej kary,

2) podjęcie działań organizacyjnych zmierzających do

skierowania przez sąd na posiedzenie spraw, w których dopuszczalne jest odroczenie wykonania kary

pozbawienia wolności, celem rozważenia przez sąd

możliwości wydania postanowienia na podstawie

art. 151 § 1 Kodeksu karnego wykonawczego.

§ 4. W miarę potrzeby prezes sądu wyznacza sę­

dziego do rozpatrywania spraw dotyczących odroczenia kary pozbawienia wolności oraz czynności, o których mowa w § 3 pkt 1.

okręgowy przekazują niezwłocznie informację podległym im kierownikom jednostek organizacyjnych pro-

§ 5. Nie rzadziej niż raz w miesiącu prezes sądu za

pośrednictwem prezesa sądu apelacyjnego, a prezes

wojskowego sądu garnizonowego odpowiednio za pośrednictwem prezesa wojskowego sądu okręgowego,

informuje Ministra Sprawiedliwości o liczbie osób, co

do których sąd orzekł o odroczeniu wykonania kary pozbawienia wolności lub o warunkowym przedtermino-

kuratury.

wym zwolnieniu.

2. Prokurator apelacyjny oraz wojskowy prokurator

-

3458-

§ 6. Po otrzymaniu informacji kierownik jednostki

organizacyjnej prokuratury niezwłocznie podejmuje

działania organizacyjne zmierzające do wykorzystania

w toczących się postępowaniach uprawnień prokuratora, określonych wart. 21 Kodeksu karnego wykonawczego, w celu ograniczenia liczby osób przebywających w zakładach karnych.

§ 7. Nie rzadziej niż raz w miesiącu kierownik jed-

nostki organizacyjnej prokuratury, za pośrednictwem

prokuratora apelacyjnego lub odpowiednio wojskowego prokuratora okręgowego, informuje Ministra Sprawiedliwości o liczbie osób, co do których sąd uwzględ­

nił wniosek prokuratora o odroczenie wykonania kary

pozbawienia wolności lub o warunkowe przedterminowe zwolnienie.

§ 8. Po otrzymaniu informacji dyrektor jednostki organizacyjnej Służby Więziennej podejmuje działania

organizacyjne zmierzające do przystosowania dodatkowych pomieszczeń w jednostce do wymogów, jakim

powinny odpowiadać pomieszczenia, w których

umieszcza się osadzonych.

§ 9. Dyrektor jednostki organizacyjnej Służby Wię­

ziennej informuje na bieżąco Dyrektora Generalnego

Służby Więziennej o liczbie miejsc w pomieszczeniach,

o których mowa w § 8, oraz o liczbie osadzonych

umieszczonych w warunkach określonych wart. 248

§ 1 Kodeksu karnego wykonawczego.

§10. Dyrektor Generalny Służby Więziennej analizuje na bieżąco stan ilościowy osadzonych w zakła­

dach karnych i aresztach śledczych, składając nie rzadziej niż raz w miesiącu stosowne informacje w tym zakresie Ministrowi Sprawiedliwości.

§ 11. W wypadku gdy liczba osadzonych w zakła­

dach karnych i aresztach śledczych osiągnie stan zgodny z ogólną pojemnością tych zakładów w skali kraju,

Dyrektor Generalny Służby Więziennej niezwłocznie

powiadamia o tym organy określone w § 1 ust. 1, Minister Sprawiedliwości zaś - organy wymienione

w § 1 ust. 2.

§ 12. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

14 dni od dnia ogłoszenia.

Minister Sprawiedliwości: H. Suchocka

670

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI

z dnia 29 czerwca 1999 r.

w sprawie warunków otrzymywania przez policjantów dodatkowego wynagrodzenia za wykonywanie zleconych zadań wykraczających poza obowiązki służbowe.

Na podstawie art. 112 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. Nr 30, poz. 179, z 1991 r.

Nr 94, poz. 422 i Nr 107, poz. 461, z 1992 r. Nr 54,

poz. 254, z 1994 r. Nr 53, poz. 214, z 1995 r. Nr 4, poz. 17,

Nr 34, poz. 163 i Nr 104, poz. 515, z 1996 r. Nr 59,

poz. 269 i Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 28, poz. 153,

Nr 80, poz. 499, Nr 88, poz. 554, Nr 106, poz. 680,

Nr 123, poz. 779 i Nr 141, poz. 943 oraz z 1998 r. Nr 106,

poz. 668) zarządza się, co następuje

§ 1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o najniż­

szym wynagrodzeniu, należy przez to rozumieć

1) stawkę najniższego wynagrodzenia za pracę pracowników określanego odrębnymi przepisami w stosunku do policjantów objętych obowiązko­

wym ubezpieczeniem emerytalnym i rentowym,

2) kwotę stanowiącą 85% stawki, o której mowa

w pkt 1 - w stosunku do policjantów nie objętych

obowiązkowym

ubezpieczeniem emerytalnym

i rentowym.

§ 2. 1. Policjantowi, któremu zlecono na piśmie wy-

konywanie zadań wykraczających poza obowiązki

służbowe, polegających na obsłudze codziennej po-

wierzonego mu do prowadzenia sprzętu transportowego, przysługuje - za każdy dzień wykonywania

tych czynności - dodatkowe wynagrodzenie w wysokości

1) za obsługę codzienną transportera opancerzonego,

samobieżnego miotacza wody lub gazów łzawią­

cych, autobusu, samochodu ciężarowego i samochodu specjalnego lub specjalizowanego na podwoziu samochodu ciężarowego o ładowności powyżej 2,5 t - do 1,3% naj niższego wynagrodzenia,

2) za obsługę codzienną samochodu nie wymienionego w pkt 1 oraz łodzi motorowej, ciągnika rolniczego lub ciężkiego sprzętu budowlanego - do 0,9%

naj niższego wynagrodzenia,

3) za obsługę codzienną motocykla lub innego sprzę­

tu transportowego nie wymienionego w pkt 1 i 2do 0,4% naj niższego wynagrodzenia.

2. Łączna kwota dodatkowego wynagrodzenia za

wykonywanie obsługi codziennej danej jednostki

sprzętu transportowego nie może przekroczyć dziennie

kwoty ustalonej zgodnie z ust. 1.