Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 stycznia 1999 r. w sprawie określenia szczegółowych wymagań w zakresie przeciwpożarowego zaopatrzenia wodnego, ratownictwa technicznego, chemicznego, ekologicznego lub medycznego oraz warunków, jakim powinny odpowiadać drogi pożarowe.

§ 1. Przepisy rozporządzenia w zakresie przeciwpożarowego zaopatrzenia wodnego mają zastosowanie

przy budowie i eksploatacji obiektów budowlanych

oraz urządzeń służących do zaopatrzenia ludności

w wodę w miastach, wsiach i innych jednostkach osadniczych.

§ 2. 1. Woda do celów przeciwpożarowych w miastach, wsiach i innych jednostkach osadniczych oraz

dla obiektów, dla których wymagana jest woda do gaszenia pożaru, powinna być dostępna z urządzeń słu­

żących do zaopatrywania w nią ludności, z zastrzeże­

niem ust. 2.

2. Jeżeli w miastach, wsiach i innych jednostkach

osadniczych zasoby wody przeznaczonej dla ludności,

dostarczanej wodociągami lub pobieranej ze studni,

nie zapewniają wymaganego zapotrzebowania do celów przeciwpożarowych, powinno być wykonane co

najmniej jedno z następujących, uzupełniających żró­

deł wody

1) studnia o wydajności nie mniejszej niż 10 dm 3fs,

2) punkt czerpania wody przy naturalnym lub sztucznym zbiorniku wodnym albo na cieku wodnym o stałym przepływie wody większym niż

20 dm 3fs przy najniższym stanie wód,

3) przeciwpożarowy zbiornik wodny o odpowiedniej

pojemności.

3. Uzupełniające źródło wody, o którym mowa

w ust. 2 pkt 1 i 2, powinno zapewniać możliwość pobierania wody z głębokości nie większej niż 6 m, licząc od

osi pompy, i być wyposażone w

1) studzienkę ssawną lub inne urządzenie umożliwia­

jące pobór wody, zabezpieczone przed zamuleniem i zamarzaniem,

2) stanowisko czerpania wody oraz zapewniony dojazd do niego, zgodne z Polskimi Normami.

§ 3. 1. Woda do celów przeciwpożarowych dla

obiektów przemysłowych, w ilości zapewniającej jej

wymagane zapotrzebowanie do celów przeciwpożaro­

wych, powinna być dostępna z urządzeń służących do

jej dostarczania do celów sanitarnych i technologicznych lub z innych zasobów wodnych służących do tego celu, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. Jeżeli w obiektach przemysłowych zasoby wody

do celów sanitarnych i technologicznych nie zapewniają wymaganego zapotrzebowania do celów przeciwpożarowych, wykorzystuje się urządzenia służące do dostarczania wody do jednostek osadniczych lub uzupeł­

niające źródła wody, o których mowa w § 2 ust. 2.

§ 4. 1. W przypadku braku źródła wody zapewniają­

cego wymagane zapotrzebowanie do celów przeciwpożarowych, właściwy miejscowo komendant rejonowy Państwowej Straży Pożarnej może wskazać, na czas

określony, zastępcze źródło wody do celów przeciwpożarowych, w szczególności naturalny lub sztuczny

zbiornik wody, studnię lub ciek wodny.

2. Zastępcze źródło wody, o którym mowa w ust. 1,

powinno odpowiadać wymaganiom określonym w § 2

ust. 3, a w przypadku cieków wodnych o przepływie

wody mniejszym niż 20 dm 3fs - mieć dodatkowo zastawkę umożliwiającą spiętrzenie wody.

§ 5. Zasady wyposażania jednostek osadniczych,

obiektów przemysłowych i innych obiektów w instalacje i urządzenia przeciwpożarowego zaopatrzenia wodnego, obliczania zapotrzebowania na wodę do celów

przeciwpożarowych, a także wymagania dotyczące

projektowania i budowy sieci wodociągowych, przeciwpożarowych zbiorników wodnych wraz ze stanowiskami czerpania wody oraz dojazdów do nich, określa­

ją Polskie Normy.

Rozdział 2

Ratownictwo techniczne,

chemiczne, ekologiczne i medyczne

§ 6. 1. Na ratownictwo techniczne, chemiczne i ekologiczne prowadzone przez jednostki ochrony przeciwpożarowej składają się przedsięwzięcia organizacyjne

i środki podejmowane dla prognozowania, rozpoznawania i zwalczania pożarów, klęsk żywiołowych oraz

innych miejscowych zagrożeń, w celu ratowania życia,

zdrowia, mienia lub środowiska, dostosowane do rodzaju i rozmiarów zagrożenia .

-

2. Na ratownictwo medyczne realizowane przez

jednostki ochrony przeciwpożarowej składają się

przedsięwzięcia organizacyjne i środki podejmowane

dla udzielenia pierwszej pomocy lekarskiej i przedlekarskiej poszkodowanym podczas pożaru, klęski ży­

wiołowej oraz innego miejscowego zagrożenia.

jednostek ochrony przeciwpożarowej

w działaniach ratowniczych, o których mowa w ust. 1

i 2, w transporcie morskim i lotniczym odbywa się według zasad określonych w odrębnych przepisach.

3.

Poz. 64

269-

Udział

1) identyfikację substancji stwarzającej zagrożenie,

2) określenie strefy zagrożenia,

3) ewakuację ludzi ze strefy zagrożenia,

4) prognozowanie zmian wielkości strefy zagrożenia,

5) przepompowywanie i przemieszczanie substancji

do nowych lub zastępczych zbiorników,

6) uszczelnianie miejsc wycieku substancji,

7) stawianie kurtyn wodnych,

4. Udział w działaniach ratowniczych, o których

mowa w ust. 1 i 2, jednostek innych niż jednostki

ochrony przeciwpożarowej odbywa się według zasad

określonych w odrębnych przepisach.

5. Przedsięwzięcia, o których mowa w ust. 1 i 2, realizują jednostki ochrony przeciwpożarowej, z wyłącze­

niem związku ochotniczych straży pożarnych.

§ 7. Działania w zakresie ratownictwa technicznego

obejmują w szczególności

8) ograniczanie parowania substancji,

9) przewietrzanie strefy zagrożenia,

10) stawianie zapór na zagrożonych skutkami rozlania

substancji toksycznych hydrofobowych ciekach

wodnych,

11) neutralizację substancjami chemicznymi,

12) związywanie substancji sorbentami,

1) oznakow~nie i zabezpieczanie miejsca zdarzenia,

13) zbieranie substancji z powierzchni wody lub gleby.

2) uwalnianie i ewakuację zagrożonych osób i zwie-

§ 9. 1. Działania w zakresie ratownictwa medycznego obejmują w szczególności

rząt,

3) wykonywanie przejść i dojść do poszkodowanych,

w tym usuwanie przeszkód naturalnych i sztucznych,

4) usuwanie, spowodowanych siłami natury lub działaniami człowieka, zagrożeń katastrofą budowlaną,

zawałem lub osunięciem ziemi,

5) oświetlanie terenu działań ratowniczych,

6) uszczelnianie miejsc wycieku substancji stwarzających zagrożenie,

7) wypompowywanie wody,

8) prowadzenie prac podwodnych i nawodnych,

9) prowadzenie prac na wysokościach.

1) pomoc lekarską realizowaną przez lekarzy w rozumieniu przepisów o zawodzie lekarza,

2) pomoc przedlekarską realizowaną przez wyszkolonych ratowników nie będących lekarzami.

2. W ramach ratownictwa medycznego pomocy

przedlekarskiej udzielają

1) strażacy posiadający kwalifikacje zawodowe uzyskane na .zasadach i w trybie określonym w ustawie z dnia 5 lipca 1996 r. o zawodach pielęgniarki

i położnej (Dz. U. Nr 91, poz. 410 oraz z 1998 r.

Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1115),

2) przeszkoleni strażacy z jednostek ochrony przeciwpożarowej włączonych do krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego,

§ 8. 1. Działania w zakresie ratownictwa chemiczne-

go i ekologicznego obejmują w szczególności

1) rozpoznawanie zagrożeń oraz ocenę i prognozowanie ich rozwoju i skutków dla ludzi i środowiska,

3) przeszkoleni strażacy pozostałych jednostek ochrony przeciwpożarowej.

3. Zakres pomocy przedlekarskiej udzielanej przez

o których mowa w ust. 2 pkt 1, określają

przepisy o zawodzie pielęgniarki i położnej.

strażaków,

2) likwidację miejscowych zagrożeń chemiczno-ekologicznych,

3) analizę i dokumentowanie przebiegu działań ratowniczych.

2. Działania, o których mowa w ust. 1, prowadzi się

do czasu zakończenia ewakuacji ludzi i mienia ze sfery

bezpośredniego zagrożenia oraz zatrzymania emisji

toksycznych środków przemysłowych.

3. Zakres działań ratowniczych mających na celu likwidację miejscowych zagrożeń chemiczno-ekologicznych obejmuje

4. Pomoc przedlekarska udzielana przez strażaków,

o których mowa w ust. 2 pkt 2, obejmuje

1) zachowanie lub przywrócenie czynności oddechowej z podaniem tlenu oraz użyciem worka samorozprężalnego lub respiratora,

2) wykonanie zewnętrznego masażu serca z ewentualnym użyciem urządzeń wspomagających typu

przyssawka do masażu,

3) tamow~nie krwotoków zewnętrznych i opatrywanie~ran,

-

270-

4) unieruchomienie złamań i podejrzeń złamań oraz

4) obiektów, w których występują pomieszczenia zagrożone wybuchem,

zwichnięć,

5) zapewnienie komfortu termicznego,

5) naturalnych i sztucznych zbiorników oraz ujęć wod-

nych służących celom przeciwpożarowym.

6) prowadzenie wstępnego postępowania przeciw-

2. Droga pożarowa powinna przebiegać

wstrząsowego,

7) wsparcie psychiczne poszkodowanych lub zagrożo­

nych ludzi,

8) opiekę nad poszkodowanymi po ich klasyfikacji ze

względu na stan zdrowia.

5. Wykonywanie w miejscu działań ratowniczych

zadań, o których mowa w ust. 4, obejmuje w sytuacjach tego wymagających przygotowanie poszkodowanych do transportu i ich ewakuację oraz wspieranie

psychologiczne poszkodowanych mające na celu minimalizowanie skutków stresu pourazowego.

6. Pomoc udzielana przez strażaków, o których mowa w ust. 2 pkt 3, polega na stosowaniu bezprzyrządo­

wych technik i metod ratowniczych w zakresie określo­

nym w ust. 4.

§ 10.1. Właściwy miejscowo komendant rejonowy

Państwowej Straży Pożarnej opracowuje plany działań

ratowniczych, uwzględniające siły i środki będące

w dyspozycji komendy rejonowej Państwowej Straży

Pożarnej, innych jednostek ochrony przeciwpożaro­

wej, a także służb ratowniczych nie będących jednostkami ochrony przeciwpożarowej i przedsiębiorców.

2. Plany działań ratowniczych, o których mowa

w ust. l, należy uzgodnić z właściwymi organami gminy, z jednostkami ochrony przeciwpożarowej oraz innymi służbami nie będącymi jednostkami ochrony

przeciwpożarowej,

a także z przedsiębiorcami

uwzględnionymi w planach działań ratowniczych.

1) wzdłuż dłuższego boku budynku możliwie od strony wejść do klatek schodowych,

2) co najmniej z dwóch stron budynku, którego szerokość jest większa niż 60 m.

3. Odległość drogi pożarowej od wejścia do dźwi­

gu pożarowego nie powinna przekraczać 50 m.

4. Minimalna szerokość dróg pożarowych na całej

długości obiektu oraz na odcinku 10 m przed i za obiek-

tem powinna wynosić 4 m. Na odcinku tym należy dodatkowo zapewnić utwardzone pobocze o szerokości

co najmniej 1 m, które może być wykorzystywane do

ruchu pieszych. Pomiędzy obiektem a drogą pożarową

nie powinny występować stałe elementy zagospodarowania terenu oraz drzewa i krzewy o wysokości przekraczającej 3 m.

5. Droga pożarowa powinna umożliwić przejazd

pojazdu bez zawracania. Drogę pożarową bez możli­

wości takiego przejazdu należy zakończyć placem manewrowym o wymiarach co najmniej 20 x 20 m, objazdem pętlicowym lub rozwiązaniem równorzędnym.

6. Najmniejszy promień zewnętrznych łuków drogi

pożarowej powinien wynosić co najmniej 11 m.

7. Na terenach gospodarstw rolnych, hodowlanych

i leśnych, jako drogi pożarowe do budynków, stacji

transformatorowych oraz innych urządzeń wymagają­

cych ochrony przeciwpożarowej, dopuszcza się drogi

o nawierzchni utwardzonej lub drogi gruntowe o szerokości co najmniej 3 m.

Rozdział 3

Drogi pożarowe

§ 11. 1. Drogi pożarowe o utwardzonej i odpowied-

nio wytrzymałej nawierzchni umożliwiającej dojazd

o każdej porze roku powinny być doprowadzone do

1) budynków zaliczonych do kategorii zagrożenia lu-

dzi ZL I i ZL ",

2) budynków średniowysokich, wysokich i wysokościowych zaliczonych do kategorii zagrożenia ludzi

ZL "I, ZL IV i ZL V,

3) budynków produkcyjnych, magazynowych i usłu­

gowych, urządzeń technologicznych, placów skła­

dowych i wiat o powierzchni ponad 1000 m 2 , w których występują materiały palne, z wyjątkiem obiektów o obciążeniu ogniowym nie przekraczającym

500 MJ/m 2 ,

8. Przebieg i wymagania dla dróg pożarowych na

obszarach leśnych regulują przepisy o zabezpieczeniu

przeciwpożarowym lasów.

12. 1. Odległość krawędzi drogi pożarowej od

poszczególnych rodzajów budynków oraz zwią­

zanych z nimi urządzeń technologicznych, placów skła­

dowych i wiat przeznaczonych do składowania materiałów ustala się dla każdej drogi odrębnie w granicach

5-25 m.

§

ścian

2. Przy ustalaniu odległości krawędzi drogi w przypadku, o którym mowa w ust. l, należy brać pod uwagę wielkość obciążenia ogniowego i stopień przeszklenia obiektu, a ponadto inne okoliczności istotne dla

ochrony przeciwpożarowej.

3. Drogi pożarowe doprowadzone do budynków

i urządzeń powinny odpowiadać wymaganiom określonym w poniższej tabeli.

-

271-

Poz. 64 i 65

Najmniejsza

Położenie drogi (dojazdu)

Lp.

szerokość jezdni

wm

1

2

W miastach, na terenach zakładów przemysłowych

oraz magazynów

3,5

Na terenach wiejskich jednostek osadniczych

3,0

4. W szczególnie uzasadnionych przypadkach, gdy

wymagania dotyczące usytuowania drogi pożarowej

nie mogą być spełnione, dopuszcza się stosowanie innych rozwiązań, uzgodnionych z właściwym miejscowo komendantem wojewódzkim Państwowej Straży

Nośność utwardzonej

jezdni oraz nacisk na oś

samochodu, w kN

200,

nacisk na oś -

100

100,

nacisk na oś -

50

§ 15. Na teren ogrodzony o powierzchni przekraczającej 5 ha, na którym znajdują się obiekty wymienione

w § 11 ust. 1, oraz na place targowe i wystawowe należy zapewnić co najmniej dwa wjazdy odległe od siebie co najmniej 075 m.

Pożarnej.

Rozdział 4

§ 13. 1. Przejazdy na dziedzińce i inne tereny obu-

dowane powinny odpowiadać następującym warunkom

1) wysokość przejazdu w świetle powinna wynosić co

najmniej 4,2 m, a w budownictwie jednorodzinnym 3,2 m,

2) szerokość przejazdu w świetle powinna wynosić co

najmniej 3,6 m, w tym szerokość jezdni co najmniej

3m,

3) odległość między przejazdami na jeden dziedziniec

nie może być większa niż 150 m.

2. W przejazdach, których jezdnie są oddzielone od

chodników słupami lub ścianami, jezdnia powinna

mieć szerokość co najmniej 3,6 m.

3. Jeżeli przejazd jest wykorzystywany jako stałe

przejście dla pieszych, powinien być w nim zapewniony chodnik o szerokości co najmniej 1 m.

§ 14. Wiadukty, estakady, przejścia i inne podobne

urządzenia, usytuowane ponad drogami pożarowymi,

powinny mieć prześwit o szerokości co najmniej

4,5 m i wysokość w świetle co najmniej 4,5 m.

Przepisy przejściowe i końcowe

§ 16. Przepisy rozporządzenia nie mają zastosowania do dróg pożarowych istniejących w dniu wejścia

w życie rozporządzenia, nie odpowiadających jego

przepisom, jeżeli zostały wykonane zgodnie z przepisami obowiązującymi w czasie ich budowy albo jeżeli została wydana decyzja o pozwoleniu na budowę przed

jego wejściem w życie.

§ 17. Traci moc rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 22 stycznia 1993 r. w sprawie szczegółowych zasad przeciwpożarowego zaopatrzenia

wodnego, ratownictwa technicznego, chemicznego

i ekologicznego oraz warunków, którym powinny odpowiadać drogi pożarowe (Dz. U. Nr 8, poz. 42).

§ 18. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

14 dni od dnia ogłoszenia.

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji

J. Tomaszewski

65

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA TRANSPORTU I GOSPODARKI MORSKIEJ

z dnia 11 stycznia 1999 r.

w sprawie ustalenia granicy od strony lądu portu morskiego w Pucku.

Na podstawie art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca

1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej

i administracji morskiej (Dz. U. Nr 32, poz. 131, z 1994 r.

Nr 27, poz. 96, z 1995 r. Nr 7, poz. 31 i Nr 47, poz. 243,

z 1996 r. Nr 34, poz. 145 oraz z 1997 r. Nr 111, poz. 726)

zarządza się, co następuje

§ 1. Granicę od strony lądu portu morskiego w Pucku ustala się, jak następuje

Poczynając od punktu A, zlokalizowanego na głów­

ce falochronu wschodniego basenu jachtowego, granica biegnie wzdłuż wschodniej krawędzi falochronu

-

268-

64

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI

z dnia 15 stycznia 1999 r.

w sprawie określenia szczegółowych wymagań w zakresie przeciwpożarowego zaopatrzenia wodnego, ratownictwa technicznego, chemicznego, ekologicznego lub medycznego oraz warunków, jakim powinny

odpowiadać drogi pożarowe.

Na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. Nr 81,

poz. 351, z 1994 r. Nr 27, poz. 96 i Nr 89, poz. 414,

z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 111, poz. 725

i Nr 121, poz. 770 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 162,

poz. 1126) zarządza się, co następuje

Rozdział 1

Przeciwpożarowe zaopatrzenie wodne