Rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 15 czerwca 1999 r. w sprawie przewozu drogowego materiałów niebezpiecznych.

§ 1. Rozporządzenie określa

6) szczegółowy sposób oznakowania pojazdów przewożących materiały niebezpieczne po drogach publicznych.

§ 2. W przypadkach uzasadnionych względami

obronności państwa

lub koniecznością zapewnienia

bezpieczeństwa i porządku publicznego dopuszcza się

2) warunki i sposób przewozu drogowego materiałów

niebezpiecznych,

odstępstwa od przepisów niniejszego rozporządzenia

w stosunku do przewozów materiałów niebezpiecznych pojazdami będącymi w dyspozycji Sił Zbrojnych

Rzeczypospolitej Polskiej na warunkach i w trybie określonych odrębnymi przepisami.

3) dodatkowe wymagania dotyczące pojazdu przewożącego określone materiały niebezpieczne, jego

wyposażenia i ładunku,

Załącznik do rozporządzenia Ministra

Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia

15 czerwca 1999 r. (poz. 608)

WYKAZ MATERIAŁÓW NIEBEZPIECZNYCH, KTÓRYCH PRZEWÓZ PODLEGA ZGŁOSZENIU DO KOMENDANTA

WOJEWÓDZKIEGO PAŃSTWOWEJ STRAŻY POŻARNEJ ORAZ KOMENDANTA WOJEWÓDZKIEGO POLICJI

Materiały niebezpieczne, których przewóz podlega zgłoszeniu

na podstawie § 12 rozporządzenia

Klasa niebezpieczeństwa

1

-

materiały podklasy 1.1 grupy zgodności A,

pozostałe materiały podklasy 1.1 w ilości większej niż 1000 kg 1),

materiały podklasy 1.2 w ilości większej niż 3000 kg 1),

materiały podklasy 1.3 w ilości większej niż 5000 kg 1),

materiały podklasy 1.5 w ilości większej niż 5000 kg 1)

1) Łączna

masa netto materiałów przewożonych na pojeździe samochodowym i przycze-

pie.

2

-

gazy grup: T, TF, TC, TO, TFC, TOC, przewożone w cysternach o pojemności

większej niż 3000 litrów

3,4.2,4.3,5.1,6.1 i 8

-

materiały wymienione pod literą a) różnych punktów tych klas, przewożone

w cysternach o pojemności większej niż 3000 litrów

5.2

-

materiały przewożone w cysternach

6.2

-

materiały wymienione w punkcie 1 tej klasy

7

-

sztuki przesyłki typu B(U) zawierające materiał promieniotwórczy o łącznej

aktywności większej niż 10 14 Bq;

sztuki przesyłki typu B(M);

sztuki przesyłki z materiałami rozszczepialnymi, jeżeli suma wskaźników

transportowych przewożonych sztuk przesyłki przekracza 50;

wypalone paliwo jądrowe;

materiały przewożone w specjalnych warunkach

-

609

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA TRANSPORTU I GOSPODARKI MORSKIEJ

z dnia 15 czerwca 1999 r.

w sprawie kursów dokształcających kierowców pojazdów przewożących materiały niebezpieczne.

Na podstawie art. 89 ust. 6 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 98,

poz. 602, Nr 123, poz. 779 i Nr 160, poz. 1086 oraz

z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 133, poz. 872) zarządza

się, co następuje

§ 1. Rozporządzenie określa

1) warunki udzielania i cofania upoważnień do prowadzenia kursów dokształcających kierowców pojazdów przewożących materiały niebezpieczne,

2) zakres i warunki prowadzenia kursów dokształcają­

cych,

3) ramowy program kursu dokształcającego,

4) wzory dokumentów stosowanych w związku z dokształcaniem kierowców przewożących materiały

niebezpieczne.

§ 2. 1. Kursy dokształcające kierowców pojazdów

przewożących materiały

niebezpieczne, zwane dalej

"kursami", prowadzą jednostki upoważnione przez

marszałka województwa.

2. Marszałek województwa udziela upowaznlenia

do prowadzenia kursów jednostce, która

1) posiada odpowiednie warunki lokalowe

§ 3. 1. Do przewozu drogowego materiałów niebezpiecznych stosuje się postanowienia załączników A i B,

z zastrzeżeniem § 6 i 8.

1) materiały niebezpieczne dopuszczone do przewozu

drogowego oraz zasady ich klasyfikacji,

4) wymagania odnoszące się do urządzeń technicznych służących do tego przewozu,

5) dokumenty wymagane przy przewozie materiałów

niebezpiecznych, ich wzory oraz tryb ich wydawania,

2. Dopuszcza się przewóz materiałów niebezpiecznych na warunkach określonych w specjalnych umowach dwustronnych lub wielostronnych, zawartych na

podstawie postanowienia art. 4 ust. 3 Umowy ADR, jeżeli stronątych umów jest Rzeczypospolita Polska.

.,

..,.

-

§ 4.1 . Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają

1) Umowa ADR -

Umowę europejską dotyczącą mię­

dzynarodowego przewozu drogowego towarów

niebezpiecznych, sporządzoną w Genewie dnia 30

września 1957 r. (Dz. U. z 1975 r. Nr 35, poz. 189

i 190, z 1977 r. Nr 36, poz 157, z 1978 r. Nr 31, poz.

134, z 1981 r. Nr 32, poz. 180, z 1982 r. Nr 38, poz.

249, z 1986 r. Nr 14, poz. 81, z 1990 r. Nr 84, poz. 490,

z 1993 r. Nr 61, poz. 293, z 1995 r. Nr 50, poz. 270,

z 1997 r. Nr 59, poz. 367 i z 1999 r. Nr 30, poz. 287),

wraz ze zmianami obowiązującymi od daty ich wejścia w życie w stosunku do Rzeczypospolitej Polskiej, podanymi do publicznej wiadomości we wła­

ściwy sposób,

2) załącznik A lub B -

odpowiednio załącznik A do

Umowy ADR "Przepisy dotyczące materiałów

i przedmiotów niebezpiecznych" lub załącznik B do

Umowy ADR "Przepisy dotyczące pojazdów i przewozu",

3) materiały niebezpieczne (towary niebezpieczne) materiały i przedmioty, których przewóz drogowy,

na podstawie postanowień załączników A i B, jest

zabroniony albo dozwolony na warunkach określo­

nych w tych załącznikach,

4) klasa materiałów niebezpiecznych -

grupę materiałów niebezpiecznych, wydzieloną na podstawie

dominującego zagrożenia; rozróżnia się następują­

ce klasy materiałów niebezpiecznych

a) klasa 1 -

materiały i przedmioty wybuchowe,

b) klasa 2 -

gazy,

c) klasa 3 -

materiały ciekłe zapalne,

d) klasa 4.1 -

materiały stałe zapalne,

e) klasa 4.2 -

materiały samozapalne,

f) klasa 4.3 -

materiały wytwarzające w zetknię-

ciu z wodą gazy zapalne,

g) klasa 5.1 -

materiały utleniające,

h) klasa 5.2 -

nadtlenki organiczne,

i) klasa 6.1 -

materiały trujące,

j) klasa 6.2 -

materiały zakaźne,

k) klasa 7 -

materiały promieniotwórcze,

I) klasa 8 -

materiały żrące,

7) materiały inaczej nie określone (i.n.o.) - określenie

ogólne materiałów, do którego mogą być zaliczone

materiały niebezpieczne nie wymienione z nazwy

w załączniku A, których właściwości odpowiadają

temu określeniu.

2. Użyte w postanowieniach załączników A i B określenie "właściwa władza", w odniesieniu do Rzeczypospolitej Polskiej, oznacza ministra właściwego do

spraw transportu lub jednostkę przez niego upoważ­

nioną, z zastrzeżeniem § 5.

§ 5. W zakresie szczegółowych czynności administracyjnych wskazanych w przepisach załączników

A i B określenie "właściwa władza" oznacza odpowiednio

1) Prezesa Państwowej Agencji Atomistyki lub jednostkę przez niego upoważnioną w sprawach

warunków przewozu drogowego materiałów promieniotwórczych klasy 7,

2) Urząd Dozoru Technicznego -

w sprawach warunków technicznych opakowań przeznaczonych do

przewozu drogowego gazów klasy 2,

3) Główny Inspektorat Kolejowego Dozoru Technicz-

nego - w sprawach warunków technicznych cystern przeznaczonych do przewozu drogowego

materiałów niebezpiecznych oraz w sprawach wydawania świadectw dopuszczenia pojazdów do

przewozu niektórych materiałów niebezpiecznych,

4) jednostkę upoważnioną przez ministra właściwego

do spraw wewnętrznych - w sprawach nadzoru

nad czynnościami ładunkowymi i postojem pojazdów z materiałami niebezpiecznymi,

5) jednostkę upoważnioną przez ministra właściwego

do spraw gospodarki - w sprawach badań, klasyfikacji oraz warunków dopuszczania do przewozu

materiałów niebezpiecznych klas 1, 2, 3, 4.1, 4.2,

4.3,5.1,5.2, 6.1,6.2,8 i 9,

6) jednostkę upoważnioną przez ministra właściwego

do spraw gospodarki - w sprawach warunków

technicznych opakowań materiałów niebezpiecznych klas 1, 3, 4.1, 4.2, 4.3, 5.1, 5.2, 6.1, 6.2, 8 i 9.

§ 6. Do ruchu krajowego nie mają zastosowania

postanowienia załączników A i B w zakresie używania

języków innych niż język polski, z zastrzeżeniem § 9

ust. 2.

numer przepisu załącz­

§ 7. 1. Do przewozu materiałów niebezpiecznych

mogą być użyte pojazdy samochodowe, z wyjątkiem

motocykli, oraz ciągnięte przez nie przyczepy, z zastrzeżeniem ust. 2.

6) sztuka przesyłki - przygotowane do wysyłki opakowanie wraz z zawartym w nim materiałem niebezpiecznym; określenie Oto nie obejmuje nie opakowanych materiałów niebezpiecznych przewożo­

nych luzem w pojazdach lub w kontenerach oraz

materiałów niebezpiecznych przewożonych w cysternach,

2. Zespół pojazdów składający się z ciągnika rolniczego i przyczepy może być użyty do przewozu paliwa

do silników Diesla, materiałów utleniających stosowanych jako nawozy sztuczne lub materiałów trujących

stosowanych jako środki ochrony roślin, jeżeli materiały te przewożone są w sztukach przesyłki, w ilościach

nie przekraczających odpowiednich limitów określo­

nych w przepisie Im. 10011 załącznika B.

m) klasa 9 -

różne materiały i przedmioty niebez-

pieczne.

5) liczba marginesowa (Im.) nika A lub B,

.'

3101 -

-

3102 -

§ 8.1. W przypadkach, o których mowa w przepisie

Im. 10221(2) załącznika 8, dopuszcza się do dnia 31 grudnia 2001 r. używanie do przewozu materiałów niebezpiecznych w ruchu krajowym pojazdów nie wyposażo­

nych w zwalniacz.

2. W przypadkach, o których mowa w przepisie Im.

10261(2) załącznika 8, dopuszcza się do dnia 31 grudnia 2001 r. używanie do przewozu materiałów niebezpiecznych w ruchu krajowym pojazdów nie wyposażo­

nych w ogranicznik prędkości, jeżeli pojazdy te zostały

zarejestrowane po raz pierwszy w okresie od dnia

1 stycznia 1988 r. do dnia 1 lipca 1995 r.

§ 9.1. W przypadku pojazdów, w stosunku do których na podstawie przepisów załącznika 8 wymagane

jest "świadectwo dopuszczenia pojazdów do przewozu niektórych materiałów niebezpiecznych", potwierdzenia spełnienia przez te pojazdy odpowiednich wymagań technicznych dokonują stacje kontroli pojazdów, o których mowa wart. 83 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 98,

poz. 602, Nr 123, poz. 779 i Nr 160, poz. 1086 oraz

z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 133, poz. 872).

2. Świadectwo, o którym mowa w ust. 1, wystawia

Główny Inspektorat Kolejowego Dozoru Technicznego,

w językach polskim i angielskim, zgodnie z wzorem podanym w załączniku 8.

3. W przypadku gdy pojazd nie jest wyposażony

w wymagane urządzenia lub w jedno z nich określone

w § 8, świadectwo i potwierdzenie, o których mowa

w ust. 1, powinny zawierać informację o braku tych

urządzeń lub tego urządzenia oraz uwagę następującej

treści: "Pojazd dopuszczony do przewozu materiałów

niebezpiecznych wyłącznie w ruchu krajowym".

§ 10. Przewóz materiałów inaczej nie określonych

(i.n.o.) klas 1,2,3,4.1, 4.2, 4~3, 5.1, 5.2, 6.1, 7, 8 i 9 nadawanych do przewozu w kraju jest dozwolony po zaklasyfikowaniu ich jako materiały dopuszczone do przewozu przez

1) jednostkę określoną w § 5 pkt 1 - w przypadku materiałów promieniotwórczych klasy 7,

2) jednostkę określoną w § 5 pkt 5-w przypadku materiałów niebezpiecznych pozostałych klas.

§ 11. Przewóz na obszarze miast paliwa silnikowego (benzyny) "o numerze rozpoznawczym 1203 oraz

skroplonych mieszanin węglowodorów gazowych

o numerze rozpoznawczym 1965 w cysternach o pojemności powyżej 7000 litrów, dokonywany w celu zaopatrzenia stacji paliw, może odbywać się po drogach

wyznaczonych przez marszałka województwa oraz

w czasie przez niego ustalonym, po zasięgnięciu opinii

organów zarządzających ruchem na tych drogach.

§ 12.1. Ustala się "Wykaz materiałów niebezpiecznych, których przewóz podlega zgłoszeniu do komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej

oraz komendanta wojewódzkiego Policji", stanowiący

§ 13. Do czasu wyznaczenia przez marszałka województwa okresów i dróg zgodnie z § 11 przewóz na obszarze miast paliwa silnikowego oraz skroplonych mieszanin węglowodorów gazowych, o których mowa

w tym przepisie, odbywa się na zasadach dotychczasowych.

§ 14. Traci moc rozporządzenie Ministrów Transportu i Gospodarki Morskiej oraz Spraw Wewnętrz­

nych i Administracji z dnia 16 października 1997 r.

w sprawie przewozu drogowego materiałów niebezpiecznych (Dz. U. Nr 130, poz. 872).

§ 15. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1999 r.

Minister Transportu i Gospodarki Morskiej

T. Syryjczyk

"

j '

-

3103 -

Poz. 608 i 609

-

3100 -

Załącznik do rozporządzenia Ministra

Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia

26 maja 1999 r. (poz. 607)

Rys. 4. Usytuowanie okna z oczek kwadratowych w worku (Model 2 i 3)

0,4-0.5 m

!

".

LxO.S

~

L

I'

L - długość worka.

Minimalna długość okna z oczek kwadratowych - 3,5 m.

Minimalna szerokość okna z oczek kwadratowych - 0,45 m.

608

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA TRANSPORTU I GOSPODARKI MORSKIEJ

z dnia 15 czerwca 1999 r.

w sprawie przewozu drogowego materiałów niebezpiecznych.

Na podstawie art. 56 ust. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 98,

poz. 602, Nr 123, poz. 779 i Nr 160, poz. 1086 oraz

z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 133, poz. 872) zarządza

się, co następuje

załącznik do rozporządzenia.

Poz. 608

2. Przewóz materiałów niebezpiecznych określo­

nych w załączniku, o którym mowa w ust. 1, należy

zgłosić do właściwego ze względu na miejsce rozpoczęcia przewozu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży

Pożarnej oraz właściwego miejscowo komendanta wojewódzkiego Policji.

3. Zgłoszenia, o którym mowa w ust. 2, dokonuje

1) jeżeli przewóz rozpoczyna się w kraju

a) krajowy przewoźnik materiału niebezpiecznego

albo

b) nadawca materiału niebezpiecznego, jeżeli przewóz jest wykonywany przez przewoźnika zagranicznego

-

w terminie, nie krótszym niż 5 dni przed rozpo-

częciem przewozu,

2) jeżeli przewóz rozpoczyna się za granicą - właści­

wa graniczna placówka kontrolna Straży Granicznej, przed zezwoleniem na wjazd pojazdu z materiałem niebezpiecznym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

4. Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 2, powinno

mieć formę pisemną i zawierać następujące dane

1) nazwę materiału niebezpiecznego i jego numer rozpoznawczy,

2) klasyfikację materiału (odpowiednio: klasa, punkt,

litera, podklasa, grupa zgodności, karta),

3) ilość materiału i sposób jego przewozu (odpowiednio: przewóz w cysternie, luzem lub w sztukach

przesyłki),

4) planowane miejsce i czas rozpoczęcia przewozu,

5) planowaną trasę przewozu,

6) nazwy i adresy przewożnika, nadawcy i odbiorcy

materiału.