Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 19 marca 1999 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o kontroli skarbowej.

1.

Celem kontroli skarbowej jest ochrona interesów i praw majątkowych Skarbu Państwa

oraz zapewnienie skuteczności wykonywania zobowiązań podatkowych i innych należności

stanowiących dochód budżetu państwa lub państwowych funduszy celowych.

2.

Celem kontroli skarbowej jest również badanie zgodności z prawem gospodarowania mieniem

innych państwowych osób prawnych.

W Kodeksie postępowania karnego w art. 265 w § 2 skreśla się wyrazy «w toku kontroli».

1.

Do zakresu kontroli skarbowej należy

1

kontrola rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania

i wpłacania podatków stanowiących dochód budżetu państwa, a także innych należności

pieniężnych budżetu państwa lub państwowych funduszy celowych,

1a

ujawnianie i kontrola nie zgłoszonej do opodatkowania działalności gospodarczej, a

także dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów,

2

kontrola celowości i zgodności z prawem gospodarowania środkami pochodzącymi z budżetu

państwa, środkami państwowych jednostek budżetowych i państwowych jednostek gospodarki

pozabudżetowej oraz środkami państwowych funduszy celowych, zarówno u przekazujących,

jak i otrzymujących te środki,

3

badanie celowości w czasie podejmowania decyzji i zgodności z prawem wykorzystania

i rozporządzania mieniem państwowym, a w szczególności ujawnianie niedoborów, a także

innych szkód w tym mieniu.

4

kontrola źródeł pochodzenia majątku, w przypadku niezgłoszenia do opodatkowania działalności

gospodarczej, a także dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów,

5

wykonywanie szczególnego nadzoru podatkowego.

2

W ramach kontroli skarbowej prowadzonej w zakresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i

pkt 1a, badaniu podlega również rzetelność deklarowanych podstaw opodatkowania oraz

prawidłowość obliczania i wpłacania zobowiązań podatkowych stanowiących dochód gminy.

W ustawie karnej skarbowej z dnia 26 października 1971 r. (Dz. U. z 1984 r. Nr 22,

poz. 103, z 1985 r. Nr 23, poz. 100, z 1990 r. Nr 14, poz. 84 i Nr 86, poz. 503, z

1991 r. Nr 100, poz. 442 i Nr 107, poz. 458, z 1992 r. Nr 21, poz. 85 i Nr 68, poz.

341, z 1994 r. Nr 43, poz. 160, Nr 126, poz. 615 i Nr 136, poz. 703 oraz z 1995 r.

Nr 132, poz. 641) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 106 otrzymuje brzmienie

«

Art. 106.

Kto utrudnia inspektorowi kontroli skarbowej lub uprawnionemu pracownikowi jednostki

organizacyjnej kontroli skarbowej albo pracownikowi organu podatkowego wszczęcie postępowania

kontrolnego lub przeprowadzanie kontroli

- podlega karze grzywny do 25 000 złotych.

»

;

2)

w art. 174 w § 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie

«

2)

w sprawach o pozostałe przestępstwa i wykroczenia skarbowe - urzędy skarbowe, a w

sprawach o przestępstwa i wykroczenia skarbowe ujawnione przez organy kontroli skarbowej

- inspektorzy kontroli skarbowej.

»

W granicach i na zasadach określonych w odrębnych przepisach kontrola skarbowa obejmuje

ponadto

1)

(skreślony)

2)

badanie prawidłowości stosowania cen urzędowych, a także cen umownych w zakresie objętym

ograniczeniami swobodnego kształtowania ich poziomu,

3)

badanie prawidłowości obrotu dewizowego.

1.

Żądania, o których mowa w art. 1 pkt 18 i 19 niniejszej ustawy, nie mogą dotyczyć

informacji o zdarzeniach zaistniałych przed dniem 1 stycznia 1997 r.

2.

Przepisów, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się do żądań wymienionych w art. 1

pkt 18 niniejszej ustawy, w zakresie dotyczącym informacji o zdarzeniach określonych

w art. 33 ust. 1.

1.

Kontroli skarbowej podlegają

1)

zobowiązani do świadczeń pieniężnych na rzecz Skarbu Państwa lub państwowych funduszy

celowych,

2)

wydatkujący środki z budżetu państwa,

3)

władający i zarządzający mieniem państwowym.

2

Kontroli skarbowej podlegają także płatnicy i inkasenci podatków i innych należności,

o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1.

1.

W okresie trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy instytucje finansowe

wymienione w art. 1 pkt 18 mogą wystąpić z wnioskiem do Generalnego Inspektora Kontroli

Skarbowej lub dyrektora urzędu kontroli skarbowej, w zależności od tego, kto zażądał

przekazania informacji, o ograniczenie ich zakresu.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składany jest w terminie 14 dni od dnia otrzymania

żądania i wymaga uzasadnienia.

3.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej lub dyrektor urzędu kontroli skarbowej, w terminie

30 dni od dnia otrzymania wniosku, postanawia ostatecznie o zakresie żądanych informacji.

1

Nie podlega kontroli skarbowej celowość i sposób wykorzystywania środków budżetowych

oraz mienia państwowego na cele specjalne w jednostkach podległych, podporządkowanych

lub nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw obrony narodowej

2.

Rada Ministrów określi cele, o których mowa w ust. 1, oraz organy, zasady i tryb przeprowadzania

kontroli wykorzystania środków budżetowych i mienia państwowego na te cele.

Sprawy wszczęte, a nie zakończone do dnia wejścia w życie ustawy, prowadzi się na

zasadach i w trybie określonych przez przepisy dotychczasowe.

1

Kontrolę skarbową w zakresie i trybie określonym w niniejszej ustawie z zastrzeżeniem

ust. 2a sprawują organy kontroli skarbowej.

2

Organy kontroli skarbowej mogą prowadzić również, w trybie i na zasadach określonych

w odrębnych przepisach, dochodzenia w sprawach karnych skarbowych oraz w sprawach

o przestępstwa na szkodę Skarbu Państwa.

2a

Szczególny nadzór podatkowy, w zakresie i trybie określonym w rozdziale 3b niniejszej

ustawy, wykonują jednostki organizacyjne kontroli skarbowej.

3.

Przepisy dotyczące kontroli skarbowej nie naruszają przewidzianych w odrębnych ustawach

uprawnień do kontroli w zakresie, o którym mowa w art. 2 i 3, przysługujących właściwym

rzeczowo organom.

1.

Organy administracji państwowej i samorządowej oraz inne państwowe i gminne jednostki

organizacyjne są obowiązane współdziałać i udzielać organom kontroli skarbowej pomocy

technicznej przy wykonywaniu zadań określonych w ustawie.

2.

Organy kontroli skarbowej są upoważnione do korzystania z będących w posiadaniu organów

podatkowych informacji o podatnikach.

1.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r.

2.

Przepisy art. 1 pkt 24 i 25 wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 1998 r.

1.

Organami kontroli skarbowej są

1)

minister właściwy do spraw finansów publicznych

2)

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej jako organ wyższego stopnia nad inspektorami

kontroli skarbowej,

3)

inspektorzy kontroli skarbowej, zwani dalej „inspektorami”.

2.

Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów

na wniosek ministra właściwego do spraw finansów publicznych

3.

Inspektorów powołuje i odwołuje Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej.

1.

Jednostkami organizacyjnymi kontroli skarbowej są urzędy kontroli skarbowej i Ministerstwo

Finansów.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych

4.

Właściwość miejscową inspektorów określa się według terytorialnego zasięgu działania

urzędu kontroli skarbowej.

4a

Jeżeli podmiot posiada oddziały (zakłady) na terenie działania innego urzędu kontroli

skarbowej niż właściwy dla siedziby tego podmiotu, do przeprowadzenia kontroli w tym

oddziale (zakładzie) upoważniony jest również inspektor zatrudniony w urzędzie kontroli

skarbowej, którego terytorialny zasięg działania obejmuje miejsce położenia tego oddziału

(zakładu).

5.

Inspektorzy zatrudnieni w Ministerstwie Finansów są uprawnieni do prowadzenia kontroli

na całym terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

6.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej może wyznaczyć inspektora zatrudnionego w urzędzie

kontroli skarbowej do przeprowadzenia kontroli poza obszarem jego właściwości miejscowej.

1.

Środki finansowe w wysokości 20% dodatkowych wpływów podatkowych i niepodatkowych

należności budżetowych przeznacza się na usprawnienie funkcjonowania organów i urzędów

podległych Ministrowi Finansów oraz na premie dla pracowników tych organów i urzędów,

a w szczególności dla pracowników, którzy przyczynili się bezpośrednio do uzyskania

dodatkowych wpływów.

2.

Minister Finansów określi, jakie rodzaje wpływów budżetowych uznaje się za dodatkowe

w rozumieniu ust. 1, a także sposób ich rozdysponowania oraz zasady przyznawania premii.

1.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej sprawuje nadzór nad działalnością inspektorów

kontroli skarbowej oraz pracowników operacyjnych w zakresie realizacji zadań określonych

w ustawie.

2.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej

1)

określa zadania i sprawuje kontrolę urzędów kontroli skarbowej,

2)

organizuje szkolenia inspektorów oraz pracowników operacyjnych,

3)

organizuje system informacji w urzędach kontroli skarbowej i zapewnia jego współdziałanie

z systemem informacji innych instytucji, organizacji państwowych i samorządowych,

4)

powołuje spośród inspektorów wicedyrektorów urzędów kontroli skarbowej i ich odwołuje,

5)

upoważnia inspektorów zatrudnionych w Ministerstwie Finansów do przeprowadzania kontroli,

a także w uzasadnionych przypadkach decyduje o zmianie inspektora prowadzącego postępowanie

kontrolne,

6)

ustala plany kontroli,

7)

upoważnia inspektorów zatrudnionych w urzędach kontroli skarbowej do przeprowadzania

kontroli poza właściwością miejscową określoną w art. 9 ust. 4,

8)

analizuje wyniki działalności kontroli skarbowej i przedstawia ministrowi właściwemu

do spraw finansów publicznych

9)

uczestniczy w pracach międzynarodowych organizacji i instytucji zajmujących się kontrolą

skarbową.

3.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej wykonuje zadania określone w ustawie przy pomocy

jednostki organizacyjnej wyodrębnionej w tym celu w strukturze Ministerstwa Finansów.

4.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej może podawać do wiadomości publicznej zbiorczą

informację dotyczącą działalności kontroli skarbowej.

1.

Pracą urzędów kontroli skarbowej kierują dyrektorzy, powoływani spośród inspektorów

przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych

2.

Dyrektor urzędu kontroli skarbowej w szczególności

1)

organizuje pracę urzędu kontroli skarbowej i jest przełożonym zatrudnionych w nim

inspektorów oraz innych pracowników,

2)

ustala plany kontroli,

3)

upoważnia inspektorów do przeprowadzenia kontroli,

4

dokonuje, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, zmiany inspektora prowadzącego

postępowanie kontrolne,

5

może podawać do wiadomości publicznej zbiorcze informacje dotyczące działalności kontroli

skarbowej na terenie objętym zasięgiem działania urzędu kontroli skarbowej.

1

Kontrola skarbowa, z zastrzeżeniem art. 14, jest prowadzona zgodnie z planem kontroli.

2.

Plany kontroli ustalają dyrektorzy urzędów kontroli skarbowej stosownie do zadań określonych

przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej.

1.

Postępowanie kontrolne, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 1, wszczyna inspektor po okazaniu

kontrolowanemu legitymacji służbowej i upoważnienia do przeprowadzenia kontroli, z

równoczesnym doręczeniem zawiadomienia o wszczęciu postępowania kontrolnego.

2.

W przypadku nieobecności kontrolowanego czynności kontrolne mogą być przeprowadzone

po okazaniu dokumentów, o których mowa w ust. 1, osobie zastępującej kontrolowanego

lub jego pracownikom bądź przywołanemu świadkowi; z czynności tych sporządza się protokół

i przedstawia niezwłocznie kontrolowanemu.

3.

Upoważnienie do przeprowadzenia kontroli wydawane jest przez dyrektora urzędu kontroli

skarbowej lub Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej i określa

1)

imię i nazwisko inspektora,

2)

numer legitymacji służbowej inspektora,

3)

oznaczenie kontrolowanego,

4)

termin ważności upoważnienia.

4.

Zawiadomienie o wszczęciu postępowania kontrolnego wystawiane jest przez inspektora

i zawiera

1)

imię i nazwisko inspektora prowadzącego kontrolę oraz imiona i nazwiska pracowników

jednostki organizacyjnej kontroli skarbowej, wykonujących czynności kontrolne,

2)

przewidywany czas trwania kontroli,

3)

miejsce prowadzenia kontroli,

4)

zakres kontroli,

5)

prawa i obowiązki kontrolowanego.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych

1.

Jeżeli okoliczności faktyczne uzasadniają niezwłoczne podjęcie kontroli, postępowanie

kontrolne może być wszczęte po okazaniu legitymacji służbowej osobom wymienionym w

art. 13 ust. 1 i 2.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, kontrolowanemu należy niezwłocznie doręczyć upoważnienie

do przeprowadzenia kontroli oraz zawiadomienie o wszczęciu postępowania kontrolnego;

niedopełnienie tych obowiązków powoduje nieważność postępowania kontrolnego. O nieważności

przeprowadzonego postępowania kontrolnego informuje się kontrolowanego, a materiały

pochodzące z kontroli zostają zniszczone.

3.

Czynności kontrolnych dokonuje się w obecności kontrolowanego; w przypadku jego nieobecności

przepis art. 13 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

4.

Jeżeli ustalenie danych oznaczających (identyfikujących) kontrolowanego jest niemożliwe,

przedstawienia dokumentów, o których mowa w ust. 2, dokonuje się po ustaleniu tych

danych.

5.

Inspektor może zawiesić postępowanie, jeżeli w okresie 14 dni od wszczęcia postępowania

nie ustali danych oznaczających (identyfikujących) kontrolowanego. Z tych samych przyczyn

inspektor może umorzyć postępowanie, jeżeli od wszczęcia postępowania upłynęło co

najmniej 30 dni; postępowanie umorzone może być jednak podjęte w każdym czasie, gdy

ustali się osobę, w stosunku do której może być prowadzone postępowanie kontrolne.

1.

Inspektor ma obowiązek zapoznać kontrolowanego z jego prawami i obowiązkami wynikającymi

z ustawy; kontrolowany potwierdza podpisem na zawiadomieniu o wszczęciu postępowania,

że zapoznał się z tymi prawami i obowiązkami.

2.

Kontrolowany ma obowiązek wskazać na piśmie, w dniu wszczęcia postępowania kontrolnego,

osobę upoważnioną do działania w jego imieniu, zwłaszcza w czasie jego nieobecności.

1.

Czynności kontrolne prowadzone są przede wszystkim w siedzibie kontrolowanego oraz

w innych miejscach związanych z prowadzoną przez niego działalnością i w godzinach

jej prowadzenia.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się również w przypadku, gdy kontrolowany prowadzi działalność

w lokalu mieszkalnym.

3.

Na żądanie inspektora kontrolowany będący osobą fizyczną jest obowiązany złożyć oświadczenie o stanie majątkowym na określony dzień, jeżeli z toczącego się postępowania

wynika, że nie ujawnił wszystkich obrotów lub przychodów mających istotne znaczenie

do ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego; do oświadczeń tych stosuje się przepis

art. 247Kodeksu karnego, o czym należy pouczyć kontrolowanego.

4.

Inspektor może, za zgodą prokuratora, dokonywać czynności kontrolnych w lokalu, w

którym zamieszkuje osoba fizyczna zobowiązana do uiszczenia należności pieniężnych,

o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 i 1a, w razie powzięcia wiarygodnych wiadomości,

że osoba ta nie zgłosiła osiąganych przychodów do opodatkowania lub zgłosiła je w

niepełnej wysokości. Z czynności tych sporządza się protokół, który wymaga zatwierdzenia

przez prokuratora. Przepisy Kodeksu postępowania karnego o przeszukaniu odnoszące się do Policji mają również zastosowanie do inspektorów.

1.

Kontrolowany jest obowiązany umożliwić inspektorowi dokonanie czynności kontrolnych,

a w szczególności

1)

udostępnić obiekty, urządzenia i składniki majątkowe, których badanie wchodzi w zakres

kontroli skarbowej,

2)

zapewnić wgląd w dokumentację i prowadzone ewidencje objęte zakresem kontroli,

3)

sporządzać kopie dokumentów określonych przez kontrolującego,

4)

zapewnić warunki do pracy, w tym, w miarę możliwości, samodzielne pomieszczenie i

miejsce do przechowywania dokumentów,

5)

umożliwić filmowanie i fotografowanie oraz dokonywanie nagrań dźwiękowych, jeżeli

film, fotografia lub nagranie może stanowić dowód lub przyczynić się do utrwalenia

dowodu w sprawie będącej przedmiotem kontroli,

6

udostępnić środki łączności, a w przypadku gdy kontrolowanym jest przedsiębiorca -

także inne konieczne środki techniczne, jakimi dysponuje w zakresie niezbędnym do

wykonywania czynności kontrolnych,

7)

przedstawić, na żądanie inspektora, tłumaczenie na język polski sporządzonej w języku

obcym dokumentacji finansowo-księgowej,

8)

przeprowadzić inwentaryzację na żądanie i w niezbędnym zakresie określonym przez inspektora.

2.

Czynności określone w ust. 1 kontrolowany jest obowiązany wykonać nieodpłatnie.

3.

W przypadku gdy kontrolowany nie jest w stanie zapewnić warunków pracy, o których

mowa w ust. 1 pkt 4, jest obowiązany, na żądanie inspektora wydać stosowne ewidencje

i dokumenty na czas trwania postępowania kontrolnego; czynności w tym zakresie są

przeprowadzane w jednostce organizacyjnej kontroli skarbowej. Z wydania ewidencji

i dokumentów sporządza się protokół, który podpisuje również kontrolowany.

4.

W sprawach objętych zakresem kontroli, kontrolowany ma obowiązek, w wyznaczonym terminie,

udzielić wyjaśnień lub dostarczyć żądany dokument inspektorowi lub innym osobom dokonującym

czynności kontrolnych.

5.

Inspektor oraz osoby dokonujące czynności kontrolnych są uprawnione do wstępu oraz

poruszania się po terenie jednostki kontrolowanej na podstawie legitymacji służbowej,

bez potrzeby uzyskiwania przepustki, oraz nie podlegają rewizji osobistej przewidzianej

w regulaminie wewnętrznym tej jednostki; podlegają natomiast przepisom o bezpieczeństwie

i higienie pracy obowiązującym w kontrolowanej jednostce.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 1998 r.

1.

W toku postępowania kontrolnego inspektor może w szczególności

1)

badać dokumenty i ewidencje, objęte zakresem kontroli,

2)

zabezpieczać zebrane dowody,

3)

zarządzać inwentaryzację wraz z rozliczeniem jej wyniku,

4)

dokonywać oględzin,

5)

legitymować osoby w celu ustalenia tożsamości, jeżeli jest to niezbędne dla potrzeb

kontroli,

6)

przesłuchiwać świadków,

7)

zasięgać opinii biegłych,

8)

zbierać inne niezbędne materiały w zakresie objętym kontrolą,

9)

przesłuchiwać kontrolowanego w charakterze strony, jeżeli po wyczerpaniu środków dowodowych

lub z powodu ich braku pozostały nie wyjaśnione okoliczności mające znaczenie dla

postępowania kontrolnego.

2.

W razie niestawienia się kontrolowanego, świadka lub biegłego na wezwanie inspektora

w związku z prowadzonym postępowaniem kontrolnym, stosuje się odpowiednio przepisy

art. 110 § 2 i art. 115 § 2 ustawy karnej skarbowej z dnia 26 października 1971 r.

(Dz. U. z 1984 r. Nr 22, poz. 103, z 1985 r. Nr 23, poz. 100, z 1990 r. Nr 14, poz. 84 i Nr 86, poz. 503, z 1991 r. Nr 100, poz. 442 i Nr 107, poz. 458, z 1992 r. Nr 21, poz. 85 i Nr 68, poz. 341, z 1994 r. Nr 43, poz. 160, Nr 126, poz. 615 i Nr 136, poz. 703 oraz z 1995 r. Nr 132, poz. 641, z 1996 r. Nr 132, poz. 621 i Nr 137, poz. 640, Nr 152, poz. 720, z 1997 r. Nr 71, poz. 449, Nr 79, poz. 485, Nr 102, poz. 643, Nr 121, poz. 770, Nr 137, poz. 926 i Nr 141, poz. 945, z 1998 r. Nr 108, poz. 682 i Nr 160, poz. 1063), o czym należy uprzedzić osobę wezwaną.

1.

Obecny w czasie kontroli kontrolowany lub osoba przez niego wskazana ma prawo uczestniczyć

w czynnościach, o których mowa w art. 18.

2

Kontrolowany powinien być powiadomiony o miejscu i terminie przeprowadzania dowodu

ze świadków, biegłych lub oględzin w sposób umożliwiający kontrolowanemu udział w

przeprowadzeniu tych dowodów nie później niż przed podjęciem tych czynności.

3

Przepisu ust. 2 nie stosuje się, jeżeli okoliczności faktyczne uzasadniają natychmiastowe

podjęcie czynności, a kontrolowany jest nieobecny.

1.

Badanie dokumentów i ewidencji polega na sprawdzeniu ich rzetelności oraz zgodności

z przepisami prawa.

2

Inspektor, w związku z prowadzonym u kontrolowanego postępowaniem kontrolnym, może

po okazaniu legitymacji służbowej dokonać sprawdzenia prawidłowości i rzetelności

badanych dokumentów u kontrahentów kontrolowanego prowadzących działalność gospodarczą,

bez względu na ich siedzibę; z czynności tych sporządza się protokół, który podpisują

osoby obecne przy dokonywaniu tych czynności. Przepis art. 9 ust. 4 nie ma w tym przypadku

zastosowania.

3

Do czynności sprawdzających u osób wymienionych w ust. 2 stosuje się odpowiednio art.

17 i 19.

1.

Czynności kontrolne mające znaczenie dla wyniku kontroli podlegają dokumentowaniu.

Zakres tych czynności ustala inspektor.

2.

Dokumentowanie czynności kontrolnych polega w szczególności na sporządzaniu protokołów

z

1)

badania dokumentów i ewidencji,

2)

zabezpieczenia dokumentów i dowodów rzeczowych,

3)

inwentaryzacji,

4)

oględzin,

5)

przesłuchania świadków.

Stan faktyczny może być utrwalony ponadto za pomocą aparatury rejestrującej obraz

i dźwięk oraz magnetycznych nośników informacji.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych

4.

W razie gdy czynności kontrolnych dokonuje się pod nieobecność kontrolowanego lub

osoby zastępującej go albo bez zachowania warunków określonych w art. 13 ust. 1, z

czynności tych sporządza się protokół.

1.

Protokoły, o których mowa w art. 21 ust. 2, podpisują osoby uczestniczące w czynności

kontrolnej dokumentowanej w tej formie.

2.

Kontrolowany lub osoba zastępująca go może w terminie 3 dni od dnia podpisania protokołu

złożyć na piśmie wyjaśnienia bądź zgłosić zastrzeżenia do treści protokołu, inspektor

zaś obowiązany jest ustosunkować się do nich bez zbędnej zwłoki w formie odpowiedniej

adnotacji.

1.

Po zgromadzeniu dokumentacji czynności kontrolnych inspektor zapoznaje kontrolowanego

z treścią dokumentów i ustaleniami kontroli.

2.

Z czynności, o której mowa w ust. 1, sporządza się adnotację podpisaną także przez

kontrolowanego.

3

Kontrolowany ma prawo, w terminie 3 dni od dnia zapoznania się z dokumentacją i ustaleniami

kontroli, zażądać na piśmie

1)

uzupełnienia tej dokumentacji przez wskazanie czynności kontrolnych, które należałoby

podjąć, i dokumentów, które należałoby włączyć do akt sprawy,

2)

przeprowadzenia ponownej oceny zebranej dokumentacji z punktu widzenia możliwości

weryfikacji ustaleń kontroli.

1.

Inspektor jest obowiązany rozpatrzyć zastrzeżenia, o których mowa w art. 23 ust. 3,

i w terminie 3 dni zawiadomić kontrolowanego o sposobie ich załatwienia.

2.

Po rozpatrzeniu zastrzeżeń, o których mowa w ust. 1, inspektor wydaje

1

decyzję lub decyzje w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. Nr 137, poz. 926 i Nr 160, poz. 1083, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 1999 r. Nr 11, poz. 95) - gdy ustalenia dotyczą podatków i innych należności budżetowych, których określanie

lub ustalanie należy do właściwości urzędów skarbowych,

2)

wynik kontroli - gdy ustalenia dotyczą nieprawidłowości innych niż wymienione w pkt

1 lub gdy nieprawidłowości nie stwierdzono.

3

Przy określaniu podstaw opodatkowania organowi kontroli skarbowej przysługują uprawnienia

organu podatkowego przewidziane w przepisach podatkowych oraz w art. 186 § 2 i art.

193 ustawy - Ordynacja podatkowa.

Decyzję doręcza się kontrolowanemu oraz właściwemu urzędowi skarbowemu reprezentującemu

Skarb Państwa, który staje się wierzycielem obowiązków wynikających z tej decyzji.

1.

Od decyzji, o której mowa w art. 24 ust. 2 pkt 1, służy odwołanie do

1)

izby skarbowej właściwej dla podatnika, płatnika lub inkasenta, jeżeli decyzje wydał

inspektor zatrudniony w urzędzie kontroli skarbowej,

2)

Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, jeżeli decyzje wydał inspektor zatrudniony

w Ministerstwie Finansów.

2.

Odwołanie wnosi się za pośrednictwem inspektora, który wydał decyzję, w terminie 14

dni od dnia jej doręczenia.

3.

Do uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej inspektora właściwy

jest Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej; do wznowienia postępowania stosuje się

przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

1.

Wynik kontroli powinien zawierać

1)

oznaczenie organu kontroli skarbowej,

2)

oznaczenie kontrolowanego,

3)

datę wydania,

4)

zakres kontroli,

5)

powołanie podstawy prawnej,

6)

końcowe ustalenia i wnioski w zakresie określonym w art. 24 ust. 2 pkt 2,

7)

termin usunięcia nieprawidłowości wskazanych przez inspektora,

8)

pieczęć urzędową i podpis inspektora.

2.

Wynik kontroli doręcza się kontrolowanemu, a właściwemu organowi lub dysponentowi

części budżetu doręcza się ponadto dokumentację z czynności kontrolnych; jeżeli wynik

kontroli zawiera ustalenia obejmujące zagadnienia należące do właściwości różnych

organów, każdemu z tych organów doręcza się wyciąg i dokumentację zawierającą ustalenia

w sprawie, w której właściwy jest ten organ.

3.

Kontrolowany jest obowiązany, w ciągu 30 dni po upływie terminu określonego w ust.

1 pkt 7, poinformować organ kontroli skarbowej o sposobie usunięcia wskazanych nieprawidłowości.

Przepisu art. 24 ust. 2 pkt 1 nie stosuje się, jeżeli ustalenia inspektora dotyczą

spraw zakończonych decyzją organu podatkowego. W tym przypadku organ kontroli skarbowej

sporządza wynik kontroli, który przekazuje właściwemu organowi podatkowemu i kontrolowanemu.

(skreślony).

(skreślony).

W zakresie nie uregulowanym w ustawie do postępowania kontrolnego stosuje się przepisy

ustawy - Ordynacja podatkowa.

1

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej lub dyrektor urzędu kontroli skarbowej może

zwrócić się do sprawującego nadzór nad kontrolowanym lub do właściwego organu państwowego

z notą sygnalizacyjną informującą o dostrzeżonych nieprawidłowościach.

2

Jednostka, do której nota sygnalizacyjna została skierowania, jest obowiązana, w terminie

30 dni od dnia doręczenia tej noty, zawiadomić Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej

lub dyrektora urzędu kontroli skarbowej o sposobie wykorzystania zawartych w niej

informacji lub o przyczynach jej niewykorzystania.

3

Jeżeli w toku kontroli stwierdzono nieprawidłowości w ustalaniu lub w poborze zobowiązań

podatkowych przez organy gminy, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej lub dyrektor

urzędu kontroli skarbowej zawiadamia o tym właściwą izbę obrachunkową.

4.

(skreślony).

1.

Na pisemne żądanie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej lub dyrektora urzędu

kontroli skarbowej, wydane w związku z wszczętym postępowaniem przygotowawczym w sprawie

karnej skarbowej, banki są obowiązane do sporządzania i przekazywania informacji dotyczących

podejrzanego w zakresie

1)

posiadanych rachunków bankowych lub rachunków oszczędnościowych, liczby tych rachunków,

a także obrotów i stanów tych rachunków,

2)

posiadanych rachunków pieniężnych lub rachunków papierów wartościowych, liczby tych

rachunków, a także obrotów i stanów tych rachunków,

3)

zawartych umów kredytowych lub umów pożyczki, a także umów depozytowych,

4)

nabytych za pośrednictwem banków akcji Skarbu Państwa lub obligacji Skarbu Państwa,

a także obrotu tymi papierami wartościowymi,

5)

obrotu wydawanymi przez banki certyfikatami depozytowymi lub innymi papierami wartościowymi.

2.

Przepisy ust. 1 pkt 2 i 4 stosuje się również do innych niż banki podmiotów prowadzących

przedsiębiorstwa maklerskie.

3.

Towarzystwa funduszy powierniczych, na pisemne żądanie Generalnego Inspektora Kontroli

Skarbowej lub dyrektora urzędu kontroli skarbowej, są obowiązane do sporządzania i

przekazywania informacji o umorzonych jednostkach uczestnictwa; przepis ust. 1, w

części dotyczącej przesłanek wystąpienia z żądaniem, stosuje się odpowiednio.

4.

W żądaniu, o którym mowa w ust. 1-3, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej lub dyrektor

urzędu kontroli skarbowej określa zakres informacji oraz termin ich przekazania; żądanie

oznacza się klauzulą „Tajemnica skarbowa”, a jego przekazanie następuje w trybie przewidzianym

dla dokumentów zawierających wiadomości stanowiące tajemnicę służbową w rozumieniu

przepisów o ochronie tajemnicy państwowej i służbowej.

1.

Z żądaniem sporządzenia i przekazania informacji w zakresie, o którym mowa w art.

33 ust. 1-3 Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej lub dyrektor urzędu kontroli skarbowej

może wystąpić również w związku z postępowaniem kontrolnym wszczętym przez inspektora

na podstawie wydanego upoważnienia, po uprzednim wezwaniu podatnika przez inspektora

do udzielenia informacji z tego zakresu albo do upoważnienia instytucji finansowych

do przekazania tych informacji, jeżeli podatnik uprzednio

1)

nie wyrazi zgody na udzielenie tych informacji albo

2)

nie upoważni inspektora do wystąpienia do instytucji finansowych wymienionych w art.

33 ust. 1-3 o przekazanie tych informacji, albo

3)

w terminie wyznaczonym przez inspektora nie udzieli informacji lub upoważnienia, o

których mowa w pkt 1 lub 2.

2.

Żądanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera

1)

wskazanie przesłanek uzasadniających konieczność uzyskania tych informacji,

2)

dowody potwierdzające, że

a)

podatnik odmówił udzielenia informacji lub

b)

podatnik nie wyraził zgody na udzielenie inspektorowi upoważnienia do zażądania tych

informacji, lub

c)

w terminie określonym przez inspektora podatnik nie udzielił informacji albo upoważnienia.

3.

Instytucje finansowe wymienione w art. 33 ust. 1-3 odmawiają udzielenia informacji,

jeżeli żądanie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej lub dyrektora urzędu kontroli

skarbowej nie spełnia wymogów formalnych, o których mowa w ust. 2.

4.

Występując z żądaniem, o którym mowa w ust. 1, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej

lub dyrektor urzędu kontroli skarbowej powinien zwracać szczególną uwagę na zasadę

wzajemnego zaufania pomiędzy instytucjami finansowymi a ich klientami; przepis art.

33 ust. 4 stosuje się odpowiednio.

5.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej i dyrektorzy urzędów kontroli skarbowej składają

ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych

6.

Informacje, o których mowa w ust. 5, są corocznie przedkładane Sejmowi, łącznie ze

sprawozdaniem z wykonania budżetu państwa.

1.

W toku postępowania karnego skarbowego lub kontrolnego prowadzonego przez inspektora

dostęp do informacji, o których mowa w art. 33, przysługuje wyłącznie pracownikowi

prowadzącemu postępowanie, jego przełożonym oraz Generalnemu Inspektorowi Kontroli

Skarbowej.

2.

Akta sprawy należy przechowywać w pomieszczeniu zabezpieczonym zgodnie z przepisami

o ochronie tajemnicy państwowej i służbowej.

3.

Po zakończeniu postępowania karnego skarbowego lub kontrolnego informacje, o których

mowa w art. 33, są wyłączane z akt sprawy i przechowywane w kasach pancernych lub

szafach pancernych; Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej lub dyrektor urzędu kontroli

skarbowej dokonuje w aktach sprawy adnotacji o wyłączeniu informacji.

4.

Ponowne włączenie do akt sprawy informacji, o których mowa w art. 33, następuje wyłącznie

w przypadkach określonych w art. 34a.

1.

Informacje gromadzone i przetwarzane w ramach kontroli skarbowej stanowią tajemnicę

skarbową.

2.

Do przestrzegania tajemnicy skarbowej obowiązani są

1)

pracownicy urzędów kontroli skarbowej,

2)

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej oraz pracownicy Ministerstwa Finansów, o których

mowa w art. 10 ust. 3,

3)

osoby, które na podstawie odrębnych przepisów odbywają praktykę zawodową w urzędach

kontroli skarbowej.

3.

Osoby wymienione w ust. 2 są obowiązane do złożenia na piśmie przyrzeczenia następującej

treści

„

Przyrzekam, że będę przestrzegał tajemnicy skarbowej. Oświadczam, że są mi znane przepisy

o odpowiedzialności karnej za ujawnienie tajemnicy skarbowej.

”

4.

Zachowanie tajemnicy skarbowej obowiązuje również po ustaniu zatrudnienia lub praktyki

zawodowej.

5.

Do przestrzegania tajemnicy skarbowej obowiązane są również inne osoby, którym udostępniono

informacje objęte tajemnicą skarbową, chyba że na ich ujawnienie zezwala przepis prawa.

6.

Przepisu ust. 5 nie stosuje się do osób, których dotyczą informacje objęte tajemnicą

skarbową.

1.

Akta zawierające informacje wymienione w art. 33 organy kontroli skarbowej udostępnią

wyłącznie

1

ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych

2

urzędom skarbowym albo innym organom kontroli skarbowej - w związku z wszczęty, na

podstawie uprzednio wydanego postanowienia, postępowaniem podatkowym albo w związku

z wszczętym postępowaniem kontrolnym lub karnym skarbowym,

3)

Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu - w razie złożenia przez stronę skargi w rozumieniu

przepisów o Naczelnym Sądzie Administracyjnym,

4)

ministrowi właściwemu do spraw sprawiedliwości

5)

Prokuratorowi Generalnemu

a)

w związku z badaniem sprawy w celu złożenia rewizji nadzwyczajnej,

b)

na wniosek właściwego prokuratora,

-

w przypadkach określonych w dziale IV Kodeksu postępowania administracyjnego,

-

w związku z udziałem prokuratora w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym,

6)

Sądowi Najwyższemu - w związku z rozpoznaniem rewizji nadzwyczajnej,

7

służbom ochrony państwa i ich upoważnionym pisemnie funkcjonariuszom lub żołnierzom

w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia postępowania sprawdzającego na podstawie

przepisów o ochronie informacji niejawnych.

2.

W przypadkach określonych w ust. 1 pkt 1 i 2 stosuje się odpowiednio przepisy art.

33b ust. 1.

3.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1, akta spraw są oznaczane oraz przekazywane

w sposób przewidziany w art. 33 ust. 4.

4.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej lub dyrektor urzędu kontroli skarbowej udostępnia

Najwyższej Izbie Kontroli, w związku z toczącym się postępowaniem kontrolnym, akta,

o których mowa w ust. 1, po wyłączeniu z nich informacji wymienionych w art. 33, chyba

że informacje takie zostały uprzednio udzielone Najwyższej Izbie Kontroli na podstawie

odrębnych przepisów.

5.

Akta nie zawierające informacji, o których mowa w art. 33, organy kontroli skarbowej

udostępniają

1)

ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych

2)

organom podatkowym,

3)

innym organom kontroli skarbowej,

4)

Najwyższej Izbie Kontroli - w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o Najwyższej

Izbie Kontroli,

5)

sądowi albo prokuratorowi - w związku z toczącym się postępowaniem,

6)

biegłym powołanym w toku postępowania kontrolnego - w zakresie określonym przez organ

kontroli skarbowej,

7)

innym organom - w przypadkach i na zasadach określonych w odrębnych ustawach.

1.

Organy kontroli skarbowej udostępniają informacje wynikające z akt kontroli, z wyłączeniem

informacji określonych w art. 33, organom podatkowym, innym organom kontroli skarbowej,

Generalnemu Inspektorowi Kontroli Skarbowej i ministrowi właściwemu do spraw finansów

publicznych

2.

W zakresie i na zasadach określonych odrębnymi przepisami organy kontroli skarbowej

obowiązane są udostępniać informacje wynikające z akt kontroli skarbowych.

3.

Informacje, o których, mowa w ust. 1, udostępniane są również

1

organom celnym oraz organom Inspekcji Celnej,

2)

rejonowym

3)

jednostkom organizacyjnym Zakładu Ubezpieczeń Społecznych,

4)

Policji, Urzędowi Ochrony Państwa, Straży Granicznej,

5)

innym organom - w przypadkach i na zasadach określonych w art. 27 ust. 2.

4.

Dokumenty zawierające informacje przekazywane zgodnie z przepisami ust. 2 oznacza

się klauzulą „Tajemnica skarbowa”.

Przepisy art. 34a i 34b nie naruszają uprawnień strony przewidzianych w art. 178 i

179 ustawy - Ordynacja podatkowa oraz w art. 150 § 1 i 2 ustawy karnej skarbowej.

Na żądanie dyrektora urzędu kontroli skarbowej wydawca i redaktor dziennika lub czasopisma

są obowiązani do udzielania posiadanych informacji o nazwach i adresach przedsiębiorców

lub nazwiskach i adresach osób fizycznych zamieszczających odpłatne ogłoszenia i reklamy

w sprawach działalności gospodarczej.

1.

Kto, będąc obowiązanym do zachowania tajemnicy skarbowej, ujawnia informacje objęte

tą tajemnicą,

podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

2.

Kto, będąc obowiązanym do zachowania tajemnicy skarbowej, ujawnia informacje określone

w art. 33 ust. 1-3,

podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 5.

3.

Jeżeli sprawca czynu określonego w ust. 1 lub 2 działa nieumyślnie,

podlega karze pozbawienia wolności do lat 2.

4.

Jeżeli pokrzywdzonym nie jest Skarb Państwa, ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego.

1.

Szczególnemu nadzorowi podatkowemu podlega produkcja, import, eksport oraz obrót niektórymi

wyrobami akcyzowymi, a także czynności bezpośrednio z nimi związane, jak wytwarzanie,

uszlachetnianie, przerabianie zużywanie, skażanie, rozlew, przyjmowanie, magazynowanie,

wydawanie, przewóz oraz stosowanie i oznaczanie tych wyrobów znakami skarbowymi akcyzy,

zgodnie z odrębnymi przepisami.

2.

Przepis art. 5 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

1.

Szczególny nadzór podatkowy wykonują jednostki organizacyjne kontroli skarbowej przez

swoich pracowników, zwanych dalej pracownikami szczególnego nadzoru podatkowego, w

formie kontroli okresowych, doraźnych lub przez sprawowanie stałego nadzoru.

2.

Do wykonywania szczególnego nadzoru podatkowego stosuje się odpowiednio przepisy określone

w art. 9 ust. 4, 4a, 5 i 6, art. 10 ust. 2 pkt 5 i 7, art. 16-20, art. 31, art. 34

i art. 34a-34c oraz przepisy rozdziału 3a.

1.

Pracownicy szczególnego nadzoru podatkowego są uprawnieni do

1)

żądania powtórzenia, jeżeli to możliwe, każdej czynności, w której wyniku uzyskuje

się dane o przyjmowanych, wydawanych lub wprowadzanych do procesu produkcyjnego surowcach,

materiałach, produkcji w toku i półfabrykatach oraz uzyskanych produktach, wyrobach

gotowych i wysokości strat produkcyjnych,

2)

pobierania próbek surowców, półfabrykatów i wyrobów gotowych w celu ich zbadania,

3)

nakładania zabezpieczeń urzędowych.

Przepisy art. 16 ust. 1, 2 i 4 oraz art. 18 stosuje się odpowiednio.

2.

Czynności kontrolne, o których mowa w ust. 1, są wykonywane na podstawie upoważnienia

określonego przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych

3.

Uprawnienia, o których mowa w ust. 1, przysługują pracownikom szczególnego nadzoru

podatkowego także w stosunku do podmiotów wykonujących czynności określone w art.

35b, bez zachowania warunków oraz form przewidzianych przepisami prawa.

1.

Podmioty podlegające szczególnemu nadzorowi podatkowemu obowiązane są zapewnić warunki

i środki do sprawnego przeprowadzenia kontroli, w tym

1)

przesłać do urzędu kontroli skarbowej co najmniej na 14 dni przed rozpoczęciem działalności,

o której mowa w art. 35b, zgłoszenie oraz dokumentację dotyczącą tej działalności

w zakresie określonym przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych

2)

dostosować urządzenia i pomieszczenia do nakładania zabezpieczeń urzędowych,

3)

dostarczyć legalizowane przyrządy pomiarowe, odczynniki oraz sprzęt techniczny, niezbędne

do kontroli ilości i jakości surowców, półfabrykatów i wyrobów gotowych,

4)

oznaczyć urządzenia i pomieszczenia służące do działalności objętej szczególnym nadzorem

podatkowym w sposób określony przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych

5)

zgłaszać niezwłocznie urzędowi kontroli skarbowej albo stałemu nadzorowi podatkowemu,

o ile jest w danym podmiocie sprawowany, przypadki zniszczenia lub kradzieży wyrobów

objętych szczególnym nadzorem podatkowym bądź znaków skarbowych akcyzy,

6)

zgłaszać urzędowi kontroli skarbowej albo stałemu nadzorowi podatkowemu informacje

o terminach czynności, o których mowa w art. 35b, w zakresie określonym przez ministra

właściwego do spraw finansów publicznych

7)

prowadzić dokumentację i ewidencje zgodnie z wzorami ustalonymi przez ministra właściwego

do spraw finansów publicznych

2.

Przepisy art. 17 ust. 1, 3, 4 i 5 stosuje się odpowiednio.

3.

Koszty związane z realizacją obowiązków określonych w ust. 1 i 2 obciążają podmioty

podlegające szczególnemu nadzorowi podatkowemu.

W podmiotach podlegających szczególnemu nadzorowi podatkowemu przeprowadza się urzędowe

sprawdzenie przed rozpoczęciem wykonywania czynności, o których mowa w art. 35b, w

zakresie i na zasadach określonych przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych

1.

Wyroby akcyzowe objęte szczególnym nadzorem podatkowym, wytworzone lub będące przedmiotem

czynności, o których mowa w art. 35b, bez spełnienia obowiązków określonych w art.

35f, podlegają zajęciu.

2.

Do czynności zajęcia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego oraz przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych

1)

wyroby akcyzowe, które w związku z wykonywaniem czynności, o których mowa w art. 35b,

są objęte szczególnym nadzorem podatkowym,

2)

zakres i zasady wykonywania szczególnego nadzoru podatkowego w stosunku do poszczególnych

wyrobów akcyzowych, podlegających temu nadzorowi,

3)

zakres i zasady wykonywania szczególnego nadzoru podatkowego w oznaczaniu wyrobów

znakami skarbowymi akcyzy,

4)

zasady i tryb nakładania zabezpieczeń urzędowych oraz rodzaje lub formy tych zabezpieczeń,

o których mowa w art. 35d ust. 1 pkt 3,

5)

zakres i zasady urzędowego sprawdzenia, o których mowa w art. 35f,

6)

szczegółowe zasady i tryb przeprowadzania doraźnych i okresowych kontroli oraz sprawowania

stałego nadzoru przez pracowników szczególnego nadzoru podatkowego,

7)

wzór pisemnego upoważnienia, o którym mowa w art. 35d ust. 2,

8)

szczegółowe zasady i tryb pobierania próbek, o których mowa w art. 35d ust. 1 pkt

2,

9)

rodzaje i wzory prowadzonej dokumentacji i ewidencji, o której mowa w art. 35e ust.

1 pkt 1 i 7,

10)

sposób i warunki zgłaszania czynności, o których mowa w art. 35e ust. 1 pkt 6.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych

1)

tryb niszczenia wyrobów akcyzowych objętych szczególnym nadzorem podatkowym w przypadku

stwierdzenia ich nieprzydatności do spożycia, dalszego przerobu lub zużycia,

2)

zasady i warunki przyjmowania, magazynowania, wydawania i przewożenia wyrobów akcyzowych

objętych szczególnym nadzorem podatkowym.

1.

Kontrola skarbowa, w granicach swoich zadań, uzyskuje, w tym również w drodze czynności

operacyjno-rozpoznawczych, gromadzi, przetwarza i wykorzystuje informacje o dochodach,

obrotach, rzeczach i prawach majątkowych podlegających kontroli w celu ustalenia należności,

o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, 1a i ust. 2, oraz w sprawach wymienionych w

art. 2 ust. 1 pkt 5 i art. 3.

2.

Przy wykonywaniu zadań określonych w ust. 1 mogą być dokonywane czynności operacyjno-rozpoznawcze

umożliwiające uzyskiwanie informacji oraz utrwalanie śladów i dowodów w sposób tajny

lub poufny.

3.

W celu wykrycia przestępstw

1)

gospodarczych, powodujących znaczną szkodę majątkową,

2)

przeciwko mieniu znacznej wartości,

3)

skarbowych, polegających na uszczupleniu podatku lub innej należności Skarbu Państwa

znacznej wartości

- Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej, po uzyskaniu zgody Prokuratora Generalnego,

może zarządzić na czas określony stosowanie środków technicznych, umożliwiających

w sposób tajny uzyskiwanie informacji oraz utrwalanie śladów i dowodów.

4.

Czynności operacyjno-rozpoznawcze, o których mowa w ust. 1 i 2, wykonują pracownicy

operacyjni zatrudnieni w jednostkach organizacyjnych kontroli skarbowej.

5.

Czynności operacyjno-rozpoznawcze określone w ust. 1 i 2 mogą być podjęte tylko wówczas,

gdy inne środki okazały się bezskuteczne albo zachodzi wysokie prawdopodobieństwo,

że będą nieskuteczne lub nieprzydatne do wykrycia przestępstwa, ujawnienia jego sprawców

i ujawnienia oraz zabezpieczenia dowodów.

6.

Materiały uzyskane w wyniku czynności operacyjno-rozpoznawczych, które nie stanowią

informacji potwierdzających zaistnienie przestępstwa, podlegają niezwłocznemu, protokolarnemu,

komisyjnemu zniszczeniu.

7.

Przy wykonywaniu zadań, o których mowa w ust. 1, kontrola skarbowa współdziała z Policją,

Urzędem Ochrony Państwa, Głównym Urzędem Ceł oraz Strażą Graniczną.

8.

Informacje uzyskiwane w czasie wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych są

tajne i mogą być wykorzystane wyłącznie przez organy kontroli skarbowej dla celów

postępowania kontrolnego.

1.

Pracownik operacyjny przy wykonywaniu zadań, o których mowa w art. 36, może korzystać

z pomocy osób nie będących pracownikami jednostek organizacyjnych kontroli skarbowej.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznychart. 109Kodeksu karnego lub o zbrodnię godzącą w życie ludzkie albo o występek przeciwko życiu i zdrowiu,

gdy jego następstwem była śmierć człowieka, a także w przypadku uzasadnionego podejrzenia

popełnienia przez tę osobę przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego w związku

z wykonywaniem czynności operacyjno-rozpoznawczych.

3.

Osobom udzielającym pomocy pracownikom operacyjnym w wykonywaniu zadań, o których

mowa w art. 36, może być przyznane wynagrodzenie.

4.

Jeżeli w czasie udzielania pomocy lub w związku z pomocą, o której mowa w ust. 1,

osoby udzielające pomocy utraciły życie lub poniosły uszczerbek na zdrowiu, osobom

tym lub członkom ich rodzin odszkodowanie przysługuje na zasadach i w trybie określonych

przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych

5.

Tworzy się fundusz operacyjny przeznaczony na wypłatę wynagrodzeń lub odszkodowań,

o których mowa w ust, 3 i 4; ustawa budżetowa, w części dotyczącej Ministerstwa Finansów,

określa wysokość funduszu w danym roku.

6.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych

1)

w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych

2)

zasady dysponowania funduszem operacyjnym, o którym mowa w ust. 5.

1.

Inspektor prowadzi samodzielnie postępowanie kontrolne.

2

Do wyłączenia inspektora stosuje się odpowiednio przepisy art. 130 ustawy - Ordynacja

podatkowa, a w postępowaniu karnym skarbowym - art. 135 i 136 ustawy karnej skarbowej.

3.

Inspektor może powierzyć dokonywanie czynności kontrolnych pod swoim nadzorem pracownikom

urzędu kontroli, z wyłączeniem

1)

zarządzania inwentaryzacji,

2)

przesłuchiwania świadków,

2a

przesłuchiwania kontrolowanego w charakterze strony,

3)

dokonywania ostatecznych obliczeń należności budżetowych,

4)

podpisywania wyników kontroli,

5

wydawania decyzji,

6)

wszczynania dochodzeń karnych i karnych skarbowych,

7

podpisywania aktów oskarżenia lub wniosków o ukaranie,

8

czynności, o których mowa w art. 16 ust. 4.

1.

Inspektorem może być ten, kto

1)

posiada wyłącznie obywatelstwo polskie i korzysta w pełni z prac cywilnych i obywatelskich,

2)

ma nienaganną opinię i nie był karany za przestępstwo z winy umyślnej,

3)

posiada wyższe wykształcenie prawnicze, ekonomiczne lub inne wyższe o specjalności

przydatnej do kontroli skarbowej,

4

jest zatrudniony w jednostkach organizacyjnych kontroli skarbowej i posiada co najmniej

5-letni staż pracy w organach administracji podatkowej albo 3-letnią praktykę w jednostkach

organizacyjnych kontroli skarbowej,

5)

złożył egzamin kwalifikacyjny na stanowisko inspektora przed komisją powołaną przez

Generalnego Inspektor Kontroli Skarbowej.

2.

W szczególnie uzasadnionych wypadkach Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej może

powołać na inspektora osobę nie spełniającą warunków, o których mowa w ust. 1 pkt

3 i 4.

2a

Inspektorzy podlegają corocznej ocenie kwalifikacyjnej.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych

1.

Inspektorom przysługuje miesięczny dodatek skarbowy do wynagrodzenia, nie niższy niż

50% wynagrodzenia.

1a

Pracownikom jednostek organizacyjnych kontroli skarbowej, którzy nie są inspektorami,

a wykonują osobiście czynności kontrolne lub czynności operacyjno-rozpoznawcze, przysługuje

miesięczny dodatek skarbowy do wynagrodzenia, w wysokości do 50% wynagrodzenia.

1b

Minister właściwy do spraw finansów publicznych

2.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa rodzaje stanowisk inspektorów oraz

wysokość i tryb przyznawania dodatku, o którym mowa w ust. 1.

1.

Inspektorzy oraz inni pracownicy jednostek organizacyjnych kontroli skarbowej w związku

z wykonywaniem czynności kontrolnych korzystają z ochrony przewidzianej w Kodeksie karnym dla funkcjonariuszy publicznych.

2.

Inspektorzy w czasie wykonywania czynności kontrolnych nie mogą być zatrzymani bez

uprzedniej zgody Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej. Nie dotyczy to zatrzymania

na gorącym uczynku popełnienia przestępstwa.

3.

Za wykroczenia związane z bezpośrednim pełnieniem obowiązków służbowych inspektorzy

odpowiadają tylko dyscyplinarnie.

1.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej odwołuje inspektora z zajmowanego stanowiska,

jeżeli inspektor

1)

złożył rezygnację z zajmowanego stanowiska,

2)

nie spełnia warunków określonych w art. 39 ust. 1 pkt 1 lub 2,

3)

otrzymał ujemną ocenę kwalifikacyjną, potwierdzoną ponowną ujemną oceną dokonaną nie

wcześniej niż po upływie trzech miesięcy od poprzedniej oceny,

4)

utracił zdolność fizyczną lub psychiczną do pracy na zajmowanym stanowisku, stwierdzoną

orzeczeniem komisji lekarskiej do spraw inwalidztwa i zatrudnienia,

5)

nabył prawo do emerytury na podstawie ogólnie obowiązujących przepisów.

2.

Odwołanie inspektora z przyczyn określonych w ust. 1 pkt 1, 3 i 4 nie stanowi rozwiązania

stosunku pracy; nowe warunki pracy i płacy proponuje odwołanemu inspektorowi dyrektor

urzędu kontroli skarbowej - jeżeli inspektor jest zatrudniony w tym urzędzie, albo

minister właściwy do spraw finansów publicznych

3.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej odwołuje inspektora, jeżeli wystąpiły przyczyny

uzasadniające rozwiązanie stosunku pracy bez wypowiedzenia, określone w ustawie o

pracownikach urzędów państwowych; odwołanie w tym trybie jest równoznaczne z rozwiązaniem

umowy o pracę bez wypowiedzenia.

W sprawach z zakresu stosunku pracy, nie uregulowanych w niniejszej ustawie, do inspektorów

oraz innych pracowników urzędów kontroli skarbowej stosuje się przepisy o pracownikach

urzędów państwowych.

W Kodeksie postępowania administracyjnego po art. 167 dodaje się art. 167a w brzmieniu

«

Art. 167a.

1.

Podatnik powinien być uprzedzony o miejscu i terminie przeprowadzania dowodu ze świadków,

biegłych lub oględzin.

2.

Przepisów ust. 1 oraz art. 167 § 1 nie stosuje się, jeżeli podatnik jest nieobecny,

a okoliczności faktyczne uzasadniają natychmiastowe podjęcie kontroli.

»

(pominięty).

W Kodeksie postępowania karnego w art. 265 wprowadza się następujące zmiany

1)

§ 2 otrzymuje brzmienie

«

§ 2.

Dochodzenie w sprawach o przestępstwa popełnione na szkodę Skarbu Państwa, ujawnione

przez organy kontroli skarbowej w toku kontroli, mogą prowadzić te organy.

»

2)

w § 3 wyrazy «Organy kontroli i rewizji finansowej» zastępuje się wyrazami «Organy

kontroli skarbowej.»

(pominięty).

W ustawie karnej skarbowej z dnia 26 października 1971 r. (Dz. U. z 1984 r. Nr 22,

poz. 103, z 1985 r. Nr 23, poz. 100 oraz z 1990 r. Nr 14, poz. 84 i Nr 86, poz. 503)

wprowadza się następujące zmiany

1)

(skreślony)

2)

art. 128 otrzymuje brzmienie

„

Art. 128.

1.

Kierownikiem organu dochodzenia oraz finansowego organu dochodzenia jest naczelnik

urzędu skarbowego, dyrektor urzędu celnego lub inspektor kontroli skarbowej.

2.

Kierownikiem finansowego organu orzekającego jest naczelnik urzędu skarbowego, dyrektor

izby skarbowej, dyrektor urzędu celnego lub Prezes Głównego Urzędu Ceł.

”

;

3)

w art. 157 w § 1 wyrazy «kierownik finansowego organu dochodzenia» zastępuje się wyrazami

«Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej»;

4)

w art. 174 w § 2 w pkt 2 wyrazy «izby skarbowe» zastępuje się wyrazami «inspektorzy

kontroli skarbowej»;

5)

w art. 178 w § 1 w pkt 2 wyrazy «izba skarbowa - Minister Finansów» zastępuje się

wyrazami «inspektor kontroli skarbowej - Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej»;

6)

w art. 186 w § 2 wyrazy «izba skarbowa - Minister Finansów» zastępuje się wyrazami

«inspektor kontroli skarbowej - Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej».

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1997 r.

(pominięty).

W ustawie z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych (Dz. U. Nr 27, poz.

111, z 1982 r. Nr 45, poz. 289, z 1984 r. Nr 52, poz. 268, z 1985 r. Nr 12, poz. 50,

z 1988 r. Nr 41, poz. 325, z 1989 r. Nr 4, poz. 23, Nr 33, poz. 176, Nr 35, poz. 192

i Nr 74, poz. 443 oraz z 1990 r. Nr 34, poz. 198) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 32 skreśla się ust. 6;

2)

w art. 35 skreśla się wyrazy «32 i».

(pominięty).

W ustawie z dnia 26 lutego 1982 r. o cenach (Dz. U. z 1988 r. Nr 27, poz. 195 i z

1990 r. Nr 34, poz. 198) w art. 22 skreśla się ust. 1 oraz oznaczenie ust. 2.

(pominięty).

W ustawie z dnia 29 grudnia 1982 r. o urzędzie Ministra Finansów oraz urzędach i izbach

skarbowych (Dz. U. Nr 45, poz. 289, z 1985 r. Nr 12, poz. 50, z 1987 r. Nr 3, poz.

18 i Nr 33, poz. 180, z 1988 r. Nr 16, poz. 112 i Nr 19, poz. 132, z 1990 r. Nr 14,

poz. 88 i z 1991 r. Nr 94, poz. 421) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 dodaje się pkt 11 w brzmieniu

«

11)

kontrola skarbowa

»

;

2)

skreśla się art. 7 i art. 8;

3)

w art. 9

a)

w ust. 4 w pkt 3 wyrazy «podatkowej w zakresie zleconym przez izbę skarbową» zastępuje

się wyrazami «w toku postępowania podatkowego w zakresie niezbędnym do ustalenia zobowiązania

podatkowego»,

b)

w ust. 5

-

w pkt 2 skreśla się wyrazy «i kontrola»,

-

skreśla się pkt 3, 4, 6 i 7,

c)

skreśla się ust. 5a;

4)

art. 9a otrzymuje brzmienie

«

Art. 9a.

1.

Środki finansowe w wysokości 20% dodatkowych wpływów podatkowych i niepodatkowych

należności budżetowych przeznacza się na usprawnienie funkcjonowania organów i urzędów

podległych Ministrowi Finansów oraz na premie dla pracowników tych organów i urzędów,

a w szczególności dla pracowników, którzy przyczynili się bezpośrednio do uzyskania

dodatkowych wpływów.

2.

Minister Finansów określi, jakie rodzaje wpływów budżetowych uznaje się za dodatkowe

w rozumieniu ust. 1, a także sposób ich rozdysponowania oraz zasady przyznawania premii.

»

;

5)

w art. 11

a)

w ust. 1 skreśla się wyrazy «oraz uprawnienia Ministra Finansów i podległych mu organów

w zakresie kontroli finansowej i cen» oraz oznaczenie ust. 1,

b)

skreśla się ust. 2.

(pominięty).

W ustawie z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe (Dz. U. Nr 5, poz. 24, z 1988 r.

Nr 41, poz. 324, z 1989 r. Nr 34, poz. 187 i z 1990 r. Nr 29, poz. 173) w art. 36

dodaje się ust. 5 w brzmieniu

«

5.

Na żądanie organów upoważnionych do tego na podstawie odrębnych przepisów wydawca

lub redaktor są obowiązani do ujawnienia posiadanych nazw i adresów podmiotów gospodarczych

lub osób fizycznych, zamieszczających odpłatne ogłoszenia lub reklamy w sprawach działalności

gospodarczej. W tym wypadku art. 15 ust. 1 i 2 nie stosuje się.

»

(pominięty).

W ustawie z dnia 31 stycznia 1989 r. - Prawo bankowe (Dz. U. Nr 4, poz. 21, Nr 54,

poz. 320, Nr 59, poz. 350 i Nr 74, poz. 439 i 440) w art. 48 w ust. 4 po wyrazach

«lub prokurator» dodaje się wyrazy «albo Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej».

(pominięty).

W ustawie z dnia 15 lutego 1989 r. - Prawo dewizowe (Dz. U. Nr 6, poz. 33 i Nr 74,

poz. 441 oraz z 1991 r. Nr 35, poz. 155 i Nr 60, poz. 253) w art. 26 ust. 1 otrzymuje

brzmienie

«

1.

Kontrolę dewizową, z zastrzeżeniem art. 27 ust. 1, wykonują Minister Finansów i organy

kontroli skarbowej.

»

(pominięty).

W ustawie z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne (Dz. U. Nr 75, poz. 445 oraz z 1991 r.

Nr 60, poz. 253 i Nr 73, poz. 320) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 45 w ust. 3 wyrazy «ceł antydumpingowych oraz» skreśla się;

2)

w art. 70

a)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

«

4.

Środki finansowe uzyskane z opłat, o których mowa w ust. 1-3, a także 30% kwot uzyskanych

ze sprzedaży przedmiotów z przestępstw celnych i dewizowych ujawnionych przez funkcjonariuszy

celnych przeznacza się na usprawnienie funkcjonowania organów celnych oraz na premie

dla pracowników podległych Prezesowi Głównego Urzędu Ceł, a w szczególności dla tych,

którzy przyczynili się bezpośrednio do wykrycia przestępstw lub wykroczeń celnych

i dewizowych.

»

,

b)

w ust. 5 skreśla się pkt 4,

c)

dodaje się ust. 6 w brzmieniu

«

6.

Prezes Głównego Urzędu Ceł określi sposób rozdysponowania środków, o których mowa

w ust. 4, oraz zasady przyznawania premii.

»

(pominięty).

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U.

Nr 80, poz. 350) w art. 30 w ust. 1 w pkt 2 po wyrazach «policji» dodaje się wyrazy

«organom kontroli skarbowej».

(pominięty).

Toczące się w dniu wejścia w życie ustawy sprawy z zakresu kontroli skarbowej zostaną

przejęte przez inspektorów do dalszego prowadzenia na zasadach i w trybie określonych

według przepisów dotychczasowych.

(pominięty).

Do czasu odrębnego uregulowania do zakresu działania organów kontroli skarbowej należy

weryfikacja rocznych sprawozdań finansowych.

(pominięty).

1.

Upoważnia się Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej do jednorazowego powołania

- spośród pracowników Ministerstwa Finansów oraz organów podległych Ministrowi Finansów

- inspektorów kontroli skarbowej, bez zachowania wymogów określonych w art. 39 ust.

1 pkt 3-5.

2.

Inspektorzy powołani w trybie ust. 1 obowiązani są do złożenia egzaminu kwalifikacyjnego,

o którym mowa w art. 39 ust. 1 pkt 5, w terminie jednego roku od dnia powołania.

(pominięty).

Ilekroć w odrębnych przepisach jest mowa o organach kontroli finansowej albo o kontroli

finansowej, rozumie się przez to odpowiednio organy kontroli skarbowej i kontrolę

skarbową.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.

8 ust. 2 i 3, art. 9 ust. 3, art. 10, art. 40 i art. 57 ust. 1, które wchodzą w życie

z dniem ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r., z wyjątkiem art. 3, art. 7, art.

9, art. 10, art. 20, art. 24, art. 32, art. 34, art. 37, art. 45-47, art. 50, art.

66, art. 73 ust. 1, 2 i 4, art. 74, art. 76, art. 79, art. 80 i art. 82, które wchodzą

w życie z dniem 1 października 1996 r. oraz art. 41, który wchodzi w życie z dniem

wejścia w życie ustawy konstytucyjnej z dnia 21 czerwca 1996 r. o zmianie ustawy konstytucyjnej

z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą

i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym (Dz. U. Nr

106, poz. 488).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., z tym że przepisy art. 12-98 wchodzą

w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Kto utrudnia inspektorowi kontroli skarbowej lub uprawnionemu pracownikowi jednostki

organizacyjnej kontroli skarbowej albo pracownikowi organu podatkowego wszczęcie postępowania

kontrolnego lub przeprowadzanie kontroli

- podlega karze grzywny do 25 000 złotych.

1.

Kierownikiem organu dochodzenia oraz finansowego organu dochodzenia jest naczelnik

urzędu skarbowego, dyrektor urzędu celnego lub inspektor kontroli skarbowej.

2.

Kierownikiem finansowego organu orzekającego jest naczelnik urzędu skarbowego, dyrektor

izby skarbowej, dyrektor urzędu celnego lub Prezes Głównego Urzędu Ceł.

1.

Podatnik powinien być uprzedzony o miejscu i terminie przeprowadzania dowodu ze świadków,

biegłych lub oględzin.

2.

Przepisów ust. 1 oraz art. 167 § 1 nie stosuje się, jeżeli podatnik jest nieobecny,

a okoliczności faktyczne uzasadniają natychmiastowe podjęcie kontroli.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r., z tym że przepisy art. 22 § 6,

art. 28 § 3, art. 46 § 3, art. 48 § 3, art. 56 § 3, art. 58, art. 67 § 3, art. 79

§ 3, art. 82 § 3, art. 83, art. 84 § 2, art. 87 § 5, art. 119, art. 196 § 4, art.

283 § 3, art. 303, art. 314 pkt 2 i 3, art. 316 pkt 1 oraz art. 328 wchodzą w życie

z dniem ogłoszenia.